ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 1249/2022 (iJustice))
19 Μαρτίου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
Αναφορικά το άρθρο/τα άρθρα (α) 146, 29, 30 του Συντάγματος, του Περί Προσφύγων Νόμου 6{1)/2000, της Διεθνούς Σύμβασης της Γενεύης του 1951, της Διεθνούς Σύμβασης του Δουβλίνου του 1990, του Περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου (158(1)/1999), της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008, άρθρο 5 και 7° Πρωτόκολλο της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.
MUHAMMAD UMER
Αιτητής
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Αναστασία Ιωαννίδου, για Γ. Στυλιανού και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για τον αιτητή.
Αλέξανδρος Ελευθερίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής, συνιστά η νομιμότητα της απόφασης που γνωστοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 12.4.2022, με την οποία η αίτηση που υπέβαλε για έκδοση δελτίου διαμονής ως μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ημερομηνίας 18.5.2021, έτυχε απόρριψης.
Ο αιτητής κατάγεται από το Πακιστάν. Αφίχθηκε στη Δημοκρατία στις 5.2.2014 με άδεια φοιτητή, με ισχύ μέχρι τις 17.3.2016. Δύο μήνες πριν την λήξη της άδειας διαμονής του, ήτοι στις 29.1.2016, τέλεσε γάμο με υπήκοο Βουλγαρίας. Στις 30.3.2016 υπέβαλε αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής, ως σύζυγος ευρωπαίας πολίτιδας. Στις 27.5.2016 εκδόθηκε δελτίο διαμονής του αιτητή, με ισχύ μέχρι τις 27.5.2021. Λίγους μήνες αργότερα, περί τον Δεκέμβριο του 2016, ακολούθησε διερεύνηση της γνησιότητας του γάμου του με την ευρωπαία, ως η εισήγηση ημερομηνίας 27.9.2016. Κατά την διερεύνηση της γνησιότητας του γάμου και συγκεκριμένα, έξι μήνες μετά την τέλεση του γάμου, ήτοι στις 10.12.2016, η ευρωπαία σύζυγος έδωσε θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία, στην οποία παραδέχθηκε πως ο γάμος που τέλεσε με τον αιτητή δεν ήταν γνήσιος και πως η ίδια διατηρεί σχέση με συμπατριώτη της Βούλγαρο υπήκοο, με τον οποίο μάλιστα διαμένουν όλοι μαζί, και με τον αιτητή, καθώς και με γυναίκα, υπήκοο Ινδίας, την οποία νυμφεύθηκε ο συμπατριώτης της ευρωπαίας.
Σε σχετική έκθεση ημερομηνίας 12.12.2016, που ετοιμάστηκε από το Κλιμάκιο Αλλοδαπών της Επαρχίας Λευκωσίας, προς τον Διοικητή της ΥΑΜ, καταγράφηκαν τα πιο πάνω αναφερόμενα γεγονότα, υποβάλλοντας εισήγηση όπως ο γάμος του αιτητή με την ευρωπαία τεθεί ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής.
Στις 14.12.2016, ο αιτητής απέστειλε επιστολή προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με την οποία ανέφερε τα εξής:-
«[…] Πριν λίγο καιρό η γυναίκα μου έκανε φίλο ένα Βούλγαρο, μαζί και οι δύο τους με κατήγγειλαν στο ΥΜΙΚΡΑΙΙΣΙΟΝ για να με διώξουν από την Κύπρο.
Εγώ ζητώ και θέλω διαζύγιο από την γυναίκα μου, και σας παρακαλώ θέλω να μείνω στην Κύπρο που δουλεύω νόμιμα.
Σας παρακαλώ όπως η παρούσα αίτηση γίνει αποδεκτή από εσάς».
Στις 6.6.2019 ο αιτητής καταχώρισε αίτηση διαζυγίου ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και στις 10.7.2019 υπέβαλε αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής ως διαζευγμένο μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης. Ενώ ο φάκελος του τέθηκε ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής για έλεγχο της γνησιότητας του γάμου του με την ευρωπαία, ενόψει της καταχώρισης αίτησης διαζυγίου και λύσης του γάμου δικαστικώς, ο φάκελος, απεστάλη στις 30.12.2019 πίσω στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης.
Αποτέλεσμα ήταν η έκδοση δύο ξεχωριστών διοικητικών αποφάσεων ημερομηνίας 22.3.2021.
Η πρώτη διοικητική απόφαση ημερομηνίας 22.3.2021, αφορούσε την απόρριψη της αίτησης ημερομηνίας 10.7.2019 που υπέβαλε ο αιτητής για έκδοση δελτίου διαμονής, ως διαζευγμένο μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, λόγω της κατάθεσης που έδωσε η ευρωπαία στην Αστυνομία σε σχέση με την τέλεση γάμου με ψευδείς ισχυρισμούς με σκοπό την παραμονή στη Δημοκρατία. Όπως του αναφέρθηκε:-
“I am directed to refer to your application dated 10/07/2019 for the issuance of a Residence Card in the Republic of Cyprus as a non EU family member of a Union Citizen and to inform you that after thorough investigation, the acclaimed wife (Nataliya Donkova Staykova) testified to the police that you provided fraudulent claims regarding your wedding, in order to obtain a residence permit in the Republic of Cyprus.
Therefore, you do not retain the right of residence, according to Article 26(2)(a) of Law 7(I)/2007, even if your marriage has lasted more than 3 years, prion to the initiation of your divorce”.
Με δεύτερη επιστολή επίσης ημερομηνίας 22.3.2021, ακυρώθηκε η ισχύς του δελτίου διαμονής του ημερομηνίας 27.5.2016, στη βάση των ίδιων δεδομένων που απερρίφθη κι η αίτηση ημερομηνίας 10.7.2019.
Σημειώνεται πως η νομιμότητα των πιο πάνω αναφερόμενων διοικητικών αποφάσεων, δεν αμφισβητήθηκε από τον αιτητή και ουδέν αντιτάχθηκε ως προς την αιτιολογία που παρασχέθηκε για την απόρριψη, αφενός, της αίτησης και της ακύρωσης του δελτίου διαμονής, αφετέρου.
Ενόψει της ακύρωσης της ισχύος του δελτίου διαμονής, τα στοιχεία του καταχωρίσθηκαν στις 5.5.2021 στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων.
Στις 18.5.2021, ο αιτητής υπέβαλε αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής ως μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, δηλώνοντας, στην οικογενειακή του κατάσταση, ως διαζευγμένος, αίτηση η οποία είχε απορριπτική κατάληξη με την απόφαση ημερομηνίας 12.4.2022, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω κατωτέρω αυτούσιο:-
“Reason(s) for rejection:
You do not meet the conditions for retention of your right of residence in the Republic of Cyprus, according to Articles 4, 9 and 27(2) and 37 of Law 7(I)/2007, as it was acclaimed by your ex European spouse testified to the police that you provided fraudulent claims regarding your wedding, in order to obtain a residence permit in the Republic of Cyprus.
[…]”
Αποτέλεσε θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή πως η διοίκηση δεν προχώρησε στις ενέργειες που επιβάλλονταν από τις διατάξεις του άρθρου 4 του Ν. 7(Ι)/2007, αφού ουδέποτε κλήθηκε ο αιτητής για συνέντευξη, έτσι ώστε να δώσει την δική του θέση και αλήθεια σε σχέση με την θεληματική κατάθεση που έδωσε η ευρωπαία στην Αστυνομία. Υποστηρίζει πως η απορριπτική απόφαση στερείται δέουσας έρευνας, αλλά και αιτιολογίας. Κατά τις εισηγήσεις, εφόσον τελούσε υπό αμφιβολία το κατά πόσον υπήρχε διαρκής σχέση του ιδίου με την ευρωπαία, όφειλε να εφαρμόσει τις διατάξεις του άρθρου 4(4) του Νόμου και να συμβουλευθεί την Συμβουλευτική Επιτροπή, ως αναφέρεται στα άρθρα 7Α και 7Β του Κεφ. 105, ενώ ισχυρίζεται πως κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2016 – 2019, ο αιτητής ουδέποτε ενημερώθηκε σε σχέση με έρευνα περί εικονικότητας του γάμου του που γινόταν εναντίον του. Διατείνεται πρόσθετα πως, από τη στιγμή που ο γάμος του διήρκησε τρία χρόνια (2016 – 2019 που υπέβαλε αίτηση διαζυγίου), τότε θα μπορούσε να του παραχωρηθεί άδεια διαμονής ως διαζευγμένος σύζυγος ευρωπαίας πολίτιδας, όπως αυτό αναφέρεται και στο άρθρο 26 του Ν. 7(Ι)/2007.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατίας, προώθησε την θέση πως η αποδοχή και μη αμφισβήτηση ζητημάτων που σχετίζονταν με την γνησιότητα του γάμου του με την ευρωπαία, ενόψει της μη προσβολής της νομιμότητας των δύο αυτοτελών διοικητικών αποφάσεων ημερομηνίας 22.3.2021, δημιουργεί ζήτημα που επηρεάζει την εδώ προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση, αφού στηρίζεται σε ταυτοσημία ευρημάτων της διοίκησης. Ανεξαρτήτως τούτου, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατίας, υποστήριξε πλήρως της νομιμότητα της επίδικης απόφασης, ενώ ήγειρε και ζήτημα μη δέουσας δικογράφησης των νομικών σημείων της προσφυγής, ενόψει της απουσίας από τον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, της δεύτερης σελίδας της αίτησης ακυρώσεως.
Ως προς το τελευταίο αυτό ζήτημα, διαπιστώθηκε πως πράγματι, στον ηλεκτρονικό φάκελο, είχαν καταχωρισθεί μόνον οι μονοί αριθμοί σελίδων, ενώ απουσίαζαν οι άρτιοι αριθμοί των σελίδων της αίτησης ακυρώσεως. Η αίτηση ακυρώσεως επανακαταχωρίσθηκε στις 18.2.2026, όπου στα νομικά σημεία της προσφυγής, γίνεται αναφορά στους εγειρόμενους λόγους ακύρωσης, κατά τρόπο που καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος.
Έχοντας μελετήσει με προσοχή τα ενώπιον μου επίδικα ζητήματα και καταλήγω στις εξής διαπιστώσεις. Ο αιτητής είχε τελέσει γάμο με την ευρωπαία στις 29.1.2016 και εκδόθηκε άδεια παραμονής στη βάση το δελτίου διαμονής το οποίο αιτήθηκε, με ισχύ μέχρι 27.5.2021. Η ευρωπαία, έδωσε θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία, σε σχέση με την γνησιότητα του γάμου της με τον αιτητή, έξι μήνες μετά, ήτοι στις 10.12.2016, δηλώνοντας πως η ίδια διατηρεί σχέση με συμπατριώτη της και πως διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, τόσο η ίδια με τον ευρωπαίο Βούλγαρο υπήκοο, όσο και ο αιτητής μαζί με Ινδή υπήκοο, την οποία νυμφεύθηκε ο ευρωπαίος.
Πολύ σημαντική κρίνεται η ύπαρξη της επιστολής του ίδιου του αιτητή, που περιέχεται στη σελίδωση 205 του Τεκμηρίου 1, επιστολή ημερομηνίας 14.12.2016. Στην εν λόγω επιστολή, το περιεχόμενο της οποίας έχει παρατεθεί αυτούσιο πιο πάνω, επιβεβαιώνονται ουσιαστικά, και από τον ίδιο τον αιτητή, τα όσα δήλωσε η ευρωπαία στη θεληματική της κατάθεση. Ότι δηλαδή η ευρωπαία διατηρεί σχέση με Βούλγαρο υπήκοο και ενόψει τούτου, ο ίδιος επιθυμεί να λάβει διαζύγιο.
Η δήλωση αυτή του αιτητή, έξι μόλις μήνες μετά την τέλεση του γάμου του με την ευρωπαία, εξανεμίζει το δικαίωμά του να διεκδικήσει έκδοση άδειας παραμονής ως διαζευγμένο μέλος της οικογένειας ευρωπαίου πολίτη, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 26 του Ν. 7(Ι)/2007, αφού μόνο εξ αυτού, προκύπτει κατόπιν δικής του παραδοχής, η μη ύπαρξη διαρκούς σχέσης από τους έξι μόλις πρώτους μήνες του γάμου τους.
Πέραν τούτου, η εν λόγω γραπτή δήλωση του αιτητή, ημερομηνίας 14.12.2016, σε συνάρτηση με την θεληματική κατάθεση της ευρωπαίας, που δόθηκε τέσσερις μέρες προηγουμένως (10.12.2016), ορθά οδήγησε την διοίκηση στην μη παραπομπή του γάμου τους ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής, λαμβανομένης υπόψη και της κατάθεσης αίτησης για έκδοση διαζυγίου ημερομηνίας 18.5.2021.
Εξάλλου, η νομιμότητα του ευρήματος της διοίκησης περί παροχής ψευδών στοιχείων σε σχέση με τον γάμο του αιτητή, ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον ίδιο, καίτοι του γνωστοποιήθηκε με δύο αυτοτελείς διοικητικές αποφάσεις ημερομηνίας 22.3.2021. Ο ίδιος ακριβώς λόγος για τον οποίο η διοίκηση απέρριψε, αφενός, την υποβολή της αίτησης ημερομηνίας 10.7.2019 για έκδοση δελτίου διαμονής ως διαζευγμένο μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης και αφετέρου, την ακύρωση του δελτίου διαμονής που είχε ισχύ μέχρι την 27.5.2021, τέθηκε και σε σχέση με την απόρριψη της επίδικης αίτησης.
Η διαπίστωση περί παροχής εκ μέρους του αιτητή ψευδών στοιχείων σε σχέση με τον γάμο του, στη βάση της θεληματικής κατάθεσης που έδωσε η ευρωπαία, μη αμφισβητηθείσα από τον αιτητή, εντός της ανατρεπτικής προθεσμίας των 75 ημερών, ούσα εκτελεστή διοικητική απόφαση, καλύπτεται πλέον από τεκμήριο νομιμότητας, μη αποδεχόμενη πλέον αμφισβήτησης στην παρούσα διαδικασία. Ούτε εξάλλου τέθηκε ισχυρισμός περί μη λήψης αυτών.
Συνεπώς, η αιτιολογική βάση της απόρριψης της αίτησης που υπέβαλε ο αιτητής στις 18.5.2021, ως αυτή προέκυπτε από την κατάθεση που έδωσε η ευρωπαία, για την οποία ο αιτητής ήταν ενήμερος και δεν την αμφισβήτησε, καλύπτει από τεκμήριο νομιμότητας και την επίδικη διοικητική απόφαση.
Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω πως η διοίκηση, χειρίστηκε την υποβληθείσα αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής του αιτητή στη Δημοκρατία, με τη δέουσα επιμέλεια. Προηγήθηκε λεπτομερής διερεύνηση του ιστορικού που κάλυπτε την περίπτωση του αιτητή, παρέχοντας μάλιστα με λεπτομέρεια τους λόγους για τους οποίους κατέληξε στην απόρριψη αυτής.
Δεν διαπιστώνω να υπήρξε πλάνη της διοίκησης, ούτε σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα, αλλά ούτε και με τον νόμο.
Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται με €2.000 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο