ECLI:CY:KDLEF:2013:14
ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ.
Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ.
Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 848/13
Δημοκρατία
v.
1. Ioana Sorina Colceriu
2. Paul Posa
3. Mike John
Κατηγορουμένων
Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2013
Εμφανίσεις:
Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Κυθραιώτου
Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Καρεκλάς
Κατηγορούμενος 3 παρών
Π Ο Ι Ν Η
Με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 23.10.2013 ο Κατηγορούμενος 3 (εφεξής καλούμενος «ο Κατηγορούμενος») κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες 1 μέχρι και 4. Αυτές αφορούν τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή της προμήθειας ηρωίνης σε άλλα πρόσωπα, της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ και συγκεκριμένα 639,2297 γραμμαρίων ηρωίνης, της κατοχής του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και την προμήθεια αυτού στους πρώην Κατηγορούμενους 1 και 2.
Στο σημείο αυτό αναφέρουμε ότι οι πρώην Κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετώπιζαν επίσης τις κατηγορίες 1 μέχρι και 3, και άλλες κατηγορίες, στις οποίες παραδέχθηκαν άμεσα ενοχή και τους έχει ήδη επιβληθεί ποινή φυλάκισης πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης για τον Κατηγορούμενο. Μάλιστα, στο πλαίσιο της δίκης για τον Κατηγορούμενο, η πρώην Κατηγορούμενη 1 κλήθηκε ως μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, ενώ ο πρώην Κατηγορούμενος 2 κλήθηκε ως μάρτυρας για την υπεράσπιση.
Τα γεγονότα που αφορούν τις εν λόγω κατηγορίες περιέχονται αναλυτικά στην απόφαση του Δικαστηρίου. Για τον σκοπό επιβολής ποινής, κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε τα ακόλουθα:
Ο Κατηγορούμενος βρίσκεται στην Κύπρο από το 2007. Σε κάποιο χρονικό διάστημα ο Κατηγορούμενος γνώρισε την πρώην Κατηγορούμενη 1 και κατά τον μήνα Ιανουάριο 2013 της τηλεφώνησε και της ζήτησε να μεταβεί στο διαμέρισμα του στη Λευκωσία για μια δουλειά. Η πρώην Κατηγορούμενη 1 πήγε εκεί μαζί με τον συγκάτοικο της, πρώην Κατηγορούμενο 2, όπου ο Κατηγορούμενος τους παρέδωσε την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών και τους έδωσε οδηγίες να τα μεταφέρουν στην Κωνσταντινούπολη την ίδια μέρα μέσω του “αεροδρομίου Ergan” και να τα παραδώσουν σε κάποιο πρόσωπο εκεί. Ο Κατηγορούμενος τους έδωσε επίσης €300 για τα αεροπορικά εισιτήρια τους, και τους οδήγησε σε ένα σημείο όπου αυτοί πήραν ταξί για το αεροδρόμιο. Όταν ο Κατηγορούμενος αποχώρησε, οι δύο πρώην Κατηγορούμενοι είπαν στον οδηγό του ταξί να τους πάρει στο σπίτι τους, γιατί αυτοί είχαν αποφασίσει να οικειοποιηθούν οι ίδιοι τα ναρκωτικά και να τα πουλήσουν. Το πρόσωπο με το οποίο η πρώην Κατηγορούμενη 1 ήρθε σε επαφή για την πώληση των ναρκωτικών ήταν υπό κάλυψη αστυνομικός και έτσι αυτή συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα κατοχής 639,2297 γραμμαρίων ηρωίνης. Ακολούθησε η σύλληψη του πρώην Κατηγορούμενου 2.
Και οι δύο πρώην Κατηγορούμενοι έδωσαν κατάθεση στην Αστυνομία, στην οποία εμπλέκουν τον Κατηγορούμενο και περιγράφουν τα γεγονότα. Έτσι η Αστυνομία συνέλαβε τον Κατηγορούμενο ο οποίος αρνείτο κάθε ανάμειξη με την υπόθεση και γνωριμία του με τους πρώην συγκατηγορούμενους του.
Ο Κατηγορούμενος κρίνεται επίσης ένοχος στη δέκατη κατηγορία, κατόπιν δικής του παραδοχής. Αυτή αφορά το αδίκημα της παράνομης παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά τη λήξη της προσωρινής άδειας διαμονής αλλοδαπού. Τα γεγονότα που αφορούν την εν λόγω κατηγορία, όπως τα εξέθεσε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, είναι ότι ο Κατηγορούμενος αφίχθηκε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές, μέσω των κατεχομένων, στις 8.10.2007. Του είχε παραχωρηθεί άδεια για προσωρινή παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία υπό την ιδιότητα του ως αιτητή πολιτικού ασύλου, και η αίτηση του απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 14.8.2008. Εναντίον της απορριπτικής απόφασης, στις 2.9.2008, ο Κατηγορούμενος καταχώρησε διοικητική προσφυγή η οποία απορρίφθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων στις 27.1.2009. Έκτοτε ο Κατηγορούμενος παρέμεινε στη Δημοκρατία χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από τoν Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, μέχρι τις 18.2.2013, δηλαδή μέχρι και τη σύλληψη του για την παρούσα υπόθεση.
Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες.
Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του Κατηγορουμένου κάλεσε αρχικά το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κύπρο, και σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της ακρόασης της υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος τέλεσε γάμο με Κύπρια στις 14.11.2012, και έτσι δικαιούτο να παραμείνει νόμιμα στην Κύπρο, πλην όμως δεν προέβη στις απαραίτητες διαδικασίες, για όσο χρονικό διάστημα αυτοί παρέμειναν μαζί.
Ο κ. Καρεκλάς υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, ο Κατηγορούμενος είναι 27 ετών και κατάγεται από τη Νιγηρία. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια και είναι ο τέταρτος από τα έξι παιδιά της. Οι γονείς του βρίσκονται στη Νιγηρία και έχουν επιχείρηση αγοραπωλησίας εξαρτημάτων αυτοκινήτων. Ο Κατηγορούμενος φοίτησε στο σχολείο για 5 χρόνια και αναγκάστηκε να διακόψει τη φοίτηση του λόγω οικονομικών δυσκολιών της οικογένειας. Από νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται και ασχολήθηκε κυρίως με επιδιορθώσεις οικιακών συσκευών και κλιματιστικών.
Το 2007 ο Κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη χώρα του λόγω πολιτικών προβλημάτων και έφθασε στη Λευκωσία μέσω των κατεχομένων. Υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο, η οποία απορρίφθηκε και αυτός παρέμεινε στην Κύπρο και εργαζόταν με ευκαιριακή απασχόληση ως εργάτης οικοδομών και οικοδόμος.
Το 2012 τέλεσε γάμο με τη Σοφία, 26 ετών, και διέμεναν μαζί στο Καϊμακλί, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 που χώρισαν και έκτοτε είναι σε διάσταση. Ο ίδιος αναφέρει ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή.
Ο κ. Καρεκλάς πρόσθεσε ότι τα τελευταία 3 χρόνια ο Κατηγορούμενος ήταν μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας του Σωματείου «Ελληνισμός Ακακίου» όπου είχε αρκετή επιτυχία και έχαιρε εκτίμησης στην Κοινότητα του χωριού.
Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου εστιάστηκε στο νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου και κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει αυτό το στοιχείο σοβαρά υπόψη, καθότι σε νεαρά άτομα το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου κατά την επιβολή ποινής είναι η αναμόρφωση και όχι η τιμωρία τους.
Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ο κ. Καρεκλάς επεσήμανε ότι δεν υπήρχε προσχεδιασμός από πλευράς του Κατηγορουμένου και ότι αυτός ενήργησε ερασιτεχνικά, αλλά και μεμονωμένα καθότι πρώτη φορά ο Κατηγορούμενος ενεπλάκη σε παράνομη δραστηριότητα. Επίσης, ο Κατηγορούμενος δεν εισέπραξε οποιοδήποτε όφελος από τη διάπραξη των αδικημάτων και δεν προκλήθηκε οποιαδήποτε ζημιά λόγω του ότι τελικώς η ποσότητα των ναρκωτικών δεν διοχετεύτηκε στην Κυπριακή αγορά.
Τέλος, ο κ. Καρεκλάς εισηγήθηκε ότι η ποινή που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο πρέπει να διαφοροποιηθεί από αυτή που επιβλήθηκε στους πρώην Κατηγορούμενους 1 και 2 λόγω της μικρότερης συμμετοχής του στη διάπραξη των αδικημάτων, και ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου.
Τα αδικήματα για τα οποία ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται από τη μέγιστη ποινή που προνοείται για καθένα από αυτά από τον σχετικό Νόμο. Ειδικά για τα αδικήματα της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα και την ίδια την προμήθεια ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα προβλέπεται ως μέγιστη ποινή αυτή της φυλάκισης διά βίου.
Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί δημόσια και κοινωνική μάστιγα και είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα το οποίο απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, ειδικότερα ενόψει της έξαρσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην κατοχή και προμήθεια ναρκωτικών στον τόπο μας με τις καταστροφικές συνέπειες χρήσης αυτών, κυρίως από νεαρά άτομα.
Ενδεικτικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Τρύφωνος ν. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 197, στην οποία αναφέρθηκε ότι η χρήση ναρκωτικών εξαπλώνεται στον τόπο μας με γοργό ρυθμό επηρεάζοντας άμεσα και πολλές φορές καταλυτικά όχι μόνο τη ζωή του χρήστη και της οικογένειας του αλλά ταυτόχρονα φθείρει και τον ιστό της κοινωνίας. Με αυτά τα δεδομένα τα Δικαστήρια είναι επιφορτισμένα με την υποχρέωση επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην χαλιναγώγηση του φαινομένου που παρατηρείται, της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων γενικότερα.
Κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak (2005) 2 A.A.Δ. 377, το οποίο δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων αδικημάτων, στο στάδιο της ποινής:
«Αναμφίβολα η ηρωίνη αποτελεί ένα από τα πιο σκληρά ναρκωτικά και οι δυσμενείς προεκτάσεις που μπορεί να επιφέρει η χρήση της οδήγησαν στην κατάταξη της στην κατηγορία “A” και τόσο η κατοχή της όσο και η κατοχή της με σκοπό την προμήθεια της τιμωρείται με αυστηρότατες ποινές. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει κατ΄ επανάληψη την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών, σε μια προσπάθεια μείωσης της διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Σε αρκετές δε αποφάσεις έχει τονισθεί ότι οι επιβαλλόμενες ποινές θα πρέπει να καταστούν αυστηρότερες για να επενεργούν αποτρεπτικά στο είδος αυτό των αδικημάτων τα οποία κλονίζουν τα υγιή θεμέλια της κοινωνίας. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός κατοχής των ναρκωτικών είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό του είδους και του ύψους της ποινής. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε εκείνες τις περιπτώσεις στις οποίες η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας και/ή διάθεσης τους σε τρίτα πρόσωπα. (βλ. Esper v. Δημοκρατίας (1972) 2 Α.Α.Δ. 73, Hassan v. Δημοκρατίας (1971) 2 Α.Α.Δ. 210, Mοussa v. Δημοκρατίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 320).
Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Σημειώνουμε ότι στην υπόθεση Mallouk v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 711, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 237 γραμμαρίων ηρωίνης επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 467, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 587,3421 γραμμαρίων κοκαΐνης επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 χρόνων και στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 239, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ηρωίνης βάρους 247,183 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 χρόνων. Πρόσφατα στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Dos Santos (2005) 2 A.A.Δ. 297, ποινή 6 χρόνων φυλάκισης η οποία επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο για κατοχή με σκοπό προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 9 χρόνων.»
Στην υπόθεση Ρεσλάν ν. Αστυνομίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 127, στην οποία επιβλήθηκαν πρωτόδικα ποινές φυλάκισης 5 ετών για κατοχή και 8 ετών για κατοχή 199,1013 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ιδιαίτερα το κίνητρο των εμπόρων ναρκωτικών που είναι το χρηματικό κέρδος και τις ολέθριες συνέπειες στους χρήστες αυτών, για να καταλήξει ότι οι εν λόγω ποινές δεν ήταν υπερβολικές. Παρόμοια ποινή (8 ετών) επικυρώθηκε και στην υπόθεση Eminyet κ.ά. ν. Αστυνομίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 216 για κατοχή 227,82 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια.
Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρουν επίσης οι υποθέσεις Saremi κ.ά. v. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 251, στην οποία επιβλήθηκαν στους Κατηγορούμενους ποινές φυλάκισης 12 ετών για κατοχή οπίου βάρους 2888,3347 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια του σε άλλους, Ζάνα ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 76, στην οποία επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης πέντε ετών για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 540 χαπιών ecstasy, συνολικού βάρους 119,9744 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα (2008) 2 Α.Α.Δ. 388, στην οποία επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης δέκα ετών για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 130,2612 γραμμαρίων ηρωίνης, Tomatari v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 169, που αφορούσε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 498 γραμμαρίων οπίου όπου επιβλήθηκε επίσης ποινή φυλάκισης δέκα ετών, Ηροδότου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 175, στην οποία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας χαπιών τύπου ecstasy (2280) επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δώδεκα ετών και Hassan v. Aστυνομίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 356, στην οποία επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης έξι ετών για κατοχή 227,82 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σημειώνουμε ότι όλες οι πιο πάνω υποθέσεις αφορούν αδικήματα σχετιζόμενα με εμπορία ναρκωτικών, τα οποία αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη αυστηρότητα και επισύρουν πολύχρονες ποινές φυλάκισης.
Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Νικολάου κ.ά. v. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 616, η οποία αφορούσε κατοχή και προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, ήτοι 355,92 γραμμαρίων ηρωίνης, οι εφεσείοντες ήταν ηλικίας 32 ετών και 65 ετών. Και οι δύο παραδέχθηκαν άμεσα τη διάπραξη των αδικημάτων και συνεργάστηκαν με την Αστυνομία. Ο εφεσείων 1 ήταν χρήστης ναρκωτικών, είχε βεβαρημένο ποινικό μητρώο και ήταν ο ιθύνων νους του εγκλήματος. Επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 ετών στον εφεσείοντα 1 και 7 ετών στον εφεσείοντα 2. Η ποινή του εφεσείοντος 1 επικυρώθηκε, ενώ η ποινή του εφεσείοντος 2 μειώθηκε κατά 1 έτος ενόψει των περισσότερων μετριαστικών παραγόντων που υπήρχαν στη δική του περίπτωση και των λιγότερων προηγούμενων καταδικών του.
Από τις πιο πάνω αποφάσεις διαφαίνεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων μας να επιβάλλουν αυστηρές ποινές ώστε να δίνεται ξεκάθαρα το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους εμπόρους ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια ότι αυστηρή θα είναι η αντιμετώπιση τους. Σχετική είναι η υπόθεση Παναγιώτου v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 498.
Αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης παραμονής, παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Tabrizi v. Αστυνομίας (2004) 2 Α.Α.Δ. σελ. 421, στην οποία τονίστηκε ότι τέτοια αδικήματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά:
«Αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο ή που σχετίζονται με τέτοια αδικήματα αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Έχει επισημανθεί στην σχετική νομολογία ότι τόσο η παράνομη είσοδος στο έδαφος της Δημοκρατίας όσο και η παράνομη παραμονή προσώπων που εισήλθαν αρχικά νόμιμα έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα που δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως αλλά και προβλήματα αστυνόμευσης. Ακόμα ότι η Κύπρος είναι φιλόξενη χώρα αλλά ο καθένας που επιθυμεί να ζήσει εδώ οφείλει να συμμορφώνεται με τους Νόμους και τους Κανονισμούς της χώρας αυτής.
Όπου ένα αδίκημα είναι από τη φύση του σοβαρό ή όπου διαπράττεται με μεγάλη συχνότητα δικαιολογείται η αντιμετώπιση του με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα έτσι που πέραν από την τιμωρία του κατηγορουμένου να εξυπηρετείται και ο στόχος της αποτροπής διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον είτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο είτε από άλλα πρόσωπα».
Ανασκόπηση της νομολογίας για τέτοιας φύσης αδίκημα καταδεικνύει ότι αυτό αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Mohamet v. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 295, Nazari ν. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 231, Soulimi v. Αστυνομίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 248 και Al Jibouri κ.ά v. Αστυνομίας (1992) 2 A.A.Δ. 143, οι οποίες αφορούσαν το αδίκημα παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά τη λήξη άδειας προσωρινής διαμονής αλλοδαπού και στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 5,3,4 και 1 μηνός αντίστοιχα.
Με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λαμβάνουμε υπόψη το μεγάλο χρονικό διάστημα, των τεσσάρων ετών, της παράνομης παραμονής του Κατηγορουμένου στη Δημοκρατία. Δεν μας διαφεύγει ότι περί τα τέλη του 2012 ο Κατηγορούμενος τέλεσε γάμο με Κύπρια, όμως αυτό έγινε αφού ο Κατηγορούμενος βρισκόταν εδώ παράνομα για περίοδο ήδη 3 ετών, ενώ η σχέση του με τη σύζυγο του διήρκησε μόνο για ενάμιση μήνα.
Αναφορικά με τις κατηγορίες που αφορούν στα ναρκωτικά, λαμβάνουμε υπόψη ότι η επίδικη ποσότητα των 639,2297 γραμμαρίων ηρωίνης που εμπίπτει στην κατηγορία των ναρκωτικών Τάξεως Α΄ είναι αρκετά μεγάλη, και ότι ο Κατηγορούμενος προόριζε αυτή στην αγορά και ειδικότερα στην Κωνσταντινούπολη μέσω των κατεχόμενων. Το γεγονός ότι τα ναρκωτικά θα κατέληγαν στην Κωνσταντινούπολη και δεν θα παρέμεναν στην Κύπρο δεν ενέχει σημασία ούτε και διαφοροποιεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων.
Το Δικαστήριο δεν υιοθετεί τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δεν ενήργησε προσχεδιασμένα. Είναι προφανές ότι ο Κατηγορούμενος είχε οργανωμένο σχέδιο δράσης, αφού ο ίδιος συντόνισε και έδινε οδηγίες για τη μεταφορά των ναρκωτικών από το σπίτι του στον προορισμό τους στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο τελικώς, βέβαια, δεν υλοποιήθηκε λόγω της απόφασης των δύο πρώην Κατηγορουμένων να μην εκτελέσουν τα συμφωνηθέντα αλλά να αποκομίσουν οι ίδιοι το όφελος από τα επίδικα ναρκωτικά, διοχετεύοντας τα στην Κυπριακή αγορά.
Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τον πρωταρχικό ρόλο που ο Κατηγορούμενος είχε στην παρούσα υπόθεση. Αυτός ήταν το πρόσωπο το οποίο είχε εξαρχής την ηρωίνη στην κατοχή του και ο ιθύνων νους της όλης εγκληματικής δραστηριότητας, χρησιμοποιώντας και καθοδηγώντας τους δύο πρώην Κατηγορούμενους στην υλοποίηση του σχεδίου του. Θεωρούμε ότι η δική του συμμετοχή είναι τέτοια που δικαιολογεί την αυστηρότερη μεταχείριση του σε σχέση με τους δύο πρώην Κατηγορούμενους, στους οποίους έχει ήδη επιβληθεί ποινή, με βάση την αρχή της ισότητας και αναλογικότητας. Σχετικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Eminyet κ.ά. ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Gani and another ν. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 242.
Εδώ θεωρούμε χρήσιμο να αναφέρουμε την υπόθεση Χαρίτου v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 225, η οποία αφορούσε, μεταξύ άλλων, κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α΄, και συγκεκριμένα 910 χάπια ecstasy και άσπρη σκόνη που περιέχει τα συστατικά των χαπιών ecstasy συνολικού βάρους 245, 1133 γραμμαρίων, και κατοχή του εν λόγω φαρμάκου με σκοπό την προμήθειά του σε άλλο πρόσωπο. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο εφεσείων ήταν νεαρής ηλικίας και είχε λευκό ποινικό μητρώο. Παρόλο που οι ποινές δεν χαρακτηρίστηκαν ως έκδηλα υπερβολικές, η ποινή φυλάκισης των 10 χρόνων μειώθηκε κατ’ έφεση σε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων για σκοπούς ίσης μεταχείρισης του εφεσείοντος με τη συγκατηγορούμενη του σε σχέση με την οποία η ποινική δίωξη είχε ανασταλεί, παρά την ύπαρξη δυνατής μαρτυρίας.
Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον Κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του, καθώς επίσης την άμεση παραδοχή του στη δέκατη κατηγορία. Επίσης λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές του συνθήκες όπως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και εκτίθενται πιο πάνω, οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση είναι ήσσονος σημασίας. Και αυτό γιατί η διαχρονική νομολογιακή θέση είναι ότι σε αυτού του είδους τις υποθέσεις οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη έχουν ουσιωδώς μειωμένη αξία, χωρίς, ωστόσο, αυτό να σημαίνει ότι στην ουσία δεν λαμβάνονται υπόψη εξουδετερώνοντας με αυτό τον τρόπο την ενασχόληση του Δικαστηρίου με τη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Βασικά οι παράγοντες που η νομολογία θεωρεί ως ελαφρυντικούς μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής δεν μπορούν να επιδράσουν κατά τρόπο που να εξασθενίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, και είναι σε αυτά τα πλαίσια που λαμβάνουμε υπόψη τους ελαφρυντικούς παράγοντες και τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Παναγιώτου v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ 498 και Tomatari v. Δημοκρατίας (ανωτέρω).
Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ότι λάβαμε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου, όμως δεν θεωρούμε ότι η περίπτωση του Κατηγορουμένου εμπίπτει στην κατηγορία των νεαρών παραβατών στην οποία γίνεται αναφορά στα συγγράμματα στα οποία ο κ. Καρεκλάς έκανε παραπομπή, καθότι εκείνα αφορούν παραβάτες νεαρότερης ηλικίας. Τονίζουμε, όμως, ότι λαμβάνουμε υπόψη όλες τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, σε περιορισμένο βαθμό βέβαια, όπως επεξηγείται πιο πάνω.
Με βάση όλα όσα αναφέρουμε πιο πάνω καταλήγουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστούν την επιβολή σοβαρής ποινής φυλάκισης αναπόφευκτη. Το ύψος αυτής βέβαια θα αντανακλά κατά τρόπο όσο το δυνατό ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες, και ειδικότερα της συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημαίνονται πιο πάνω.
Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές:
Στην τρίτη κατηγορία, για το αδίκημα της κατοχής 639,2297 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, ποινή φυλάκισης 12 ετών.
Στη δεύτερη κατηγορία, για το αδίκημα της κατοχής 639,2297 γραμμαρίων ηρωίνης, κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι τα γεγονότα που στοιχειοθετούν αυτή την κατηγορία περιέχονται στην τρίτη κατηγορία.
Στην τέταρτη κατηγορία, για το αδίκημα της προμήθειας 639,2297 γραμμαρίων ηρωίνης σε άλλα πρόσωπα, ποινή φυλάκισης 12 ετών.
Στην πρώτη κατηγορία, για το αδίκημα της συνωμοσίας, κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι έχει επιβληθεί ποινή στα γενεσιουργά αδικήματα.
Στη δέκατη κατηγορία, για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία, ποινή φυλάκισης 6 μηνών.
Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν.
Η έκτιση της ποινής αρχίζει από τις 19.2.2013 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση.
(Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ.
(Υπ.) Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ.
(Υπ.) X. Χαραλάμπους, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ.
Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ.
Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 848/13
Δημοκρατία
v.
1. Ioana Sorina Colceriu κ.α
Κατηγορουμένων
Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2013
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗ
Σημειώστε παρακαλώ ότι στην πιο πάνω υπόθεση
1. Επιφυλάχθηκε ενδιάμεση απόφαση την
2. Να επιστραφεί ο φάκελος για την ετοιμασία της απόφασης
3. Δόθηκε ποινή την 30.10.2013
4. Να διαγραφεί από τον κατάλογο των επιφυλαχθεισών αποφάσεων
5. Να κυκλοφορήσει η πιο πάνω ποινή
6. Να περαστεί η υπόθεση για σκοπούς στατιστικών
7. Έχει διακοπεί μετά από μερική ακρόαση.
8. Να επιστραφεί ο φάκελος για συμπλήρωση στοιχείων ειδικής σφραγίδας:
(α) για μόνιμη διαφύλαξη στο Κρατικό Αρχείο (κόκκινη)…………..
(β) για καταστροφή (μπλε) ………………..
(Α.Δ.5.6.03, 20 Μαίου 2011)
(Υπ) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου
Π.Ε.Δ
ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ.
Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ.
Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 848/13
Δημοκρατία
v.
1. Ioana Sorina Colceriu κ.α
Κατηγορουμένων
Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2013
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗ
Σημειώστε παρακαλώ ότι στην πιο πάνω υπόθεση
1. Επιφυλάχθηκε ενδιάμεση απόφαση την
2. Να επιστραφεί ο φάκελος για την ετοιμασία της απόφασης
3. Δόθηκε τελική απόφαση την 23.10.13
4. Να διαγραφεί από τον κατάλογο των επιφυλαχθεισών αποφάσεων
5. Να κυκλοφορήσει η πιο πάνω ποινή
6. Να περαστεί η υπόθεση για σκοπούς στατιστικών
7. Έχει διακοπεί μετά από μερική ακρόαση.
8. Να επιστραφεί ο φάκελος για συμπλήρωση στοιχείων ειδικής σφραγίδας:
(α) για μόνιμη διαφύλαξη στο Κρατικό Αρχείο (κόκκινη)…………..
(β) για καταστροφή (μπλε) ………………..
(Α.Δ.5.6.03, 20 Μαίου 2011)
(Υπ) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου
Π.Ε.Δ