ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ‑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Αίτηση Αρ.: 11/2026)
(i-justice)
08 Οκτωβρίου 2026
[Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ/ΣΤΕΣ]
GEORGE GABER MAKEEN GERGES – G.G.M.G,
Αιτητής,
v.
ENGY MOUSSA FARAG HENNES – E.M.F.H,
___________________
Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 10.07.2026 για την παραχώρηση άδειας για την καταχώρηση έφεσης κατά του υπολογισμού του καταλόγου εξόδων 67/2025.
___________________
Βρ. Χατζηχάννας, για τον Αιτητή.
ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον δικαστή Δρουσιώτη.
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.: Με την παρούσα Αίτηση, ο Αιτητής ζητά άδεια του Εφετείου για να καταχωρίσει έφεση κατά του υπολογισμού του καταλόγου εξόδων 67/2026, ο οποίος εγκρίθηκε στο πλαίσιο αίτησης 19/2023 Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και ο οποίος αφορούσε τον υπολογισμό από τον Πρωτοκολλητή προς όφελος της καθ’ ης η αίτηση, σε κλίμακα €100.00,00 - €500.000,00, στην αίτηση ημερομηνίας 19.12.2025, εναντίον του Αιτητή, δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.05.2026.
Σύμφωνα με αυτά που αναφέρονται στην Αίτηση, ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για ψήφιση εξόδων στο Οικογενειακό Δικαστήριο για δύο εμφανίσεις που το πρωτόδικο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της κυρίως αίτησης υπ’ αριθμό 19/2023, διέταξε «έξοδα εναντίον της Καθ’ ης». Ο Πρωτοκολλητής του απέρριψε την ψήφιση του καταλόγου και με αίτηση του στο πρωτόδικο Δικαστήριο ζήτησε την αναθεώρηση της απόφαση του Πρωτοκολλητή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του απέρριψε την αίτηση, με έξοδα εναντίον του. Γι’ αυτή την απόρριψη καταχωρήθηκε η έφεση Ε72/2026. Η καθ’ ης η αίτηση κατέθεσε στον Πρωτοκολλητή τον πιο πάνω αναφερόμενο κατάλογο εξόδων, ο οποίος ψηφίσθηκε στις 26.06.2026 και είναι αυτόν τον υπολογισμό που ο Αιτητής επιθυμεί να προσβάλει.
Προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, αναφέρονται στην ένορκη δήλωση η οποία την συνοδεύει, τα ακόλουθα:
«1. Γνωρίζω προσωπικά όλα τα γεγονότα της Υπόθεσης και δηλώνω ότι υπέβαλα Αίτηση για ψήφιση εξόδων στο Οικογενειακό Δικαστήριο για δύο εμφανίσεις, που το Πρωτόδικο διέταξε «έξοδα εναντίον της Καθ’ ης» δηλ. υπέρ του Αιτητή και προφανώς αποτελεί Δεδικασμένο. Ο Πρωτοκολλητής απέρριψε την Αίτηση μου και αποτάθηκα στο Πρωτόδικο για τυχόν αναθεώρηση της απόφασης του Πρωτοκολλητή (απαιτούμενο, για κατάθεση ή όχι Έφεσης). Το Πρωτόδικο απέρριψε την Αίτησή, με έξοδα εναντίον μου και τότε κατέθεσα την Ε72/26.
2. Το ποσό που ζήτησα να ψηφισθεί ήταν πέριξ των €1,000, για τις δύο εμφανίσεις που τα έξοδα ήταν υπέρ Αιτητή, άρα η Κλίμακα της Αίτησης μου ήταν €500 - €2,000 και όχι στην κλίμακα €100,000 έως €500,000 όπως λανθασμένα έγραψαν στον Κατάλογο Υπολογισμού και έτσι υπολογίστηκαν.
3. Το με α/α 1 του Καταλόγου εξόδων δεν είναι ορθό καθότι ουδέποτε κατατέθηκε Γραπτή Ένσταση στο Αίτημα μου, εξ’ ου και δεν υπάρχει ένσταση στο Σύστημα. Επίσης το με α/α 3 του Καταλόγου δεν είναι αληθές καθότι δεν κληθήκαμε και δεν παρουσιαστήκαμε στο Δικαστήριο για απαγγελία και λήψη της Απόφασης, η απόφαση αναρτήθηκε στο Σύστημα i-justice.
4. Το με α/α 4 του Καταλόγου είναι αναληθές καθότι ουδεμία επιστολή ετοίμασε και παρέδωσε στο Δικαστήριο ή/και σε μένα και ούτε υπάρχει κάποιο Τεκμήριο στον Κατάλογο Υπολογισμού, για Απόδειξη, ούτε βέβαια για ανάρτηση στο Σύστημα υπάρχει, γι’ αυτό το θέμα.
5. Εκκρεμεί η Έφεσή μου με Αρ. 72/2026, για το ότι δεν εγκρίθηκαν τα υπέρ του Αιτητή έξοδα για τις δύο εμφανίσεις, ως το Δικαστήριο αποφάσισε τότε και τελικά απορρίφθηκε η Αίτησή μου.
6. Τονίζω ότι τα έξοδα της Καθ’ ης στην κυρίως Αίτηση ήταν στην Κλίμακα €100,000 - €500,000 και υπολογίστηκαν στο ποσό των επτά χιλιάδων Ευρών περίπου, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, υπέρ της Καθ’ ης. Επομένως, δεν μιλούμε για την κυρίως Αίτηση Περιουσιακών Διαφορών που το ποσό υπολογίστηκε υπέρ της Καθ’ ης, αλλά για την Αίτηση μου για δύο εμφανίσεις ΜΟΝΟΝ στις 4/10/23 και 22/11/23 που το Πρωτόδικο διέταξε «τα έξοδα υπέρ του Αιτητή» και μιλούμε για ένα ποσό πέριξ των 950 Ευρώ.
7. Είναι εκπληκτικό που στον Πρώτο Κατάλογο για υπολογισμό των εξόδων, ο συνάδελφος της Καθ’ ης συμπεριέλαβε και τις δύο εμφανίσεις, που το Δικαστήριο διέταξε έξοδα υπέρ μου (για Αιτητή)……..»
Κατόπιν οδηγιών του Εφετείου, καταχωρήθηκε και συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
«1. Για την Παράγραφο 3 της Ένορκης μου, ημ. 10.7.26, διευκρινίζω ότι το με α/α 1 του Καταλόγου εξόδων που κατέθεσε ο αντίδικος και υπολογίστηκε, δεν είναι ορθό (Ο Κατάλογος του, είναι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) καθότι ουδέποτε κατέθεσε Γραπτή Ένσταση στην Αίτηση μου, εξ’ ου και δεν υπάρχει και στο σύστημα Ένσταση, τα ίδια ισχύουν και για το με α/α 4 του Καταλόγου του, αφού δεν κατέθεσε και δεν υπάρχουν επιστολές. Επίσης, το με α/α 3 του αναφερόμενου Καταλόγου δεν είναι ορθό, καθότι δεν κληθήκαμε και δεν παρουσιαστήκαμε στο Δικαστήριο για την απαγγελία και για να μας δοθεί Απόφαση. Η απόφαση αναρτήθηκε στο Σύστημα i-justice και μας τηλεφώνησαν από το Δικαστήριο ότι αναρτήθηκε και να τη δούμε.
2. Για την Παράγραφο 6 της Ένορκής μου, διευκρινίζω ότι, παρόλον που ο αντίδικος ανέγραψε / διεκδίκησε με τον πρώτο Κατάλογο του, ημερ. 4.7.25 για Υπολογισμό εξόδων την κλίμακα €100.000 - €500.000, ο Πρωτοκολλητής χρησιμοποίησε την Κλίμακα € 50.000 - € 100.000, που ανέγραψε στην κορυφή της σελίδας και διέγραψε την αιτηθείσα Κλίμακα (Επισυνάπτεται ο Κατάλογος του, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Τελικά του ενέκριναν το ποσό των €6.979 Ευρώ, ως έξοδα.
Η Αίτηση μου δια δύο εμφανίσεις ΜΟΝΟΝ, στις 4/10/23 και 22/11/23 που η Διαταγή του Δικαστηρίου ήταν «τα έξοδα υπέρ του Αιτητή» για ένα ποσό πέριξ των 950 Ευρώ, όμως ο Πρωτοκολλητής, αλλά και η Πρωτόδικος δικαστής, παραβιάζοντας το Δεδικασμένο, απέρριψαν τον Κατάλογο Εξόδων και ακολούθως την Αίτηση (του πελάτη μου), για τα πιο πάνω, με έξοδα εναντίον του.
Τονίζω εμφαντικά ότι σε τρεις άλλες δικές μου περιπτώσεις, όπου δύο φορές το Επαρχιακό, και μία το Διοικητικό Δικαστήριο, αποφάσισαν «τα έξοδα υπέρ του Αιτητή στις δύο και η άλλη τα έξοδα υπέρ του Καθ’ ου» δηλ. εμού, τόσο η Ανώτερη Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού, κ. Μακρίδου, όσο και η Πρωτοκολλητής Α’ του Διοικητικού Δικαστηρίου, ψήφισαν τα υπέρ μου έξοδα, χωρίς πρόβλημα. Δεν αντιλήφθηκα τη θέση και απόφαση του Πρωτοκολλητή του Οικογενειακού, παρόλο που του ανέφερα και τόνισα τις πιο πάνω Αποφάσεις των άλλων Πρωτοκολλητών, ιδιαίτερα της Ανώτερης Πρωτοκολλητού και ότι το θέμα αποτελεί Δεδικασμένο και Άνιση Μεταχείριση, αλλά ουδόλως συμφωνούσε.
ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3
3. Για την Παράγραφο 7 της Ένορκής μου, διευκρινίζω ότι, ο συνάδελφος της Καθ’ ης, στον Πρώτο Κατάλογό του για υπολογισμό των εξόδων δηλ. στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, παράγρ. 13, πιο πάνω, συμπεριέλαβε και τις δύο εμφανίσεις, που το Δικαστήριο διέταξε έξοδα υπέρ μου (για Αιτητή).
Πρόσθετα, για ίδιες ακριβώς ενέργειες ο Πρωτοκολλητής, αλλά και η Πρωτόδικος δικαστής εγκρίνουν διαφορετικά ποσά π.χ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, α/α 18, Εμφάνιση για απαγγελία Απόφασης, Αιτείται €266, εγκρίνονται €185, α/α 19, για κάθε μία επιστολή Αιτείται €119, εγκρίνονται €66 α/α 20, Ετοιμασία Καταλόγου Εξόδων, Αιτείται €177, εγκρίνονται €102, α/α 21, Προσέλευση για Καταχώρηση Καταλόγου Εξόδων, Αιτείται €89, εγκρίνονται €62.
Στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, για ίδιες ακριβώς ενέργειες: α/α 3, Εμφάνιση για απαγγελία Απόφασης Αιτείται € 266 εγκρίνονται €266, α/α 4 για κάθε μία επιστολή Αιτείται €77 για κάθε επιστολή, εγκρίνεται μία επιστολή €231, α/α 5 Ετοιμασία Καταλόγου Εξόδων, Αιτείται € 177 εγκρίνονται €177, α/α 6, Προσέλευση για Καταχώρηση Καταλόγου Εξόδων, Αιτείται €89, εγκρίνονται €89.
Από το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 εγκρίθηκαν ΟΛΑ τα ποσά που ζητήθηκαν, επακριβώς. Οι διαφορές των εγκρίσεων των ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ 1 & 2, για ίδιες ακριβώς ενέργειες αποτελούν Κλασική Περίπτωση Άνισης Μεταχείρισης, είναι δύο μέτρα και δύο σταθμά, για την ίδια ακριβώς Υπόθεση, με ίδιους τους Διαδίκους, ίδιο Πρωτοκολλητή και Δικαστή. Μεγάλες διαφορές στα ποσά υπάρχουν και για τις Εμφανίσεις στο Δικαστήριο.»
Ενώπιον μας εμφανίστηκε ως συνήγορος ο κ. Χατζηχάννας, διαδραματίζοντας ουσιαστικά διπλό ρόλο αφού είναι και ο ενόρκως δηλών. Γι’ αυτό το θέμα επαναλαμβάνουμε ότι σύμφωνα με την πάγια νομολογιακή αρχή, αυτό θα πρέπει να αποφεύγεται.
Στην ενώπιον μας αγόρευση του άφησε να νοηθεί ότι το θέμα το οποίο τον απασχολεί είναι η διαφορά των δύο καταλόγων που ως υποστηρίζει ψηφίσθηκαν από τον ίδιο Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από τον ίδιο πρωτόδικο Δικαστή, πλην, όμως, παρουσιάζουν ουσιαστικές αυξομειώσεις ως προς τα ποσά, καθώς και στο γεγονός ότι η Αίτηση του αφορούσε ένα ποσό γύρω στα €950,00. Συμφώνησε, ωστόσο, ότι η κυρίως αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στο πρωτόδικο Δικαστήριο είναι στην κλίμακα €100.000,00 - €500.00,00. Για τα έξοδα απαγγελίας και λήψης απόφασης, συμφώνησε, επίσης, ότι αποτελεί πρακτική να επιδικάζονται έξοδα ασχέτως αν η απόφαση αναρτήθηκε στο σύστημα i-justice και δεν υπήρξε φυσική παρουσία στο Δικαστήριο.
Η εξέταση της υπό αναφορά Αίτησης βρίσκεται κάτω από τις προϋποθέσεις του Μέρους 41.22 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023 στο οποίο προβλέπονται τα ακόλουθα:
«41.22. Έφεση σε σχέση με τα έξοδα
(1) Έφεση που ασκείται επί αποφάσεως με μόνο λόγο εφέσεως τις λανθασμένες οδηγίες ως προς τα έξοδα, ή επί διατάγματος που αφορά στον υπολογισμό ή την αναθεώρηση του υπολογισμού των εξόδων δεν επιτρέπεται παρά μόνο κατόπιν αδείας του Εφετείου ή Δικαστή αυτού.
(2) Άδεια χορηγείται κατόπιν αιτήσεως χωρίς ειδοποίηση μόνο εάν προκύψει ότι οι οδηγίες ή το διάταγμα είναι αντίθετο προς τις πρόνοιες οποιουδήποτε νόμου ή κανονισμού, ή βασίζεται σε παρανόηση γεγονότος ή διατάσσει οποιοδήποτε διάδικο να καταβάλλει έξοδα που προκλήθηκαν χωρίς επαρκή αιτία, από άλλο διάδικο.»
Στην Πολιτική Αίτηση 9/2025 (i-justice) ημερομηνίας 19.12.2025, όσον αφορά στις προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδειας για καταχώριση έφεσης σε σχέση με τα έξοδα, λέχθηκαν τα εξής:
«Η πιο πάνω διάταξη είναι πανομοιότυπη με τη Δ.35, Θ.20 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνεπώς η προηγούμενη Νομολογία επί του θέματος παραμένει ισχυρή. Στην υπόθεση Διγενής Ακρίτας Μόρφου v. Τυπογραφεία Κ. Γιαλλουρής & Υιοί Λτδ, Πολ. Έφεση 36/19, ημερ. 31.5.2019, ECLI:CY:AD:2019:B209, ECLI:CY:AD:2019:B209 επισημάνθηκε ότι η παροχή άδειας δεν εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αλλά συναρτάται με τη στοιχειοθέτηση μιας εκ των προϋποθέσεων που καθορίζονται στους κανονισμούς. Στην Ψαρούδης Μπετόν Λτδ, Πολ. Αίτηση 6/24, ημερ. 8.11.2024 επιβεβαιώθηκε ότι εναπόκειται στον αιτητή να καταδείξει σε ποια από τις πιο πάνω προϋποθέσεις στηρίζει το αίτημα του για την παραχώρηση άδειας για έφεση.»
Έχουμε εξετάσει με προσοχή τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας τόσο με τις ένορκες δηλώσεις οι οποίες στηρίζουν την Αίτηση όσο και αυτά που λέχθηκαν προφορικά ενώπιον μας και παρατηρούμε τα ακόλουθα: Το ότι ψηφίσθηκαν τα έξοδα στην κλίμακα €100.000,00 - €500.000,00 αποτελεί παραδοχή του Αιτητή ότι η κυρίως αίτηση είναι καταχωρημένη σ’ αυτή την κλίμακα. Ως προς την επιδίκαση του ποσού των €532,00 αυτό ως αναφέρεται στον κατάλογο αφορά την προετοιμασία ακρόασης αίτησης δια κλήσεως στις περιπτώσεις που υπάρχει ένσταση και από τα λεχθέντα του Αιτητή έγινε ακρόαση και εκδόθηκε πρωτοδίκως απόφαση.
Οι ενώπιον του Εφετείου αναφορές του Αιτητή, μέσω των ενόρκων δηλώσεων του, αποτελούν ατεκμηρίωτες αιτιάσεις καθότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε επιβεβαίωση αν έχει καταχωρηθεί ένσταση ή όχι και ο Αιτητής όφειλε με γεγονότα να αιτιολογήσει τις αναφορές του. Με τις εικασίες που προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις δεν διαπιστώνουμε οποιαδήποτε παράβαση του Κανονισμού 41.22 αλλά ούτε μπορούμε να διαπιστώσουμε αν υπήρξε οποιαδήποτε λανθασμένη οδηγία ως προς τα έξοδα ή επί του διατάγματος που αφορά τον υπολογισμό τους. Περαιτέρω, δεν μπορεί να αποτελέσει θέμα προς εξέταση η σύγκριση δύο καταλόγων εξόδων με διαφορετικό αριθμό και ημερομηνία και ούτε αυτό από μόνο του αποτελεί παραβίαση των κανονισμών. Μπορεί να είναι κάτω από τον ίδιο τίτλο και αριθμό αίτησης, αλλά πρόκειται για δύο διαφορετικές αιτήσεις στα πλαίσια δύο διαφορετικών διαδικασιών. Με αυτά τα δεδομένα κρίνουμε ότι από τα ενώπιον μας στοιχεία δεν προκύπτει κάποια παραβίαση των Κανονισμών αλλά ούτε και στοιχειοθετείται κάποια από τις προϋποθέσεις του Μέρους 41.22(2) ώστε να μπορεί να δοθεί άδεια για την καταχώρηση έφεσης.
Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται.
Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.
Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Δ.
Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο