ECLI:CY:AD:2021:A231

Α�ΩΤΑΤ� ΔΙ�ΑΣΤΗΡΙ� �ΥΠΡ�Υ

ΔΕΥΤΕΡ�ΒΑ��ΙΑ ΔΙ�ΑΙ�Δ�ΣΙΑ

Β 

Β 

(Πολιτική �φεση Α�. 77/2020)

Β 

Β 

8 Ιουνίου, 2021

Β 

Β 

[ΠΑ�ΑΓΗ, Π., ΣΤΑ�ΑΤΙ�Υ, ΨΑΡΑ-�ΙΛΤΙΑΔ�Υ,

�ΑΛΑΧΤ�Σ, ΔΗ�ΗΤΡΙΑΔ�Υ-Α�ΔΡΕ�Υ, Δ/στές]

Β 

Β 

Β 

xxx xxx AL LAKOUD

Β 

Εφεσείων/Αιτητής,

ΞΊΞ±ΞΉ

Β 

                            �ΥΠΡΙΑ�Η ΔΗ���ΡΑΤΙΑ, �ΕΣΩ

                        1. ΥΠ�ΥΡΓ�Υ ΕΣΩΤΕΡΙ�Ω�

2. Α�. ΔΙΕΥ�Υ�ΤΗ Τ�Η�ΑΤ�Σ ΑΡΧΕΙ�Υ

                             ΠΛΗ�ΥΣ��Υ �ΑΙ �ΕΤΑ�ΑΣΤΕΥΣΗΣ

Β 

Εφεσίβλητοι/�αθ’ων η Αίτηση.

Β 

________________________________________

Β 

�ικολ. Χα�αλαμπίδου (κα) με �ατ. Χα�ίτου (κα), για τον Εφεσείοντα.

Β 

Πην. Χα�αλάμπους (κα), Δικηγ��ος της Δημοκ�ατίας, εκ μέ�ους του Γενικο� Εισαγγελέα, για τους Εφεσίβλητους.

________________________________________

Β 

ΠΑ�ΑΓΗ, Π.: Η Απ�φαση είναι ομ�φωνη, θα απαγγελθεί απ� τη Δικαστή Δημητ�ιάδου-Ανδ�έου.

________________________________________

Β 

Β 

Ξ‘ Ξ  Ξ� Ξ¦ Ξ‘ Ξ£ Ξ—

Β 

ΔΗ�ΗΤΡΙΑΔ�Υ-Α�ΔΡΕ�Υ, Δ.: � Εφεσείων με επτά Λ�γους �φεσης π�οσβάλλει τ�σο την ενδιάμεση Απ�φαση ημε�. 30/1/2020, �σο και την τελική Απ�φαση ημε�. 20/2/2020 του Ανωτάτου Δικαστη�ίου υπ� μονομελή σ�νθεση (εφεξής π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο), οι οποίες εκδ�θηκαν στο πλαίσιο εκδίκασης της Αίτησης του για έκδοση Habeas Corpus ad subjiciendum. �ατά το χ��νο εκείνο αυτ�ς τελο�σε υπ� κ�άτηση, συνεπεία σχετικο� διατάγματος που εκδ�θηκε δυνάμει του Ά�θ�ου 9ΣΤ(2)(ε) του πε�ί Π�οσφ�γων ��μου 6(Ι)/2000.

Β 

Γεγον�τα

Β 

Σ�μφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγον�τα της υπ�θεσης, ο Εφεσείων, υπήκοος Συ�ίας, αφίχθηκε πα�άνομα μαζί με δ�ο άλλα άτομα στην �υπ�ιακή Δημοκ�ατία, απ� το πα�άνομο αε�οδ��μιο της Τ�μπου στις 28/1/2019 και στις 8/2/2019 μετέβηκαν στο οδ�φ�αγμα Λήδ�ας �που ζήτησαν πολιτικ� άσυλο. Στους Αστυνομικο�ς της Υπη�εσίας Αλλοδαπ�ν και �ετανάστευσης Λευκωσίας (εφεξής ΥΑ�), που μετέβη επί τ�που και εξέτασε την υπ�θεση, ηγέ�θηκαν υπο�ίες �τι πιθαν�τατα οι εν λ�γω αλλοδαποί να ενέχονταν σε θέματα λαθ�ομετανάστευσης.

Β 

Στις 11/2/2019 μέλη του Γ�αφείου Πάταξης Λαθ�ομετανάστευσης μετέβηκαν στο κέντ�ο π�οσω�ινής φιλοξενίας των αλλοδαπ�ν για ανάκ�ιση, σε συνε�γασία με μέλη του ΤΑΕ ���φου, της �ΥΠ και του Γ�αφείου �αταπολέμησης της Τ�ομοκ�ατίας. Στο πλαίσιο των ανακ�ίσεων διαπιστ�θηκε �τι οι αλλοδαποί έφε�αν τ�α�ματα που, κατά τον ισχυ�ισμ� τους, είχαν π�οκληθεί απ� θ�α�σματα β�μβας και σφαι��ν απ� μέλη του Συ�ιακο� στ�ατο�. �ατά τον έλεγχο του κινητο� τηλεφ�νου εν�ς εκ των αλλοδαπ�ν διαπιστ�θηκε �τι υπή�χαν καταχω�ημένες φωτογ�αφίες, στις οποίες απεικονίζετο ο Εφεσείων να έχει στην κατοχή του �πλα. Λ�γω της ά�νησης των αλλοδαπ�ν να συγκατατεθο�ν στην πα�αλαβή των κινητ�ν ως τεκμη�ίων, εκδ�θηκαν εναντίον τους εντάλματα έ�ευνας.

Β 

Την ίδια ημέ�α, 11/2/2019, ο Εφεσείων υπέβαλε αίτηση για πα�οχή του καθεστ�τος διεθνο�ς π�οστασίας. Ταυτ�χ�ονα, την ίδια ημέ�α, εκδ�θηκε εναντίον του διάταγμα κ�άτησης δυνάμει του Ά�θ�ου 9ΣΤ του πε�ί Π�οσφ�γων ��μου, για λ�γους εθνικής ασφάλειας. Ακολο�θως ο Εφεσείων καταχ��ησε την υπ’ α�ιθμ� 320/2019 π�οσφυγή εν�πιον του Διοικητικο� Δικαστη�ίου, π�οσβάλλοντας το διάταγμα κ�άτησης. Στις 3/4/2019 το Διοικητικ� Δικαστή�ιο με απ�φαση του ενέκ�ινε την π�οσφυγή του Εφεσείοντα και ο τελευταίος αφέθηκε ελε�θε�ος.

Β 

� Εφεσείων επανασυνελήφθη στις 19/4/2019 στη βάση νέου διατάγματος κ�άτησης για λ�γους εθνικής ασφάλειας δυνάμει του Ά�θ�ου 9ΣΤ(2)(ε) του πιο πάνω ��μου. Αυτ� συνέβη μετά που η Υπη�εσία Ασ�λου απέστειλε απ���ητη επιστολή στο Τμήμα Α�χείου Πληθυσμο� και �ετανάστευσης, στην οποία καταγ�άφετο �τι υπή�χαν ισχυ�ές ενδείξεις �τι ο Εφεσείων αποτελεί άτομο επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια, στη βάση πλη�οφο�ι�ν που είχαν π�οκ��ει κατά τη συνέντευξη του στην Υπη�εσία Ασ�λου.

Β 

Το πιο πάνω Διάταγμα κ�άτησης π�οσεβλήθη εν�πιον του Διοικητικο� Δικαστη�ίου Διεθνο�ς Π�οστασίας (ΔΔΔΠ), το οποίο στις 16/8/2019 αποφάσισε �πως απο��ί�ει την π�οσφυγή του Εφεσείοντα.

Β 

Στο μεταξ� η Υπη�εσία Ασ�λου με απ�φαση της ημε�. 2/7/2019 απέκλεισε τον Εφεσείοντα απ� το καθεστ�ς διεθνο�ς π�οστασίας. Εναντίον της εν λ�γω απ�φασης κατεχω�ήθη εν�πιον του Διοικητικο� Δικαστη�ίου απ� τον Εφεσείοντα π�οσφυγή. Εν� εκκ�εμο�σε η εν λ�γω π�οσφυγή ο Εφεσείων καταχ��ησε αίτηση για Habeas Corpus.

Β 

Στις 11/12/2019 στο πλαίσιο επανεξέτασης της κ�άτησης του Εφεσείοντα ζητήθηκε απ� το Τμήμα Α�χείου Πληθυσμο� και �ετανάστευσης �πως διενε�γηθεί επαναξιολ�γηση της πε�ίπτωσης του απ� μέ�ους της ΥΑ� της Αστυνομίας, η οποία αυθημε��ν διαπίστωσε �τι ο βαθμ�ς επικινδυν�τητας και απειλής για την εθνική ασφάλεια εξακολουθο�σε να υφίσταται.

Β 

Το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο με την ενδιάμεση Απ�φαση του απέ��ι�ε το αίτημα αποκάλυ�ης εγγ�άφων το οποίο υπέβαλε η πλευ�ά του Εφεσείοντα αναφέ�οντας, μεταξ� άλλων, �τι αυτ� δεν δικαιολογείτο τ�σο εν��ει του πε�ιεχομένου των απο��ήτων εγγ�άφων τα οποία είχαν τεθεί εν�πιον του Δικαστη�ίου, �σο και απ� το γεγον�ς �τι η αποκάλυ�η διαβαθμισμένων ή απ���ητων πλη�οφο�ι�ν δεν θα π�οσέθετε οτιδήποτε το βοηθητικ� για τον Εφεσείοντα. Επιπλέον, το Δικαστή�ιο επεσήμανε �τι ο Εφεσείων γν��ιζε πολ� καλά τους λ�γους που κ�ατείτο, ένεκα της πα�ουσίασης σχετικ�ν εγγ�άφων και πλη�οφο�ι�ν μέσω της �νστασης της Δημοκ�ατίας, καθ�ς και απ� το Διοικητικ� Δικαστή�ιο με την Απ�φαση του ημε�. 3/4/2019, �πως επίσης και απ� τις αναφο�ές του Διοικητικο� Δικαστη�ίου Διεθνο�ς Π�οστασίας σε αυτά. �άλιστα το Δικαστή�ιο χα�ακτή�ισε το αίτημα του Εφεσείοντα ως κατάχ�ηση της διαδικασίας, εν��ει του �τι �μοιο αίτημα είχε υποβάλει στο Διοικητικ� Δικαστή�ιο Διεθνο�ς Π�οστασίας το οποίο, αν και απε��ίφθη, δεν είχε εφεσιβληθεί.

Β 

�ε την τελική του Απ�φαση το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο, απο��ίπτοντας την αίτηση για Habeas Corpus, έκ�ινε �τι η πε�ίοδος κ�άτησης του Εφεσείοντα δεν ήταν υπε�βολική, επισημαίνοντας πα�άλληλα �τι ο συγκεκ�ιμένος λ�γος της κ�άτησης του για λ�γους εθνικής ασφαλείας εξακολουθο�σε να ισχ�ει για το διάστημα για το οποίο η αίτηση του για διεθνή π�οστασία εκκ�εμοδικο�σε.

Β 

�πως είναι καλά γνωστ�, το π�ονομιακ� ένταλμα της φ�σεως Habeas Corpus ad subjiciendum διασφαλίζει την ελευθε�ία του ατ�μου. �πως αναφέ�θηκε στη Δημητ�άκης Χ" Σάββας (1993) 1 Α.Α.Δ. 102, «Το Habeas Corpus ad subjiciendum είναι π�ονομιακή διαδικασία για τη διασφάλιση της ελευθε�ίας του πολίτη. Πα�έχει αποτελεσματικ� μέσο άμεσης απελευθέ�ωσης απ� πα�άνομη ή αδικαιολ�γητη κ�άτηση, είτε στη φυλακή, είτε σε ιδιωτικ� χ��ο, απ� Α�χή ή ιδι�τη». Απα�αίτητη π�οϋπ�θεση δι’ έκδοση του εντάλματος συνιστά η απ�δειξη, εκ μέ�ους του αιτο�ντος, του πα�άνομου της κ�άτησης ή φυλάκισης (�αλφοπο�λου (1998) 1 Α.Α.Δ. 55). �ε τη διαδικασία του εντάλματος Habeas Corpus, �,τι επιδι�κεται είναι η διασφάλιση του δικαι�ματος της ελευθε�ίας διά της άμεσης απελευθέ�ωσης του αιτητή ο οποίος, κατ’ ισχυ�ισμ�, τελεί υπ� πα�άνομη κ�άτηση. �ποτεδήποτε, στο πλαίσιο της εν λ�γω διαδικασίας, διαπιστ�νεται κάτι τέτοιο, το σχετικ� διάταγμα εκδίδεται δικαιωματικά και �χι ως θέμα άσκησης διακ�ιτικής εξουσίας, οπ�τε, ο αιτητής αφήνεται ευθ�ς ελε�θε�ος (Green v. Home Secretary [1941] 3 All E.R. 388, σελίδα 400).

Β 

Η π�ονομιακή δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστη�ίου για έκδοση του εντάλματος Habeas Corpus για έλεγχο της νομιμ�τητας της κ�άτησης απ� την άπο�η της διά�κειας, που αφο�ά η υπ� κ�ίση πε�ίπτωση, πα�έχεται στο Ά�θ�ο 9ΣΤ(7)(α)(i) του πε�ί Π�οσφ�γων ��μου 6(Ι)/2000 στο οποίο αναφέ�εται �τι, «Η διά�κεια κ�άτησης βάσει του πα��ντος ά�θ�ου υπ�κειται σε αίτηση για την έκδοση εντάλματος habeas corpus δυνάμει του Ά�θ�ου 155.4 του Συντάγματος, σ�μφωνα με τις διατάξεις του εν λ�γω Ά�θ�ου.» Επισημαίνεται �τι ο έλεγχος της διά�κειας της κ�άτησης διενε�γείται υπ� το φως των διατάξεων του ά�θ�ου 9ΣΤ(4)(α) του ��μου που π�ονοεί �τι: «Η κ�άτηση αιτητή έχει τη μικ��τε�η δυνατή διά�κεια και δια�κεί μ�νο για �σο διάστημα ισχ�ει λ�γος κ�άτησης που π�οβλέπεται στο εδάφιο (2).» 

Β 

�ι πιο πάνω π��νοιες της �ομοθεσίας μας είναι π�οφανές �τι μεταφέ�ουν στην �υπ�ιακή έννομη τάξη τα �σα διαλαμβάνονται στην �δηγία 2013/33/ΕΕ του Ευ�ωπα�κο� �οινοβουλίου και του Συμβουλίου της                             26^ης Ιουνίου 2013 σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτο�ντων διεθνή π�οστασία. Ειδικ�τε�α το Ά�θ�ο 8 της �δηγίας επιτ�έπει την κ�άτηση αιτητή ασ�λου ή αιτητή καθεστ�τος διεθνο�ς π�οστασίας, μ�νο για ο�ισμένους λ�γους, μεταξ� των οποίων συγκαταλέγεται και η π�οστασία της εθνικής ασφάλειας ή της δημ�σιας τάξης[1], εν� το Ά�θ�ο 9 π�ονοεί για εγγυήσεις για κ�ατο�μενους αιτητές με την κ�άτηση να έχει τη μικ��τε�η δυνατή διά�κεια και για �σο διάστημα ισχ�ουν οι λ�γοι που καθο�ίζονται στην πα�άγ�αφο (3) του Ά�θ�ου 8[2].

Β 

Π�οτο� π�οχω�ήσουμε στην εξέταση των Λ�γων �φεσης, κ�ίνουμε σκ�πιμο, εξ α�χής, �πως ξεκαθα�ίσουμε ένα ζήτημα που π�οέκυ�ε σε σχέση με την κατάθεση εν�πιον μας δέσμης εγγ�άφων.

Β 

Επισημαίνεται, εν π�οκειμένω, �τι κατά το στάδιο ακ��ασης της πα�ο�σας �φεσης η ευπαίδευτη συνήγο�ος των Εφεσίβλητων κατέθεσε δέσμη απο��ήτων, �πως την χα�ακτή�ισε, εγγ�άφων, η οποία είχε δοθεί στο Δικαστή�ιο απ� τη Δημοκ�ατία στο πλαίσιο της π�ωτοβάθμιας διαδικασίας και η οποία, �πως ανέφε�ε, μετά το πέ�ας της ακ�οαματικής διαδικασίας, επιστ�άφηκε στη Δημοκ�ατία. Π��κειται για τα �γγ�αφα που σημει�θηκαν εν�πιον μας με την ένδειξη Α και Β.

Β 

Β 

Β 

Της κατάθεσης των εν λ�γω εγγ�άφων, η οποία έγινε στο πλαίσιο της πα�ο�σας, καθ�ς και άλλων δ�ο Πολιτικ�ν Εφέσεων, υπ’ α�. 95/2020 και 96/2020, πέ�αν της πιο πάνω δήλωσης της συνηγ��ου των Εφεσίβλητων, π�οηγήθηκε η σ�νδεση και ο συσχετισμ�ς τους με την κάθε Πολιτική �φεση ξεχω�ιστά.

Β 

Πα�ά το γεγον�ς �τι κατά το στάδιο των αγο�ε�σεων η κα Χα�αλαμπίδου διε�ωτήθηκε κατά π�σο τα κατατεθέντα έγγ�αφα ήταν εκείνα τα έγγ�αφα που είχαν κατατεθεί στην π�ωτοβάθμια διαδικασία, δεν διαπιστ�σαμε σε οποιοδήποτε στάδιο να αμφισβητείται απ� πλευ�άς της η δήλωση της                             κας Χα�αλάμπους που π�οηγήθηκε της κατάθεσης τους ως αναφέ�θηκε ανωτέ�ω. ��τε και υπή�ξε κατά το στάδιο κατάθεσης τους οποιαδήποτε αντί��ηση ή ένσταση στην κατάθεσή τους και, κυ�ίως, στην πε�ιγ�αφή που π�οηγήθηκε αυτής.

Β 

Β 

Στη βάση �λων των πιο πάνω θεω�ο�με �τι τα έγγ�αφα τα οποία έχουν κατατεθεί εν�πιον μας με την πε�ιγ�αφή που τα συν�δευσε, ήτοι ως δέσμη απ���ητων εγγ�άφων τα οποία είχαν δοθεί απ� μέ�ους της Δημοκ�ατίας π�ος το Δικαστή�ιο στο πλαίσιο της π�ωτοβάθμιας διαδικασίας, μπο�ο�ν και θα ληφθο�ν υπ��η στο πλαίσιο της πα�ο�σας διαδικασίας.

Β 

�έσω του Π��του Λ�γου �φεσης π�οβάλλεται �τι το Π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο εσφαλμένα απέ��ι�ε το αίτημα για αποκάλυ�η εγγ�άφων, πα�αβιάζοντας τα θεμελι�δη δικαι�ματα του  Εφεσείοντα σε δίκαιη δίκη και σε αποτελεσματικ� ένδικο μέσο. Ως αιτιολογία του Λ�γου αυτο� αναφέ�εται �τι το Π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο:

·         Διενή�γησε εσφαλμένα την εξισο���πηση μεταξ� αφεν�ς των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα σε δίκαιη δίκη και σε αποτελεσματικ� ένδικο μέσο και αφετέ�ου του δικαι�ματος του ��άτους να π�οστατε�ει την εθνική ασφάλεια και τη δημ�σια τάξη και κατέληξε σε λανθασμένη απ�φαση αφο� η μη αποκάλυ�η των στοιχείων και δεδομένων βάσει των οποίων κ�ίθηκε επιβεβλημένη η κ�άτηση του Εφεσείοντα και η συνέχιση αυτής για πα�ατεταμένο χ�ονικ� διάστημα, δεν του επέτ�ε�αν να τοποθετηθεί και να υπε�ασπιστεί τον εαυτ� του στη βάση της α�χής της ισ�τητας των �πλων, εν� καμία ουσιαστική εναλλακτική εγγυητική διαδικασία δεν εφα�μ�στηκε στην πε�ίπτωσή του π�ος διασφάλιση των δικαιωμάτων του.

·         Ε�μήνευσε εσφαλμένα τη νομολογία τ�σο του Δικαστη�ίου της Ευ�ωπα�κής �νωσης (ΔΕΕ), �σο και του Ευ�ωπα�κο� Δικαστη�ίου Ανθ�ωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), �σον αφο�ά το ��λο του Δικαστη�ίου και τα αντισταθμιστικά μέτ�α που εφα�μ�ζονται σε πε�ιπτ�σεις μη αποκάλυ�ης �λων των στοιχείων και δεδομένων βάσει των οποίων διατάχθηκε η κ�άτηση και η συνέχισή της και δεν α�κο�σε η απλή επίκληση του Δικαστη�ίου �τι  υπεισέ�χεται στη θέση του Εφεσείοντα κατά την ενάσκηση των δικαιωμάτων του.

·         Δεν είχε εν�πιον του �λα τα στοιχεία και δεδομένα που αφο�ο�ν στους λ�γους και τη συνεχιζ�μενη κ�άτηση του Εφεσείοντα και δεν απαίτησε �πως του π�οσκομισθο�ν �λα τα στοιχεία για να μπο�εί να ασκήσει την κ�ίση και δικαιοδοσία του ως π�ος την αποκάλυ�η εγγ�άφων ή/και να υποκαταστήσει τον Εφεσείοντα στα δικαι�ματά του με βάση την α�χή της ισ�τητας των �πλων.

·         Εσφαλμένα αποφάνθηκε �τι τα έγγ�αφα που αφο�ο�ν την πε�ίοδο π�ιν τις 19/4/2019 δεν είναι πλέον σχετικά με το υπ� εξέταση αίτημα που αφο�ά τη νομιμ�τητα της διά�κειας κ�άτησης απ� 19/4/2019, αφο� η κ�άτηση του Εφεσείοντα βασίστηκε σε στοιχεία που αφο�ο�σαν την π�οηγο�μενη πε�ίοδο κατά την έκδοση του α�χικο� διατάγματος κ�άτησης στις 11/2/2019.

·         Εσφαλμένα έκ�ινε �τι η αίτηση για αποκάλυ�η εγγ�άφων εκ μέ�ους του Εφεσείοντα συνιστο�σε κατάχ�ηση της διαδικασίας, λ�γω του �τι πα��μοιας φ�σης αίτηση κ�ίθηκε ήδη στο πλαίσιο π�οσφυγής εν�πιον του Διοικητικο� Δικαστη�ίου Διεθνο�ς Π�οστασίας, αφο� με τη σχετική αίτηση επιδι�χθηκε η αποκάλυ�η των στοιχείων και δεδομένων επί των οποίων βασίζεται η κ�άτηση του  Εφεσείοντα, στο βαθμ� που αυτοί συνδέονταν με τη συνέχιση και την πα�ατεταμένη κ�άτηση του.

·         Δεν αιτιολ�γησε τους λ�γους για τους οποίους δεν δ�θηκε π��σβαση στον Εφεσείοντα σε �λα ή με�ικά απ� τα εν λ�γω στοιχεία.

Β 

Β 

Συναφής με τον π��το Λ�γο �φεσης είναι και ο Δε�τε�ος Λ�γος �φεσης, μέσω του οποίου π�οβάλλεται �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο δεν εξήγησε π�ς υπεισήλθε στη θέση του Εφεσείοντα, κατά την ενάσκηση των δικαιωμάτων του, ο�τε και με ποιο τ��πο το ίδιο το Δικαστή�ιο διασφάλισε τα δικαι�ματα του σε δίκαιη δίκη και αποτελεσματικ� ένδικο μέσο κατά την κ�ίση του επί της κυ�ίως Αίτησης.

Β 

Στο πλαίσιο εξέτασης τέτοιων ζητημάτων που αφο�ο�ν στον έλεγχο της νομιμ�τητας της διά�κειας κ�άτησης αιτητή ασ�λου ή αιτητή καθεστ�τος διεθνο�ς π�οστασίας, σ�μφωνα με τη σχετική νομολογία το δικαίωμα του Εφεσείοντα σε αποτελεσματική δικαστική π�οστασία δεν μπο�εί πα�ά να εξεταστεί σε συνά�τηση με την π�οστασία της εθνικής ασφάλειας του ��άτους. Τη�ουμένης δε της α�χής της αναλογικ�τητας, πε�ιο�ισμοί επιτ�έπεται να επιβάλλονται μ�νον εφ�σον είναι αναγκαίοι και ανταποκ�ίνονται π�αγματικά σε σκοπο�ς γενικο� συμφέ�οντος που αναγνω�ίζει η �νωση ή στην ανάγκη π�οστασίας των δικαιωμάτων και ελευθε�ι�ν τ�ίτων. H νομολογία του ΔΕΕ επί του θέματος καθο�ίζει �τι η π�οστασία της εθνικής ασφάλειας και της δημ�σιας τάξης αποτελεί το σκοπ� του Ά�θ�ου 8 της �δηγίας 2013/33. Η κ�άτηση εν�ς π�οσ�που, �ταν                   αυτ� απαιτείται για την π�οστασία της εθνικής ασφάλειας ή της δημ�σιας τάξης, είναι μέτ�ο π��σφο�ο για την π�οστασία του κοινο� απ� ενδεχ�μενο κίνδυνο που η συμπε�ιφο�ά του συγκεκ�ιμένου ατ�μου επιβάλλει. (J.N. v. Staatssecretaris van Veilingheiden Justitie, 15/2/2016,            C-601/15/PPU σκέ�εις 49-50)[3].

Τ�σο το ΔΕΕ, �σο και το ΕΔΑΔ, έχουν ασχοληθεί με το ζήτημα της διασφάλισης στον κ�ατο�μενο του δικαι�ματος π��σβασης στο Δικαστή�ιο και της δίκαιης δίκης, σε συνά�τηση πάντοτε με την ανάγκη π�οστασίας του εθνικο� συμφέ�οντος, οπ�ταν και είναι δυνατή η επιβολή πε�ιο�ισμ�ν στη διεξαγωγή της δίκης, πα�ά το αντιπα�αθετικ� σ�στημα. Τέτοια πε�ίπτωση μπο�εί να π�οκ��ει �ταν τα έγγ�αφα, επί των οποίων το ��άτος δικαιολογεί την κ�άτηση, αφο�ο�ν σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας η δημ�σια αποκάλυ�η των οποίων χ�ήζει π�οστασίας.

Β 

Στην υπ�θεση του ΔΕΕ C-300/11, ZZ v. Secretary of State for the Home Department, ημε�. 4/6/2013, αναγνω�ίστηκε �τι υπά�χουν πε�ιπτ�σεις �που η κοινοποίηση αποδεικτικ�ν στοιχείων ενδέχεται να θίγει κατά τ��πο άμεσο και ιδιαίτε�ο την ασφάλεια του ��άτους. Σε αυτές, ωστ�σο, τις πε�ιπτ�σεις, το Δικαστή�ιο θα π�έπει να εφα�μ�σει μεθ�δους και δικονομικο�ς καν�νες που να συμβιβάζουν, αφεν�ς, τα ν�μιμα συμφέ�οντα του ��άτους και, αφετέ�ου, την ανάγκη διασφάλισης επα�κο�ς π�οστασίας των δικαιωμάτων του αιτο�ντα, �πως το δικαίωμα ακ�οάσεως και αποτελεσματικής δικαστικής π�οστασίας.

Β 

Στην υπ�θεση C-584/10, Ευ�ωπα�κή Επιτ�οπή ν. Kadi, 18/7/2013, τονίστηκε �τι η �πα�ξη π�οσβολής των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαι�ματος επί αποτελεσματικής δικαστικής π�οστασίας π�έπει να εκτιμάται σε συνά�τηση με την επιταγή που αφο�ά στη διατή�ηση της διεθνο�ς ει�ήνης και ασφάλειας. Λ�γοι αναγ�μενοι στην ασφάλεια της �νωσης ή των ��ατ�ν �ελ�ν της μπο�ο�ν να αντιτίθενται στην κοινοποίηση ο�ισμένων πλη�οφο�ι�ν ή αποδεικτικ�ν στοιχείων στο οικείο π��σωπο. Σε μια τέτοια πε�ίπτωση, εναπ�κειται, ωστ�σο, στο Δικαστή της �νωσης, στον οποίο δεν μπο�εί να αντιταχθεί το απ���ητο ή η εμπιστευτικ�τητα των πλη�οφο�ι�ν ή στοιχείων αυτ�ν, να εφα�μ�σει, στο πλαίσιο του δικαιοδοτικο� ελέγχου που ασκεί, τεχνικές που πα�έχουν τη δυνατ�τητα να συμβιβαστο�ν, αφεν�ς, οι θεμιτοί λ�γοι ασφάλειας που αφο�ο�ν τη φ�ση και τις πηγές πλη�οφο�ι�ν που ελήφθησαν υπ��η για την έκδοση της οικείας π�άξεως και, αφετέ�ου, η ανάγκη επα�κο�ς διασφαλίσεως στον πολίτη του σεβασμο� των διαδικαστικ�ν δικαιωμάτων του, �πως είναι το δικαίωμα ακ�οάσεως και η α�χή της εκατέ�ωθεν ακ�οάσεως[4].

Β 

Το ΕΔΑΔ στην Απ�φαση του στην υπ�θεση Regner v. Czech Republic, App. No. 35289/11, ημε�. 19/9/2017, έκ�ινε �τι η μη κοινοποίηση εγγ�άφων δεν πα�αβιάζει το Ά�θ�ο 6 της ΕΣΔΑ για δίκαιη δίκη, νοουμένου �τι αυτή αντισταθμίζεται με την πα�οχή άλλων διαδικαστικ�ν εγγυήσεων απ� το Δικαστή�ιο.

�148. The Court reiterates, moreover, that the entitlement to disclosure of relevant evidence is not an absolute right either. In criminal cases it has found that there may be competing interests, such as national security or the need to protect witnesses at risk of reprisals or keep secret police methods of investigation of crime, which must be weighed against the rights of the party to the proceedings. However, only measures restricting the rights of a party to the proceedings which do not affect the very essence of those rights are permissible under Article 6 § 1. For that to be the case, any difficulties caused to the applicant party by a limitation of his or her rights must be sufficiently counterbalanced by the procedures followed by the judicial authorities [....].

149. In cases where evidence has been withheld from the applicant party on public interest grounds, the Court must scrutinise the decision-making procedure to ensure that, as far as possible, it complied with the requirements to provide adversarial proceedings and equality of arms and incorporated adequate safeguards to protect the interests of the person concerned (see Fitt, cited above, § 46)......�

Β 

Υποστη�ίχθηκε �τι, το γεγον�ς �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο αναφέ�θηκε στην ανάγκη εξισο���πησης των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα και της Διοίκησης, δεν σήμαινε �τι αυτή η άσκηση εξισο���πησης είχε, στην π�αγματικ�τητα, λάβει χ��α. Ειδικ�τε�α υποστη�ίχθηκε �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο              δεν διασφάλισε, τουλάχιστον, �πως ο Εφεσείων έχει π��σβαση σε αντισταθμιστικές διαδικασίες που θα εξασφάλιζαν τα δικαι�ματα του. �πως τέθηκε, εφ�σον το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο είχε κ�ίνει �τι τα απαιτο�μενα έγγ�αφα δεν μπο�ο�σαν να αποκαλυφθο�ν στον Εφεσείοντα, «�φειλε, σε κάθε πε�ίπτωση, να εφα�μ�σει τους απα�αίτητους δικονομικο�ς καν�νες που θα έφε�αν εις γν�ση του τελευταίου, τουλάχιστον κάποια στοιχεία που θα του επέτ�επαν να απαντήσει στους ισχυ�ισμο�ς που του καταλογίζονταν στο πλαίσιο άσκησης των δικαιωμάτων άμυνας».

Β 

�πως π�οκ�πτει απ� την π�οσβαλλ�μενη Απ�φαση, πα�αδ�θηκαν στο π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο φάκελοι με έγγ�αφα τα οποία η πλευ�ά του Εφεσείοντα αιτείτο να της αποκαλυφθο�ν στην Αίτηση της και τα οποία σημει�θηκαν ως «Α» και «Β». �χοντας, λοιπ�ν, το Δικαστή�ιο εν�πιον του τα εν λ�γω έγγ�αφα π�οχ��ησε στη συνέχεια και τα εξέτασε αναφέ�οντας, συναφ�ς, τα ακ�λουθα:

Β 

«Το Δικαστή�ιο έχει εξετάσει τα πα�αδοθέντα σε φακέλους που σημει�θηκαν ως «Α» και «Β» και έχει σχηματίσει την άπο�η �τι �ντως αυτά αφο�ο�ν λεπτά ζητήματα και απ���ητες πλη�οφο�ίες που αφο�ο�ν τη δ�άση του αιτητή και που αναμφίβολα σχετίζονται με ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Το διατεθέν υλικ� φαίνεται να εμπλέκει τον αιτητή σε δ�αστη�ι�τητες που χ�ήζουν διε�ε�νησης και αποσαφήνισης. �τιδήποτε πε�αιτέ�ω λεχθεί θα είναι εκ του πε�ισσο� δεδομένου �τι δεν θα μπο�ο�σαν σε δημ�σια απ�φαση Δικαστη�ίου να καταγ�αφο�ν δεδομένα που αποκαλ�πτουν ζητήματα ασφάλειας του κ�άτους. Α�κεί να λεχθεί �τι τα έγγ�αφα αυτά υποστη�ίζουν τη θέση της Δημοκ�ατίας �τι η κ�άτηση είναι αναγκαία και, επομένως, εμπίπτει η πε�ίπτωση του αιτητή στην εξαί�εση του ά�θ�ου 9(ΣΤ) του πε�ί Π�οσφ�γων ��μου, αλλά και του ά�θ�ου 8 της �δηγίας. Η α�χή της αναλογικ�τητας και η εξισο���πηση των δικαιωμάτων του αιτητή που πε�ιλαμβάνει το δικαίωμα στην ελευθε�ία του απ� τη μια και απ� την άλλη το δικαίωμα του κ�άτους να π�οστατε�ει εαυτ�ν και τους πολίτες του, δεν μπο�εί να θεω�ηθεί �τι πα�αβιάζεται με τη μη αποκάλυ�η των εγγ�άφων την οποία ο αιτητής επιδι�κει σε αυτ� το στάδιο.»

Β 

Στη βάση των πιο πάνω π�οκ�πτει �τι το Δικαστή�ιο π�οέβη στη μελέτη των απ���ητων εγγ�άφων που του πα�αδ�θηκαν και τα οποία σχετίζονταν με τη διαδικασία. �ε τη λή�η και μελέτη των απ���ητων εγγ�άφων το Δικαστή�ιο διαπίστωσε �τι αυτά π�άγματι αφο�ο�σαν σε «λεπτά ζητήματα και απ���ητες πλη�οφο�ίες που αφο�ο�ν τη δ�άση του αιτητή και που αναμφίβολα σχετίζονται με ζητήματα εθνικής ασφάλειας», π�οσθέτοντας �τι απ� αυτ� το υλικ� φαιν�ταν ο Εφεσείων να εμπλέκεται σε δ�αστη�ι�τητες που έχ�ηζαν «διε�ε�νησης και αποσαφήνισης». �πως δε τονίστηκε και απ� το ίδιο το Δικαστή�ιο στην Απ�φαση του, μέσω της πιο πάνω διαδικασίας που ακολουθήθηκε διήλθε των σχετικ�ν εγγ�άφων για να διαπιστ�σει το ίδιο το πε�ιεχ�μενο και τη βασιμ�τητα του.

Β 

Επισημαίνουμε εν π�οκειμένω �τι, έχοντας διεξέλθει τα έγγ�αφα που σημει�θηκαν εν�πιον μας με την ένδειξη Α και Β, τα �σα το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο ανέφε�ε σε σχέση με τα εν λ�γω έγγ�αφα και το πε�ιεχ�μενο τους, συνάδουν απ�λυτα με τα �σα π�άγματι εκτίθενται σε αυτά.

Β 

�πως π�οκ�πτει απ� τα πιο πάνω, το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο έχοντας το ίδιο π��σβαση στα απ���ητα έγγ�αφα και πλη�οφο�ίες, υποκατέστησε, στο πλαίσιο της Αίτησης, τον Εφεσείοντα στην άσκηση των δικαιωμάτων του, διασφαλίζοντας με αυτ� τον τ��πο τα δικαι�ματα του σε δίκαιη δίκη και αποτελεσματική δικαστική π�οστασία. Αναμφίβολα η διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε συνάδει πλή�ως με τα �σα έχουν π�οκ�ιθεί στη σχετική επί του θέματος νομολογία.

Β 

Στο πλαίσιο της αγ��ευσης της η κα Χα�αλαμπίδου επικαλέστηκε την απ�φαση του ΕΔΑΔ, Ljatifi v. The Former Yugoslav Republic of Macedonia, App. No. 19017/16, ημε�. 17/5/2018.

Β 

Η υπ�θεση αυτή αφο�ο�σε σε ανάκληση του χο�ηγηθέντος καθεστ�τος ασ�λου της π�οσφε�γουσας για λ�γους εθνικής ασφάλειας. Ωστ�σο, στο δικαστικ� έλεγχο της υπ�θεσης της ο ισχυ�ισμ�ς του Υπου�γείου Εσωτε�ικ�ν της π��ην Γιουγκοσλαβικής Δημοκ�ατίας της �ακεδονίας, �τι αυτή αποτελο�σε κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια είχε γίνει αποδεκτ�ς χω�ίς άλλες π�αγματικές λεπτομέ�ειες που να υποστή�ιζαν τον εν λ�γω ισχυ�ισμ�. Το Δικαστή�ιο είχε αναφέ�ει �τι το Υπου�γείο είχε λάβει την απ�φαση του με βάση ένα απ���ητο έγγ�αφο, που δ�θηκε απ� τον ��γανισμ� Πλη�οφο�ι�ν (Intelligence Agency), το οποίο δεν ήταν διαθέσιμο και π�οσβάσιμο κατά τη διά�κεια της διαδικασίας εν�πιον των διοικητικ�ν Δικαστη�ίων. Στην υπ�θεση εκείνη ο�τε η π�οσφε�γουσα, αλλά ο�τε και το Δικαστή�ιο, είχαν εφοδιαστεί με τα απ���ητα έγγ�αφα επί των οποίων βασίστηκε η απ�φαση, ο�τε δ�θηκαν οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέ�ειες και/ή γεγον�τα γιατί η Αιτήτ�ια αποτελο�σε κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια. Ειδικ�τε�α επισημάνθηκε �τι εν�πιον του Δικαστη�ίου είχε πα�ουσιαστεί μία επεξε�γασμένη έκθεση του απ���ητου εγγ�άφου (redacted version of the classified document), απ� την οποία το μ�νο γεγον�ς που π�οέκυπτε ήταν η υποτιθέμενη γν�ση και υποστή�ιξη της π�οσφε�γουσας σχετικά με συμμετοχή άλλων ανθ��πων σε α�ιθμ� κλοπ�ν, χω�ίς να πα�ασχεθο�ν οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέ�ειες π�ος υποστή�ιξη του ισχυ�ισμο� �τι η π�οσφε�γουσα αντιπ�οσ�πευε κίνδυνο στην ασφάλεια της χ��ας[5]. �ατ’ ουσία τα Δικαστή�ια πε�ιο�ίστηκαν σε μία καθα�ά τυπική εξέταση (formal examination) της απ�φασης απέλασης.

Πα�ατίθενται πιο κάτω σχετικά αποσπάσματα απ� την εν λ�γω Απ�φαση στις πα�αγ�άφους 38-40:

Β 

�38. The Court observes that no other factual details were provided in support of the allegations against the applicant. Furthermore, no proceedings were brought against her for participating in the commission of any offence in the respondent State or any other country.

39. The Court further observes that apart from the general statement mentioned above, the authorities did not provide the applicant with the slightest indication of the grounds on which they had based their assessment. The classified note of the Intelligence Agency submitted in redacted form in the proceedings before the Court, was not available for consultation under any condition in the impugned proceedings before the Ministry. Lacking even an outline of the facts which had served as a basis for that assessment, the applicant was not able to present her case adequately in the ensuing judicial review proceedings.

 40. Lastly, there is nothing to suggest that the administrative courts were provided with the classified note of the Intelligence Agency, let alone with any further factual details, for the purpose of verifying that the applicant really did represent a danger for national security. In such circumstances, the Court considers that the courts confined themselves to a purely formal examination of the impugned order. In any event, they did not explain, if only summarily, the importance of preserving the confidentiality of that document or the extent of the review they had carried out (see Regner v. the Czech Republic [GC], no. 35289/11, §§ 158-160, ECHR 2017 (extracts)). Accordingly, they failed to subject the executive’s assertion that the applicant posed a national security risk to meaningful scrutiny (see ibid.,  §§ 43 and 44; Lupsa, cited above, § 41; and Kaya v. Romania,                           no. 33970/05, § 42, 12 October 2006).�

Β 

�πως π�οκ�πτει απ� τα πιο πάνω, η υπ�θεση Ljatifi (ανωτέ�ω) διακ�ίνεται επί των γεγον�των της απ� την υπ� κ�ίση πε�ίπτωση. Στην υπ�θεση εκείνη η π�οσφε�γουσα δεν είχε υπ��η της τους λ�γους για τους οποίους αυτή αποτελο�σε κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια. Στη βάση αυτή δεν μπο�ο�σε να π�οσβάλει επα�κ�ς τους ισχυ�ισμο�ς της εκτελεστικής εξουσίας, �τι τίθετο, π�άγματι, υπ� απειλή η εθνική ασφάλεια.

Β 

Στην υπ� εξέταση πε�ίπτωση, ωστ�σο, �πως διαπιστ�νεται απ� το φάκελο της υπ�θεσης, μέσω της �νστασης της Δημοκ�ατίας, είχε αποκαλυφθεί σχετική αλληλογ�αφία της Αστυνομίας με το Τμήμα Α�χείου Πληθυσμο� και �ετανάστευσης, ήτοι, η επιστολή ημε�. 11/2/2019 (Τεκμή�ιο 2 στην �νσταση). Επιπλέον, στις π�ωτ�δικες Αποφάσεις των Διοικητικ�ν Δικαστη�ίων, τα οποία ήλεγξαν τη νομιμ�τητα κ�άτησης του Αιτητή, ήτοι η Απ�φαση του Διοικητικο� Δικαστη�ίου ημε�. 3/4/2019, καθ�ς και η Απ�φαση του Διοικητικο� Δικαστη�ίου Διεθνο�ς Π�οστασίας ημε�. 16/7/2019, γιν�ταν εκτενής αναφο�ά στα γεγον�τα της υπ�θεσης.

Β 

Των πιο πάνω δοθέντων, η κατάληξη του π�ωτ�δικου Δικαστη�ίου, �τι ο Εφεσείων γνω�ίζει πολ� καλά τους λ�γους που κ�ατείται, ήταν απ�λυτα ο�θή και σ�μφωνη με τα εν�πιον του Δικαστη�ίου τεθέντα στοιχεία. �πεται �τι η θέση του Εφεσείοντα �τι δεν είχε αποκαλυφθεί στον ίδιο η ουσία των ισχυ�ισμ�ν εναντίον του, με αποτέλεσμα να αποστε�ηθεί της δυνατ�τητας αμφισβήτησης τους, δεν είναι βάσιμη.

Β 

Π�οβλήθηκε απ� μέ�ους του Εφεσείοντα �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο εσφαλμένα και χω�ίς καμία αιτιολογία, απλ�ς, αποδέχτηκε την επίκληση της εθνικής ασφάλειας απ� τους Εφεσίβλητους χω�ίς καμία αξιολ�γηση αυτ�ν των ισχυ�ισμ�ν και των λ�γων για τους οποίους δεν αποκαλ�φθηκαν                         τα έγγ�αφα για τα οποία ζητήθηκε π��σβαση, εν� ξεκάθα�α, �πως υποστη�ίχθηκε, είχε την α�μοδι�τητα να το π�άξει και χω�ίς καν να απαιτήσει απ� τους Εφεσίβλητους, που είχαν το βά�ος απ�δειξης, να αποδείξουν αυτή την αναγκαι�τητα. Ειδικ�τε�α π�οβλήθηκε �τι, «το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο θε��ησε α�κετή την επίκληση των �αθ’ ων η Αίτηση στην εθνική ασφάλεια του κ�άτους, εντο�τοις δεν έλεγξε σε κανένα σημείο την νομιμ�τητα αυτής της θέσης, καθ�τι δεν π�οσήλθε σε κανένα έλεγχο επί της διαβάθμισης των εγγ�άφων ως απ���ητων ο�τε και έλεγξε κατά π�σο π�άγματι η αποκάλυ�η στον Εφεσείοντα, θίγει τα εθνικά συμφέ�οντα της Δημοκ�ατίας».

Β 

�πως ο�θά επισημάνθηκε απ� το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο, το Δικαστή�ιο δεν μπο�εί να υπεισέλθει στους λ�γους που η Διοίκηση αποφάσισε �τι τίθεται ζήτημα ασφάλειας του ��άτους. �αι το�το απ� την άπο�η �τι αυτά είναι ζητήματα για τα οποία το ��άτος έχει ευ�εία διακ�ιτική ευχέ�εια. Η ενε�γ�ς Διοίκηση είναι κατ’ εξοχή το ��γανο στο οποίο εναποτίθεται η ευθ�νη για εκτίμηση των γεγον�των, ιδιαιτέ�ως �ταν υπεισέ�χονται στην εικ�να εμπιστευτικές πλη�οφο�ίες σχετικές με θέματα κ�ατικής ασφάλειας ή που ευλ�γως π�οκαλο�ν ανησυχία για τη δημ�σια ασφάλεια (Stoyanov v. Δημοκ�ατίας, Υπ�θεση α�. 718/2012, ημε�. 26/2/2014, ECLI:CY:AD:2014:D151). Το Δικαστή�ιο δεν μπο�εί να ασκήσει ιδίαν κ�ίση πε�ί της επικινδυν�τητας εν�ς αιτητή. �πο�εί, βεβαίως, στο πλαίσιο ελέγχου της νομιμ�τητας της �λης διαδικασίας να ελέγξει τις πλη�οφο�ίες - εφ�σον τέτοιος έλεγχος δεν μπο�εί να διενε�γηθεί χω�ίς στοιχεία - χω�ίς, ωστ�σο, να υπεισέ�χεται στην ουσιαστική εκτίμηση των πλη�οφο�ι�ν, ήτοι χω�ίς να τις αξιολογεί για να αποφανθεί κατά π�σο η απ�φαση της Διοίκησης ήταν ο�θή ή η ενδεδειγμένη. (Bekefi v. Δημοκ�ατίας, Αναθεω�ητική �φεση α�. 42/2013, ημε�. 30/6/2016, ECLI:CY:AD:2016:C317). �αι είναι αυτ� το οποίο έπ�αξε, στην π�οκείμενη πε�ίπτωση, εφ�σον μέσω της διαδικασίας που πε�ιγ�άφηκε ανωτέ�ω, το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο διήλθε των σχετικ�ν εγγ�άφων που του πα�αδ�θηκαν διαπιστ�νοντας το ίδιο με αυτ� τον τ��πο �τι επ��κειτο για απ���ητες πλη�οφο�ίες αναφο�ικά με δ�αστη�ι�τητα του Εφεσείοντα, σχετιζ�μενη με ζητήματα εθνικής ασφάλειας.

Β 

Υποστη�ίχθηκε, ακ�μη, �τι λανθασμένη ήταν η κατάληξη του π�ωτ�δικου Δικαστη�ίου �τι η αίτηση για αποκάλυ�η εγγ�άφων συνιστο�σε κατάχ�ηση της διαδικασίας, λ�γω του �τι πα��μοιας φ�σης αίτημα είχε κ�ιθεί στο πλαίσιο π�οσφυγής εν�πιον του ΔΔΔΠ στη βάση του �τι με την υπ� κ�ίση αίτηση επιδι�χθηκε η αποκάλυ�η των στοιχείων επί των οποίων βασίζεται η κ�άτηση του Εφεσείοντα, στο βαθμ� που αυτή συνδε�ταν με τη συνέχιση της κ�άτησης του.

Β 

Το Δικαστή�ιο δεν συμφωνεί με την πιο πάνω θέση. Η υποβολή του ιδίου αιτήματος για αποκάλυ�η εγγ�άφων, το οποίο με Απ�φαση του ΔΔΔΠ ημε�. 16/7/2019 είχε απο��ιφθεί χω�ίς η Απ�φαση αυτή να εφεσιβληθεί, υπ� το π��σχημα �τι ελέγχετο η διά�κεια της κ�άτησης, ο�θά κ�ίθηκε απ� το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο �τι συνιστο�σε, αφεν�ς, πα�αβίαση του δεδικασμένου που είχε δημιου�γηθεί απ� την εν λ�γω Απ�φαση και, αφετέ�ου, κατάχ�ηση της διαδικασίας εφ�σον, με αυτ� τον τ��πο, επιδι�κετο το ίδιο αποτέλεσμα και ο επανέλεγχος της Απ�φασης του ΔΔΔΠ[6].

�έσω του Τ�ίτου Λ�γου �φεσης π�οβάλλεται �τι ο δικαστικ�ς έλεγχος της κ�άτησης του Εφεσείοντα, νομιμ�τητας και διά�κειας, υπ� το φως ιδίως του λ�γου κ�άτησης που αφο�ά στην π�οστασία της εθνικής ασφάλειας, δεν διασφαλίζει τις α�χές της αποτελεσματικ�τητας του ένδικου μέσου, �πως έχουν κατοχυ�ωθεί απ� τη νομολογία του ΔΕΕ και του ΕΔΑΔ, εφ�σον υπά�χει ά�νηση αποκάλυ�ης των στοιχείων και εγγ�άφων επί των οποίων βασίζεται η κ�άτηση του Εφεσείοντα.

Β 

�έσω του Τέτα�του Λ�γου �φεσης π�οβάλλεται �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο ε�μήνευσε και εφά�μοσε λανθασμένα το Ά�θ�ο 9ΣΤ(4) του                     �. 6(Ι)/2000 και το αντίστοιχο Ά�θ�ο 9 της �δηγίας 2013/33/ΕΕ, αναφο�ικά με τις α�χές που διέπουν τις εγγυήσεις για κ�ατο�μενους αιτο�ντες, δυνάμει του Ενωσιακο� Δικαίου. Ως αιτιολογία του εν λ�γω Λ�γου �φεσης αναφέ�εται �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο:

·         Εσφαλμένα πα�έλει�ε να εφα�μ�σει τις α�χές της αναγκαι�τητας και αναλογικ�τητας σχετικά με τη νομιμ�τητα της διά�κειας της κ�άτησης του Εφεσείοντα π�ος συμμ��φωση με εγγυήσεις των εδαφίων (1) και (2) του Ά�θ�ου 9 της �δηγίας 2013/33/ΕΕ και των πα�αγ�άφων (α) και (β) του εδαφίου (4) του Ά�θ�ου 9ΣΤ του �. 6(Ι)/2000.

·         Δεν ε�μήνευσε τις υποχ�ε�σεις τή�ησης των ως άνω εγγυήσεων, σε συνδυασμ� με την υποχ�έωση δέουσας επιμέλειας εκ μέ�ους των α�χ�ν, χω�ίς να π�οκ�πτουν πε�ιττές καθυστε�ήσεις στις διοικητικές διαδικασίες και αντί αυτο� έκ�ινε �τι η υποχ�έωση δέουσας επιμέλειας σχετίζεται μ�νο με τις διαδικασίες εξέτασης του αιτήματος διεθνο�ς π�οστασίας.

·         Συνέδεσε τη διά�κεια κ�άτησης με τις ενέ�γειες του Εφεσείοντα ως π�ος το θέμα της αίτησης ασ�λου του, αντί με τις ενέ�γειες των Εφεσίβλητων σε �,τι αφο�ά στην επαλήθευση των λ�γων κ�άτησης και την αναγκαι�τητα συνέχισής της.

·         Δεν εξέτασε σε ποιες ενέ�γειες π�οέβησαν οι Εφεσίβλητοι για διε�ε�νηση ή αποσαφήνιση του υλικο� που ενέπλεκε τον Εφεσείοντα σε δ�αστη�ι�τητες κατά τη διά�κεια των 10 μην�ν που ήταν υπ� κ�άτηση.

·         Συνέδεσε την κ�άτηση του Εφεσείοντα με διαδικασία απέλασης εν� ουδέποτε εκδ�θηκε διάταγμα απέλασης του, ο�τε και κ�ατείται για σκοπο�ς απέλασης.

Β 

Στο πλαίσιο π�ο�θησης των πιο πάνω Λ�γων �φεσης η ευπαίδευτη συνήγο�ος του Εφεσείοντα υποστή�ιξε �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο �φειλε να ελέγξει �τι οι Εφεσίβλητοι π�οέβησαν σε συγκεκ�ιμένες, ουσιαστικές και στοχευμένες ενέ�γειες οι οποίες να επιβεβαι�νουν την αναγκαι�τητα και αναλογικ�τητα της κ�άτησης για το σκοπ� της π�οστασίας της εθνικής ασφάλειας και �χι οποιεσδήποτε άλλες διαδικασίες, �πως η εξέταση του αιτήματος ασ�λου και οι οποίες π�οωθο�νται χω�ίς πε�ιττές καθυστε�ήσεις. Π��σθεσε �τι με βάση τη νομολογία τ�σο του ΕΔΑΔ, �σο και του ΔΕΕ, απαιτείται σε �λες τις πε�ιπτ�σεις πε�ιο�ισμο� του δικαι�ματος στην π�οσωπική ελευθε�ία πλή�ης και αποτελεσματικ�ς δικαστικ�ς έλεγχος, ανεξα�τήτως αν ο λ�γος κ�άτησης αφο�ά στην π�οστασία της εθνικής ασφάλειας και ειδικά �ταν η κ�άτηση π�οσ�που είναι, �πως ανέφε�ε, πα�ατεταμένης διά�κειας, �πως η πε�ίπτωση του Εφεσείοντα. Ήταν η θέση της συνηγ��ου �τι σε καμία πε�ίπτωση τα Ά�θ�α 8 και 9 της �δηγίας 2013/33/ΕΕ και του αντίστοιχου Ά�θ�ου 9ΣΤ του πε�ί Π�οσφ�γων ��μου, εξαι�ο�ν το δικαστικ� έλεγχο της κ�άτησης, είτε μέσω π�οσφυγής, είτε μέσω Habeas Corpus, σε �,τι αφο�ά τη διά�κεια της κ�άτησης �ταν αυτή βασίζεται σε λ�γους π�οστασίας της εθνικής ασφάλειας. Υποστή�ιξε, ακ�μη, �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο δεν εξέτασε κατά π�σο οι λ�γοι, τους οποίους επικαλο�νταν οι Εφεσίβλητοι, συνέχιζαν να υφίστανται και κατά την εκδίκαση της Αίτησης Habeas Corpus και κατά π�σο έγιναν οποιεσδήποτε ενέ�γειες εκ μέ�ους των Εφεσίβλητων για επαλήθευση τους.

�πως ο�θά υποστη�ίχθηκε απ� τη συνήγο�ο των Εφεσίβλητων,  η συνέχιση της κ�άτησης του Εφεσείοντα δεν συνδε�ταν με ενέ�γειες των Εφεσίβλητων, αλλά με το γεγον�ς �τι εκκ�εμο�σε απ� μέ�ους του Εφεσείοντα η π�οσφυγή του στο Διοικητικ� Δικαστή�ιο Διεθνο�ς Π�οστασίας κατά της Απ�φασης της Υπη�εσίας Ασ�λου για μη αναγν��ιση σε αυτ�ν του καθεστ�τος διεθνο�ς π�οστασίας. Σημαντικ� είναι εξ α�χής να επισημανθεί �τι η επικινδυν�τητα του Εφεσείοντα και η εξέταση των σχετικ�ν πλη�οφο�ι�ν και στοιχείων απασχ�λησαν, στην π�οκείμενη πε�ίπτωση, τα α�μ�δια σ�ματα με τη νομιμ�τητα του διατάγματος κ�άτησης του να έχει ήδη κ�ιθεί απ� το α�μ�διο Δικαστή�ιο, ήτοι, το Διοικητικ� Δικαστή�ιο Διεθνο�ς Π�οστασίας, με την Απ�φαση του ημε�. 16/8/2019, με την οποία απε��ίφθη η π�οσφυγή εναντίον του δε�τε�ου εντάλματος κ�άτησης, χω�ίς να ασκηθεί επί αυτής της Απ�φασης έφεση.

Β 

Η θέση του π�ωτ�δικου Δικαστη�ίου �τι η επαλήθευση των λ�γων κ�άτησης δεν εμπίπτει στην α�μοδι�τητα του, εφ�σον σχετίζεται με ζητήματα εθνικής ασφάλειας, είναι απ�λυτα ο�θή και σε καμία πε�ίπτωση δεν υποδηλ�νει, �πως ισχυ�ίστηκε η πλευ�ά του Εφεσείοντα, �τι δεν διενε�γείται δικαστικ�ς έλεγχος της διά�κειας της κ�άτησης.

Β 

Αν και το Δικαστή�ιο δεν μπο�εί, �πως ήδη έχουμε πιο πάνω επισημάνει, να ασκήσει ιδίαν κ�ίση αναφο�ικά με την επικινδυν�τητα του Εφεσείοντα, με την α�μοδι�τητα του να πε�ιο�ίζεται στον έλεγχο της νομιμ�τητας της �λης διαδικασίας, στην π�οκείμενη πε�ίπτωση το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο, ο�θ�ς, διαπίστωσε μέσω της μελέτης των εγγ�άφων, που η Δημοκ�ατία έδωσε στο Δικαστή�ιο κατά τη διά�κεια εξέτασης της αίτησης για αποκάλυ�η εγγ�άφων, �τι οι λ�γοι κ�άτησης εξακολουθο�σαν να υφίστανται και να πα�ουσιάζονται ακ�μη να είναι ισχυ�οί.

Β 

Η απ�φαση στην Πολιτική Αίτηση α�. 4/2020, Mhammedi, ημε�. 24/2/2020, που επικαλέστηκε η συνήγο�ος του Εφεσείοντα, δεν τυγχάνει εφα�μογής στην πα�ο�σα υπ�θεση γιατί τα γεγον�τα της διακ�ίνονται, εφ�σον στην υπ�θεση εκείνη δεν είχαν τεθεί εν�πιον του Δικαστη�ίου οποιαδήποτε στοιχεία και/ή τα στοιχεία που οδήγησαν στην έκδοση του διατάγματος κ�άτησης του αιτητή, �πως και εκείνα που λήφθηκαν υπ��η κατά την επανεξέταση οπ�ταν και αποφασίστηκε �τι η συνέχιση της κ�άτησης του αιτητή ήταν επιβεβλημένη.

Β 

Υποστη�ίχθηκε �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο συνέδεσε την κ�άτηση του Εφεσείοντα αφεν�ς με τις διαδικασίες της αίτησης ασ�λου και αφετέ�ου με τις διαδικασίες απέλασης, εν� ουδέποτε εκδ�θηκε διάταγμα απέλασης του Εφεσείοντα, ο�τε και κ�ατείται ο Εφεσείων για σκοπο�ς απέλασης.

Η σχετική αναφο�ά του π�ωτ�δικου Δικαστη�ίου αφο�ο�σε στο �τι μέχ�ις �του τελει�σει η εκκ�εμοδικία της π�οσφυγής, η οποία έχει καταχω�ηθεί απ� τον Εφεσείοντα σε σχέση με το αίτημα του για διεθνή π�οστασία, οι α�χές της Δημοκ�ατίας δεν μπο�ο�ν να π�οβο�ν σε ουσιαστικά μέτ�α, �πως π.χ. απέλαση του, εφ�σον λ�γω αυτής της εκκ�εμοδικίας δεν επιτ�έπεται να απελαθεί.

Β 

�ε τον Πέμπτο Λ�γο �φεσης π�οβάλλεται �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο πα�αβίασε την ΕΣΔΑ σε σχέση με τους επιτ�επ�μενους πε�ιο�ισμο�ς στο δικαίωμα π�οσωπικής ελευθε�ίας.

Στην αγ��ευση της η συνήγο�ος του Εφεσείοντα υποστή�ιξε �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο ε�μήνευσε και εφά�μοσε λανθασμένα και «πα�αβίασε» το Ά�θ�ο 5 της ΕΣΔΑ, κ�ίνοντας τη διά�κεια της κ�άτησης του Εφεσείοντα ως ν�μιμη.

Β 

Στο πλαίσιο ανάπτυξης του πιο πάνω Λ�γου, η συνήγο�ος του Εφεσείοντα ουσιαστικά υποστή�ιξε �τι η Απ�φαση κ�άτησης του Εφεσείοντα δεν συνάδει ο�τε με το Ά�θ�ο 5 της ΕΣΔΑ, ο�τε με το Ά�θ�ο 11 του Συντάγματος της �υπ�ιακής Δημοκ�ατίας.

Β 

�πως έχει ήδη αναφε�θεί ανωτέ�ω, η νομιμ�τητα του εκδοθέντος διατάγματος κ�άτησης σε συνά�τηση με τη συμβατ�τητα του με το Ά�θ�ο 5 της ΕΣΔΑ, έχει ήδη κ�ιθεί απ� το α�μ�διο Δικαστή�ιο (ΔΔΔΠ) με την Απ�φαση του ημε�. 16/8/2019, χω�ίς να έχει ασκηθεί οποιαδήποτε έφεση επί της Απ�φασης που εκδ�θηκε σχετικά.

Β 

Εν πάση πε�ιπτ�σει, το ΔΕΕ στην υπ�θεση C-601/15, J.N. v. Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, ημε�. 15/2/2016, αποφάσισε πως το Ά�θ�ο 8 (3)(ε) της �δηγίας 2013/13/ΕΕ δεν πα�αβιάζει το επίπεδο π�οστασίας που π�οβλέπει το Ά�θ�ο 5(1)(στ) της ΕΣΔΑ.

Β 

Υποστη�ίχτηκε, επίσης, απ� πλευ�άς του Εφεσείοντα �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο δεν εξέτασε το κατά π�σο οι Εφεσίβλητοι πα�ουσίασαν οποιοδήποτε στοιχείο που να αποδεικν�ει �τι η συνέχιση και διά�κεια της κ�άτησης του Εφεσείοντα είναι στενά συνδεδεμένη με τους σκοπο�ς για τους οποίους αυτή διατάχθηκε εξ α�χής.

Β 

Επισημαίνεται �τι για να κ�ιθεί �τι η διά�κεια της κ�άτησης έχει καταστεί αδικαιολ�γητα πα�ατεταμένη, θα π�έπει να ελεγχθεί υπ� το φως των π�ονοι�ν του Ά�θ�ου 9ΣΤ(4)(α) του ��μου. Σ�μφωνα με το Ά�θ�ο αυτ�, η κ�άτηση εν�ς αιτητή θα π�έπει να έχει τη μικ��τε�η δυνατή διά�κεια και να δια�κεί μ�νο για �σο χ�ονικ� διάστημα ισχ�ει ο λ�γος κ�άτησης. Ταυτοχ��νως, εξετάζεται κατά π�σο οι ανάλογες και σχετικές διοικητικές διαδικασίες που διεξάγονται και συνδέονται με το λ�γο κ�άτησης εκτελο�νται χω�ίς πε�ιττές καθυστε�ήσεις.

Β 

Επισημαίνεται εν π�οκειμένω �τι η αναφο�ά στο εδάφιο (4)(β) του Ά�θ�ου 9ΣΤ σε «διοικητικές διαδικασίες που συνδέονται με λ�γο κ�άτησης που π�οβλέπεται στο εδάφιο (2)», του ιδίου Ά�θ�ου, αφο�ο�ν, κατά κ��ιο λ�γο, στις πε�ιπτ�σεις έκδοσης διατάγματος κ�άτησης κατά τα διαλαμβαν�μενα στις πα�αγ�άφους (α) – (δ), καθ�ς και πα�άγ�αφο (στ), του εδαφίου (2) και  πα�απέμπουν σε κάποιες ενέ�γειες που π�έπει να διεκπε�αιωθο�ν. Σε σχέση με το λ�γο που διαλαμβάνεται στην πα�άγ�αφο (ε) του εδαφίου (2), δεν π�οδιαγ�άφεται απ� την ίδια την πα�άγ�αφο κάτι το οποίο π�έπει να γίνει, εν� η κ�άτηση π�οσ�που για λ�γους π�οστασίας της εθνικής ασφάλειας ή της δημ�σιας τάξης μπο�εί να δικαιολογηθεί εφ�σον εκκ�εμο�ν διαδικασίες που αφο�ο�ν τον αιτητή.

Β 

�πως ο�θά αναφέ�θηκε απ� το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο, η συνέχιση της κ�άτησης του Εφεσείοντα για το διάστημα για το οποίο η αίτηση του                       για διεθνή π�οστασία εκκ�εμοδικεί, δικαιολογείτο στο βαθμ� που εξακολουθο�σε να ισχ�ει ο λ�γος κ�άτησής του. Εν π�οκειμένω, η συνέχιση της κ�άτησης του συνδέεται με την ολοκλή�ωση των διαδικασι�ν τις οποίες ο ίδιος ο Εφεσείων εγεί�ει στο πλαίσιο του αιτήματος του να τ�χει διεθνο�ς π�οστασίας. Εκκ�εμο�σης δε της π�οσφυγής που ο Εφεσείων - ως είχε δικαίωμα - καταχ��ησε εναντίον της Υπη�εσίας Ασ�λου, αυτ�ς εξακολουθεί να θεω�είται αιτητής διεθνο�ς π�οστασίας με αποτέλεσμα να μην μπο�εί να απελαθεί. Εν ολίγοις, μέχ�ι την τελική εκδίκαση της Π�οσφυγής του (ΔΔΠ 73/2019) δεν μπο�εί να ενε�γοποιηθεί διάταγμα για απέλαση του Εφεσείοντα αφο� το�τος θεω�είται ως αιτητής διεθνο�ς π�οστασίας. �πως ο�θά επισημάνθηκε απ� το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο, στην π�οκείμενη πε�ίπτωση ο έλεγχος της διά�κειας της κ�άτησης σχετίζετο με τα ουσιαστικά και π�αγματικά γεγον�τα που υπή�χαν εν�πιον του Δικαστη�ίου, ήτοι την εκκ�εμοδικία που υφίστατο σε σχέση με το αίτημα του Εφεσείοντα για διεθνή π�οστασία. �πως είναι δε νομολογημένο, ο έλεγχος της διά�κειας κ�άτησης έχει άμεση συνά�τηση και άπτεται των π�αγματικ�ν γεγον�των που καλ�πτουν την κάθε συγκεκ�ιμένη υπ�θεση.

Β 

Η σχετική πε�ικοπή απ� την Απ�φαση του π�ωτ�δικου Δικαστη�ίου έχει ως εξής:

Β 

«Το ε�λογο του χ��νου συμπλέκεται κατ΄ ανάγκη με το �λο φάσμα των ενε�γει�ν του αιτητή. � αιτητής έχει αποταθεί στην Υπη�εσία Ασ�λου για να του αναγνω�ιστεί το καθεστ�ς της διεθνο�ς π�οστασίας και έχοντας λάβει α�νητική απάντηση έχει π�οσφ�γει, ως είναι δικαίωμα του, στο Διοικητικ� Δικαστή�ιο Διεθνο�ς Π�οστασίας. Η π�οσφυγή αυτή εκκ�εμεί. �ι α�χές της Δημοκ�ατίας δεν μπο�ο�ν να π�οβο�ν σε ουσιαστικά μέτ�α, για πα�άδειγμα, απέλασης του αιτητή μέχ�ις �του τελει�σει η εκκ�εμοδικία της π�οσφυγής η οποία έχει καταχω�ηθεί και, εάν βεβαίως η π�οσφυγή αποτ�χει, θα π�έπει να αναμένεται και η έκβαση της έφεσης σε πε�ίπτωση που αυτή καταχω�ηθεί. Συνεπ�ς ο αιτητής πα�αμένει στη Δημοκ�ατία ως αιτητής ασ�λου εν αναμονή των σχετικ�ν αποφάσεων των Δικαστη�ίων. Αναμφίβολα ο αιτητής δεν κ�ατείται δι�τι είναι αιτητής ασ�λου ή διεθνο�ς π�οστασίας δι�τι αυτ� θα απαγο�ευ�ταν απ� το ά�θ�ο 9ΣΤ(1) του ��μου α�. 6(Ι)/2000. ��ατείται �μως δυνάμει άλλων δεδομένων, αυτ� της εθνικής ασφάλειας ή της δημ�σιας τάξης, η κ�άτηση δε του έχει ήδη ελεγχθεί τελεσίδικα εφ�σον το Διοικητικ� Δικαστή�ιο Διεθνο�ς Π�οστασίας απέ��ι�ε την π�οσφυγή εναντίον του δε�τε�ου εντάλματος κ�άτησης χω�ίς να ασκηθεί επί αυτής της απ�φασης, έφεση.»

Β 

Η πα�απομπή της συνήγο�ου του Εφεσείοντα στην απ�φαση του ΕΔΑΔ,                   A. αnd Others ν. United Kingdom, Application No. 3455/2005, 19/2/2009, δεν θεω�ο�με �τι είναι σχετική. Π��κειται για υπ�θεση �που κ�ίθηκε �τι άτομα που κ�ατο�νταν για πα�ατεταμένη διά�κεια για λ�γους εθνικής ασφάλειας, χω�ίς οποιαδήποτε π�οοπτική απέλασης, κ�ατο�νταν κατά πα�άβαση του Ά�θ�ου 5(1) της ΕΣΔΑ.

Β 

Υποστη�ίχτηκε, ακ�μη, απ� πλευ�άς Εφεσείοντα, �τι απ� την κατάληξη του π�ωτ�δικου Δικαστη�ίου π�οκ�πτει �τι, εφ�σον το διάταγμα κ�άτησης κ�ιθεί ν�μιμο, δεν χω�εί πλέον δικαστικ�ς έλεγχος της διά�κειας της κ�άτησης.

Β 

Δεν συμφωνο�με με την πιο πάνω θέση. Το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο έχοντας κατά νου �τι η υπέ�βαση του ε�λογου χ��νου είναι ζήτημα π�αγματικ� και �τι ο χ��νος είναι πάντοτε συνυφασμένος με τους λ�γους που τυχ�ν δημιου�γο�ν καθυστέ�ηση, έκ�ινε �τι, υπ� το φως �λων των γεγον�των, η πε�ίοδος κ�άτησης των 10 μην�ν δεν μπο�ο�σε να θεω�ηθεί ως υπε�βολική. (Essa Morad Khlaief v. �υπ�ιακής Δημοκ�ατίας κ.ά. (2003) 1 Α.Α.Δ. 1402  και Habibi Pour Ali Fasel v. �υπ�ιακής Δημοκ�ατίας, Πολιτική �φεση α�. 236/2015, ημε�. 31/3/2016). Στο πλαίσιο αυτ� και για σκοπο�ς της κατάληξης του �τι η διά�κεια της κ�άτησης του Εφεσείοντα ήταν ε�λογη, ο�θά έλαβε υπ��η τις διαδικασίες και διαβήματα του ιδίου του Εφεσείοντα για αναθε��ηση της απ�φασης της Υπη�εσίας Ασ�λου ημε�. 2/7/2019, με την οποία αυτ�ς απεκλείσθη απ� το καθεστ�ς διεθνο�ς π�οστασίας και οι οποίες διαδικασίες δεν έχουν τελεσιδικήσει εφ�σον ο Εφεσείων καταχ��ησε εναντίον της εν λ�γω Απ�φασης την Π�οσφυγή ΔΔΠ 73/2019.

Β 

�έσω του �κτου Λ�γου �φεσης π�οβλήθηκε �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο εσφαλμένα δεν άσκησε τη δικαιοδοσία του για επιβολή εναλλακτικ�ν της κ�άτησης μέτ�ων.

Β 

Δεδομένου του λ�γου που ο Εφεσείων κ�ατείται, ήτοι η ασφάλεια του ��άτους, το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο ο�θά έκ�ινε �τι δεν μπο�ο�σαν να τεθο�ν εναλλακτικοί τ��ποι κ�άτησης ή ��οι για απελευθέ�ωσή του. Πέ�αν το�του, �πως επισημάνθηκε απ� το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο, η δυνατ�τητα καθο�ισμο� εναλλακτικ�ν μέτ�ων αντί κ�άτησης, με βάση το Ά�θ�ο 9ΣΤ(3) του ��μου, είχε ήδη εξετασθεί απ� το Διοικητικ� Δικαστή�ιο Διεθνο�ς Π�οστασίας χω�ίς να έχει, ο�τε αυτή η πτυχή της Απ�φασης του εν λ�γω Δικαστη�ίου, εφεσιβληθεί.

Β 

�έσω του �βδομου Λ�γου �φεσης π�οβλήθηκε �τι το π�ωτ�δικο Δικαστή�ιο εσφαλμένα συνέδεσε την εξέταση της νομιμ�τητας της διά�κειας της κ�άτησης του Εφεσείοντα και την αποκάλυ�η των στοιχείων επί των οποίων αυτή βασίζεται με το κατά π�σο αυτ�ς εφεσίβαλε αποφάσεις που αφο�ο�ν τη νομιμ�τητα του διατάγματος κ�άτησης ή την αποκάλυ�η εγγ�άφου στο πλαίσιο τέτοιου ελέγχου νομιμ�τητας.

��τε και αυτ�ς ο λ�γος �φεσης είναι βάσιμος. Η σημασία του γεγον�τος �τι δεν είχε εφεσιβληθεί η Απ�φαση που αφο�ο�σε στη νομιμ�τητα του διατάγματος κ�άτησης, έγκειτο στο γεγον�ς �τι η νομιμ�τητα του εκδοθέντος διατάγματος κ�άτησης είχε κ�ιθεί απ� το ΔΔΔΠ κατά τ��πο τελεσίδικο και αμετάκλητο και �τι �,τι ελέγχετο πλέον μέσω του π�ονομιακο� εντάλματος Habeas Corpus ήταν η διά�κεια κ�άτησης. �σον δε αφο�ά τις συνέπειες που π�οέκυπταν απ� το γεγον�ς �τι δεν είχε εφεσιβληθεί η Απ�φαση του ΔΔΔΠ που εκδ�θηκε στο πλαίσιο της αίτησης για αποκάλυ�η εγγ�άφων, έχουμε ήδη αναφε�θεί πιο πάνω και δεν χ�ειάζεται στο σημείο αυτ� να λεχθεί οτιδήποτε πε�αιτέ�ω.

Β 

Β 

Β 

Β 

Για �λους τους πιο πάνω λ�γους η �φεση απο��ίπτεται.

Β 

Β 

Β 

Β 

Β 

                                              Π. ΠΑ�ΑΓΗ, Π.

Β 

Β Β Β Β Β Β Β Β Β 

                                                �. ΣΤΑ�ΑΤΙ�Υ, Δ.

Β 

Β 

                                                Τ. ΨΑΡΑ-�ΙΛΤΙΑΔ�Υ, Δ.

Β 

Β 

                                                Χ. �ΑΛΑΧΤ�Σ, Δ.

Β 

Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β Β 

                                                Λ. ΔΗ�ΗΤΡΙΑΔ�Υ-Α�ΔΡΕ�Υ, Δ.