ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 116/2022)
27 Απριλίου, 2026
[ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ Π., ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΜΑΡΙΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ
Εφεσείουσα,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Εφεσίβλητης.
--------------------
X. Χριστάκη, για Χ. Θ. ΧΡΙΣΤΑΚΗ Δ.Ε.Π.Ε., για Εφεσείουσα.
Τ. Ιακωβίδου (κα), εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για Εφεσίβλητη.
--------------------
ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Δικαστή Δ. Λυσάνδρου.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ.: H Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (εφεξής «η ΕΔΥ») εξέτασε την πλήρωση της μόνιμης θέσης Aνώτερης Εργοθεραπεύτριας, Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας, θέση προαγωγής (εφεξής «η επίδικη θέση»), σε διαδικασία κατά την οποία υποψήφιοι ήταν το ενδιαφερόμενο μέρος (εφεξής «το ΕΜ») το οποίο η ΕΔΥ προήγαγε και η Εφεσείουσα (πρωτόδικα, η προσφεύγουσα).
Στην ενώπιον της ΕΔΥ διαδικασία για πλήρωση της επίδικης θέσης συμμετείχε η Διευθύντρια Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (εφεξής «η Διευθύντρια») η οποία σύστησε το ΕΜ έναντι της Εφεσείουσας, ως εξής:
«Συστήνοντας την [Β. Χ.] (α/α 2), έλαβα υπόψη τον ζήλο και την πρωτοβουλία που επιδεικνύει η [Β. Χ.] στην άσκηση των καθηκόντων της σε σχέση με την ανθυποψήφιά της Κυριακίδου Μαρία (α/α 1). Συγκεκριμένα, η [B.X.] (α/α 2) συντονίζει κλινικά, οργανωτικά και διοικητικά το Τμήμα Εργοθεραπείας στην επαρχία Λεμεσού, ενώ της έχουν ανατεθεί καθήκοντα συντονισμού της Μονάδας Εργασιακής Αποκατάστασης Λεμεσού τα τελευταία έξι έτη, ρόλο στον οποίο η ίδια ανταποκρίνεται στο έπακρον, εργαζόμενη και πέραν του καθορισμένου δημοσιοϋπαλληλικού ωραρίου χωρίς την οποιαδήποτε αποζημίωση, με στόχο και όραμα για το Τμήμα Εργοθεραπείας, αναλαμβάνοντας διοικητικά καθήκοντα στο χώρο όσον αφορά τους Εργοθεραπευτές και τους Καθοδηγητές Εργασίας. Αναφέρεται επίσης η πρωτοβουλία της προς μετάφραση εξειδικευμένου Μοντέλου Εργοθεραπείας (Μοντέλο Ανθρώπινου Έργου) όπως επίσης και εκπαιδευτικά προγράμματα. Η [Β. Χ.] είναι ίση σε αξία, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται σε Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις, με έμφαση σ' αυτές των τελευταίων χρόνων, στις οποίες αποδίδεται περισσότερη βαρύτητα, με την ανθυποψήφιά της, δεν υστερεί αυτής σε προσόντα, ενώ, σε ό,τι αφορά την αρχαιότητα, οι δύο υποψήφιες είναι περίπου ίσες, αφού στην ηλικιακή αρχαιότητα της Κυριακίδου Μαρίας αποδίδεται ελάχιστη βαρύτητα.
Τέλος, δεν παρέλειψα να λάβω υπόψη ότι η υποψήφια Κυριακίδου Μαρία κατέχει επιπρόσθετο προσόν, ήτοι Diploma in Accounting, College of Accountancy and Business Studies (διετούς διάρκειας), το οποίο ωστόσο δεν είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης και γι' αυτό δεν του απέδωσα οποιαδήποτε βαρύτητα.
Συνεκτιμώντας όλα τα ενώπιόν μου στοιχεία, κρίνω ότι μεταξύ ίσων, καταλληλότερη για τη θέση είναι η [Β. Χ.] και την συστήνω ανεπιφύλακτα για προαγωγή στην υπό πλήρωση θέση.».
Η ΕΔΥ προήγαγε το ΕΜ αντί την Εφεσείουσα με το εξής σκεπτικό, ως αυτό παρατίθεται στα πρακτικά της σχετικής συνεδρίας της:
«Η Επιτροπή, επιλέγοντας την [Β. Χ.], έλαβε υπόψη ότι αυτή υστερεί οριακά σε αρχαιότητα της συνυποψήφιάς της, που ανάγεται στην ημερομηνία γέννησης των δύο υποψήφιων, σε ό,τι αφορά το στοιχείο της αξίας, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις, με έμφαση αυτές των τελευταίων χρόνων, στις οποίες αποδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα, η Επιτροπή παρατήρησε ότι η [Β. Χ.] ισοδυναμεί της συνυποψήφιάς της, αξιολογηθείσα ως καθόλα εξαίρετη, δεν υστερεί αυτής σε προσόντα και, επίσης, διαθέτει υπέρ της τη σύσταση της Διευθύντριας.
Σε ό,τι αφορά τα προσόντα των υποψήφιων, η Επιτροπή σημείωσε ότι και οι δύο υποψήφιες κατέχουν πτυχίο Εργοθεραπείας (Τ.Ε.Ι.), το οποίο, παρόλο που δεν απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης Ανώτερου/ης Εργοθεραπευτή/τριας, είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης και σ' αυτό απέδωσε την ανάλογη βαρύτητα, ενώ έκρινε ότι το Diploma in Accounting, που κατέχει η υποψήφια Κυριακίδου Μαρία, δεν είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης.»
Η Έφεσείουσα προσέβαλε τη νομιμότητα της προαγωγής του Ενδιαφερόμενου Μέρους διά της Προσφυγής Αρ. 1540/2018 την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε (διά της εφεσιβαλλόμενης απόφασής του ημερ. 29.6.2022) με το εξής σκεπτικό:
Καταρχάς, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η σύσταση της Διευθύντριας ήταν νόμιμη, δεδομένης της ισοβαθμίας ΕΜ και Εφεσείουσας σε αξία ως αυτή απορρέει από τις ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις. Κρίθηκε ότι ήταν επιτρεπτό για τη Διευθύντρια να αναφέρει τα τρία κριτήρια αξιολόγησης αλλά και χαρακτηριστικά του ΕΜ τα οποία η Διευθύντρια δικαιολόγησε με αναφορά στα εργασιακά καθήκοντα που εκτελούσε.
Παρότι το πρωτόδικο Δικαστήριο αναγνώρισε πως η Εφεσείουσα υπερείχε του ΕΜ σε ηλικιακή αρχαιότητα και ότι κατείχε πρόσθετο προσόν, έκρινε εύλογη τη διοικητική κρίση λαμβάνοντας ιδίως υπόψη -ως προς το πρόσθετο προσόν (Diploma in Accounting)- ότι αυτό δεν κρίθηκε από την ΕΔΥ ως σχετικό με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης.
Η Εφεσείουσα αμφισβητεί την ορθότητα της εφεσιβαλλόμενης απόφασης με την παρούσα έφεση.
Συνοπτικά, η Εφεσείουσα θεωρεί ότι, δεδομένης της ισοβαθμίας της με το ΕΜ στο πλαίσιο των ετήσιων υπηρεσιακών εκθέσεων και ιδίως των εντός ουσιώδους χρόνου τελευταίων, δεν λήφθηκε δεόντως υπόψη (από τη Διευθύντρια κατά τη σύστασή της και από την ΕΔΥ κατά την επιλογή του ΕΜ) η υπεροχή της σε ηλικιακή αρχαιότητα, το πρόσθετο προσόν της και η υπεροχή της σε πείρα (εξαιτίας της διετούς σχεδόν υπηρεσίας της σε έκτακτη θέση πριν τη μονιμοποίησή της).
Πρόσθετα, η Εφεσείουσα προβάλλει ότι η σύσταση της Διευθύντριας ήταν αντίθετη με τους διοικητικούς φακέλους και υπό την έννοια ότι εξήρε την εργασία του ΕΜ (εν συγκρίσει με την Εφεσείουσα) κάνοντας ανεπίτρεπτη αναφορά στα καθήκοντα τα οποία της ανατέθηκαν υπηρεσιακά και στον τρόπο εκτέλεσής τους.
Τέλος, η Εφεσείουσα αιτιάται το πρωτόδικο Δικαστήριο για παράλειψη να εξετάσει λόγους ακύρωσης τους οποίους προώθησε ενώπιόν του ως προς το ότι η ΕΔΥ παραγνώρισε την ηλικιακή αρχαιότητά της όπως και την υπεροχή της σε πείρα εκ της έκτακτης υπηρεσίας της.
Εκκινώντας από τον δεύτερο λόγο έφεσης, ο οποίος ψέγει τη σύσταση της Διευθύντριας ως ασύμβατη με τους διοικητικούς φακέλους, κρίνουμε ότι αυτός είναι βάσιμος και επιτυχής, για τους εξής λόγους:
Η Διευθύντρια προέκρινε το ΕΜ λόγω του ζήλου και της πρωτοβουλίας τον οποίο δεικνύει κατά την εκτέλεση υπηρεσιακών καθηκόντων, εν συγκρίσει με την Εφεσείουσα.
Τέτοιο κριτήριο υπεροχής όμως είναι ασύμβατο με τις ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις (με έμφαση σε αυτές των εντός ουσιώδους χρόνου τελευταίων ετών) όπου η ίδια η Διευθύντρια δήλωσε (όπως και η ΕΔΥ εν συνεχεία) ότι οι δύο υποψήφιες ήταν ισάξιες.
Αυτό, διότι -αν εξεταστούν οι ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις των εντός ουσιώδους χρόνου πέντε τελευταίων ετών (2013-2017)- παρατηρείται ότι η Εφεσείουσα είχε απλώς ένα «Εξαίρετο» λιγότερο (το 2013, στο στοιχείο της Διευθυντικής/Διοικητικής ικανότητας) από ότι το ΕΜ, όπερ σημαίνει ότι αμφότερες οι υποψήφιες λάμβαναν καθόλη τη διάρκεια της πενταετίας τον βαθμό «Εξαίρετα» σε στοιχεία αξιολόγησης τα οποία ρητά περιλάμβαναν την απόδοση, το υπηρεσιακό ενδιαφέρον (το οποίο στοιχειοθετείται ρητά -κατά το χρησιμοποιηθέν έντυπο- και από τον επιδεικνυόμενο ζήλο) και την πρωτοβουλία.
Πέραν του ότι ορθά η Διευθύντρια και η ΕΔΥ έκριναν τις δύο υποψήφιες ως ισότιμες στην αξία την απορρέουσα από τις ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις (αφού ένα λιγότερο «Εξαίρετα» εντός της πενταετίας δεν αναιρεί σε ουσιαστικό βαθμό αυτή την ισοδυναμία: Δημητριάδης ν. Δημοκρατίας μέσω ΕΔΥ (2017) 3 Α.Α.Δ. 163), είναι ανεπίτρεπτο για τον προβαίνοντα σε σύσταση Προϊστάμενο να αποδίδει υπεροχή σε υποψήφιο έναντι άλλου, είτε λόγω ιδιοτήτων για τις οποίες αμφότεροι βαθμολογήθηκαν ισάξια στο πλαίσιο των ετήσιων υπηρεσιακών εκθέσεων (Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Στέγης ν. Μεταξά (2013) 3 Α.Α.Δ. 341) είτε λόγω της διεκπεραίωσης δυσκολότερων καθηκόντων τα οποία ανατέθηκαν στον προκρινόμενο υποψήφιο (Παπαγεωργίου ν. Αγκαστινιώτου, ανωτέρω), ως πρόδηλα έπραξε στην παρούσα περίπτωση η Διευθύντρια.
Αφού, λοιπόν, η σύσταση της Διευθύντριας ήταν ασύμβατη με τους διοικητικούς φακέλους, παράνομα η ΕΔΥ την έλαβε υπόψη ως κριτήριο υπέρ της επιλογής του ΕΜ (Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 20/2021 Σταυρινού ν. Δημοκρατίας μέσω ΕΔΥ, απόφαση Εφετείου ημερ. 12.11.2024).
Η αποδοχή λόγου έφεσης προς κήρυξη της προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης ως παράνομης καθιστά αχρείαστη την εξέταση των λοιπών λόγων έφεσης (ΑΝΤΕΝΝΑ ΛΤΔ ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2017) 3 Α.Α.Δ. 112· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 80/2021 ΚΙΣΑ-ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΣΤΗΡΙΞΗ, ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΜΟ ν. Δημοκρατίας, απόφαση Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου ημερ. 27.10.2025).
Καταληκτική κρίση του Δικαστηρίου:
Η έφεση επιτυγχάνει για τους λόγους που προαναφέρθηκαν και παραμερίζεται η εφεσιβαλλόμενη απόφαση ημερ. 29.6.2022 (περιλαμβανομένης της διαταγής για έξοδα) επί της Προσφυγής Αρ. 1540/2018.
Ακυρώνεται η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη.
Επιδικάζεται το ποσό των 4400 ευρώ (επιπλέον Φ.Π.Α.), ως κατ’ έφεση έξοδα, υπέρ της Εφεσείουσας και κατά της Εφεσίβλητης.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.
Δ. ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο