ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Έφεση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης Αρ. 05/2025)
(i‑justice)
30 Δεκεμβρίου 2025
(Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ/ΣΤΕΣ)
AMIR AVRAHAM TURGEMAN,
Εφεσείοντας,
v.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΡΧΗ - ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
Εφεσίβλητος.
‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑
Αίτηση ημερομηνίας 19.12.2025
------------------------------------------------
Α. Δημητρίου με Χ. Χριστοφή (κα) για Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε, μαζί με Ν. Τσαρδελή για Η. Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. αλλά και για Γιάννη Πολυχρόνη και για Γιώργος Λάντας Δ.Ε.Π.Ε., για τον Εφεσείοντα/Αιτητή.
Ν. Παπούτσα (κα) εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τον Εφεσίβλητο/Καθ’ ου η Αίτηση.
ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον δικαστή Δρουσιώτη.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.: Σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση, ημερομηνίας 15.12.2025 Ε. Δ. Λεμεσού, διετάχθη η έκδοση του εφεσείοντα στις αρμόδιες αρχές της Γαλλίας, ως αποτέλεσμα εκτέλεσης Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, το περιεχόμενο του οποίου αναφέρεται στην πρωτόδικη απόφαση και δεν κρίνεται σκόπιμο να το επαναλάβουμε. Παράλληλα, διετάχθη και η κράτηση του μέχρι την έκδοση του. Η εν λόγω πρωτόδικη απόφαση εφεσιβλήθηκε και εκκρεμεί ενώπιον μας η σχετική έφεση. Με την παρούσα Αίτηση, ο εφεσείοντας – στο εξής ο Αιτητής -, ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου για να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που ήταν ελεύθερος κατά την πρωτόδικη διαδικασία, μέχρι την έκδοση, από το Εφετείο, τελεσίδικης απόφασης που αφορά στην παράδοση του.
Η Αίτηση βασίζεται στο Άρθρο 11, 15 και 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και Άρθρο 5 και 8 της ΕΣΔΑ, στον περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Νόμο του 2004 (Ν. 133(Ι)/2004), στο Άρθρο 12 της Απόφασης – Πλαίσιο 2002/584 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου που εργάζεται σε ένα από τα γραφεία που εκπροσωπούν τον εφεσείοντα – Αιτητή, ο οποίος αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τον τελευταίο να προβεί στην ένορκη δήλωση, καθότι ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να το πράξει, λόγω του ότι ευρίσκεται υπό κράτηση και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Στην ένορκη δήλωση αναφέρεται η προσωπική και οικογενειακή κατάσταση του εφεσείοντα - Αιτητή, και, συγκεκριμένα, ότι είναι νυμφευμένος, πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών και διαμένει μόνιμα στη Λεμεσό από το 2019. Είναι επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης επιχειρήσεων με οικονομική δραστηριότητα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η σύζυγος του διατηρεί δική της επιχείρηση στην Κύπρο. Είναι ενεργό μέλος της εβραϊκής κοινότητας στην Κύπρο. Αντιμετωπίζει, δε, σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία απαιτούν ιατρική παρακολούθηση και αυστηρό διατροφικό καθεστώς. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι είναι καρδιοπαθής, έχει υποβληθεί σε σχετική επέμβαση και βρίσκεται υπό τακτική και συνεχή παρακολούθηση από γιατρούς στην Κύπρο. Είχε συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους που του τέθηκαν πρωτόδικα, κάτι το οποίο φανερώνει ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόθεση φυγοδικίας. Επί της ουσίας της υπόθεσης, αναφέρει ότι με βάση το περιεχόμενο του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης το ισχυριζόμενο ως ληφθέν ποσό, από τον εφεσείοντα – Αιτητή, ανέρχεται περίπου στις $20.000,00, το οποίο είναι μικρό και δυσανάλογο σε σχέση με τη σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη που θα υποστεί ο ίδιος και η οικογένεια του, αν συνεχίσει να στερείται της ελευθερίας του. Ζητείται, από το Δικαστήριο, να ληφθούν υπόψη όλα τα πιο πάνω, τα οποία, ως είναι η θέση του εφεσείοντα – Αιτητή -, καθιστούν πρόδηλο ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας είναι ανύπαρκτος και ότι η απόλυση του, υπό όρους εγγύησης, είναι απόλυτα δικαιολογημένη.
Ο εφεσίβλητος – στο εξής Καθ’ ου η Αίτηση -, έφερε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
«1. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή δεν εδράζεται σε ορθή νομική βάση.
2. Δεν έχει καταφανεί καθ' οιονδήποτε τρόπο από την αίτηση ότι ο Εφεσείων - Αιτητής μπορεί να υπερφαλαγγίσει τον υφιστάμενο υπό τις περιστάσεις κίνδυνο φυγοδικίας δεδομένης της υπάρχουσας απόφασης για έκδοση του αλλά και δεδομένων των υπαρκτών δεσμών του με τη χώρα καταγωγής του. Η συνεχής διαμονή του ιδίου και της οικογένειας του στην Κύπρο για 5 έτη δεν αποτελούν επαρκή λόγο για να εδραιώσουν στενούς δεσμούς του Εφεσείοντα με την Κύπρο και πρωτίστως, αποκοπή των δεσμών του με το εξωτερικό και τη χώρα καταγωγής του.
3. Τα προβλήματα υγείας που προβάλλονται από τον εκπρόσωπο του Εφεσείοντα Αιτητή, δεν αποτελούν εξαιρετικής σημασίας και τέτοιας φύσεως προβλήματα και έχουν ήδη αντιμετωπιστεί στο ακέραιο από τις Αστυνομικές Αρχές.
4. Η τήρηση των όρων εγγύησης κατά την πρωτόδικη διαδικασία δεν είναι ικανή να καταδείξει και διασφαλίσει την παρουσία του Εκζητουμένου Εφεσείοντα ενώπιον των Αρχών σε περίπτωση που ήθελε αποφασιστεί από το Εφετείο η έκδοση του καθ' ότι κατά την πρωτόδικη διαδικασία δεν υπήρχε ήδη σε ισχύ απόφαση περί έκδοσης του Εκζητουμένου.
5. Η πλευρά του Εφεσείοντα - Αιτητή λανθασμένα τοποθετεί στο ισοζύγιο της κρίσης περί της αρχής της αναλογικότητας το ποσό αναφορικά με το οποίο υποστηρίζει ότι διερευνώνται αδικήματα εναντίον του. Και αυτό λόγω του ότι αφ' ενός, το ποσό αξίας 20.000 δολαρίων που φέρονται να έχουν ληφθεί από ένα συγκεκριμένο λογαριασμό του Εφεσείοντος είναι μόνο ένα πολύ μικρό μέρος μιας συνολικής οργανωμένης εγκληματικής δράσης πολλών προσώπων που συμμετείχαν σε ένα διεθνές δίκτυο μεγάλου αριθμού διαδικτυακών απατών, ως εκ τούτου η εγκληματική του δράση, σαφώς δεν περιορίζεται σε μια ανάληψη χρημάτων εκείνου του ποσού. Αφ' ετέρου, το διακύβευμα εν προκειμένω, το οποίο και πρέπει να τοποθετηθεί στη μια πλευρά του ισοζυγίου κατά την κρίση περί της αρχής της αναλογικότητας δεν είναι η οικονομική αξία και η φύση της κατηγορίας που διερευνάται εναντίον του Εφεσείοντα, αλλά ο κίνδυνος φυγοδικίας που, αν πραγματωθεί, θα οδηγήσει στην μη αποτελεσματική λειτουργία του μηχανισμού παράδοσης που προβλέπεται από την Απόφαση Πλαίσιο 2002/584.»
Προς υποστήριξη των λόγων έφεσης και, ειδικότερα, όσον αφορά τις συνθήκες κράτησης και τα προβλήματα υγείας του εφεσείοντα – Αιτητή καταχωρίστηκε ένορκη δήλωση από τον υπαστυνόμο Μ. Θεμιστοκλέους, ημερομηνίας 29.12.2025, ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως μετά την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στις 15.12.2025, για την εκτέλεση του ΕΕΣ, διετάχθηκε όπως ο εφεσείοντας – Αιτητής παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την παράδοση του. Αρχικός χώρος κράτησης του ήταν ο Κεντρικός Αστυνομικός Σταθμός Λεμεσού, αλλά, μετά που παραπονέθηκε για άλγος στον θώρακα, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και, στη συνέχεια, κατόπιν δικής του επιθυμίας, μεταφέρθηκε στο ιδιωτικό εξειδικευμένο νοσηλευτήριο American Medical Center στη Λευκωσία, όπου τυγχάνει της απαραίτητης φροντίδας από το προσωπικό του νοσηλευτηρίου και τους γιατρούς της επιλογής του. Μέχρι και τις 29.12.2025, δεν έχει κριθεί απαραίτητο να υποβληθεί σε οποιαδήποτε επέμβαση ή συγκεκριμένη θεραπεία, αλλά, υποβάλλεται σε διάφορες διαγνωστικές εξετάσεις. Από τη στιγμή που ο εφεσείοντας – Αιτητής - τέθηκε υπό κράτηση, οι αστυνομικές αρχές, ως οφείλουν, μεριμνούν για τη διασφάλιση της υγείας του και την εξυπηρέτηση οποιασδήποτε σχετικής ανάγκης του και λαμβάνει κάθε απαραίτητη φροντίδα και περίθαλψη.
Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι του εφεσείοντα – Αιτητή στήριξαν το αίτημα του στο Άρθρο 12 της Απόφασης – Πλαίσιο 2002/584, στο οποίο προνοείται πως όταν πρόσωπο συλλαμβάνεται, βάσει Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, είναι η δικαστική αρχή εκτέλεσης που αποφασίζει κατά πόσο είναι σκόπιμο να παραμείνει υπό κράτηση σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, και η προσωρινή απόλυση είναι δυνατή, οποτεδήποτε, σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης. Παρέπεμψαν το Δικαστήριο στις προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 18.12.2025, οι οποίες τέθηκαν στο πλαίσιο της Υπόθεσης C-580/24, [Tsachkov], και με τις οποίες εισηγήθηκε ότι το Άρθρο 12 της Απόφασης – Πλαίσιο 2002/584, θεσπίζει τον γενικό κανόνα της δυνατότητας κράτησης ή απόλυσης και διευκρινίζει ότι η επιλογή του αναγκαίου μέτρου ασφαλείας εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε περίπτωσης, και, ως εκ τούτου, η κράτηση είναι δυνατή αλλά όχι υποχρεωτική. Ακόμη, ότι η φράση «προσωρινή απόλυση» είναι δυνατή οποτεδήποτε, σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, ότι το Άρθρο 23(5) της Απόφασης – Πλαίσιο 2002/584, το οποίο αφορά την περίοδο μετά την έκδοση απρόσβλητης απόφασης παράδοσης έως την καθ’ αυτό πραγματική παράδοση, περιέχει την φράση «εάν το πρόσωπο εξακολουθεί να κρατείται» η οποία υποδηλώνει ότι ο καταζητούμενος μπορεί να μην κρατείται κατά την εν λόγω περίοδο. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η εισήγηση τους ότι το Δικαστήριο, ακόμη και στο παρόν στάδιο, μπορεί να εξετάσει και να αφήσει ελεύθερο τον εφεσείοντα – Αιτητή, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης, αφού λάβει υπόψη ότι πρόκειται για οικογενειάρχη και πατέρα δύο ανήλικων παιδιών, ότι ζει μόνιμα στην Κύπρο με την οικογένεια του, δραστηριοποιείται στην Κύπρο, είναι ενεργό μέλος της κυπριακής κοινωνίας και της εβραϊκής κοινότητας στην Κύπρο. Επίσης, ότι τηρούσε τους όρους που του επιβλήθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο και ότι αυτό του δίδει το δικαίωμα να συνεχίσει να βρίσκεται με την οικογένεια του μέχρι την ολοκλήρωση της παρούσας υπόθεσης - έφεσης.
Η ευπαίδευτη δικηγόρος του εφεσίβλητου εξέφρασε την άποψη ότι οι αναφορές του Γενικού Εισαγγελέα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αποτελούν προτάσεις και όχι απόφαση Δικαστηρίου, εντούτοις, σημείωσε ότι αυτές συμπλέουν με την κυπριακή νομολογία και το Εφετείο κέκτειται εξουσίας να εξετάσει το αίτημα του εφεσείοντα – Αιτητή. Αγορεύοντας περαιτέρω, ουσιαστικά, εγκατέλειψε εν μέρει τον πρώτο λόγο ένστασης, και δη ότι η αίτηση δεν εδράζεται σε ορθή νομική βάση. Συνεχίζοντας με τον δεύτερο και τέταρτο λόγο ένστασης, ανέφερε ότι στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο υπάρχει διαφοροποίηση από το χρονικό σημείο που ο εφεσείοντας – Αιτητής βρισκόταν προ της έκδοσης της πρωτόδικης απόφασης. Τώρα υπάρχει δικαστική απόφαση με την οποία έχει διαταχθεί η παράδοση του εφεσείοντα – Αιτητή και αυτό το γεγονός κάνει εντονότερο τον κίνδυνο φυγοδικίας. Περαιτέρω, είναι εισήγηση της, ότι διαμονή του εφεσείοντα – Αιτητή στην Κύπρο από το 2019, από μόνη της, δεν μπορεί να αποτρέψει τον κίνδυνο φυγοδικίας, από την στιγμή που ο εφεσείοντας – Αιτητής μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα του σε οποιαδήποτε χώρα βρίσκεται.
Όσον αφορά το ισοζύγιο της κρίσης περί της αρχής της αναλογικότητας, η συνήγορος για τον εφεσίβλητο, θεωρεί ότι η πλευρά του εφεσείοντα – Αιτητή λανθασμένα το τοποθετεί με την αξία του ποσού των $20.000,00, το οποίο φέρεται ότι λήφθηκε από τον λογαριασμό του. Είναι η θέση της ότι, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, ο εφεσείοντας – Αιτητής καταζητείται για το αδίκημα μιας συνολικής οργανωμένης εγκληματικής δράσης πολλών προσώπων, και το ποσό των $20.000,00 είναι ένα από τα στοιχεία που τον συνδέουν. Αυτό, δε, που πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο είναι τον κίνδυνο της φυγοδικίας και όχι το ύψος του ποσού. Όσον αφορά τον τρίτο λόγο ένστασης και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο εφεσείοντας – Αιτητής, η συνήγοος ανέφερε ότι αυτά έχουν αντιμετωπιστεί ήδη από τις Αστυνομικές Αρχές.
Εξετάσαμε με μεγάλη προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, τόσο με την Αίτηση, όσο και με την Ένσταση. Είναι η κρίση μας ότι το Εφετείο κέκτειται εξουσίας να εξετάσει το αίτημα του εφεσείοντα, κατ’ αναλογίαν, των προνοιών του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, Άρθρα 147(3) και 143(5) όπως αποφασίστηκε και στην υπόθεση Παναγιώτης Μεσαρίτης και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Πολιτική Έφεση Αρ. 256/2017, ημερομηνίας 27.07.2017), αλλά και με βάση το Άρθρο 12 της Απόφασης – Πλαίσιο.
Εκ μέρους του εφεσίβλητου δεν έχουν αμφισβητηθεί οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές περιστάσεις του εφεσείοντα – Αιτητή. Επίσης, ούτε τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και ότι συμμορφώθηκε πλήρως με τους όρους εγγύησης που του τέθηκαν κατά την πρωτόδικη διαδικασία.
Συνεπώς, όλα τα πιο πάνω θα πρέπει να εξετασθούν υπό το πρίσμα του ερωτήματος αν είναι ικανά να υπερφαλαγγίσουν τον κίνδυνο της φυγοδικίας, δεδομένου, όμως, ότι πλέον εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση με την οποία διατάχθηκε η έκδοση του εφεσείοντα – Αιτητή στις Γαλλικές Αρχές.
Στην πρωτόδικη Απόφαση αναφέρεται ότι «η έκδοση του υπό αναφορά ΕΕΣ έγινε σε σχέση με πέντε ποινικά αδικήματα. Συγκεκριμένα για το αδίκημα της απάτης μέσω εγκληματικής οργάνωσης, διενέργειας τραπεζικών ή οικονομικών συναλλαγών από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό τη διάπραξη σοβαρού αδικήματος που τιμωρείται με 10 χρόνια φυλάκιση και για το αδίκημα της παροχής διαδικτυακής πλατφόρμας με σκοπό να καταστεί δυνατή παράνομη συναλλαγή από εγκληματική οργάνωση.».
Φρονούμε ότι δεν μπορούμε να δεχθούμε τη θέση που εκφράζεται από τον εφεσείοντα, στη βάση της αρχής της αναλογικότητας και ότι είναι δυσανάλογο το αίτημα σε σχέση με σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη που θα υποστεί ο ίδιος και η οικογένεια του, σε περίπτωση διαφυγής ή αδικαιολόγητης κράτησης, ως είναι η εισήγηση, λαμβάνοντας υπόψη και τη θέση του εφεσίβλητου ότι σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας δεν είναι η οικονομική αξία και η φύση της κατηγορίας που διερευνάται εναντίον του εφεσείοντα, αλλά, ο κίνδυνος φυγοδικίας που, αν πραγματωθεί, θα οδηγήσει στη μη αποτελεσματική λειτουργία του μηχανισμού παράδοσης που προβλέπεται από την Απόφαση Πλαίσιο 2002/584.
Περαιτέρω, κρίνεται πως υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά με την προγενέστερη κατάσταση που βρισκόταν ο εφεσείοντας – Αιτητής, ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Τώρα υπάρχει η πρωτόδικη Απόφαση για την έκδοση του στις Γαλλικές Αρχές και, ως επισημαίνεται, και στην απόφαση «Μεσαρίτη» (ανωτέρω), «μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης για έκδοση του εφεσείοντα, ο κίνδυνος να μην παρουσιαστεί κατά τη δίκη του αυξάνεται παρ’ όλους τους δεσμούς του με την Κύπρο».
Σε σχέση με τα προβλήματα υγείας του εφεσείοντα – Αιτητή, αυτά έχουν αντιμετωπιστεί από τις Αστυνομικές Αρχές σύμφωνα και με την ένορκη δήλωση του υπαστυνόμου Μ. Θεμιστοκλέους, γεγονός που δεν αμφισβητείται, ως φυσικά όφειλαν οι Αστυνομικές Αρχές, σύμφωνα με το Νόμο και θα μπορούν να αντιμετωπισθούν, στο πνεύμα της ίδιας υποχρέωσης, σε οποιαδήποτε στιγμή υπάρξει εκ νέου πρόβλημα υγείας. Δεν τέθηκε, άλλωστε, ενώπιον μας οποιοδήποτε πιστοποιητικό ιατρού με το οποίο να βεβαιώνεται πως τα προβλήματα υγείας του εφεσείοντα – Αιτητή δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν, και γιατί, σε περίπτωση που αυτός θα παραμείνει υπό κράτηση.
Περαιτέρω, αν και ο χρόνος που ο εφεσείοντας – Αιτητής θα παραμείνει υπό κράτηση έχει, και για το είδος της παρούσας υπόθεσης, κάποια σημασία, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι η ακρόαση της έφεσης έχει ορισθεί σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ήτοι στις 7 Ιανουαρίου 2026 και απόφαση αναμένεται σε εύθετο χρόνο.
Υπό το φως των ανωτέρω θεωρούμε ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας υπό τις περιστάσεις που βρίσκονται ενώπιον μας, δεν μπορεί, πλέον, να αντιμετωπισθεί με όρους εγγύησης.
Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι δεν δικαιολογείται η έγκριση της Αίτησης, την οποία απορρίπτουμε.
Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.
Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Δ.
Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο