ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Αίτηση Αρ. 2/2026)
16 Μαρτίου, 2026
[ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π., ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΕΦΡΑΙΜ, ΔΑΥΙΔ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 83, 113.2 ΚΑΙ 152 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΣ ΑΝΑΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ/Ή ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ/Ή ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΚΑΙ/Ή ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΚΑΙ/Ή ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΠΟΙΝΗΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΤΥΧΟΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ/Ή ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΕΞ ΑΥΤΩΝ, ΤΟΥ [ ] M.Σ, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΚΑΙ/Ή ΔΙΑΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ: (1) ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣ ΔΙΑΠΡΑΞΗ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ ΑΡΘΡΟ 371 ΚΕΦ.154, (2) ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΣΗ, ΑΡΘΡΟ 302 ΚΕΦ.154, (3) ΚΛΟΠΗ ΑΠΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ Ή ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ, ΑΡΘΡΑ 269 ΚΕΦ.154 (4) ΚΛΟΠΗ ΑΠΟ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΑΡΘΡΟ 270 ΚΕΦ.154 (5) ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ, ΑΡΘΡΑ 331-335 ΚΕΦ.154, (6) ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΠΛΑΣΤΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ, ΑΡΘΡΟ 339 ΚΕΦ.154 (7) ΑΠΑΤΗ, ΑΡΘΡΟ 300 ΚΕΦ.154 (8) ΑΠΑΤΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ Ή ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΡΘΡΟ 303 ΚΕΦ. 154 (9) ΑΠΟΣΠΑΣΗ ΑΓΑΘΩΝ ΜΕ ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΑΡΘΡΑ 297-298 ΚΕΦ.154 (10) ΔΟΛΙΑ ΙΔΙΟΠΟΙΗΣΗ Ή ΤΗΡΗΣΗ ΨΕΥΔΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ Ή ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ Ή ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΑΠΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ Ή ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΑΡΘΡΟ 311 ΚΕΦ.154, (11) ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΙΣΤΩΣΗΣ ΜΕ ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΑΡΘΡΟ 301 ΚΕΦ.154, (12) ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΜΕ ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΑΡΘΡΟ 305 ΚΕΦ.154 (13) ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΟΥ ΜΕ ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟ 341 ΚΕΦ.154 ΚΑΙ (14) ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ, ΑΡΘΡΑ 3-5 Ν.188(Ι)/2007.
____________________
Σ. Αγγελίδης, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, με Ε. Κλεόπα (κα) Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Λ. Κάρνο, Δικηγόρο της Δημοκρατίας Α’, για τον Αιτητή.
Χρ. Τριανταφυλλίδης με Β. Ακάμα, για τον Καθ΄ου η Αίτηση.
Καθ΄ου η Αίτηση παρών.
____________________
Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δοθεί από τη Σταματίου, Π.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.: Με την παρούσα αίτηση, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ζητά την χορήγηση άδειας για σκοπούς ανάκρισης, έρευνας, σύλληψης, ενδεχόμενης ποινικής δίωξης, εκτέλεσης οποιασδήποτε ποινής φυλάκισης και οποιασδήποτε ενέργειας εξ αυτών, του Καθ΄ ου η Αίτηση [ ]. Η αίτηση υποβάλλεται αναφορικά με τη διερεύνηση και/ή διάπραξη των αδικημάτων: (1) Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 371, του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, (2) Συνωμοσία προς καταδολίευση, κατά παράβαση του άρθρου 302, Κεφ.154, (3) Κλοπή από διευθυντές ή αξιωματούχους εταιρειών, κατά παράβαση του άρθρου 269, Κεφ.154 (4) Κλοπή από αντιπροσώπους, κατά παράβαση του άρθρου 270, Κεφ.154 (5) Πλαστογραφία, κατά παράβαση των άρθρων 331-335, Κεφ.154, (6) Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση του άρθρου 339, Κεφ.154 (7) Απάτη, κατά παράβαση του άρθρου 300, Κεφ.154 (8) Απάτη κατά την πώληση ή υποθήκευση περιουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 303, Κεφ.154 (9) Απόσπαση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297-298, Κεφ.154 (10) Δόλια ιδιοποίηση ή τήρηση ψευδών λογαριασμών ή παραποίηση βιβλίων ή λογαριασμών από διευθυντές αξιωματούχους οργανισμών ή εταιρειών, κατά παράβαση του άρθρου 311, Κεφ.154, (11) Εξασφάλιση πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση του άρθρου 301, Κεφ.154, (12) Εξασφάλιση εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση του άρθρου 305, Κεφ.154 (13) Πρόκληση εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση του άρθρου 341, Κεφ.154 και (14) Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 3-5, του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007, Ν.188(Ι)/2007.
Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στις διατάξεις των Άρθρων 83 και 113.2 του Συντάγματος, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται σε συνημμένη ένορκη δήλωση ημερ. 20.2.2026, του επικεφαλής των ανακρίσεων για τη διερεύνηση των ποινικών αδικημάτων που αναφέρονται στην Αίτηση, τα οποία συνοψίζονται κατωτέρω:
Στις 24.9.2024 η Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς («η Αρχή), μετά από προκαταρκτική εξέταση καταγγελίας που υπέβαλε [ ], η οποία στρεφόταν κατά του Καθ΄ ου η Αίτηση και άλλων προσώπων, διόρισε δύο Λειτουργούς Επιθεώρησης για διεξαγωγή έρευνας.
Στις 10.7.2025, οι πιο πάνω Λειτουργοί Επιθεώρησης, στηριζόμενοι στη μαρτυρία που είχε παρουσιαστεί και κατατεθεί ενώπιον τους, συνέταξαν αιτιολογημένη Έκθεση - Πόρισμα («το Πόρισμα») μέσω της οποίας κατέληξαν ότι, στη βάση του μαρτυρικού υλικού, κρινόμενου υπό το φως του περιορισμένου βαθμού απόδειξης που εφαρμόζει η Αρχή, υφίστανται επαρκείς ενδείξεις περί της ενδεχόμενης διάπραξης από πλευράς του Καθ΄ου η Αίτηση, των ποινικών αδικημάτων της απάτης (άρθρο 300 του Κεφ.154), πλαστογραφίας (άρθρα 331 και 333 του Κεφ.154), κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (άρθρο 339 του Κεφ.154) και συνωμοσίας προς καταδολίευση (άρθρο 302 του Κεφ.154) τα οποία, «εκ φύσεως συνιστούν πράξεις διαφθοράς», όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 2 του περί της Σύστασης και Λειτουργίας της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς Νόμου του 2022, Ν.19(Ι)/2022. Υπεδείχθησαν, περαιτέρω, και κάποιες επιπρόσθετες ανακριτικές ενέργειες που θα έπρεπε, κατά την κρίση των Λειτουργών Συμμόρφωσης να γίνουν.
Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται δημόσια ανακοίνωση που εξέδωσε η Αρχή στις 12.9.2025, όπου καταγράφονται οι κύριες διαπιστώσεις που αναφέρονται στο Πόρισμα, με συνοπτική αναφορά στα γεγονότα επί των οποίων εδράζονται τα καταληκτικά συμπεράσματα περί ενδεχόμενης διάπραξης ποινικών αδικημάτων και τα οποία αναλύονται στην ένορκη δήλωση.
Το Πόρισμα διαβιβάστηκε στις 12.9.2025 στον Γενικό Εισαγγελέα, μαζί με το μαρτυρικό υλικό που είχε συλλεχθεί στο πλαίσιο της έρευνας, το οποίο, αφού μελετήθηκε, παραδόθηκε στις 2.12.2025 στην Αστυνομία, με οδηγίες όπως μελετηθεί η μαρτυρία και όπως γίνουν οποιεσδήποτε ανακριτικές ενέργειες ήθελε κριθούν από την Αστυνομία ως αναγκαίες σε σχέση με τις διάφορες διαπιστώσεις και υποδείξεις που γίνονται στο Πόρισμα. Περαιτέρω, δόθηκαν συγκεκριμένες οδηγίες σε σχέση με επιπρόσθετες ανακριτικές ενέργειες που κρίθηκαν ως αναγκαίες.
Ο Γενικός Εισαγγελέας, έχοντας μελετήσει το Πόρισμα και έχοντας διεξέλθει το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που έχει εξασφαλιστεί, θεώρησε επιβεβλημένη, για σκοπούς διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος, την καταχώριση της παρούσας Αίτησης προς χορήγηση της αιτούμενης άδειας από το Ανώτατο Δικαστήριο, έτσι ώστε να μπορεί απρόσκοπτα ο Καθ΄ου η Αίτηση:
(α) να ανακριθεί, σε σχέση με τα διερευνώμενα εις βάρος του ποινικά αδικήματα, όπως έχουν ανακριθεί και άλλα εμπλεκόμενα στην υπόθεση ύποπτα πρόσωπα,
(β) να συλληφθεί, εάν και εφόσον κάτι τέτοιο κριθεί αναγκαίο από πλευράς Αστυνομίας και εξασφαλιστεί σχετικό ένταλμα από Δικαστήριο,
(γ) να διωχθεί ποινικά σε σχέση με οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα, εάν και εφόσον ληφθεί απόφαση περί ποινικής δίωξης του μετά το πέρας της διερεύνησης και
(δ) να εκτίσει την οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης που τυχόν ήθελε επιβληθεί σε περίπτωση ποινικής δίωξης και καταδίκης του από αρμόδιο Δικαστήριο.
Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας ανέλυσε τις νομικές αρχές που διέπουν τη χορήγηση άδειας, ως η αιτούμενη, και τη νομολογία επί του θέματος, εισηγούμενος ότι η παρούσα είναι κατάλληλη περίπτωση για τη χορήγηση άδειας.
Ο Καθ΄ου η Αίτηση δεν καταχώρισε ένσταση. Κατά την πρώτη εμφάνιση της Αίτησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του ανέφερε ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση αρνείται και απορρίπτει κατηγορηματικά τα κατ΄ ισχυρισμόν αδικήματα που του αποδίδονται, διευκρίνισε ωστόσο ότι ο ίδιος επιθυμεί να διευκολύνει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και τη διερεύνηση της υπόθεσης η οποία ξεκίνησε από το 2019 με καταγγελία του ιδίου στην Αστυνομία ως παραπονούμενου, αναφορικά με τα γεγονότα που τώρα του καταλογίζονται. Τα ίδια ουσιαστικά επαναλήφθηκαν και στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων του Καθ΄ου η
Αίτηση που καταχωρίστηκε στη συνέχεια, καθώς και στις προφορικές διευκρινίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου.
Το Άρθρο 83.2 του Συντάγματος, επί του οποίου εδράζεται η αίτηση, προνοεί ότι «ο βουλευτής δεν δύναται άνευ αδείας του Ανωτάτου Δικαστηρίου να διωχθή, συλληφθή ή φυλακισθή εφ΄ όσον χρόνον εξακολουθεί να είναι βουλευτής». Εξαίρεση αποτελούν τα αδικήματα που επισύρουν ποινή θανάτου ή ποινή φυλακίσεως πέντε ετών και άνω, εφόσον ο βουλευτής καταληφθεί επ΄ αυτοφώρω. Δεν είναι τέτοια η παρούσα περίπτωση.
Στην πρόσφατη απόφαση μας στην Ν.Σ. Αίτηση αρ. 1/2026, ημερ. 12.1.2026, είχαμε την ευκαιρία να αναλύσουμε τις αρχές επί των οποίων ασκείται η εν λόγω εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αντί άλλης αναφοράς υιοθετούμε το απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:
«Ζήτημα άρσης ασυλίας βουλευτή εξετάστηκε στις υποθέσεις In re Georghiou (1983) 2 C.L.R. 1, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαρίκας (2015) 1 Α.Α.Δ. 233 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεμιστοκλέους (2016) 1 Α.Α.Δ. 358, όπου τέθηκαν οι αρχές επί των οποίων ασκείται η συναφής εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Η απουσία καταχώρισης ένστασης δεν εξαντλεί το ζήτημα. Ούτε οδηγεί αυτόματα στην έγκριση της αίτησης. Η άρση της ασυλίας βουλευτή αποτελεί θεσμικό ζήτημα και, ως τέτοιο, απαιτεί δικαστική κρίση, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από τη σελ. 29 της απόφασης In re Georghiou, πιο πάνω:
(Σε ελεύθερη μετάφραση)
Παρατηρείται σύγκλιση απόψεων ότι η κοινοβουλευτική ασυλία αποτελεί προνόμιο του Κοινοβουλίου και παρεμπιπτόντως προνόμιο του κάθε Βουλευτή ατομικά. Καθώς αποτελεί προνόμιο του Κοινοβουλίου, δεν δύναται να τύχει μονομερούς αποποίησης από οποιοδήποτε Μέλος αυτού. Η αποποίηση του προνομίου είναι εφικτή μόνο για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. Το δημόσιο συμφέρον αναδεικνύεται μετά την εξισορρόπηση των κινδύνων στην αυτονομία και κυριαρχία του Κοινοβουλίου, που ενδεχομένως να προκύπτει από την εν λόγω αποποίηση, από τη μια, και το ουσιώδες συμφέρον της κοινωνίας που επιβάλλει όπως ο κάθε φερόμενος παραβάτης προσάγεται ενώπιον της δικαιοσύνης, από την άλλη.
Σύμφωνα με τη νομολογία, το Ανώτατο Δικαστήριο, κατά την άσκηση της εξουσίας του δυνάμει του Άρθρου 83.2, λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, τη φύση των αδικημάτων τα οποία καταλογίζονται στο βουλευτή, τη σοβαρότητα τους, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κατ΄ ισχυρισμό διαπράχθηκαν, καθώς και το κατά πόσο αυτά έχουν οιανδήποτε σχέση με την εκτέλεση των βουλευτικών του καθηκόντων ή κατά πόσο η αίτηση και γενικότερα η υπόθεση έχει οιονδήποτε πολιτικό-κομματικό ή αλλότριο κίνητρο. Καθοριστικό για την έγκριση της αίτησης, είναι το κατά πόσο εξυπηρετείται το δημόσιο συμφέρον.
Η τάση που νομολογιακά παρατηρείται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι όπως το ακαταδίωκτο (inviolability) των Βουλευτών προσεγγίζεται περιοριστικά. Η ευρωπαϊκή νομολογία αναδεικνύει ότι, στις περιπτώσεις όπου οι αποδιδόμενες ποινικά ελεγχόμενες πράξεις και συμπεριφορές που αντιμετωπίζει ο Βουλευτής δεν συνδέονται με την εκτέλεση των βουλευτικών του καθηκόντων και, συνεπώς, δεν υπάρχει οποιοσδήποτε συσχετισμός της ποινικής υπόθεσης με την κοινοβουλευτική του δραστηριότητα, η Βουλευτική ασυλία αίρεται. Και αυτό, νοουμένου ότι δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι για τη μη άρση της. Στην ουσία, η Βουλευτική ασυλία αίρεται σε όλες τις υποθέσεις όπου απουσιάζει η υποψία υποκίνησης της ποινικής δίωξης από οποιαδήποτε πολιτικά ή αλλότρια κίνητρα. Μόνο στις περιπτώσεις όπου υφίσταται μία τέτοια υποψία, δηλαδή ότι η δίωξη του Βουλευτή υποκινήθηκε στη βάση πολιτικό-κομματικών κινήτρων, το ακαταδίωκτο των Βουλευτών διατηρείται.
Συνεπώς, γίνεται κατανοητό ότι, η Βουλευτική ασυλία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ασπίδα προστασίας του Βουλευτή έναντι του εφαρμοστέου Ποινικού Δικαίου του Κράτους. Ενέργειες που δεν εμπίπτουν εντός των κοινοβουλευτικών δραστηριοτήτων του Βουλευτή, όπως είναι οι προσωπικές ή οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του, δεν δύναται να αντλούν προστασία από το ακαταδίωκτο των Βουλευτών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται υποψία ύπαρξης πραγματικού, σοβαρού και εμφανούς κομματικό-πολιτικού στοιχείου στην απόφαση δίωξης του Βουλευτή που έχει ως σκοπό όπως τον παρεμποδίσει να ασκεί ορθά και αποτελεσματικά τα βουλευτικά του καθήκοντα, κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Όπως το ΕΔΔΑ έχει νομολογιακά εδραιώσει στην υπόθεση A. v. The United Kingdom, 2002 ECHR, 811, το ζήτημα της άρσης της βουλευτικής ασυλίας εξετάζεται στη βάση της αρχής της αναλογικότητας (Θεμιστοκλέους, πιο πάνω).»
Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και τα κύρια σημεία του Πορίσματος, ως συνοψίζονται σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε η Αρχή κατά της Διαφθοράς, η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση, προκύπτει ότι υπάρχει μαρτυρία η οποία αντικειμενικά ιδωμένη, εμπλέκει τον Καθ΄ου η Αίτηση στη διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων.
Τα διερευνώμενα αδικήματα τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης που υπερβαίνει τα δύο έτη ως προνοείται από τη σχετική νομοθεσία.
Τονίζεται ότι, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, η εξέταση των στοιχείων που τέθηκαν περιορίζεται στο να καταδειχθεί ότι η Αίτηση δεν είναι αυθαίρετη. Το δε τεκμήριο αθωότητος παραμένει αλώβητο. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ούτε απαιτείται στο στάδιο αυτό να εξεταστεί η επάρκεια και η ποιότητα του μαρτυρικού υλικού.
Τα αδικήματα που εξετάζονται εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση είναι σοβαρά, όχι μόνο ως εκ της φύσεως τους, αλλά και υπό το φως των προβαλλόμενων περιστάσεων διάπραξης τους, ως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Περαιτέρω, τα διερευνώμενα αδικήματα, ουδεμία σχέση διαφαίνεται να έχουν με την πολιτικό-κομματική δραστηριότητα του Καθ΄ ου η Αίτηση, είτε εντός, είτε εκτός της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ούτε υπήρξε εισήγηση προς αυτή την κατεύθυνση.
Στη βάση των αρχών που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, θεωρούμε ότι η αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα βασίζεται σε γνήσιους και σοβαρούς λόγους και δεν υπάρχει οποιοδήποτε πολιτικό-κομματικό ή άλλο στοιχείο άσχετο με την απονομή της δικαιοσύνης.
Οι αποδιδόμενες στον Καθ΄ ου η Αίτηση συμπεριφορά και πράξεις απαιτούν την άμεση διερεύνηση της υπόθεσης και, εφόσον δικαιολογείται, την προσαγωγή του Καθ΄ ου η Αίτηση ενώπιον της δικαιοσύνης. Οι αρχές του Κράτους Δικαίου υπαγορεύουν ισονομία και ισοπολιτεία. Όλοι είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου, ανεξαρτήτως ιδιότητας.
Ως εκ των ανωτέρω, κρίνουμε ότι η άρση της ασυλίας του Καθ΄ου η Αίτηση εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και ότι η άδεια θα πρέπει να δοθεί για όλα τα στάδια, από τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης μέχρι και την εκτέλεση τυχόν ποινής που ήθελε επιβληθεί, χωρίς να χρειάζεται ενδιάμεσα να λαμβάνεται κάθε φορά άδεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. απόφαση πλειοψηφίας στην Σαρίκας, Θεμιστοκλέους και Ν.Σ., πιο πάνω).
Η αίτηση εγκρίνεται και αίρεται η ασυλία του Καθ΄ ου η Αίτηση, [ ] Μ.Σ., σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 83.2 του Συντάγματος, τηρουμένων των υπολοίπων σχετικών διατάξεων του Συντάγματος.
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.
ΕΦΡΑΙΜ, Δ.
ΔΑΥΙΔ, Δ.
/ΧΤΘ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο