ECLI:CY:EDLEM:2023:A214

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ:   Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ.

Αγωγή Αρ. 948/2017

 

Μεταξύ:

 

Γιωργούλα Στυλιανού και Νίκη Χάρπα, ως διαχειρίστριες της περιουσίας του

Αποβιώσαντα Γεώργιου Πισσά

Εναγουσών

-και-

 

                   1.  Πισσάς Νικόλαος

                   2.  Πισσά Ελένη

                   3.  Pissas Trading Co Limited

                   4.  Pissas Estates Limited, υπό εκκαθάριση μέσω του

                        Εφόρου Εταιρειών  και Επίσημου Παραλήπτη

                   5.  Οδυσσέα Οδυσσέως

Εναγομένων

---------------------------------

 

Αίτηση ημερ. 7.2.2022 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης

 

20 Οκτωβρίου 2023

Για Εναγόμενη 2 – Αιτήτρια:  κα Λ. Χατζηξενοφώντος για A.G. Erotocritou LLC

Για Ενάγουσες – Καθ’  ων η Αίτηση:   κ. Γ. Γεωργίου για Πανίκος Α. Λεωνίδου & Σία

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ  ΑΠΟΦΑΣΗ

 

            Η Εναγόμενη 2 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια) με την υπό εξέταση Αίτηση της επιδιώκει να επιφέρει σειρά εκτεταμένων τροποποιήσεων στην Έκθεση Υπεράσπισης της.   Αναφορά στις αιτούμενες τροποποιήσεις θα γίνει σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου.

            Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Φούττη, δικηγόρου στο Δικηγορικό Γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια.  Σ’  αυτήν αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

 

            Η Αιτήτρια διαμένει μόνιμα στη Γαλλία και δεν κατέστη δυνατό να έρθει στην Κύπρο για να ορκιστεί η ίδια την παρούσα Ένορκη Δήλωση.  Πρόσφατα η Αιτήτρια διόρισε το Δικηγορικό Γραφείο A.G. Erotocritou LLC να την εκπροσωπήσει στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.  Προηγουμένως εκπροσωπείτο από άλλο δικηγορικό γραφείο, το οποίο εκπροσωπεί και τον αδελφό της, Εναγόμενο 1.  Ο αδελφός της είχε αναλάβει εξ ολοκλήρου το χειρισμό της υπόθεσης λόγω του ότι η ίδια διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό.  Συγκεκριμένα, ο αδελφός της ήταν αυτός που επέλεξε το δικηγορικό γραφείο που θα τους εκπροσωπούσε, αυτός έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους για την καταχώριση της Υπεράσπισης και αυτός λάμβανε για πέντε και πλέον χρόνια ενημέρωση από τους δικηγόρους για την εξέλιξη της υπόθεσης.  Η Αιτήτρια δεν είχε ουσιαστική ανάμειξη στο χειρισμό της υπόθεσης, ούτε γνώριζε ποιές οδηγίες δόθηκαν από τον αδελφό της για την καταχώριση της Υπεράσπισης, μάλιστα μέχρι πρόσφατα δεν γνώριζε σε ποιο στάδιο βρισκόταν η υπόθεση. 

 

            Αμέσως μόλις ανέλαβαν οι νέοι δικηγόροι της την υπόθεση και μετά από την μελέτη των δικογράφων, διαπιστώθηκε ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Υπεράσπιση της Αιτήτριας ήταν ελλιπείς και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.  Συγκεκριμένα η Αιτήτρια παρουσιάζεται να είχε ενεργή συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων από τις Εναγόμενες 3 και 4 εταιρείες, να γνώριζε για την καταβολή μερισμάτων και να είχε εμπλακεί στην πώληση ακινήτου στην Παρεκκλησιά.  Κατά τους ουσιώδεις χρόνους η Αιτήτρια δεν ήταν διευθύντρια των Εναγομένων Εταιρειών και δεν είχε ενημέρωση για τις αποφάσεις που αυτές λάμβαναν, δεν γνώριζε τα έσοδα και έξοδα τους, τη διαδικασία που ακολουθείτο ως προς την καταβολή μερισμάτων και ούτε είχε την οποιαδήποτε ενημέρωση για την παραχώρηση δανείων σε τρίτα πρόσωπα από τις Εναγόμενες Εταιρείες.  Όλα τα προαναφερόμενα θέματα τα διαχειριζόταν ο αδελφός της και οι άλλοι αξιωματούχοι των Εναγομένων Εταιρειών, οι οποίου δεν την ενημέρωναν.

 

            Ως εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι οι πλείστες αναφορές στο δικόγραφο της Υπεράσπισης της δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και για το λόγο αυτό η αιτούμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη ώστε να προστατευθούν τα δικαιώματα της Αιτήτριας, να παρουσιαστεί η θέση της ολοκληρωμένα και να διασφαλιστεί η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. 

 

            Λόγω του ότι η Αιτήτρια έδειξε τυφλή εμπιστοσύνη στον αδελφό της, δεν αναμείχθηκε στην υπόθεση, γι’ αυτό δεν μπορούσε να γνωρίζει τι οδηγίες δόθηκαν από τον αδελφό της σχετικά με την Υπεράσπιση που θα καταχωρείτο εκ μέρους της.  Η κατάσταση αυτή δεν ήταν υπαρκτή στην Αιτήτρια κατά το χρόνο σύνταξης και καταχώρισης της Υπεράσπισης, γι’  αυτό και μόλις διαπιστώθηκαν τα πιο πάνω, προωθήθηκε η υπό εξέταση Αίτηση.

 

Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΥΣΩΝ

            Οι Ενάγουσες εναντιώθηκαν στην αιτούμενη θεραπεία.  Με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, την οποία καταχώρισαν, προβάλλουν 23 συνολικά λόγους ένστασης, οι βασικοί εκ των οποίων είναι οι ακόλουθοι:

 

1.    Η νομική βάση της Αίτησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη.

 

2.    Η Αίτηση είναι κακόπιστη, υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα και με μοναδικό σκοπό την κωλυσιεργία στην εκδίκαση της υπόθεσης.

 

3.    Η Αιτήτρια προσπαθεί να εισάξει εξ ολοκλήρου νέα βάση Υπεράσπισης, χωρίς να εξηγεί την αναγκαιότητα εισαγωγής των ισχυρισμών που επιδιώκει να προσθέσει.

 

4.    Τόσο η προδικαστική ένσταση, όσο και οι λοιποί ισχυρισμοί που επιδιώκει να εισάξει η Αιτήτρια είναι καταχρηστικοί και προκαλούν πολλαπλότητα διαδικασιών.

 

5.    Η Αιτήτρια με την υπό εξέταση Αίτηση της προσπαθεί να διορθώσει λάθη και/ή παραλείψεις της, πράγμα το οποίο είναι αντίθετο με τη νομολογία.

6.     Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης, για γεγονότα που ήταν γνωστά ή και θα έπρεπε να ήταν γνωστά από το χρόνο καταχώρισης της αγωγής και ή εν πάση περιπτώσει από το χρόνο καταχώρισης της Έκθεσης Υπεράσπισης της Αιτήτριας, προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και ή κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας.

 

7.    Η αλλαγή δικηγόρου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για την παρατηρούμενη καθυστέρηση, η οποία οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης.  Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα σε αχρείαστο βαθμό. 

 

8.    Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, σύμφωνα με τη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.

 

9.    Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα παραβιάσει τα δικαιώματα των Εναγουσών για δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου και για ισότητα των όπλων.

 

10.   Τυχόν Έγκριση της Αίτησης θα προξενήσει βλάβη στα δικαιώματα των Εναγουσών που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα, θα προκαλέσει δε αδικία σ’  αυτές.

 

Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της εκ των Εναγουσών κας Χάρπα, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: 

 

Τα όσα επιχειρεί να παρουσιάσει η Αιτήτρια στο πλαίσιο της υπό εξέταση Αίτησης είναι εντελώς παραπλανητικά και αβάσιμα.  Μέσα από την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, επιχειρείται να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Αιτήτρια ουδεμία ανάμειξη είχε στην ετοιμασία της Υπεράσπισης και ότι ήταν ο αδελφός της που έδινε οδηγίες στους δικηγόρους που την εκπροσωπούσαν, κάτι το οποίο όμως δεν ευσταθεί.  Αντίθετα, τα γεγονότα της υπόθεσης δείχνουν ότι η ίδια η Αιτήτρια διόρισε τους τέως δικηγόρους της μετά από πάροδο δύο ετών από την καταχώριση της παρούσας αγωγής.  Επίσης τα διαδικαστικά μέτρα δεν λαμβάνονταν ταυτόχρονα, αλλά ετεροχρονισμένα και μάλιστα μετά από πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος.  Συγκεκριμένα, οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχώρισαν την Υπεράσπιση τους στις 25.4.2018, ενώ εκ μέρους της Αιτήτριας καταχωρίστηκε ξεχωριστή Υπεράσπιση στις 20.06.2019.  Παντελώς αβάσιμος είναι και ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι για πέντε και πλέον χρόνια μόνο ο αδελφός της λάμβανε ενημέρωση από τους τότε δικηγόρους της, αφού η Αιτήτρια εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη διαδικασία το 2019. 

 

Τα όσα η Αιτήτρια επιχειρεί να εισάξει στην Υπεράσπιση της συνιστούν γεγονότα και ισχυρισμούς που γνώριζε ή έστω όφειλε να γνωρίζει κατά τη σύνταξη της Υπεράσπισης και όχι να επιχειρεί εκ των υστέρων να αναδιαμορφώσει τους ισχυρισμούς της, μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να μεταβάλλεται ουσιαστικά ολόκληρη η Υπεράσπιση της.

 

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

            Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.4, θ.θ.1 – 12, Δ.9 θ.θ. 4, 5, 6, 7, 9, 10 και 11, Δ.12 θ.θ.4 και 5, Δ.21 θ.θ. 1 – 15, Δ.25 θ.θ.1 – 6 και Δ.48 θ.θ.1, 2, 3 και 9.

 

 Η Δ.25 θ.1, όπως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα:

 

«1. (1) Μετά την καταχώρηση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο ενάγων δύναται οποτεδήποτε χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη:

Νοείται ότι σε περίπτωση περισσότερων εναγομένων, επίδοση κλητηρίου εντάλματος εννοείται σε οποιοδήποτε εξ αυτών.

 

(2) Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη:

 

Νοείται ότι, όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση του, τροποποιημένη απάντηση, όπου χρειάζεται.

Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών.

 

(3) Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.»

 

            Όπως προκύπτει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο από το ανωτέρω παρατεθέν κείμενο της Δ.25, μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες δεν είναι επιτρεπτή, κατά κανόνα, η τροποποίηση δικογράφου, με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος ή στις περιπτώσεις που προέκυψαν νέα δεδομένα τα οποία δεν υπήρχαν κατά τη λήψη των οδηγιών για την έγερση της αγωγής ή την καταχώρηση κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας.  Αναμφισβήτητα η νέα Δ.25 θ.1(3) συνιστά παρέκκλιση από την μέχρι τώρα αποκρυσταλλωθείσα από τη νομολογία μας αρχή σύμφωνα με την οποία η τροποποίηση δικογράφου μπορούσε να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εκτός στις περιπτώσεις εκείνες που θα προκαλούσε βλάβη στα δικαιώματα του αντιδίκου, η οποία δεν θα μπορούσε να αποκατασταθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. (Ikos CIF Ltd v Coward κ.α. (2014) 1 Α Α.Α.Δ.663).

 

            Όπως συνοψίζεται στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων της, η Αιτήτρια με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιδιώκει:

 

            (α)  Να διαχωριστεί η θέση της από αυτή του Εναγόμενου 1, κατά τρόπο ώστε να ξεκαθαριστεί ότι δεν είχε ενεργό συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων από τις Εναγόμενες εταιρείες, δεν γνώριζε για την καταβολή μερισμάτων από αυτές έχει και δεν είχε εμπλοκεί στην πώληση του ακινήτου στη Παρεκκλησιά.

 

            (β)  Να δικογραφηθεί ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο δεν ήταν αξιωματούχος των Εναγομένων Εταιρειών, δεν είχε οποιαδήποτε ενημέρωση για τις αποφάσεις που λαμβάνονταν από αυτές, δεν γνώριζε τα έσοδα και έξοδα τους, δεν γνώριζε τη διαδικασία που ακολουθείτο για την καταβολή των μερισμάτων και δεν είχε οποιαδήποτε ενημέρωση σχετικά με την παραχώρηση δανείων από αυτές σε τρίτα πρόσωπα.

 

            (γ)  Να δικογραφηθεί ότι όλα τα ανωτέρω θέματα τα διαχειριζόταν ο Εναγόμενος 1 και οι άλλοι αξιωματούχοι των Εναγομένων εταιρειών, οι οποίοι δεν την ενημέρωναν.

 

            H υπό εξέταση Αίτηση αναμφισβήτητα καταχωρίστηκε μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες, πιο συγκεκριμένα μετά την ημερομηνία που είχε οριστεί για ακρόαση η αγωγή.  Ως δε έχει ήδη αναφερθεί, η Αιτήτρια προβάλλει ως δικαιολογία για την καταχώριση της υπό εξέταση Αίτησης στο στάδιο αυτό το ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιες οδηγίες δόθηκαν από τον αδελφό της στους δικηγόρους που ο ίδιος διόρισε σχετικά με την Υπεράσπιση που θα καταχωρείτο εκ μέρους της, επειδή είχε τυφλή εμπιστοσύνη σ’  αυτόν και δεν αναμείχθηκε στην υπόθεση.  Μετά δε την μελέτη των δικογράφων της υπόθεσης από τους νέους δικηγόρους της, σε αντικατάσταση αυτών που είχε διορίσει ο αδελφός της, διαπιστώθηκε ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Υπεράσπιση της ήταν ελλιπείς ή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

 

            Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθίσταται ξεκάθαρο ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν αφορά καλόπιστο εκ παραδρομής λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, ούτε αφορά νέα δεδομένα τα οποία δεν υπήρχαν κατά τη λήψη των οδηγιών για την καταχώρηση της Υπεράσπισης της Αιτήτριας.  Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της Ενόρκου Δηλώσεως της κας Φούττη ότι πρόκειται για  κατάσταση που δεν ήταν υπαρκτή στην Αιτήτρια κατά το χρόνο σύνταξης και καταχώρισης της Υπεράσπισης της.  Είμαι της άποψης ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της Δ.25 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί.  Επιπρόσθετα, ούτε η επίκληση της Δ.25 θ.5[1] θα μπορούσε να συμβάλει στην επιτυχία της Αίτησης για το λόγο ότι δεν πρόκειται για ελάττωμα ή λάθος στη διαδικασία, ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και επιτρέψει την τροποποίηση του προς το σκοπό του καθορισμού του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος.

 

            Πέρα των πιο πάνω θα ήθελα να αναφέρω ότι ο ισχυρισμός της Ενόρκου Δηλώσεως της κα Φούττη ότι ο αδελφός της Αιτήτριας ήταν αυτός που επέλεξε το δικηγορικό γραφείο που θα τους εκπροσωπούσε, καταρρίπτεται από τα δεδομένα τα οποία αναδύονται από το δικαστικό φάκελο της υπόθεσης.  Ειδικότερα, αυτό το οποίο διαφαίνεται είναι ότι η Αιτήτρια καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή μέσω του δικηγορικού γραφείου PHC Tsangarides LLC κατά την 3.4.2019, δηλαδή δύο περίπου χρόνια μετά την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης από τον Εναγόμενο 1.  Παρά δε το ότι η Αιτήτρια περιγράφεται ως κάτοικος εξωτερικού, εντούτοις το εκ μέρους της καταχωρηθέν σημείωμα εμφάνισης συνοδεύεται από γραπτή εξουσιοδότηση διορισμού δικηγόρου από Εναγόμενο, κατά τον Τύπο 12Α, η οποία φέρεται να υπογράφεται από την ίδια την Αιτήτρια.  Όπως επιμαρτυρεί το περιεχόμενο του ρηθέντος εντύπου, η Αιτήτρια εξουσιοδοτεί το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο να την υπερασπίσει στην παρούσα αγωγή.   Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι δεν μπορεί να παραπονείται ότι ο αδελφός της ήταν αυτός που επέλεξε το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο για να την εκπροσωπήσει στην παρούσα αγωγή.  Ούτε η Υπεράσπιση της Αιτήτριας καταχωρίστηκε ταυτόχρονα με την Υπεράσπιση του αδελφού της.  Επισημαίνεται ότι η Υπεράσπιση της Αιτήτριας καταχωρίστηκε 14 και πλέον μήνες μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1. 

 

Διατείνεται ακόμα η κα Φούττη ότι ο αδελφός της ήταν αυτός που είχε δώσει οδηγίες στο συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο για την καταχώριση της Υπεράσπισης της Αιτήτριας, ενώ η ίδια η Αιτήτρια δεν είχε ουσιαστική ανάμειξη στο χειρισμό της υπόθεσης, ούτε γνώριζε ποιες οδηγίες δόθηκαν από τον αδελφό της αναφορικά με την καταχώριση της Υπεράσπισης της.  Αυτό το οποίο παρατηρώ όμως είναι ότι η κα Φούττη παραλείπει να αναφέρει ποιες ήταν οι οδηγίες που είχε δώσει η ίδια η Αιτήτρια στον αδελφό της αναφορικά με την Υπεράσπιση της και κατά πόσο ο αδελφός της είχε παραβεί τις συγκεκριμένες οδηγίες της.  Το μόνο το οποίο αναφέρει, γενικά και αόριστα, είναι ότι έδειξε τυφλή εμπιστοσύνη στον αδελφό της και δεν αναμείχθηκε στην παρούσα υπόθεση.  Ακόμα και αν έτσι είχαν τα πράγματα, το γεγονός ότι η ίδια έδειξε τυφλή εμπιστοσύνη στον αδελφό της δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει την παραχώρηση αδείας για  τροποποίηση του δικογράφου της Υπεράσπισης της στο στάδιο αυτό.  Ήταν υποχρέωση της, κατά την ταπεινή μου άποψη, να ενδιαφερόταν για την υπόθεση της, ώστε να πληροφορείτο, είτε από τον ίδιο τον αδελφό της, είτε από τους τότε δικηγόρους της, το περιεχόμενο της καταχωρηθείσας εκ μέρους της Υπεράσπισης.    Θα πρέπει δε να επισημανθεί ότι ουδόλως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της κας Φούττη κατά πόσο η Αιτήτρια είχε ζητήσει καθ’  οιονδήποτε τρόπο από τον αδελφό της να την ενημερώσει για το ποιες επακριβώς οδηγίες είχε δώσει ο ίδιος στους δικηγόρους τους σχετικά με τη σύνταξη του δικογράφου της Υπεράσπισης της.  Εν πάση περιπτώσει, εάν θεωρεί ότι ο αδελφός της παρέβηκε είτε τη σχέση εμπιστοσύνης τους είτε οποιεσδήποτε οδηγίες τις οποίες του έδωσε, έχει κάθε δικαίωμα να στραφεί εναντίον του με ξεχωριστή διαδικασία.

 

ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ

            Για τους λόγους που έχω επεξηγήσει λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η υπό εξέταση Αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. 

 

            Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω οποιονδήποτε λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου.  Συνεπώς, θα επιδικαστούν προς όφελος των Εναγουσών.

 

            Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Εναγουσών/Καθ’ ων η Αίτηση και εις βάρος της Εναγόμενης 2/Αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.  Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής.

 

            H αγωγή ορίζεται για οδηγίες την 7.12.2023 ώρα 09.00. 

           

Ενόψει του ότι ο δικηγόρος των Εναγομένων 1, 3 και 4 έχει αποβιώσει, δίδονται οδηγίες στο Πρωτοκολλητείο όπως ειδοποιήσει γραπτώς τους ίδιους τους Εναγόμενους 1, 3 και 4 για τη νέα ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης.

         

 

                                                

       (Υπ. )  ……………………………..

                                                                                     Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ.

 

 

Πιστόν Αντίγραφο,

 

 

Πρωτοκολλητής

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



[1] Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται από ή κατά τη διαδικασία.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο