ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9(3)(γ) ΤΟΥ Ν.33/1964
ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ
(Αίτηση Αρ. 25/2025)
14 Ιανουαρίου, 2026
[ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, ΔΑΥΙΔ, Δ/στές]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΗ 237/2019, ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 30/04/2024, ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ
ΜΕΤΑΞΥ:
MICHAEL TYRIMOS CONSTRUCTIONS LTD,
Εφεσείουσα,
ΚΑΙ
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ,
Εφεσίβλητη.
____________________
Χρ. Ιωάννου για Χριστόφορος Ιωάννου ΔΕΠΕ, για την Αιτήτρια.
Α. Μαθηκολώνης για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σία ΔΕΠΕ, για
την Καθ΄ης η Αίτηση.
____________________
Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δοθεί από τη Σταματίου, Π.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.: Η Αιτήτρια, Εφεσίβλητη στην Πολιτική Έφεση 237/2019, στην οποία εκδόθηκε Απόφαση από το Εφετείο στις 30.4.2025, με την υπό κρίση Αίτηση ζητά άδεια να υποβάλει αίτηση, δυνάμει του άρθρου 9(3)(γ) των περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμων 1964 έως (3) του 2023 (εφεξής «ο Νόμος»).
Η Εφεσείουσα, Καθ΄ης η Αίτηση, καταχώρησε ένσταση, στην οποία προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 9(3)(γ) του Νόμου, ώστε να παραχωρηθεί άδεια στον Αιτητή, ότι αυτό που επιδιώκεται με την αίτηση είναι να εφεσιβληθεί η απόφαση του Εφετείου και ότι το αίτημα δεν προκύπτει από την απόφαση του Εφετείου.
Η Έφεση είχε ως αντικείμενο τη διαδικασία εκποίησης υποθήκης, δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965). Συγκεκριμένα, η Καθ΄ης η Αίτηση είχε καταχωρίσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας Αίτηση – Έφεση, με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο ΙΑ και τον πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου τους, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι η Ειδοποίηση ήταν παράνομη, άκυρη και δεν πληρούσε τις απαιτούμενες, κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις και, συγκεκριμένα, ότι δεν ήταν σύμφωνη με το δείγμα που προνοείται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/1965. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την Αίτηση-Έφεση, αποφασίζοντας ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ήταν νομότυπη. Στην Έφεση που καταχωρήθηκε από την Καθ΄ης η Αίτηση, το Εφετείο έκρινε ότι στην Ειδοποίηση, κατά τον Τύπο ΙΑ, δεν αναφερόταν συγκεκριμένα το ποσό των εξόδων, το οποίο όφειλε να καταβάλει η Εφεσείουσα, ως τίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/1965 και, επικαλούμενο την απόφαση στην υπόθεση Ιακώβου ν. Gordian Holdings Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. 83/2019, ημερ. 11.6.2024, έκρινε ότι η Ειδοποίηση δεν πληρούσε τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Ως εκ τούτου, παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση και την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ.
Το άρθρο 9(3)(γ) του Νόμου προνοεί ότι, από την 1η Ιουλίου 2023, το Ανώτατο Δικαστήριο:
«αποφασίζει σε τρίτο και τελευταίο βαθμό βάσει αιτήσεως, η οποία υποβάλλεται από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ή οιονδήποτε των διαδίκων κατόπιν αδείας παραχωρουμένης υπό του ιδίου και κατόπιν προηγηθείσας διαδικασίας πολιτικής ή ποινικής εφέσεως επί νομικών θεμάτων τα οποία προκύπτουν από την απόφαση του Εφετείου και συναρτώνται με τη διαφοροποίηση πάγιας νομολογίας ή με την ανάγκη ορθής ερμηνείας, είτε πρωτογενούς είτε δευτερογενούς ουσιαστικής νομοθετικής διατάξεως, ή με μείζον ζήτημα δημοσίου συμφέροντος ή γενικής δημόσιας σημασίας ή συνοχής του δικαίου επί συγκρουομένων ή αντιφατικών αποφάσεων του Εφετείου, κατά την υπ' αυτού ενασκουμένη πολιτική ή ποινική δικαιοδοσία:
Νοείται ότι, η συμφώνως των πιο πάνω, υποβαλλομένη αίτηση δέον να προσδιορίζει σαφώς τα προκύπτοντα από την οικεία απόφαση νομικά θέματα, ως και τους πλήρεις λόγους και τα αναγκαία στοιχεία τα υποστηρίζοντα το αίτημα, προκειμένου το Ανώτατο Δικαστήριο να αποφανθεί κατά πόσο θα παραχωρήσει την απαιτούμενη άδεια:
Νοείται περαιτέρω ότι, σε τέτοια περίπτωση η απόφαση του Εφετείου αντικαθίσταται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου».
Στην υπόθεση Zutphen κ.ά., Αρ. Αίτησης 2/2023, ημερ. 30.1.2024, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά με την εφαρμογή της εν λόγω νομοθετικής διάταξης:
«Προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου ότι η δικαιοδοσία αφορά στην επίλυση νομικών θεμάτων. Τα νομικά αυτά θέματα πρέπει να προκύπτουν από την απόφαση του Εφετείου. Περαιτέρω, τα νομικά αυτά θέματα πρέπει να συναρτώνται:
- με τη διαφοροποίηση πάγιας νομολογίας, ή
- με την ανάγκη ορθής ερμηνείας, είτε πρωτογενούς είτε δευτερογενούς ουσιαστικής νομοθετικής διατάξεως, ή
- με μείζον ζήτημα δημοσίου συμφέροντος, ή
- ζήτημα γενικής δημόσιας σημασίας, ή
- ζήτημα συνοχής του δικαίου επί συγκρουομένων ή αντιφατικών αποφάσεων του Εφετείου.
Και η αίτηση για άδεια πρέπει να προσδιορίζει σαφώς τα νομικά αυτά θέματα και επίσης να προσδιορίζει τους πλήρεις λόγους και τα αναγκαία στοιχεία που υποστηρίζουν το αίτημα.»
Στον Κανονισμό 9(2)(α)(iv) των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανώτατου Δικαστηρίου του 2023, προβλέπεται ότι στην αίτηση για χορήγηση άδειας επισυνάπτεται Έκθεση Νομικών Θεμάτων που προκύπτουν από την απόφαση του Εφετείου σε ξεχωριστές αριθμημένες παραγράφους και ξεχωριστή αιτιολογία για το κάθε ένα, ενώ, στον Κανονισμό 9(2)(β) αναφέρεται ότι, στην αίτηση παρατίθενται οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να χορηγηθεί άδεια. Περαιτέρω, ο Κανονισμός 14(1)(α) προβλέπει ότι, όπου το Δικαστήριο χορηγεί άδεια, η έκθεση Νομικών Θεμάτων θα αποτελεί το έγγραφο στη βάση του οποίου θα διεξάγεται η ακρόαση. Συνακόλουθα, το νομικό ζήτημα θα πρέπει να είναι διατυπωμένο με τρόπο ώστε να καθίσταται ευχερής η εξέταση του ως έχει.
Με την παρούσα Αίτηση, η Αιτήτρια ζητά άδεια για καταχώρηση αίτησης για εξέταση του πιο κάτω «Νομικού Θέματος»:
«Όταν σε διαδικασία εκποίησης υποθήκης δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 δεν απαιτείται ποσό εξόδων και/ή το ποσό των εξόδων είναι μηδενικό (€0.-), αποτελεί παραβίαση τύπου η oποία οδηγεί την διαδικασία σε ακυρότητα άνευ ετέρου ως οι πρόνοιες του άρθρου 44Γ(3)(α) του Ν. 9/65, αν η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» δεν αναφέρει οποιοδήποτε ποσό δίπλα από την φράση «…πλέον έξοδα,…»;
Οι λόγοι που επικαλείται η Αιτήτρια για να της δοθεί άδεια εδράζονται στην ορθή ερμηνεία νομοθετικής διάταξης, εφόσον, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ(3)(α) του Ν. 9/65, ειδοποίηση τύπου ΙΑ μπορεί να παραμεριστεί, εάν δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, στο ότι αποτελεί μείζον ζήτημα δημοσίου συμφέροντος ή δημόσιας σημασίας, εφόσον υπάρχουν σε εξέλιξη τέτοιου είδους διαδικασίες τα τελευταία χρόνια, χωρίς να υπάρχει καθοδήγηση από αποφάσεις Ανώτερων Δικαστηρίων, τα γεγονότα δεν τελούν υπό αμφισβήτηση και η απόφαση έχει δημιουργήσει δεσμευτικό προηγούμενο για όλες τις εν εξελίξει διαδικασίες.
Το πιο πάνω εγειρόμενο θέμα αποτελεί νομικό ζήτημα που εγείρεται από την απόφαση του Εφετείου. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο το νομικό θέμα συναρτάται με την «ανάγκη ορθής ερμηνείας … ουσιαστικής νομοθετικής διατάξεως», ήτοι του άρθρου 44Γ(3)(α) του Ν.9/65.
Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της PSJC National Bank Trust v. Dimitry Ananyev κ.ά. Αίτηση Αρ. 20/2024 ημερ. 28.1.2025, «Η νομοθετική διάταξη είναι «ουσιαστική» όταν μπορεί να επιφέρει αποτέλεσμα. Να μπορεί δηλαδή να έχει σημασία στις περιστάσεις της υπόθεσης. Εάν όχι, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν θα αποφασίσει νομικό θέμα, όσο κεφαλαιώδες ή ενδιαφέρον και αν είναι, εφόσον για την υπόθεση δεν έχει σημασία.»
Εν προκειμένω, αναμφίβολα πρόκειται για ουσιαστική νομοθετική διάταξη, εφόσον σε περίπτωση που το ερώτημα απαντηθεί με τον τρόπο που εισηγείται η Αιτήτρια, η πρωτόδικη απόφαση θα επικυρωθεί και η Αίτηση-Έφεση θα απορριφθεί.
Ως προς την «ανάγκη ορθής ερμηνείας», όπως έχει τεθεί στην PSJC National Bank Trust, πιο πάνω, δεν είναι προϋπόθεση ότι θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η ερμηνεία που δόθηκε από το Εφετείο είναι εσφαλμένη, ούτε βεβαίως δεν πρέπει να χορηγείται άδεια, στην κατάλληλη περίπτωση, επειδή η ερμηνεία που δόθηκε από το Εφετείο αφήνει την εντύπωση ότι είναι η ορθή. Το ζήτημα της ερμηνείας της νομοθετικής διάταξης θα πρέπει να παραμένει ανοικτό για να απασχολήσει την Ολομέλεια.
Στην υπό συζήτηση περίπτωση, το Εφετείο, για να καταλήξει στην απόφασή του, στηρίχθηκε στην υπόθεση Ιακώβου, πιο πάνω, η οποία ωστόσο δεν είναι ακριβώς επί του σημείου. Στη βάση όλων των πιο πάνω και έχοντας πάντα κατά νου τις αρχές που διέπουν το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9(3)(γ) και τις προϋποθέσεις προς παροχή σχετικής άδειας, όπως νομολογιακά έχουν αναλυθεί, είναι η κατάληξη μας ότι δικαιολογείται στην προκείμενη περίπτωση η αιτούμενη παρέμβαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, προκύπτει ανάγκη ορθής ερμηνείας της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης και είναι ορθό και δίκαιο όπως παραχωρηθεί σχετική άδεια για να αποφασιστεί το εγειρόμενο νομικό θέμα από το Ανώτατο Δικαστήριο σε τρίτο και τελευταίο βαθμό.
Η Αίτηση εγκρίνεται και δίδεται η σχετική άδεια δυνάμει του άρθρου 9(3)(γ) του Νόμου.
Τα έξοδα της Αίτησης επιφυλάσσονται.
Η Αιτήτρια να επιδώσει αντίγραφο της Έκθεσης Νομικών Θεμάτων μαζί με συνταγμένη απόφαση στην Καθ΄ ης η Αίτηση.
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.
ΔΑΥΙΔ, Δ.
/ΧΤΘ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο