EVRIPIDES DEMETRIOU v. METLIFE EUROPE D.A.C., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε30/26, 22/9/2026
print
Τίτλος:
EVRIPIDES DEMETRIOU v. METLIFE EUROPE D.A.C., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε30/26, 22/9/2026

ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

(Πολιτική Έφεση Αρ. Ε30/26)

(i-justice)

 

22 Σεπτεμβρίου, 2026

 

[ΣΤΑΥΡΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ]

[ΚΟΝΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]

 

EVRIPIDES DEMETRIOU

Εφεσείων/Καθ’ ου η Αίτηση

 

και

 

METLIFE EUROPE D.A.C.

Εφεσίβλητη/Αιτήτρια

 

------------------------------------------

 

Αίτηση για διαγραφή της έφεσης ημερ. 29.4.2026

 

Ο Εφεσείων εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Χρίστος Δημητριάδης για Κώστας Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε., για την Εφεσίβλητη

 

------------------------------------------

 

         ΣΤΑΥΡΟΥ, Π.: Η απόφαση είναι ομόφωνη και θα δοθεί από την Παπαδοπούλου, Δ.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

         ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Ο Εφεσείων καταχώρισε στις 14.2.2025 Έντυπο Απαίτησης κατά της Εφεσίβλητης αξιώνοντας την επιδίκαση ποσού €12.292,13. Ακολούθησε έγγραφο με τίτλο «Έκθεση Απαίτησης» το οποίο φέρεται να καταχωρίστηκε από τον «Ενάγων: ένας άνθρωπος από σάρκα και οστά («εγώ»)» υπό την ιδιότητα του Εισαγγελέα και στο οποίο καταγράφονται τα παράπονα του εναντίον αριθμού προσώπων. Η Εφεσίβλητη καταχώρισε αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης ζητώντας την απόρριψη της απαίτησης βάσει του Μέρους 23 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, στην οποία αντέδρασε ο Εφεσείων με την καταχώριση Ένστασης, προβάλλοντας ότι «δεν υπάρχει εκχώρηση εξουσιοδότησης από τον METLIFE EUROPE D.A.C. προς τον ΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε για να ενεργεί εκ μέρους τους». Μετά από ακροαματική διαδικασία το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε συνοπτική απόφαση απορρίπτοντας στο σύνολο της την απαίτηση του Εφεσείοντος. Στις 31.8.2025 ο Εφεσείων καταχώρισε αίτηση ζητώντας παράταση του χρόνου καταχώρισης ειδοποίησης έφεσης κατά της απόφασης ημερ. 4.8.2025, η οποία απορρίφθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία με Απόφαση ημερ. 25.2.2026.

 

         Παρά την απόρριψη του αιτήματος για παράταση, ο Εφεσείων καταχώρισε στις 7.3.2026 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Έφεση όπου αναγράφεται ότι η ημερομηνία της απόφασης κατά της οποίας επιθυμεί να ασκήσει έφεση είναι η 25.2.2026, ήτοι στρέφεται κατά της απόρριψης του αιτήματος του για παράταση καταχώρισης Έφεσης. Εντούτοις, στο Τμήμα 5 όπου θα έπρεπε να καταγράφονται οι Λόγοι Έφεσης, αναγράφονται τα εξής:

 

            «legal error: there is no proof of delegation of authority from METLIFE EUROPE D.A.C. for Costas P. Demetriades LLC to act on their behalf, see exhibit A.

            [GREEK TRANSLATION:]

            Νομικό σφάλμα: δεν υπάρχει απόδειξη εξουσιοδότησης από METLIFE EUROPE D.A.C. για τον «Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε.» να ενεργεί εκ μέρους της, βλέπε έκθεμα Α».

 

         Με την υπό κρίση Αίτηση η Εφεσίβλητη ζητά τη διαγραφή της Ειδοποίησης Έφεσης εν όλω και την επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης ολικώς. Ο ομνύοντας προς υποστήριξη αυτής αναφέρει ότι η θέση που προβάλλεται με την Έφεση είναι αβάσιμη και αλυσιτελής καθώς δεν αφορά ούτε προσβάλλει το σκεπτικό του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην εφεσιβαλλόμενη Απόφαση, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία πραγματική προοπτική επιτυχίας της Έφεσης.

 

         Δυστυχώς, λόγω της συμπεριφοράς του Εφεσείοντος, η διαδικασία ενώπιον μας ήταν δύσκολη. Ο Εφεσέιων αρνήθηκε να λάβει οδηγίες για την περαιτέρω πορεία της Αίτησης αναφέροντας τελικώς ότι «Δεν απαντώ σε ενστάσεις απαντώ μόνο σε claims. Υπάρχει claim τούτο το Δικαστήριο να απαντήσω ή όχι;» κατόπιν του οποίου περιφρονητικά προς το Δικαστήριο και τους άλλους παράγοντες της δίκης, αποχώρησε από την αίθουσα (σχετικά τα όσα επιμαρτυρεί το πρακτικό ημερ. 17.9.2026). Ο ευπαίδευτος συνήγορος προχώρησε και επιχειρηματολόγησε υπέρ της Αίτησης του.

 

         Το ζήτημα διέπει το Μέρος 41.9 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 το οποίο προβλέπει ότι:

 

            «41.9. Διαγραφή ειδοποιήσεων έφεσης και παραμερισμός ή επιβολή όρων

            (1)     Το Εφετείο δύναται κατόπιν αίτησης ή αυτεπάγγελτα:

                     (α)  να διαγράψει ειδοποίηση έφεσης εν όλω ή εν μέρει·

                     (β)  να επιβάλει ή να διαφοροποιήσει όρους υπό τους οποίους μπορεί να ασκηθεί έφεση.

            (2)     Το Εφετείο ασκεί τις εξουσίες του, δυνάμει της παραγράφου (1) μόνο όταν υπάρχει επιτακτικός λόγος να το πράξει και αφού ακούσει τον επηρεαζόμενο διάδικο.

            (3)     Υπάρχει επιτακτικός λόγος για απόρριψη της ειδοποίησης έφεσης όταν αυτή κρίνεται απαράδεκτη, προπετής, προδήλως αβάσιμη ή ως ασκηθείσα προς το σκοπό παρέλκυσης της απονομής της δικαιοσύνης».

 

         Αντίστοιχη πρόνοια περιλαμβάνεται στον Κανονισμό 10(i) του περί Εφέσεων Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1996 (4/1996).

 

         Όπως αναφέραμε και πρόσφατα στην Χρυσικού ν. Δημητρίου κ.ά., Πολ. Έφ. Ε185/21, ημερ. 13.5.2026:

 

         «…η εξουσία για τη συνοπτική απόρριψη έφεσης πηγάζει από το ίδιο το Σύνταγμα και έχει ως αντικείμενο την περιφρούρηση των διαδικασιών και τη διαφύλαξη των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου από περισπασμούς που επάγεται η εξέταση αβάσιμων δικαστικών μέτρων (βλ. Tricor Ltd υπό εκκαθάριση (δια του εκκαθαριστή της Αθανάση Νεοφύτου) ν Eurobank Cyprus Ltd, Πολ. Εφ. Ε66/2020, ημερ. 12.1.2023, Χρυσοστόμου ν Μαυρομουστάκη (1998) 3 Α.Α.Δ. 316, Αλφρέδου ν Bank of Cyprus Public Company Ltd, Πολ. Εφ. 99/24, ημερ. 28.2.2025)».

 

         Έφεση είναι προδήλως αβάσιμη αν από το περιεχόμενο της διαπιστώνεται ότι δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας (βλ. Θεοδώρου ν. Μαλλούπα κ.ά., Πολ. Έφ. 62/18, ημερ. 5.4.2024, Επί τοις Αφορώσι την αίτηση της Εταιρείας Unibrand Secretarial Services Limited από τη Λευκωσία για Εκκαθάριση της Εταιρείας Tricor Limited, Πολ. Έφ. 53/2016, ημερ. 18.4.2024 και Αλφρέδου ν. Bank of Cyprus Public Company Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. 99/24, ημερ. 28.2.2025).

 

         Μελετώντας την Ειδοποίηση Έφεσης διαπιστώνεται ότι δεν περιέχει οποιαδήποτε αιτιολογία του μοναδικού Λόγου Έφεσης, ο οποίος εν πάση περιπτώσει δεν άπτεται της ουσίας της εφεσιβαλλόμενης Απόφασης. Όπως λέχθηκε και στην Evripides Demetriou v. Phileleftheros, Πολ. Έφ. Ε44/25, ημερ. 8.10.2025 (απόφασης μονομέλειας):

 

         «Στην παρούσα υπόθεση, το έντυπο που καταχωρήθηκε ως ειδοποίηση έφεσης, όχι μόνον δεν συνάδει με τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, αλλά επίσης το πιο σημαντικό, δεν προσδιορίζει με ακρίβεια τους λόγους έφεσης. Ως αποτέλεσμα, είναι δύσκολο να διαγνωστεί επακριβώς, ποιο είναι το παράπονο του εφεσείοντα ή το κατ' ισχυρισμό λάθος του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην ενδιάμεση του απόφαση του, με την οποία απέρριψε το πρωτόδικο αίτημα για έκδοση ερήμην απόφασης. Ως προς την αναγκαιότητα για επαρκή αιτιολόγηση των λόγων έφεσης, σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μ.Φ.Χ. v. Μ.Κ.Χ., στην Έφεση Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου αρ. 28/2021, ημερ. 23.06.2022, στην οποία λέχθηκαν τα εξής:

 

                     «Ο τρόπος σύνταξης των λόγων έφεσης μας αναγκάζει να υπενθυμίσουμε ότι η έκταση κάθε λόγου έφεσης διέρχεται και διαπιστώνεται μέσα από την αιτιολόγηση του.  Γι' αυτό και πρέπει να υπάρχει πλήρης αιτιολόγηση και στην απουσία αιτιολόγησης ο λόγος έφεσης είναι άκυρος».»

 

         Επίσης στην Πίριλλου ν. Α.Ι. Καρπασίτης & Υιοί, Πολ. Έφ. 80/20 κ.ά., ημερ. 31.10.2025 καταγράφονται τα εξής:

 

            «Υποδεικνύεται καταρχάς ότι και οι τρεις παράγραφοι της αιτιολογίας του λόγου έφεσης διέπονται από γενικότητα, αοριστία και ασάφεια με αποτέλεσμα ο λόγος έφεσης να είναι ατελής. Όπως έχει λεχθεί στην Δημητρίου ν. KPMG LTD, Πολ. Έφ. Αρ. 311/2014, ημερ. 24.1.2023, ECLI:CY:AD:2023:A25: «Έχοντας υπ΄ όψιν πως τα συστατικά στοιχεία των λόγων έφεσης συντίθενται, πρώτον, από τον προσδιορισμό του λάθους και δεύτερο τους λόγους που στοιχειοθετούν το σφάλμα και χωρίς το ένα ή το άλλο ο λόγος έφεσης είναι ατελής (Μιχαηλίδου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 112), οι συγκεκριμένοι λόγοι έφεσης απορρίπτονται (Σαμουρίδης ν. Inzeyannis, Πολ. Έφ. 326/14, ημερ. 18.3.2022, ECLI:CY:AD:2022:A133)».

 

         Τα όσα η Εφεσίβλητη προβάλλει ευσταθούν. Πέραν της έλλειψης αιτιολογίας που από μόνη της καθιστά την Έφεση αβάσιμη, όπως και στην απόφαση Χρυσικού (πιο πάνω) ο μοναδικός Λόγος Έφεσης είναι παντελώς άσχετος με την Απόφαση την οποία η Έφεση προσβάλλει. Ειρήσθω εν παρόδω δεν προκύπτει να έχει παραχωρηθεί οποιαδήποτε άδεια για παράταση του χρόνου καταχώρισης της Έφεσης από οποιοδήποτε Δικαστήριο.

 

         Διαφαίνεται ξεκάθαρα, από τα πιο πάνω ότι η υπό κρίση Έφεση είναι προδήλως αβάσιμη καθιστώντας την απόρριψη της από το στάδιο αυτό απαραίτητη.

 

         Η Έφεση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη.

 

         Επιδικάζονται υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον του Εφεσείοντος έξοδα €1.500 πλέον Φ.Π.Α.

 

 

 

                                                                ΣΤ. Ν. ΣΤΑΥΡΟΥ, Π.

 

 

                                                                Α. ΚΟΝΗΣ, Δ.

 

 

                                                                Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο