ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
i-justice
Αρ. Αίτησης 180/2026
20 Οκτωβρίου 2026
[Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ Α. Κ. ΑΔΤ [ ], ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI
KAI
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΓΙΑ ΛΗΨΗ ΣΑΛΙΟΥ Ή ΑΙΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 106/26 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 20.7.2026
____________________
Δ. Τσολακίδης για Τσολακίδης & Κορέλλης Δ.Ε.Π.Ε., για τον Αιτητή.
Η. Ζησίμου (κα) για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Καθ’ ης η Αίτηση.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Δοθείσα Αυθημερόν)
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Ο Αιτητής ζητά την έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari για ακύρωση του διατάγματος ημερ.20.7.2026 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το κατώτερο Δικαστήριο, το οποίο υποχρέωνε, όπως αναφερόταν στο διάταγμα, τον Αιτητή να συναινέσει στη λήψη σάλιου ή αίματος από αυτόν για απομόνωση γενετικού υλικού, στη βάση ότι αυτό εκδόθηκε καθ’ υπέρβαση εξουσίας.
Περαιτέρω, ζητούσε και την ακύρωση του στην έκταση που αφορούσε στη λήψη αίματος από αυτόν για τον πρόσθετο λόγο ότι παραβίαζε την αρχή της αναγκαιότητας και την αρχή της αναλογικότητας, ωστόσο, κατά τη συζήτηση της Αίτησης, αυτή η πτυχή της αποσύρθηκε με δήλωση των δικηγόρων του Αιτητή.
Το διάταγμα είχε εκδοθεί κατ’ επίκληση του άρθρου 25(1) των περί Αστυνομίας Νόμων του 2004 έως 2026, οι Νόμοι, το οποίο διαλαμβάνει ότι:
«Κάθε μέλος της Αστυνομίας με βαθμό Λοχία ή ανώτερο μπορεί να λάβει ή να μεριμνήσει ώστε να ληφθούν από οποιοδήποτε πρόσωπο που τελεί υπό νόμιμη κράτηση ή το οποίο υπόκειται σε αστυνομική επιτήρηση, για σκοπούς καταχώρισης, σύγκρισης, αναγνώρισης και γενικά για σκοπούς διερεύνησης οποιουδήποτε αδικήματος:
(α) μετρήσεις, φωτογραφίες, δακτυλικά αποτυπώματα, αποτυπώματα παλάμης και πέλματος, δείγματα γραφικού χαρακτήρα, αποκόμματα ονύχων, δείγματα τριχών, σάλιου, κατάλοιπα ξένης ουσίας στο σώμα οποιουδήποτε από τα πρόσωπα αυτά με συναίνεσή του ή κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου, αν αυτό δε συναινεί.
(β) με τη βοήθεια ιατρικού λειτουργού δείγματα αίματος και ούρων οποιουδήποτε από τα πρόσωπα αυτά με συναίνεσή του ή κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου, αν αυτό δε συναινεί».
Στο διάταγμα αναφερόταν ότι: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΕΚΔΙΔΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑ το οποίο υποχρεώνει τον [Αιτητή] ο οποίος τελεί υπό νόμιμη κράτηση να συναινέσει στη λήψη σάλιου ή αίματος από αυτόν».
Η υπόθεση αφορούσε σε παράνομη κατοχή και προμήθεια ελεγχόμενων φαρμάκων. Σε κάποια από τα τεκμήρια της υπόθεσης είχε εντοπιστεί μεικτό γενετικό υλικό και στην αίτηση της Αστυνομίας και στον υποστηρικτικό όρκο αναφερόταν ότι η λήψη σάλιου ή αίματος ήταν για σκοπούς απομόνωσης γενετικού υλικού.
Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα επιχειρηματολόγησε ότι η φράση «κατόπιν διαταγής Δικαστηρίου» στο άρθρο 25 δεν είναι περιοριστική και ούτε μπορεί να ερμηνευτεί ως τέτοια. Ότι τέτοια διαταγή μπορεί να απευθύνεται τόσο προς την Αστυνομία για λήψη του γενετικού υλικού από τον Αιτητή, ή προς τον Αιτητή ώστε να συναινέσει στη λήψη τέτοιου υλικού, με την έννοια ότι η Αστυνομία δεν μπορεί να ασκήσει βία για να πετύχει τη λήψη του. Ακόμη ότι με την έκδοση του επίδικου διατάγματος, ο Αιτητής δεν αποστερήθηκε του δικαιώματος του να αρνηθεί στη λήψη του γενετικού του υλικού και πως όπως και να είναι γραμμένο το κείμενο του διατάγματος, σημασία έχει ότι ο Αιτητής διατηρούσε το δικαίωμα της άρνησης.
Είναι ξεκάθαρο από το λεκτικό του Νόμου ότι δείγματα μπορούν να ληφθούν είτε με την συναίνεση του προσώπου που τελεί υπό νόμιμη κράτηση ή το οποίο υπόκειται σε αστυνομική επιτήρηση, είτε κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου αν δεν συναινεί. Και στην περίπτωση που μετά από τέτοια διαταγή « … αρνείται ή παρεμποδίζει ή δεν επιτρέπει να ληφθούν τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (1) είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή μέχρι τετρακόσιες πενήντα λίρες ή και στις δυο αυτές ποινές», όπως προβλέπεται στο εδάφιο (3) του άρθρου 25. Το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε, διάτασσε τον Αιτητή να συναινέσει και σε περίπτωση που δεν συναινούσε ενδεχομένως να δημιουργούνταν οι προϋποθέσεις ώστε να καταστεί και υπόλογος για παρακοή διατάγματος του Δικαστηρίου.
Δεν νοείται διαταγή για να συναινέσει κάποιος. Η συναίνεση προϋποθέτει ελεύθερη βούληση και ελεύθερη επιλογή. Το κατώτερο Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να εκδώσει διάταγμα που να υποχρεώνει τον Αιτητή να συναινέσει στη λήψη των δειγμάτων, κατά συνέπεια το διάταγμα εκδόθηκε καθ’ υπέρβαση εξουσίας.
Εκδίδεται συνεπώς προνοµιακό ένταλμα certiorari με το οποίο ακυρώνεται το επίδικο διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στις 20.7.2026 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας.
Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως και τα έξοδα της αίτησης για την άδεια, πλέον Φ.Π.Α. αν υπάρχει, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση.
Χ. Μαλαχτός, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο