ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 49/2022)
27 Οκτωβρίου, 2026
[ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ Εφεσείων,
v.
ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΖΕΝΙΟΥ
Εφεσίβλητης,
v.
ΔΗΜΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ
Καθ’ ου η Αίτηση.
-------------------
Ξ. Ευγενίου (κα), για ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρους για τον Εφεσείοντα.
Δ. Ζένιου (κα), για ΕΡΜΗΣ Σ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόροι για την Εφεσίβλητη.
Για Καθ’ ου η Αίτηση καμία εμφάνιση.
--------------------
ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον υποφαινόμενο:
---------------------
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΣΕΡΑΦΕΙΜ., Δ.: Ο Εφεσείων προήχθηκε, με απόφαση του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 29.5.2018 (εφεξής η «επίδικη διοικητική απόφαση»), στη θέση Τεχνικού Επιθεωρητή στο Δήμο Στροβόλου (εφεξής η «επίδικη θέση»).
Εναντίον της επίδικης διοικητικής απόφασης ασκήθηκαν δύο Προσφυγές, η Αρ. 1354/2018 από την Εφεσίβλητη και η Αρ. 1204/2018 από τρίτο πρόσωπο, αμφότερες συνυποψήφιες του Εφεσείοντος στη διαδικασία πλήρωσης της επίδικης θέσης. Οι εν λόγω Προσφυγές συνεκδικάσθηκαν πρωτόδικα, με αποτέλεσμα την απόρριψη της Προσφυγής Αρ. 1204/2018 και την επιτυχία της Προσφυγής Αρ. 1354/2018. Η Προσφυγή Αρ. 1354/2018 πέτυχε για τον εξής λόγο:
«Έχω την άποψη ότι τόσο ο αναπληρωτής δημοτικός γραμματέας δίδοντας τη σύστασή του όσο και ο καθ' ου η αίτηση, στηρίζοντας τη σύσταση και απόφαση, αντίστοιχα, στο αναγνωρισμένο προσόν που κατέχει το ενδιαφερόμενο μέρος εκμηδένισαν, ουσιαστικά, την αρχαιότητα της αιτήτριας Ζένιου στην οποία είναι ίση με το ενδιαφερόμενο μέρος. Δεδομένου ότι το σχέδιο υπηρεσίας δεν απαιτεί την κατοχή συγκεκριμένου ακαδημαϊκού προσόντος, αφενός, και δεδομένου ότι η αρχαιότητα είναι θεσμοθετημένο κριτήριο αξιολόγησης για σκοπούς προαγωγής, αφετέρου, δεν μπορεί αυτή να εκμηδενίζεται έναντι ενός μη προβλεπόμενου και απαιτούμενου από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντος.
[.]
Στη βάση των πιο πάνω, η προσφυγή της αιτήτριας Ζένιου επιτυγχάνει [.]»
Η υπό αναφορά Έφεση στρέφεται εναντίον του μέρους της πρωτόδικης απόφασης που αφορά στην επιτυχία της Προσφυγής Αρ. 1354/2018 με ένα λόγο Έφεσης, ο οποίος έχει, κατά λέξη, ως ακολούθως:
«1ος Λόγος Έφεσης
Στις συνεκδικασθείσες προσφυγές 1204/2018 και 1354/2018 το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την 1204/18 και αποδέχθηκε, εσφαλμένα ως είναι ο ισχυρισμός μας την 1354/18 με την οποία και ακύρωσε την προαγωγή του Εφεσείοντα/Ενδιαφερόμενου Προσώπου αφού έκρινε ότι:
«... τόσο ο αναπληρωτής δημοτικός γραμματέας δίδοντας τη σύστασή του όσο και ο καθ' ου η αίτηση, στηρίζοντας τη σύσταση και απόφαση, αντίστοιχα, στο αναγνωρισμένο προσόν που κατέχει το ενδιαφερόμενο μέρος εκμηδένισαν, ουσιαστικά, την αρχαιότητα της αιτήτριας Ζένιου στην οποία είναι ίση με το ενδιαφερόμενο μέρος. Δεδομένου ότι το σχέδιο υπηρεσίας δεν απαιτεί την κατοχή συγκεκριμένου ακαδημαϊκού προσόντος, αφενός, και δεδομένου ότι η αρχαιότητα είναι θεσμοθετημένο κριτήριο αξιολόγησης για σκοπούς προαγωγής, αφετέρου, δεν μπορεί αυτή να εκμηδενίζεται έναντι ενός μη προβλεπόμενου και απαιτούμενου από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντος.
Κατ' αναλογία, το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της αιτήτριας Χαραλάμπους όπου ορθά άσκησε την κρίση της ο καθ' ου η αίτηση επιλέγοντας το ενδιαφερόμενο μέρος έναντί της αφού αυτό υπερέχει σε αρχαιότητα έναντι της αιτήτριας Χαραλάμπους.»
Αιτιολογία
Όμως με την προσβληθείσα πράξη δεν εκμηδενίστηκε από τον Καθ’ ου η αρχαιότητα (ως έκρινε εσφαλμένα το Δικαστήριο), της Εφεσίβλητης-Αιτήτριας κ. Ζένιου. Τούτο γιατί είχαν ίδια υπηρεσία και η λεγόμενη «υπεροχή» της Εφεσίβλητης/ Αιτήτριας Ζένιου σε αρχαιότητα δεν αφορά την υπηρεσία τυς, αλλά είναι ηλικιακή και άσχετη με την καταλληλότητα για προαγωγή, έναντι του Εφεσείοντος / Ενδιαφερομένου Προσώπου. Δηλαδή διαφορά ηλικίας που δεν επιτρέπετο να αποτελέσει στοιχείο υπεροχής.
Η υπεροχή σε αρχαιότητα λόγω της ημερομηνίας γέννησης είναι μηδενικής ή έστω συμβολικής σημασίας και όχι ουσιαστική, γι΄ αυτό η πλάνη του Δικαστηρίου είναι ουσιώδης αφού την θεώρησε ως στοιχείο που υπερέχει δήθεν του προσόντος ου Εφεσείονντα.
Μεταξύ της υπεροχής της Εφεσίβλητης σε ηλικιακή αρχαιότητα και της υπεροχής του Εφεσείοντα / Ενδιαφερόμενου Προσώπου σε επιπρόσθετα προσόντα απόλυτα σχετικά με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης, ο Αναπληρωτής Δημοτικός Γραμματέας ορθά και δίκαια σύστησε τον Εφεσείοντα / Ενδιαφερόμενο πρόσωπο και ο Καθ’ ου η Αίτηση τον επέλεξε κατά ορθή άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, ως τον καταλληλότερο υποψήφιο αφού έδωσαν τη δέουσα βαρύτητα στα δύο κριτήρια.
Τόσο η σύσταση όσο και η απόφαση του Καθ’ ου η Αίτηση ήταν εύλογα επιτρεπτές και εντός της διακριτικής τους ευχέρειας και σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η Πρωτόδικη αποφαση ουσιαστικά υποκατέστησε πρωτογενώς και ανεπίτρεπτα την νόμιμη επιλογή του Καθ’ ου.
Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας, Α.Ε. 200/13 (sic), Μούζουρος v. ΕΔΥ, ημερ. 29.5.2018:
«Η έφεση δεν μπορεί να επιτύχει με δεδομένο ότι η Ε.Δ.Υ. κατά την επανεξέταση συνέκρινε ειδικά, ως είχε καθήκον, τον εφεσείοντα και τον Σεργίδη, κρίνοντας ότι η ηλικιακή αρχαιότητα του εφεσείοντος ήταν οριακή, οι εκθέσεις των πέντε τελευταίων ετών προ του ουσιώδους χρόνου έδειχναν ισοδυναμία, αλλά ο Σεργίδης υπερείχε σε προσόντα λόγω της κατοχής του απολυτηρίου Εργοδηγού Σχεδιαστή που κρίθηκε από την Ε.Δ.Υ. ως σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης. ......
Η νομολογία αποκαλύπτει, όπως είναι γνωστό, ότι τα πρόσθετα μη προβλεπόμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα, λαμβάνονται υπόψη από το διοικητικό όργανο κινούμενο ανάμεσα σε δύο όρια, ούτε της απόδοσης υπερβολικής βαρύτητας ώστε να κατατείνει σε έκδηλη υπεροχή, ούτε όμως και της εντελώς οριακής αξιολόγησης ως να μην ήταν σχετικό με τα καθήκοντα θεωρούμενα ως άνευ σημασίας, (Τρύφωνος ν. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 377). Η ηλικιακή αρχαιότητα είναι οριακής φύσεως η οποία εύλογα παρακάμπτεται από ένα πρόσθετο σχετικό προσόν.».»
Μελετήσαμε τα ενώπιον μας δεδομένα και τις τοποθετήσεις των διαδίκων.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέγραψε, στην απόφαση του, τις σχετικές αναφορές τόσο στη σύσταση του Αναπληρωτή Δημοτικού Γραμματέα, όσο και στην επίδικη διοικητική απόφαση του καθ’ ου η αίτηση, ως η απόφαση αυτή αποτυπώθηκε το σκεπτικό λήψης της στα πρακτικά της σχετικής συνεδρίασης του, ως εξής:
«9.2 οι δύο υποψήφιοι ΧΧΧ Ζένιου και ΧΧΧ Πολυκάρπου προσελήφθησαν στο Δήμο την ίδια ημερομηνία (23/5/1988) και προήχθησαν στη θέση Ανώτερου Τεχνικού την ίδια ημερομηνία (01/06/2008), ενώ η ΧΧΧ Χαραλάμπους προσελήφθηκε στις 02/04/1990 και προήχθηκε στη θέση Ανώτερου τεχνικού στις 31/05/2010.
9.3 το κριτήριο των ακαδημαϊκών προσόντων του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και παρά το γεγονός ότι δεν αναφέρεται ως προσόν στην υπό πλήρωση θέση, προσδίδει στους κατόχους του προβάδισμα σε αντίθεση με την ηλικιακή αρχαιότητα, κριτήριο που έχει χαρακτηριστεί ως «συμβολικό» από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου
9.4 Συγκρινόμενοι μεταξύ τους οι δύο υποψήφιοι ΧΧΧ Πολυκάρπου και ΧΧΧ Χαραλάμπους που έχουν υπεροχή έναντι της κας ΧΧΧ Ζένιου σε ότι αφορά τα ακαδημαϊκά προσόντα, οι οποίοι παρουσιάζονται να έχουν την ίδια αξία και ίδια προσόντα υπερέχει ο κ. ΧΧΧ Πολυκάρπου, ο οποίος υπερτερεί στο τρίτο κατά σειρά κριτήριο της αρχαιότητας.
[.]
και δεδομένου ότι από έρευνα των σχετικών φακέλων δεν υπάρχει επιμέρους στοιχείο που να διαφοροποιεί την συνολική εικόνα της αξίας των υποψηφίων σε σχέση με τις ανάγκες του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης Τεχνικού Επιθεωρητή κρίνω και συστήνω ως καταλληλότερο υποψήφιο για προαγωγή τον κ. ΧΧΧ Πολυκάρπου.
Συστήνοντας τον κ. Πολυκάρπου, έλαβα υπόψη μου:
(α) Ότι είναι ίσος σε αξία με τους δύο άλλους συνυποψήφιους του, ότι έχει τα ίδια ακαδημαϊκά προσόντα με την Κα ΧΧΧ Χαραλάμπους, αλλά υπερτερεί από αυτή σε έτη υπηρεσίας, ότι έχει τα ίδια έτη υπηρεσίας με την Κα Ζένιου, αλλά υπερτερεί από αυτή σε ακαδημαϊκά προσόντα.
(β) Το περιεχόμενο της επιστολής του ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ και της σύγκρισης του διπλώματος του Α.Τ.Ι στην Πολιτική Μηχανική και του προγράμματος σπουδών ''Building Technology" με βάσει την οποία επαυξάνουν την καταλληλότητα των κατόχων του εν λόγω διπλώματος του ΑΤΙ να εκπληρώσουν πληρέστερα τα καθήκοντα της θέσης αφού είναι απόλυτα συναφή με τα καθήκοντα της θέσης έστω και αν η εν λόγω διαφορά στα προσόντα δεν θεωρείται με βάση το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν και που δεν σημαίνει κατά την κρίση μου ότι αυτό θα πρέπει να αγνοηθεί.
(γ) Την παράγραφο (2.2) του μέρους (2) καθήκοντα και ευθύνες του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης στην οποία αναφέρεται ότι ο κάτοχος της θέσης μεταξύ των άλλων καθηκόντων του «οργανώνει, προγραμματίζει, κατευθύνει, εποπτεύει, και ελέγχει την εκτέλεση έργων πολιτικής μηχανικής ή / και αρχιτεκτονικής» καθήκον που κατά την κρίση μου θα μπορεί να εκτελείται πληρέστερα από τους κ. κ. ΧΧΧ Πολυκάρπου και ΧΧΧ Χαραλάμπους οι οποίοι κατέχουν δίπλωμα στην Πολιτική Μηχανική.
(δ) Ότι οι τρεις υποψήφιοι διορίστηκαν στο Δήμο Στροβόλου οι μεν κ.κ. ΧΧΧΧ Πολυκάρπου και ΧΧΧ Χαραλάμπους στη βάση του διπλώματος του ΑΤΙ που αναγνωρίζεται ως δίπλωμα ανώτερης εκπαίδευσης και η δε Κα ΧΧΧ Ζένιου με βάση το δίπλωμα διετούς φοίτησης ο τίτλος του οποίου δεν μπορεί να τύχει ακαδημαϊκής αναγνώρισης σύμφωνα με το ΚΥ.Σ.ΑΤ.Σ.
(ε) Το δίπλωμα του ΑΤΙ από απόψεως ποιότητας αλλά και από τη φύση του αυτή καθ' αυτή, ως τίτλος σπουδών αναγνωρισμένος ως δίπλωμα ανώτερης εκπαίδευσης αποτελεί προσόν που επαυξάνει τις δυνατότητες και ικανότητες του κατόχου του να διεκπεραιώσει τα καθήκοντα και τις ευθύνες της υπό αναφορά θέσης, αφού πρόκειται για προσόν το οποίο είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης.»
Ο καθ' ου η αίτηση στη συνεδρία του ημερομηνίας 29.5.2018 ανέφερε τα εξής:
«(γ) Σε ότι αφορά το κριτήριο «προσόντα» (αυτό περιλαμβάνει και τα ακαδημαϊκά προσόντα των υποψηφίων) οι υποψήφιοι ΧΧΧ Πολυκάρπου και ΧΧΧ Χαραλάμπους κατέχουν αναγνωρισμένο δίπλωμα τριετούς κύκλου σπουδών στην Πολιτική Μηχανική του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου. Η κα ΧΧΧ Ζένιου κατέχει δίπλωμα διετούς φοίτησης, Building Technology του Higher College of Technology, του οποίου το πρόγραμμα σπουδών δεν είναι εκπαιδευτικά αξιολογημένο/πιστοποιημένο από το αρμόδιο Συμβούλιο Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης /Πιστοποίησης (ΣΕΚΑΠ) και οι τίτλοι που έχουν χορηγηθεί δεν μπορούν να τύχουν αναγνώρισης, σύμφωνα με την επιστολή του Κ.Υ.Σ.Α.Τ.Σ. ημερομηνίας 29/8/2012, για την οποία γίνεται σχετική αναφορά στην έκθεση-σύσταση του Αναπληρωτή Δημοτικού Γραμματέα
[.]
(α) ο κ. ΧΧΧ Πολυκάρπου έχει την ίδια βαθμολογημένη αξία με τους δύο άλλους συνυποψήφιους του, έχει τα ίδια ακαδημαϊκά προσόντα με την κα ΧΧΧ Χαραλάμπους, αλλά υπερτερεί από αυτή σε έτη υπηρεσίας, έχει τα ίδια έτη υπηρεσίας με την κα ΧΧΧ Ζένιου, αλλά υπερτερεί από αυτή σε ακαδημαϊκά προσόντα και επιπρόσθετα διαθέτει την, υπέρ του, σύσταση του Αναπληρωτή Δημοτικού Γραμματέα
(β) το δίπλωμα του ΑΤΙ από απόψεως ποιότητας αλλά και από τη φύση του αυτή καθ' αυτή, ως τίτλος σπουδών αναγνωρισμένος ως δίπλωμα ανώτερης εκπαίδευσης αποτελεί προσόν που επαυξάνει τις δυνατότητες και ικανότητες του κατόχου του να διεκπεραιώσει πληρέστερα τα καθήκοντα και τις ευθύνες της υπό αναφορά θέσης, αφού πρόκειται για προσόν το οποίο είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης (πχ παράγραφος 2.2 του μέρους (2) του Σχεδίου Υπηρεσίας της θέσης)
(γ) η διαφορά στα προσόντα όπως αυτή προκύπτει από τους δύο αυτούς τίτλους σπουδών δεν σχετίζεται με την κατοχή από μέρους των κατόχων διπλώματος του ΑΤΙ πρόσθετων προσόντων, αλλά με την ευχέρεια που τους παρέχουν τα προσόντα τους να εκπληρώσουν τα καθήκοντα της θέσης με μεγαλύτερη επιτυχία δεδομένου ότι αυτά είναι συναφή και σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης»
Από τα πιο πάνω προκύπτει, αφενός, ότι ξεκάθαρα ο αναπληρωτής δημοτικός γραμματέας σε αντίθεση με την εισήγηση της αιτήτριας Χαραλάμπους έδωσε σύσταση υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους και, αφετέρου, ότι η επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους έναντι της αιτήτριας Χαραλάμπους έγινε στη βάση της υπεροχής του σε αρχαιότητα ενώ έναντι της αιτήτριας Ζένιου στη βάση της κατοχής από το ενδιαφερόμενο μέρος αναγνωρισμένου ακαδημαϊκού προσόντος και της υπέρ του σύστασης από τον αναπληρωτή δημοτικό γραμματέα.»
Δεν απαιτείται στην παρούσα περίπτωση η παράθεση έκαστου επιχειρήματος έκαστης πλευράς. Όπως, συναφώς, αναφέρθηκε και στην απόφαση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου (ενεργούντος ως τριτοβάθμιου) ημερομηνίας 21.2.2024 στην Αίτηση Αρ. 9/23:
«Έχουμε υπόψη το σύνολο των επιχειρημάτων της κάθε πλευράς και το υλικό που τέθηκε ενώπιον μας, την πρωτόδικη απόφαση και την απόφαση του Εφετείου, περιλαμβανομένης της απόφασης του διαφωνήσαντος δικαστή. Δεν απαιτείται όμως να ενδιατρίψουμε πέραν των όσων απαιτούνται για τις ανάγκες της απόφασης. Όπως αναφέρθηκε στην Οδυσσέα ν. Δημοκρατίας (1999) 2 ΑΑΔ 490:
«Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση, που μπορεί να έχει στη θεώρηση των επιδίκων θεμάτων.»
Η αρχή αυτή έχει επανειλημμένα τονιστεί (Βλ. μεταξύ άλλων, Νίκος Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 179/22, ημερ. 8.2.2023, Λ.Γ.Γ. (L.G) ν. Π.Γ., Έφεση Αρ. 2/23 (i-justice), ημερ. 21.6.2023, Sokolowski v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 52/19, ημερ. 23.6.2022, ECLI:CY:AD:2022:B267, , Ειρηναίος Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 61/2020, ημερ. 14.7.2022), ECLI:CY:AD:2022:B304»
Το κυρίαρχο, στην παρούσα περίπτωση, ερώτημα, ήτοι κατά πόσον υπεροχή σε κατοχή προσόντων υποψηφίου έναντι ανθυποψηφίου του (αυτή κρινόμενη στη βάση κατοχής μη προβλεπόμενων προσόντων στο οικείο Σχέδιο Υπηρεσίας, αλλά αυτών κριθέντων ως συναφών προς τα καθήκοντα της θέσης) δύναται να αποτελέσει λόγο προτίμησης του έναντι του ανθυποψηφίου του που υπερέχει έναντι του σε ηλικιακή αρχαιότητα (με δεδομένο ότι η αρχαιότητα γενικώς προβλέπεται ρητώς νομοθετικά ή κανονιστικά ως κριτήριο επιλογής.στην παρούσα περίπτωση βλ. τον Κανονισμό 22 (1) της Κ.Δ.Π. 71/2000, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον καθ’ ου η αίτηση με τη θέσπιση της Κ.Δ.Π. 279/2002), έχει πλειστάκις απαντηθεί θετικά από την ημεδαπή νομολογία.
Παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου ημερομηνίας 19.3.2026 στις συνεκδικαζόμενες Εφέσεις κατά Απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.3.2026 Ελένη Νικολάου Κουπεπίδου v Βασιλικής Τσαγγαρίδου v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά., στην οποία τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα σχετικά:
«Η αρχαιότητα στη βάση της μεγαλύτερης ηλικίας συνιστά οριακή υπεροχή (Θεοφίλου ν. Δημοκρατίας μέσω ΕΔΥ, ανωτέρω) και αυτό εφόσον στα άλλα κριτήρια ο μεγαλύτερος σε ηλικία υποψήφιος ισοζυγεί με τον έτερο υποψήφιο με τον οποίο συγκρίνεται (Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 43Α/20 Χατζηκύρου ν. Δημοκρατίας μέσω ΕΔΥ, απόφαση Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου ημερ. 23.1.2025). Eξ ου και κρίθηκε ότι η ηλικιακή αρχαιότητα εύλογα κάμπτεται από ένα σχετικό πρόσθετο προσόν (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 200/2012 Μούζουρος ν. Δημοκρατίας μέσω ΕΔΥ, απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 29.5.2018).»
(βλ. και σχετικές αναφορές στην απόφαση ημερομηνίας 1.2.2022 στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 46/15 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ.)
Συνεπώς, η περί του αντιθέτου θέση και κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου, η οποία προκύπτει να ήταν και η μοναδική η οποία οδήγησε το πρωτόδικο Δικαστήριο σε ακύρωση της επίδικης διοικητικής απόφασης, κρίνεται ως μη εναρμονισμένη με - δεσμευτική - νομολογία επί του θέματος.
Συνεπώς, ο λόγος Έφεσης κρίνεται βάσιμος και, σε επέκταση, η ενώπιον μας Έφεση.
Δεν μας διέλαθε, τέλος, της προσοχής ότι η Εφεσίβλητη, με το περίγραμμα της επεκτάθηκε ιδιαίτερα στην παράθεση διαφόρων μορφών επιχειρημάτων προς υποστήριξη της θέσης της ότι, δεν υστερούσε, στην πραγματικότητα, του Εφεσείοντος σε πρόσθετα προσόντα, προεξαρχόντων των επιχειρημάτων της ότι η Εφεσίβλητη, σε προηγούμενη διαδικασία, είχε αναγνωρίσει την ισοτιμία των συγκεκριμένων προσόντων των εδώ διαδίκων, καθώς και της θέσης ότι αυτά τα προσόντα δεν μπορούσαν να επιμετρήσουν κατά την επίδικη διαδικασία προαγωγής διότι είχαν ήδη προσμετρήσει κατά τον διορισμό αμφοτέρων.
Ωστόσο, η πρωτόδικη απόφαση δεν αποφάνθηκε περί τούτου του ζητήματος (ούτε αποτελεί ζήτημα το οποίο το Διοικητικό Εφετείο δύναται να αποφανθεί πρωτογενώς, χωρίς προηγούμενη κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ανάλογου τυχόν λόγου Εφέσεως). Αυτό, αποτελεί ζήτημα, το οποίο οφείλει να απασχολήσει το Διοικητικό Δικαστήριο, στο οποίο η υπόθεση παραπέμπεται, εάν και εφόσον, βεβαίως, τέτοιος ισχυρισμός ήθελε κριθεί ότι δικογραφήθηκε και προωθήθηκε δεόντως από την πλευρά της Εφεσίβλητης υπό την ιδιότητα της ως Αιτήτριας στην Προσφυγή Αρ. 1354/2018.
Με βάση όλα τα ανωτέρω, η παρούσα Έφεση επιτυγχάνει, με έξοδα ύψους €2000 πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του Εφεσείοντα και εναντίον της Εφεσίβλητης.
Η πρωτόδικη απόφαση, ως προς τα αποφασισθέντα και σκεπτικό που αφορούν στην Προσφυγή Αρ. 1354/2018, συμπεριλαμβανομένης της σχετικής με αυτήν διαταγής εξόδων, παραμερίζονται.
Η υπόθεση επιστρέφεται στο Διοικητικό Δικαστήριο προς λήψη νέας απόφασης επί της Προσφυγής Αρ. 1354/2018.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.
Δ. ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ.
Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο