ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ. 324/2019)
17 Ιουλίου, 2026
[ΣΤΑΥΡΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ]
[ΚΟΝΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
1. ΑΔΑΜΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ (ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ) ΛΤΔ
2. ΑΔΑΜΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ (MOTORLUX SALES) ΛΤΔ
3. Ν.Α.Κ.Α.Μ.Α. ENTERPRISES LTD
4. ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ
5. ΝΤΙΝΑ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ
Εφεσείοντες/Ενάγοντες
και
ALPHA BANK CYPRUS LIMITED
Εφεσίβλητη/Εναγόμενη
--------------------------------------------------
Αίτηση ημερ. 18.2.2026 για παραμερισμό απόφασης
και επαναφορά Έφεσης
Γραφείο Άντριας Γεωργίου-Λοϊζου Δ.Ε.Π.Ε., για τους εφεσείοντες/αιτητές
Γραφείο Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε., για την εφεσίβλητη/καθ΄ ης η αίτηση
[Η ακρόαση διεκπεραιώθηκε χωρίς τη φυσική παρουσία των μερών κατόπιν αιτήματος που υποβλήθηκε δυνάμει του περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021]
--------------------------------------------------
ΣΤΑΥΡΟΥ, Π.: Η απόφαση είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον Κονή, Δ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΟΝΗΣ, Δ.: Στις 18.12.2024, ημερομηνία κατά την οποία η παρούσα έφεση ήταν ορισμένη για προδικασία, δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Εφετείου οποιοσδήποτε εκ μέρους των εφεσειόντων. Το Εφετείο, αφού πληροφορήθηκε από το Πρωτοκολλητείο ότι είχε αποσταλεί ηλεκτρονικό μήνυμα (e-mail) ημερ. 3.12.2024 στους δικηγόρους των εφεσειόντων για την ως άνω ημερομηνία στην ηλεκτρονική διεύθυνση η οποία ήταν αναρτημένη στην ιστοσελίδα του δικηγορικού συλλόγου και αφού άκουσε τις θέσεις της δικηγόρου που εμφανιζόταν για την εφεσίβλητη, προχώρησε στην απόρριψη της έφεσης λόγω έλλειψης προώθησης.
Στις 18.2.2026 οι εφεσείοντες καταχώρισαν την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτούνται παραμερισμό της απόφασης ημερ. 18.12.2024 και επαναφορά της έφεσης (η «Αίτηση»). Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο Μέρος 41.17, 41.18 και 41.19 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, στο Άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο Άρθρο 6 §1 της ΕΣΔΑ, στα Άρθρα 29 και 30 του Συντάγματος, στις Αρχές της Νομολογίας και της Επιείκειας ως επίσης στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου.
Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί πλέον τους εφεσείοντες/αιτητές.
Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα οι νέοι δικηγόροι των εφεσειόντων καταχώρισαν στις 20.12.2024 Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου μαζί με διοριστήρια έγγραφα τα οποία εγκρίθηκαν. Μόλις παρέλαβαν το φάκελο επικοινώνησαν με το Εφετείο ρωτώντας κατά πόσο εκκρεμούσε η έφεση και έλαβαν καταφατική απάντηση, εξ ου και έγινε αποδεκτή η Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2025 αναφορικά με την παρούσα έφεση ώστε να ενημερωθούν πότε είχε οριστεί, καθότι είχε περάσει αρκετός καιρός, πληροφορήθηκαν ότι η έφεση είχε απορριφθεί στις 18.12.2024, δηλαδή 2 μέρες πριν από την καταχώριση Ειδοποίησης Αλλαγής Δικηγόρου.
Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στη συνέχεια ότι η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε εντός ευλόγου χρόνου αφού έπρεπε να ολοκληρωθεί ο έλεγχος του φακέλου της έφεσης και να ληφθεί αντίγραφο του πρακτικού ημερ. 18.12.2024.
Σύμφωνα περαιτέρω με την ενόρκως δηλούσα η Αίτηση θα πρέπει να γίνει αποδεκτή για τους εξής λόγους:
- Ο δικηγόρος ο οποίος χειριζόταν την υπόθεση για τους εφεσείοντες (Α.Γ.) απεβίωσε στις 20.11.2021. Επικρατούσε «πανικός, αναστάτωση, χάος και ανοργάνωση» στο γραφείο του και δεν υπήρχε κάποιος στο γραφείο για να εξυπηρετήσει τον κόσμο ο οποίος επιθυμούσε παραλαβή του φακέλου του, η πόρτα ήταν κλειστή και τα τηλέφωνα εγκαταλελειμμένα. Υπήρχαν διαφορές μεταξύ της οικογένειας και του προσωπικού του γραφείου του εν λόγω δικηγόρου σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας και του γραφείου του αποβιώσαντος. Οι εφεσείοντες δεν γνώριζαν καν τον αριθμό της έφεσης ενώ η ίδια η εφεσείουσα 5 μετέβηκε στο Εφετείο περί της αρχές του 2024 όπου έτυχε ενημέρωσης ότι οι εφέσεις του 2019 δεν είχαν ακόμη οριστεί, γεγονός που την καθησύχασε.
- Εκ των πραγμάτων ήταν αδύνατον να παρευρεθεί ο αποβιώσας κατά την προδικασία ή να προωθηθεί η Έφεση λόγω περιστατικού ανωτέρας βίας.
- Η οικογένεια του αποβιώσαντος αρνείτο να παραδώσει το φάκελο της υπόθεσης και διαβεβαίωνε ότι δεν είχε οριστεί η Έφεση. Τελικά η εφεσείουσα 5 παρέλαβε το φάκελο στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2024. Η ίδια η εφεσείουσα 5 και οι υπόλοιποι εφεσείοντες πίστευαν ότι αν υπήρχε κάποια εξέλιξη θα ενημερώνονταν αφού οι διευθύνσεις τους αποτελούσαν μέρος του φακέλου.
- Μόλις οι δικηγόροι των εφεσειόντων έλαβαν το φάκελο, η ενόρκως δηλούσα επικοινώνησε περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2024 με το Εφετείο και ενημερώθηκε ότι η έφεση δεν είχε οριστεί ακόμα. Σύμφωνα περαιτέρω με την ενόρκως δηλούσα το Πρωτοκολλητείο δέχθηκε την ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου και οι δικηγόροι των εφεσειόντων ήταν ήσυχοι ότι θα λάμβαναν ειδοποίηση ορισμού. Έχουν πληρώσει περί τα €900 χαρτόσημα και η επιθυμία τους είναι να προχωρήσουν με την έφεση. Περαιτέρω έπρεπε να καταβάλουν €7.000 στο ταμείο του Εφόρου Εταιρειών ως εγγύηση των δικηγορικών εξόδων καθότι τελούν υπό διαχείριση, πράγμα που έπραξαν μετά από ένα μήνα που χρειάστηκε για τη συλλογή του ποσού.
- Αποτελεί θέση της πλευράς των εφεσειόντων ότι θα ήταν ενάντια στην απονομή της δικαιοσύνης να της αποστερηθεί η πρόσβαση στο Δικαστήριο και το δικαίωμα της να ακουστεί, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι η Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου καταχωρίστηκε μόλις 2 μέρες μετά την ημερομηνία εμφάνισης ενώ ο θάνατος του προηγούμενου δικηγόρου αποτελεί ανωτέρα βία, ήτοι απρόβλεπτο γεγονός το οποίο δεν μπορούσε να αποτραπεί ακόμη και αν καταβάλλετο το ανώτατο δυνατό μέτρο επιμέλειας, σύνεσης και πρόνοιας. Υποστηρίζει επίσης ότι οι δικηγόροι των εφεσειόντων θεωρούν ότι αν υπήρχε οποιοδήποτε κώλυμα, η Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου θα έπρεπε να είχε απορριφθεί και θα έπρεπε να είχε λάβει σχετική ενημέρωση, πράγμα που δεν έγινε. Αντιθέτως ενημερώθηκε εκ των υστέρων και εντελώς τυχαία ένα χρόνο μετά για την απόρριψη της έφεσης.
- Αποτελεί θέση της ενόρκως δηλούσας ότι η έφεση έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας και επικαλείται τις πρόνοιες του Μέρους 41.17(4) και 41.18(5) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 για επαναφορά της έφεσης.
- Περαιτέρω αποτελεί θέση της πλευράς των εφεσειόντων ότι ενήργησε εντός ευλόγου χρόνου και ότι έπραξε ότι ήταν δυνατόν για προώθηση της Αίτησης η οποία καταχωρίστηκε ευθύς ως έλαβε τα πρακτικά και όλες τις απαραίτητες πληροφορίες.
Η πλευρά της εφεσίβλητης καταχώρισε ένσταση στην οποία προβάλλει 20 λόγους για τους οποίους η Αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει δεκτή. Συγκεκριμένα προβάλλει ότι η Αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι παράτυπες και/ή αντίθετες με τις πρόνοιες των κανονισμών και/ή τη νομολογία και/ή την πρακτική του Δικαστηρίου, ότι η Αίτηση είναι παραπλανητική, κακόπιστη, προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και αποτελεί έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας, ότι υπάρχει υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης, ότι οι εφεσείοντες δεν εξειδικεύουν και/ή δεν τεκμηριώνουν με την απαιτούμενη επάρκεια και λεπτομέρεια τους ισχυρισμούς τους (τους οποίους χαρακτηρίζει, μεταξύ άλλων, ως αναληθείς και/ή παραπλανητικούς και/ή αόριστους) ως επίσης δεν καταδεικνύονται ικανοί λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων οι οποίοι να ισοδυναμούν με πραγματική αδυναμία προώθησης της έφεσης την οποία προσπαθούν να αναβιώσουν. Προβάλλει επίσης ότι κωλύονται από το να προβάλλουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση αφού οι εφεσείοντες είχαν γνώση της έφεσης τουλάχιστον από το έτος 2021 και μετέπειτα το 2024 όταν παρέλαβαν το φάκελο της υπόθεσης τους από τους προηγούμενους δικηγόρους τους και αργότερα μέχρι τουλάχιστον περί τον Δεκέμβριο του 2025, ήτοι ένα χρόνο μετά την απόρριψη της έφεσης χωρίς να προβούν έγκαιρα, τόσο οι ίδιοι όσο και οι νυν δικηγόροι τους, σε οποιοδήποτε διάβημα για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους. Προβάλλει ακόμα ότι η πλευρά των εφεσειόντων δεν κινήθηκε τάχιστα όταν, έστω και προφορικά, ενημερώθηκε για την απόρριψη της έφεσης, ότι έχει επιδείξει συνειδητή παραγνώριση των δικονομικών θεσμών και της δικαστικής διαδικασίας γενικότερα ως επίσης ότι η απόφαση του Εφετείου ημερ. 18.12.2024 δεν θα ήταν δίκαιο να παραμεριστεί καθότι αυτή εκδόθηκε καθόλα νόμιμα και νομότυπα. Προβάλλει τέλος ότι οι αιτητές αιτούνται την αναγέννηση μιας δικαστικής διαδικασίας η οποία καθόλα ορθά τελεσφόρησε εδώ και δυο χρόνια και ότι τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα είχε ως αποτέλεσμα την υπερφαλάγγιση των δικονομικών διατάξεων και θα ισοδυναμούσε με κατάφορη αδικία σε βάρος της εφεσίβλητης.
Η Ένσταση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα Μέρη 41.17 και 41.18 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στον περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1996 (4/1996), στο Σύνταγμα και στις Συμφυείς Εξουσίες, τη Νομολογία, Διακριτική Ευχέρεια και Πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και στο φάκελο της υπόθεσης.
Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εφεσίβλητη/καθ΄ ης η αίτηση στην οποία επαναλαμβάνει και αναπτύσσει τους λόγους έφεσης.
Η δυνατότητα επαναφοράς έφεσης εξαρτάται και κρίνεται σε κάθε περίπτωση από τις συνθήκες που την περιβάλλουν. Χρήσιμα είναι τα όσα έχουν λεχθεί στην Η.Φ. ν. Χ.Χ., Πολ. Έφ. Αρ. Ε58/2023, ημερ. 30.09.2024:
«Η δυνατότητα επαναφοράς έφεσης, η οποία απορρίπτεται λόγω παράλειψης εμφάνισης κατά την προδικασία, προβλέπεται στον Κανονισμό 41.17(4) του Μέρους 41 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023. Αυτό, σύμφωνα με τον Κανονισμό, μπορεί να γίνει εάν το Εφετείο το κρίνει πρέπον. Πανομοιότυπη πρόνοια προβλέπεται στον Κανονισμό 11 του περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1996 (4/1996).
Στην ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α. ν. MELOUNDA DEVELOPMENT LTD κ.α., Πολιτική Έφεση 388/2017, ημερομηνίας 29.5.2024 (απόφαση του Νέου Ανωτάτου Δικαστηρίου στη δευτεροβάθμια του δικαιοδοσία), εξηγήθηκε, μέσα από αναφορά σε νομολογία, ότι κάθε περίπτωση εξαρτάται από τις συνθήκες που την περιβάλλουν. Ως λέχθηκε:
«Στην Χαράκης κ.ά. ν. Λουκά κ.ά. (2014) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2080, 2083-4, το Εφετείο εξηγώντας πώς ασκείται η δικαστική κρίση ως προς το κατά πόσο είναι «πρέπον», ανέφερε ότι «το ζήτημα επαφίεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία, όπως είναι θεμελιωμένο, θα πρέπει να ασκείται πάντοτε δικαστικά και με γνώμονα το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης» και ότι «Το Δικαστήριο θα πρέπει να διασφαλίσει στους διαδίκους την κατοχύρωση του δικαιώματος της δίκαιης δίκης το οποίο προνοείται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και με το οποίο διασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, η ευκαιρία στους διαδίκους να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους ενώπιον του Δικαστηρίου».
Ο διάδικος δεν μπορεί, κατά κανόνα, να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών (Βαρδιάνος ν. Richards (1998) 1(Β) Α.Α.Δ. 698, 704) και δεν επαναφέρεται έφεση όταν η απόρριψη της οφείλεται σε αδιαφορία, αμέλεια ή σφάλμα του διαδίκου (Cyprus Import Corp. Ltd v. Σενέκης (1998) 1(Β) Α.Α.Δ. 1108, 1113). Όμως, η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστάσεων.»»
(βλ. επίσης Δράκος ν. Δήμου Λευκωσίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 663, Πέτρου ν. Διευθ. Κτημ. Λεμεσού κ.ά. (2001) 1(Α) Α.Α.Δ. 184, Ζερβού κ.ά. ν. Εμπ. Τράπεζα Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (2010) 1(Α) Α.Α.Δ. 722 και Ντεμουρτσίδη ν. Fanandria Construction Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. 12/2019, ημερ. 13.2.2025).
Στην Επίσημος Παραλήπτης Προσωρινός Εκκαθαριστής της Εταιρείας PC Infomedia Publications Ltd κ.ά. ν. Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Έφ. Αρ. 361/2012, ημερ. 12.09.2018 επαναβεβαιώθηκε η αρχή ότι αιτήματα επαναφοράς αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα (βλ. επίσης Ίβρου ν. Μαυροκωνσταντή κ.ά. (2017) 1(Α) Α.Α.Δ. 177 και Δημοκρατία ν. Βαρελιά κ.ά. (2017) 3 Α.Α.Δ. 61). Περαιτέρω στην υπόθεση Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου ν. Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού, Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου αρ. 54/2018, ημερ. 5.3.2020 γίνεται παραπομπή στην Κάτση κ.ά. ν. A.M.C. Hotels Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. 315/2012, ημερ. 23.1.2020 όπου λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι:
«Γνώμονας άσκησης της διακριτικής ευχέρειας είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης (Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Στεφάνου κ.α. (2010) 1 ΑΑΔ 710), όμως «τα περιθώρια δεν παύουν να είναι, εκ του γράμματος του Κανονισμού, στενά και η ευχέρεια αυτή πρέπει να ασκείται με φειδώ» (E.A.S. Prestige Unite Securite Services Ltd v Δημοκρατία μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, Έφεση κατά Απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου αρ. 69/2017, ημερ.6.5.2019)».
Θα πρέπει καταρχάς να σημειώσουμε ότι στις 18.12.2024 το Εφετείο προχώρησε στην απόρριψη της έφεσης συμφώνως των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και τις περιστάσεις της υπόθεσης αφού δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε παρατυπία ενώ λήφθηκαν υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες, ότι δηλαδή ο Α.Γ. είχε αποβιώσει εδώ και αρκετό καιρό, η έφεση ήτο παλαιά αφού καταχωρίστηκε το 2019, το ηλεκτρονικό μήνυμα που αποστάληκε στους Α.Α. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρους των εφεσειόντων στις 3.12.2024 δεν επέστρεψε και φαινόταν ότι είχε παραληφθεί και ότι οι εφεσείοντες δεν επέδειξαν ενδιαφέρον από το 2019 για προώθηση της έφεσης τους.
Τα όσα αναφέρει η πλευρά των εφεσειόντων/αιτητών για την κατάσταση που επικρατούσε στο ως άνω δικηγορικό γραφείο που χειριζόταν την υπόθεση μετά το θάνατο του Α.Γ. δεν έχουν βαρύνουσα σημασία σύμφωνα με τη νομολογία. Στη Ρουβανιάς Λτδ κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 191 γίνεται παραπομπή στην Ξενοφώντος ν. Χ”Αράπη (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 221 όπου αποφασίστηκε ότι το σύστημα λειτουργίας ενός δικηγορικού γραφείου δεν αφορά το Δικαστήριο και δεν εμπίπτει στην έννοια του «πέραν των δυνάμεων του εφεσείοντα». Περαιτέρω στην Piroxel Engineering Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 4/2017, ημερ. 3.2.2020 λέχθηκε ότι δεν νοείται «παγοποίηση» υποθέσεων σε ένα δικηγορικό γραφείο το οποίο δεν είναι μονομελές.
Υποδεικνύουμε επίσης ότι, όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης, το Πρωτοκολλητείο του Εφετείου στις 20.12.2024 αποδέχθηκε καθηκόντως απλώς καταχώριση της Ειδοποίησης Αλλαγής Δικηγόρου και δεν προέβηκε σε έγκριση της.
Εν πάση περιπτώσει το σημαίνον στοιχείο στην παρούσα περίπτωση είναι το γεγονός ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε με υπερβολική καθυστέρηση, ήτοι 14 περίπου μήνες μετά την απόρριψη της έφεσης, αλλά και της καταχώρισης της Ειδοποίησης Αλλαγής Δικηγόρου.
Η πλευρά των εφεσειόντων θα έπρεπε εντός ευλόγου χρόνου μετά την καταχώριση της Ειδοποίησης Αλλαγής Δικηγόρου στις 20.12.20024 να επιδείξει ενδιαφέρον και να προβεί σε σχετική έρευνα στο Πρωτοκολλητείο του Εφετείου για να πληροφορηθεί για το στάδιο στο οποίο βρίσκετο η έφεση. Το γεγονός ότι επικοινώνησε με το Πρωτοκολλητείο του Εφετείου, όπως η ίδια παραδέχεται, ένα χρόνο αργότερα, ήτοι στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 καταδεικνύει ότι δεν επέδειξε το απαιτούμενο ενδιαφέρον για την έφεση ως επίσης ότι επέτρεψε να παρέλθει ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να πράξει οτιδήποτε, στοιχείο που δείχνει έλλειψη ενδιαφέροντος και αδιαφορία για την τύχη της έφεσης. Αν η πλευρά των εφεσειόντων επιδείκνυε την απαραίτητη επιμέλεια και ενδιαφέρον για την υπόθεση θα πληροφορείτο πολύ ενωρίτερα το γεγονός ότι η έφεση είχε απορριφθεί και κατά λογική συνέπεια η Αίτηση επαναφοράς επίσης θα καταχωρείτο σε πολύ πιο σύντομο χρόνο.
Σε κάθε περίπτωση το χρονικό διάστημα των 14 μηνών από την απόρριψη της έφεσης μέχρι την καταχώριση της Αίτησης είναι τόσο μεγάλο που καθιστά απαγορευτικό το ενδεχόμενο να ασκήσουμε τη διακριτική μας ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της, έχοντας πάντοτε κατά νου τη σχετική νομολογία και την αυστηρότητα που θέτει στην εξέταση τέτοιων αιτημάτων.
Στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα ν. Μαυροσκούφη κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. 360/2019, ημερ. 5.10.2023 η καταχώριση αίτησης επαναφοράς έφεσης 10 και πλέον μήνες μετά την απόρριψη της χαρακτηρίστηκε ως «πολύ μεγάλη και ασυγχώρητη καθυστέρηση στην επιδίωξη της επαναφοράς της έφεσης» (βλ. επίσης Ζερβού (ανωτέρω)).
Με βάση τα πιο πάνω καταλήγουμε ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται με €2.173 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων.
ΣΤ. Ν. ΣΤΑΥΡΟΥ, Π.
Α. ΚΟΝΗΣ, Δ.
Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο