ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Πολιτική Αίτηση Αρ.17/2026
13 Μαρτίου 2026
[Α. ΔΑΥΙΔ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ AΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΩΝ ΤΟΥ 1964 ΕΩΣ (ΑΡ. 3) ΤΟΥ 2022
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ 2018 ΚΑΙ 2023
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ THE SUNSET BOULEVARD TOURIST AND ESTATE COMPANY LIMITED (HE 3789), ΕΚ RANIA BEACH HOTEL APTS, 8042 ΚΑΤΩ ΠΑΦΟΣ, ΠΑΦΟΣ ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 23.12.2025 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 13.02.2025 ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 477/2024 ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ Η ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ.
…………………………………………………..
Χρ. Πουτζιουρής, για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, για τους Αιτητές
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΔΑΥΙΔ, Δ.: Με την υπό συζήτηση, μονομερώς προωθούμενη αίτηση, οι Αιτητές επιζητούν επέκταση της προθεσμίας για την καταχώρηση αίτησης προς εξασφάλιση άδειας καταχώρησης αίτησης για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari, με το οποίο να ακυρώνεται και/η παραμερίζεται η ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ημερομηνίας 23.12.2025, που εξεδώθει στα πλαίσια της αγωγής Αρ.477/2024.
Την αίτηση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου, ενός εκ των διευθυντών της Αιτήτριας εταιρείας, ως επίσης, κατόπιν εξασφάλισης σχετικής άδειας του Δικαστηρίου, συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ιδίου.
Ως προκύπτει από το σύνολο όσων τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (εφεξής το κατώτερο Δικαστήριο), με ενδιάμεση απόφαση του, ημερομηνίας 23.12.2025, απέρριψε αίτηση της Αιτήτριας εταιρείας, με την οποία επιζητούσε τη διαγραφή και ή τον παραμερισμό του Σημειώματος Εμφάνισης που καταχωρήθηκε εκ μέρους του εναγόμενου 4 στην ως άνω αγωγή, ως επίσης του Έντυπου Διορισμού Δικηγόρου εκ μέρους του ίδιου εναγόμενου, αλλά και οποιουδήποτε άλλου δικογράφου, αίτησης, ένστασης, αγόρευσης και/ή παρεμπίπτοντος δικονομικού διαβήματος τυχόν καταχωρηθεί στην ως άνω αγωγή εκ μέρους και/ή για λογαριασμό του εναγόμενου 4, από το δικηγορικό οίκο που είχε καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης για τον συγκεκριμένο εναγόμενο. Μετά την έκδοση της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης, δόθηκαν οδηγίες στον δικηγόρο της αιτήτριας για καταχώρηση αίτησης προς εξασφάλιση άδειας καταχώρησης αίτησης για έκδοση εντάλματος Certiorari. Στις 29.12.2025, ζητήθηκαν πιστό αντίγραφο της ενδιάμεσης απόφασης όπως και τα πρακτικά της διαδικασίας στις 11.11.2025, ημερομηνία ακρόασης της ως άνω ενδιάμεσης αίτησης ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου. Παρά το γεγονός ότι την ίδια ημερομηνία, ήτοι στις 29.12.2025, λήφθηκε μέσω της εφαρμογής i-justice πιστό αντίγραφο της ενδιάμεσης απόφασης, τα ως άνω πρακτικά, αναγκαία ως προβάλλεται για την καταχώρηση της αίτησης για εξασφάλιση της σχετικής άδειας, δεν λήφθηκαν.
Η προθεσμία των σαρανταπέντε ημερών για την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης για εξασφάλιση άδειας, υποδεικνύεται, έληξε στις 07.02.2026, χωρίς να καταστεί δυνατή η καταχώρηση της, αφού δεν δόθηκαν στους Αιτητές τα πιο πάνω πρακτικά. Τα τελευταία, ως υποδεικνύεται, μέχρι και την ημέρα καταχώρησης της υπό συζήτηση αίτησης, δεν είχαν αποσταλεί, παρά την επιστολή υπενθύμισης προς το Δικαστήριο και διάφορες τηλεφωνικές οχλήσεις προς τούτο. Είναι γι’ αυτό το λόγο, προβάλλεται, που είναι αναγκαίο όπως παραταθεί η προθεσμία καταχώρησης της μονομερούς αίτησης της Αιτήτριας για εξασφάλιση άδειας, αφού η μη εμπρόθεσμη καταχώρησης της, ήταν πέρα των δυνάμεων της Αιτήτριας. Τα πιο πάνω, υποστηρίζει ο ομνύων διευθυντής της Αιτήτριας, αποτελούν εξαιρετική περίσταση, που δικαιολογεί την αιτούμενη παράταση του χρόνου. Παρεμβάλλεται ότι μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του τελευταίου, διευκρινίστηκε ότι το κατώτερο Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του στις 11.11.2025, αναρτώντας το σχετικό πρακτικό στην εφαρμογή i-justice, στο οποίο καταγράφεται ότι επιφυλάσσεται η απόφαση του. Παράλληλα, στις 23.12.2025, ημερομηνία που εκδόθηκε χωρίς την φυσική παρουσία των δικηγόρων των πλευρών η ενδιάμεση απόφαση, την ίδια ημέρα, αυτή αναρτήθηκε στην εφαρμογή i-justice και ταυτόχρονα απεστάλησαν στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, στην ηλεκτρονική διεύθυνση των τελευταίων, αυτόματες ειδοποιήσεις προς τούτο.
Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Αιτητών, παραπέμποντας ουσιαστικά στο πιο πάνω ιστορικό, εισηγήθηκε ότι συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις για την παραχώρηση της αιτούμενης παράτασης χρόνου, αφού η όποια καθυστέρηση εκ μέρους των Αιτητών να καταχωρίσουν την αίτηση για την εξασφάλιση της σχετικής άδειας, δεν οφείλεται σε δική τους υπαιτιότητα.
Ο περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2018, ως έχει τροποποιηθεί, ειδικότερα ο Κανονισμός 5, κάτω από τον τίτλο «Προθεσμίες» προβλέπει ότι:
«(1) Αίτηση για Άδεια καταχωρείται το συντομότερο από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 45 ημέρες από την ημέρα που ο αιτητής λαμβάνει γνώση της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης.
(2) Το Δικαστήριο δύναται να επεκτείνει την προθεσμία που αναφέρεται στην Παράγραφο (1) του παρόντος Κανονισμού εάν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις που παρεμποδίζουν τον Αιτητή να καταχωρίσει την Αίτηση του εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.»
Σύμφωνα με τον ως άνω Κανονισμό, μονομερής αίτηση για εξασφάλιση άδειας του είδους, θα πρέπει να καταχωρείτε το συντομότερο δυνατό, ενώ δεν πρέπει να υπερβαίνει τις σαρανταπέντε ημέρες από την ημερομηνία που ο Αιτητής λαμβάνει γνώση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης. Άλλωστε, με δεδομένο ότι ο Κανονισμός επιβάλλει σε ένα Αιτητή να ενεργεί το συντομότερο και εν πάση περιπτώσει, με την απαραίτητη σπουδή προς εξασφάλιση της συγκεκριμένης θεραπείας, στις κατάλληλες πάντα περιπτώσεις, σχετική αίτηση είναι δυνατόν να απορριφθεί, ακόμα και αν αυτή καταχωριστεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας (Αναφορικά με την αίτηση των Ανδρέα Δημητριάδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε κ.α., Πολ. Έφ. Αρ.138/2022, ημερ. 22.11.2023 και Αναφορικά με την αίτηση του Επενδυτικού Συγκροτήματος Εταιρειών «Λευκόνοικο», Πολ. Αίτ.60/2025, ημερ. 07.04.2025).
Των ως άνω λεχθέντων, θα πρέπει παράλληλα να σημειωθεί ότι στο εδάφιο 2 του πιο πάνω Κανονισμού, προβλέπεται η δυνατότητα παράτασης του χρόνου των σαρανταπέντε ημερών που τάσσεται ως το απώτατο όριο καταχώρησης τέτοιας αίτησης. Τούτο, στην περίπτωση που καταδειχθούν «εξαιρετικές περιστάσεις» που παρεμποδίζουν την καταχώρηση της, εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
Ως προς το ζήτημα των «εξαιρετικών περιστάσεων» οι οποίες πρέπει να καταδειχθούν και πως η έννοια του όρου θα πρέπει να προσλαμβάνεται και να συνεκτιμάται σε περιπτώσεις του είδους, η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου, στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση του ΧΧΧ Manuel Pulher, Πολ. Έφ. Αρ.404/2009, ημερ. 10.12.2020, υπέδειξε ότι :
«Με δεδομένη τη φύση της διαδικασίας του Certiorari, οι «εξαιρετικές περιστάσεις», που αναφέρονται στον Κ.5, όπως προκύπτει από τη χρήση της λέξης «εξαιρετικές», πρέπει να είναι υφιστάμενες περιστάσεις, οι οποίες παρεμποδίζουν τον αιτητή από του να αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο προς διεκδίκηση θεραπείας. Ο λόγος που επιζητείται παράταση, δυνάμει του Κ.5, θα πρέπει, αντικειμενικά κρινόμενος, να αποτελεί έναν ιδιαίτερο, πέραν του συνηθισμένου, λόγο που δεν επέτρεψε στον αιτητή να αποταθεί στο Δικαστήριο για προνομιακή θεραπεία, εντός του χρόνου που προβλέπεται από τον Κανονισμό και το συμφέρον της δικαιοσύνης να απαιτεί την επέκταση του χρόνου.
Ο χρόνος που ο αιτητής έλαβε γνώση ή θα μπορούσε να λάβει γνώση της διαδικασίας που επιθυμεί να ακυρώσει με τη χρήση του προνομιακού εντάλματος, είναι σημαντικό στοιχείο. Όπου, όπως εν προκειμένω, ο αιτητής έλαβε έγκαιρα γνώση της διαδικασίας εναντίον του, η παράλειψή του να ενεργήσει άμεσα προς επιδίωξη θεραπείας, εναποθέτει στον αιτητή επιπρόσθετο βάρος να πείσει ότι ο λόγος που προβάλλει είναι τέτοιος που αποτελεί ένα σοβαρό πρόσκομμα στην επιδίωξη προνομιακής θεραπείας, έτσι ώστε το συμφέρον της δικαιοσύνης να εξυπηρετείται με την επέκταση του χρόνου.»
Εν πάση περιπτώσει, το τι μπορεί να αποτελέσει «εξαιρετική περίσταση», θα πρέπει να κρίνεται κατά περίπτωση και στη βάση των γεγονότων και συνθηκών που περιβάλλουν την εκάστοτε υπό συζήτηση υπόθεση (Αναφορικά με την Αίτηση του Τσικουρή και Άλλου, Πολ. Αιτ. Αρ.217/20, ημερ. 30.12.20, ECLI:CY:AD:2020:D454).
Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι κατά την ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, ημερομηνίας 13.02.2025, η οποία έλαβε χώρα στις 11.11.2025, οι Αιτητές, εκπροσωπήθηκαν από το δικηγόρο τους. Περαιτέρω, το γεγονός της έκδοσης της ενδιάμεσης απόφασης, όπως και αυτούσια η εν λόγω απόφαση, την ίδια ημέρα, ήτοι στις 23.12.2025, γνωστοποιήθηκε στο γραφείο του δικηγόρου των Αιτητών. Οι τελευταίοι, μάλιστα, ήδη από τις 29.12.2025, αναζήτησαν πιστό αντίγραφο της απόφασης, το οποίο και έλαβαν αυθημερόν. Από τις 23.12.2025, αφέθηκε να περάσει ανεκμετάλλευτο το χρονικό διάστημα μέχρι την ημέρα που εξαντλήθηκε η προθεσμία των σαρανταπέντε ημερών, χωρίς να προωθηθεί η καταχώρηση της αίτησης για άδεια.
Γίνεται κατανοητό ότι ο μοναδικός λόγος που προβάλλεται για να δικαιολογηθεί η πάροδος ολόκληρης τελικά της προθεσμίας των σαρανταπέντε ημερών, είναι το γεγονός πως η πλευρά των Αιτητών δεν εφοδιάστηκε με τα πρακτικά της διαδικασίας, ημερομηνίας 11.12.2025, ημερομηνίας της ακρόασης της ενδιάμεσης αίτησης τους.
Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Η εισήγηση ότι τα συγκεκριμένα πρακτικά ήταν απαραίτητα για την καταχώρηση της αίτησης προς εξασφάλιση άδειας καταχώρησης αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος, δεν βρίσκει έρεισμα στη σχετική νομοθεσία. Ούτε τέθηκε υπόψη μου, οποιαδήποτε νομολογία που να υποστηρίζει τούτο. Ο Κανονισμός 3 (1) και (2) του περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2018, ως έχει τροποποιηθεί, προβλέπει ότι
«(1) Αίτηση για άδεια καταχώρησης Αίτησης προς έκδοση προνομιακών ενταλμάτων της φύσεως Certiorari, Mandamus, Prohibition και Quo Warranto εγείρεται ενώπιον του Δικαστηρίου μονομερώς και υποβάλλεται από τον αιτητή σύμφωνα με τον επισυνημμένο Τύπο Α. Στην Αίτηση καθορίζονται οι λόγοι στους οποίους θεμελιώνεται το αίτημα και προσδιορίζεται η ζητούμενη θεραπεία ή θεραπείες. Η αίτηση πρέπει να φέρει την υπογραφή του αιτητή ή του δικηγόρου του.
(2) Η αίτηση για άδεια πρέπει να συνοδεύεται από Έκθεση σύμφωνα με τον επισυνημμένο Τύπο Β, Ένορκη Δήλωσή και Τύπο Διορισμού Δικηγόρου. Στην Ένορκη Δήλωση πρέπει να επισυνάπτονται ως Τεκμήρια πιστά αντίγραφα των προσβαλλόμενων αποφάσεων, διαταγμάτων ή πράξεων.»
Είναι προφανές από τις ως άνω πρόνοιες, πως δεν προκύπτει οποιαδήποτε αναγκαιότητα επισύναψης των πρακτικών της διαδικασίας, για να καταστεί δυνατή η σύννομη καταχώρηση αίτησης του είδους, κατά της εκκαλούμενης απόφασης. Ως ρητά προβλέπεται, απαραίτητο είναι, στην σχετική αίτηση να επισυνάπτεται η εκκαλούμενη απόφαση, η οποία και αποτελεί το αντικείμενο ελέγχου της σκοπούμενης διαδικασίας. Στην υπο συζήτηση περίπτωση, παραμένει αδιαμφισβήτητο ότι η εκκαλούμενη ενδιάμεση απόφαση, είχε τεθεί υπόψη της πλευράς των Αιτητών την ημέρα που αυτή εκδόθηκε, ήτοι στις 23.12.2025. Οι τελευταίοι δε, μόλις αναζήτησαν πιστό της αντίγραφο, στις 29.12.2025, αυθημερόν το εξασφάλισαν.
Υπο το φως των πιο πάνω, η προβολή εκ μέρους των Αιτητών της θέσης ότι αναμενόταν από την πλευρά τους η λήψη των πρακτικών για να καταστεί δυνατή η καταχώρηση της σχετικής αίτησης, κατά τρόπο που η μη λήψη τους, χωρίς δική τους υπαιτιότητα, να αποτελεί «εξαιρετική περίσταση» που παρεμπόδισε την καταχώρηση της αίτησης εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, δεν μπορεί να υιοθετηθεί. Αντίθετα, απολήγει προσχηματική, εντασσόμενη στην προσπάθεια να «δικαιολογηθεί» η όποια καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης.
Δεδομένης της παρέλευσης της προβλεπόμενης προθεσμίας και της μη παράθεσης συγκεκριμένων στοιχείων και λεπτομερειών, ικανών να καταδείξουν «εξαιρετικές περιστάσεις», που δικαιολογημένα παρεμπόδισαν την Αιτήτρια να αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο για την εξασφάλιση της σχετικής άδειας, η αίτηση, αναπόδραστα, δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη.
Τα όσα προβλήθηκαν σε σχέση με τον διαρρεύσαντα χρόνο, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την σημειωθείσα καθυστέρηση και, συνακόλουθα, την αιτούμενη επέκταση της προθεσμίας.
Η Αίτηση απορρίπτεται.
Α. ΔΑΥΙΔ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο