ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ‑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ.: Ε71/2025)
20 Οκτωβρίου 2026
[Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΠΑΦΟΥ,
Εφεσείοντες,
v.
1. ΣΑΒΒΑ ΒΕΡΓΑ,
2. ΕΥΤΥΧΙΟΥ ΜΑΛΗΚΙΔΗ,
3. MEDCON CONSTRUCTION LTD,
4. GENERAL CONSTRUCTIONS COMPANY LTD,
5. MEDCON-GCC JOINT VENTURE,
6. ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΡΑΝΤΟΚΗ,
7. ΑΝΔΡΕΑ ΧΕΙΜΑΡΡΙΔΗ,
8. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΑΒΡΑΑΜΙΔΗ,
Εφεσίβλητοι.
___________________
Αίτηση ημερομηνίας 05.08.2026
για επίσπευση στην εκδίκαση της Έφεσης
___________________
Κ. Χρ. Κότροφος για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Δ.Ε.Π.Ε., για τους Εφεσείοντες/Αιτητές.
Λ. Σιακαλλή (κα) για Μούζουρου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε., για τον Εφεσίβλητο 1/Καθ’ ου η Αίτηση.
Καμία εμφάνιση. για τον Εφεσίβλητο 2/Καθ’ ου η Αίτηση.
Λ. Σιακαλλή (κα) για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για τους Εφεσίβλητους 3-8/Καθ’ ων η Αίτηση.
ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον δικαστή Δρουσιώτη.
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.: Μέσα στο πλαίσιο αγωγής οι εφεσείοντες ως ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για τροποποίηση του δικογράφου της Έκθεσης Απαίτησης δυνάμει της Δ.25 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού την εξέτασε απέρριψε το αίτημα των εφεσειόντων για τροποποίηση του δικογράφου καθότι, ως αναφέρεται στην πρωτόδικη απόφαση, η τροποποίηση «θα οδηγούσε σε ατέρμονες διαδικασίες ενώ η αποδοχή της θέσης τους θα άνοιγε την πόρτα σε ένα ευρύ φάσμα αιτημάτων και θα καθιστούσε το αίτημα τροποποίησης που εισάχθηκε με την Δ.25 θ. 3 ανέλεγκτο».
Οι εφεσείοντες διαφώνησαν με την πιο πάνω πρωτόδικη απόφαση και με εννέα λόγους έφεσης ζητούν την ανατροπή της.
Συνοπτικά, οι εννέα λόγοι έφεσης εστιάζονται στα ακόλουθα: Ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε πως δεν προσδιορίσθηκε χρονικά πότε εκδηλώθηκε το κώλυμα του αρχικού εμπειρογνώμονα και ότι λανθασμένα δόθηκε υπέρμετρη βαρύτητα σ’ αυτό το γεγονός, ότι δεν δικαιολογήθηκε η καθυστέρηση των δύο ετών μεταξύ της άρνησης του πρώτου εμπειρογνώμονα με τον διορισμό του δεύτερου εμπειρογνώμονα, ότι λανθασμένα απέδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στον χρόνο ετοιμασίας της έκθεσης, ότι λανθασμένα έκρινε πως τα νέα δεδομένα στην Δ.25 θ.1(3) θα πρέπει να αφορούν και να σχετίζονται με την ίδια την απαίτηση και όχι άλλους εξωγενείς παράγοντες, ότι λανθασμένα αναφέρεται στην πρωτόδικη απόφαση πως ο τρόπος που οι ενάγοντες προσεγγίζουν το θέμα θα οδηγούσε σε ατέρμονες διαδικασίες και ότι δεν παρουσιάστηκε η έκθεση της κας Στυλιανού, ότι λανθασμένα έκρινε πως η τροποποίηση της απαίτησης είναι κάτι διαφορετικό από την «εισαγωγή μαρτυρίας νέου εμπειρογνώμονα» και ότι λανθασμένα έκρινε πως δεν αποτελούσαν νέα δεδομένα το κώλυμα του κ. Ιακώβου και η ετοιμασία νέας έκθεσης και οι διαφορές της από την έκθεση Ιακώβου.
Συνάμα, με την έφεση υπεβλήθη και η παρούσα Αίτηση, με την οποία ζητείται από το Εφετείο όπως η έφεση ορισθεί για ακρόαση σε σύντομο χρόνο, κατά προτεραιότητα, και χωρίς να προηγηθεί προδικασία. Το αίτημα των εφεσειόντων εστιάζεται στο ότι εάν αυτή δεν εκδικασθεί κατά προτεραιότητα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να απωλέσει η έφεση το αντικείμενο της. Ότι σε περίπτωση που περατωθεί η παρούσα έφεση και συνεχίζεται η ακρόαση της αγωγής, θα επηρεαστεί η πρωτόδικη διαδικασία. Σε περίπτωση δεύτερου αιτήματος τροποποίησης θα υπάρχει σύγκρουση μεταξύ τροποποιημένων δικογράφων και της διαταγής του Εφετείου και ότι χωρίς την τροποποίηση δεν θα μπορούν να στηριχθούν οι αξιώσεις των εφεσειόντων. Περαιτέρω, στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, αναφέρεται ότι η αγωγή χρονολογείται από το 2018, τα δικόγραφα και τα υπόλοιπα διαδικαστικά διαβήματα έχουν συμπληρωθεί και η αγωγή είναι έτοιμη για ακρόαση. Ως εκ τούτου ζητούν να εξετασθεί η έφεση σε χρόνο που η απόφαση του Εφετείου να μπορεί να έχει πραγματικό και ουσιαστικό αποτέλεσμα στην πορεία της διαδικασίας.
Οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2023 παρέχουν εξουσία στο Εφετείο για εκδίκαση έφεσης με επίσπευση και κατά προτεραιότητα έναντι άλλων παλαιοτέρων εφέσεων. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 41.4(2)(δ) το Εφετείο κατά το στάδιο της προδικασίας δύναται να δώσει οδηγίες της ακρόασης της έφεσης και ακόμα σύμφωνα με το 41.4(4) μπορεί να ορισθεί η έφεση για ακρόαση χωρίς να προηγηθεί προδικασία, οποτεδήποτε το Εφετείο το κρίνει ορθό. Η εξουσία αυτή είναι εξ ολοκλήρου διακριτική. Τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη από το Εφετείο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, επί του συγκεκριμένου αιτήματος, καθορίστηκαν στις πρόσφατες αποφάσεις του Εφετείου στις Διογένους κ.α. v. Orogeorgio Jewellery Limited, Πολιτική Έφεση Ε86/2025, ημερομηνίας 22.12.2025 και Π. Σάρδος v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Πολιτική Έφεση Ε116/2025, ημερομηνίας 29.12.2025. Και στις δύο αυτές υποθέσεις καθορίστηκε ως κριτήριο, το οποίο συνηγορεί υπέρ της επίσπευσης, η ύπαρξη περιστατικών που θα καταστήσουν άνευ αντικειμένου την έφεση σε περίπτωση που αυτή δεν εκδικαστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Διογένους (ανωτέρω) αναφέρθηκε:
«Σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως του Κανονισμού επί του οποίου στηρίζεται το αίτημα, η κατά προτεραιότητα εκδίκαση έφεσης επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Εφετείου. Τα στοιχεία που λαμβάνει υπόψη το Εφετείο προκειμένου να προχωρήσει σε επίσπευση ακρόασης, είναι κυρίως το κατεπείγον του ζητήματος που πρέπει να αποφασιστεί με την έφεση αλλά και ο επηρεασμός της πρωτοβάθμιας διαδικασίας, όταν η έφεση αφορά ενδιάμεση απόφαση σε αγωγή της οποίας η ακρόαση εκκρεμεί.»
Στην υπόθεση Σύνδεσμος Υπεραγορών Τροφίμων Κύπρου κ.α. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1997) 3 Α.Α.Δ. 142, τονίσθηκε ότι:
«Οι εφέσεις ορίζονται για προδικασία και ακρόαση, κατά χρονολογική σειρά. Μόνο όπου αποκαλύπτονται βάσιμοι λόγοι μπορεί να δικαιολογηθεί η παράκαμψη της σειράς, με την οποίαν ορίζονται οι εφέσεις για ακρόαση. Εκεί όπου το επείγον της ακρόασης της εφέσης αντισταθμίζει τους παράγοντες, που κατά φυσιολογική συνέπεια επενεργούν στη σειρά ορισμού των εφέσεων για ακρόαση.».
Εκ μέρους των εφεσίβλητων υπάρχει η δήλωση ότι δεν έχουν ένσταση. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων προχώρησε και αγόρευσε προς υποστήριξη των θέσεων τους και συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι «Η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής επίσπευσης της εκδίκασης της εφέσεως. Η εφεσιβαλλόμενη απόφαση είναι ενδιάμεση. Η Αγωγή 95/2018, στο πλαίσιο της οποίας εξεδόθη η απόφαση, εκκρεμεί προς εκδίκαση και είναι έτοιμη για Ακρόαση, αφού έχουν συμπληρωθεί όλα τα αναγκαία δικονομικά διαβήματα που προηγούνται της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας. …. η αιτούμενη (στην απορριφθείσα αίτηση) τροποποίηση αφορά σε πολύ ουσιαστικό μέρος της υπόθεσης του Εφεσείοντος, και ειδικότερα στον καθορισμό του ύψους της ζημιάς που υπέστη λόγω των Εφεσιβλήτων …… η τύχη της παρούσας έφεσης θα έχει καθοριστική σημασία για την έκβαση της δίκης και θα καθορίσει την πορεία της. Με άλλα λόγια, δεν είναι αμελητέας σημασίας το υπό έφεση ζήτημα, αλλά θα επηρεάσει σαφώς την πρωτοβάθμια διαδικασία, και δη τους χειρισμούς των διαδίκων και του Ε.Δ. Πάφου».
Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το Εφετείο θα πρέπει στο πλαίσιο ενός ορθολογικού προγράμματος εργασίας και χωρίς να επηρεάζει αρνητικά το πρόγραμμα του, να ζυγίζει τα δεδομένα κάθε έφεσης και να προβαίνει σε ανάλογες ρυθμίσεις, αν κρίνει ότι κάποια έφεση θα πρέπει να εκδικαστεί κατά προτεραιότητα, και αυτό φυσικά χωρίς να επηρεάζεται, ταυτόχρονα, το πρόγραμμα εργασίας του και η προσπάθεια εξάλειψης των καθυστερημένων εφέσεων.
Έχουμε μελετήσει με πολύ προσοχή όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας και την θέση του δικηγόρου των εφεσειόντων. Κρίνουμε, για τους λόγους που θα εξηγήσουμε στη συνέχεια, ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί εκ μέρους των εφεσειόντων η αναγκαιότητα για εκδίκαση της παρούσας έφεσης κατά προτεραιότητα.
Στην παρούσα περίπτωση δεν έχουν καταδειχθεί από πλευράς των εφεσειόντων τέτοια περιστατικά που να δικαιολογούν συμπέρασμα ότι η υπό κρίση έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου, αν δεν εκδικαστεί κατά προτεραιότητα. Η επιχειρηματολογία των εφεσειόντων περιστράφηκε γύρω από το γεγονός ότι η εφεσιβαλλόμενη απόφαση είναι ενδιάμεση, ότι η αιτούμενη τροποποίηση αφορά ουσιαστικά μέρος της υπόθεσης, αφού αφορά τον καθορισμό του ύψους της ζημιάς των εφεσειόντων, ότι η ακρόαση της υπόθεσης είναι έτοιμη να ξεκινήσει και ότι η τύχη της παρούσας έφεσης θα έχει καθοριστική σημασία.
Αντιλαμβανόμαστε πλήρως την ανάγκη κάθε διαδίκου για σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης του. Από την άλλη, τα δεδομένα κάτω από τα οποία λειτουργεί το Εφετείο, το οποίο αντιμετωπίζει ένα ιδιαίτερα βεβαρυμένο πρόγραμμα με αρκετές καθυστερημένες εφέσεις που αναμένουν να εκδικαστούν από το 2020 και μετέπειτα, δεν αφήνουν περιθώρια για επίσπευση εκδίκασης μιας νεότερης χρονολογικά έφεσης, παρά μόνο αν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στη νομολογία. Διαφορετικά η κάθε έφεση που αφορά ενδιάμεση απόφαση για τροποποίηση ή μη ενός δικογράφου θα αποτελεί λόγο για εκδίκαση της κατά προτεραιότητα. Υπενθυμίζουμε, βέβαια, ότι επειδή πρόκειται για έφεση σε ενδιάμεση διαδικασία, θα δοθεί και σ’ αυτή την έφεση η προτεραιότητα που δίδεται, από το πρωτοκολλητείο, στην εκδίκαση εφέσεων που αφορούν σε ενδιάμεσες πρωτόδικες αποφάσεις, ως είναι η πρακτική του Εφετείου (δέστε σχετική αναφορά στην υπόθεση Alexey Kuzovkin v. Armada OJSC, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε72/2025 (i-justice), ημερομηνίας 30.09.2026).
Ως αποτέλεσμα η αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα.
Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.
Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Δ.
Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο