ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

(Πολιτική Αίτηση Αρ. 266/2025)

                                                          (i-justice)

 

10 Δεκεμβρίου, 2025

 

 

[Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964

ΚΑΙ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018, ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ

ΚΑΙ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ MIRADORE ENTERPRISES LIMITED (HE 152319) ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ/Ή PROHIBITION

ΚΑΙ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΕΚΔΟΘΕΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 30/09/2025 ΚΑΙ/Ή ΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ/Ή ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΙ/Ή ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡ. 30/09/2025 ΠΟΥ ΣΥΝΤΑΧΘΗΚΕ ΚΑΙ/Ή ΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ/Ή ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 1103/2025.

 

 

 ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΟΡΚΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ & D. KATSIS LLC, για την Αιτήτρια.

___________________________________________________________________

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.: Με την υπό κρίση Αίτηση η Αιτήτρια επιζητεί την άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώριση δια Κλήσεως Αίτησης για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari για ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος και/ή οδηγιών και/ή πρακτικού και/ή ενδιάμεσης Απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου (Κατώτερο Δικαστήριο), ημερ. 30/9/2025, που εκδόθηκε στο πλαίσιο της Προσφυγής Αρ. 1103/2025. Επιπλέον, επιδιώκεται άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώριση δια Κλήσεως Αίτησης για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Prohibition δια του οποίου να εμποδίζεται το Κατώτερο Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκαση της Προσφυγής Αρ. 1103/2025 και/ή οποιασδήποτε ενδιάμεσης αίτησης καταχωρήθηκε σε αυτή.

 

Ταυτόχρονα, επιζητείται Διάταγμα Αναστολής της ισχύος του ως άνω μονομερώς εκδοθέντος Προσωρινού Διατάγματος και κάθε διαδικασίας στο Κατώτερο Δικαστήριο που απορρέει από το εν λόγω Διάταγμα, εκκρεμούσης της παρούσας Αίτησης και/ή μέχρι την αποπεράτωση της διαδικασίας στο Ανώτατο Δικαστήριο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. 

 

Για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης των ζητημάτων που εγείρονται από την Αιτήτρια και των όσων έπονται, κρίνεται αναγκαία η παράθεση, εν συνόψει, των ουσιαστικών γεγονότων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση.

 

Ως προκύπτει από την Έκθεση και την Ένορκη Δήλωση της Στάλως Τρύφωνος, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, που είναι εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας, ως επίσης και της FORUM MUIDER LTD, της οποίας η Αιτήτρια είναι κατά 50% μέτοχος, η τελούσα υπό εκκαθάριση εταιρεία OWH SE iL, που προηγουμένως δραστηριοποιείτο ως πιστωτικό ίδρυμα με την επωνυμία “VTB Bank (Europe)” συσταθέν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, καταχώρισε στις 21/11/2024, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024, επιδιώκοντας την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση Διαιτητικής Απόφασης που εξασφάλισε στις 25/9/2024 στο πλαίσιο διαιτησίας που διεξήχθη ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (LCIA), εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση εταιρειών στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024, UNITED COMPANY RUSAL INTERNATIONAL PUBLIC JOINT STOCK COMPANY (εφεξής RUSAL) και RTI LTD (εφεξής RTI). Οι τελευταίες συνδέονται με την Αιτήτρια στην παρούσα αφού η μία εξ αυτών (η RUSAL), Καθ’ ης η Αίτηση 1 στη Γενική Αίτηση, τυγχάνει αποκλειστική μέτοχος της Αιτήτριας, με την τελευταία να αποτελεί μέτοχο σε ποσοστό 50% της FORUM MUIDER LTD.

 

Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 21/11/2024, η Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 OWH, καταχώρισε μονομερή Ενδιάμεση Αίτηση (1^η Ενδιάμεση Αίτηση), στο πλαίσιο της οποίας εξασφάλισε μονομερώς, στις 26/11/2024, προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα (1^ο Προσωρινό Διάταγμα), με το οποίο απαγορεύεται στην Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 1 (RUSAL) στη Γενική Αίτηση, μεταξύ άλλων, να μεταφέρει εκτός Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή να αλλοιώσει και/ή διαθέσει και/ή πωλήσει και/ή αποξενώσει και/ή επιβαρύνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο μέχρι του ποσού των €213.770.150,28, συμπεριλαμβανομένων των μετοχών που η Καθ’ ης η Αίτηση κατέχει στην εταιρεία MIRADORE ENTERPRISES LTD (η Αιτήτρια στην παρούσα).

 

Οι Καθ’ ων η Αίτηση στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, προτιθέμενες να αμφισβητήσουν τόσο την εναντίον τους απαίτηση, όσο και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Εμφάνιση υπό διαμαρτυρία στη διαδικασία καταχώρισε και η Αιτήτρια στην παρούσα, ενώ στις 22/1/2025 καταχώρισε αίτηση για ασφάλεια εξόδων, διάβημα στο οποίο η Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 (OWH) καταχώρισε ένσταση.

 

Στις 29/4/2025 οι δικηγόροι των Καθ’ ων η Αίτηση στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 και η Αιτήτρια στην παρούσα (RUSAL, RTI και MIRADORE) έλαβαν οδηγία από το Δικαστήριο να καταχωρίσουν αίτηση παραμερισμού της ως άνω Γενικής Αίτησης μέχρι τις 22/5/2025, προθεσμία που εκ συμφώνου παρατάθηκε μέχρι τις 10/9/2025, ημερομηνία που ορίστηκε για οδηγίες η                 1^η Ενδιάμεση Αίτηση, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το 1^ο Προσωρινό Διάταγμα.

 

Στις 21/4/2025 οι μέτοχοι της FORUM MUIDER LTD, ήτοι η Αιτήτρια (MIRADORE) και η καζακστανή εταιρεία JSC “Samruk – Energy” συμφερόντων της Δημοκρατίας του Καζακστάν, προχώρησαν ομόφωνα προς όφελος και για την προώθηση των σκοπών της FORUM σε γραπτό Ειδικό Ψήφισμα δια του οποίου, μεταξύ άλλων, αποφασίζετο η συνέχιση της FORUM εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήτοι η μεταφορά της έδρας της στο Διεθνές Οικονομικό Κέντρο της Αστάνα στο Καζακστάν (AIFC), σύμφωνα με τα Άρθρα 354I – 354IE του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και η συνέχιση των επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων ως ιδιωτική εταιρεία εκεί. Εν συνεχεία, στις 30/4/2025, η FORUM προχώρησε σε δημοσίευση σε δύο κυπριακές εφημερίδες καθημερινής κυκλοφορίας Ειδικού Ψηφίσματος ημερ. 21/4/2025, όπου, επιπλέον των όσων προνοούσε το εν λόγω Ειδικό Ψήφισμα, περιλήφθηκε η αναφορά πως «Οποιοσδήποτε πιστωτής της Εταιρείας φέρει ένσταση στη συνέχιση της Εταιρείας στο AIFC μπορεί να υποβάλει ένσταση εντός τριών μηνών από τη ημερομηνία της παρούσας δημοσίευσης ενώπιον Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 354ΙΓ του Νόμου».

 

Την 1/7/2025, δικηγόρος ενός εκ των δικηγορικών οίκων που εκπροσωπούν την Αιτήτρια, ευρισκόμενη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, αντιλήφθηκε ότι το τελευταίο επιλαμβανόταν αίτησης, μονομερώς προωθούμενης από την OWH, ημερ. 17/6/2025, η οποία είχε καταχωρηθεί στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης Αρ. 15/2024 (2^η Ενδιάμεση Αίτηση). Αναφέροντας προς το Δικαστήριο ότι είχε λάβει γνώση της διαδικασίας, ζήτησε από το τελευταίο όπως της επιτραπεί να τοποθετηθεί εκ μέρους της Αιτήτριας και της FORUM, με τη διαδικασία opposed ex parte, πριν το Δικαστήριο τυχόν εκδώσει κάποιο διάταγμα. Το Κατώτερο Δικαστήριο, αφού άκουσε και το δικηγόρο των Αιτητών που προωθούσαν τη συγκεκριμένη μονομερή αίτηση (2^η Ενδιάμεση Αίτηση), αποφάσισε να προχωρήσει στην εξέταση της χωρίς να ακούσει τη δικηγόρο της άλλης πλευράς. Τελικά, εξέδωσε τα Διατάγματα τύπου Chabra εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα και της FORUM, παγοποιώντας τα περιουσιακά τους στοιχεία, νοουμένου ότι η Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση (OWH) θα κατέθετε επιπρόσθετη εγγύηση ύψους €1.000.000,00 και διέταξε την επίδοση της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης αναφορικά με τα υπόλοιπα αιτητικά, δίδοντας οδηγίες για τον τρόπο επίδοσης του εκδοθέντος Διατάγματος                         (2^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος) και της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης στην Αιτήτρια και στην FORUM, αλλά και στον Έφορο Εταιρειών, και ορίζοντας επιστρεπτέο το Διάταγμα στις 9/7/2025.

 

Στις 9/7/2025 και εφόσον η Αιτήτρια και η FORUM εμφανίστηκαν δια των δικηγόρων τους στη διαδικασία της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης, δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση ένστασης και παρατάθηκε παράλληλα ο χρόνος καταχώρισης αίτησης τροποποίησης του 2^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος. Το ως άνω, 2^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα, προβάλλει η πλευρά της Αιτήτριας, δεν περιέχει καμία απολύτως πρόνοια που να επιτρέπει στην Αιτήτρια και στη FORUM να διεξάγουν κανονικά τις εργασίες τους.

 

Την 1/8/2025 η Αιτήτρια και η FORUM καταχώρισαν στο Ανώτατο Δικαστήριο την Πολιτική Αίτηση Αρ. 183/2025, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση του, ημερ. 19/8/2025, παραχώρησε την αιτούμενη άδεια για να καταχωρηθεί Αίτηση δια Κλήσεως για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, με το οποίο να ακυρώνεται το 2^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα στη βάση μη τήρησης των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, δίδοντας άδεια για καταχώριση Αίτησης δια Κλήσεως, ανέστειλε την ισχύ του                      2^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος μέχρι την αποπεράτωση της δια Κλήσεως Αίτησης.

 

Στις 9/10/2025 και αφού διεξήχθη ακρόαση στο πλαίσιο της Πολιτικής Αίτησης Αρ. 211/2025, όπου κλήθηκε η OWH, η Αίτηση απερρίφθη.

 

Στις 10/9/2025, χωρίς να υπάρχει, ως επισημαίνεται από την Αιτήτρια, οποιοδήποτε Διάταγμα ή καταχωρημένη ένσταση από πιστωτή που να εμποδίζει τη διαδικασία μετεγκατάστασης της έδρας της FORUM από την Κύπρο στο Καζακστάν, η FORUM προχώρησε στην καταχώριση του Εντύπου ΜΕ2 (Αίτηση ημεδαπής εταιρείας για συνέχιση της εκτός της Δημοκρατίας), εφοδιάζοντας τον Έφορο Εταιρειών με όλα τα αναγκαία προς τούτο υποστηρικτικά έγγραφα.

 

Στις 29/9/2025 η Έφορος Εταιρειών εξέδωσε το Πιστοποιητικό Συγκατάθεσης για Συνέχεια της FORUM εκτός της Δημοκρατίας, αφού ικανοποιήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 354ΙΔ του Κεφ. 113 και συγκατατέθηκε όπως η FORUM συνεχίσει υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας.

 

Την αμέσως επόμενη ημέρα, δηλ. στις 30/9/2025, η OWH καταχώρισε την Προσφυγή Αρ. 1103/2025 στο Διοικητικό Δικαστήριο (Κατώτερο Δικαστήριο) κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, επιζητώντας «Διαταγή και/ή Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της Καθ’ης η Αίτηση, της οποίας η Αιτήτρια έλαβε γνώση στις 29.09.2025 και με την οποία η Καθ’ης η Αίτηση αποφάσισε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 354ΙΔ του περί Εταιρειών Νόμου και συγκατατέθηκε όπως η FORUM MUIDER LTD συνεχίσει υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας, είναι άκυρη, παράνομη και στερείται οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος».

 

Λίγο αργότερα, την ίδια ημέρα, δηλ. στις 30/9/2025, στο πλαίσιο της Προσφυγής Αρ. 1103/2025, η OWH προχώρησε στην καταχώριση μονομερούς Ενδιάμεσης Αίτησης (3^η Ενδιάμεση Αίτηση), με την οποία ζητούσε «Διάταγμα στου σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση και/ή η εφαρμογή της απόφασης της Καθ’ης η Αίτηση, της οποίας έλαβε γνώση η Αιτήτρια στις 29.9.2025 και με την οποία η Καθ’ης η Αίτηση αποφάσισε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 354ΙΔ του περί Εταιρειών Νόμου και συγκατατέθηκε όπως η FORUM MUIDER LIMITED συνεχίσει υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας, μέχρι εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Προσφυγής και/ή εκδόσεως αποφάσεως εις αυτήν και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του σεβαστού Δικαστηρίου».

 

Το Κατώτερο Δικαστήριο, αφού επιλήφθηκε αυθημερόν της 3^ης Ενδιάμεσης Αίτησης στην παρουσία των δικηγόρων της Αιτήτριας, δηλ. της OWH,  έκρινε ότι ικανοποιείτο το κριτήριο της έκδηλης παρανομίας στη βάση της παραβίασης από την Έφορο του Άρθρου ΙΒ (1)(ζ) του Κεφ. 113[1] και προχώρησε στην έκδοση Προσωρινού Διατάγματος (3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα) «με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση και/ή εφαρμογή της Απόφασης της Καθ’ης η Αίτηση ημερομηνίας 29/9/2025», δίδοντας οδηγίες για επίδοση της Προσφυγής, της 3^ης Ενδιάμεσης Αίτησης και του 3^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος εντός της ημέρας στην Έφορο Εταιρειών και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος, δηλ. την FORUM.

 

Στις 8/10/2025 η FORUM καταχώρισε, ως ενδιαφερόμενο μέρος, σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στην Προσφυγή δια των δικηγόρων της Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και D. KATSIS LLC, δηλώνοντας ότι προτίθεται να αμφισβητήσει τόσο τη δικαιοδοσία του Κατώτερου Δικαστηρίου, όσο και την Προσφυγή επί της ουσίας της. Όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου, ημερ. 8/10/2025, για το οποίο η Αιτήτρια έλαβε γνώση από την FORUM, εμφανίστηκαν δικηγόροι εκ μέρους της FORUM ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου στις 8/10/2025 αναφέροντας, μεταξύ άλλων, πως εμφανίζονται υπό διαμαρτυρία αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Κατώτερου Δικαστηρίου που εξέδωσε το 3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα χωρίς δικαιοδοσία, εφόσον είναι η θέση της FORUM ότι η διαφορά ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού και όχι του δημόσιου δικαίου, αλλά και προκειμένου να ζητήσουν όπως η διαδικασία παραμείνει για οδηγίες σε 15 ημέρες, καθώς εξετάζετο το ενδεχόμενο καταχώρισης αίτησης εξαίρεσης του Κατώτερου Δικαστηρίου λόγω ζητημάτων αντικειμενικής αμεροληψίας αυτού με τα τότε εν γνώσει τους δεδομένα. Δικηγόρος που εμφανίστηκε για το Γενικό Εισαγγελέα ανέφερε ότι αναμένει να λάβει τα αναγκαία έγγραφα από τον Έφορο Εταιρειών και ζήτησε 15 ημέρες προκειμένου να καταχωρίσει ένσταση στην 3^η Ενδιάμεση Αίτηση. Εντέλει, το Κατώτερο Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για οδηγίες στις 23/10/2025, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε ξανά χρόνος από την FORUM, όπως αναφέρθηκε στην Αιτήτρια και η υπόθεση ορίστηκε στις 5/11/2025 για να καταλήξει στα διαβήματα που θα ακολουθήσει εντέλει μέχρι τότε.

 

Έχοντας παραθέσει τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό κρίση υπόθεση, προχωρώ να εξετάσω τους Λόγους επί των οποίων βασίζεται το αίτημα για θεραπεία. Στην υπό κρίση Αίτηση ως τέτοιοι Λόγοι εξειδικεύονται οι ακόλουθοι:

 

(Ι) Προκρίνεται από μέρους της Αιτήτριας ότι το Κατώτερο Δικαστήριο εκδίδοντας μονομερώς το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 30/9/2025, μη δίδοντας το δικαίωμα στην Αιτήτρια να ακουστεί παρά το ότι η Αιτήτρια, είτε η ίδια είτε δια της μετόχου της RUSAL, είτε δια της FORUM της οποίας τυγχάνει κατά 50% μέτοχος, είχε ήδη προ καιρού εμπλακεί και συμμετείχε ενεργά στις εκκρεμούσες διαδικασίες μεταξύ των ίδιων ή παρόμοιων διαδίκων, παραβίασε τις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης και το δικαίωμα ακρόασης της Αιτήτριας.

(ΙΙ) Αποτελεί, περαιτέρω, θέση της Αιτήτριας πως το Κατώτερο Δικαστήριο λειτούργησε και/ή επιλήφθηκε της Προσφυγής και/ή 3^ης Ενδιάμεσης Αίτησης και/ή εξέδωσε το 3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα χωρίς να έχει δικαιοδοσία να το πράξει και/ή υπό καθεστώς νομικής πλάνης.

(ΙΙΙ) Επιπλέον υποστηρίζεται ότι λειτούργησε καθ’ υπέρβαση δικαιοδοσίας και/ή εξουσίας και/ή υπό καθεστώς νομικής πλάνης, ενεργώντας ουσιαστικά κατά ανεπίτρεπτο τρόπο ως Εφετείο ομόβαθμου Δικαστηρίου.

 

Εν πάση περιπτώσει υφίστανται, εν προκειμένω, εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες, σε περίπτωση που κριθεί ότι υπάρχουν εναλλακτικά ένδικα μέσα, δικαιολογούν τη λήψη της επιζητούμενης άδειας.

 

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα υπό στοιχείο (I) ανωτέρω, προβάλλεται ότι το Κατώτερο Δικαστήριο εξέδωσε το 3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα χωρίς να εξετάσει κατά πόσο υφίστατο ο δικαιοδοτικός όρος του επείγοντος ή των ιδιαίτερων περιστάσεων που να επέτρεπαν την έκδοση αυτού μονομερώς, κατά παρέκκλιση των αρχών της Φυσικής Δικαιοσύνης, παρά μόνο – νομικώς εσφαλμένα – έκρινε ότι ικανοποιείται το κριτήριο της έκδηλης παρανομίας λόγω παραβίασης από τον Έφορο Εταιρειών, όπως θεώρησε, του Άρθρου 354ΙΒ(1)(ζ) του Νόμου.

 

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα υπό στοιχείο (II) αναφέρονται, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

 

Αποτελεί θέση της Αιτήτριας πως η OWH με την Προσφυγή προσβάλλει τη συγκατάθεση του Εφόρου Εταιρειών όσον αφορά τη μετεγκατάσταση της έδρας της FORUM από την Κύπρο στο Καζακστάν, δυνάμει των Άρθρων 354Ι – 354ΙΕ του περί Εταιρειών Νόμου. Ουσιαστικά η OWH διαμαρτύρεται για την εν λόγω μετεγκατάσταση υποστηρίζοντας πως είναι πιστωτής και/ή εν δυνάμει πιστωτής της FORUΜ, ισχυρισμός ο οποίος απορρίπτεται, εν πάση περιπτώσει, από την Αιτήτρια.

 

Η FORUM, ως προβάλλεται, ακολουθεί τις διαδικασίες που προνοούν τα εφαρμοζόμενα στη διαδικασία μετεγκατάστασης της Άρθρα 354Ι και 354ΙΑ έως 354ΙΗ του Κεφ. 113, λαμβάνοντας τις απαιτούμενες αποφάσεις με το Ειδικό Ψήφισμα, ημερ. 21/4/2025, προβαίνοντας σε κάθε αναγκαία δημοσίευση στις 30/4/2025 και υποβάλλοντας την προβλεπόμενη αίτηση δια του Εντύπου ΜΕ2 στον Έφορο Εταιρειών μετά των απαιτούμενων εγγράφων και πληροφοριών, χωρίς να έχει σε καμία περίπτωση υποβληθεί ένσταση από την OWH ή από άλλο πρόσωπο δυνάμει του Άρθρου 354ΙΓ του Νόμου εντός της προθεσμίας των τριών μηνών από την ημερομηνία των δημοσιεύσεων (30/4/2025), του Ειδικού Ψηφίσματος, ημερ. 21/4/2025, δηλ. μέχρι τις 30/7/2025 και χωρίς να υφίσταται οποιοδήποτε διάταγμα που να απαγορεύει στην FORUM ή την Αιτήτρια να προχωρήσουν με τη μετεγκατάσταση της FORUM στο Καζακστάν.

 

Προκρίνεται δε ότι το Άρθρο 354ΙΓ(2) του Νόμου καθορίζει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει τυχόν πιστωτής εταιρείας που προωθεί διαδικασία μετεγκατάστασης της, προκειμένου να ενστεί στη μετεγκατάσταση. Με απλά λόγια, ως σημειώνεται, οποιοσδήποτε πιστωτής ήθελε ενστεί στη διαδικασία μετεγκατάστασης της FORUM στο Καζακστάν, θα έπρεπε να καταχωρίσει μέχρι τις 30/7/2025 Εναρκτήρια Εταιρική Αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και να δείξει επαρκή λόγο γιατί δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί η εν λόγω συνέχιση της FORUM στο Καζακστάν.

 

Με βάση δε το Άρθρο 354ΙΔ του Νόμου, ως υποστηρίζεται από την Αιτήτρια, ο Έφορος Εταιρειών εξετάζει απλώς κατά πόσο του προσκομίστηκαν τα αναγκαία έγγραφα, προκειμένου να πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 354ΙΒ. Είναι, δηλαδή, ως υποδεικνύεται, διεκπεραιωτικής φύσεως ο ρόλος του Εφόρου και η συγκατάθεση του στη συνέχιση της FORUΜ υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που να δημιουργεί έννομο συμφέρον στην OWH. Ο Έφορος Εταιρειών οφείλει να διεκπεραιώσει το καθήκον που του αναθέτει το Άρθρο 354ΙΔ χωρίς αρμοδιότητα να υπεισέλθει στην εξέταση σύγκρουσης ιδιωτικών δικαιωμάτων.

 

Ο ισχυρισμός που πρόβαλε η OWH ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου πως δήθεν δεν μπορούσε να προβάλει ένσταση λόγω του ότι η FORUM καταχώρισε την Αίτηση Μετεγκατάστασης (Έντυπο ΜΕ2) μετά το πέρας των τριών μηνών προθεσμίας είναι, ως η θέση της Αιτήτριας, αβάσιμος, εφόσον δυνάμει του Νόμου αυτό που ο παρουσιαζόμενος ως πιστωτής της FORUM μπορεί να ενστεί είναι της απόφασης των μετόχων της FORUM για τη μετεγκατάσταση της στο Καζακστάν που πάρθηκε με Ειδικό Ψήφισμα, ημερ. 21/4/2025, και όχι την όποια απόφαση του Εφόρου Εταιρειών. Η διαδικασία ένστασης με βάση το Άρθρο 354ΙΓ(1) του Νόμου δεν ακολουθήθηκε και από τη στιγμή που δεν έχει ακολουθηθεί η διαδικασία ένστασης που προβλέπει ο Νόμος, το Δικαστήριο, ως προβάλλει η Αιτήτρια, δεν δύναται να δεχτεί οποιοδήποτε άλλο ισχυρισμό που πρόβαλε η OWH ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου, ο οποίος δεν είναι σύμφωνος με τη σχετική νομοθεσία.

 

Ως εκ των ανωτέρω, καθίσταται πασιφανές με βάση τα όσα υποστήριξε η Αιτήτρια, ότι ο περί Εταιρειών Νόμος εντάσσει αυτού του είδους τις διαφορές, δηλαδή τυχόν ενστάσεις στη διαδικασία μετεγκατάστασης κυπριακής εταιρείας στο εξωτερικό, στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου και όχι του δημοσίου, δίδοντας αρμοδιότητα επίλυσης αυτών στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός πλαισίου συγκεκριμένης Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης.

 

Επίσης, το πιστοποιητικό συγκατάθεσης δυνάμει των σχετικών διατάξεων του Νόμου, δεν συνιστά διοικητική πράξη εντός του Άρθρου 146 του Συντάγματος, αλλά πράξη μητρώου/εταιρικού χαρακτήρα η οποία εκδίδεται κατόπιν αντικειμενικής διαπίστωσης της πλήρωσης των τυπικών προϋποθέσεων του Νόμου και ο Έφορος ενεργεί «μηχανικά και δεσμευμένα, χωρίς περιθώριο διακριτικής ευχέρειας ή αξιολόγησης δημοσίου συμφέροντος».

 

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα υπό στοιχείο (III) ανωτέρω, προβάλλεται ότι το Κατώτερο Δικαστήριο λειτούργησε καθ’ υπέρβαση δικαιοδοσίας εφόσον εκ των πραγμάτων ενήργησε ως Εφετείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ανατρέποντας την Απόφαση του για μη μονομερή ανακοπή της διαδικασίας μετεγκατάστασης και δίδοντας, μονομερώς, θεραπεία, την οποία το τελευταίο αρνήθηκε να δώσει.

 

Η θεραπεία που επιζητείτο με την 3^η Ενδιάμεση Αίτηση από την OWH και παρασχέθηκε με το 3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα από το Κατώτερο Δικαστήριο, έχει τον ίδιο σκοπό με αυτό που ουσιαστικά επιζητούσε η OWH με το αιτητικό υπ’ αρ. 4 της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, δηλαδή την ανακοπή της διαδικασίας μετεγκατάστασης της FORUM. Το αιτητικό υπ’ αρ. 4 της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης επιζητούσε:

 

«Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει την εταιρεία Miradore Enterprises Ltd (HE 152319), υπό την ιδιότητά της ως μέτοχος της εταιρείας Forum Muider Ltd (ΗΕ 452654) και/ή την Forum Muider Ltd (ΗΕ 452654), ενεργώντας προσωπικά και/ή μέσω των διευθυντών και/ή γραμματέα και/ή αξιωματούχων τους και/ή πληρεξούσιων αντιπροσώπων τους και/ή υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων και/ή αντιπροσώπων τους από το να προβούν και/ή λάβουν οποιοδήποτε περαιτέρω διάβημα και/ή απόφαση που αφορά το ειδικό ψήφισμα της εταιρείας Forum Muider Ltd (ΗΕ 452654) ημερ. 21.04.25 δια του οποίου αποφασίστηκε η μεταφορά της έδρας της Forum Muider Ltd (ΗΕ 452654) στο Διεθνές Οικονομικό Κέντρο της Αστάνα στο Καζακστάν και/ή από το να προβούν σε οποιεσδήποτε περαιτέρω ενέργειες και/ή πράξεις προς υλοποίηση του πιο πάνω αναφερόμενου ψηφίσματος και/ή να απαγορεύει και/ή εμποδίζει την μετεγκατάσταση της Forum Muider Ltd (ΗΕ 452654) στο Καζακστάν και/ή την μεταφορά της έδρας και/ή των επιχειρήσεων της εν λόγω εταιρείας εκτός Κυπριακής Δημοκρατίας.»

 

 

Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών προώθησαν τους προαναφερθέντες Λόγους με γραπτή  αγόρευση (αρχική καθώς και πρόσθετη γραπτή Αγόρευση).

Έχω διεξέλθει με προσοχή την προσβαλλόμενη Απόφαση του Κατώτερου Δικαστηρίου, καθώς και ό,τι η Αιτήτρια, μέσω των συνηγόρων της, έχει θέσει ενώπιον μου.  

 

Οι αρχές που διέπουν την έκδοση Προνομιακών Διαταγμάτων είναι παγιωμένες και χιλιοειπωμένες, ώστε να μην χρειάζεται να λεχθούν πολλά υπό το φως της πλούσιας νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Πρόκειται για δικαιοδοσία που ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ, πάντοτε κατά προνόμιο όταν διαπιστώνεται έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας, έκδηλη νομική πλάνη, δόλος, προκατάληψη και μη τήρηση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης στην πρωτόδικη διαδικασία (βλ. Αίτηση του Κωνσταντινίδη (2003) 1 Α.Α.Δ. 1298 και Perrella (Αρ. 2) (1995) 1 Α.Α.Δ. 692). Ακόμη και αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση δεν χορηγείται άδεια όταν προσφέρεται εναλλακτικό ένδικο μέσο ή θεραπεία που συνήθως είναι αυτό της έφεσης, οι δε εξαιρετικές περιστάσεις για να παρακαμφθεί ο πιο πάνω Κανόνας, θα πρέπει να καταδεικνύεται με επάρκεια ότι συντρέχουν (βλ. Base Metal Trading Ltd v. Fastact Developments Ltd κ.ά. (2004) 1 Α.Α.Δ. 1535 και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. (2012) 1 Α.Α.Δ. 878). 

 

Έχει πλειστάκις αναφερθεί στη νομολογία ότι είναι στους ώμους του αιτητή το βάρος να καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση. Ενδιαφέρει η νομιμότητα των ελεγχόμενων ενεργειών, αφού δεν μπορεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας να είναι η ορθότητα, ούτε ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. 

 

Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1997) 1Β Α.Α.Δ. 925, 935:-

 

«Αντικείμενο της διαδικασίας δεν είναι ο έλεγχος της ορθότητας μιας απόφασης αλλά της νομιμότητας της. Δεν τίθεται ζήτημα αντικατάστασης της άποψης που διαμόρφωσε το κατώτερο Δικαστήριο, αναφορικά με ζήτημα που αποφάσισε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, με εκείνη του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δεν εκδίδεται ένταλμα Certiorari ως μανδύας μεταμφιεσμένης έφεσης. Ούτε και μπορεί να χρησιμοποιείται η διαδικασία για την έκδοση τέτοιου διατάγματος προκειμένου να γίνει επανακρόαση του ζητήματος που εγέρθηκε. Και δεν είναι επιτρεπτό να εκδίδεται ένταλμα Certiorari προκειμένου να υπαγορευθεί σε Δικαστήριο ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί ζήτημα που εμπίπτει στη δικαιοδοσία του ή ακόμα ο τρόπος που θα ασκήσει τη διακριτική του εξουσία. (Βλέπε Re Mareware Shipping, Αίτηση 6/92 / 24.1.92 και Τζεννάρο Περέλλα, Πολιτική 'Εφεση 9169/18.7.95).»

 

Μέσω του Λόγου (I) καταλογίζεται στο Κατώτερο Δικαστήριο ότι, εκδίδοντας μονομερώς το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 30/9/2025 μη δίδοντας το δικαίωμα στην Αιτήτρια να ακουστεί, παραβίασε τις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης ενώ μέσω του Λόγου (ΙΙ) καταλογίζεται στο Κατώτερο Δικαστήριο ότι, επιλαμβανόμενο της Προσφυγής και εκδίδοντας το 3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα, λειτούργησε χωρίς να έχει δικαιοδοσία και/ή υπό καθεστώς πλάνης.

 

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα υπό στοιχείο (II)  ως ήδη πιο πάνω έχει αναφερθεί, μέσω της Προσφυγής που κατεχωρήθη από την OWH ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου, προσβάλλεται η Απόφαση της Εφόρου Εταιρειών ημερ. 29/9/2025 με την οποία η Έφορος αποφάσισε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 354ΙΔ του Κεφ. 113 και συγκατατέθηκε όπως η  FORUM συνεχίσει υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας. Στο πλαίσιο δε της εν λόγω Προσφυγής και αφού προηγήθηκε η καταχώριση, από την OWH, μονομερούς Ενδιάμεσης Αίτησης (3^η Ενδιάμεση Αίτηση), το Κατώτερο Δικαστήριο εξέδωσε μονομερές Διάταγμα με το οποίο ανέστειλε την εκτέλεση και/ή εφαρμογή της απόφασης της Εφόρου ημερ. 29/9/2025 κρίνοντας ότι ικανοποιείτο το κριτήριο της έκδηλης παρανομίας στη βάση του ότι είχε παραβιασθεί το Άρθρο 354ΙΒ(1)(ζ) του Νόμου «εφόσον προχώρησε στην έκδοση συγκατάθεσης για συνέχιση της εταιρείας την οποία αφορά η απόφαση του σε άλλη χώρα, ενώ υπάρχουν όπως προκύπτει από τα τεκμήρια διαδικασία διαιτητικής απαίτησης για αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου υπέρ της αιτήτριας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας».

 

Η εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος αναστολής διοικητικής απόφασης, παραχωρείται στο Διοικητικό Δικαστήριο σύμφωνα με τον Κανονισμό 13 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 ο οποίος εφαρμόζεται, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις, με βάση τον Κανονισμό 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 2015.

 

Οι αρχές που καθορίζουν την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος στο Διοικητικό Δίκαιο έχουν καθοριστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Απώτερος σκοπός της έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης και αναστολή της απόφασης μέχρι νεότερης απόφασης του Δικαστηρίου.

 

Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι η δικαιοδοσία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση μιας προσφυγής ασκείται με φειδώ και μόνο όταν στοιχειοθετείται η ύπαρξη είτε έκδηλης παρανομίας στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, είτε πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στον αιτητή με τη μη έκδοση του διατάγματος (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ν. Marfin Popular Bank (2007) 3 Α.Α.Δ. 32, 36). Το προσωρινό διάταγμα αποτελεί κατ’ εξαίρεση θεραπεία υπό την έννοια ότι εκδίδεται χωρίς εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Η αναστολή εκτέλεσης μιας διοικητικής πράξης είναι δυνητική δικαστική ενέργεια και αποτελεί ιδιαίτερο ένδικο μέσο. Η προσφερόμενη έννομη προστασία στοχεύει στο να αποσοβήσει τη ματαίωση του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το ένδικο μέσο της αιτήσεως ακυρώσεως. Από την άλλη η τεκμηρίωση των προαπαιτουμένων που θέτει η νομολογία για έκδοση ενός διατάγματος αποτελεί το εχέγγυο της τήρησης των πιο πάνω (βλ. Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης- Κύπρος Λτδ. ν. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 71).

 

Η παροχή τέτοιας εξουσίας τελεί κάτω από τις προϋποθέσεις τις οποίες με σαφήνεια καθόρισε η νομολογία (Αντωνίου ν. Συμβουλίου Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου (2001) 3 Α.Α.Δ. 164, 167). Οι δύο αυτές προϋποθέσεις, η έκδηλη παρανομία της πράξης και η άλλη, η πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς, δεν είναι απαραίτητο να συντρέχουν. Η ικανοποίηση μίας και μόνο προϋπόθεσης είναι αρκετή για να ενεργοποιήσει θετικά για τον αιτητή την εξουσία του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι δεν δημιουργούνται ανυπέρβλητα εμπόδια στη διοίκηση, οπότε λόγοι δημοσίου συμφέροντος επενεργούν ανασταλτικά στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος (Moyo and Another v. The Republic (1988) 3 C.L.R. 1203).

 

 

Στην υπό συζήτηση περίπτωση, με βάση το περιεχόμενο του πρακτικού του Κατώτερου Δικαστηρίου διαφαίνεται πως αυτό, αφού ικανοποιήθηκε για την τήρηση μιας εκ των προϋποθέσεων που δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής, ήτοι την έκδηλη παρανομία, προχώρησε στην έκδοση του υπό κρίση διατάγματος.

 

Δεν έχει, επομένως, καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως συζητήσιμο ζήτημα ότι το Κατώτερο Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει τέτοιο προσωρινό Διάταγμα.

 

Όσον αφορά τη θέση της Αιτήτριας ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν στρέφεται καν κατά της FORUM, και ότι «καμία διαδικασία εγγραφής και εκτέλεσης απόφασης δεν εκκρεμεί κατά της FORUM πουθενά στον πλανήτη», επισημαίνεται ότι υφίσταται Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορά την παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων της εν λόγω Εταιρείας που εκδόθηκε στο πλαίσιο της προαναφερόμενης Διαιτητικής Απαίτησης. 

 

Το αν το Κατώτερο Δικαστήριο, στο πλαίσιο εξέτασης του κατά πόσο ικανοποιείτο το κριτήριο της έκδηλης παρανομίας, εσφαλμένα έκρινε ότι υπήρχε παραβίαση του Άρθρου 354ΙΒ(1)(ζ) του Νόμου, δεν μπορεί να ενέχει σημασία αφού ό,τι ενδιαφέρει για τους σκοπούς της υπό συζήτηση Αίτησης δεν είναι η ορθότητα της υπό έλεγχο απόφασης αλλά η νομιμότητά της.

 

Όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί, λανθασμένη ερμηνεία νόμου ή λανθασμένη αντίληψη του Δικαστηρίου δεν ελέγχεται με προνομιακό ένταλμα Certiorari, αλλά με το ένδικο μέσο της έφεσης (βλ. Janna Bullock (ανωτέρω) και Αίτηση της Content Union S.A., Πολιτική Αίτηση Αρ. 64/2018, ημερ. 11/6/2018, ECLI:CY:AD:2018:D286). Χρήσιμη αναφορά γίνεται και στις υποθέσεις Marewave Shipping & Trading Company Ltd (1992) 1 Α.Α.Δ. 116 και Daventree Trustees Ltd (2005) 1(A) Α.Α.Δ. 712), στις οποίες λέχθηκε πως το κατάλοιπο εξουσίας δεν αποτελεί μέσο για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων πρωτόδικων Δικαστηρίων και ούτε μπορεί να αφεθεί η διαδικασία να χρησιμοποιηθεί ως έφεση υπό μεταμφίεση.

     

Ο προβαλλόμενος ισχυρισμός περί υπέρβασης και/ή έλλειψης εξουσίας και/ή δικαιοδοσίας δεν μπορεί, στην προκείμενη περίπτωση, να έχει οποιαδήποτε βάση. Όπως είναι νομολογημένο, «εκεί που το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να αποφασίσει ένα ζήτημα, δε θεωρείται ότι έχει εξέλθει του πεδίου της δικαιοδοσίας του απλώς και μόνο γιατί παρεμπιπτόντως ερμήνευσε λανθασμένα ένα νομοθέτημα» (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Γεώργιου Πολυκάρπου (1991) 1 Α.Α.Δ 207). 

 

Όπως λέχθηκε στην υπόθεση R. v. Minister of Health [1938] 4 All E.R. 32:  

 

“Where the proceedings are regular upon their face and the magistrates had jurisdiction, the superior court will not grant the writ of certiorari on the ground that the court below has misconceived a point of law. When the court below has jurisdiction to decide a matter, it cannot be deemed to exceed or abuse its jurisdiction, merely because it incidentally misconstrues a statute ………………..….”

 

Είναι πρόδηλο ότι μέσω της προβολής της υπέρβασης και/ή έλλειψης εξουσίας και/ή δικαιοδοσίας, ό,τι εν προκειμένω επιδιώκεται είναι ο έλεγχος της ορθότητας της Απόφασης του Κατώτερου Δικαστηρίου.

 

Επιπλέον στην υπόθεση Fresno Capital Corp., Πολιτική Έφεση Αρ. 10/2023, ημερ. 23/10/2024, αποφασίστηκε ότι η απόφαση του Εφόρου Εταιρειών να αποδεχτεί ή να αρνηθεί την εγγραφή εταιρείας ως συνεχίζουσας στη Δημοκρατία, δυνάμει των Άρθρων 354Β – 354Θ του Κεφ. 113, εμπίπτει στη σφαίρα του δημόσιου δικαίου και ελέγχεται από το Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Δεν έχει υποδειχθεί πειστικά ότι δεν ισχύει το ίδιο όταν πρόκειται για μετεγκατάσταση εκτός Δημοκρατίας. 

 

Περαιτέρω, το Άρθρο 354 ΙΓ που αφορά στο δικαίωμα των πιστωτών να ενστούν στη συνέχιση εταιρείας εκτός της Δημοκρατίας, ρητώς αναφέρει ότι οι πρόνοιες του εφαρμόζονται «Επιπρόσθετα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 354 ΙΒ του παρόντος Νόμου». Δηλαδή, ακόμα και αν δεν έχει καταχωριστεί ένσταση στη συνέχιση από κάποιο πιστωτή, ο Έφορος Εταιρειών οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του Άρθρου 354 ΙΒ και εν προκειμένω ότι «(1) Για τη συγκατάθεση του Εφόρου σχετικά με τη συνέχιση της εταιρείας σε άλλη χώρα ή δικαιοδοσία, πρέπει να ισχύουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: ... (ζ) να μην έχουν αρχίσει διαδικασίες για τη διάλυση της εταιρείας, διαδικασίες αφερεγγυότητας, διευθέτησης ή συμβιβασμού, διαδικασίες εκτέλεσης αποφάσεως δικαστηρίου ή οποιεσδήποτε άλλες ανάλογες διαδικασίες από ή εναντίον της εταιρείας στη Δημοκρατία ή αλλού». (Βλ. την πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της FORUM MUIDER LTD, Πολιτική Αίτηση Αρ. 275/2025, ημερ. 4/12/2025).

 

Επομένως, δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως, συζητήσιμο ζήτημα ότι το Κατώτερο Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να επιληφθεί της Προσφυγής.

 

Προβλήθηκε, επίσης, ζήτημα υπέρβασης εξουσίας στη βάση της θέσης ότι το Κατώτερο Δικαστήριο ενήργησε κατ’ ανεπίτρεπτο τρόπο ως εφετείο ομόβαθμου Δικαστηρίου, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ανατρέποντας την Απόφαση του τελευταίου για μη μονομερή ανακοπή της διαδικασίας μετεγκατάστασης και δίδοντας, μονομερώς, θεραπεία, την οποία το τελευταίο αρνήθηκε να δώσει (υπό στοιχείο (III) ανωτέρω).  

 

Η νομολογία σχετικά με τις περιπτώσεις συγκρουσιακών προνοιών ή αντιφατικότητα μεταξύ των αποφάσεων ισότιμων Δικαστηρίων είναι σαφής. Όπου ένα υφιστάμενο διάταγμα αναιρείται από άλλο ομοιόβαθμο Δικαστήριο αναμφίβολα προκύπτει ζήτημα υπέρβασης εξουσίας. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Russell Ritchie κ.ά. (2008) 1 Α.Α.Δ. 639 είναι σχετικό:  

«Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Γεώργιος Χατζηαλεξάνδρου (Αρ. 2) (2000) 1 Α.Α.Δ. 1366, το Δικαστήριο είναι ευαίσθητο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σύγκρουση ή αντιφατικότητα μεταξύ αποφάσεων ισότιμων δικαστηρίων. Αποτελεί κάποιας μορφής υπέρβαση εξουσίας, που εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης.

Η ίδια αρχή περί της σύγκρουσης των δύο διαταγμάτων και ο αναιρετικός χαρακτήρας του μεταγενέστερου διατάγματος, σημειώθηκε και στην υπόθεση RCK Sports Ltd (Αρ.1) (1993) 1 Α.Α.Δ. 571, όπου επίσης τονίστηκε ότι το δικαστήριο, εκδίδοντας το διάταγμα που αναιρούσε υφιστάμενο διάταγμα του ίδιου δικαστηρίου, ενήργησε με υπέρβαση ή έλλειψη δικαιοδοσίας. 

Όπως σημειώνεται και στην υπόθεση Αντρέα ν. Takis D. Chamboulides Ltd (1993) 1 Α.Α.Δ. 6, αφού οι αιτητές του δεύτερου διατάγματος γνώριζαν την ύπαρξη του ήδη εκδοθέντος συντηρητικού διατάγματος, αντιφατικού προς το διάταγμα που αξίωναν, η επιλογή τους ήταν ενσυνείδητη. Από την άλλη, η έκδοση του νέου αντιφατικού διατάγματος, θέτει την εταιρεία και τους συμβούλους της ενώπιον του διλήμματος σε ποιο από τα δύο διατάγματα να υπακούσουν, βρισκόμενοι έτσι, ούτως ή άλλως, αντιμέτωποι με τυχόν συνέπειες για παρακοή διατάγματος.» 

 

Στην υπόθεση Γεώργιος Χατζηαλεξάνδρου (Αρ. 2) (2000) 1 Α.Α.Δ. 1366, το Δικαστήριο ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής: 

 

«Με έχει προβληματίσει έντονα η υπόθεση. Το Δικαστήριο είναι ευαίσθητο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σύγκρουση ή αντιφατικότητα μεταξύ αποφάσεων ισότιμων δικαστηρίων. Αποτελεί είδος υπέρβασης εξουσίας, που εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης.»

 

 

Είναι σαφές από μια απλή αντιπαραβολή των δύο πιο πάνω Διαταγμάτων - και αυτός είναι και ο μόνος τρόπος εξέτασης ζητήματος αντιφατικότητας μεταξύ δύο διαταγμάτων - ότι δεν ευρισκόμεθα ενώπιον περίπτωσης ύπαρξης δύο αντιφατικών διαταγμάτων υπό την έννοια ότι το μεταγενέστερο διάταγμα αναιρεί το προηγούμενο.

 

Στην περίπτωση του αιτητικού της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με δεδομένο ότι οι μέτοχοι της FORUM MUIDER LTD, ήτοι η Αιτήτρια (MIRADORE) και η καζακστανή εταιρεία JSC “Samruk – Energy” συμφερόντων της Δημοκρατίας του Καζακστάν προχώρησαν ομόφωνα προς όφελος και για την προώθηση των σκοπών της FORUM σε γραπτό Ειδικό Ψήφισμα δια του οποίου, μεταξύ άλλων, αποφασίζετο η συνέχιση της FORUM εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ό,τι επιζητείται μέσω της πιο πάνω Ενδιάμεσης Αίτησης είναι το να εμποδιστεί η Αιτήτρια εταιρεία, υπό την ιδιότητα της ως μέτοχος της FORUM και/ή η FORUM, από το να λάβουν περαιτέρω διαβήματα για μεταφορά της έδρας της FORUΜ στο Διεθνές Οικονομικό Κέντρο της Αστάνα στο Καζακστάν (AIFC).

 

Στην περίπτωση της 3^ης Ενδιάμεσης Αίτησης αντικείμενο αποτελεί η απόφαση της Εφόρου Εταιρειών με την οποία εκδόθηκε από την Έφορο Πιστοποιητικό Συγκατάθεσης για συνέχεια της FORUΜ εκτός Δημοκρατίας. Επισημαίνεται, εν προκειμένω, ότι τέτοια συγκατάθεση χορηγείται από τον Έφορο εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 354ΙΒ του Νόμου. Μέσω δε του                  3^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος επιδιώχθηκε και εξασφαλίστηκε, από το Διοικητικό Δικαστήριο, Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση και/ή εφαρμογή της πιο πάνω αναφερόμενης Απόφασης της Εφόρου Εταιρειών, μέχρι εκδικάσεως της Προσφυγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, αφού το Διοικητικό Δικαστήριο έκρινε ότι ικανοποιείτο το κριτήριο της έκδηλης παρανομίας στη βάση του ότι είχε παραβιασθεί το Άρθρο 354ΙΒ(1)(ζ) του Νόμου.

 

Είναι προφανές ότι η κάθε αίτηση έχει κριθεί στη βάση των δικών της δεδομένων και της μαρτυρίας που έχει, κατά περίπτωση, προσκομισθεί. Και τούτο ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι και οι δύο διαδικασίες περιστρέφονται γύρω από το ζήτημα της μετεγκατάστασης και/ή συνέχισης της εταιρείας FORUM υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας.

 

Επομένως, δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως, συζητήσιμο ζήτημα ότι το Κατώτερο Δικαστήριο καθ’ υπέρβαση δικαιοδοσίας ενήργησε ως εφετείο ομόβαθμου Δικαστηρίου.

 

Παραμένει η εξέταση του ζητήματος υπό στοιχείο (Ι) με το οποίο καταλογίζεται στο Κατώτερο Δικαστήριο ότι εκδίδοντας μονομερώς το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 30/9/2025, μη δίδοντας το δικαίωμα στην Αιτήτρια να ακουστεί παρά το ότι η Αιτήτρια είχε προ πολλού εμπλακεί και συμμετείχε ενεργά στις εκκρεμούσες διαδικασίες μεταξύ των ιδίων ή παρόμοιων διαδίκων, παραβίασε τις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης.

 

Ο Κανονισμός 13 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, προνοεί ότι:

 

«13(1) Προς πλήρη απονομήν της δικαιοσύνης το Δικαστήριον ή εις περιπτώσεις διαδικασίας συμφώνως προς το Άρθρον 146 οιοιδήποτε δύο Δικασταί ενεργούντες εκ συμφώνου, δύνανται, καθ' οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίας, είτε αυτεπαγγέλτως είτε τη αιτήσει οιουδήποτε διαδίκου, να εκδίδωσι προσωρινόν διάταγμα το οποίον όμως δεν θα διαγιγνώσκη την ουσίαν της υποθέσεως.

 

(2) Προσωρινόν διάταγμα εκδιδόμενον συμφώνως προς τον κανονισμόν τούτον δύναται είτε συνεπεία επειγούσης ανάγκης είτε συνεπεία άλλων ειδικών περιστάσεων να εκδοθή άνευ ειδοποιήσεως και υφ' οίους όρους ήθελε θεωρηθή πρέπον υπό τας περιστάσεις.

 

Ειδοποίησις δέον να επιδίδεται παρευθύς προς πάντας τους διαδίκους, οίτινες επηρεάζονται συνεπεία διατάγματος εκδοθέντος δυνάμει της παραγράφου ταύτης, διά να δυνηθώσιν ούτοι να ενστώσι κατ' αυτού. Άμα τη τοιαύτη ενστάσει το Δικαστήριον, αφού ακούσει τους ισχυρισμούς των διαδίκων ή των συνηγόρων αυτών, δύναται είτε να ακυρώσει είτε να τροποποιήση είτε να επικυρώση το τοιούτον διάταγμα υφ' οίους όρους ήθελε θεωρήσει πρέποντας.»

 

                                     (Ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου)

 

Σύμφωνα με το πρακτικό της υπόθεσης και την απόφαση του Κατώτερου Δικαστηρίου, δεν φαίνεται να απασχόλησε το Δικαστήριο οτιδήποτε που αφορούσε είτε σε επείγουσα ανάγκη, είτε σε ειδικές περιστάσεις. Στην απόφαση του Κατώτερου Δικαστηρίου δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε που να εξηγεί γιατί οδηγήθηκε στο να εκδώσει το επίδικο Διάταγμα μονομερώς.  Ούτε σε επείγουσα ανάγκη αναφέρθηκε, αλλά ούτε άλλες ειδικές περιστάσεις ανέφερε ότι επικρατούσαν.

 

Η Αιτήτρια δεν ήταν βέβαια η διοίκηση που εξέδωσε τη συγκατάθεση, ήταν, όμως, εταιρεία η οποία είτε η ίδια, είτε δια συνδεδεμένων με αυτή εταιρειών, ήτοι, είτε δια της μετόχου της RUSAL, είτε δια της FORUM που ήταν η εταιρεία στην οποία η συγκατάθεση της Εφόρου αφορούσε και της οποίας η Αιτήτρια τυγχάνει κατά 50% μέτοχος, είχε εμπλακεί και συμμετείχε ενεργά στις εκκρεμούσες διαδικασίες ως ανωτέρω έχει αναφερθεί και, επομένως, επηρεάζετο από την έκδοση του εκκαλούμενου Διατάγματος. Οι εν λόγω δικαστικές διαδικασίες είχαν αναφερθεί στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την Αίτηση της OWH ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου για την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος[2].

 

Υπό το φως, λοιπόν, της εμπλοκής της Αιτήτριας ως έχει ανωτέρω αναφερθεί, διαπιστώνεται, εν προκειμένω, εκ πρώτης όψεως, συζητήσιμο ζήτημα αναφορικά με την τήρηση των αρχών της Φυσικής Δικαιοσύνης ως προς το δικαίωμα της Αιτήτριας να ακουστεί προτού διαταχτεί, μέσω προσωρινού Διατάγματος, η αναστολή της εκτέλεσης και/ή της εφαρμογής της υπό κρίση Απόφασης της Εφόρου ημερ. 30/9/2025.

 

Ως υποδείχθηκε στην Zhigachov κ.ά. (αρ.5) (2013) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2564, το Δικαστήριο, σύμφωνα με τους κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης έχει καθήκον να ενεργεί με δίκαιο τρόπο. Είναι σε αυτό το πλαίσιο που θα πρέπει να παρέχει, σε κάθε διάδικο, τη δίκαιη ευκαιρία να θέσει την υπόθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου.

 

Στην In re Zhigachov κ.ά. (2013) 1 Α.Α.Δ. 1318 λέχθηκαν από το Δικαστή Χατζηχαμπή, όπως ήταν τότε, αναφορικά με την έκδοση διατάγματος με αίτηση άνευ κλήσεως τα ακόλουθα:

 

«. . . Η διαδικασία της έκδοσης του είναι άλλο πράγμα. Τα ως άνω λεχθέντα αφορούν μόνο το δεύτερο και επιδιώκουν να τονίσουν τη θεμελιακή υποχρέωση του δικαστηρίου να ενεργεί σε συμφωνία με τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης ως προς την ακρόαση και των δύο πλευρών. Τούτο εξάλλου το καθιστά και πιο πληροφορημένο ως προς το αν δικαιολογείται η έκδοση του διατάγματος.»

 

 

Όπως είναι πάγια νομολογημένο στις περιπτώσεις ύπαρξης εναλλακτικού ένδικου μέσου, δεν είναι επιτρεπτή η επίκληση της προνομιακής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, παρά μόνο αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις (βλ. Ανθίμου (1991) 1 Α.Α.Δ. 41, 48 και Base Metal Trading Ltd v. Fastact Developments Ltd κ.ά. (2004) 1 Α.Α.Δ. 1535).

 

Στην υπό συζήτηση περίπτωση, όπως προκύπτει από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μου, υφίσταται διαδικασία - στην οποία συμμετέχει η FORUM - στην οποία μπορεί να επιτευχθεί η ακύρωση του εκκαλούμενου Διατάγματος η οποία, ως διαφαίνεται, βρίσκεται σε εξέλιξη ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου το οποίο εξέδωσε το Διάταγμα.

 

Κατόπιν παραχωρηθείσας άδειας η Αιτήτρια καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να προβάλει γεγονότα που, κατά την εισήγηση της, αναδεικνύουν την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων ώστε να χορηγηθεί η αιτούμενη άδεια, στην περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι υφίστατο διαθέσιμο άλλο ένδικο μέσο για την επίτευξη της ακύρωσης του επίδικου Διατάγματος. Προβάλλεται ότι η OWH έχει καταχωρίσει δικαστική διαδικασία στο Καζακστάν στο Astana International Financial Center Court για την ακύρωση της απόφασης του Astana Financial Services Authority, με την οποία εγκρίθηκε η μετεγκατάσταση της Αιτήτριας στο Καζακστάν, παρουσιάζοντας το επίδικο Διάταγμα, υποστηρίζοντας ότι με αυτό αναστέλλετο η μετεγκατάσταση γιατί ήταν κατά παράβαση της κυπριακής νομοθεσίας.

 

Δεν συμμερίζομαι τη θέση της Αιτήτριας ότι οι ενέργειες της OWH που περιγράφονται στην πιο πάνω αναφερόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν εξαιρετικές περιστάσεις. 

 

Η ύπαρξη, ωστόσο, δικαιοδοσίας από πλευράς του Κατώτερου Δικαστηρίου για τροποποίηση ή ακύρωση του Διατάγματος που είχε εκδώσει δεν αποτελεί λόγο για να γίνει ανεκτή η εκ πρώτης όψεως διαπιστωθείσα παραβίαση των αρχών της Φυσικής Δικαιοσύνης. Όπως τονίστηκε πολύ προσφάτως στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της FORUM MUIDER LTD, Πολιτική Αίτηση Αρ. 275/2025, ημερ. 4/12/2025:

 

«Το δικαίωμα παρουσίας και παραστάσεων αφορά στη διαδικασία και στο χρόνο έκδοσης του διατάγματος που επηρεάζει το πρόσωπο για το οποίο εκδίδεται.  Δεν νοείται, σε αυτό το πεδίο, η παραγνώριση του δικαιώματος, με το δικαιολογητικό ότι προσφέρεται μια άλλη διαδικασία για την εκ των υστέρων διαφοροποίηση των δεδομένων που διαμορφώνονται.»

 

Παρέχεται, συνεπώς, άδεια στην Αιτήτρια να καταχωρίσει Αίτηση με Κλήση για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, για την ακύρωση του Διατάγματος ημερ. 30/9/2025 που εκδόθηκε από το Διοικητικό Δικαστήριο στην Προσφυγή Αρ. 1103/2025, για το λόγο ότι εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της Φυσικής Δικαιοσύνης, αφού δεν δόθηκε στην Αιτήτρια το δικαίωμα να ακουστεί.

 

Σε ό,τι αφορά το αιτητικό για παραχώρηση άδειας για να καταχωρίσει η Αιτήτρια Αίτηση με Κλήση για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Prohibition, δια του οποίου να εμποδίζεται το Κατώτερο Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκαση της Προσφυγής Αρ. 1103/2025 και/ή οποιασδήποτε ενδιάμεσης αίτησης καταχωρήθηκε σε αυτή ή να εκδώσει διάταγμα αναστολής της ισχύος του διατάγματος ημερ. 30/9/2025, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του ζητήματος, τη διαδικασία που βρίσκεται υπό εξέλιξη ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου και την καθυστέρηση που η Αιτήτρια επέδειξε στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης, ήτοι  36 ημέρες μετά την έκδοση του εκκαλούμενου Διατάγματος, δεν κρίνεται σκόπιμο να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισής του.

 

Η Αίτηση να καταχωριστεί μέσα σε τέσσερις ημέρες και να επιδοθεί στην OWH SE iL υπό εκκαθάριση και στην Έφορο Εταιρειών, τουλάχιστο τέσσερις ημέρες πριν τη δικάσιμο. Εφόσον καταχωριστεί, ο Πρωτοκολλητής να την ορίσει για Οδηγίες την 22/12/2025 και ώρα 09:00. 

 

Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης θα είναι έξοδα στην πορεία της Αίτησης με Κλήση.

 

 

 

 

 

 

                                                    Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.