ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ – ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Ποινική Έφεση Αρ. 201/2026)
3 Σεπτεμβρίου 2026
[Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ-ΜΕΣΣΙΟΥ, Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
DANIEL DAVID GELLER,
Εφεσείων,
v.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
________________________________
Προσωπικά ο Εφεσείων
Α. Γιάλλουρου (κα) για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη
ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Αυθημερόν)
ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.: Ο εφεσείων παραπέμφθηκε μαζί με συγκατηγορούμενο του πρόσωπο ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας για εκδίκαση ποινικής υπόθεσης εναντίον του. Αντιμετωπίζει, μαζί με το άλλο αυτό πρόσωπο, 16 συνολικά κατηγορίες οι οποίες αφορούν αδικήματα συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, απόπειρας ληστείας, κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β και αεροβόλου όπλου, οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου και κατοχής εκρηκτικών υλών, επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη καθώς επίσης κλοπής.
Πρωτοδίκως, ζητήθηκε η κράτηση του εφεσείοντα (αλλά και του συγκατηγορούμενου του). Όσον αφορά τον εφεσείοντα, το αίτημα βασίστηκε στον κίνδυνο φυγοδικίας. Τέθηκε, συναφώς, ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου, το μαρτυρικό υλικό που αφορούσε τους κατηγορούμενους και τα αποδιδόμενα σε αυτούς αδικήματα, καθώς επίσης τα προσωπικά δεδομένα κάθε ενός από αυτούς. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού άκουσε, επίσης, τα όσα τέθηκαν από τη συνήγορο του εφεσείοντα, αποφάσισε, στη βάση των όσων αναφέρει στην απόφασή του, την κράτηση του εφεσείοντα μέχρι την εμφάνισή του ενώπιον του Κακουργιοδικείου η οποία είχε οριστεί να είναι η 7.10.2026.
Ο εφεσείων, αυτοπροσώπως, προσβάλλει την πρωτόδικη απόφαση με έναν λόγο έφεσης. Προβάλλεται ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε την κράτησή του μέχρι τη δίκη εφαρμόζοντας εσφαλμένα και ή πλημμελώς και ή πεπλανημένα τις νομολογιακές αρχές που διέπουν εξέταση αιτήματος κράτησης υποδίκου μέχρι τη δίκη λόγω του ενδεχόμενου φυγοδικίας. Στην ειδοποίηση έφεσης, αιτιολογικά, αναφέρονται τα εξής: «Θεωρώ ότι με βάση τις προσωπικές μου περιστάσεις, τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση μου, το γεγονός ότι είμαι βαριά άρρωστος, όπως καρδιακά προβλήματα, πολύ σοβαρούς τραυματισμούς στην πλάτη, πρέπει να λαμβάνω πολύ εξειδικευμένη θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή και κανένα κρατητήριο, ούτε οι Κεντρικές Φυλακές μπορούν να με δεχθούν. Επίσης έχω ψυχιατρικά προβλήματα, όπως μετατραυματικό στρες. Ήμουν σε εμπόλεμο καθεστώς και ήμουν στο πάρτυ, όπου σκοτώθηκαν περίπου 200‑ 250 άτομα. Έκτοτε παρακολουθούμαι από ψυχίατρο. Μπορώ να καταθέσω ένα υψηλό χρηματικό ποσό για εγγύηση, ύψους €150.000 για να μπορέσω να συνεχίσω τη θεραπεία μου. Κάθε μέρα υποχρεώνεται η Αστυνομία Αραδίππου να με μεταφέρει στη «Γέφυρα» για να λαμβάνω τη φαρμακευτική μου αγωγή. Έχω πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας και δεν μπορώ να ανταπεξέλθω. Οι Κεντρικές Φυλακές δεν δέχονται να μεταφερθώ εκεί και δεν αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη».
Ενώπιόν μας σήμερα, κατά την ακροαματική διαδικασία, ο εφεσείων ανέφερε ότι δεν υιοθετεί τα όσα η τότε συνήγορός του κατέγραψε στον λόγο έφεσης. Όταν του διαβάστηκε το τι αναγράφεται, ανέφερε ότι κάποια από τα γραφόμενα στην αιτιολογία αποδέχεται. Του δόθηκε η ευκαιρία να θέσει την από μέρους του βάση αμφισβήτησης της πρωτόδικης απόφασης, οπόταν και αναφέρθηκε κυρίως σε, σύμφωνα με τον ίδιο, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του κατά την κράτησή του, θέματα υγείας του αλλά και ισχυρισμούς περί καταδίωξης του από την Αστυνομία και το διεφθαρμένο, ως το χαρακτήρισε, σύστημα.
Μας έχουν απασχολήσει τα όσα εγείρονται με την παρούσα έφεση. Έχουμε, επίσης, εξετάσει καθετί σχετικό με την υπό κρίση διαδικασία, περιλαμβανομένης της πρωτόδικης απόφασης αλλά και όσων τέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ως κατ' επανάληψη έχουμε υποδείξει, αντικείμενο εξέτασης σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η ορθότητα της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου επί του θέματος στη βάση των όσων είχαν τεθεί ενώπιόν του. Σχετικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την A.A.S. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 193/2022, ημερομηνίας 14.9.2022:
«Υπενθυμίζουμε ότι η κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη ή η επιβολή όρων για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με αφετηρία, βεβαίως, την ατομική ελευθερία και ότι η κράτηση αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση (Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130, 134). Επέμβαση του Εφετείου χωρεί αν διαπιστωθεί ότι αυτή η εξουσία δεν ασκήθηκε κατά τρόπο δικαστικό, είτε διότι εμφιλοχώρησαν εξωγενή στοιχεία, είτε γιατί παραγνωρίστηκαν κριτήρια που καθορίστηκαν από τη νομολογία ως προαπαιτούμενα (Dydi v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 103/2020 [σχ. Με 104/2020], ημερ. 3/9/2020 και Γεωργίου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 131/2021, ημερ. 1/9/2021). Στην Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997)2 Α.Α.Δ. 109 λέχθηκε ότι «το Εφετείο δεν επεμβαίνει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στα πρωτόδικα Δικαστήρια εκτός για πολύ σοβαρούς λόγους και σε εξαιρετικές περιπτώσεις». (Βλ. Επίσης Μαυρομιχάλης ν. Αστυνομίας (2014) 2 Α.Α.Δ. 256 και Suleyman v. Αστυνομίας, ποιν. Εφ. 120/20, 11.8.20), ECLI:CY:AD:2020:B286.»
Είναι χρήσιμο να τεθεί ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο, ως προκύπτει από την απόφασή του, εξέτασε τους σχετικούς με τον κίνδυνο φυγοδικίας παράγοντες, ως καθορίζει η νομολογία. Διαπίστωσε τη σοβαρότητα των αδικημάτων αλλά και της ποινής που δυνατόν να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης και ασχολήθηκε με το μαρτυρικό υλικό στην όψη του οποίου διαπίστωσε την πιθανότητα καταδίκης του εφεσείοντα. Ασχολήθηκε περαιτέρω με τις προσωπικές περιστάσεις του εφεσείοντα, στη βάση των όσων είχαν τεθεί ενώπιόν του από τη συνήγορό του. Αναφέρθηκε, συναφώς, ότι ο εφεσείων βρίσκεται στην Κύπρο εδώ και 18 μήνες και είναι κάτοχος άδειας παραμονής μέχρι το έτος 2030. Η μητέρα του είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης ιδιοκτησίας στη Δημοκρατία και ο ίδιος είναι ενταγμένος σε πρόγραμμα απεξάρτησης για το οποίο απαιτείται τακτικά η φυσική παρουσία του και η λήψη αγωγής. Έχει δε συγγενείς και εξαδέλφια στην Κύπρο. Έκρινε, το πρωτόδικο Δικαστήριο, ότι οι προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα δεν δημιουργούν οποιουσδήποτε ισχυρούς δεσμούς με τη Δημοκρατία, ούτε δύνανται να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας του σε συνάρτηση πάντοτε με τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Απασχόλησε, τέλος, το πρωτόδικο Δικαστήριο ο χρόνος κράτησης του εφεσείοντα, κρίνοντας αυτόν μη υπερβολικό σε συνδυασμό με τα όσα είχε συνυπολογίσει.
Από το πρακτικό της επίδικης δικασίμου προκύπτει ότι το τι αναφέρθηκε από την πλευρά του εφεσείοντα ως προς την κατάσταση της υγείας του περιορίστηκε στο γεγονός ότι συμμετέχει σε εξειδικευμένο πρόγραμμα άμεσης απεξάρτησης στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, όπου αναγκαστικά απαιτείται η φυσική του παρουσία. Λέχθηκε ότι καθημερινώς του χορηγούνται φάρμακα λόγω των προβλημάτων υγείας που προκύπτουν από την απεξάρτηση. Διαπιστώνεται ότι τα όσα αναφέρονται στην αιτιολογία του λόγου έφεσης, τα οποία είναι και τα μόνα στοιχεία στα οποία ο εφεσείων βασίζεται αμφισβητώντας την πρωτόδικη απόφαση, δεν τέθηκαν με τον ανάλογο τρόπο πρωτοδίκως, παρά την επιβεβαίωση από τον ίδιο τον εφεσείοντα των όσων ανέφερε η συνήγορός του. Είναι καλώς γνωστό ότι ζητήματα που δεν τίθενται πρωτοδίκως δεν μπορούν να εξεταστούν κατ' έφεση. Παρά τούτο, έχοντας κατά νου τη φύση του εγειρόμενου θέματος, λαμβάνουμε υπ' όψιν τα όσα προβάλλονται με τον λόγο έφεσης και τα όσα τέθηκαν σήμερα ενώπιόν μας προς διαπίστωση κατά πόσο επιβάλλουν ή δικαιολογούν οποιαδήποτε παρέμβασή μας.
Με βάση όλα τα ενώπιόν μας στοιχεία, δεν εντοπίζουμε σφάλμα στην πρωτόδικη κρίση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε καθετί σχετικό στο πλαίσιο απόφασης του κατά πόσο θα έπρεπε να διαταχθεί η κράτηση του εφεσείοντα και η κρίση του κρίνεται εντός των ορθών πλαισίων άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας. Τα όσα δε ο εφεσείων έθεσε με τον λόγο έφεσης, πέραν της αοριστίας με την οποία τέθηκαν, ουδόλως θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν ή δικαιολογούν διαφορετική κρίση. Είναι προφανές ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε κατάσταση πραγμάτων όσον αφορά την υγεία του εφεσείοντα που να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί με τον κατάλληλο τρόπο κατά την κράτησή του. Αναφορικά δε με την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του εφεσείοντα, αποτελεί πάγια αρχή ότι αυτά εφαρμόζονται κατά τον χρόνο κράτησης ενός υποδίκου. Δεν κρίνουμε ότι, δίχως άλλο, οι ενώπιόν μας αναφορές του εφεσείοντα δικαιολογούν την ανατροπή της καθ’ όλα ορθής διαταγής κράτησής του. Δεδομένα, ασφαλώς, αναμένεται η παροχή κάθε αναγκαίας φροντίδας των δικαιωμάτων του εφεσείοντα κατά τον χρόνο που τελεί υπό κράτηση.
Αβάσιμο κρίνουμε τον λόγο έφεσης.
Ως αποτέλεσμα η παρούσα έφεση απορρίπτεται. Η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται.
Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.
ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ‑ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.
Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο