ΕΛΕΝΗ ΝΙΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ κ.α. v. ΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΣΟΦΟΚΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 363/2017, 6/11/2026
print
Τίτλος:
ΕΛΕΝΗ ΝΙΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ κ.α. v. ΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΣΟΦΟΚΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 363/2017, 6/11/2026

ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

 

(Πολιτική Έφεση Αρ. 363/2017)

 

 

 6 Νοεμβρίου, 2026

 

 

[ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, ΔΑΥΙΔ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Δ/στές]

 

 

 

1. ΕΛΕΝΗ ΝΙΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

2. ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

 

Εφεσείουσες/Εναγόμενες 1 και 2,

 

ν.

 

                1. ΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ

                    ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΣΟΦΟΚΛΗ

                    ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ, ΤΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΜΕΣΟ

                    ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥ ΑΓΓΛΙΑΣ

 

Εφεσίβλητης/Ενάγουσας,

 

 

                   2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΠΠΟΥΡΟΣ & ΥΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ

 

          Εφεσίβλητου/Εναγόμενου 3,

 

 

                  3. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 

                                                                      Εφεσίβλητου/Εναγόμενου 4.

 

 

 

 

 

 

Αίτηση ημερ. 29/9/2026 για επαναφορά της έφεσης

       

 

Π. Κλεοβούλου για Παναγιώτης Κλεοβούλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τις Αιτήτριες/Εφεσείουσες.

 

Π. Καΐκη για YIANNAKIS K. THOMA LAW FIRM LLC, για την Καθ’ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη.

_______________________________________________

 

Η Απόφαση είναι ομόφωνη, θα απαγγελθεί από τη

Δικαστή Δημητριάδου-Ανδρέου.

____________________________________________________________

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.: Στις 3/9/2026 το Ανώτατο Δικαστήριο επιλήφθηκε βάσει του Κανονισμού 13(ε) του περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1996, παράλειψη των Εφεσειουσών να καταχωρίσουν περίγραμμα αγόρευσης και απέρριψε την Έφεση. Σημειώνεται ότι οι σχετικές οδηγίες στο πλαίσιο της προδικασίας είχαν δοθεί στις 30/10/2023 και η ορισθείσα προθεσμία των 45 ημερών είχε λήξει στις 14/12/2023.

 

Με την υπό συζήτηση Αίτηση, που καταχωρίστηκε στις 29/9/2026, επιδιώκεται η επαναφορά της εν λόγω Έφεσης. Την πραγματική βάση της Αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Π. Κλεοβούλου, δικηγόρου των Εφεσειουσών 1 και 2, στην οποία παρατίθενται οι λόγοι που σύμφωνα με τον ίδιο, οδήγησαν  στην παράλειψη καταχώρισης του περιγράμματος αγόρευσης, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι αυτοί καταγράφονται στις παραγράφους 4-5 και 7-12 της Ένορκης Δήλωσης και έχουν ως ακολούθως:

 

4.   Κατά το έτος 2023 αντιμετώπισα σοβαρή προσωπική περιπέτεια, η οποία με ανάγκασε να απουσιάσω από το γραφείο μου για διάστημα 6 μηνών και να αδυνατώ να ασχολούμαι με οποιοδήποτε τρόπο στο Γραφείο μου, κατά το εν λόγω διάστημα.

5.   Το γεγονός αυτό, προφανώς, είναι γνωστό και στο Δικαστήριο, αλλ' όμως, είμαι αναγκασμένος να το υπενθυμίσω, ότι δηλαδή τον Ιούνιο 2023, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, εξέδωσε απόφαση σε ποινική υπόθεση εναντίον μου, την οποία προώθησαν πολιτικοί μου αντίπαλοι και με καταδίκασε σε φυλάκιση 10 μηνών, αρχομένης της ποινής από τον Ιούνιο 2023.

6.   …….............................................................................................................

7.   Εναντίον της εν λόγω καταδίκης κατεχώρησα έφεση, αλλά λόγω της ιδιομορφίας του δικαστικού μας συστήματος, κατά το οποίο το Εφετείο αδυνατεί να ενεργήσει ως εφετείο αλλά λειτουργεί απλά και μόνο ως αναιρετικό δικαστήριο, δεν μπορούσε να ανατρέψει τα ευρήματα του πρωτόδικου δικαστηρίου και απλά περιόρισε την έκταση της ποινής από 10 μήνες σε 6, με αποτέλεσμα να απολυθώ από τις φυλακές τον Νοέμβριο του 2023.

8.   Κατά τη διάρκεια της απουσίας μου, μόνη στο γραφείο εργαζόταν η συνάδελφος κα Ειρήνη Σωκράτους, η οποία ανέλαβε και χειριζόταν μόνη της το σύνολο των εκκρεμών υποθέσεων του γραφείου. Υπήρχε ακόμη ένας δικηγόρος στο Γραφείο, ο οποίος υπολειτουργούσε καθ' όλη τη διάρκεια της απουσίας μου και ο οποίος απεχώρησε αμέσως μετά την επάνοδό μου στο Γραφείο.

9.   Στις 30 Οκτωβρίου 2023 το Ανώτατο Δικαστήριο απέστειλε στο γραφείο μου ειδοποίηση για προδικασία της Έφεσης 363/2017. Η ειδοποίηση αυτή, λόγω της απουσίας μου και του εξαιρετικού φόρτου εργασίας που επωμιζόταν μόνη της η κα Σωκράτους, παράπεσε και δεν δόθηκε σε αυτήν η δέουσα προσοχή. Βεβαιώ ότι εγώ ο ίδιος δεν έλαβα γνώση της εν λόγω ειδοποίησης κατά τον χρόνο αποστολής της ούτε σε οποιοδήποτε χρόνο μετέπειτα μέχρι πρόσφατα κατά τα εκτιθέμενα κατωτέρω.

10.   Βεβαιώ συνακολούθως ότι η παράλειψη αυτή δεν οφείλεται σε αδιαφορία ή εσκεμμένη παράβλεψη, αλλά αποκλειστικά στις εξαιρετικές συνθήκες που εκτίθενται στην παρούσα δήλωση.

11.   Μεσούντος του Σεπτεμβρίου 2026 η αρμόδια λειτουργός του Πρωτοκολλητείου του Ανωτάτου Δικαστηρίου ειδοποίησε τηλεφωνικώς την κα Σωκράτους ότι δεν καταχωρήθηκε περίγραμμα αγόρευσης στην Έφεση υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο. Η κα Σωκράτους με ενημέρωσε αμέσως και μεταξύ του φόρτου εργασίας και της ακρόασης της Αγωγής με αρ. 884/16, κλίμακας €500.000 - €2.000.000, ενώπιον Προέδρου, η ακρόαση της οποίας είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει και θα ξεκινήσει σήμερα τροχιοδρόμησα χωρίς καθυστέρηση την ετοιμασία περιγράμματος αγόρευσης, στην οποία θα έπρεπε να μελετήσω ξανά μετά από τόσα χρόνια τον φάκελο και την ογκώδη απόφαση και να επαναφέρω στη μνήμη μου τα γεγονότα.

12.   Πριν ολοκληρωθεί η ετοιμασία του περιγράμματος αγόρευσης, στις 17 Σεπτεμβρίου 2026 πληροφορήθηκα από τον κ. Φωτάκη Αποστολίδη, δικηγόρο του Εφεσίβλητου 3 (Ιωάννης Μάππουρος & Υιός Λιμιτεδ), ότι η Έφεση 363/2017 είχε ήδη απορριφθεί και ήταν η πρώτη φορά που λάμβανα γνώση της ειδοποίησης της 30/10/2023, όταν ο συνάδελφος               κ. Αποστολίδης μου την απέστειλε.

 

 

Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση, στην οποία, μεταξύ άλλων, προβάλλεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της επαναφοράς της Έφεσης και ότι οι Αιτήτριες δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε εξαιρετικό, έκτακτο, απρόβλεπτο και εκτός του ελέγχου τους γεγονός το οποίο να κατέστησε αδύνατη την προώθηση και/ή την καταχώριση του περιγράμματος Αγόρευσης τους εντός της ταχθείσας προθεσμίας.

 

Μέσω της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση, γίνεται αναφορά στην ειδοποίηση ορισμού των Πολιτικών Εφέσεων 309/2017 και 363/2017, που είχε αποσταλεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 31/8/2023 προς όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, με την οποία καθοριζόταν, μεταξύ άλλων, η 30/10/2023 ως ημερομηνία προδικασίας (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση). Υπογραμμίζεται ότι όλα τα μέρη είχαν λάβει γνώση της εν λόγω ειδοποίησης και ότι στις 26/10/2023 είχαν αποστείλει ηλεκτρονικά μηνύματα, δυνάμει του περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονικής Επικοινωνίας) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021.

 

Περαιτέρω, επισημαίνεται το γεγονός πως με βάση την ηλεκτρονική αλληλογραφία που αντηλλάγη στις 26/10/2023 (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση) εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου Παναγιώτης Κλεοβούλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ απεστάλη από τη δικηγόρο Ειρήνη Σωκράτους ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου με το οποίο συγκατατίθετο όπως δοθούν οδηγίες για την προδικασία των Πολιτικών Εφέσεων 309/2017 και 363/2017 ηλεκτρονικά. Ακολούθως, στις 30/10/2023, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 3 που επίσης επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, ο Πρωτοκολλητής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κοινοποίησε το πρακτικό του Δικαστηρίου της ιδίας ημερομηνίας (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 στην Ένορκη Δήλωση). Με το εν λόγω πρακτικό,  το Δικαστήριο έδιδε οδηγίες όπως η κάθε πλευρά καταχωρίσει το περίγραμμα αγόρευσης της και στις δύο Εφέσεις, σύμφωνα με τον περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1996, με την προθεσμία να  υπολογίζεται  από τις 30/10/2023.

 

Επιπλέον, σημειώνεται ότι στις 5/12/2023 ο δικηγόρος του Εφεσείοντος στην Πολιτική Έφεση υπ’ αρ. 309/17 απέστειλε ηλεκτρονικά προς όλα τα εμπλεκόμενα μέρη το περίγραμμα αγόρευσής του, τονίζοντας ότι η τελευταία μέρα καταχώρισης ήταν η 12/12/2023 (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση). Η λήψη του εν λόγω περιγράμματος επιβεβαιώθηκε από το δικηγορικό γραφείο Παναγιώτη Κλεοβούλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, δια της δικηγόρου του Ειρήνης Σωκράτους, με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 6/12/2023 (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 στην Ένορκη Δήλωση), το οποίο κοινοποιήθηκε και στα υπόλοιπα εμπλεκόμενα μέρη.

 

Επισημαίνεται ότι η αποστολή από τη δικηγόρο Ειρήνη Σωκράτους ηλεκτρονικού μηνύματος προς τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου με το οποίο συγκατατίθετο όπως δοθούν οδηγίες για προδικασία των Πολιτικών Εφέσεων 309/2017 και 363/2017 ηλεκτρονικά, καθώς και η παραλαβή στις 30/10/2023 της κοινοποίησης από τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου πρακτικού του Δικαστηρίου ιδίας ημερομηνίας με τις σχετικές οδηγίες, ουδόλως αμφισβητήθηκαν από πλευράς των Αιτητριών/Εφεσειουσών. Το αντίθετο, ως προκύπτει και από τα όσα καταγράφονται στην Αγόρευση του κ. Κλεοβούλου.

 

Ό,τι βασικά προβάλλεται από τον κ. Κλεοβούλου συνοψίζονται στον ισχυρισμό ότι η προσωπική του περιπέτεια και οι εξαιρετικές, όπως τις χαρακτηρίζει, περιστάσεις που αντιμετώπισε κατά την κρίσιμη περίοδο, είχαν ως αποτέλεσμα να περιέλθει σε εξ ολοκλήρου, ως ισχυρίζεται, αδυναμία να ανταποκριθεί στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις προκαλώντας «νομικώς επιβεβλημένη αποξένωση από το επάγγελμα» του. Υποστηρίζει, συνακόλουθα ότι οι περιστάσεις αυτές συνιστούν γεγονότα «πέραν των δυνάμεων» του, ως τούτη η έννοια αναλύεται στη σχετική νομολογία ώστε να δικαιολογείται η έγκριση της Αίτησης.

 

Η επιφύλαξη του εδαφίου (ε) του Κανονισμού 13 παρέχει σε διάδικο, του οποίου η έφεση απορρίφθηκε, τη δυνατότητα να επιδιώξει την επαναφορά της όταν «αποδεικνύεται ότι η μη καταχώριση περιγράμματος αγόρευσης, οφείλεται σε λόγο πέραν των δυνάμεων του εφεσείοντα ή αντεφεσείοντα» ώστε η μη επαναφορά της να ισοδυναμεί με αποστέρηση του δικαιώματος του  να ακουστεί. Για την ερμηνεία της πρόνοιας, ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Ρουβανιάς Λτδ ν. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 191, όπου ελέχθησαν τα ακόλουθα:

 

«Το κριτήριο της επαναφοράς περικλείεται στη φράση “πέραν των δυνάμεων του εφεσείοντα ή αντεφεσείοντα”. Eκφράζει με σαφήνεια την πρόθεση των συντακτών του Κανονισμού να περιορίσουν στο ελάχιστο το πεδίο άσκησης της δικαιοδοσίας για επαναφορά. Προφανώς γιατί διαφορετική αντιμετώπιση θα μπορούσε να δημιουργήσει επικίνδυνα ρήγματα στην εφαρμογή της αρχής της τελεσιδικίας. Τελευταία, στην Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. xxx Παπαγεωργίου κ.ά. (2000) 3 Α.Α.Δ. 151, κρίναμε ότι η λανθασμένη εκτίμηση των δικηγόρων που οδήγησε σε απόσυρση της έφεσης δεν αποτελούσε λόγο επαναφοράς.

 

Δεν μπορεί το λάθος που έγινε σε αυτή την περίπτωση, με οποιαδήποτε ερμηνευτική προσέγγιση, να θεωρηθεί σαν δικαιολογητικός λόγος για επαναφορά. Μια τέτοια ερμηνεία θα κακοποιούσε το καθαρό νόημα του κανονισμού. Η φράση δεν μπορεί παρά να σημαίνει εξαιρετικό, έκτακτο ή σπάνιο συμβάν ή περίσταση, που είναι απρόβλεπτο και εκτός ελέγχου. Ό,τι συνέβη εδώ δεν εμπίπτει στο κριτήριο επαναφοράς που έθεσε ο κανονισμός. Ούτε καν στο κριτήριο της Grand Metropolitan, ανωτέρω, στην περίπτωση που ίσχυε.» 

 

 

Στην υπόθεση  Ξενοφώντος ν. Χ''Αράπη (1999) 1 Α.Α.Δ. 221, η οποία αποφασίστηκε μετά τη θέσπιση του τροποποιητικού Κανονισμού το 1998, τονίσθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής:

 

«Το σύστημα λειτουργίας ενός δικηγορικού γραφείου δεν αφορά το Δικαστήριο. Οι πιθανές ελλείψεις σ' αυτή δεν εμπίπτουν στην έννοια "πέραν των δυνάμεων του εφεσείοντα" που απαντά στον Κανονισμό. Η μη συμμόρφωση με τις πιο πάνω διατάξεις πρέπει να οφείλεται σε λόγο η επέλευση του οποίου δεν οφείλεται στην συνήθη ανθρώπινη λειτουργία.»

 

 

Εκτενής επισκόπηση της επί του θέματος νομολογίας έγινε, μεταξύ άλλων, από το Εφετείο στην έφεση Μίαρης κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (2009)  1 Α.Α.Δ. 435. Όπως τονίστηκε, η νομολογία δεν ευνοεί την εύκολη παροχή άδειας για επαναφορά απορριφθείσας αίτησης (Kyriakou v. Georghiadou (1970) 1 C.L.R. 145). Αυτή δε η αυστηρότητα του κανόνα επεκτείνεται ακόμα και σε περιπτώσεις παραλείψεων, αμέλειας, ή σφαλμάτων του δικηγόρου. [Βαρδιάνος ν. Richards (1998) 1 Α.Α.Δ. 698].

 

Από την άλλη, έχει αναγνωριστεί ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου αντικειμενικοί παράγοντες, αν και δεν απολήγουν σε κατάσταση «πέραν των δυνάμεων», εντούτοις, απολήγουν σε τέτοια αποδυνάμωση του δικηγόρου που να μην μπορούσε να ανταποκριθεί σε ό,τι απαιτείτο. Στην υπόθεση Μανώλη ν. Ελευθερίου (2000) 1 Α.Α.Δ. 2034 η επαναφορά επιτράπηκε λόγω της σωματικής και ψυχικής υγείας του δικηγόρου η οποία δεν του επέτρεψε να λειτουργήσει κανονικά.  Γνώμονας άσκησης της διακριτικής ευχέρειας είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης (Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Στεφάνου κ.ά. (2010)               1 Α.Α.Δ. 710). Όπως δε τονίσθηκε στην υπόθεση Μίαρης (ανωτέρω), τα Δικαστήρια δεν μπορούν να αυτοδεσμευθούν σε οποιοδήποτε κανόνα που θα περιόριζε τη θεμελιακή τους υποχρέωση να διασφαλίσουν την ισορροπία μεταξύ αφ' ενός της ανάγκης συμμόρφωσης προς τις διαδικαστικές οδηγίες τους προς όφελος και της τελεσιδικίας και αφ' ετέρου του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί. Ούτε μπορούν να καταγραφούν εκ των προτέρων εξαντλητικά οι περιπτώσεις που θα επέτρεπαν ή δεν θα επέτρεπαν επαναφορά.  Ωστόσο, τα περιθώρια δεν παύουν να είναι, εκ του γράμματος του Κανονισμού, στενά και η ευχέρεια αυτή πρέπει να ασκείται με φειδώ. Όπως προκύπτει από την Μανώλη (ανωτέρω), αλλά και από άλλες αποφάσεις στις οποίες αναγνωρίστηκε η δυνατότητα επαναφοράς, όταν η απόρριψη της έφεσης έγινε για αντικειμενικούς λόγους που δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως λόγοι «πέραν των δυνάμεων του εφεσείοντα», η ευχέρεια αυτή μπορεί να ασκηθεί όταν το πρόβλημα προκύπτει από αντικειμενικούς παράγοντες που αποδυνάμωσαν το δικηγόρο του εφεσείοντα σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην καθίστατο πρακτικώς εφικτή η άσκηση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα (βλ. E.A.S. PRESTIGE UNITE SECURITE SERVICES LTD v. Δημοκρατία μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, Έφεση κατά Απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου αρ. 69/2017, ημερ. 6/5/2019).

 

Με κάθε σεβασμό προς τη θέση του κ. Κλεοβούλου, η παρούσα δεν συνιστά τέτοια περίπτωση.

 

Όπως προκύπτει από τα γεγονότα που η ίδια η πλευρά των Αιτητριών έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, καθ΄ον χρόνο ο δικηγόρος Π. Κλεοβούλου εξέτιε ποινή φυλάκισης, ήτοι από τον Ιούνιο του 2023 μέχρι το Νοέμβριο του 2023, το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τις Αιτήτριες συνέχισε να λειτουργεί μέσω της δικηγόρου Ε. Σωκράτους, η οποία, ως διαφαίνεται από τις ενέργειες στις οποίες προέβη, είχε άμεση εμπλοκή και εποπτεία της πορείας της παρούσας Έφεσης. Ειδικότερα, η εν λόγω δικηγόρος όχι μόνο είχε αποστείλει στις 26/10/2023 ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου με το οποίο συγκατατίθετο όπως δοθούν ηλεκτρονικά οδηγίες για την προδικασία των Πολιτικών Εφέσεων 309/2017 και 363/2017, αλλά και, στη συνέχεια, μετά την παραλαβή στις 30/10/2023 της κοινοποίησης του πρακτικού του Δικαστηρίου ιδίας ημερομηνίας από τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με το οποίο δίδονταν οι σχετικές οδηγίες για καταχώριση περιγραμμάτων αγόρευσης, είχε με ηλεκτρονικό μήνυμα στις 6/12/2023 επιβεβαιώσει τη λήψη του περιγράμματος αγόρευσης του δικηγόρου του Εφεσείοντα στην Έφεση 309/2017.

 

Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνεται ότι οι προσωπικές περιστάσεις που επικαλείται ο κ. Παναγιώτης Κλεοβούλου, ανεξαρτήτως της σοβαρότητάς τους, δεν εμπίπτουν στην έννοια των λόγων «πέραν των δυνάμεων» του Εφεσείοντα, ούτε καταδεικνύουν τέτοια αντικειμενική αποδυνάμωση του δικηγόρου ή του δικηγορικού γραφείου που χειριζόταν την υπόθεση, ώστε να καθίσταται πρακτικώς ανέφικτη η συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Αντιθέτως, η ενεργός εμπλοκή της δικηγόρου Ειρήνης Σωκράτους εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου Παναγιώτης Κλεοβούλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, καθώς και οι ενέργειές της κατά τον κρίσιμο χρόνο, ως ανωτέρω εκτίθενται, καταδεικνύουν ότι η Έφεση παρακολουθείτο και ότι υπήρχε γνώση των σχετικών διαδικαστικών οδηγιών. Δεν αποδείχθηκε, επομένως, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του                    κ. Κλεοβούλου επηρέασαν σε τέτοιο βαθμό τη λειτουργία του γραφείου ή το χειρισμό της υπόθεσης, ώστε να δικαιολογούν την παράλειψη συμμόρφωσης.

 

Υπό τις περιστάσεις, δεν συντρέχει λόγος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της επαναφοράς της Έφεσης, ούτε προκύπτει ότι η απόρριψη της Αίτησης θα ισοδυναμούσε με ουσιαστική αποστέρηση του δικαιώματος των Αιτητριών να ακουστούν.

 

Η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Καθ’ης η Αίτηση/ Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητριών/Εφεσειουσών, ως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

                                     

                                      Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.

 

                                      Α. ΔΑΥΙΔ, Δ.

 

                                      ΑΛ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Δ.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο