Αυτή είναι παλαιότερη έκδοση της διάταξης αυτής. Για την τελευταία έκδοση πατήστε εδώ.
|
ΜΕΡΟΣ 21 : ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
21.1. Σκοπός του παρόντος Μέρους
(1) Σκοπός του παρόντος Μέρους είναι να καταστήσει δυνατή τη διαχείριση ανταπαιτήσεων και άλλων πρόσθετων απαιτήσεων κατά τον πλέον πρόσφορο και αποτελεσματικό τρόπο.
21.2. Πεδίο εφαρμογής και ερμηνεία
(1) Το παρόν Μέρος εφαρμόζεται σε:
(α) ανταπαίτηση από εναγόμενο εναντίον του ενάγοντα ή εναντίον του ενάγοντα και κάποιου άλλου προσώπου·
(β) πρόσθετη απαίτηση από εναγόμενο εναντίον προσώπου (είτε αυτό είναι ήδη διάδικος είτε όχι) για συνεισφορά ή αποζημίωση ή άλλη θεραπεία· και
(γ) όταν έχει εγερθεί πρόσθετη απαίτηση εναντίον προσώπου, το οποίο δεν είναι ήδη διάδικος, οποιαδήποτε πρόσθετη απαίτηση εγείρεται από το πρόσωπο αυτό εναντίον άλλου προσώπου (είτε είναι ήδη διάδικος είτε όχι).
(2) Στους παρόντες κανονισμούς:
(α) «πρόσθετη απαίτηση» σημαίνει οποιαδήποτε απαίτηση άλλη από την απαίτηση του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου· και
(β) εκτός αν προκύπτει διαφορετικά από το περιεχόμενο του κειμένου, αναφορές σε ενάγοντα ή εναγόμενο περιλαμβάνουν διάδικο ο οποίος εγείρει ή υπερασπίζεται πρόσθετη απαίτηση.
21.3. Εφαρμογή των παρόντων κανονισμών σε πρόσθετες απαιτήσεις
(1) Πρόσθετη απαίτηση τυγχάνει χειρισμού ως να ήταν απαίτηση για τους σκοπούς των παρόντων κανονισμών, εκτός αν προνοείται διαφορετικά στο παρόν Μέρος.
(2) Οι ακόλουθοι κανονισμοί δεν εφαρμόζονται σε πρόσθετες απαιτήσεις:
(α) κανονισμοί 7.5 και 7.6 (χρόνος εντός του οποίου επιδίδεται έντυπο απαίτησης)·
(β) κανονισμός 16.4 (δήλωση αξίας)· και
(3) Το Μέρος 13 (απόφαση ερήμην) εφαρμόζεται σε ανταπαίτηση, αλλά όχι σε άλλες πρόσθετες απαιτήσεις.
21.4. Ανταπαίτηση εναγόμενου εναντίον του ενάγοντα
(1) Εναγόμενος δύναται να εγείρει ανταπαίτηση εναντίον ενάγοντα καταχωρίζοντας έκθεση ανταπαίτησης.
(2) Εναγόμενος δύναται να εγείρει ανταπαίτηση εναντίον ενάγοντα:
(α) χωρίς την άδεια του δικαστηρίου, αν ο εναγόμενος την καταχωρίζει με την υπεράσπιση· ή
(β) σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο με άδεια του δικαστηρίου.
(3) Το Μέρος 10 (σημείωμα εμφάνισης) δεν εφαρμόζεται σε ενάγοντα ο οποίος επιθυμεί να υπερασπιστεί σε ανταπαίτηση.
21.5. Ανταπαίτηση εναντίον προσώπου μαζί με τον ενάγοντα
(1) Εναγόμενος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ανταπαίτηση εναντίον προσώπου μαζί με τον ενάγοντα οφείλει να αιτηθεί από το δικαστήριο διάταγμα προσθήκης του προσώπου αυτού ως πρόσθετου διαδίκου.
(2) Αίτηση για έκδοση διατάγματος δυνάμει της παραγράφου (1) μπορεί να υποβληθεί χωρίς ειδοποίηση εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.
(3) Όταν το δικαστήριο εκδίδει διάταγμα δυνάμει της παραγράφου (1), δίδει οδηγίες ως προς τη διαχείριση της υπόθεσης.
21.6. Πρόσθετη απαίτηση εναγόμενου για συνεισφορά ή αποζημίωση από άλλο διάδικο
(1) Εναγόμενος ο οποίος καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης ή υπεράσπιση δύναται να εγείρει πρόσθετη απαίτηση για συνεισφορά ή αποζημίωση εναντίον προσώπου το οποίο είναι ήδη διάδικος στη διαδικασία:
(α) καταχωρίζοντας ειδοποίηση (Έντυπο αρ.27) η οποία περιέχει δήλωση της φύσης και των λόγων της πρόσθετης απαίτησής του· και
(β) επιδίδοντας την ειδοποίηση στον διάδικο αυτό.
(2) Εναγόμενος δύναται να καταχωρίσει και επιδώσει ειδοποίηση δυνάμει του παρόντος κανονισμού:
(α) χωρίς την άδεια του δικαστηρίου, αν ο εναγόμενος την καταχωρίσει και την επιδώσει:
(i) με την υπεράσπιση· ή
(ii) στην περίπτωση πρόσθετης απαίτησης για συνεισφορά ή αποζημίωση εναντίον διαδίκου ο οποίος προστέθηκε στην απαίτηση μεταγενέστερα, εντός 28 ημερών από την καταχώριση υπεράσπισης από τον διάδικο αυτό· ή
(β) σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο με άδεια του δικαστηρίου.
21.7. Διαδικασία έγερσης οποιασδήποτε άλλης πρόσθετης απαίτησης
(1) Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε πρόσθετη απαίτηση εκτός από:
(α) ανταπαίτηση μόνο εναντίον υφιστάμενου διαδίκου· και
(β) απαίτηση για συνεισφορά ή αποζημίωση η οποία εγείρεται σύμφωνα με τον κανονισμό 21.6.
(2) Πρόσθετη απαίτηση εγείρεται όταν καταχωρίζεται το κατάλληλο έντυπο απαίτησης (Έντυπο αρ.28).
(3) Εναγόμενος δύναται να εγείρει πρόσθετη απαίτηση:
(α) χωρίς την άδεια του δικαστηρίου, αν η πρόσθετη απαίτηση καταχωρίζεται πριν από ή ταυτόχρονα με την καταχώριση υπεράσπισης από τον εναγόμενο·
(β) σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο με την άδεια του δικαστηρίου.
(4) Έκθεση πρόσθετης απαίτησης πρέπει να περιέχεται ή να επιδίδεται με την πρόσθετη απαίτηση.
(5) Αίτηση για άδεια έγερσης πρόσθετης απαίτησης μπορεί να υποβάλλεται χωρίς ειδοποίηση εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.
21.8. Αίτηση για άδεια του δικαστηρίου για έγερση πρόσθετης απαίτησης
(1) Αίτηση για άδεια του Δικαστηρίου για έγερση πρόσθετης απαίτησης πρέπει να υποστηρίζεται από μαρτυρία με την οποία να δηλώνεται:
(α) το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η διαδικασία·
(β) η φύση της πρόσθετης απαίτησης η οποία θα εγερθεί ή λεπτομέρειες του ζητήματος ή θέματος, το οποίο χρήζει απόφασης ί·
(γ) σύνοψη των γεγονότων στα οποία βασίζεται η πρόσθετη απαίτηση· και
(δ) το όνομα και διεύθυνση οποιουδήποτε προτεινόμενου πρόσθετου διαδίκου.
21.9. Δήλωση αληθείας
(1) Το περιεχόμενο πρόσθετης απαίτησης πρέπει να επιβεβαιώνεται με δήλωση αληθείας.
21.10. Επίδοση εντύπου απαίτησης
(1) Όταν πρόσθετη απαίτηση μπορεί να εγερθεί χωρίς την άδεια του δικαστηρίου, οποιοδήποτε έντυπο απαίτησης πρέπει:
(α) στην περίπτωση ανταπαίτησης εναντίον πρόσθετου διαδίκου μόνο, να επιδίδεται σε κάθε άλλο διάδικο κατά την επίδοση αντιγράφου της υπεράσπισης·
(β) στην περίπτωση άλλης πρόσθετης απαίτησης, να επιδίδεται στο πρόσωπο εναντίον του οποίου εγείρεται εντός 14 ημερών από την ημερομηνία καταχώρισης της πρόσθετης απαίτησης από το δικαστήριο.
(2) Η παράγραφος (1) δεν εφαρμόζεται σε απαίτηση για συνεισφορά ή αποζημίωση η οποία εγείρεται σύμφωνα με τον κανονισμό 21.6.
(3) Όταν το δικαστήριο δίδει άδεια για έγερση πρόσθετης απαίτησης δίδει ταυτόχρονα οδηγίες ως προς την επίδοσή της.
21.11. Θέματα σχετικά με το κατά πόσον η πρόσθετη απαίτηση πρέπει να είναι ξεχωριστή από την απαίτηση
(1) Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται όταν το δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον:
(α) να επιτρέψει την έγερση πρόσθετης απαίτησης·
(β) να απορρίψει πρόσθετη απαίτηση· ή
(γ) να απαιτήσει όπως πρόσθετη απαίτηση τύχει χειρισμού ξεχωριστά από την απαίτηση του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου.
(2) Τα θέματα τα οποία δύναται να λάβει υπόψη του το δικαστήριο περιλαμβάνουν:
(α) τη σύνδεση μεταξύ της πρόσθετης απαίτησης και της απαίτησης την οποία εγείρει ο ενάγων εναντίον του εναγόμενου·
(β) κατά πόσον ο πρόσθετος ενάγων επιδιώκει ουσιωδώς την ίδια θεραπεία, την οποία κάποιος άλλος διάδικος αξιώνει από αυτόν· και
(γ) κατά πόσον ο πρόσθετος ενάγων ζητεί από το δικαστήριο να αποφασίσει οποιοδήποτε ζήτημα το οποίο συνδέεται με το αντικείμενο της διαδικασίας:
(i) όχι μόνο μεταξύ υφιστάμενων διαδίκων αλλά και μεταξύ υφιστάμενων διαδίκων και προσώπου το οποίο δεν είναι ήδη διάδικος· ή
(ii) εναντίον υφιστάμενου διαδίκου όχι μόνο υπό την ιδιότητα με την οποία αυτός είναι ήδη διάδικος, αλλά και υπό κάποια πρόσθετη ιδιότητα.
21.12. Αποτέλεσμα επίδοσης πρόσθετης απαίτησης
(1) Πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται πρόσθετη απαίτηση καθίσταται διάδικος στη διαδικασία αν δεν είναι ήδη διάδικος και καταχωρίζει σημείωμα εμφάνισης σύμφωνα με το Έντυπο αρ.29 εντός 14 ημερών από την επίδοση.
(2) Όταν επιδίδεται πρόσθετη απαίτηση σε υφιστάμενο διάδικο με σκοπό να ζητηθεί από το δικαστήριο να αποφασίσει για ζήτημα εναντίον του διαδίκου αυτού υπό πρόσθετη ιδιότητα, ο διάδικος αυτός καθίσταται επίσης διάδικος υπό την πρόσθετη ιδιότητα, η οποία καθορίζεται στην πρόσθετη απαίτηση.
21.13. Ειδικές διατάξεις σχετικά με απόφαση ερήμην σε πρόσθετη απαίτηση άλλη από ανταπαίτηση ή ειδοποίηση για συνεισφορά ή αποζημίωση
(1) Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται αν:
(α) η πρόσθετη απαίτηση δεν είναι:
(i) ανταπαίτηση· ή
(ii) απαίτηση από εναγόμενο για συνεισφορά ή αποζημίωση εναντίον άλλου εναγόμενου δυνάμει του κανονισμού 21.6· και
(β) ο διάδικος εναντίον του οποίου εγείρεται πρόσθετη απαίτηση παραλείπει να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης ή υπεράσπιση σε σχέση με την πρόσθετη απαίτηση.
(2) Ο διάδικος εναντίον του οποίου εγείρεται η πρόσθετη απαίτηση:
(α) θεωρείται ότι παραδέχεται την πρόσθετη απαίτηση, και δεσμεύεται από οποιαδήποτε απόφαση στη διαδικασία στον βαθμό που είναι σχετική με θέμα το οποίο εγείρεται στην πρόσθετη απαίτηση·
(β) τηρουμένης της παραγράφου (3), αν εκδοθεί απόφαση ερήμην, δυνάμει του Μέρους 13 εναντίον του πρόσθετου ενάγοντα, ο πρόσθετος ενάγων δύναται να εξασφαλίσει απόφαση σε σχέση με την πρόσθετη απαίτηση καταχωρίζοντας αίτημα στο Έντυπο αρ.30.
(3) Πρόσθετος ενάγων δεν δύναται να εξασφαλίσει την έκδοση απόφασης δυνάμει της παραγράφου (2)(β) χωρίς την άδεια του δικαστηρίου αν:
(α) ο ενάγων αυτός δεν έχει ικανοποιήσει την ερήμην απόφαση η οποία εκδόθηκε εναντίον του· ή
(β) ο ενάγων αυτός επιθυμεί να εξασφαλίσει απόφαση για θεραπεία άλλη από συνεισφορά ή αποζημίωση.
(4) Αίτηση για άδεια του δικαστηρίου δυνάμει της παραγράφου (3) μπορεί να υποβληθεί χωρίς ειδοποίηση εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.
(5) Το δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει απόφαση η οποία εκδόθηκε δυνάμει της παραγράφου (2)(β).
21.14. Διαδικαστικά βήματα για την επίδοση έντυπου πρόσθετης απαίτησης σε μη διάδικο
(1) Όταν επιδίδεται έντυπο πρόσθετης απαίτησης σε πρόσωπο το οποίο δεν είναι ήδη διάδικος, πρέπει να συνοδεύεται από:
(α) έντυπο υπεράσπισης της απαίτησης·
(β) έντυπο παραδοχής της απαίτησης·
(γ) έντυπο σημειώματος εμφάνισης· και
(δ) αντίγραφο:
(i) κάθε δικογράφου το οποίο έχει ήδη επιδοθεί στη διαδικασία· και
(ii) τέτοιων άλλων εγγράφων σύμφωνα με οδηγίες του δικαστηρίου.
(2) Αντίγραφο του εντύπου πρόσθετης απαίτησης πρέπει να παραδίδεται σε κάθε υφιστάμενο διάδικο.
21.15. Διαχείριση υποθέσεων όταν καταχωρίζεται υπεράσπιση σε πρόσθετη απαίτηση
(1) Όταν καταχωρίζεται υπεράσπιση σε πρόσθετη απαίτηση, το δικαστήριο εξετάζει την περαιτέρω πορεία της διαδικασίας και δίδει κατάλληλες οδηγίες.
(2) Όταν δίδει οδηγίες δυνάμει της παραγράφου (1), το δικαστήριο διασφαλίζει ότι, στο βαθμό που αυτό είναι πρακτικό, η αρχική απαίτηση και όλες οι πρόσθετες απαιτήσεις τυγχάνουν κοινής διαχείρισης.