ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
(Έφεση Κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 167/2023)
17 Φεβρουαρίου, 2026
[ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π., ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
Μ. Ε. Ε.
Εφεσείων,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ
Εφεσίβλητης.
-------------------
Π. Πιερίδης, για Πιερίδης & Πιερίδης, για Εφεσείοντα.
Ρ. Χαραλάμπους (κα), δικηγόρος, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για την Εφεσίβλητη.
--------------------
ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Σεραφείμ, Δ.:
---------------------
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ: Με απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας ημερομηνίας 4.12.2023 απορρίφθηκε η Προσφυγή Αρ. 7509/22 του Εφεσείοντα (εφεξής η «Προσφυγή»), η οποία ασκήθηκε εναντίον απόφασης ημερομηνίας 21.11.2022 της Εφεσίβλητης, με την οποία είχε απορριφθεί η αίτηση του για χορήγηση διεθνούς προστασίας.
Ο Εφεσείων είναι υπήκοος Νιγηρίας. Στις 19.09.2022 υπέβαλε αίτηση χορήγησης διεθνούς προστασίας.
Στα πλαίσια εξέτασης της αίτησης του έλαβε χώρα, συγκεκριμένα στις 18.10.2022, συνέντευξη του από λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (εφεξής «EUAA»).
Στις 10.11.2022 ο εν λόγω λειτουργός ετοίμασε σχετική έκθεση, με απορριπτική της αιτήσεως του Εφεσείοντα εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία υιοθετήθηκε στις 21.11.2022.
Η απορριπτική απόφαση του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου κοινοποιήθηκε στον Εφεσείοντα στις 21.11.2022, ο οποίος καταχώρησε στις 20.12.2022 την Προσφυγή.
Ο Εφεσείων αμφισβητεί την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης με τρεις λόγους Έφεσης. Συγκεκριμένα, με τον πρώτο λόγο Έφεσης, ο Εφεσείων διατείνεται ότι το πρωτόδικο δικαστήριο παρέλειψε να εκτιμήσει ορθά τα ενώπιον του στοιχεία και κατέληξε σε λανθασμένα συμπεράσματα και/ ή τα ευρήματα του αντιστρατεύονται την κοινή λογική, ενώ και η πρωτόδικη απόφαση πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας, γεγονός που αποτελεί αιτία ανατροπής της. Με τον δεύτερο λόγο Έφεσης, υποστηρίζεται πως το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα θεώρησε ότι έγινε επαρκής και/ή η δέουσα έρευνα από την Εφεσίβλητη. Και, τέλος, με τον τρίτο λόγο Έφεσης, η πλευρά του Εφεσείοντα υποστηρίζει ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι ο Εφεσείων δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης και ότι η περίπτωση του δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα, στη βάση των προϋποθέσεων του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν 6(Ι)/2000 (εφεξής ο «Νόμος») και/ή του καθεστώτος της υποκατάστατου προστασίας βάσει του Άρθρου 15 του Νόμου.
Κρίνοντας ότι οι πιο πάνω λόγοι Εφέσεως είναι επάλληλοι και συναφείς αναπτύχθηκαν μαζί από τον Εφεσείοντα στο περίγραμμα αγόρευσης του σε μία έκταση συνολικά τρεισήμισι περίπου σελίδων.
Κύριοι ισχυρισμοί του Εφεσείοντα, ως παρατέθηκαν στο περίγραμμα του ήταν ότι α) το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέτασε και/ή παραγκώνισε τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα περί κινδύνου της ζωής του και ότι, συναφώς δεν εξακριβώθηκαν, κατόπιν δέουσας έρευνας, ούτε σε επίπεδο διοίκησης, αλλά ούτε σε επίπεδο Δικαστηρίου τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα της περίπτωσης, β) δεν δόθηκε , τόσο κατά τη διοικητική διαδικασία, όσο και τη δικαστική, επαρκής βαρύτητα σε πληθώρα εξωτερικών πηγών που πιστοποιούν τα λεγόμενα του Εφεσείοντα, αναφορικά με την ύπαρξη περιουσιακών και οικογενειακών διαφορών στις οποίες οι αρχές της Νιγηρίας δεν επεμβαίνουν, καθώς και στη δράση παράνομων ομάδων (cultism) παραπέμποντας στο περίγραμμα αγόρευσης του Εφεσείοντα σε διάφορες πηγές πληροφόρησης, γ) εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε ότι ο Εφεσείων κινδυνεύει να υποστεί σοβαρή και ατομική δίωξη λόγω του υψηλού επιπέδου αδιάκριτης βίας και εσφαλμένα αξιολογήθηκαν οι συναφείς περί τούτου απαντήσεις του στη συνέντευξη, δ) δεν αποκαλύπτεται εάν ο λειτουργός της EUAA ο οποίος προέβη στη συνέντευξη του Εφεσείοντα και σε αρνητική της αιτήσεως του εισήγηση είναι κατάλληλα καταρτισμένος, ε) ο εν λόγω λειτουργός δεν υπέβαλε στον Εφεσείοντα κατάλληλες ερωτήσεις κατά τη συνέντευξη, ενώ παρερμήνευε τις απαντήσεις του σε μια έκδηλη προσπάθεια να απορρίψει την αίτηση του.
Η πλευρά της Εφεσίβλητης, με το δικό της περίγραμμα αγόρευσης, υπερασπίστηκε την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης. Συνοψίζοντας, υποστηρίζει ότι όλοι οι βασικοί ισχυρισμοί του Εφεσείοντα, κατόπιν άσκησης δέουσας έρευνας τόσο από τη διοίκηση όσο και από το Δικαστήριο, λήφθηκαν υπόψη, σταθμίστηκαν και αποφασίστηκαν δεόντως και ότι ουδείς εκ των λόγων Εφέσεως έχει τεκμηριωθεί από τον Εφεσείοντα. Τόσο ο λειτουργός της EUAA όσο και το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά μελέτησαν τους ισχυρισμούς του Εφεσείοντα σε σχέση με τις κατ’ ισχυρισμόν του Εφεσείοντα απειλές προς το πρόσωπο του από μέλη αδελφότητας (cultist group) και απέρριψαν την (εσωτερική) αξιοπιστία του ως προς αυτό τον ισχυρισμό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, περαιτέρω, άσκησε πλήρως και ορθά την αρμοδιότητα του για πλήρη και εξ υπαρχής έλεγχο της περίπτωσης του Εφεσείοντα και των ισχυρισμών του και ανέτρεξε σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Καταληκτικά, είναι η θέση της Εφεσίβλητης ότι, το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε και επικαιροποιημένη έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του Εφεσείοντα και ορθώς αποφάσισε, εν τέλει, ότι ο Εφεσείων δεν πληροί τις νομοθετικές προϋποθέσεις για χορήγηση είτε καθεστώτος ασύλου, είτε επικουρικής προστασίας. Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί έλλειψης των απαιτούμενων προσόντων του λειτουργού της EUAA για διενέργεια της συνέντευξης του Εφεσείοντα και προς σύνταξη εισήγησης, η Εφεσίβλητη προβάλλει προδικαστικώς ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν δύναται να εξεταστεί, αφού δεν είχε δικογραφηθεί.
Εξετάσαμε όλα τα ενώπιον μας δεδομένα.
Καταρχάς, ορθώς επισημαίνει η πλευρά της Εφεσίβλητης ότι, ο ισχυρισμός στο περίγραμμα αγόρευσης του Εφεσείοντα αναφορικά με τα προσόντα του λειτουργού της EUAA δεν δύναται να εξεταστεί, αφού ουδόλως έχει δικογραφηθεί (ενδεικτικά απόφαση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.9.2023 στην Έφεση Αρ. 7/2017 κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου ΝΙΚΟΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, μέσω ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ). Και να είχε (δεόντως) δικογραφηθεί, πάλιν δεν θα οδηγούσε σε ευνοϊκό αποτέλεσμα για τον Εφεσείοντα, αφού, τίποτε συγκεκριμένο δεν αναφέρεται από την πλευρά του που να αποσείει το τεκμήριο νομιμότητας όσον αφορά τα προσόντα του λειτουργού (βλ. απόφαση του Εφετείου ημερομηνίας 27.2.2025 στην Έφεση Κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 95/2023 BOLARNINWA EMMANUEL JOHNSON v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ).
Κατά τα λοιπά, ως πρώτη γενική παρατήρηση σε σχέση με όσα προβάλλει ο Εφεσείων, αυτά παρέμειναν (απαραδέκτως, βλ. Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 18/2023 FERDINAND EBELE EWELUKWA v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, απόφαση Εφετείου ημερομηνίας 31.10.2024 και Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 155/2023 Mambulu ν. Δημοκρατίας, απόφαση Εφετείου ημερ. 18.3.2025) πλήρως στο επίπεδο της γενικολογίας και ασάφειας, χωρίς να υποδεικνύεται οποιοδήποτε συγκεκριμένο λάθος του πρωτόδικου Δικαστηρίου, πέραν της αμφισβήτησης του αποτελέσματος της αξιολόγησης και στάθμισης των ενώπιον του δεδομένων που από μόνο του δεν αρκεί προς ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης. Η στάθμιση των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη από το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν δύναται να αναψηλαφείται από το Διοικητικό Εφετείο παρεκτός σε περίπτωση ακραία αυθαίρετων συμπερασμάτων και, εν πάση περιπτώσει, όχι εύλογων (βλ. απόφαση Εφετείου ημερομηνίας 29.5.2025 στην Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 56/2024 YOUSSOUF TOURE v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ). Ως αναφέρθηκε ήδη σε προηγούμενες αποφάσεις, το Διοικητικό Εφετείο διενεργεί μόνο έλεγχο νομιμότητας και, κατά προέκταση, δεν επεμβαίνει στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου όταν αυτό διενεργεί έλεγχο ουσίας, εκτός αν ο Εφεσείων αποδείξει πιθανολόγηση πλάνης (ενδεικτικά, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 52/2022 Alherbawi ν. Δημοκρατίας, απόφαση Εφετείου ημερ. 13.3.2025).
Εν πάση περιπτώσει και θέτοντας υπό το μικροσκόπιο το περιεχόμενο της πρωτόδικης απόφασης, παρατηρούμε ότι η δικαστική κρίση ήταν πλήρης, αναλυτική, επεκτάθηκε επί κάθε ουσιώδους σημείου, το οποίο όφειλε να είχε κριθεί δικαστικώς και, σε γενικές γραμμές, ήταν υποδειγματική. Τα επιμέρους συμπεράσματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τόσο για τη διαδικασία ενώπιον της διοίκησης και της συνέντευξης του Εφεσείοντα όσο και τα δικά του στο πλαίσιο εξ υπαρχής ελέγχου ουσίας της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης, ιδιαίτερα, της εσωτερικής αξιοπιστίας του Εφεσείοντα στους βασικούς ισχυρισμούς του, ήταν, βρίσκουμε, προϊόν δέουσας έρευνας, εύλογη και τεκμηριωμένη. Η ανάλυση της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του Εφεσείοντα επίσης ήταν προϊόν δέουσας έρευνας έγκυρων πηγών στις οποίες το πρωτόδικο Δικαστήριο συγκεκριμένα παραπέμπει και, εν τέλει, το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο Εφεσείων δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για χορήγηση σε αυτόν καθεστώτος ασύλου ή, επικουρικά, συμπληρωματικής προστασίας, ήταν το αποτέλεσμα εξατομικευμένης έρευνας των συγκεκριμένων δεδομένων αναφορικά με την αίτηση του Εφεσείοντα, εύλογης στάθμισης αυτών και σε σύμπλευση με τις νομολογιακές αρχές περί του θέματος.
Τέλος, σημειώνουμε ότι ο ισχυρισμός του Εφεσείοντα (βλ. ανωτέρω) ότι ο λειτουργός του EUAA, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, παρερμήνευε τις απαντήσεις του σε μια έκδηλη προσπάθεια να απορρίψει την αίτηση του, δεν ενεργούσε δηλαδή καλόπιστα, ως ισχυρίζεται στο σημείο 5 της αιτιολογίας του πρώτου λόγου Έφεσης του ο Εφεσείων, παράμεινε και πάλιν στο επίπεδο του απλού ισχυρισμού, χωρίς τεκμηρίωση ή συγκεκριμενοποίηση και είναι, ως εξ αυτού, απορριπτέος. Σημειώνεται, συναφώς και η διαχρονική νομολογιακή θέση ότι, ισχυρισμοί περί προκατάληψης ή μεροληψίας οφείλουν να αποδεικνύονται αυστηρά, το δε βάρος το φέρει ο επικαλούμενος τέτοια (βλ. Νεοφύτου ν. Δημοκρατίας (2007) 3 Α.Α.Δ. 8, Christou v. Republic (1980) 3 C.L.R. 437).
Για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, ουδείς εκ των λόγων Εφέσεως ευσταθεί. Η Έφεση απορρίπτεται, με έξοδα ύψους €2000 εναντίον του Εφεσείοντα και υπέρ της Εφεσίβλητης. Η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται.
ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.
Δ. ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο