ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Αίτηση Αρ. 285/25)
22 Δεκεμβρίου, 2025
[Ε. ΕΦΡΑΙΜ, Δ/στής]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964 (Ν.33/1964)
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ KEVINE KITADI MOKELEBO ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ HABEAS CORPUS
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΟ 14/60, ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 1964 ΜΕΧΡΙ 1991, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε., ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΝΟΜΟ, ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2013/33/ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ-
1. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
2. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ,
ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΝ KEVINE KITADI MOKELEBO ΜΕ ΑΡ. Δ.Ε.Α [ ] ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 11 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 5 (1) ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε., ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9ΣΤ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 8 ΚΑΙ 9 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2013/33/ΕΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.
..................................
Α. Δ. Δημητρίου, για τον Αιτητή.
Ν. Κουρσάρης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΕΦΡΑΙΜ, Δ.: Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής ζητά την έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus με το οποίο να κηρύσσεται η κράτηση του από τις 12.2.2025 ως παράνομη.
Βασική θέση του Αιτητή είναι ότι η κράτηση του από τις 12.2.2025 είναι παράνομη καθότι, εξ όσων γνωρίζει, οι αρμόδιες αρχές δεν έχουν επανεξετάσει την κράτηση του, ούτε και προβαίνουν σε οποιαδήποτε ενέργεια για διερεύνηση και επαλήθευση των λόγων κράτησης του και δεν εφάρμοσαν εναλλακτικά μέτρα αντί της συνέχισης της κράτησης του.
Η πλευρά των Καθ’ ων ισχυρίζεται ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική και ότι δεν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι να καθιστούν την κράτηση του παράνομη. Ισχυρίζεται επίσης ότι η κράτηση του είναι εύλογη, νόμιμη, αναγκαία και αναλογική, ότι το διάταγμα κράτησης ημερ. 12.5.2025 εκδόθηκε κατόπιν ατομικής αξιολόγησης του Αιτητή, ότι οι αρμόδιες αρχές επιδεικνύουν τη δέουσα επιμέλεια και ότι η κράτηση του τυγχάνει συνεχούς επαναξιολόγησης.
Το ιστορικό των γεγονότων, όπως αυτό προκύπτει μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και την ένσταση, σε συνάρτηση με τα σχετικά έγγραφα τα οποία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, έχει ως ακολούθως:
1) Ο Αιτητής είναι υπήκοος Κογκό. Αφίχθη στην Κύπρο παράνομα μέσω των Κατεχομένων και, αφού πέρασε στις ελεύθερες περιοχές, στις 22.7.2022 υπέβαλε αίτηση ασύλου η οποία στις 12.11.2024 απεσύρθη λόγω σιωπηρής εγκατάλειψης απόσυρσης. Στις 19.11.2024 του απεστάλη σχετική απορριπτική επιστολή. Ο Αιτητής δεν καταχώρισε προσφυγή και επομένως συνέχισε να διαμένει παράνομα στη Δημοκρατία.
2) Στις 11.2.2025 ο Αιτητής εντοπίστηκε από μέλη της ΥΑΜ Πάφου όταν και διαπιστώθηκαν τα ανωτέρω. Ως εκ τούτου, συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης παραμονής και τέθηκε υπό κράτηση. Η ΥΑΜ ανέφερε ότι το διαβατήριο του Αιτητή δεν έχει ανευρεθεί, ότι ο ίδιος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για τον τόπο διαμονής του, ότι αρνείτο να συνεργαστεί για τον επαναπατρισμό του και ότι δεν διατηρεί οποιουσδήποτε δεσμούς με την Κύπρο.
3) Ενόψει των πιο πάνω, στις 12.2.2025 εναντίον του Αιτητή εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης του δυνάμει του άρθρου 14 του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105, καθότι παρέμεινε παράνομα στη Δημοκρατία από τις 12.12.2024 όταν παρήλθε η προθεσμία αναχώρησης του από τη Δημοκρατία. Δεδομένης της μη συμμόρφωσης του με απόφαση επιστροφής και της άρνησης του στον επαναπατρισμό του, αξιολογήθηκε ότι δεν υπήρχε περιθώριο εναλλακτικών της κράτησης μέτρων.
4) Ενώ ο Αιτητής τελούσε υπό κράτηση, στις 24.2.2025 υπέβαλε αίτηση επανανοίγματος του φακέλου ασύλου και στις 14.3.2025 ο φάκελος του επανάνοιξε.
5) Στις 12.5.2025 εκδόθηκε διάταγμα κράτησης του Αιτητή στη βάση του άρθρου 9ΣΤ(2) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(1)/2000.
6) Στις 6.6.2025 του επιδόθηκε η απορριπτική της αίτησης ασύλου επιστολή ημερ. 5.6.2025 και στις 4.7.2025 υπέβαλε προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας η οποία είναι ορισμένη στις 22.1.2026 για οδηγίες.
7) Στις 15.7.2025, 25.9.2025 και 25.11.2025 έγινε αξιολόγηση της κράτησης του Αιτητή.
Στην υπόθεση Lakoud v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Πολ. Έφεση 77/2020, ημερ. 8.6.2021, ECLI:CY:AD:2021:A231, γίνεται μια διαφωτιστική παραπομπή στη νομολογία αναφορικά με την έκδοση ενταλμάτων Habeas Corpus:
«Όπως είναι καλά γνωστό, το προνομιακό ένταλμα της φύσεως Habeas Corpus ad subjiciendum διασφαλίζει την ελευθερία του ατόμου. Όπως αναφέρθηκε στη xxx Χ" Σάββας (1993) 1 ΑΑΔ 102, «Το Habeas Corpus ad subjiciendum είναι προνομιακή διαδικασία για τη διασφάλιση της ελευθερίας του πολίτη. Παρέχει αποτελεσματικό μέσο άμεσης απελευθέρωσης από παράνομη ή αδικαιολόγητη κράτηση, είτε στη φυλακή, είτε σε ιδιωτικό χώρο, από Αρχή ή ιδιώτη». Απαραίτητη προϋπόθεση δι' έκδοση του εντάλματος συνιστά η απόδειξη, εκ μέρους του αιτούντος, του παράνομου της κράτησης ή φυλάκισης (Καλφοπούλου (1998) 1 ΑΑΔ 55). Με τη διαδικασία του εντάλματος Habeas Corpus, ό,τι επιδιώκεται είναι η διασφάλιση του δικαιώματος της ελευθερίας διά της άμεσης απελευθέρωσης του αιτητή ο οποίος, κατ' ισχυρισμό, τελεί υπό παράνομη κράτηση. Οποτεδήποτε, στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, διαπιστώνεται κάτι τέτοιο, το σχετικό διάταγμα εκδίδεται δικαιωματικά και όχι ως θέμα άσκησης διακριτικής εξουσίας, οπότε, ο αιτητής αφήνεται ευθύς ελεύθερος (Green v. Home Secretary [1941] 3 All E.R. 388, σελίδα 400).»
Είναι σαφές από το πιο πάνω απόσπασμα ότι σκοπός της έκδοσης εντάλματος Habeas Corpus είναι η εξασφάλιση της ελευθερίας του ατόμου, νοουμένου ότι έχει αποδείξει το παράνομο της κράτησης ή φυλάκισης του. Στην υπό κρίση περίπτωση, ο Αιτητής βρισκόταν υπό κράτηση δυνάμει διατάγματος κράτησης ημερ. 12.2.2025. Ακολούθως ο φάκελος της αίτησης ασύλου επανανοίχθηκε και στις 12.5.2025 εκδόθηκε νέο διάταγμα κράτησης του Αιτητή. Κατόπιν απόρριψης της αίτησης, ο Αιτητής καταχώρισε προσφυγή η οποία εκκρεμεί, ενώ το ζήτημα της κράτησης του τύγχανε επανεξέτασης και αποφασιζόταν η συνέχιση της.
Επομένως, στο παρόν στάδιο ο Αιτητής δεν τελεί πλέον υπό κράτηση με βάση το διάταγμα κράτησης ημερ. 12.2.2025 αλλά δυνάμει του διατάγματος κράτησης ημερ. 12.5.2025. Από τη στιγμή που το διάταγμα κράτησης ημερ. 12.2.2025 δεν προσβλήθηκε με οποιαδήποτε δικαστική ή άλλη διαδικασία από πλευράς του Αιτητή μέχρι και την ακύρωση αυτού (και την έκδοση του νέου διατάγματος κράτησης ημερ. 12.5.2025), τότε το εν λόγω πρώτο διάταγμα θεωρείται νόμιμο και δυνάμει αυτού ο Αιτητής παρέμεινε υπό κράτηση για τρεις μήνες μέχρι την έκδοση του μεταγενέστερου διατάγματος. Επίσης, αυτό το δεύτερο διάταγμα κράτησης ημερ. 12.5.2025 τεκμαίρεται νόμιμο (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Elena Bondar (Αρ. 2) (2004) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2075), μέχρι την εκδίκαση της προσφυγής αναφορικά με τη νομιμότητα έκδοσης αυτού.
Στην υπό κρίση περίπτωση, η κράτηση του Αιτητή στηρίζεται στο άρθρο 9ΣΤ(2)(β) και (δ) του Ν.6(Ι)/2000. Όπως αναφέρεται στο διάταγμα, η κράτηση του Αιτητή κρίθηκε αναγκαία, για τον σκοπό επιστροφής του δυνάμει των άρθρων 18ΟΓ-18ΠΘ του Κεφ.105, λόγω του κινδύνου διαφυγής του για τους εκεί καταγραφόμενους λόγους και της μη ύπαρξης περιθωρίου εναλλακτικών μέτρων. Ο έλεγχος της διάρκειας της κράτησης αιτητή, διενεργείται υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 18ΠΣΤ(1) του Κεφ. 105, το οποίο προνοεί ότι τέτοια «κράτηση έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και διατηρείται καθόσον χρόνο η διαδικασία απομάκρυνσης εξελίσσεται και εκτελείται με τη δέουσα επιμέλεια». Στο ίδιο άρθρο προβλέπεται πως εκτός εάν επιτρέπεται να εφαρμοστούν αποτελεσματικά άλλα επαρκή αλλά λιγότερο αναγκαστικά μέτρα, ο Υπουργός Εσωτερικών δύναται να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να θέτει υπό κράτηση υπήκοο τρίτης χώρας υποκείμενο σε διαδικασία επιστροφής, μόνο για την προετοιμασία επιστροφής και ή τη διεκπεραίωση της διαδικασίας απομάκρυνσης, ιδίως όταν υπάρχει κίνδυνος διαφυγής ή όταν ο συγκεκριμένος υπήκοος αποφεύγει ή παρεμποδίζει την προετοιμασία της επιστροφής ή τη διαδικασία απομάκρυνσης. Περαιτέρω, στο άρθρο 18ΠΣΤ(4) προβλέπεται ότι ο Υπουργός Εσωτερικών επανεξετάζει κάθε διάταγμα κράτησης αυτεπάγγελτα κάθε δίμηνο και σε οποιοδήποτε εύλογο χρονικό διάστημα κατ’ αίτηση του επηρεαζόμενου υπηκόου τρίτης χώρας. Στο άρθρο 18ΠΣΤ(6) προνοείται πως όταν καθίσταται πρόδηλο ότι δεν υφίσταται πλέον λογικά προοπτική απομάκρυνσης για νομικούς ή άλλους λόγους ή όταν παύουν να ισχύουν οι όροι του εδαφίου (1), τότε η κράτηση παύει να δικαιολογείται και το πρόσωπο απολύεται αμέσως. Το άρθρο 15ΠΣΤ(7) προβλέπει πως η κράτηση εξακολουθεί καθόλη τη χρονική περίοδο κατά την οποία πληρούνται οι όροι του εδαφίου (1) και είναι αναγκαία να διασφαλισθεί η επιτυχής απομάκρυνση η οποία δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες. Το άρθρο 15ΠΣΤ(8) επιτρέπει την παράταση αυτού του χρονικού διαστήματος μόνο για περιορισμένο χρόνο που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες σε περιπτώσεις «κατά τις οποίες, παρ’ όλες τις εύλογες προσπάθειες, η επιχείρηση απομάκρυνσης είναι πιθανόν να διαρκέσει περισσότερο επειδή ο υπήκοος της τρίτης χώρας αρνείται να συνεργαστεί ή καθυστερεί η λήψη των αναγκαίων εγγράφων από τρίτες χώρες».
Οι πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες μεταφέρουν στην Κυπριακή έννομη τάξη τα όσα διαλαμβάνονται στην Οδηγία 2008/115/ΕΚ σχετικά με τους κανόνες και τις διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών.
Η παρούσα Αίτηση περιορίζεται στην εξέταση της νομιμότητας της κράτησης του Αιτητή ενόψει της διάρκειας της. Εξετάζοντας την Αίτηση στη βάση της χρονικής έκτασης της κράτησης του Αιτητή από τις 12.2.2025, ημερομηνία έκδοσης των αρχικών διαταγμάτων απέλασης και κράτησης του, μέχρι και την ημερομηνία καταχώρισης της Αίτησης, διαφαίνεται ότι ο Αιτητής κρατείται για δέκα μήνες. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Hussam Mustfa (ανωτέρω) το Δικαστήριο ανέφερε πως για να είναι νόμιμη η κράτηση για οποιαδήποτε χρονική περίοδο, θα πρέπει κατά τη διάρκεια της να συντρέχουν οι προϋποθέσεις και να λαμβάνονται τα προνοούμενα στον Νόμο διαβήματα επανεξέτασης του δικαιολογημένου ή μη της κράτησης. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Essa Murad Khlaief v. Αναφορικά με την Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.ά. (2003) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1402, ο χρόνος κράτησης δεν μπορεί να εξετάζεται in abstracto. Πρέπει να συσχετισθεί προς τους λόγους της καθυστέρησης απέλασης και τις υφιστάμενες δυνατότητες διεκπεραίωσης της.
Με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα δεδομένα, η κράτηση του Αιτητή κρίθηκε αναγκαία στη βάση του κινδύνου διαφυγής του εφόσον
· Δεν έχει συμμορφωθεί με προηγούμενες αποφάσεις επιστροφής, (απορριπτική ΥΠΑΣ ημερ. 29.11.2024 και διάταγμα απέλασης ημερ. 12.2.2025)
· Δεν έχει διεύθυνση διαμονής
· Δεν εντοπίστηκε έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο
· Δήλωσε τη μη πρόθεση του για συμμόρφωση με απόφαση επιστροφής
· Θεωρήθηκε απαγορευμένος μετανάστης δυνάμει του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105, συνελήφθη και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης του ημερ. 12.2.2025
· Κρατείται με σκοπό τον επαναπατρισμό και η αίτηση του για διεθνή προστασία υποβλήθηκε με σκοπό την προβολή προσκομμάτων στη διαδικασία επαναπατρισμού του.
Στις 12.5.2025 εκδόθηκε νέο διάταγμα κράτησης του Αιτητή και διενεργήθηκε επαναξιολόγηση της κράτησης του στις 15.7.2025, 25.9.2025 και 25.11.2025. Στο έντυπο αξιολόγησης παρατίθεται το ιστορικό των γεγονότων αναφορικά με τον Αιτητή, όπως αυτό καταγράφεται ανωτέρω και εκεί επαναλαμβάνεται πως υπάρχει κίνδυνος διαφυγής και δεν υπάρχουν περιθώρια για την επιβολή των εναλλακτικών αντί της κράτησης μέτρων, επομένως γίνεται εισήγηση για την κράτηση του δυνάμει του άρθρου 9ΣΤ(2)(β) και (δ).
Ο Αιτητής δεν αμφισβητεί το ιστορικό και τη δική του στάση, όπως αυτή καταγράφεται στα διατάγματα κράτησης, όσο και στα έντυπα επαναξιολόγησης. Αντιθέτως, ο ίδιος δήλωσε άγνοια για την στάση και τις ενέργειες των αρμοδίων Αρχών, οι οποίες, με βάση τις θέσεις των Καθ’ ων, δεν επιδεικνύουν αδράνεια αλλά προβαίνουν στην προβλεπόμενη από τον Νόμο επαναξιολόγηση της κατάστασης του Αιτητή και προβάλλουν την ύπαρξη λόγων που δικαιολογούν την παράταση της κράτησης του. Ούτε και υπεβλήθη ισχυρισμός εκ μέρους του που να αντικρούει την κατάσταση πραγμάτων, ως αυτή καταγράφεται τόσο στο διάταγμα κράτησης όσο και στα έντυπα αξιολόγησης του, για την ύπαρξη ενδεχομένων εναλλακτικών της κράτησης μέτρων.
Ως εκ τούτου, διαφαίνεται ότι έγιναν επαναξιολογήσεις της κράτησης του Αιτητή, στις οποίες, κατόπιν εξέτασης της δυνατότητας επιβολής εναλλακτικών μέτρων αντί κράτησης, επιβεβαιώνεται η αναγκαιότητα της κράτησης για τους εκεί αναφερόμενους λόγους οι οποίοι, επαναλαμβάνεται, δεν έχουν αμφισβητηθεί.
Αυτές οι ενέργειες, σε συνδυασμό με το συνολικό χρονικό διάστημα που ο Αιτητής τελεί υπό κράτηση μετά την έκδοση του πρώτου διατάγματος κράτησης (ημερ. 12.2.2025), δεν καταδεικνύουν ολιγωρία και αδράνεια των Αρχών. Αντιθέτως, με δεδομένη την άσκηση του δικαιώματος του Αιτητή να υποβάλει προσφυγή η οποία και εμποδίζει τη διαδικασία επιστροφής του, οι Αρχές εξακολουθούν να επιθυμούν τη συνέχιση της προώθησης της διαδικασίας επιστροφής του Αιτητή και να εξετάζουν σε τακτά χρονικά διαστήματα το κατά πόσον υπάρχουν εναλλακτικά μέτρα ή δικαιολογείται η περαιτέρω κράτηση του. Από τη στιγμή που κατά την κάθε αξιολόγηση η οποία γίνεται σύμφωνα με τον Νόμο, εξακολουθούν να ισχύουν οι λόγοι για τους οποίους θεωρείται δικαιολογημένη η κράτηση του Αιτητή, και αυτοί οι λόγοι περιλαμβάνουν και τη δική του συμπεριφορά και κατάσταση, ήτοι μη μόνιμη διεύθυνση, μη κατοχή διαβατηρίου και μη πρόθεση επιστροφής, τότε η χρονική περίοδος που ο Αιτητής τελεί υπό κράτηση δεν είναι τέτοια που να θεωρηθεί ότι έχει καταστεί παράνομη (βλ. Fasel v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2016) 1(Α) Α.Α.Δ. 876), ειδικότερα εφόσον η συνολική περίοδος κράτησης του Αιτητή δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες.
Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, δεν έχει καταδειχθεί πως στο παρόν στάδιο η κράτηση του Αιτητή έχει καταστεί παράνομη.
Η Αίτηση απορρίπτεται.
Καμία διαταγή για έξοδα.
Ε. ΕΦΡΑΙΜ, Δ.
/κβπ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο