ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΊΤΗΣΗ ΑΡ. 120/2024

(i-justice)

20 Μαρτίου, 2026

 

[ Γ.Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ/ΣΤΗΣ]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ

1964 ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018

 

ΚΑΙ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤHN AIΤΗΣΗ ΤΩΝ 1. Μ.Α. ΚΤΗΜΑ ΜΑΚΕΝΖΥ ΛΤΔ, 2. Α.Μ. ΚΑΙ 3. Π.Π., ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ 913/2018 ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 12, 30 ΚΑΙ 35 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΑΡΘΡΟ 6 ΤΗΣ ΕΣΔΑ ΚΑΙ 52 ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ  ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΜΦΥΕΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

 

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 14.3.2024 ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ 913/2018 ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥΣ ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ Η/ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗΣ  ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ Η/ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ

Αίτηση ημερομηνίας 27.6.2024

 

Χρ. Χριστάκη για Χριστάκης Χριστάκη ΔΕΠΕ, για Αιτητές

Γ. Κούμας, για Γεώργιος Θ. Κούμα ΔΕΠΕ για Καθ’  ων η Αίτηση

---------------------------

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ.: Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος, κληθείς από τον συνήγορο υπεράσπισης στην ιδιωτική ποινική υπόθεση αρ. 913/2018 να εξετάσει προδικαστικά δύο θέματα, με απόφαση του ημερομηνίας 14.3.2024, προέβη στην απόρριψη του σχετικού αιτήματος.  Τα τεθέντα προς εξέταση θέματα  αφορούσαν, το πρώτο, κατά πόσο η παραπονούμενη κατήγορος είχε δικαίωμα στην προώθηση της πιο πάνω ποινικής υπόθεσης και το δεύτερο ότι, λόγω του χρόνου που παρήλθε από τη διάπραξη των ισχυριζομένων αδικημάτων, είχε παραβιαστεί το δικαίωμα των κατηγορουμένων στη διάγνωση της ποινικής τους ευθύνης, εντός εύλογου χρόνου. 

 

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι κατηγορίες αφορούσαν σε ακάλυπτες επιταγές, κατά παράβαση του άρθρου 305Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154.  Τα αδικήματα δε, στα οποία αφορούσαν, φέρεται να είχαν διαπραχθεί έξι χρόνια πριν από την καταχώρισή του.  Συνολικά, οι εν λόγω επιταγές αφορούσαν σε ποσό €537.779,14.-, και η συγκεκριμένη ποινική υπόθεση καταχωρίστηκε μετά που άλλες προσπάθειες για εξόφληση του συγκεκριμένου ποσού, φέρεται να είχαν αποτύχει.    Τέλος, σημειώνεται πως μερίδιο στο πιο πάνω ποσό φέρεται να έχει αριθμός πιστωτών, οι οποίοι είχαν προμηθεύσει τους οφειλέτες με εμπορεύματα της ειδικότητάς του, ο καθένας.

 

Εν πάση περιπτώσει, είναι γεγονός πως οι εν λόγω επιταγές δεν είχαν εκδοθεί στο όνομα της κατηγόρου, που είναι δικηγορική εταιρεία.    Ωστόσο, δεν είναι γνωστό υπό ποιες συνθήκες αυτή ανέλαβε να ασκήσει την υπό αναφορά ιδιωτική ποινική υπόθεση.  Πάντως, ο Δικαστής ο οποίος επιλήφθηκε της υπόθεσης, δεν παρέλειψε να αναφέρει στην απόφασή του ότι, δικαίωμα για καταχώριση ιδιωτικής ποινικής δίωξης έχει και ένας ιδιώτης, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Ttofinis v. Theocharides and another (1983), 2 C.L.R. 363. 

 

Οι αιτητές με την παρούσα αίτηση, αιτούνται την έκδοση εντάλματος certiorari προς τον σκοπό ακύρωσης της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, ουσιαστικά, στην ίδια βάση που αιτήθηκαν προδικαστικά την απόρριψη του κατηγορητηρίου.  Δηλαδή, ότι η κατήγορος δικηγορική εταιρεία, δεν νομιμοποιείτο στην καταχώριση της εν λόγω ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης, ενώ η καταχώριση της έγινε πολύ καθυστερημένα, κατά παράβαση του δικαιώματος των κατηγορουμένων για διάγνωση της ποινικής τους ευθύνης εντός εύλογου χρόνου.

 

Το εκδικάσαν Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις πιο πάνω ενστάσεις που πρόβαλε η υπεράσπιση σε σχέση με το κατηγορητήριο, διατύπωσε την άποψη ότι αυτές αφορούν σε θέματα τα οποία πρέπει να αποδειχθούν με την προσφορά σχετικής μαρτυρίας.  Δηλαδή, να καταδειχθεί υπό ποιες συνθήκες, η κατήγορος δικηγορική εταιρεία, υποστηρίζει δικαίωμα προώθησης τής υπό αναφορά ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης, που είναι το πρώτο θέμα.  Ως προς το δεύτερο θέμα, το Δικαστήριο έκρινε ότι απαιτείται η προσφορά μαρτυρίας, προκειμένου να διαπιστωθεί ποια πλευρά πραγματικά ευθύνεται για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό αναφορά ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης. 

Η πιο πάνω προσέγγιση του Δικαστηρίου είναι ορθή. Συνάδει δε με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Δημοκρατία ν. Ford (Αρ.2), (1995) 2 Α.Α.Δ. 232 και Γαβριηλίδης ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Αγ. Τύχωνα (2002) 2 Α.Α.Δ. 251.  Στην τελευταία υπόθεση με αναφορά την προηγηθείσα, αναφέρθηκε ότι η μόνη ένσταση που μπορεί να προβληθεί πριν από την απάντηση κατηγορούμενου σε κατηγορία που αυτός αντιμετωπίζει, είναι η ένσταση που προβλέπεται από το άρθρο 66[1] του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. 

 

Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται.  Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της καθ’  ης η αίτηση και εναντίον των αιτητών, τα οποία καθορίζονται στο ποσό των €4.000.-, πλέον Φ.Π.Α.

 

 

 

 

                                                                   Γ.Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ.

 

 

 

 

 

/γκ