ECLI:CY:EDLEM:2019:A484
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ.
Αγωγή Αρ. 4233/2014
Μεταξύ:
Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας
Ενάγουσας
-και-
1. ΧΧΧΧ Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
2. ΧΧΧΧ Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
3. ΧΧΧΧ Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
4. C. Demosthenous Properties Ltd, εκ Λεμεσού
Εναγομένων
----------------------------------
Αίτηση Εναγομένων 1 – 4 ημερ. 21.5.2019 για τροποποίηση
Ημερ.: 8.10.2019
Για τους Εναγόμενους 1 - 4 - Αιτητές: κα Ε. Χατζηστερκώτη για Χριστοφόρος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ
Για τους Ενάγοντες – Καθ’ ων η Αίτηση: κα Κλ. Παπή για Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνέταιροι ΔΕΠΕ
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενοι 1, 2, 3 και 4 (στο εξής οι Αιτητές) αποσκοπούν στην τροποποίηση της Υπεράσπισης του Αιτητή 1, με την προσθήκη και Ανταπαίτησης. Η Αίτηση – η οποία βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.9, Δ.21 θ.1-7, 8, 15, Δ.25 θ.1-6, Δ.27, Δ.48 θ.1-4, 5 – 8, 13 και Δ.64, στο άρθρο 30(2) του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Δημοσθένους, Εναγόμενου 1 ημερ. 21.5.2019 – προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγόντων (στο εξής οι Καθ’ ων η Αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Γρηγορίου, ημερ. 5.9.2019.
Όπως διατείνεται ο Εναγόμενος 1, είναι διευθυντής των Εναγομένων 4, σύζυγος της Εναγόμενης 2 και ο Εναγόμενος 3 είναι γιος του. Αναφέρει ότι το 2018, ο Διευθυντής Υπηρεσίας Προστασίας Καταναλωτή, έκδωσε αποφάσεις σε σχέση με καταχρηστικές ρήτρες σε δανειακές συμβάσεις (Τεκμ.1). Ενόψει τούτων, ήταν σημαντικό να μελετηθεί εκ νέου η υπόθεση του, διότι αυτές αφορούσαν όρους που υπήρχαν και στις επίδικες συμφωνίες. Οι εν λόγω αποφάσεις, περιήλθαν σε γνώση των δικηγόρων τους, τον Οκτώβριο 2018, οι οποίοι αφού τις μελέτησαν, έκριναν ότι έπρεπε να μελετήσουν εκ νέου τα δικόγραφα της υπόθεσης, ως και τα έγγραφα που αποκάλυψαν ενόρκως οι Καθ’ ων η Αίτηση, με σκοπό τη διαπίστωση σημείων στην Υπεράσπιση τους, τα οποία χρήζουν τροποποίησης. Με γνώμονα τις εν λόγω αποφάσεις, και τη μελέτη της Έκθεσης Απαίτησης και της Συμφωνίας του επίδικου τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 22.8.2007, ως και τις επιστολές τερματισμού ημερ. 2.2.2009, οι δικηγόροι τους διέκριναν την ανάγκη τροποποίησης της Υπεράσπισης του, ως και της Υπεράσπισης των Αιτητών 2 – 4. Με τη βοήθεια λογιστή και με χρονοβόρα διαδικασία, λόγω του μεγάλου όγκου των εγγράφων και της μελέτης χρονικής διάρκειας που καλύπτουν, συγκεντρώθηκαν αποδεικτικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο ίδιος επί χρόνια έστελνε πελάτες της NSM DEMOCARS LTD για να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση από τους Καθ’ ων η Αίτηση για την αγορά αυτοκινήτων τους με συμβόλαια ενοικιαγοράς. Τα έγγραφα αυτά αποκαλύπτονται ενόρκως με τη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ημερ. 21.5.2019.
Μόλις εφοδίασε τους δικηγόρους του με τα εν λόγω έγγραφα και τα μελέτησαν, έκριναν ότι με βάση αυτά, θα πρέπει να τροποποιηθούν οι Υπερασπίσεις τους με την παράθεση λεπτομερειών ως προς την μεταξύ των διαδίκων συμφωνία και την προσθήκη Ανταπαίτησης. Αμέσως οι δικηγόροι του σύνταξαν την αίτηση τροποποίησης ημερ. 22.1.2019 η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 28.3.2019. Οι δικηγόροι τους, αφού μελέτησαν την εν λόγω απόφαση του Δικαστηρίου και επειδή εξακολουθεί να υπάρχει η ανάγκη για τροποποίηση, καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση, περιορίζοντας τις αιτούμενες τροποποιήσεις μόνο στα σημεία που είναι απόλυτα απαραίτητα για να συμπεριληφθούν στις Υπερασπίσεις τους. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις και η προσθήκη Ανταπαίτησης είναι ουσιώδης, ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα επίδικα γεγονότα και να προσδιοριστεί η ουσία της διαφοράς, προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.
Η παρούσα Αίτηση υποβάλλεται σε στάδιο που δεν άρχισε ακόμα η ακρόαση της υπόθεσης και οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν θα προκαλέσουν ζημιά ή βλάβη στους αντίδικους που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Όλοι οι Αιτητές ενεργούν καλόπιστα και η μη έγκριση του αιτήματος τους θα ισοδυναμεί με ανεπανόρθωτη ζημιά τους, αφού δεν θα μπορούν να εκθέσουν το σύνολο των γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου.
Οι Καθ’ ων η Αίτηση με την ένσταση τους προέβαλαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
1. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη διότι οι Αιτητές καταχώρισαν προγενέστερα όμοια αίτηση ημερ. 22.1.2019, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο.
2. Δεν παρέχεται επαρκής αιτιολογία ως προς τη μη συμπερίληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων από την αρχή ή σε προγενέστερο χρόνο στην υφιστάμενη Υπεράσπιση. Οι δε αιτιολογίες τους είναι έκδηλα αναληθείς και αντίθετες με προηγούμενες δικογραφημένες θέσεις τους,
3. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα οδηγήσει σε πολλαπλότητα των διαδικασιών και θα υπάρχει κίνδυνος ανάκτησης διπλής αποζημίωσης από τους Αιτητές εφόσον αυτοί καταχώρησαν το 2015, μαζί με την Εταιρεία NSM DEMOCARS LTD την αγωγή με αρ. 4181/15 εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση, προβάλλοντας τις ίδιες αξιώσεις και ισχυρισμούς που επιχειρούν να προβάλουν με την αιτούμενη Ανταπαίτηση.
4. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιχειρείται η εισαγωγή νέων γεγονότων, άσχετων με τα επίδικα θέματα και δημιουργείται νέα βάση Υπεράσπισης.
5. Δεν αποκαλύφθηκαν επαρκείς λόγοι για το ουσιώδες και/ή χρησιμότητα και/ή αναγκαιότητα των αιτούμενων τροποποιήσεων.
6. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιδιώκεται η προσθήκη ισχυρισμών που αφορούν νομικό πρόσωπο δηλαδή των Εταιρεία NSM DEMOCARS LTD η οποία δεν είναι διάδικος στην αγωγή.
7. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις εκτροχιάζεται η εκδίκαση της υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου.
8. Η παρούσα Αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα και σε προχωρημένο στάδιο, 4 χρόνια μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης των Αιτητών.
9. Η προσθήκη Ανταπαίτησης στο παρόν στάδιο είναι ανεπίτρεπτη, παράνομη και καταχρηστική.
10. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των Καθ’ ων η Αίτηση και θα έχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα τους.
Ο ΧΧΧΧ Γρηγορίου είναι στην υπηρεσία των Καθ’ ων η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη εφόσον πρόκειται για την δεύτερη αίτηση με την οποία επιδιώκουν οι Αιτητές να τροποποιήσουν την Υπεράσπιση τους. Η πρώτη αίτηση ημερ. 22.1.2019, απορρίφθηκε στις 28.3.2019 διότι οι Αιτητές δεν παρείχαν επαρκή δικαιολογία για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης για τόσο εκτενείς τροποποιήσεις και για την προσθήκη Ανταπαίτησης. Με την παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές, για την επίτευξη αυτού του σκοπού, αναφέρουν γεγονότα προσαρμοσμένα στα ευρήματα του Δικαστηρίου στην προηγούμενη Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 28.3.2019. Σ’ ότι αφορά τη μοναδική δικαιολογία που οι Αιτητές προβάλλουν, δηλαδή την ύπαρξη αποφάσεων του Διευθυντή Υπηρεσίας Προστασίας Καταναλωτή για το 2018 – που περιήλθαν σε γνώση των δικηγόρων τους τον Οκτώβριο 2018 – τονίζει ότι υπήρξαν και προγενέστερες αποφάσεις (Τεκμ.1 – ημερ. 4.9.2014) τις οποίες οι δικηγόροι τους θα μπορούσαν να εξεύρουν αν επεδείκνυαν τη δέουσα επιμέλεια. Περαιτέρω, σημειώνει ότι εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση, οι Αιτητές και η Εταιρεία NSM DEMOCARS LTD καταχώρησαν την αγωγή με αρ. 4181/15 (Τεκμ.2), της οποίας τα επίδικα θέματα είναι όμοια με αυτά τα οποία οι Αιτητές επιδιώκουν να εισάξουν με την παρούσα Αίτηση. Συνεπώς, η έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης, θα συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, διότι θα εκκρεμούν δύο παράλληλες διαδικασίες με ίδια επίδικα θέματα.
Όσα οι Αιτητές επιδιώκουν να συμπεριλάβουν στην Υπεράσπιση τους ήταν γνωστά σ’ αυτούς και οι δικηγόροι τους όφειλαν να επιδείξουν τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή για να τα συμπεριλάβουν στην Υπεράσπιση τους ημερ. 19.5.2015. Πρόκειται για τιμολόγια και αποδείξεις που αφορούν τους Καθ’ ων η Αίτηση και την NSM DEMOCARS LTD, η οποία δεν είναι διάδικος στην παρούσα Αγωγή, φέρουν ημερομηνίες προγενέστερες της καταχώρισης Υπεράσπισης εκ μέρους των Αιτητών και συνεπώς ήταν ήδη στην κατοχή και γνώση τους και/ή με εύλογη επιμέλεια θα μπορούσαν να εντοπιστούν έγκαιρα.
Με βάση τα πιο πάνω, η προσθήκη Ανταπαίτησης στον παρόν στάδιο είναι ανεπίτρεπτη, παράνομη και καταχρηστική, εφόσον οι ισχυρισμοί που οι Αιτητές επιδιώκουν να εισάξουν με την προσθήκη Ανταπαίτησης, θα μπορούσαν να είχαν συμπεριληφθεί στην Υπεράσπιση τους ημερ. 19.5.2015, εφόσον όλα τα γεγονότα ήταν γνωστά σ’ αυτούς εδώ και πολλά χρόνια. Οι Αιτητές δεν επεξήγησαν επαρκώς τους λόγους για τους οποίους παρέλειψαν να συμπεριλάβουν στην υφιστάμενη Υπεράσπιση τους τις αιτούμενες τροποποιήσεις.
Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι τα έγγραφα που έχουν αποκαλύψει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 21.5.2019 είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα. Συνεπώς οι Αιτητές προσπαθούν να συνδέσουν παραπλανητικά, άσχετα γεγονότα και να εισάξουν ουσιαστικά νέα βάση Υπεράσπισης, επιδιώκοντας τον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Περαιτέρω οι αιτούμενες τροποποιήσεις που αφορούν την NSM DEMOCARS LTD δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές διότι δεν αποτελούν διάδικο στην παρούσα αγωγή. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε με καθυστέρηση τεσσάρων ετών από την καταχώριση της Υπεράσπισης των Αιτητών, η οποία δεν δικαιολογήθηκε από τους Αιτητές και παραβιάζει το θεμελιώδες δικαίωμα των Καθ’ ων η αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης μέσα σε εύλογο χρόνο.
Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης.
Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation (1998) 1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά (1992) 1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers (1997) 1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου (2001) 1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου (2002) 1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής (2002) 1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου (1995) 1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως:
Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα.
Στην Απόφαση Αντώνης Ανδρέου ν. Adboard Media Ltd κ.ά στην Αγωγή αρ.4/11 ημερ. 16.9.14, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνοψίστηκαν επίσης οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης δικογράφων και σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα:
«Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται και πρέπει να ασκείται φιλελεύθερα, χωρίς να διέπεται σε άκαμπτους κανόνες, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση επιβεβλημένη για την αποτελεσματικότερη απονομή της δικαιοσύνης. Έργο που επιτελείται μετά τη συνεκτίμηση όλων των παραγόντων που αφορούν στην κάθε περίπτωση, συμπεριλαμβανομένων και επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν, στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά (2002) 1(Α) Α.Α.Δ. 237).
Ακόμη και εκεί όπου η απαιτούμενη τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, μπορεί να παραχωρηθεί η θεραπεία (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη κ.ά., Πολιτική Έφεση 79/2009, 4.5.2012). Προϋποθέτει βεβαίως η έγκριση του αιτήματος, ότι ο αιτητής, δεν ενεργεί κακόπιστα και ότι η αιτιολόγηση του αιτήματος για την όποια καθυστέρηση, η οποία ποικίλει αναλόγως με το στάδιο που υποβάλλεται η αίτηση, δεν προκαλεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά. Η εισαγωγή νέου ζητήματος, δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου πάντοτε, ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες στην άλλη πλευρά.
Η διαχρονική γραμμή της νομολογίας επαναλαμβάνει ως θεμελιακή αρχή πως, τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση, όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και προς αποτροπή της πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών. Ακόμα και στην περίπτωση που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η αίτηση δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται πάντοτε υπό το πρίσμα των στοιχείων της κάθε περίπτωσης. Κυρίαρχος παράγοντας κατά πάντα χρόνο και σε κάθε περίπτωση ώστε να επιτραπεί η τροποποίηση, συνιστά το συμφέρον της δικαιοσύνης (IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20.3.2014).»
Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., Πολ. Εφ. 137/13 και 138/13 ημερ. 20.3.14 είναι επίσης σχετικό:
«Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου, (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου, (1995) 1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α., (1993) 1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents, (1994) 1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά, (2007) 1 Α.Α.Δ. 1005).
Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ’ εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd (1995) 1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou (1980) 1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.»
Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, διεξήλθα με προσοχή τα δικόγραφα των Αιτητών, ως και τις αιτούμενες τροποποιήσεις και κατέληξα ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν είναι συμβατό με την παροχή άδειας για τροποποίηση της Υπεράσπισης και προσθήκη Ανταπαίτησης. Τούτο γιατί η παρούσα Αίτηση, η οποία αποτελεί την δεύτερη αίτηση με την οποία οι Αιτητές επιδιώκουν να τροποποιήσουν τη Υπεράσπιση τους, συνιστά κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας. Από μια απλή ανάγνωση της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 28.3.2019, με την οποία απορρίφθηκε η πρώτη αίτηση των Αιτητών ημερ. 22.1.2019, προκύπτει ότι το Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν εδικαιολογείτο η έκδοση διατάγματος τροποποίησης για τόσο εκτενείς τροποποιήσεις και την προσθήκη Ανταπαιτήσεων. Οι Αιτητές επανήλθαν με την παρούσα δεύτερη Αίτηση τους περιορίζοντας, όπως ισχυρίζονται, τις αιτούμενες τροποποιήσεις μόνο στα σημεία που είναι απόλυτα απαραίτητα για να συμπεριληφθούν στις Υπερασπίσεις τους, μετά από τη μελέτη της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 28.3.2019. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης συνιστά κατάχρηση διαδικασίας εφόσον με αυτήν οι Αιτητές επιδιώκουν ουσιαστικά να παρακάμψουν την προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου και να επιτύχουν μέσω αυτής, ό,τι δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν με την πρώτη αίτηση τους.
Περαιτέρω, κρίνω ότι η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι υπάρχει ήδη καταχωρημένη αγωγή από τους Αιτητές εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση με αρ. 4181/15 (Τεκμ.2 στην Ένσταση) της οποίας τα επίδικα θέματα είναι όμοια με τα θέματα των αιτούμενων τροποποιήσεων. Συνεπώς, τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης θα οδηγήσει σε πολλαπλότατα διαδικασιών και κατασπατάληση δικαστικού χρόνου, διότι θα εκκρεμούν δύο παράλληλες διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου με δικογραφημένους ίδιους ισχυρισμούς που αφορούν τα ίδια επίδικα θέματα (βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά (1992) 1(Α) Α.Α.Δ. 704 και Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης & Συνέταιροι (2012) 1 Α.Α.Δ. 817).
Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, επισημαίνω και τα ακόλουθα:
Οι Αιτητές, προκειμένου να αιτιολογήσουν το αίτημα τους ως και την παράλειψη τους να συμπεριλάβουν τις αιτούμενες τροποποιήσεις στην Υφιστάμενη Υπεράσπιση τους, επικαλούνται ουσιαστικά δύο λόγους. Ο πρώτος αφορά αποφάσεις του Διευθυντή Υπηρεσίας Προστασίας Καταναλωτή, οι οποίες περιήλθαν σε γνώση των δικηγόρων τους τον Οκτώβριο του 2018. Ο δεύτερος αναφέρεται σε έγγραφα που αποκαλύφθηκαν με τη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση των Αιτητών ημερ. 21.5.2019, και τα οποία συγκεντρώθηκαν πρόσφατα λόγω του μεγάλου όγκου τους.
Σ’ ότι αφορά τον πρώτο λόγο, όπως ορθά επισημαίνεται από την ευπαίδευτη συνήγορο των Καθ’ ων η Αίτηση, υπήρχαν και προγενέστερες αποφάσεις του Διευθυντή Προστασίας Καταναλωτή αναφορικά με καταχρηστικές ρήτρες σε καταναλωτικές συμβάσεις από το 2014 (Τεκμ.1 στην Ένσταση), τις οποίες οι Αιτητές και/ή οι δικηγόροι τους θα μπορούσαν να εξεύρουν, επιδεικνύοντας την δέουσα επιμέλεια. Σ’ ότι αφορά τον δεύτερο λόγο, τα εν λόγω έγγραφα αποτελούν αποδείξεις και τιμολόγια μεταξύ των Καθ’ ων η αίτηση και της Εταιρείας NSM DEMOCARS LTD, η οποία δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή και τα οποία θα μπορούσε και έπρεπε να συμπεριληφθούν στις υφιστάμενες Υπερασπίσεις των Αιτητών, αφού ήταν στη γνώση και κατοχή των Αιτητών και/η θα μπορούσαν με τη δέουσα επιμέλεια να εξευρεθούν, τονίζοντας ότι με δεδομένη την καταχώρηση της παρούσας αγωγής το 2014, είναι αδύνατο να χρειάστηκε να εντοπιστούν τα συγκεκριμένα έγγραφα μετά πάροδο πέντε ετών, όταν αυτά αφορούν την πιο πάνω εταιρεία στην οποία Διευθυντής είναι ο ενόρκως δηλών για τους Αιτητές και τα οποία φέρουν ημερομηνίες προγενέστερες της καταχώρισης των Υπερασπίσεων.
Τέλος, σημειώνεται υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης, δηλαδή μετά πάροδο 4½ χρόνων από την καταχώριση των Υπερασπίσεων των Αιτητών στις 19.5.2015 και η οποία, στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων του Δικαστηρίου, ουδόλως δικαιολογείται εκ μέρους των Αιτητών. Κρίνω ότι η μακρά και αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις καθυστέρηση, αναδύει απουσία καλής πίστης εκ μέρους των Αιτητών στην υποβολή του αιτήματος.
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ’ ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………
Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
/ΞΠ
Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim
Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση