ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 1471/2025 (Κ))
6 Μαρτίου 2026
[ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Πρόεδρος]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
RAJA MUHAMMAD HAMMAS
Αιτητής
ΚΑΙ
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΤΟΥ
ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Καθ’ ων η Αίτηση
Π. Πιερίδης, για Πιερίδη & Πιερίδη, για Αιτητή
Α. Κίτσιου (κα), για Κίτσιου, Δημητρίου, Παπανικολάου Δ.Ε.Π.Ε., για Καθ’ ων η Αίτηση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Π.Δ.Δ.: Με την υπό κρίση προσφυγή, καταχωρηθείσα στις 23.12.2025, ο αιτητής, υπήκοος Πακιστάν, στρέφεται κατά της νομιμότητας και ζητά την ακύρωση της, δυνάμει των διατάξεων του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (Κεφ. 105), ληφθείσας απόφασης κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη και της συνακόλουθης έκδοσης διαταγμάτων κράτησης και απέλασής του, ημερομηνίας 4.12.2025.
Ο αιτητής αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία με άδεια φοιτητή στις 2.2.2017 και του χορηγήθηκε η σχετική άδεια διαμονής, η οποία ανανεωνόταν κατά διαστήματα, με την τελευταία ανανέωση εξ’ αυτών να έχει ισχύ μέχρι την 31.1.2021.
Στις 5.8.2021, απορρίφθηκε από το Τμήμα Μετανάστευσης η αίτηση ημερομηνίας 12.3.2021 που είχε υποβάλει ο αιτητής για ανανέωση της άδειας διαμονής του στη Δημοκρατία ως φοιτητή. Σύμφωνα δε με τα όσα αναφέρονταν στην επιστολή του Τμήματος, καλείτο ο αιτητής να αναχωρήσει από τη Δημοκρατία άμεσα και εντός δεκατεσσάρων (14) ημερών, αλλιώς θα λαμβάνονταν μέτρα για την απομάκρυνσή του.
Ωστόσο, ο αιτητής συνέχισε να παραμένει στη Δημοκρατία και στις 24.9.2021, αυτός υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας, η οποία απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 10.8.2022. Κατά της πρωτοβάθμιας απορριπτικής απόφασης, ο αιτητής καταχώρησε προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (ΔΔΔΠ), η οποία απορρίφθηκε στις 25.9.2023 λόγω μη προώθησης.
Ακολούθως, με επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών, ημερομηνίας 4.1.2024, ο δικηγόρος του αιτητή ζήτησε όπως παραχωρηθεί στον αιτητή άδεια διαμονής ή άλλη άδεια που να παρέχει στον αιτητή δικαίωμα διαμονής στη Δημοκρατία για λόγους φιλευσπλαχνίας ή ανθρωπιστικούς λόγους, δυνάμει του άρθρου 18ΟΗ(4) του Κεφ. 105. Το αίτημα απορρίφθηκε στις 15.7.2025 .
Στις 3.12.2025, ο αιτητής εντοπίστηκε και συνελήφθη από μέλη της Αστυνομίας Λευκωσίας για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία και στις 4.12.2025, εκδόθηκαν εναντίον του διατάγματα κράτησης και απέλασης δυνάμει του άρθρου 14 του Κεφ.105, καθότι αυτός, όπως αναφέρεται στα επίδικα διατάγματα, ήταν απαγορευμένος μετανάστης σύμφωνα με το άρθρο 6(1)(κ) του Κεφ. 105, εφόσον παρέμενε στη Δημοκρατία παράνομα από 25.9.2023, όταν και απορρίφθηκε από το ΔΔΔΠ η προσφυγή του κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου. Σχετική είναι και η επιστολή της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΥΑΜ) Λευκωσίας προς την Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, ημερομηνίας 3.12.2025 (παράρτημα 6 στο δικόγραφο της ένστασης).
Στις 8.1.2026, έγινε εισήγηση για αναστολή του επίδικου διατάγματος απέλασης, δεδομένου του ανασταλτικού χαρακτήρα της υπό κρίση προσφυγής.
Στον πυρήνα της επιχειρηματολογίας του κ. Πιερίδη βρίσκεται ο ισχυρισμός ότι η απόφαση έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης λήφθηκε χωρίς τη διενέργεια της δέουσας έρευνας, αλλά και υπό καθεστώς ουσιώδους νομικής και πραγματικής πλάνης και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας, είναι δε αυτή παντελώς αναιτιολόγητη. Κατά τον σχετικό ισχυρισμό, δεν λήφθηκε υπόψη η οικογενειακή κατάσταση του αιτητή και δη το γεγονός ότι αυτός είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού και συμβίος με τη μητέρα του ανηλίκου, σε σταθερή διεύθυνση στη Δημοκρατία, γεγονός που επέβαλλε να ζητηθούν οι απόψεις των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ως προς το βέλτιστο συμφέρον της ευημερίας του παιδιού, κάτι που δεν έγινε. Συναφώς, προωθείται και ο ισχυρισμός ότι η αιτιολογία και η νομική βάση των επίδικων διαταγμάτων είναι εσφαλμένες, κατά τρόπο που καθίσταται ανέφικτη η διενέργεια του απαιτούμενου δικαστικού ελέγχου, εφόσον εσφαλμένα οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής του αιτητή και εσφαλμένα και/ή παράνομα δεν αποφασίστηκε η λήψη εναλλακτικών της κράτησης μέτρων του αιτητή, εφόσον στην υπό κρίση περίπτωση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 18ΠΣΤ του Κεφ. 105.
Επιπρόσθετα, ο συνήγορος του αιτητή, στη βάση των πιο πάνω, προβάλλει ότι τα επίδικα διατάγματα έχουν εκδοθεί και κατά παράβαση της αρχής της μη επαναπροώθησης και των διατάξεων του άρθρου 18ΟΖ του Κεφ. 105, το οποίο προβλέπει ότι οι καθ’ ων η αίτηση, σε περιπτώσεις ως η υπό εξέταση, οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τους στην τελική τους κρίση και το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού. Η δε επιστολή της ΥΑΜ, ημερομηνίας 13.12.2025, επί της οποίας και μόνον διαμόρφωσαν την κρίση τους οι καθ’ ων η αίτηση, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση από μόνη της να θεωρηθεί επαρκής. Μάλιστα, ως προβάλλει ο κ. Πιερίδης, το συμπέρασμα του Υπεύθυνου της ΥΑΜ ότι δεν μπορούσαν να ληφθούν εναλλακτικά της κράτησης μέτρα, είναι αυθαίρετο και/ή εσφαλμένο.
Προωθούνται επίσης ισχυρισμοί περί κακής ενάσκησης της διακριτικής ευχέρειας των καθ’ ων η αίτηση, παραβίασης της αρχής της καλής πίστης, της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής του αιτητή και του δικαιώματός του στο γάμο.
Ας σημειωθεί ότι κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου όπως αποσύρει τους ισχυρισμούς του περί παραβίασης του δικαίωματος προηγούμενης ακρόασης του αιτητή και περί αναρμοδιότητας του αποφασίζοντος οργάνου. Άδεια δόθηκε και οι σχετικοί λόγοι ακύρωσης απορρίφθηκαν.
Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντικρούοντας τους πιο πάνω ισχυρισμούς, προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις λήφθηκαν ορθά και νόμιμα, από το αρμόδιο προς τούτο όργανο, κατόπιν δέουσας έρευνας, κατ’ ορθήν εφαρμογή των διατάξεων του Νόμου (Κεφ. 105) και κατ’ ορθήν ενάσκηση των εξουσιών που παρέχει στους καθ’ ων η αίτηση η οικεία νομοθεσία, είναι δε αυτές επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένες και ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε κατά τη λήψη τους. Με αποτέλεσμα, να στερούνται ερείσματος και οι ισχυρισμοί του αιτητή περί παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης και των άρθρων 18ΟΖ, 18ΟΔ και 18ΠΣΤ του Κεφ. 105.
Τονίζοντας την ευρεία διακριτική ευχέρεια της Διοίκησης σε περιπτώσεις ως η υπό κρίση, η κα Κίτσιου προβάλλει ότι εν προκειμένω οι καθ’ ων η αίτηση ενήργησαν εντός των ορίων αυτής και σύννομα έλαβαν τις επίδικες αποφάσεις, εφόσον, σε κάθε περίπτωση, κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη και της έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων, ο αιτητής παρέμενε στη Δημοκρατία παράνομα και ήταν πράγματι απαγορευμένος μετανάστης, δεδομένου ότι ήδη από 25.9.2023, το ΔΔΔΠ απέρριψε την προσφυγή του κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.
Έχω εξετάσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, είτε υπέρ είτε κατά της νομιμότητας των προσβαλλόμενων πράξεων.
Όπως έχει προαναφερθεί, αποτελεί βασικό άξονα της επιχειρηματολογίας του αιτητή, ο ισχυρισμός περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι προχώρησαν στην έκδοση των επίδικων διαταγμάτων χωρίς να λάβουν υπόψη τους την ύπαρξη του ανήλικου τέκνου του αιτητή, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 18ΟΖ του Νόμου, το οποίο απαιτεί, κατά την εφαρμογή των άρθρων 18ΟΔ μέχρι 18ΠΘ του Νόμου, να τηρείται η αρχή της μη επαναπροώθησης και να λαμβάνονται υπόψη τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού και η οικογενειακή ζωή, με τη συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Σε άμεση συνάρτηση, προβάλλεται και ο ισχυρισμός περί παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης.
Ο συγκεκριμένος λόγος ακύρωσης ευσταθεί.
Στην Δημοκρατία ν. Karsang Dorje Lama, Ε.Δ.Δ. 15/2025, ημερ. 4.12.2025, όπου εξετάστηκε παρόμοιο ζήτημα, λέχθηκαν τα εξής σχετικά:
«[.] η Εφεσείουσα όφειλε, σύμφωνα με το Άρθρο 18ΟΖ του Νόμου (αρχή της μη επαναπροώθησης), να λάβει υπόψη, κατά την λήψη των αποφάσεων της ημερομηνίας 28.3.2025, στοιχεία, τα οποία υπήρχαν ήδη στο φάκελο της και αφορούσαν την οικογενειακή κατάσταση του Εφεσίβλητου (συμπεριλαμβανομένου και του τέκνου του). Δεν προκύπτει από το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης να έπραξε τούτο. Το Άρθρο 18ΟΖ του Νόμου, συγκεκριμένα, προνοεί τα ακόλουθα οι υπογραμμίσεις δικές μας):
«18ΟΖ. Κατά την εφαρμογή των άρθρων 18ΟΔ μέχρι 18ΠΘ, ο Αvώτερoς Λειτουργός Μετανάστευσης τηρεί την αρχή της μη επαναπροώθησης και λαμβάνει δεόντως υπόψη –
(α) τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού, και
(β) την οικογενειακή ζωή, με τη συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, και
(γ) την κατάσταση της υγείας του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας, στη βάση έκθεσης του Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας.»
Τονίζεται ότι η υποχρέωση τήρησης της αρχής της μη επαναπροώθησης οφείλει να τυγχάνει, σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο και αυτεπάγγελτης εξέτασης από τα ημεδαπά δικαστήρια όταν εξετάζουν τη νομιμότητα απόφασης επιστροφής (βλ. Υπόθεση Αρ. C-156/23 Ararat, απόφαση ΔΕΕ ημερομηνίας 17.10.2024) ή/και διατάγματος κράτησης προς επιστροφή/απέλαση (βλ. Υπόθεση Αρ. C-313/25 PPU Adrar, απόφαση ΔΕΕ ημερομηνίας 4.9.2025).».
Παρομοίως, και στην υπό κρίση περίπτωση, στη βάση του συνόλου των ενώπιον μου τεθέντων, παρατηρώ ότι δεν φαίνεται οι καθ’ ων η αίτηση, πριν από την απόφαση έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων, ημερομηνίας 4.12.2025, να έλαβαν υπόψη τους ή/και να διερεύνησαν, ως όφειλαν να πράξουν, τους ισχυρισμούς που είχαν ήδη τεθεί ενώπιον τους εκ μέρους της πλευράς του αιτητή, αναφορικά με την οικογενειακή κατάσταση του αιτητή και δη αναφορικά με την ύπαρξη ανήλικου τέκνου του αιτητή στην Κύπρο, το οποίο, σύμφωνα με το σχετικό πιστοποιητικό γέννησης που επισυνάπτεται ως «παράρτημα Α» στην αίτηση ακυρώσεως, γεννήθηκε στην Κύπρο στις 11.4.2025. Στοιχεία ή/και πληροφορίες αναφορικά με την οικογενειακή κατάσταση του αιτητή είχαν τεθεί ενώπιον των καθ’ ων η αίτηση, όπως προκύπτει από έγγραφα που βρίσκονται εντός του διοικητικού φακέλου, ο οποίος κατατέθηκε και σημειώθηκε ως «Τεκμήριο 1» κατά τις διευκρινίσεις. Σχετική είναι η επιστολή των δικηγόρων του αιτητή προς τον Υφυπουργό Μετανάστευσης, ημερομηνίας 20.8.2025 (σελιδ. 213-212), στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο αιτητής είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, καθώς και το Σημείωμα προς την Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, ημερομηνίας 21.8.2025 (σελιδ. 214), δια του οποίου τίθεται ενώπιον της Διευθύντριας το περιεχόμενο της προαναφερθείσας επιστολής. Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά δεν φαίνεται, σύμφωνα με τα ενώπιον μου τεθέντα, να απασχόλησαν τους καθ’ ων η αίτηση κατά τη διαμόρφωση της επίδικης κρίσης τους. Μάλιστα, ούτε στην προαναφερθείσα επιστολή της ΥΑΜ προς τη Διευθύντρια, ημερομηνίας 3.12.2025, όπου εκτίθεται το ιστορικό του αιτητή και υποβάλλεται εισήγηση για την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων, αλλ' ούτε στην κατάθεση του Αστυφύλακα Δ. ο οποίος συνέλαβε τον αιτητή στις 3.12.2025 (σελιδ. 226 στον φάκελο), γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην οικογενειακή κατάσταση του αιτητή και στην ύπαρξη τέκνου. Το ότι ο αιτητής δεν ανέφερε στις αρμόδιες αρχές κατά τη σύλληψή του την ύπαρξη του ανήλικου τέκνου ή/και ότι η οικογένειά του διαμένει στη Δημοκρατία, ως προτάσσει η κα Κίτσιου, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα και δεν αναιρεί την υποχρέωση που είχαν οι καθ’ ων η αίτηση να διερευνήσουν το όλο θέμα, από τη στιγμή που ήδη, πριν από τη λήψη των επίδικων αποφάσεων, είχαν τεθεί ενώπιον τους ισχυρισμοί και/ή στοιχεία αναφορικά με την οικογενειακή κατάσταση του αιτητή.
Ως εκ των πιο πάνω, προκύπτει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού και η οικογενειακή ζωή του αιτητή, ούτε και η συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, ως επιτάσσει το άρθρο 18ΟΖ του Κεφ. 105. Με αποτέλεσμα να στοιχειοθετείται παράβαση εκ του Νόμου απορρέοντος καθήκοντος των καθ’ ων η αίτηση και, συνακόλουθα, να διαπιστώνεται παράβαση των διατάξεων του άρθρου 18ΟΖ, μη διενέργεια της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση και εμφιλοχώρηση ουσιώδους νομικής και πραγματικής πλάνης στην κρίση τους. Παρόμοια ζητήματα, σε υπόθεση με γεγονότα που προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας, είχα την ευκαιρία να εξετάσω πρόσφατα στην Munish Kumar, Υποθ. Αρ. 997/2025 (Κ), ημερ. 8.1.2026, η οποία και δεν εφεσιβλήθηκε και στην οποία, με αναφορά και στην Karsang Dorje Lama, ανωτέρω, λέχθηκαν και τα εξής:
«Παρομοίως, και στην υπό κρίση περίπτωση, στη βάση του συνόλου των ενώπιον μου τεθέντων, δεν φαίνεται οι καθ' ων η αίτηση, πριν από την απόφαση έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων, ημερομηνίας 4.9.2025, να έλαβαν υπόψη τους, ως όφειλαν να πράξουν, στοιχεία που ήδη υπήρχαν εντός του διοικητικού φακέλου της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος κατατέθηκε και σημειώθηκε ως «Τεκμήριο 2» κατά τις συμπληρωματικές διευκρινίσεις και τα οποία αφορούσαν στην οικογενειακή κατάσταση του αιτητή. Ειδικότερα, προκύπτει από τον συγκεκριμένο διοικητικό φάκελο ότι ο αιτητής είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου από 3.2.2022 (σχετικό πιστοποιητικό γέννησης εκδόθηκε στις 11.5.2022 και περιέχεται στον εν λόγω διοικητικό φάκελο ως Ερυθρό 68), ενώ είχε θέσει ενώπιον της Διοίκησης ήδη από τον χρόνο καταχώρησης μεταγενέστερης αίτησης διεθνούς προστασίας, ημερομηνίας 3.2.2023, αυτό το γεγονός, ήτοι ότι έχει αποκτήσει παιδί στη Δημοκρατία, καθώς και ότι ζει στη χώρα με τη σύντροφό του (βλ. Ερυθρά 77-75 στον διοικητικό φάκελο). Τα εν λόγω στοιχεία, αν και υπήρχαν στον διοικητικό φάκελο κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν φαίνεται να λήφθηκαν υπόψη από τους καθ' ων η αίτηση κατά παράβαση του εκ του Νόμου απορρέοντος καθήκοντός τους και, κατ' επέκταση, δεν φαίνεται να λήφθηκαν υπόψη τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού, και η οικογενειακή ζωή του αιτητή, με τη συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, ως επιτάσσει το άρθρο 18ΟΖ του Νόμου. Ούτε και στον φάκελο του Τμήματος Μετανάστευσης, ο οποίος κατατέθηκε και σημειώθηκε ως «Τεκμήριο 1» κατά τις διευκρινίσεις, εντοπίζεται οτιδήποτε που να συνηγορεί υπέρ του αντιθέτου. Μάλιστα, ούτε στην επιστολή της ΥΑΜ προς τη Διευθύντρια, ημερομηνίας 3.9.2025 (σελιδ. 121-120), όπου εκτίθεται το ιστορικό του αιτητή και υποβάλλεται εισήγηση για την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων, αλλ' ούτε στην κατάθεση του Αστυφύλακα Αθανασίου, ο οποίος συνέλαβε τον αιτητή στις 3.9.2025 (σελιδ. 119), γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην οικογενειακή κατάσταση του αιτητή και στην ύπαρξη τέκνου.
Ως εκ των πιο πάνω, διαπιστώνεται παράβαση των διατάξεων του άρθρου 18ΟΖ του Νόμου, μη διενέργεια της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση και εμφιλοχώρηση ουσιώδους νομικής και πραγματικής πλάνης στην κρίση τους.».
Παρόμοια ισχύουν και εν προκειμένω, με αποτέλεσμα, υπό το φως και της Karsang Dorje Lama, ανωτέρω, να εντοπίζονται βάσιμοι λόγοι ακύρωσης αφορώντες σε μη διενέργεια της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, εμφιλοχώρηση ουσιώδους νομικής και πραγματικής πλάνης, καθώς και παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης και των διατάξεων του άρθρου 18ΟΖ του Κεφ. 105 (βλ. και την απόφαση στην T.S. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 693/2024 (Κ), ημερ. 4.6.2024, όπου επίσης εξετάστηκαν παρόμοια ζητήματα και η οποία δεν εφεσιβλήθηκε).
Οι πιο πάνω διαπιστώσεις αποβαίνουν καθοριστικές για την έκβαση της παρούσας.
Η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του αιτητή ακυρώνεται με €1900 έξοδα υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.
Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Π.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο