ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ‑ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
4 Σεπτεμβρίου 2026
[Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ‑ΜΕΣΣΙΟΥ, Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
(Ποινική Έφεση Αρ.: 199/2026)
ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΑΡΚΙΣΙΔΗΣ,
Εφεσείων,
v.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
(Ποινική Έφεση Αρ.: 200/2026)
YORDANKA ZAHARIEVA,
Εφεσείουσα,
v.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
_______________________
Κ. Σοφοκλέους (κα), για τον Εφεσείοντα στην 199/2026 και για την Εφεσείουσα στην 200/2026
Β. Μπίσσας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη στις 199/2026 και 200/2026
ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από την Χριστοδουλίδου‑Μέσσιου, Δ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Αυθημερόν)
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ‑ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.: Οι εφεσείοντες αντιμετωπίζουν ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας συνολικά επτά κατηγορίες οι οποίες περιλαμβάνουν τα αδικήματα συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή ληστείας (κατηγορία 1) και κλοπής (κατηγορία 4), ληστείας, αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορίες 3 και 7), διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από κατοικία.
Μετά την παραπομπή τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου οι εφεσείοντες απάντησαν μη παραδοχή στις προσαπτόμενες κατηγορίες. Η υπόθεση ήταν ορισμένη στις 24.7.2026, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε εκ νέου ο ορισμός της για ακρόαση, ενόψει του ότι οι προσπάθειες Κατηγορούσας Αρχής και Υπεράσπισης για να λάβει διαφορετική τροπή η υπόθεση, δεν καρποφόρησαν. Ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 13.10.2026 και ώρα 9.00 π.μ.
Με αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής, ζητήθηκε η κράτηση των εφεσειόντων στη βάση προηγούμενης απόφασης του Δικαστηρίου αφού όπως αναφέρθηκε, δεν υπάρχει διαφοροποίηση των δεδομένων και ο χρόνος που έχει αναβληθεί η υπόθεση δεν υπερβαίνει τον μέγιστο που είναι αναγκαίος για την υπόθεση. Αναφέρθηκε επίσης ότι οι εφεσείοντες τελούσαν υπό κράτηση ως αποτέλεσμα απόφασης του Δικαστηρίου κατά την παραπομπή τους στο Κακουργιοδικείο και τα δεδομένα που είχαν τεθεί ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου δεν διαφοροποιήθηκαν, ούτε η εν λόγω απόφαση είχε εφεσιβληθεί.
Εγέρθη ένσταση εκ πλευράς της συνηγόρου των εφεσειόντων στη βάση ως αναφέρθηκε «ενός βασικού διαφοροποιητικού γεγονότος το οποίο το Δικαστήριο εξετάζει ξανά που είναι η επιμήκυνση του χρόνου κράτησης με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης και με βάση τη νομολογία». Όπως ανέφερε η συνήγορος των εφεσειόντων αυτοί βρίσκονται υπό κράτηση από τον Νοέμβριο του 2025, συμπληρώνουν μέχρι τον Οκτώβρη, που ορίστηκε η υπόθεση για ακρόαση, περί τους 11 μήνες κράτησης χωρίς ακόμα να έχει ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η Υπεράσπιση θεωρεί ότι ο χρόνος αυτός υπερβαίνει του ευλόγου για τη συγκεκριμένη υπόθεση, η οποία θα μπορούσε να εκδικαστεί σε λιγότερο από τον χρόνο που οι εφεσείοντες ήδη βρίσκονται υπό κράτηση. Ήταν η εισήγηση της συνηγόρου τους ότι η υπόθεση είναι απλή, δεν υπάρχουν πολλοί μάρτυρες και ενόψει του ότι υπάρχουν και μάρτυρες που είναι παραδεκτοί, η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, θα περιοριστεί αρκετά.
Ήταν καταληκτικά η θέση της συνηγόρου των εφεσειόντων ότι αυτοί θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι και πρότεινε σχετικά την επιβολή όρων που περιλάμβαναν υπογραφή καθημερινά ή και δύο φορές την ημέρα σε Αστυνομικό Σταθμό και κατάθεση εγγύησης με αξιόχρεο εγγυητή μέχρι ποσού €150.000.
Το Κακουργιοδικείο, έχοντας ενώπιόν του τα ως άνω δεδομένα αλλά και τα πρακτικά της προηγηθείσας διαδικασίας παραπομπής, αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στο ιστορικό της υπόθεσης σημειώνοντας τα ακόλουθα:
«Με δεδομένο ότι η απόφαση του Κακουργιοδικείου ημερομηνίας 19.12.2025 με την οποία αποφασίστηκε η κράτηση των κατηγορουμένων έχει τελεσιδικήσει και έκτοτε οι κατηγορούμενοι παραμένουν υπό κράτηση με βάση τα αποφασισθέντα, χωρίς οι ενστάσεις που είχαν προβληθεί στις 9.1.2026 και 11.3.2026 αντίστοιχα, να διαφοροποιήσουν την εν λόγω απόφαση καθίσταται σαφές ότι η διαφοροποίηση της δύναται να επιτραπεί μόνο κατ’ επίκληση πλέον νέων δεδομένων τα οποία διαφοροποιούν τις περιστάσεις επί των οποίων αυτή βασίστηκε.
[…]
Η υπεράσπιση δεν επικαλείται την ύπαρξη νέων δεδομένων τα οποία να επιτρέπουν την διαφοροποίηση της προηγούμενης κρίσης, αλλά μας καλεί να αποτιμήσουμε στο πλαίσιο της άσκησης της κρίσης μας το θέμα της επιμήκυνσης του χρόνου κράτησης. Συνεπώς με δεδομένο ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μας οποιοδήποτε διαφοροποιητικό στοιχείο, το μοναδικό ζήτημα που μπορεί να εξεταστεί, είναι κατά πόσο η επιμήκυνση του χρόνου κράτησης η οποία συνιστά εξ αντικειμένου νέο γεγονός, θα μπορούσε να επενεργήσει με ροπή αντίθετη προς την περαιτέρω κράτηση των κατηγορουμένων.»
Ακολούθως, αφού αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στο ιστορικό παρουσίασης ενώπιον του Δικαστηρίου, κατέληξε ότι το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία του πρώτου διατάγματος κράτησης μέχρι την επόμενη ορισθείσα ημερομηνία ακρόασης, λόγω και της φύσης και σοβαρότητας που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι, δεν εκφεύγει του εύλογα επιτρεπτού χρόνου, ούτε είναι δυσανάλογο του σκοπού κράτησης, ούτως ώστε να δικαιολογεί αφ’ εαυτού και άνευ άλλου απόλυση των κατηγορουμένων υπό όρους. Έτσι, αποφάσισε όπως παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την επόμενη ορισθείσα δικάσιμο.
Οι εφεσείοντες, με ειδοποίηση έφεσης την οποία οι ίδιοι καταχώρισαν, προσβάλλουν την απόφαση κράτησής τους.
Ο εφεσείοντας στην Ποινική Έφεση 199/2026 αναφέρει επί του τύπου ειδοποίησης έφεσης στο σημείο λεπτομερείς λόγοι επί των οποίων βασίζεται η έφεσις: «λόγος είναι για την κράτισει μου» ενώ η εφεσείουσα στην Ποινική Έφεση 200/2026 αναγράφει «Den sinfono kRΑtisi mu me afti ipotesi».
Ενώπιόν μας σήμερα 4.9.2026, οι εφεσείοντες εμφανίστηκαν με συνήγορο η οποία ζήτησε και έλαβε άδεια από το Εφετείο να καταχωρήσει αιτιολογημένο λόγο έφεσης.
Ο λόγος έφεσης που καταχωρήθηκε είναι πανομοιότυπος και για τις δύο εφέσεις και ουσιαστικά πραγματεύεται τη θέση ότι το Κακουργιοδικείο λανθασμένα έκρινε ότι δικαιολογείται η επιμήκυνση του χρόνου κράτησης, δεν έστρεψε την προσοχή του στις απαιτούμενες νομολογιακές αρχές και έλαβε υπόψη παράγοντες που δεν έπρεπε να λάβει υπόψη χωρίς να προβαίνει σε δέουσα αιτιολογία της απόφασής του και μάλιστα τίθεται ο ισχυρισμός ότι το Κακουργιοδικείο έχει προβεί σε σφάλματα αρχής.
Σύμφωνα με την αιτιολογία του λόγου έφεσης το τι αποδίδεται στο πρωτόδικο Δικαστήριο είναι ότι ο καθορισμός της ημερομηνίας ορισμού της υπόθεσης έγινε με βασικό γνώμονα το πρόγραμμα του Δικαστηρίου το οποίο είναι βεβαρημένο ενόψει της ενασχόλησης του με άλλες υποθέσεις και ότι προέβη σε μηχανιστική προσέγγιση για να καταλήξει ότι ο χρόνος κράτησης είναι εύλογος και δεν είναι υπερβολικός.
Υποστηρίζεται επίσης ότι το Κακουργιοδικείο αναφέροντας τις εκκρεμούσες υπό εκδίκαση αλλά και άλλες παλαιότερες υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιόν του, έχει δημιουργήσει την εντύπωση ότι δεν θα μπορέσει να ξεκινήσει καν η υπόθεση στις 13.10.2026.
Έχουμε διεξέλθει της πρωτόδικης απόφασης και με όλο τον σεβασμό προς τις εισηγήσεις της συνηγόρου υπεράσπισης, δεν έχουμε εντοπίσει οτιδήποτε που να μπορούσε να ανατρέψει την επάρκειά της.
Ως εξηγήθηκε σε σωρεία υποθέσεων, με τελευταία την FABRICE v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 125/2026, ημερομηνίας 29.5.2026:
«Πολύ συνοπτικά, είναι χρήσιμο να λεχθεί ότι με το ζήτημα της κράτησης να έχει τελεσίδικα αποφασιστεί, η εξέταση ένστασης σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης, διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει. Σχετική είναι, μεταξύ άλλων, η υπόθεση ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 165/20 και 166/20, ημερομηνίας 22.10.2020. Στην απουσία οποιουδήποτε άλλου νέου δεδομένου, το οποίο θα μπορούσε να καταστήσει αναγκαία την επανεξέταση του θέματος κράτησης, το τι παραμένει να πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι ο ουσιαστικός λόγος της επιμήκυνσης του χρόνου κράτησης του κατηγορουμένου.»
Το Κακουργιοδικείο ορθά έκρινε ότι ο χρόνος που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη δικάσιμο, που είναι σχεδόν 3 μήνες, καθώς και ο συνολικός χρόνος κράτησης που αποτιμάται στους 11 μήνες, δεν είναι υπερβολικός. Στη σελίδα 12 των πρακτικών της πρωτόδικης διαδικασίας το Κακουργιοδικείο, σε αντίθεση με τα όσα καταλογίζει σε αυτό η συνήγορος υπεράσπισης, κατέγραψε το ιστορικό της υπόθεσης με λεπτομέρεια αναφέροντας όλες τις ημερομηνίες που έχει μέχρι σήμερα οριστεί η υπόθεση και τους λόγους για τους οποίους αυτή αναβλήθηκε. Πρέπει να σημειωθεί ότι όλες οι αναβολές δόθηκαν μετά που υπήρξε συγκατάθεση της πλευράς της Υπεράσπισης και χωρίς να εγερθεί οποιοσδήποτε λόγος ένστασης για τη συνέχιση της κράτησης των εφεσειόντων έκτοτε.
Η θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η υπόθεση δεν θα μπορέσει να ξεκινήσει στις 13.10.2026 που ορίστηκε, με όλο τον σεβασμό αποτελεί δικό της συμπέρασμα και δεν μπορεί να εξαχθεί αυτή η εντύπωση από το λεκτικό και την αιτιολογία που έδωσε το Κακουργιοδικείο αναβάλλοντας της υπόθεση στις 24.7.2026 και ορίζοντας την στις 13.10.2026.
Πρόσφατα στην απόφασή μας LAKHWINDER PAL v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 168/2026, ημερομηνίας 9.7.2026 αναφέραμε τα εξής:
«Οι αρχές και η νομολογία που διέπουν την εξέταση ζητήματος ανανέωσης κράτησης ενός κατηγορουμένου, είναι πολύ καλά γνωστές. Παραπέμπουμε ενδεικτικά στις υποθέσεις ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ κ.α. ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινικές Εφέσεις 165/2020 και 166/2020, ημερομηνίας 22.10.2020, ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 260/2024, ημερομηνίας 16.12.2024 και SHIMON MISTRIEL AYKOUT v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 316/2024, ημερομηνίας 10.1.2025.
Στην ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (ανωτέρω) έχουν λεχθεί τα ακόλουθα:
«Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει, όσον αφορά την πιο πάνω πτυχή, ότι, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου προσώπου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Διαπιστώνεται, έτσι, εφόσον περί τούτου πρόκειται, το περιεχόμενο της νέας μαρτυρίας που έχει, στο μεταξύ, προκύψει και η τυχόν επίδρασή της στην ήδη υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως προς την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Άλλως πως, δε δικαιολογείται η εξέταση, εκ νέου, του πλαισίου, νομικού ή και πραγματικού, εντός του οποίου έχει εκδοθεί προηγούμενο διάταγμα κράτησης, της θέσης αυτής οριζομένης από το δόγμα του δεδικασμένου. Η σχετική νομολογία επιβεβαιώθηκε, πολύ πρόσφατα, στην J. Kalfat κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 125/2020 και 126/2020, 8.10.2020.»
Στην ΙΩΣΗΦ (ανωτέρω) λέχθηκαν τα εξής:
«Όπως λέχθηκε στην Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 103/24, ημερ. 3.6.2024 οι διαπιστώσεις ενός Δικαστηρίου για γεγονότα που άπτονται της κράτησης και δεν είναι μεταβλητά δεν υπόκεινται σε αναθεώρηση σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας (βλ. και Ψύλλας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3) (2002) 2 Α.Α.Δ. 388). Το ζήτημα τέθηκε ως ακολούθως στην υπόθεση D.R.M. v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 138/2023, ημερ. 30.6.2023, ECLI:CY:AD:2023:B233:
«Με δεδομένο ότι η εκκαλούμενη Απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου δόθηκε στο πλαίσιο εξέτασης ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης του Εφεσείοντα, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι η νομολογία καθορίζει ότι, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής, αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούσαν την κρίση του επί του θέματος της κράτησης και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξαρχής (Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 416, Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 165/2020 και 166/2020, ημερ. 22/10/2020 και S.M. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021, ημερ. 6/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B299)».»»
Το Κακουργιοδικείο στη συγκεκριμένη υπόθεση αφού δήλωσε ότι δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης στις 24.7.2026 γεγονός που αντιμετωπίστηκε χωρίς ένσταση από τους συνηγόρους υπεράσπισης, όρισε την υπόθεση εκ νέου για ακρόαση στις 13.10.2026 σύμφωνα με το πρόγραμμά του. Ακολούθως προχώρησε καθηκόντως και εξέτασε τον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη νέα ορισθείσα ημερομηνία λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη και τον συνολικό χρόνο κράτησης των εφεσειόντων. Συμφωνούμε δε με την κατάληξή του ότι ο συνολικός αυτός χρόνος δεν ξέφευγε των επιτρεπτών χρονικών ορίων. Παραπέμπουμε σε σχέση με ζητήματα χρόνου στις υποθέσεις ΧΑΜΠΗ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 231/2023, ημερομηνίας 13.12.2023, ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 128/2024, ημερομηνίας 4.7.2024, ISSA ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 162/2024, ημερομηνίας 2.8.20224 και ΠΑΠΕΤΤΙΔΗΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 251/24, ημερομηνίας 22.10.2024.
Παρόμοια θεώρηση του επίδικου θέματος έγινε από το Εφετείο πρόσφατα στην απόφασή μας NITESH PATEL v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 132/2026, ημερομηνίας 4.6.2026.
Με δεδομένη την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ορίσει την υπόθεση για ακρόασή της σε μεταγενέστερη ημερομηνία, την αναζήτηση και κατάληξη στη συντομότερη δυνατή τέτοια ημερομηνία, αλλά και το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί, δεν εντοπίζουμε σφάλμα στην πρωτόδικη απόφαση να διατάξει τη συνέχιση της κράτησης των εφεσειόντων. Ούτε ο συνολικός χρόνος κράτησης των εφεσειόντων, υπό τις περιστάσεις, είναι τέτοιος ώστε να θέτει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου εκτός του επιτρεπτού πλαισίου. Δεν εντοπίζουμε οτιδήποτε μεμπτό στην όλη διαχείριση της διαδικασίας και του υπό κρίση θέματος, από πλευράς του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ώστε να δικαιολογείται παρέμβασή μας. Με συνοπτικό, αλλά περιεκτικό τρόπο, το πρωτόδικο Δικαστήριο αιτιολόγησε την απόφασή του για συνέχιση της κράτησης των εφεσειόντων μέχρι την επόμενη δικάσιμο, στις 13.10.2026.
Στην προκειμένη περίπτωση, με δεδομένη την τελεσιδικία της απόφασης για κράτηση των εφεσειόντων και την ορθή αποτίμηση από πλευράς Κακουργιοδικείου αναφορικά με την επιμήκυνση του χρόνου κράτησης τους, δεν εντοπίζουμε οποιοδήποτε σφάλμα από μέρους του Κακουργιοδικείου το οποίο να επιτρέπει επέμβασή μας στην ετυμηγορία του.
Συμφωνούμε με την κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι υπό τις περιστάσεις ο χρόνος αυτός δεν είναι δυσανάλογα μεγάλος.
Είμαστε σίγουροι ότι το Κακουργιοδικείο θα φροντίσει όπως η ακρόαση της υπόθεσης αρχίσει την ημερομηνία που έχει οριστεί.
Ως αποτέλεσμα, η παρούσα έφεση απορρίπτεται και η πρωτόδικη κρίση επικυρώνεται.
Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.
ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ-ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.
Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο