ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ Κ. Μ. ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI, Πολιτική Αίτηση Αρ. 213/2026, 5/11/2026
print
Τίτλος:
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ Κ. Μ. ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI, Πολιτική Αίτηση Αρ. 213/2026, 5/11/2026

ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

 

(Πολιτική Αίτηση Αρ. 213/2026)

                                                                                                            (i-justice)

 

5 Νοεμβρίου, 2026

 

 

[Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.]

 

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ

 

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ 2018 ΕΩΣ 2026

 

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ Κ. Μ. ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI

 

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΗΣ 09.10.2025, ΕΚΔΟΘΕΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ 78/2025 ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ Ν.92(Ι)/1996.

 

 

________________________________________________

 

            

Αλ. Κληρίδης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τον Αιτητή.

 

_________________________________________________

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

                                        

                                        (Δοθείσα Αυθημερόν)

 

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.: Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής επιζητεί την άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώριση Αίτησης προς έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari προκειμένου να ακυρωθεί δικαστικό Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην Αίτηση ημερ. 9/10/2025 το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της Αίτησης υπ’ αρ. 78/2025, μέσω του οποίου εξουσιοδοτήθηκε η πρόσβαση, επιθεώρηση και λήψη καταγεγραμμένου περιεχομένου ιδιωτικής επικοινωνίας από κατασχεθείσες συσκευές, περιλαμβανομένης της συσκευής του Αιτητή.

 

Η υπό κρίση Αίτηση συνοδεύεται από σχετική Έκθεση και Ένορκη Δήλωση της Ειρήνης Χριστοφορίδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή.

 

Η παράθεση, συνοπτικά, των ουσιαστικών γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση περίπτωση όπως αυτά εκτέθηκαν στην ένορκη δήλωση του Α/Αστ. 2715, Α. Σαββίδη, που υποστήριζε την αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα για έκδοση του εγκαλούμενου Διατάγματος κρίνεται επιβεβλημένη για σκοπούς ευχερέστερης αντίληψης των περιστατικών που την περιβάλλουν, καθώς και την κατανόηση των ζητημάτων που εγείρονται.

 

Στις 27/8/2025 λήφθηκε πληροφορία στην Υ.ΚΑ.Ν. ότι συγκεκριμένο άτομο από την Ελλάδα (1ος Ύποπτος) ο οποίος είχε συλληφθεί το 2018 από την Υ.ΚΑ.Ν. για υπόθεση εισαγωγής μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, αποφυλακίστηκε και ότι ξεκίνησε πάλι να δραστηριοποιείται στην εισαγωγή και εμπορία ναρκωτικών στην Κύπρο.

 

Στις 7/9/2025, νέα πληροφορία ανέφερε ότι τα ναρκωτικά που εισάγονται από τον 1ο Ύποπτο στην Κύπρο αποκρύβονται μέσα σε φουσκωτά παιγνίδια μεγάλου μεγέθους και βάρους. Στις 22/9/2025 εξασφαλίστηκε νέα πληροφορία σύμφωνα με την οποία τα ναρκωτικά μέσα στα φουσκωτά παιγνίδια είχαν ήδη φορτωθεί στην Ελλάδα σε συγκεκριμένο εμπορευματοκιβώτιο και θα έφταναν εντός των ημερών στο λιμάνι Λεμεσού. Επιπλέον, σύμφωνα πάντοτε με την πληροφορία, ο 1ος Ύποπτος θα ερχόταν στην Κύπρο, μέσω του αεροδρομίου της Τύμπου, το βράδυ της 23/9/2025 και θα τον παραλάμβανε από εκεί κάποιος Κ. Μ., που ως προέκυψε στη συνέχεια ήταν ο Αιτητής (3ος Ύποπτος).

 

Από την ημερομηνία λήψης της πληροφορίας, η Υ.ΚΑ.Ν., σε συνεργασία με τις Τελωνειακές Αρχές, προέβησαν σε διάφορες διακριτικές εξετάσεις, όπου στις 23/9/2025, εντοπίστηκε σε ομαδοποιημένο εμπορευματοκιβώτιο, προερχόμενο από την Θεσσαλονίκη, ύποπτο φορτίο, το οποίο αφίχθηκε στις 23/9/2025 στο Νέο Λιμάνι Λεμεσού, με το εμπορικό πλοίο «PENGALIA». Ο ναυτιλιακός πράκτορας του εν λόγω πλοίου ήταν η εταιρεία SBS Shipping (Cyprus) Ltd, η οποία είναι ναυτιλιακή εταιρεία και αναλαμβάνει, μεταξύ άλλων εργασιών, την εισαγωγή εμπορευματοκιβωτίων στην Κύπρο. Ως παραλήπτρια του εμπορευματοκιβωτίου αναγραφόταν η εταιρεία CZ Shipping Ltd η οποία αναλαμβάνει, μεταξύ άλλων εργασιών, την εισαγωγή εμπορευμάτων στην Κύπρο.

 

Κατά τον έλεγχο που έγινε, μετά την εκφόρτωση του πιο πάνω εμπορευματοκιβωτίου, ανευρέθηκαν αριθμός συσκευασιών που περιείχαν ναρκωτικές ουσίες, κάνναβη και κοκαΐνη. Με την ανεύρεση της πρώτης ποσότητας ναρκωτικών εξασφαλίστηκε έγκριση για ελεγχόμενη παράδοση. Εντοπίστηκαν συγκεκριμένα, 92 νάιλον συσκευασίες που περιείχαν ξηρή φυτική ύλη κάνναβη συνολικού μεικτού βάρους 97 κιλών και 360 γραμμαρίων και πέντε συσκευασίες με άσπρη συμπαγή ουσία κοκαΐνης, συνολικού μεικτού βάρους             5 κιλών και 300 γραμμαρίων.

 

Στις 24/9/2025 και περί ώρα 02.50 εντοπίστηκε ο Αιτητής στο οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου να επιστρέφει από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές,  έχοντας συνοδηγό στο όχημα που οδηγούσε τον 1ο Ύποπτο. Από εκεί κατέληξαν σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο στην Πάφο στο οποίο εισήλθε ο                 1ος Ύποπτος, ενώ ο Αιτητής αναχώρησε μόνος του.

 

Την ίδια μέρα και περί ώρα 10.43 ο 1ος Ύποπτος θεάθηκε να εξέρχεται του ξενοδοχείου και να επιβιβάζεται στη θέση του συνοδηγού σε αυτοκίνητο ενοικιάσεως με οδηγό τρίτο πρόσωπο, τον 2ο Ύποπτο.

 

Κατά την παρακολούθηση των δύο υπόπτων αυτοί περί ώρα 14:38, θεάθηκαν να μεταβαίνουν πρώτα στην εταιρεία «SBS Shipping (Cyprus) Ltd». Εκεί, ο 2ος Ύποπτος, εξήλθε του αυτοκινήτου και εισήλθε στα γραφεία της εν λόγω εταιρείας, ενώ ο 1ος Ύποπτος τον περίμενε έξω από τα γραφεία της εταιρείας, μιλώντας στο κινητό του τηλέφωνο. Μετά πάροδο επτά περίπου λεπτών, ο 2ος Ύποπτος βγαίνοντας από τα γραφεία της εταιρείας, κινήθηκε πεζός στην περιοχή, δείχνοντας ότι κάτι έψαχνε. Ακολούθως, περί ώρα 14:53, ο 2ος Ύποπτος, επισκέφτηκε ξανά τα γραφεία της εταιρείας «SBS Shipping (Cyprus) Ltd», για ένα περίπου λεπτό.

 

Στη συνέχεια, κατευθύνθηκε πεζός, κατά μήκος της οδού Φραγκλίνου Ρούσβελτ, όπου η ώρα 14:56, εισήλθε στην εταιρεία την «CZ Shipping Ltd».

Καθόλη τη διάρκεια των κινήσεων του 2ου Υπόπτου, ο 1ος Ύποπτος, κινείτο είτε πεζός, είτε με το αυτοκίνητο με το οποίο μετέβησαν εκεί, πλησίον των πιο πάνω εταιρειών και μιλούσε αρκετή ώρα, στο κινητό του τηλέφωνο. Στη συνέχεια, αφού ο 2ος Ύποπτος εισήλθε στη θέση του οδηγού, ξεκίνησαν μαζί και μετέβησαν σε πολυκατάστημα όπου θεάθηκαν να συναντούν κάποια άτομα, μεταξύ των οποίων και τον Αιτητή.

 

Την επόμενη μέρα στις 25/9/2025 και περί ώρα 09:00, ο 2ος Ύποπτος, μετέβη εκ νέου στο ξενοδοχείο του 1ου Υπόπτου, με το ίδιο όχημα ενοικιάσεως, τον παρέλαβε και μαζί ήρθαν και πάλι στη Λεμεσό, όπου περί ώρα 10:40, μετέβησαν ξανά στην εταιρεία «CZ Shipping Ltd», όπου και πάλι στα γραφεία εισήλθε μόνο ο 2ος Ύποπτος, με τον 1ο Ύποπτο να τον περιμένει εντός του αυτοκινήτου. Αφού, μετά πάροδο οχτώ περίπου λεπτών αναχώρησαν, μετέβησαν στη «Μαρίνα» Λεμεσού. Περί ώρα 12:50, της ίδιας μέρας, επέστρεψαν στην εταιρεία «CZ Shipping Ltd», με τον 2ο Ύποπτο να εισέρχεται ξανά μόνος στα γραφεία και να εξέρχεται σε τρία περίπου λεπτά και μαζί με τον 1ο Ύποπτο να αναχωρούν για την Πάφο.

 

Στις 26/9/2025 και περί ώρα 13:10, το επίμαχο φορτίο, φορτώθηκε στο φορτηγό όχημα ιδιοκτησίας συγκεκριμένης εταιρείας. Ακολούθως, ο οδηγός του εν λόγω φορτηγού, υπάλληλος μεταφορικής εταιρείας, μετέβη σε συγκεκριμένη οδό, στον Ύψωνα Λεμεσού, όπου και το στάθμευσε έξω από τα γραφεία της ναυτιλιακής εταιρείας «Cyprus Global Logistics», εισήλθε στα γραφεία για μικρό χρονικό διάστημα και αναχώρησε με σαλούν όχημα. Μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. παρέμειναν στο μέρος, θέτοντας το πιο πάνω φορτηγό υπό διακριτική παρακολούθηση.

 

Ταυτόχρονα, δηλαδή την ίδια μέρα, 26/9/2025 και περί ώρα 13:10, ο                   1ος Ύποπτος, εξήλθε του ξενοδοχείου που διέμενε και πηγαινοερχόταν μιλώντας στο κινητό τηλέφωνο, όπου περί ώρα 13:42, αφίχθηκε στο μέρος ο Αιτητής, ο οποίος τον παρέλαβε με το όχημά του και μαζί αναχώρησαν. Αφού μετέβηκαν σε κάποιους τόπους στην Πάφο, κατέληξαν στην Πόλη Χρυσοχούς, όπου παρέμειναν μέχρι αργά το απόγευμα.

 

Στις 27/9/2025 και περί ώρα 09:30, ο ιδιοκτήτης της μεταφορικής εταιρείας που μετέφερε το επίμαχο φορτίο στον Ύψωνα Λεμεσού, μετέβη στο μέρος, όπου αφού μετέφερε το επίμαχο φορτίο από το σταθμευμένο φορτηγό σε άλλο φορτηγό, επιβιβάστηκε στο φορτηγό με το φορτίο και αναχώρησε με κατεύθυνση την Πάφο, όπου και τέθηκε υπό συνεχή διακριτική παρακολούθηση.

 

Αφού, αφίχθηκε στην Πάφο, κατέληξε στην οδό [ ], όπου βρίσκεται και η οικία του 2ου Υπόπτου και εκεί συναντήθηκε με τον 1ο και 2ο Ύποπτο, ενώ στο σημείο βρισκόταν και ένα ρυμουλκό όχημα, με τον οδηγό του.

Εκεί, μόλις εκφορτώθηκε και το δεύτερο φουσκωτό από το φορτηγό στο ρυμουλκό, έγινε έφοδος από τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. όπου 1ος  και 2ος Ύποπτος, καθώς και οι δύο οδηγοί, συνελήφθησαν για αυτόφωρο αδίκημα.

 

Στις 27/9/2025 εκδόθηκε εναντίον του Αιτητή, καθώς και άλλων δύο προσώπων, Ένταλμα Σύλληψης για τα διερευνόμενα αδικήματα της:

 

1)   Παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ (Άρθρο 4(1)(α) του Ν. 29/77),

2)   Παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (Άρθρο 6(3) και 30Α του Ν. 29/77),

3)   Παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ (Άρθρο 4(1)(α) του Ν. 29/77) και

4)   Παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (Άρθρο 6(3) και 30Α του Ν. 29/77),

 

τα οποία διαπράχθηκαν μεταξύ των ημερομηνιών 23/9/2025 και 27/9/2025.

 

Κατά τη σωματική έρευνα που διενεργήθηκε στον καθένα από τους τρεις κατά την ανακοπή και σύλληψη τους ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν κινητά τηλέφωνα.

 

Στις 9/10/2025 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (εφεξής το «κατώτερο Δικαστήριο») Δικαστικό Ένταλμα δυνάμει των Άρθρων 21 μέχρι 23 των περί Προστασίας του Απορρήτου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας (Παρακολούθηση Συνδιαλέξεων και Πρόσβαση σε Καταγεγραμμένο Περιεχόμενο Ιδιωτικής Επικοινωνίας) Νόμων του 1996 έως 2020,                           Ν. 92(Ι)/1996, με το οποίο επιτράπηκε η πρόσβαση σε περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας της τηλεφωνικής κινητής συσκευής του Αιτητή. Η έκδοση του σκοπούσε στη διερεύνηση των τεσσάρων αδικημάτων που αναφέρονταν στην αίτηση που υπέβαλε σχετικά ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ήτοι, των αδικημάτων της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄, παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ και παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο.

 

Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι, με βάση τα όσα προβάλλει η πλευρά του Αιτητή, ουδέποτε ο τελευταίος ενημερώθηκε από τον προηγούμενο δικηγόρο που τον εκπροσωπούσε ότι είχε εκδοθεί το επίδικο Διάταγμα, ούτε ο ίδιος είχε πρόσβαση στο φάκελό του και στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσής του. Όλο το μαρτυρικό υλικό και ο φάκελος της υπόθεσης ήταν στην κατοχή του προηγούμενου δικηγόρου του. Περί τις 24/9/2026 ενημερώθηκε ο Αιτητής από τον προηγούμενο δικηγόρο του ότι του παραδόθηκαν από το Γενικό Εισαγγελέα εκτυπώσεις που αφορούσαν περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας. Αμέσως μετά από αυτή την ενημέρωση ανέθεσε σε άλλο δικηγόρο τη μελέτη του μαρτυρικού υλικού και στις 27/9/2026 ήταν η πρώτη φορά που ενημερώθηκε από τους νέους δικηγόρους του για το ενδεχόμενο ύπαρξης τέτοιου διατάγματος. Πραγματική δε γνώση αυτού έλαβε στις 29/9/2026 και αφού προηγήθηκε έρευνα στο Πρωτοκολλητείο.

 

Οι Λόγοι επί των οποίων βασίζεται το αίτημα για άδεια εξειδικεύονται στην Έκθεση ως ακολούθως:

 

▬ (1) Παράλειψη συμμόρφωσης με το Άρθρο 22(στ) του Ν. 92(Ι)/1996 και πλάνη περί το Νόμο.

▬ (2) Εσφαλμένη εφαρμογή του Άρθρου 21(4) του Ν. 92(Ι)/1996 και του Άρθρου 17.2(Β) του Συντάγματος.

▬ (3) Υπέρμετρο εύρος της επέμβασης και απουσία εξατομικευμένου ελέγχου αναγκαιότητας.

▬ (4) Η απαιτούμενη βάση του Άρθρου 23(1)(β) του Ν. 92(Ι)/1996 ως προς το συγκεκριμένο Αιτητή.

 

Μέσω του Λόγου 1 ο Αιτητής προκρίνει ότι το κατώτερο Δικαστήριο δεν θα μπορούσε νομίμως να εκδώσει το επίδικο Διάταγμα χωρίς να τεθεί ενώπιον του το περιεχόμενο που απαιτεί η ειδική πρόνοια του Άρθρου 22(στ), δηλαδή εμπεριστατωμένη έκθεση η οποία να δικαιολογεί τη ζητούμενη χρονική διάρκεια πρόσβασης, επιθεώρησης και λήψης καταγεγραμμένου περιεχομένου ιδιωτικής επικοινωνίας. Ο Αιτητής διατείνεται ότι δεν προσδιορίζεται στην υποστηρικτική Ένορκη Δήλωση με εξατομικευμένο τρόπο ο όγκος του προς εξέταση υλικού, ο χρόνος τεχνικής επεξεργασίας ή συγκεκριμένα στάδια εργασίας ή άλλη αντικειμενική ανάγκη που να δικαιολογεί το αιτούμενο χρονικό διάστημα. Η αναφορά μόνο ότι η εκτέλεση θα πραγματοποιηθεί στον απολύτως αναγκαίο χρόνο, και σε κάθε περίπτωση εντός 30 ημερών, δεν προσδιορίζει, όπως προβάλλεται, τη ζητούμενη διάρκεια με αναφορά σε πραγματικά δεδομένα, ούτε παρέχει στο Δικαστή υλικό για να επιλέξει, κατόπιν ανεξάρτητης κρίσης, μικρότερη περίοδο από το ανώτατο όριο των 30 ημερών.

 

Μέσω του Λόγου 2 προβάλλεται ότι ενώ η Αίτηση προσδιορίζει τέσσερα αδικήματα ναρκωτικών, ως εκείνα για τα οποία ζητείται «αποκλειστικά και μόνο» το Ένταλμα, ακολούθως αναφέρει και άλλα υπό διερεύνηση αδικήματα, όπως συνομωσία, νομιμοποίηση εσόδων και εγκληματική οργάνωση, με αποτέλεσμα να εγείρεται ζήτημα κατά πόσο το κατώτερο Δικαστήριο διέκρινε ποια συγκεκριμένα αδικήματα πληρούσαν τη συνταγματική προϋπόθεση και περιόρισε αναλόγως το σκοπό της πρόσβασης. Όπως προβάλλεται, το Άρθρο 21(4) απαιτεί σύνδεση της αιτούμενης επέμβασης με τις συνταγματικώς επιτρεπόμενες κατηγορίες αδικημάτων.

 

Μέσω του Λόγου 3 προβάλλεται ότι ενώ η Αίτηση ζητούσε πρόσβαση σε επικοινωνίες της περιόδου 27/8/2025 μέχρι 27/9/2025, τα τέσσερα ειδικώς επικαλούμενα αδικήματα τοποθετούνταν μεταξύ 23 και 27/9/2025. Ο Αιτητής διατείνεται ότι εγείρεται στην προκείμενη περίπτωση ζήτημα αναλογικότητας, καθότι δεν φαίνεται ειδική αιτιολόγηση γιατί ήταν αναγκαία η πρόσβαση σε τόσο εκτεταμένο φάσμα ιδιωτικών επικοινωνιών του ιδίου, ανεξαρτήτως προσώπων, εφαρμογής ή περιεχομένου. Προβάλλεται δε ότι το αίτημα δεν προσδιορίζει συγκεκριμένους συνομιλητές ή διακριτές κατηγορίες επικοινωνιών που συνδέονται με κάθε επί μέρους ύποπτη πράξη, με αποτέλεσμα να υφίσταται ευρύτητα όχι μόνο στο χρόνο, αλλά και στο είδος και την έκταση των δεδομένων που δύνανται να εξεταστούν.

 

Με το Λόγο 4 ο Αιτητής προβάλλει ότι με δεδομένο ότι η αστυνομική εκδοχή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, παρατήρηση τηλεφωνικής συνομιλίας τρίτου προσώπου και μεταγενέστερη εμφάνιση του Αιτητή για να τον παραλάβει, εγείρεται ζήτημα κατά πόσο η εξαγωγή συμπεράσματος περί επικοινωνίας μαζί του στηριζόταν σε επαρκή συγκεκριμένα περιστατικά και δικαιολογούσε το εύρος του εκδοθέντος Εντάλματος.

 

Έχω θέσει ενώπιον μου τόσο το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης, όσο και της Έκθεσης και έχω διεξέλθει με προσοχή την προσβαλλόμενη Απόφαση του κατώτερου Δικαστηρίου, καθώς επίσης και ό,τι ο Αιτητής μέσω του ευπαίδευτου συνηγόρου του έχει θέσει ενώπιόν μου, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρημάτων που αναπτύχθηκαν μέσω γραπτής αγόρευσης.

Οι αρχές που διέπουν την έκδοση Προνομιακών Διαταγμάτων είναι παγιωμένες και χιλιοειπωμένες ώστε να μην χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Πρόκειται για δικαιοδοσία που ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ, πάντοτε κατά προνόμιο, όταν διαπιστώνεται έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας, έκδηλη νομική πλάνη, δόλος, προκατάληψη και μη τήρηση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης στην πρωτόδικη διαδικασία (βλ. Αίτηση του Κωνσταντινίδη (2003) 1 Α.Α.Δ. 1298 και Perrella (Αρ. 2) (1995)1 Α.Α.Δ. 692). Ακόμη και αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση δεν χορηγείται άδεια όταν προσφέρεται εναλλακτικό ένδικο μέσο ή θεραπεία που συνήθως είναι αυτό της έφεσης, οι δε εξαιρετικές περιστάσεις για να παρακαμφθεί ο πιο πάνω Κανόνας, θα πρέπει να καταδεικνύεται με επάρκεια ότι συντρέχουν (βλ. Base Metal Trading Ltd v. Fastact Developments Ltd κ.ά. (2004) 1 Α.Α.Δ. 1535 και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. (2012) 1 Α.Α.Δ. 878).

 

Έχει πλειστάκις αναφερθεί στη νομολογία ότι είναι στους ώμους του Αιτητή το βάρος να καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση. Ενδιαφέρει η νομιμότητα των ελεγχόμενων ενεργειών, αφού δεν μπορεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας να είναι η ορθότητα, ούτε ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.

 

Το απόρρητο της ιδιωτικής επικοινωνίας, αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο και προστατευόμενο δικαίωμα (Άρθρο 17 του Συντάγματος). Ωστόσο, ως στο εδάφιο (2) του ίδιου Άρθρου προβλέπεται, κατ’ εξαίρεση, η δυνατότητα «παρέμβασης» στο πιο πάνω αναγνωρισμένο και διασφαλισμένο δικαίωμα, κατόπιν έκδοσης Δικαστικού διατάγματος. Ως ειδικότερα προβλέπεται στο Άρθρο 17 του Συντάγματος:

 

1.Έκαστος έχει το δικαίωµα σεβασµού και διασφαλίσεως του απορρήτου της αλληλογραφίας ως και πάσης άλλης επικοινωνίας αυτού, εφ’ όσον η τοιαύτη επικοινωνία διεξάγεται διά µέσων µη απαγορευοµένων υπό του νόµου.

 

2. Δε χωρεί επέµβαση κατά την άσκηση του δικαιώµατος τούτου, εκτός αν η επέµβαση αυτή επιτρέπεται σύµφωνα µε το νόµο, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

 

 Α. Προσώπων που τελούν υπό φυλάκιση ή προφυλάκιση.

 

Β. Κατόπιν δικαστικού διατάγµατος που εκδόθηκε σύµφωνα µε τις διατάξεις του νόµου, µετά από αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, και η επέµβαση αποτελεί µέτρο το οποίο σε µια δηµοκρατική κοινωνία είναι αναγκαίο µόνο προς το συµφέρον της ασφάλειας της Δηµοκρατίας ή την αποτροπή, διερεύνηση ή δίωξη των ακόλουθων σοβαρών ποινικών αδικηµάτων:

 

 (α) ………………………………...........................................................

 (β) ……………………………………….................................................

 (γ) εµπορία, προµήθεια, καλλιέργεια ή παραγωγή ναρκωτικών ...φαρµάκων, ψυχοτρόπων ουσιών ή επικίνδυνων φαρµάκων,

(δ) …………………………………………...............................................

(ε) ………………………………………………........................................

 

Γ. Κατόπιν δικαστικού διατάγµατος, που εκδόθηκε σύµφωνα µε τις διατάξεις του νόµου, για τη διερεύνηση ή δίωξη σοβαρού ποινικού αδικήµατος για το οποίο προβλέπεται, σε περίπτωση καταδίκης, ποινή φυλάκισης πέντε ετών και άνω και η επέµβαση αφορά πρόσβαση στα σχετικά µε ηλεκτρονική επικοινωνία δεδοµένα κίνησης και θέσης και στα συναφή δεδοµένα που είναι αναγκαία για την αναγνώριση του συνδροµητή ή και του χρήστη.» 

Με την τροποποίηση που επήλθε το 2015 στους περί Προστασίας του Απόρρητου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας (Παρακολούθηση Συνδιαλέξεων και Πρόσβαση σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο Ιδιωτικής Επικοινωνίας) Νόμους του 1996 έως 2020, Ν.92(Ι)/1996, δόθηκε η ευχέρεια στην Αστυνομία να αιτηθεί την έκδοση εντάλματος πρόσβασης σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας. Τούτο μπορεί να επιδιωχθεί με μονομερή αίτηση του Γενικού Εισαγγελέως, για την έκδοση δικαστικού εντάλματος (το δικαστικό ένταλμα), το οποίο να εξουσιοδοτεί την πρόσβαση σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας (Άρθρο 21(1) του Ν. 92(Ι)/1996).   Βέβαια, ακόμα και τότε, σύμφωνα με το Άρθρο 21(4) του ίδιου Νόμου, το Δικαστήριο δεν εκδίδει δικαστικό ένταλμα, «παρά μόνο στις περιπτώσεις που αυτό είναι αναγκαίο»- 

(α) Προς το συμφέρον της ασφάλειας της Δημοκρατίας· ή

(β) για την αποτροπή, διερεύνηση ή δίωξη σε σχέση με αδικήματα, τα οποία περιλαμβάνονται στην υποπαράγραφο Β της παραγράφου 2 του Άρθρου 17 του Συντάγματος.

 

Τα Άρθρα 21 και 22 του ως άνω Νόμου, αναφέρονται στις απαιτήσεις που θα πρέπει να ικανοποιούνται για τη διασφάλιση του νομότυπου της αίτησης για την έκδοση Δικαστικού εντάλματος του είδους, δυνάμει του Άρθρου 23(1) του                   Ν. 92(Ι)/1996. Σημαντικό για την εξέταση της υπό συζήτηση περίπτωσης άρθρο, αναδεικνύεται ότι αποτελεί το Άρθρο 23 του Ν. 92(Ι)/1996. Ως προβλέπεται σε αυτό, δικαστής που επιλαμβάνεται αίτησης δυνάμει των Άρθρων 21 και 22 του ίδιου νομοθετήματος, δύναται να εκδώσει σχετικό δικαστικό ένταλμα, εάν ικανοποιηθεί, στη βάση των γεγονότων τα οποία υποβλήθηκαν από τον αιτητή, ότι:

 

«(α) υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι πρόσωπο διέπραξε, διαπράττει ή αναµένεται να διαπράξει αδίκηµα ή υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα να κινδυνεύει η ασφάλεια της Δηµοκρατίας·

 

(β) υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι συγκεκριμένη ιδιωτική επικοινωνία συνδέεται ή είναι συναφής µε το αδίκηµα ή µε τον κίνδυνο για την ασφάλεια της Δηµοκρατίας·

 

(γ) η έκδοση του δικαστικού εντάλµατος είναι προς το συµφέρον της δικαιοσύνης.»

 

(Βλέπε, μεταξύ άλλων, Αναφορικά με την Αίτηση του Δρ. Η.Π., Πολιτική Έφεση Αρ. 256/2021, ημερ. 28/2/2023, ECLI:CY:AD:2023:A69 και Αναφορικά με την Αίτηση του Α.Α. και Χ.Τ. Προσωπικά και ως Γενικού Διευθυντή του Ομίλου Εταιρειών Τζιοβάνη, Πολιτική Έφεση Αρ. 272/2021, ημερ. 13/10/2022, ECLI:CY:AD:2022:D383).

 

Αναφορικά με το Λόγο 1 ό,τι βασικά προβάλλεται είναι ότι δεν υπήρξε στην υπό συζήτηση περίπτωση συμμόρφωση με το Άρθρο 22(στ) του Νόμου καθότι, κατά την εισήγηση του Αιτητή, δεν είχε τεθεί ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου εμπεριστατωμένη έκθεση που να δικαιολογεί τη ζητούμενη με την αίτηση χρονική διάρκεια της πρόσβασης, επιθεώρησης και λήψης  καταγεγραμμένου περιεχομένου ιδιωτικής επικοινωνίας. Ειδικότερα, προβάλλεται ότι δεν προσδιορίστηκε στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του Α/Αστ. 2715, Α. Σαββίδη, «με εξατομικευμένο τρόπο, ο όγκος του προς εξέταση υλικού, οι τεχνικές εργασίες ή άλλη αντικειμενική ανάγκη που να δικαιολογεί το αιτούμενο χρονικό διάστημα».

 

Δεν συγκλίνω με την ως άνω τοποθέτηση.

 

Στην Ένορκη Δήλωση του Α/Αστ. 2715, Α. Σαββίδη, γίνεται σαφής αναφορά στον αριθμό των συσκευών κινητού τηλεφώνου, στη χρονική περίοδο ως επίσης και το είδος των δεδομένων για τα οποία επιδιώκετο η εξασφάλιση εντάλματος για πρόσβαση σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας, ήτοι συνολικά έξι συσκευές, χρονική περίοδος ενός μηνός και το περιεχόμενο των μηνυμάτων SMS, MMS, των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου E-MAILS και των μηνυμάτων διαδικτύου VIBER, FACEBOOK, MESSENGER, WHATSAPP τα οποία εύλογα πιστεύετο να υπάρχουν στις εν λόγω συσκευές και τα οποία συνδέονταν με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. Των πιο πάνω δοθέντων είχαν τεθεί ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου εκείνα τα στοιχεία που να δικαιολογούν τη ζητούμενη με την αίτηση χρονική διάρκεια της πρόσβασης, επιθεώρησης και λήψης καταγεγραμμένου περιεχομένου ιδιωτικής επικοινωνίας, ώστε να μη διαπιστώνεται οποιαδήποτε παράβαση από τη σχετική νομοθετική διάταξη.

Μέσω του Λόγου 2 προβάλλεται ότι με δεδομένο ότι στην αίτηση αναφέρονταν και άλλα υπό διερεύνηση αδικήματα, πλην εκείνων για τα οποία ζητείτο το ένταλμα, εγείρεται ζήτημα κατά πόσο το κατώτερο Δικαστήριο είχε διακρίνει ποια συγκεκριμένα αδικήματα ενέπιπταν στις πρόνοιες του Άρθρου 17 του Συντάγματος και αν το εύρος της εξουσιοδότησης είχε παραμείνει περιορισμένο στο νόμιμο σκοπό.

 

Ούτε η πιο πάνω τοποθέτηση με βρίσκει σύμφωνη.

 

Η αίτηση που υπεβλήθη από μέρους του Γενικού Εισαγγελέα καθώς και η Ένορκη Δήλωση που τη συνόδευε, προσδιόριζαν ρητώς ότι το ένταλμα πρόσβασης σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας επιζητείτο «αποκλειστικά και μόνο» για σκοπούς διερεύνησης των αδικημάτων παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ και Τάξεως Β΄, καθώς και των αδικημάτων της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ και Τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. 

 

Ήταν, συνεπώς, σε σχέση με τα συγκεκριμένα αδικήματα και για τον ρητώς προσδιορισθέντα σκοπό που το κατώτερο Δικαστήριο κλήθηκε να εξετάσει την αίτηση και εξέδωσε το επίδικο Διάταγμα πρόσβασης. Υπό τις περιστάσεις αυτές, ουδεμία διαφοροποίηση ως προς το αντικείμενο ή το σκοπό του αιτήματος μπορούσε να προκύψει από το γεγονός ότι στην Ένορκη Δήλωση, στο πλαίσιο της παράθεσης του ιστορικού της υπόθεσης και της περιγραφής της ευρύτερης διερεύνησης, γινόταν αναφορά και σε κάποια άλλα αδικήματα. Η απλή αναφορά σε αυτά δεν μετέβαλλε, αλλά ούτε διεύρυνε το συγκεκριμένο αντικείμενο της αίτησης, όπως αυτό είχε ρητώς και σαφώς προσδιοριστεί.

 

Μέσω του Λόγου 3 προβάλλεται ότι εγείρεται συζητήσιμο ζήτημα αναλογικότητας και νόμιμης άσκησης της εξουσίας κατά το Άρθρο 17 του Συντάγματος, σε συνδυασμό με τις ειδικές προϋποθέσεις των Άρθρων 21-23 του Ν. 92(Ι)/1996 λόγω του «υπέρμετρου εύρους της επέμβασης». Ειδικότερα προβάλλεται πως το αίτημα της Αστυνομίας με το οποίο ζητήθηκε η πρόσβαση

όχι μόνο σε SMS, MMS και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, αλλά και σε εφαρμογές Viber, Messenger, WhatsApp και άλλες εφαρμογές διαδικτυακής ή τηλεφωνικής επικοινωνίας, δεν προσδιόριζε συγκεκριμένους συνομιλητές ή διακριτές κατηγορίες επικοινωνιών που συνδέονταν με κάθε επιμέρους ύποπτη πράξη.

 

Ενώ ο Αιτητής αναγνωρίζει το γεγονός ότι η Ένορκη Δήλωση αναφέρεται σε πληροφορίες και παρακολουθήσεις από τις 27/8/2025 και 7/9/2025, υποστηρίζει ότι παραμένει συζητήσιμο αν τα εν λόγω στοιχεία δικαιολογούσαν την εξέταση κάθε επικοινωνίας του Αιτητή σε κάθε εφαρμογή για ολόκληρη την αιτούμενη περίοδο ή αν θα μπορούσε να επιλεγεί στενότερη εξουσιοδότηση ειδικά από τη στιγμή που το ίδιο το Άρθρο του Νόμου χρησιμοποιεί τη φράση «συγκεκριμένη ιδιωτική επικοινωνία».

Δεν συγκλίνω με την ως άνω τοποθέτηση.

 

Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Ν.Ρ., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 1/2024, ημερ. 6/2/2025:

 

«Ο νόμος ομιλεί για εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι συγκεκριμένη ιδιωτική επικοινωνία συνδέεται ή είναι συναφής με το αδίκημα. Τίποτε περισσότερο τίποτε λιγότερο…. Να σημειώσουμε πως η ιδιωτική επικοινωνία, κατ΄ αντίθεση με τη δημόσια, δεν είναι επικοινωνία που αναμένεται να είναι γνωστή στις ανακριτικές αρχές εκ των προτέρων, για να την συγκεκριμενοποιούν στο μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει το αίτημα για την έκδοση δικαστικού εντάλματος πρόσβασης σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας δυνάμει του Ν.92(Ι)/1996. Αυτό βεβαίως δεν δικαιολογεί, άνευ ετέρου, την έγκριση αιτήματος για έκδοση τέτοιων δικαστικών ενταλμάτων.»

 

 

Στην ίδια υπόθεση τονίσθηκε επίσης πως εάν απαιτείτο η προσκόμιση συγκεκριμένης μαρτυρίας για την ύπαρξη ιδιωτικής επικοινωνίας η οποία «συνδέεται ή είναι συναφής με το αδίκημα», τότε δεν θα ομιλούσαμε περί πιθανότητας. Επιπλέον, στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Ν.Ρ. (ανωτέρω) απερρίφθη η εισήγηση που είχε προβληθεί αναφορικά με το τι θα έπρεπε να είχε καταγραφεί στην ένορκη δήλωση που υποστήριζε την αίτηση για έκδοση εντάλματος πρόσβασης για σκοπούς πλήρωσης της εύλογης υποψίας ή πιθανότητας, ως ακολούθως:

«Ούτε συμφωνούμε, με τον προσήκοντα σεβασμό, με τη θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων του εφεσίβλητου, ότι στην Ένορκη Δήλωση που χρησιμοποιήθηκε ήταν απαραίτητο να είχε καταγραφεί: 

 «.. έστω ακροθιγώς, ότι ο Εφεσίβλητος συνομιλούσε ή απέστελλε μηνύματα με ηλεκτρονικά μέσα ή διατηρούσε επικοινωνία με οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο ή κατείχε φωτογραφικό ή βιντεογραφικό υλικό σε σχέση με το υπό διερεύνηση ποινικό αδίκημα ή ότι προέβη, έστω, στη χρήση τέτοιων μέσων, με αυτές τις συγκεκριμένες εφαρμογές και τεχνικά μέσα, ώστε να καθίσταται δυνατή η πλήρωση αυτής της εύλογης υποψίας ή πιθανότητας.»

 

Υπό αυτά τα δεδομένα και έχοντας κατά νου τη συνολική θεώρηση του μαρτυρικού υλικού που είχε τεθεί ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου, αναφορικά με την εξέλιξη των γεγονότων μετά που η Αστυνομία εξασφάλισε συγκεκριμένες πληροφορίες, τον εντοπισμό σε εμπορευματοκιβώτιο που εκφορτώθηκε στο λιμάνι Λεμεσού μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, τις κινήσεις των υπόπτων και του Αιτητή σε κρίσιμα χρονικά στάδια της εξέλιξης της ελεγχόμενης παράδοσης, καθώς και την ανεύρεση στην κατοχή τους αριθμού κινητών τηλεφώνων, κρίνεται ότι θεμελιώνονταν οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση του επίδικου Εντάλματος με το συγκεκριμένο εύρος εξουσιοδότησης, ήτοι για πρόσβαση σε εφαρμογές τηλεφωνικής και διαδικτυακής επικοινωνίας.

 

Τα πιο πάνω περιστατικά παρείχαν επαρκές έρεισμα για τη διαμόρφωση εύλογης υποψίας ή πιθανότητας ότι ιδιωτική επικοινωνία μέσω των εν λόγω εφαρμογών συνδεόταν ή ήταν συναφής με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. Δεν ήταν, συνεπώς, αναγκαία η εκ των προτέρων προσκόμιση συγκεκριμένης μαρτυρίας ως προς το περιεχόμενο, τους συνομιλητές ή τον ακριβή τρόπο πραγματοποίησης τέτοιας επικοινωνίας, καθότι μια τέτοια απαίτηση θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με απαίτηση απόδειξης του ίδιου του γεγονότος που η αιτούμενη πρόσβαση αποσκοπούσε να διερευνήσει.

 

Ως ήδη πιο πάνω έχει καταγραφεί μέσω του Λόγου 4 προβάλλεται ότι με δεδομένο ότι η αστυνομική εκδοχή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, παρατήρηση τηλεφωνικής συνομιλίας τρίτου προσώπου και μεταγενέστερη εμφάνιση του Αιτητή για να τον παραλάβει, εγείρεται ζήτημα κατά πόσο η εξαγωγή συμπεράσματος περί επικοινωνίας μαζί του στηριζόταν σε επαρκή συγκεκριμένα περιστατικά και δικαιολογούσε το εύρος του εκδοθέντος Εντάλματος.

 

Όπως έχει επισημανθεί ανωτέρω, η δυνατότητα παρέμβασης στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ιδιωτικής επικοινωνίας, είναι επιτρεπτό κατόπιν δικαστικού διατάγματος και εφόσον διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι αυστηρές προϋποθέσεις που το ίδιο το Σύνταγμα και η σχετική νομοθεσία καθορίζουν. Μία εκ των αναγκαίων και επιτακτικών προϋποθέσεων για την επιτυχία τέτοιου αιτήματος, ως πιο πάνω έχει επεξηγηθεί, είναι να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι συγκεκριμένη ιδιωτική επικοινωνία συνδέεται ή είναι συναφής με το υπό διερεύνηση αδίκημα (Άρθρο 23(1)(β) του Ν. 92(Ι)/1996). Το κατά πόσο υφίσταται εύλογη υποψία ή πιθανότητα είναι ασφαλώς ζήτημα πραγματικό. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου τέτοια γεγονότα, μαρτυρία ή στοιχεία από τα οποία να προκύπτει η ως άνω εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι συγκεκριμένη ιδιωτική επικοινωνία για την οποία ζητείται η πρόσβαση, συνδέεται ή είναι συναφής με το υπό διερεύνηση αδίκημα.

 

Με βάση την Ένορκη Δήλωση που είχε τεθεί ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου προέκυπταν, μεταξύ άλλων, και τα πιο κάτω:

 

Στις 24/9/2025, όταν ο 1ος Ύποπτος και ο 2ος Ύποπτος είχαν μεταβεί στα γραφεία της εταιρείας SZ Shipping Limited στη Λεμεσό, καθόλη τη διάρκεια των κινήσεων του 2ου Υπόπτου, ο 1ος Ύποπτος κινείτο είτε πεζός είτε με το αυτοκίνητο με το οποίο οι δύο τους είχαν μεταβεί στο μέρος πλησίον των πιο πάνω εταιρειών και μιλούσε αρκετή ώρα στο κινητό του τηλέφωνο. Στις 26/9/2025 και περί ώρα 13:10, όταν πλέον το επίμαχο φορτίο φορτώνεται στο φορτηγό όχημα και ακολούθως μεταφέρεται και το φορτηγό σταθμεύει έξω από τα γραφεία της ναυτιλιακής εταιρείας Cyprus Global Logistics, ταυτόχρονα εντοπίζεται ο 1ος Ύποπτος να εξέρχεται του ξενοδοχείου που διέμενε και να πηγαινοέρχεται μιλώντας στο κινητό τηλέφωνο και στη συνέχεια και περί ώρα 13:42 να φτάνει στο μέρος και ο Αιτητής ο οποίος τον παραλαμβάνει με το όχημα του και μαζί αναχωρούν.

 

Στην υπό συζήτηση περίπτωση οι αναφορές από πλευράς Αστυνομίας στην Ένορκη Δήλωση που συνόδευε την αίτηση, ότι στη βάση των πιο πάνω γεγονότων θα μπορούσε να εκληφθεί ότι ο 1ος Ύποπτος, ο οποίος εντοπίστηκε να μιλά στο κινητό του, τόσο κατά το στάδιο που αυτός βρισκόταν στη διαδικασία για την παραλαβή του επίμαχου εμπορεύματος, όσο και κατά το στάδιο που το εμπόρευμα εντοπίζεται πλέον να κινείται, είτε ότι ενημέρωνε κάποιον σχετικά με το επίμαχο εμπόρευμα, είτε ότι αυτός ενημερωνόταν για αυτό, ήταν καθόλα εύλογες.

 

Πέραν των πιο πάνω, ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου είχαν τεθεί πληροφορίες οι οποίες αφορούσαν την περίοδο από 27/8/2025 αλλά και μετέπειτα, καθώς και γεγονότα σχετικά με μετακινήσεις και επαφές των Υπόπτων και του Αιτητή από τις 23/9/2025 μέχρι και τις 26/9/2025.

 

Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο ήταν επιτρεπτό για το κατώτερο Δικαστήριο, στη βάση του συνόλου του συγκεκριμένου μαρτυρικού υλικού που είχε τεθεί ενώπιόν του, να καταλήξει εκεί που κατέληξε, ότι, δηλαδή, πληρούνταν οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση του υπό κρίση Εντάλματος. Ειδικότερα, κατά πόσο από τα γεγονότα, τη μαρτυρία ή τα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιόν του προέκυπτε εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι συγκεκριμένη ιδιωτική επικοινωνία για την οποία ζητείτο η πρόσβαση, συνδέετο ή ήταν συναφής με τα σοβαρά υπό διερεύνηση αδικήματα παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ και Τάξεως Β΄, καθώς και των αδικημάτων της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ και Τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο.

 

Όπως έχει κατ’ επανάληψη τονιστεί στη νομολογία, η εύλογη υποψία ή πιθανότητα θα πρέπει να προκύπτει από τα ιδιαίτερα γεγονότα και στοιχεία της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Ανδρέα Γεωργίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 15/2024, ημερ. 17/10/2024, επαναλήφθηκε ότι:

 

«Χαμηλό είναι το ύψος του πήχυ που πρέπει να υπερπηδηθεί για τη δημιουργία σχετικής και εύλογης υπόνοιας και υποψίας.»

 

 

Για την έννοια της «εύλογης υποψίας» σχετική είναι και η υπόθεση Aeroporos and Another v. The Police (1987) 2 C.L.R. 232 στην οποία λέχθηκε ότι “Reasonable suspicion means that there were reasons to suspect”.

 

Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Δρ Η.Π., Πολιτική Έφεση Αρ. 256/2021, ημερ. 23/2/2023, ECLI:CY:AD:2023:A69, η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τον όρο «υποψία», εκεί βεβαίως, ως προς τη διάπραξη αδικήματος:

 

«Εστιάζοντας την προσοχή, ειδικά, στον όρο «υποψία», δεν παραπέμπει σε μαρτυρία ικανή προς απόδειξη του αδικήματος· πόρρω απέχει από αυτή. Δεν είναι τέτοια μαρτυρία που αναζητείται, στο πλαίσιο εξέτασης αίτησης για την έκδοση δικαστικού εντάλματος, δυνάμει του άρθρου 21(1) του Ν.92(Ι)/1996. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Chong Fook Kam [1970] Α.C. 942 (P.C.), στη σελίδα 948, «Suspicion in its ordinary meaning is a state of conjecture or surmise where proof is lacking: 'I suspect but I cannot prove.'. Suspicion arises at or near the starting-point of an investigation of which the obtaining of prima facie proof is the end.". Βέβαια, η διαθέσιμη μαρτυρία πρέπει να είναι, ευλόγως, ικανή για τον πιο πάνω σκοπό. Οι προαναφερθείσες πληροφορίες που είχε στην κατοχή της η Αστυνομία, ήγειραν τέτοια εύλογη υποψία, το δε κατώτερο Δικαστήριο, ορθώς, βασίστηκε σε αυτή. Κατά συνέπεια, ούτε ο δεύτερος λόγος έφεσης μπορεί να επιτύχει.» 

 

 

Στην υπό συζήτηση περίπτωση, τα γεγονότα και τα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου, αξιολογούμενα, όχι απομονωμένα αλλά αθροιστικά αποτιμώμενα, θεμελίωναν τις προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση του υπό κρίση Εντάλματος Πρόσβασης και κατ’ επέκταση το κατώτερο Δικαστήριο νομιμοποίητο να εκδώσει το προσβαλλόμενο Ένταλμα.

 

Εν κατακλείδι, ο Αιτητής απέτυχε να ικανοποιήσει το Ανώτατο Δικαστήριο ότι έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για να του δοθεί η αιτούμενη άδεια.

 

Η Αίτηση απορρίπτεται.

 

 

 

 

 

                                                Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο