ECLI:CY:EDLEF:2021:A468
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 166/2021
Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/65), ως τροποποιήθηκε
-και-
Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχής, Εγγραφής και Εκτιμήσεως) Νόμο, Κεφ. 224, ως τροποποιήθηκε
Μεταξύ:
1. XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ (Α.Δ.Τ. XXXXX00)
2. XXXXX ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ (Α.Δ.Τ. XXXXX94)
Εφεσείοντες-Αιτητές
-και-
ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ
Εφεσίβλητοι-Καθ’ ων η Αίτηση
---------------------------------
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 08/09/2021
Εμφανίσεις:
Για Αιτητές: κ. Στ. Αυγουστή
Για Καθ’ ων η Αίτηση: κ. Μ. Κούμας για ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.
---------------------------------
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτησή τους, οι Αιτητές ζητούν:
«Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση και/ή η αναστολή της Ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ» και/ή της «ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥ» του Ενυπόθηκου Δανειστή, ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, ημερομηνίας 12/03/2021, η οποία επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκε στον Εφεσείοντα 1/Αιτητή 1 στις 17/04/2021.
Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση και/ή η αναστολή της Ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ» και/ή της «ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥ» του Ενυπόθηκου Δανειστή, ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, ημερομηνίας 12/03/2021, η οποία επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκε στην Εφεσείουσα 2/Αιτήτρια 2 στις 17/04/2021.
Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» ηλεκτρονικό πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου, ως αυτό περιγράφεται στην επίδικη Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 12/03/2021, ο οποίος είναι ορισμένος στις 09/09/2021 και ώρα 10:00 π.μ. ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ημερ. 12/03/2021.
Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση και/ή αναστολή οποιωνδήποτε Ειδοποιήσεων και/ή πράξεων του Ενυπόθηκου Δανειστή, ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, βάσει του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/1965), ως τροποποιήθηκε, άρθρα 35 έως 44 ΙΑΑ και 51 Μέρος VIA, και/ή η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ηλεκτρονικού πλειστηριασμού βάσει της υποθήκης με αρ. XXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ως άκυρες και/ή ως παράνομες και/ή ως στηριζόμενες σε νόμο ο οποίος προσκρούει στο Σύνταγμα και/ή στην ΕΣΔΑ και/ή εν γένει σε υπερνομοθετικούς κανόνες και αρχές.
Ε. Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το Mέρος VIA περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/1965) είναι άκυρo και/ή παράνομo και/ή ως στηριζόμενo σε νόμο ο οποίος προσκρούει στο Σύνταγμα και/ή στην ΕΣΔΑ και/ή εν γένει σε υπερνομοθετικούς κανόνες και αρχές και/ή παραβιάζει τα άρθρα 1 και 6 της ΕΣΔΑ και 23 και 30 του Συντάγματος.»
Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), ως τροποποιήθηκε, άρθρα 35 έως 44 και 51 και Μέρος VIA (Άρθρα 44Α έως 44ΙΑΑ), στους Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (9/1965), Κανονισμούς του 2015, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχής, Εγγραφής και Εκτιμήσεως) Νόμο Κεφ. 224, ως τροποποιήθηκε, άρθρα 80 και 81, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-4, Δ.40, Δ.42, Δ.55, Δ.64, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στον Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμο 2015 (169(I)/2015), στο Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου μέσω Ηλεκτρονικού Συστήματος Πλειστηριασμού Διάταγμα του 2019, στο Άρθρο 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και στις αρχές της επιείκειας (equity), στη νομολογία, την πρακτική, τη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Οι Αιτητές καταγράφουν στην Αίτησή τους αριθμό λόγων επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση.
Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση βασίζονται στη συνημμένη σ’ αυτήν Ένορκο Δήλωση του XXXXX Χριστοδούλου ο οποίος, Ενόρκως Δηλών, λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής:
Είναι ο Εφεσείοντας 1-Αιτητής 1 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Έφεσης. Είναι γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης. Περαιτέρω, είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Εφεσείουσα 2-Αιτήτρια 2, Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα 2-Αιτήτρια 2, να προβεί και εκ μέρους της στην παρούσα Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της ως άνω Αίτησης Έφεσης.
Αρχικά, αυτός και η σύζυγός του, διέμεναν σε οικία στην κοινότητα XXXXX, ενώ τα τελευταία 10 χρόνια, περίπου, διαμένουν στο επίδικο διαμέρισμα, το οποίο αποτελεί την κύρια, πρώτη και μοναδική τους κατοικία. Το διαμέρισμα είναι το ακίνητο του οποίου οι Καθ’ ων η Αίτηση επιχειρούν τη διά Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού πώλησή του.
Επεσύναψε τρία έγγραφα και ισχυρίζεται ότι από τα εν λόγω Τεκμήρια προκύπτει ξεκάθαρα ότι το εν λόγω διαμέρισμα χρησιμοποιείται τόσο από αυτόν όσο και από τη σύζυγό του ως η κύρια κατοικία τους.
Η αγοραία αξία του επίδικου διαμερίσματος, σύμφωνα με εκτίμηση των Καθ’ ων η Αίτηση ημερ. 22/07/2019, ανέρχεται στο ποσό των €66.000, ενώ η καταναγκαστική αξία στο ποσό των €50.000. Ως εκ τούτου, η πρώτη του κατοικία έχει πολύ χαμηλή τιμή και σε περίπτωση που αφεθούν οι Καθ’ ων η Αίτηση να την πωλήσουν δεν θα μπορεί να αποκτήσει άλλο σπίτι για να διαμένει με τη σύζυγό του. Συνεπώς, η ζημιά η οποία θα υποστεί θα είναι ανεπανόρθωτη.
Δηλώνει ότι τα μόνα ακίνητα, τα οποία έχει εγγεγραμμένα επ’ ονόματί του, πλην του επίδικου διαμερίσματος, είναι δύο χωράφια στην κοινότητα XXXXX, στα οποία υπάρχουν ΜΕΜΟ από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ καθώς και υποθήκες από τη Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Είναι χωράφια και δεν έχει οποιοδήποτε κτίσμα εντός αυτού.
Επ’ ονόματι της Αιτήτριας 2, δηλαδή της συζύγου του, είναι εγγεγραμμένα επ’ ονόματί της κάποια χωράφια, τα οποία ευρίσκονται στην κατεχόμενη Μόρφου, στο κατεχόμενο χωριό Καπούτη και στο κατεχόμενο χωριό Αργάκι και στα οποία δεν έχουν πρόσβαση, λόγω της έκρυθμης κατάστασης. Δυστυχώς, μετά την τούρκικη εισβολή, η σύζυγός του έχασε όλη την ακίνητη περιουσία της.
Τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του δεν έχουν οποιαδήποτε άλλη ακίνητη περιουσία, η οποία θα μπορούσε να πωληθεί για να εξοφλήσουν το χρέος τους και να μην κινδυνεύει το σπίτι τους.
Αυτός εργάζεται ως δασοπυροσβέστης με μηνιαίες απολαβές €1.000 περίπου, ενώ η Αιτήτρια 2 εργάζεται ως καθαρίστρια με μηνιαίες απολαβές οι οποίες δεν ξεπερνούν τα €700. Από τα εν λόγω χρήματα καλύπτονται τα έξοδα διαβίωσής τους, ήτοι τα έξοδα διατροφής τους, τα έξοδα κοινής ωφελείας (ΑΗΚ, Νερό, Σκύβαλα, Τηλέφωνο, Δημοτικά Τέλη) και άλλα λοιπά καθημερινά αλλά μόνο αναγκαία έξοδα.
Στις 22/10/2019 οι Καθ’ ων η Αίτηση καταχώρησαν την υπ’ αριθμό 3355/2019 Αγωγή, εναντίον τους, αλλά και κάποιου άλλου εγγυητή, ο οποίος απαλλάχθηκε. Με την εν λόγω Αγωγή, οι Καθ’ ων η Αίτηση αξιώνουν, από αυτούς, την καταβολή διάφορων ποσών, τα οποία όπως ισχυρίζονται στην Έκθεση Απαίτησής τους προκύπτουν από διάφορες συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων.
Περί τις 07/10/2020 επιδόθηκε και αποστάληκε σε αυτόν και στην Αιτήτρια 2 επιστολή ημερομηνίας 01/09/2020, υπό τον τίτλο Ειδοποίηση «ΤΥΠΟΣ Ι» συνοδευόμενη από Κατάσταση Λογαριασμού του κατ’ ισχυρισμόν οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση-Εναγόντων.
Ακολούθως, οι Καθ’ ων η Αίτηση, στις 17/04/2020, επέδωσαν και απέστειλαν, προς αυτόν και προς την Αιτήτρια 2, δύο επιστολές με τίτλο Ειδοποίηση «ΤΥΠΟΣ ΙΑ» ημερομηνίας 12/03/2021, με τις οποίες ειδοποιήθηκαν ότι στις 09/09/2021 και ώρα 10:00π.μ. θα πωληθεί, δια μέσου Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού, το σπίτι τους και δη το Διαμέρισμα αρ.3, στον 4ον όροφο, με καλυμμένο χώρο στάθμευσης αρ. 15, στο υπόγειο: αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης αποθήκη αρ. 7 στο υπόγειο, εμβαδό 3Τ.Μ.: αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης, με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο/Τμήμα: 21/550201/4 και αριθμό τεμαχίου ΕΠΙ XXXXX, Δήμος Λευκωσίας, Ενορία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ιδιοκτησίας του.
Το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, δεν είναι εκκαθαρισμένη οφειλή καθ’ ότι δεν έχει εκδοθεί οποιαδήποτε Δικαστική Απόφαση εναντίον τους και το ποσό που απαιτούν οι Εναγόμενοι είναι προϊόν παράνομων τόκων υπερημερίας, υπερχρεώσεων, καταχρηστικών και αδικαιολόγητων χρεώσεων.
Αμφισβήτησε την εγκυρότητα της υποθήκης XXXXX/2008 καθώς και των Ειδοποιήσεων «ΤΥΠΟΣ Ι» αλλά και των καταστάσεων λογαριασμού που συνοδεύουν αυτές και τα δήθεν οφειλόμενα ποσά.
Η Επίδοση της Ειδοποίησης «Τύπος ΙΑ» δεν είναι η δέουσα δυνάμει των διατάξεων της σχετικής νομοθεσίας καθώς οι Εφεσίβλητοι δεν επέδωσαν τη σχετική Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ», τις οποίες απέστειλαν οι Εφεσίβλητοι δυνάμει των Διατάξεων του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου (στο εξής η Νομοθεσία) είναι άκυρες ως παράνομες και ως στηριζόμενες σε Νόμο ο οποίος προσκρούει στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ και εν γένει σε υπερνομοθετικούς κανόνες και αρχές και παραβιάζει τα Άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος και τα άρθρα 1 και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Οι Καθ’ ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων Ένστασης.
Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Ένσταση φαίνονται στα έγγραφα που περιέχονται στο σχετικό, με την παρούσα υπόθεση, φάκελο του Δικαστηρίου και στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του XXXXX Αδαμίδη.
Ο Ενόρκως Δηλών λέγει μεταξύ άλλων, στην Ένορκή του Δήλωση, και τα εξής:
Είναι στην υπηρεσία της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λίμιτεδ, γνωρίζει τα επίδικα θέματα και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος τόσο από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ όσο και από τη Themis Portfolio Management Holdings Limited να προβεί στην Ένορκη Δήλωση.
Η Καθ’ ης η Αίτηση, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, η οποία έχει δεόντως αδειοδοτηθεί από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, μεταξύ άλλων, για σκοπούς εξαγοράς πιστωτικών διευκολύνσεων.
Κατ’ εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν.169(Ι)/2015)ως έχει τροποποιηθεί και δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 04/06/2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με βάση το άρθρο 198, 199 και 200 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 08/06/2021, η Καθ’ ης η Αίτηση απέκτησε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και έχει καταστεί δικαιούχος των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις πιστωτικές διευκολύνσεις και τις σχετικές εξασφαλίσεις αυτών, που αφορά η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση-Έφεση, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος συνέχισης της σχετικής διαδικασίας εκποίησης της επίδικης υποθήκης αλλά και της καταχώρισης της παρούσας Ένστασης.
Δυνάμει σχετικής συμφωνίας παροχής υπηρεσιών και διαχείρισης δανείων/πιστωτικών διευκολύνσεων, η οποία υφίσταται μεταξύ της Καθ’ ης η Αίτηση και της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ενεργεί δια λογαριασμό της Καθ’ ης η Αίτηση και έχει αναλάβει τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Καθ’ ης η Αίτηση, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων συμπεριλαμβανομένων και υποθηκών και άλλων συναφών θεμάτων. Σε αυτές περιλαμβάνεται και η προαναφερόμενη χρηματοπιστωτική διευκόλυνση αλλά και η προαναφερόμενη υποθήκη, που αφορά η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση-Έφεση.
Είναι ένας εκ των λειτουργών που χειρίζονται, στα πλαίσια της πιο πάνω συμφωνίας παροχής υπηρεσιών και διαχείρισης δανείων/πιστωτικών διευκολύνσεων, μεταξύ άλλων, τις δικαστικές υποθέσεις της Καθ’ ης η Αίτηση. Στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει στην κατοχή του τα έγγραφα ή αντίγραφα των εγγράφων, ανάλογα με την περίπτωση, που αφορούν τις διάφορες συμφωνίες δανείων ή άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων αλλά και εξασφαλίσεων περιλαμβανομένων και υποθηκών, οι οποίες καταλήγουν σε δικαστικές διαδικασίες.
Έχει πρόσβαση στο αρχείο της Καθ’ ης η Αίτηση και της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ στο οποίο τηρούνται όλα τα έγγραφα σχετικά με τους λογαριασμούς των πελατών και έτσι έχει πρόσβαση στο αρχείο της Καθ’ ης η Αίτηση και της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ αναφορικά με την παρούσα υπόθεση αλλά και τη σχετική Αγωγή υπ’ αριθμό 3355/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και έτσι έλαβε υπόψη και μελέτησε τα εν λόγω έγγραφα για τους σκοπούς της Ένορκης Δήλωσής του.
Ο Αιτητής 1 παραδέχεται ότι οι Ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ» έχουν δεόντως επιδοθεί σε αυτόν και στην Αιτήτρια υπ’ αριθμό 2, XXXXX Παπαμιχαήλ Χριστοδούλου, στις 17/04/2021 και ως προς τούτο επισύναψε στην Ένορκη Δήλωσή του και τις εν λόγω επίδικες Ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ».
Παραθέτει και σημειώνει ως Τεκμήριο 2, Ένορκη Δήλωση Επίδοσης μαζί με τις σχετικές Ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ» και «ΙΒ», αναφορικά με την επίδοση στον Αιτητή υπ’ αριθμό 1 και ως Τεκμήριο 3, Ένορκη Δήλωση Επίδοσης μαζί με τις σχετικές Ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ» και «ΙΒ», αναφορικά με την επίδοση στην Αιτήτρια υπ’ αριθμό 2.
Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ» έχουν επίσης επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και καμία μαρτυρία δεν έχει παρατεθεί από τους Αιτητές η οποία να καταδεικνύει ότι υπήρχαν και άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στα οποία δεν επιδόθηκαν οι εν λόγω Ειδοποιήσεις.
Από το Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας, το οποίο ο Αιτητής υπ’ αριθμό 1 επισύναψε στην Ένορκη Δήλωσή του και σημείωσε ως Τεκμήριο υπ’ αριθμό 4, δεν προκύπτει ότι υπάρχει οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο να έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα του επίδικου ακινήτου και το οποίο να μην έχει ειδοποιηθεί.
Κατά παραδοχή του ιδίου του Χριστοδούλου, στην παράγραφο 11 της Ένορκης Δήλωσής του, επιδόθηκε σε αυτόν και την Αιτήτρια υπ’ αριθμό 2 και η Ειδοποίηση «Τύπου Ι» μαζί με τη σχετική κατάσταση λογαριασμού, όπως επιτάσσει ο Νόμος 9/1965.
Οι Ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ», «ΙΒ» αλλά και όλες οι Ειδοποιήσεις, οι οποίες αναφέρονται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965), τις οποίες απέστειλε ή επέδωσε η Καθ’ ης η Αίτηση ή η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και ο Τύπος και το περιεχόμενο των εν λόγω Ειδοποιήσεων, είναι καθόλα ορθά, νόμιμα, έγκυρα, δεσμευτικά και νομότυπα.
Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε μαρτυρία ούτε και οικονομική ή λογιστική ανάλυση η οποία να τεκμηριώνει τους ισχυρισμούς τους. Οι εν λόγω ισχυρισμοί παρατέθηκαν από τους Αιτητές γενικώς και αορίστως χωρίς καθένα πραγματικό υπόβαθρο σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους προς την Καθ’ ης η Αίτηση.
Στην Υπεράσπισή τους, η οποία καταχωρίστηκε στα πλαίσια της Αγωγής υπ’ αριθμό 3355/2019, την οποία καταχώρισε η Καθ’ ης η Αίτηση και η οποία επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση Χριστοδούλου και σημειώνεται ως Τεκμήριο υπ’ αριθμό 7, και πάλιν δεν παραθέσανε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με τους λόγους που θεωρούν τα ποσά τα οποία οφείλονται στην Καθ’ ης η Αίτηση ως λανθασμένα.
Τα ποσά τα οποία αναφέρονται στην Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» αλλά και σε όλες τις Ειδοποιήσεις, τις οποίες απέστειλε η Καθ’ ης η Αίτηση, είναι καθόλα νόμιμα, συμβατικά και δίκαια και ορθώς οφείλονται στην Καθ’ ης η Αίτηση από τους Αιτητές.
Όλες οι χρεώσεις οι οποίες γίνονταν στους επίδικους λογαριασμούς αλλά και η χρέωση τόκου και ο τρόπος και η μέθοδος υπολογισμού του τόκου ήταν πάντοτε νόμιμα, νομότυπα, δίκαια, εύλογα και συμφωνημένα και οι Αιτητές δεν παρέθεσαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με τους ισχυρισμούς τους περί δήθεν υπερχρεώσεις, παράνομους τόκους υπερημερίας και δήθεν καταχρηστικών και αδικαιολόγητων χρεώσεων.
Τίθεται επίσης στην Ένορκη Δήλωση Χριστοδούλου ο ισχυρισμός ότι το ενυπόθηκο ακίνητο, του οποίου επιδιώκεται ο Πλειστηριασμός, είναι η πρώτη και/ή η κύρια κατοικία των Αιτητών. Αυτός δεν είναι λόγος για την έγκριση της επίδικης Αίτησης.
Ο ισχυρισμός του Αιτητή Χριστοδούλου, στην Ένορκη Δήλωσή του, ότι η κύρια του κατοικία είναι το επίδικο διαμέρισμα, του οποίου επιδιώκεται ο Πλειστηριασμός από την Καθ’ ης η Αίτηση, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Οι Αιτητές ακόμη κατέχουν και χρησιμοποιούν το ακίνητο στον XXXXX ως την κατοικία τους και ότι δεν το εγκατέλειψαν προ μιας δεκαετίας όπως ισχυρίζονται. Αυτό φαίνεται από τα Τεκμήρια 2 και 3, τα οποία έχει καταθέσει και από τα Τεκμήρια 11 και 12, τα οποία έχει καταθέσει ο Χριστοδούλου, από τα οποία προκύπτει ότι οι Ειδοποιήσεις αυτές έχουν επιδοθεί δια ιδιωτικού δικαστικού επιδότη στις 17/04/2021 στον XXXXX, στην Αιτήτρια υπ’ αριθμό 2 προσωπικά και για τον Αιτητή υπ’ αριθμό 1 ως σύζυγος και συγκάτοικός του.
Επίσης οι Αιτητές παραδέχονται την επίδοση των Ειδοποιήσεων, οι οποίες επιδόθηκαν στη διεύθυνση στην οικία τους στον XXXXX.
Είναι πολύ σημαντικό ότι η Αγωγή, την οποία επισύναψε ο Χριστοδούλου στην Ένορκη Δήλωσή του και την οποία σημείωσε ως Τεκμήριο 7, επιδόθηκε στην οδό XXXXX 6, XXXXX, στον XXXXX.
Στον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου διαμερίσματος φαίνεται ότι η διεύθυνση του Αιτητή είναι στην οδό XXXXX 6, XXXXX, στον XXXXX.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Ειδική αναφορά θα γίνει αν και εφόσον χρειασθεί.
Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους Ενόρκως Δηλούντες.
Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd (2000) 1 Α.Α.Δ. σελ. 1377, λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G. (1989) 1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou (1992) 1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης».
Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις Ένορκες Δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών.
Το άρθρο 44Γ των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως 61(Ι) του 2020 προβλέπει τα εξής αναφορικά με την επίδοση Ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση με Πλειστηριασμό:
«44Γ.-(1) Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού: Νοείται ότι, µε την ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους:
Νοείται περαιτέρω ότι, µετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρµόδια αρχή παρέχει, µετά από την υποβολή σχετικού αιτήµατος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά µε τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε (15) ηµερών από την ηµεροµηνία υποβολής τέτοιου αιτήµατος.
(2) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο δεν συµµορφωθεί µε τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάµει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα (30) ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
(3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο µέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ηµερών από την ηµεροµηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύµφωνα µε το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραµερισµό της ειδοποίησης της σκοπούµενης πώλησης, µόνο για τους ακόλουθους λόγους:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούµενες κατά τον προβλεπόµενο τύπο και περιεχόµενο, προϋποθέσεις
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσµίας για καταβολή της πληρωµής προς τον ενυπόθηκο δανειστή
(δ) έχει εκδοθεί παρεµπίπτον απαγορευτικό διάταγµα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύµφωνα µε το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόµου
(ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτηµένο πιστωτικό ίδρυµα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέµατα Νόµου, εφεξής καλούµενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόµενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηµατοοικονοµικής Φύσεως Νόµου ή τέτοια διαδικασία εκκρεµεί κατά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόµου του 2019:
Νοείται ότι-……………………………………………
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγµα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάµει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωµής και Διατάγµατα Απαλλαγής Οφειλών) Νόµου ή εκκρεµεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγµατος
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συµµετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ για αντιµετώπιση των µη εξυπηρετούµενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών οµάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουµένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συµφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεµεί σχετική αίτηση.»
Αφού το ενυπόθηκο χρέος κατέστη υπερήμερο και αφού οι Εφεσείοντες δεν κατέβαλαν κανένα ποσό προς εξόφληση του οφειλόμενου χρέους, η Καθ’ ης η Αίτηση επέδωσε στους Εφεσείοντες την απαιτούμενη από το άρθρο 44Γ(1) του Ν.9/65 Ειδοποίηση Τύπος «Ι», ημερομηνίας 1/9/2020. Η Ειδοποίηση αυτή απευθύνεται στους ενυπόθηκους οφειλέτες, στην οποία αναγράφεται ο αριθμός ταυτότητάς τους και διεύθυνση, το απαιτητό ποσό, οι τόκοι, ο αριθμός της υποθήκης και η ημερομηνία της, τα έξοδα και καλούνται όπως εντός (45) ημερών καταβάλουν το ποσό με τους οφειλόμενους τόκους και έξοδα. Πληροφορούνται ότι αν δεν καταβάλουν το πιο πάνω ποσό πλήρως με τους τόκους και τα έξοδα θα προχωρήσει με τη διαδικασία Πλειστηριασμού. Πληροφορείται ακόμα ότι εάν έχει διαφορετική γνώμη να πληροφορήσει την Καθ’ ης η Αίτηση γραπτώς μέσα σε (45) ημέρες από την ημερομηνία αποστολής της Ειδοποίησης. Επισυνάπτεται στην Ειδοποίηση κατάσταση λογαριασμού στην οποία φαίνεται το οφειλόμενο ποσό και οι τόκοι. Η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι σύμφωνη με τον προβλεπόμενο Τύπο.
Στην παρούσα υπό εκδίκαση Αίτηση επεδόθη και απεστάλη στους Αιτητές η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο στην Ένσταση. Στην επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού αναφέρονται το οφειλόμενο ποσό, ο οφειλόμενος τόκος, το αρχικό ποσό υποθήκης, οι τόκοι υποθήκης και το συνολικό υπόλοιπο. Η αποσταλείσα Ειδοποίηση Τύπος «Ι» προς τους Εφεσείοντες είναι σύμφωνη με το Νόμο.
Όσον αφορά τους λόγους για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης που απαριθμεί το άρθρο 44Γ(3) του Ν.9/1965, βρίσκω ότι:
(α) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που επιδόθηκε στους Εφεσείοντες-Αιτητές, είναι απολύτως σύμφωνη με τον Τύπο της Ειδοποίησης και περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα πρέπει να περιέχει, όπως σε ποιον αναφέρεται, τον αριθμό της υποθήκης, από πότε έχει καταστεί πληρωτέο το ενυπόθηκο χρέος, την ημερομηνία και ώρα της σκοπούμενης πώλησης και πίνακα με το ενυπόθηκο ακίνητο. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πληροί τόσο τον Τύπο όσο και το περιεχόμενο και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται εκ του Νόμου.
(β) Αναφορικά με το δεύτερο λόγο που μπορεί να ακυρωθεί η Ειδοποίηση, ότι δηλαδή η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, υπάρχει η μαρτυρία, παραδοχή των Αιτητών, από την οποία φαίνεται ότι η Ειδοποίηση «ΙΑ» ημερομηνίας 12/3/2021 επεδόθη στους Αιτητές στις 17/4/2021, τόσο στον Αιτητή 1 όσο και στην Αιτήτρια 2. Σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ο σκοπούμενος Πλειστηριασμός καθορίστηκε για τις 9/9/2021.
Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις δεν έχουν επιδοθεί και/ή δεν έχουν δεόντως επιδοθεί και/ή δεν έχουν επιδοθεί σε άπαντα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Όπως φαίνεται από την ενώπιόν μου μαρτυρία οι Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν και στα ενδιαφερόμενα μέρη. Οι Αιτητές δεν καθορίζουν ποια είναι τα ενδιαφερόμενα μέρη στα οποία δεν έχει επιδοθεί η Ειδοποίηση. Υπάρχει οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο να έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα Μητρώα του Κτηματολογίου; Δεν φαίνεται από την ενώπιόν μου μαρτυρία να υπάρχει. Ο εγγυητής Μιχαηλίδης όπως φαίνεται από την ενώπιόν μου μαρτυρία απαλλάχθηκε.
Η ερμηνευτική διάταξη του Νόμου όπως έχει τροποποιηθεί με το Ν.87(Ι) του 2018, άρθρο 44ΙΕ, προβλέπει τα εξής:
«`επίδοση΄ σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισµένη σε µητρώο του Τµήµατος Κτηµατολογίου και Χωροµετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει µε οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσµούς Πολιτικής Δικονοµίας, περιλαµβανοµένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης µε διάταγµα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:»
Η πιο πάνω ερμηνευτική διάταξη σκοπό είχε να διευκολύνει την επίδοση των Ειδοποιήσεων από πλευράς δανειστών. Εφόσον είχαν την τελευταία διεύθυνση μπορούσαν να προβούν σε επίδοση με συστημένη επιστολή στη γνωστή διεύθυνση του ενυπόθηκου οφειλέτη ή του προσώπου που αφορούσε η Ειδοποίηση. Για διευκόλυνση δε του δανειστή, εφ’ όσον δεν μπορούσε να γίνει με αυτό τον τρόπο η επίδοση, μπορούσε με ιδιωτική επίδοση να προβεί σε παράδοση της Ειδοποίησης στο πρόσωπο αυτό χωρίς να γίνεται αναφορά σε διεύθυνση. Η ερμηνευτική διάταξη δεν είχε σκοπό να υποχρεώσει τον δανειστή να ακολουθήσει αυτή τη σειρά. Σκοπό είχε να διευκολύνει την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη εκεί όπου υπάρχει δυσκολία στην επίδοση, με συστημένη επιστολή.
Οι Αιτητές έλαβαν γνώση του περιεχομένου των σχετικών Ειδοποιήσεων και ειδικά της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Άρα η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», επιδόθηκε σ’ αυτούς και έλαβαν γνώση του περιεχομένου της, όπως οι ίδιοι παραδέχονται στην Ένορκή τους Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση.
Στην απόφαση Παναγιώτης Νέμιτσας ν. Salwa Chaparian (2011) 1(Β) Α.Α.Δ. 806, στις σελίδες 813, 814, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής:
«Σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης, στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd, (πιο πάνω), αποφασίστηκε ότι:- (σελ. 48-49)
«Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το Άρθρ. 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των ‘θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών’ του Συντάγματος».
… … … … … … … … …
Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξετάζοντας την αίτηση παραμερισμού, αναζήτησε - ορθά, κατά την άποψή μας - κατά πόσο η εκδοχή του εφεσείοντα ότι αυτός δεν έλαβε γνώση της αγωγής, επειδή το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοσή της του ήταν άγνωστο, ήταν αληθής. Για το ζήτημα αυτό υπήρχαν, από τη μια, η ένορκη δήλωση του επιδότη, ο οποίος, σημειωτέον, δε ζητήθηκε από τον εφεσείοντα να αντεξεταστεί, και τα στοιχεία του φακέλου και, από την άλλη, η θέση του εφεσείοντα, ο οποίος, επίσης, δεν αντεξετάστηκε. Το Δικαστήριο δε συνυπολόγισε τη μαρτυρία της εφεσίβλητης, αφού αυτή, όπως το ίδιο καταγράφει στην απόφασή του, αντεξεταζόμενη, δέχθηκε ότι δε γνώριζε εάν η Τασούλα Γεωργιάδου ήταν υπάλληλος του εφεσείοντα. Αιτιολόγησε, όμως, γιατί δεν αποδέχθηκε τη θέση του εφεσείοντα. Διαπίστωσε, μέσα από το φάκελο, ότι, προτού εκδοθεί η επίδικη απόφαση, είχε επιδοθεί προσωπικά στον ίδιο η Έκθεση Απαίτησης, γεγονός που του παρείχε τη δυνατότητα να λάβει γνώση όχι μόνο της ύπαρξης της αγωγής που καταχωρήθηκε εναντίον του με γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, αλλά και όλων των λεπτομερειών, στις οποίες η εφεσίβλητη στήριζε την αξίωσή της.».
(γ) ΄Εχω μελετήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μου και έχω διαπιστώσει ότι έχουν τηρηθεί όλες οι προθεσμίες που προβλέπονται από το Νόμο. Συνεπώς η Ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης έχει αποσταλεί μέσα στη νόμιμη προθεσμία και όχι πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» εστάλη σύμφωνα με τη νομοθετική πρόνοια που ίσχυε κατά το χρονικό εκείνο σημείο και ετέθη η προβλεπόμενη από το Νόμο προθεσμία για καταβολή του ποσού, που γινόταν αναφορά στην 1η παράγραφο της Ειδοποίησης, πλέον τους τόκους και τα έξοδα.
(δ) Δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ των Αιτητών-ενυπόθηκων οφειλετών, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Ούτε μαρτυρία υπάρχει για έκδοση προστατευτικού διατάγματος. Οι Εφεσείοντες δεν υπέβαλαν Αίτηση για ένταξή τους στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» ή σε κάποιο άλλο κυβερνητικό σχέδιο, σύμφωνα με την προσκομισθείσα μαρτυρία.
Λόγω της παράλειψης των Αιτητών να ανταποκριθούν στην Ειδοποίηση της Καθ’ ης η Αίτηση υπό τον Τύπο «Ι» για αποπληρωμή του χρέους τους, η Καθ’ ης η Αίτηση επέδωσε στους Αιτητές την Ειδοποίηση υπό τον Τύπο «ΙΑ».
Αυτό που πρέπει να αναγράφεται στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι το όνομα του ενυπόθηκου δανειστή, ούτως ώστε ο ενυπόθηκος οφειλέτης και τα ενδιαφερόμενα μέρη να γνωρίζουν ότι το πρόσωπο που προχωρά με τον Πλειστηριασμό είναι πράγματι ο ενυπόθηκος δανειστής.
Οι Αιτητές δεν απέδειξαν οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις ή λόγους που θέτει το άρθρο 44Γ(3) των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης.
Είναι ισχυρισμός αλλά και λόγος Έφεσης για ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ότι το ενυπόθηκο ακίνητο είναι η κύρια, πρώτη και μοναδική τους κατοικία. Οι Αιτητές φαίνεται να κατέχουν και να χρησιμοποιούν το ακίνητο στον XXXXX ως την κατοικία τους και ότι δεν το εγκατέλειψαν. Οι επίδικες Ειδοποιήσεις έχουν επιδοθεί διά ιδιωτικού δικαστικού επιδότη στις 17/4/2021 στον XXXXX, στην Αιτήτρια αρ. 2 προσωπικά και για τον Αιτητή αρ. 1 ως σύζυγος και συγκάτοικός της. Οι Αιτητές παραδέχονται ότι τους επιδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις στη διεύθυνση στην οικία τους στον XXXXX. Επίσης και το κλητήριο ένταλμα, Αγωγή αρ. 3355/19, επιδόθηκε στους Αιτητές στη διεύθυνσή τους στον XXXXX, στις 25/10/2019. Από τον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου διαμερίσματος φαίνεται ως διεύθυνση του Αιτητή η ίδια διεύθυνση, στον XXXXX.
Για όλα όσα είπε στην Ένορκή του Δήλωση ο XXXXX Αδαμίδης δεν αντεξετάστηκε ούτε προσκόμισαν οι Αιτητές αντίθετη μαρτυρία. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το επίδικο ακίνητο δεν αποτελεί την κύρια οικία ή την πρώτη και μοναδική κατοικία των Αιτητών.
Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις είναι άκυρες ως παράνομες καθότι προσκρούουν σε Νόμο ο οποίος παραβιάζει το Σύνταγμα της Δημοκρατίας και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση περί Προασπίσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και ότι ο Νόμος Ν.9/65παραβιάζει τα άρθρα 1 και 6 της ΕΣΔΑ και τα Άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος της Δημοκρατίας. Ο ισχυρισμός αυτός των Αιτητών παρέμεινε ένας γενικός ισχυρισμός. Η Συνταγματικότητα Νόμου ή Κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του Νόμου που αμφισβητούνται και των Συνταγματικών Διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν.
Είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, πάρα μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως (Αναστάσιος Μαρκιτανής v. Απόστολου Μουτζούρη (2000) 1(Β) Α.Α.Δ. 923).
Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων έχουν τεθεί στην Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides (1966) 3 C.L.R. 640 και έχουν υιοθετηθεί σε σωρεία μεταγενέστερα, συνοψίζονται στις ακόλουθες:
1. Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία.
2. Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με την συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος.
3. Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος.
4. Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς.
Στην υπόθεση Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3) (1996) 1 Α.Α.Δ. 315, 339, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα.»
Βλέπε επίσης The Improvement Board of Eylenja v. Andreas Constantinou (1967) 1 C.L.R. 167, ΡΙΚ ν. Καραγιώργη κ.ά. (1991) 3 Α.Α.Δ. 159, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (1991) 3 Α.Α.Δ. 252, Αντωνίου v. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 441, Miliotis v. Police (1966) 2 C.L.R. 62 και Δημήτρης Πιτσιλλίδης κ.α. v. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου (2004) 3 Α.Α.Δ. 7.
Συναφής, με τα ανωτέρω, η απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία v. Π. Πογιατζή (1992) 3 Α.Α.Δ. 196, στην οποία λέχθηκαν τα εξής:
«Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας. Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίστηκε στην The Improvement Board of Eyienja v. Andreas Constantinou (1967) 1 C.L.R., 167. To δικαστήριο υπέδειξε ότι η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. Και μετά τις επεξηγήσεις του Γενικού Εισαγγελέα παραμένουν άγνωστοι οι λόγοι για τους οποίους η σχετική πρόνοια του σχεδίου υπηρεσίας προσκρούει στις διατάξεις των άρθρων 3 και 189 του Συντάγματος.»
Και στην παρούσα υπόθεση παραμένουν άγνωστοι οι λόγοι για τους οποίους η σχετική πρόνοια του Νόμου προσκρούει στις Διατάξεις των Άρθρων 23 και 30 του Συντάγματος της Δημοκρατίας και τα άρθρα 1 και 6 της ΕΣΔΑ.
Ενόψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται.
Επιδικάζονται €2.000 έξοδα υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών.
(Υπ.) ……………………………
Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΜΗ