ECLI:CY:EDLEM:2015:A371
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ:,Ε.Ευθυμίου-Ανδρέου Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 1794/2009
ΜΕΤΑΞΥ:
ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
Εναγόντων
-και -
THE CYPRUS CEMENT PUBLIC COMPANY LIMITED
Εναγομένων
------------------
Αίτηση Τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 2/4/15
Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου 2015
Για τον Ενάγονα-Αιτητή: κος Κ.Θωμά για Γαννάκης Κ.Θωμά & Συνεργάτες
Γiα τους Εναγόμενους-Καθ΄ων η Αίτηση: κ. Χρίστος Δημητριάδης για Κώστας Π.Δημητριάδης
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Η αίτηση
Με την αίτηση του ο Ενάγοντας– Αιτητής (ο «Ενάγονας») αιτείται τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Αιτείται την προσθήκη ισχυρισμών που αφορούν άσκηση ψυχικής πίεσης και αθέμιτης επιρροής στον Ενάγοντα από μέρους των Εναγόμενων και συγκεκριμένα ισχυρισμό που να δηλώνει ότι οι Εναγόμενοι, εκμεταλλευόμενοι την σχέση εμπιστοσύνης τους με τον Ενάγοντα και παρότι γνώριζαν ότι ο Ενάγοντας δεν γνωρίζει να γραφή και ανάγνωση , έπεισαν τον Ενάγοντα να υπογράψει δήλωση απαλλαγής. Ο Ενάγοντας περαιτέρω αιτείται την προσθήκη ισχυρισμών ότι η απόδειξη είσπραξης και δήλωση απαλλαγής ημερομηνίας 24/4/2008 η οποία εισπράχθηκε από τον Ενάγοντα είναι άκυρη εξ’ύπαρχής και προιόν δόλου, απάτης , ψυχικής πίεσης και αθέμιτης επιρροής των Εναγόμενων. Πρoς το τελευταίο σημείο , ο Ενάγων αιτείται και αντίστοιχη τροποποίηση των αξιώσεων του για να προστεθεί νέα θεραπείας με την οποία ζητείται απόφαση του Δικαστηρίου ότι η απόδειξη είσπραξης και η δήλωση απαλλαγής ημερομηνίας 24/4/2008 είναι άκυρη εξ’ύπαρχής και προϊόν δόλου, απάτης , ψυχικής πίεσης και αθέμιτης επιρροής των Εναγόμενων.
Η αγωγή αφορά απαίτηση για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημίες που υπέστηκε ο Ενάγοντας συνεπεία εργατικού ατυχήματος κατά ή/περί την 13/02/2008.
Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση
Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Κωνσταντίνου Θωμά , υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο του Γιαννάκη Κ. Θωμά.
Όπως αναφέρει ο ομνύων, είναι εξουσιοδοτημένος από τον Ενάγοντα να προβεί στην Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης τροποποίησης, η οποία προέκυψε κατά την μελέτη της υπόθεσης με σκοπό τη Προετοιμασία της Ακρόασης. Αναφέρει δε, πως η παράλειψη προσθήκης των εν λόγω ισχυρισμών και αξίωσης έγινε από αβλεψία και εκ λάθους των δικηγόρων που χειρίζονται την υπόθεση. Ο ομνύων αναφέρει ότι η αίτηση για Τροποποίηση γίνεται καλόπιστα και ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη αν δεν επιτραπεί στον ενάγοντα να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα και τους απαραίτητους ισχυρισμούς.
Η ένσταση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει
Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στην αίτηση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ανδρέου, ο οποίος δηλώνει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην υπηρεσία των Εναγομένων. Η ουσία της ένστασης της εστιάζεται στην υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης, αφού ισχυρίζονται ότι ήταν εις γνώση του Ενάγοντα από την ημερομηνία καταχώρησης της Υπεράσπισης, ήτοι την 16/10/2009 η θέση των Εναγομένων σε ότι αφορούσε την απόδειξη είσπραξης και απαλλαγής, συνεπώς, η εν λόγω ανάγκη για τροποποίηση περιήλθε σε γνώση της Ενάγουσας από το 2009. Περαιτέρω οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η αίτηση, εκτός του γεγονότος ότι έχει υποβληθεί καθυστερημένα, αιτείται τροποποίησης η οποία δεν είναι αναγκαία για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης , αφού είναι εντελώς αχρείαστη και αντίθετη με τα επίδικα θέματα, ενώ παράλληλα αμφισβητείται και επάρκεια της Ε/Δ που την συνοδεύει.
Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων
Οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν στο Δικαστήριο Γραπτές Αγορεύσεις προωθώντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των Εναγόμενων δια της γραπτής τους αγόρευσης προώθησαν με την Αγόρευση τους λόγους ένστασης τους τα τρία κύρια σημεία της ‘Ενστασης τους , στην αναγκαιότητα της τροποποίησης , στην υπέρμετρη καθυστέρηση, στην υποβολή της αίτησης και στην παρατυπία της σύνταξης της Ένορκης Δήλωσης η οποία στην προκειμένη έγινε από δικηγόρο και όχι από τον ίδιο τον ενάγοντα χωρίς να δίνεται καλός λόγος προς τούτο.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Ενάγοντα από την άλλη θεωρούν ότι η αίτηση είναι απαραίτητη για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης και επαναλαμβάνουν ότι η αναγκαιότητα της αίτησης προέκυψε κατά την μελέτη των δικογράφων για την προετοιμασία της αγωγής για Ακρόαση. Σε ότι αφορά την Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση εξηγείται ότι ο λόγος που η αίτηση γίνεται από Δικηγόρο και όχι τον ενάγοντα είναι το γεγονός ότι κατά το μεγαλύτερο μέρος αφορά νομικά σημεία και επιχειρήματα και ότι περαιτέρω ο ομνύων είναι γνώστης των γεγονότων της αγωγής και προς τούτο καθίσταται ικανός να ορκιστεί σε δήλωση ενδιάμεση αίτησης .
Περαιτέρω, οι συνήγοροι του Ενάγοντα τονίζουν ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμα αρχίσει συνεπώς δεν υπάρχει καμία ζημία για τους εναγόμενους.
Ιστορικό της υπόθεσης
Πριν αναφερθώ στο περιεχόμενο της μαρτυρίας τους κρίνω σκόπιμο να κάνω αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης.
1. Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 21/10/2009.
2. Οι Εναγόμενοι 1 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 18/1/2006.
3. Ο εναγοντας καταχώρησε την Εκθεση Απαίτησης του στις 30/4/2009.
4. Στις 16/10/2009 καταχώριστηκε Υπεράσπιση μετά από αίτηση για απόφαση ημεομηνίας 11/9/2009.
5. Ακολούθησε Απάντηση στην Υπεράσπιση στις 8/3/2010.
6. Η υπόθεση ορίστηκε 22/4/10 για Οδηγίες και στις 11/2/11 ορίστηκε πρώτη φορά για Ακρόαση.
7. Ακολούθως αναβλήθηκε αρκετές φορές είτε κατόπιν αιτήματος , είτε λόγω ελλείψεως δικαστικού χρόνου και στις 11/12/2014 καταχωρίστηκε από τους Εναγομένους αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου.
8. Ο Ενάγοντας καταχώρησε Ένσταση στην εν λόγω αίτηση η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης στις 3/4/15.
Ακολούθησε η καταχώριση της παρούσας αίτησης.
Νομική πτυχή και Αξιολόγηση
Η Δ.25, Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα:
«The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties».
Οι αρχές τις νομολογίας συνοψίζονται ως ακολούθως:
(1) Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation (1989) 1Ε 33 σελ 36 -37, Clive Preece κ.α. ν. Νάσου Θεοφίλου Ρωσσίδου, (2011) 1Γ ΑΑΔ 2138 και Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη και Συνεταίροι, Πολιτική Έφεση Αρ. 79/2009, ημερομηνίας 4/5/2012).
(2) Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation πιο πάνω).
(3) Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation πιο πάνω και Περικτιόνη Χρίστου ν. Αζά (1992) 1 ΑΑΔ 704 σελ 707).
(4) Η καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manufacturing v. A & G Leventis Co. (1993) 1 ΑΑΔ 726 σελ 730, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, 20/3/2014).
(5) Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents (1994) 1 AΑΔ 426 στη σελ 432, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(6) Αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. (βλ. Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd (1995) 1 ΑΑΔ 607, United Sea Transport Ltd v. Zakou (1980) 1 AΑΔ 501, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(7) Η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής (βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Αζά πιο πάνω).
(8) Η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, ακόμα και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 ΑΑΔ 934 στη σελ 939 και Evripidou v. Kannaourou (1985) 1 CLR 21 στην σελ. 27). Ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(9) Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (1995) 1 ΑΑΔ 560).
(10) Το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ’ εαυτού ότι η τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί (βλ. SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents πιο πάνω, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(11) Όπου τα γεγονότα που ο αιτητής προτίθεται να εισαγάγει με την αίτησή του είναι γνωστά στον καθ’ ου η αίτηση τότε το πλαίσιο της δίκης δεν μεταβάλλεται και ούτε επιφέρονται ζημιογόνες συνέπειες στα δικαιώματά του (βλ. BAUER SPEZIALTIENFBAU GMBH, και άλλος ν. DIVNOGORSK SHIPPING CO LTD (2002) 1Α ΑΑΔ 618 σελ. 625) ή όπου θα συγκεκριμενοποιηθούν υφιστάμενοι ισχυρισμοί που θα θέσουν τα δικόγραφα σε τάξη Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα (1999) 1 ΑΑΔ 44 ή όπου θα εισαχθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες υφιστάμενου ισχυρισμού (βλ. Alexandrou Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου (1992) 1 ΑΑΔ 111).
Οι θέσεις των διαδίκων
Έχω μελετήσει με πολλή προσοχή τις θέσεις των δικηγόρων. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από την πλευρά των Εναγόντων έχει καθυστερήσει σημαντικά.
Από την άλλη, δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι η εκδίκαση της υπόθεση δεν έχει αρχίσει.
Με προβλημάτισε επίσης η αμφισβήτηση από πλευράς των Εναγομένων της γνησιότητας του αιτήματος, ότι δηλαδή η ανάγκη τροποποίησης περιήλθε σε γνώση του Ενάγοντα από το 2009. Είναι γεγονός ότι περιήλθε σε γνώση της δικηγόρου των Εναγόντων η ανάγκη τροποποίησης από το 2009 ως εκ τούτου παρατηρείται υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης. Δεν καταχωρίστηκε με την πρώτη ευκαιρία. Από την άλλη, οι ίδιοι ο ομνύων στην Ένορκη Δήλωση, Δικηγόρος του γραφείου που χειρίζεται την υπόθεση για τον Ενάγοντα αναφέρει ότι η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στους ίδιους τους δικηγόρους του Ενάγοντα και ότι ο ίδιος ο Ενάγοντας ουδεμία ευθύνη έχει.
Σε ότι αφορά το θέμα της Ένορκης Δήλωσης όπως αυτό αναφέρεται στην ένσταση των Εναγομένων και συγκεκριμένα στο θέμα της επάρκειας της Ένορκης Δήλωσης προς υποστήριξη της Αίτησης, oι Εναγομένοι εισηγούνται ότι αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι είναι ανεπιθύμητο να ορκίζεται ως προς τα γεγονότα δικηγόρος ή οποιοσδήποτε άλλος και όχι ο ίδιος ο διάδικος και ότι σε κάθε περίπτωση που ορκίζεται δικηγόρος και όχι διάδικος πρέπει να δίνεται εξήγηση προς τούτο και να προβάλλεται καλός λόγος. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των Εναγομένων παρέπεμψαν το Δικασήριο στις υποθέσεις(In re Efthymiou (1987)1 CLR 319 και Dmitry Rybolovlev Elena Rybolovleva και άλλοι (2010) 1 Α.Α.Δ 82)
Παραθέτω περικοπή της απόφασης Dmitry Rybolovlev Elena Rybolovleva και άλλοι (ανωτέρω)
«Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd (1968) 1 C.L.R. 1, In re Efthymiou (1987) 1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου (1991) 1 Α.Α.Δ. 1036).
Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. ……………
Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» (τονισμός δικός μου)
Είναι γεγονός ότι η νομολογία αναγνωρίζει το δικαίωμα δικηγόρου να προβαίνει ως πρόσωπο που γνωρίζει τα γεγονότα σε ένορκη δήλωση νοουμένου ότι επεξηγεί με επάρκεια τον λόγο που ο ίδιος προβαίνει στην Ένορκη Δήλωση και όχι ο διάδικος. Έχω διεξέλθει της Ένορκης Δήλωσης με προσοχή. Κρίνω ότι από την στιγμή που τόσο η καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης τροποποίησης όσο και η εξ’υπαρχής παράλειψη αναφοράς στους ισχυρισμούς τους οποίους η παρούσα αίτηση ζητά να συμπεριλάβει βαραίνει αποκλειστικά τους ώμους των δικηγόρων που αντιπροσωπεύουν τον Ενάγοντα (κατά την ομολογία των ιδίων), ως αναφέρεται στην παράγραφο 3 της Ένορκης Δήλωσης μόνοι οι ίδιοι οι δικηγόροι μπορούν να ορκιστούν ως προς τούτο, συνεπώς η Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Θωμά κρίνεται έγκυρη και κανονική.
Αποφάσισα να εγκρίνω το αίτημα. Άσκησα τη διακριτική μου ευχέρεια λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα:
1. Αντλώντας καθοδήγηση από την υπόθέση Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α. (ανωτέρω) όπου κρίθηκε ότι η καθυστέρηση δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας αν και παράγοντας που πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει και ότι η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης, κρίνω ότι τα περιστατικά της παρούσας δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος. Συγκεκριμένα, παρά το γεγονός ότι οι θέσεις των Εναγομένων περιήλθαν σε γνώση του Ενάγοντα από το 2009, η καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης βαραίνει τους ώμους των δικηγόρων του Ενάγοντα και ως εκ τούτου θεωρώ πως είναι άδικο να στερηθεί ο Ενάγων της τροποποίησης εξαιτίας λάθους των δικηγόρων του, το οποίο υπό τας περιστάσεις πρέπει να συγχωρηθεί.
2. Κρίνω ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες για τον ακριβή προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς. Δεν θεωρώ ότι επαναπροσδιορίζουν τα επίδικα θέματα, αφού στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης έχει παρατεθεί και προωθηθεί η θέση του Ενάγοντα σε ότι αφορά την απόδειξη είσπραξης και δήλωση απαλλαγής, Επιχειρείται δια της αιτήσεως τροποποίησης η παράθεση συγκεκριμένου ισχυρισμού προς υποστήριξη της ήδη αναφερόμενης θέσης του Ενάγοντα.
3. Δεν έχει καταδειχθεί ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα επιφέρουν οποιαδήποτε βλάβη στους Εναγομένους η οποία να μην αποζημιώνεται με έξοδα.
4. Βλέποντας το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης κρίνω ότι θα ήταν ορθότερο να επιτρέψω την τροποποίηση γιατί θα δοθεί στο Δικαστήριο η πλήρης εικόνα των επίδικων θεμάτων και θα αποκρυσταλλωθούν οι θέσεις των διαδίκων.
Κατάληξη
Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α-Ζ της αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωριστεί και αντίγραφο αυτού να δοθεί στον συνήγορο των Εναγομένων 2 μέσα σε 21 μέρες από σήμερα. Να ακολουθήσει η Τροποποιημένη Υπεράσπιση στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης εντός 21 ημερών και Τροποποιημένη Απάντηση στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης εντός 10 ημερών.
Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή.
(Υπ.) ………………………………….. Ε.Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
Subject: Civil/Other actions/Interim/ Application to amend
Αναφορά: Αστικά/Ενδιάμεση/ Αίτηση για Τροποποίηση