ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 199/2021
6 Μαρτίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Πολυνίκη Βότση
Αιτήτρια
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ’ ης η Αίτηση
__________________
Χρ.Χριστάκη, για Χριστάκης Θ. Χριστάκης Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόροι Αιτήτριας.
Κ. Παπαδοπούλου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Δικηγόρο της Καθ’ ης η αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Η Αιτήτρια με την παρούσα προσφυγή ζητά:
«Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της Καθ' ης η αίτηση, η οποία δημοσιεύθηκε στις 12/02/2021, στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, αρ. 5331, Γνωστοποίηση αρ. 85, και με την οποία προήγαγε τον Χρυσόστομο Παπαβαρνάβα στη μόνιμη θέση Πρώτου Τεχνικού Μηχανικού, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως από τις 04/01/2021 αντί και/ή στη θέση της Αιτήτριας είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος.»
Ως προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα του διοικητικού φακέλου ο οποίος έχει υποβληθεί στο Δικαστήριο, τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ήτοι την προαγωγή του Ενδιαφερομένου Μέρους, έχουν ως εξής:
Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών, με επιστολή του ημερομηνίας 19.2.2020, η οποία λήφθηκε στο Γραφείο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας 20.2.2020, υπέβαλε εκ μέρους της αρμόδιας αρχής, πρόταση για πλήρωση μίας κενής μόνιμης θέσης Πρώτου Τεχνικού Μηχανικού, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως.
Επειδή σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας η υπό αναφορά θέση, είναι θέση Προαγωγής, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας στη συνεδρία της με ημερομηνία 19.3.2020, αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης της εν λόγω θέσης σε ημερομηνία που θα οριζόταν αργότερα, στην παρουσία του Γενικού Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Λόγω έλλειψης χρόνου, η Επιτροπή, κατά τη συνεδρία της με ημερομηνία 30.7.2020, αποφάσισε να αναβάλει την εξέταση του θέματος. Στη συνεδρία της Επιτροπής με ημερομηνία 31.7.2020 προσήλθε ο Γενικός Διευθυντής του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, ο οποίος σύστησε για προαγωγή στη θέση, το Ενδιαφερόμενο Μέρος Χρυσόστομο Παπαβαρνάβα, και στη συνέχεια, αφού αυτός αποχώρησε, η Επιτροπή προχώρησε στη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων.
Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το φάκελο πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τους Φακέλους των Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων ενώ έλαβε επίσης υπόψη τη σύσταση του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, κατέληξε στο εξής αποτέλεσμα. Ο Πρόεδρος και το Μέλος κ. Α. Παπαδόπουλος, υιοθέτησαν την σύσταση του Διευθυντή, ενώ το Μέλος της Επιτροπής κ. Α. Γιορδαμλής δεν την υιοθέτησε και αντ' αυτού υποστήριξε την επιλογή της Αιτούσας. Η Επιτροπή, δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης της ψηφοφορίας, αποφάσισε όπως η διαδικασία επαναληφθεί, όταν η Επιτροπή θα συνεδριάσει σε πλήρη σύνθεση, δεδομένου ότι, σύμφωνα με το άρθρο 11(2) των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων, για να ληφθεί απόφαση χρειάζονται τρείς ψήφοι.
Κατά τη συνεδρία της Επιτροπής με ημερομηνία 15.12.2020, ο Διευθυντής Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, αφού σύστησε για προαγωγή το Ενδιαφερόμενο Μέρος, αναφέροντας τα εξής, αποχώρησε από τη συνεδρία.
«Προκειμένου να προβώ σε σύσταση, έχω μελετήσει τους Φακέλους όλων των υποψηφίων, έχω διαβουλευτεί με τους Προϊστάμενούς των κλάδων στους οποίους υπηρετούν και έχω λάβει υπόψη μου τα νομολογημένα κριτήρια στο σύνολό τους, αξία – προσόντα - αρχαιότητα.
Αναφέρω, επίσης, ότι οι συστάσεις μου στηρίζονται και σε προσωπικές εμπειρίες που έχω για έναν έκαστο των υποψηφίων, τους οποίους γνωρίζω όλους προσωπικά. Σε μια συνεκτίμηση όλων των δεδομένων που ανέφερα πιο πάνω έχοντας επίσης, υπόψη τα καθήκοντα και τις ευθύνες της υπό πλήρωσης θέσης, συστήνω για προαγωγή τον υποψήφιο Παπαβαρνάβα Χρυσόστομο (α/α 2).
Σύμφωνα με τον κατάλογο των υποψηφίων για προαγωγή, όπως προκύπτει από τις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις, με έμφαση σ' αυτές των τελευταίων πέντε ετών, στις οποίες αποδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα, αναδεικνύεται απόλυτη ισοδυναμία της αξίας των υποψηφίων, οι οποίοι αξιολογήθηκαν ως εξαίρετοι στα πέντε τελευταία έτη.
Σε ό,τι αφορά τα προσόντα, όλοι οι υποψήφιοι κατέχουν δίπλωμα Τεχνικού Μηχανικού Πολιτικής Μηχανικής/ Τεχνικού Εσωτερικής Διακόσμησης, διπλώματα με τα οποία διορίστηκαν στον πρώτο τους διορισμό στη Δημόσια Υπηρεσία, και τα οποία θεωρώ ως συναφή επιπρόσθετα προσόντα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης, εφόσον στο οικείο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης ως απαιτούμενο προσόν είναι μόνο η τριετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Ανώτερου Τεχνικού Μηχανικού. Δε παραλείπω να σημειώσω ότι η υποψήφια με α/α 1 (Αιτήτρια) κατέχει επιπρόσθετο προσόν/επαγγελματικό τίτλο, το οποίο δεν απαιτείται, ούτε προβλέπεται από το Οικείο Σχέδιο Υπηρεσίας ως πλεονέκτημα, ή πρόσθετο προσόν και δεν θεωρείται σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης.
Συγκεκριμένα, η υποψήφια με α/α 1, Βότση Πολυνίκη κατέχει ακαδημαϊκό τίτλο "Master οf Arts in Conservation Studies". Το εν λόγω προσόν, παρόλο που εντάσσεται στο θεματολόγιο των αρμοδιοτήτων του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, θεωρώ ότι δεν αποτελεί επιπρόσθετο προσόν σχετικό με τη συγκεκριμένη θέση. Θα αποτελούσε τέτοιο αν η θέση αφορούσε Λειτουργό Πολεοδομίας. Ως εκ τούτου, δεν προσθέτει αξία στην υποψήφια, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τα καθήκοντα και τις ευθύνες της υπό πλήρωσης θέσης, και επομένως κατά τη κρίση μου δε μπορεί να του προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα.
Σε ότι αφορά την αρχαιότητα των υποψηφίων, όλοι οι υποψήφιοι έχουν διοριστεί στην παρούσα, στην προηγούμενη και στον πρώτο τους διορισμό στη Δημόσια Υπηρεσία τις ίδιες ημερομηνίες και, σύμφωνα με τον κατάλογο αρχαιότητας, το διαφοροποιόν στοιχείο μεταξύ του συστηθέντα και της υποψήφιας με α/α 1 είναι η ημερομηνία γέννησης και μεταξύ του συστηθέντα και των υποψηφίων με α/α 3 και α/α 4 είναι η ημέρα προαγωγής τους στην συνδυασμένη θέση Τεχνικού, 1 ']s Τάξης, στη δεκαετία του 1990, πράγμα για το οποίο η σημασία που αποδίδεται στην αρχαιότητα είναι πολύ περιορισμένη.
Συνοψίζοντας, ο συστηθείς Παπαβαρνάβα Χρυσόστομος (α/α 2) είναι ίσος σε αξία με όλους τους υποψήφιους που δε συστήνονται όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις. Περαιτέρω, ο συστηθείς δεν υστερεί σε προσόντα των υποψηφίων που δεν συστήνονται, πλην της υποψήφιας με α/α 1, ως αναλύθηκε προηγουμένως. Όσον αφορά την αρχαιότητα της υποψήφιας α/α 1, το κριτήριο αυτό περιορίζεται στην ηλικιακή αρχαιότητα, πράγμα για το οποίο η σημασία που αποδίδω είναι περιορισμένη.
Συνυπολογίζοντας όλα τα παραπάνω, συστήνω για προαγωγή τον Παπαβαρνάβα Χρυσόστομο (α/α 2)».
Ακολούθως, η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων και αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τους Φακέλους των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη τα τρία κριτήρια — αξία, προσόντα, αρχαιότητα- σταθμίζοντας και συνεκτιμώντας αυτά στο σύνολο τους και αποδίδοντας σ' αυτά και σε καθένα από αυτά την ανάλογη βαρύτητα, έκρινε ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος υπερέχει των υπολοίπων υποψηφίων και τον επέλεξε ως τον πιο κατάλληλο και αποφάσισε να του προσφέρει προαγωγή στη μόνιμη θέση Πρώτου Τεχνικού Μηχανικού, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, από 4.01.2021. Στα πρακτικά της ΕΔΥ καταγράφονται τα ακόλουθα:
«Η Επιτροπή, επιλέγοντας τον Παπαβαρνάβα, έλαβε υπόψη ότι αυτός ουδενός υστερεί σε αξία, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις, με έμφαση σ' αυτές των τελευταίων χρόνων, στις οποίες αποδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα, αξιολογηθείς ως καθόλα Εξαίρετος και διαθέτει την υπέρ του σύσταση του Διευθυντή.
Σε ό,τι αφορά τα προσόντα, η Επιτροπή σημείωσε ότι ο επιλεγείς, όπως και οι μη επιλεγέντες υποψήφιοι, κατέχουν επιπρόσθετα προσόντα, Δίπλωμα Τεχνικού Μηχανικού Πολιτικής Μηχανικής, ή Τεχνικού Εσωτερικής Διακόσμησης, τα οποία, αν και δεν απαιτούνται, ούτε προβλέπονται από το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης ως πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν, εντούτοις, θεωρούνται σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης, λαμβάνονται υπόψη και τους αποδίδεται η δέουσα βαρύτητα. Σε ό, τι αφορά το επιπρόσθετο προσόν της υποψήφιας με α/α 1, Βότση Πολυνίκης, "Master of Arts in Conservation Studies", η Επιτροπή σημείωσε ότι, όπως αναφέρει και ο Διευθυντής στη σύσταση του, πρόκειται για τίτλο, ο οποίος δεν είναι συναφής και σχετικός με τα καθήκοντα της συγκεκριμένης θέσης, και ως εκ τούτου, δεν του αποδίδεται οποιαδήποτε βαρύτητα.
Τέλος σε ό, τι αφορά την αρχαιότητα, η Επιτροπή σημείωσε ότι ο επιλεγείς υπερέχει σε αρχαιότητα των υποψηφίων με α/α 3 και α/α 4 με βάση την ημερομηνία προαγωγής τους στη συνδυασμένη θέση Τεχνικού, 1ης Τάξης (1.12.1990 και 1.12.1995, αντίστοιχα).
Η Επιτροπή δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι ο επιλεγείς υστερεί της συνυποψήφιας του με α/α 1 στον κατάλογο αρχαιότητας, Βότση Πολυνίκης, σε αρχαιότητα που ανάγεται στην ημερομηνία γέννησής τους (κατά 11 μήνες), αλλά, λαμβανομένου υπόψη ότι αυτός δεν υστερεί σε αξία, ούτε σε προσόντα, και επιπλέον, διαθέτει την υπέρ του σύσταση του Διευθυντή, έκρινε ότι η εν λόγω ηλικιακή αρχαιότητα από μόνη της δεν μπορεί να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της.
Σε μια συνεκτίμηση όλων των κριτηρίων, η Επιτροπή έκρινε ότι ο Παπαβαρνάβα Χρυσόστομος, ο οποίος διαθέτει και την υπέρ του σύσταση του Διευθυντή, γενικά υπερέχει και είναι καταλληλότερος για προαγωγή στη θέση Πρώτου Τεχνικού Μηχανικού, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως. »
Η απόφαση της ΕΔΥ, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 12.02.2021 με αριθμό γνωστοποίησης 85 και εναντίον αυτής καταχωρείται η παρούσα προσφυγή, όπου ο δικηγόρος της Αιτήτριας προωθεί με τις αγορεύσεις του ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί για σειρά λόγων.
Πρωτίστως, η Αιτήτρια προβάλει τη θέση ότι, η σύσταση του Διευθυντή υπέρ του Ενδιαφερομένου Μέρους είναι μη δεόντως αιτιολογημένη, αλλά και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση είναι αποτέλεσμα έλλειψης δέουσας έρευνας και ανεπαρκούς αιτιολογίας από πλευράς ΕΔΥ καθόσον έλαβε υπόψιν της την κατ' ισχυρισμό πάσχουσα σύσταση του Διευθυντή. Προβάλλεται δε ως τρίτος λόγος ακύρωσης, ο ισχυρισμός ότι, η διαφοροποίηση της αρχικής άποψης του Μέλους κ. Γιορδαμλή σε προηγούμενη συνεδρία της Επιτροπής ως προς την καταλληλότητα της αιτούσας για την επίδικη θέση, είναι αυθαίρετη και συνιστά κατάχρηση εξουσίας.
Αντίθετα, η θέση των Καθ' ων η Αίτηση είναι πως, τόσο οι προπαρασκευαστικές πράξεις, όσο και η απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας έχουν ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και σωστή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στην ΕΔΥ και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Είναι ακριβώς η θέση της κας.Παπαδοπούλου ότι, η σύσταση του Διευθυντή ήταν πλήρως και επαρκώς αιτιολογημένη κατά τρόπο που να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος και περαιτέρω η αιτιολογία συμπληρώνεται και αναπληρώνεται από το περιεχόμενο των σχετικών διοικητικών φακέλων. Τονίζει δε ότι, η σύσταση του Διευθυντή ήταν πλήρως σύμφωνη με τα στοιχεία των φακέλων, τόσο του προσωπικού φακέλου των υποψηφίων, όσο και των φακέλων των ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων, τα οποία μελετήθηκαν από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως προτού προβεί στη σύσταση του.
Προχωρώ στην εξέταση των δύο πρώτων λόγων ακύρωσης. Συγκεκριμένα της θέσης πως, η σύσταση του Διευθυντή υπέρ του Ενδιαφερομένου Μέρους είναι αναιτιολόγητη και κατά συνέπεια ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση της ΕΔΥ είναι αποτέλεσμα πλάνης, έλλειψης επαρκούς και δέουσας έρευνας και εσφαλμένης αιτιολογίας. Σχετικά, υποστηρίζεται μέσω της γραπτής αγόρευσης της Αιτήτριας ότι, έγινε η σύσταση του Διευθυντή παραγνωρίζοντας την υπεροχή της αιτήτριας σε πρόσθετα προσόντα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης, όπως και σε ηλικιακή αρχαιότητα κατά 11 μήνες και κατά συνέπεια παραβιάστηκε η προτεραιότητα της για προαγωγή, χωρίς να τηρηθεί εν προκειμένω η αρχή την επιλογής των καλύτερων εν των υποψηφίων κατά πλάνη και έλλειψη αιτιολογίας. Συναφώς, εξετάζω και τον επόμενο λόγο ακύρωσης που προβάλλεται για έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας εκ μέρους της ΕΔΥ, κυρίως σε σχέση με την υιοθέτηση της σύστασης του Διευθυντή, η οποία, υποστηρίζει η Αιτήτρια, ήταν αντίθετη με τα στοιχεία των φακέλων και ως προϊόν πλάνης συμπαρασύρει σε ακύρωση και την τελική απόφαση προαγωγής του ενδιαφερόμενου προσώπου αντί της ίδιας.
Πριν την εξέταση αυτών των προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, παραπέμπω στο διοικητικό φάκελο και στο σχετικό απόσπασμα των πρακτικών της συνεδρίας της Επιτροπής, όπου καταγράφεται η σχετική σύσταση του Διευθυντή, υπέρ του Ενδιαφερόμενου Μέρους, το οποίο περιλαμβάνω στην παρούσα απόφαση ανωτέρω. Όπως προκύπτει από το διοικητικό φάκελο, τα απαιτούμενα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας της υπό αναφορά θέσης, τα διαθέτουν αμφότεροι οι υποψήφιοι, ενώ τόσο η Αιτήτρια όσο και το Ε.Μ. έχουν την ίδια αξιολόγηση, αφού όλοι οι υποψήφιου έχουν αξιολογηθεί ως ίσοι σε αξία. Περαιτέρω, η Αιτήτρια είναι αρχαιότερη ως προς την ηλικιακή αρχαιότητα από το Ε.Μ., αφού έχει ημερομηνία γέννησης 6.10.1956, ενώ το Ε.Μ. έχει ημερομηνία γέννησης 4.09.1957. Ως προς τα πρόσθετα μεταπτυχιακά προσόντα, η Αιτήτρια έχει μεταπτυχιακό δίπλωμα και συγκεκριμένα Master in Conservation Studies, ενώ το Ε.Μ. δεν κατέχει οποιοδήποτε μεταπτυχιακό τίτλο. Το ζήτημα κρίσης του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών που κατέχει η Αιτήτρια ως μη σχετικού με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης, αποτελεί προμετωπίδα των επιχειρημάτων του δικηγόρου της, ο οποίος ισχυρίζεται ότι αυτό έγινε λανθασμένα, ούτως ώστε να υπερκεράσει την υπέροχή της ως προς την ηλικιακή αρχαιότητα έναντι του Ε.Μ.. Σε αυτό στηρίζεται και η θέση του κ.Χριστάκη ότι, η σύσταση του Διευθυντή υπέρ του Ενδιαφερομένου Μέρους είναι αναιτιολόγητη χαρακτηρίζοντας τον εν λόγω τίτλο «Master in Conservation Studies» ως μη σχετικό με τα καθήκοντα της υπό κρίση θέσης και παραγνωρίζοντας τον, όπως και την υπεροχή της αιτήτριας σε ηλικιακή αρχαιότητα.
Προχωρώντας στο σχολιασμό των ως άνω λόγων ακύρωσης υπενθυμίζω ότι, η στάθμιση και αξιολόγηση υφισταμένων πρόσθετων προσόντων, μη απαιτουμένων από το Σχέδιο Υπηρεσίας, εναπόκειται στην αρμόδια αρχή, εν προκειμένω την ΕΔΥ, και το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στη σχετική διεργασία, (Υπόθεση Αρ 326/2011, Αθηνάς Στεφάνου ν. Δημοκρατίας μέσω ΕΔΥ, ημερομηνίας 28.02.2013). Ως έχει παγιωθεί νομολογιακά, δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου, αλλά της διοίκησης, η πρωτογενής αξιολόγηση των προσόντων των υποψηφίων (Χρυστάλλα Συμεωνίδου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.1997). Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε επί του θέματος στην Λακκοτρύπη κ.α. ν. Δημοκρατίας, Συνεκδ. ECLI:CY:AD:2015:D552, Υποθ. Αρ. 135/2012 κ.α., ημερ. 4.8.2015, ECLI:CY:AD:2015:D552, αποτελεί έργο καθαρά διοικητικό η ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας και το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, με τη διενέργεια πρωτογενούς έρευνας και ουσιαστικής κρίσης για το θέμα της κατοχής και αξιολόγησης των προσόντων των υποψηφίων.
Όπως έχει κατ’ επανάληψη νομολογηθεί, ο προϊστάμενος του τμήματος και/ή της υπηρεσίας, όπου υφίσταται η κενή θέση, βρίσκεται στην καταλληλότερη θέση να γνωρίζει στην πράξη τις ανάγκες της εν λόγω θέσης, αλλά και για να περιγράψει τις αρετές που χρειάζονται για την επιτυχή εκτέλεση των καθηκόντων μιας θέσης, επισημαίνοντας ποιες από τις ιδιότητες και τις ικανότητες που καταφαίνεται ότι έχει ένας υπάλληλος ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες της επίδικης θέσης, ώστε αυτός να αναδεικνύεται ως ο καταλληλότερος (Μοδίτης ν. Δημοκρατίας (422) 3 Α.Α.Δ. 695). Η δε σημασία που αποδίδεται στη Σύσταση, στοχεύει ακριβώς στη διασφάλιση ότι κατά τη διαδικασία επιλογής, το διορίζον όργανο θα καθοδηγηθεί από τον προϊστάμενο που βρίσκεται σε μοναδική θέση να συμβουλεύσει την Επιτροπή επί των ιδιοτήτων και της αξίας των υφιστάμενών του (βλ. Constantinou ν. Republic (1984) 3 C.L.R. 498, 501, Κύρου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1435/99 κ.α., ημερ. 12.9.2001). Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία, η σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος δεν μπορεί να προσθέτει ή να αφαιρεί από την υπηρεσιακή εικόνα των υπαλλήλων, αλλά εμπεριέχει τη συμβουλή ή γνώμη του Προϊσταμένου ως προς τον κατάλληλο για προαγωγή στη βάση του συνόλου των κριτηρίων, με δοσμένη την υπηρεσιακή τους εικόνα όπως αυτή αποτυπώνεται στους σχετικούς φακέλους (βλ. Μοδίτης ανωτέρω).
Το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό επιπέδου Master κρίθηκε από τον Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως ως μη σχετικό με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης, όπως εκτενώς αιτιολογήθηκε στο σχετικό πρακτικό. Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα από το πρακτικό της ΕΔΥ, ο Διευθυντής του τμήματος, για να συστήσει το Ε.Μ., έλαβε υπόψιν τις Υπηρεσιακές Εκθέσεις των Υποψηφίων, ενώ έλαβε υπόψιν και την ηλικιακή αρχαιότητα της αιτήτριας έναντι του Ε.Μ.. Προκύπτει, συνεπώς, πως ο Διευθυντής έλαβε υπόψη τα ουσιαστικά στοιχεία των φακέλων και στη συνέχεια προέβη στις ανάλογες επισημάνσεις με βάση εκείνα τα στοιχεία. Κατ’ επέκταση διαπιστώνω ότι, οι συστάσεις στηρίζονται και δεν συγκρούονται με τους προσωπικούς φακέλους (Αλίκη Στυλιανού ν. Δημοκρατίας (2015) 3 ΑΑΔ 426). Την ίδια προσέγγιση, μετά από σχετική εξέταση, υιοθέτησε ομόφωνα και η ΕΔΥ, περιλαμβάνοντας στο σχετικό πρακτικό λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης τόσο τη σύσταση όσο και το δικό της σκεπτικό, ως προς την αξιολόγηση του πρόσθετου προσόντος της αιτήτριας ως μη συναφούς με τα καθήκοντα της συγκεκριμένης θέσης, όπως και αναφορικά με τα άλλα κριτήρια αξιολόγησης με βάση τα στοιχεία των φακέλων.
Υπενθυμίζω ότι, στην απόφαση του νέου Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου στην Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 109(A)/2020, ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΕΛΕΝΑΣ ΚΑΚΟΥΛΛΗ, ημερομηνίας 6 Μαρτίου 2025, έγινε εκ νέου αναφορά στην Αλίκη Στυλιανού (ανωτέρω), ενώ σημειώθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με τη σύσταση του Διευθυντή.
«Η κρίση του Δικαστηρίου ότι η σύσταση του Αναπληρωτή Ανώτατου Εκτελεστικού Διευθυντή («ΑνΑΕΔ») ήταν αναιτιολόγητη και ότι με αυτή προσπαθούσε να κάνει ανάπλαση των φακέλων, αποτελεί το αντικείμενο εξέτασης του δεύτερου λόγου έφεσης.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού καταγράφει πως ο «ΑνΑΕΔ» εισηγήθηκε ως καταλληλότερες τα ενδιαφερόμενα μέρη, αναφερόμενος σε στοιχεία από τους φακέλους, τα οποία υιοθέτησε στη συνέχεια το Συμβούλιο της Αρχής, κατέληξε πως τα στοιχεία τα οποία λήφθηκαν υπόψη είναι εκείνα τα οποία βαθμολογούνται στα έντυπα αξιολόγησης, στα οποία, «σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην προσφυγή Θεοδόση, οι υποψήφιες εμφανίζονται ισάξιες». Πρόσθετα, συνεχίζει «. η καθ' ης η αίτηση προσδίδει υπεροχή στα Ε/Μ στη βάση των καθηκόντων και το είδος της εργασίας που τους ανατέθηκαν και εκτελούν, κάτι το οποίο η νομολογία αποδοκιμάζει. Η φύση των καθηκόντων που ανατίθενται σε υπάλληλο δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμο κριτήριο για την προώθησή του έναντι συναδέλφου του, εκτός ίσως όπου προκύπτει ότι στον τελευταίο ανατέθηκαν, λόγω ανεπάρκειας περιορισμένα καθήκοντα. Μέτρο κρίσης της αξίας, είναι η επάρκεια και αποτελεσματικότητα με την οποία οι υπάλληλοι ασκούν τα καθήκοντα τους, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις ετήσιες υπηρεσιακές τους εκθέσεις και όχι η φύση ή το είδος της εργασίας που εκτελούν κατ' εντολή των ανωτέρων τους (βλ. Χαραλαμπίδης v. Δημοκρατίας (1991) 3 Α.Α.Δ. 414).».
Η σύσταση του «ΑνΑΕΔ» δεν είναι μόνο εκείνη η οποία καταγράφεται στην πρωτόδικη απόφαση, αλλά πριν καταλήξει στις συστάσεις του, αφού αναγνώρισε ότι η εφεσίβλητη και τα ενδιαφερόμενα μέρη ήταν ισάξιες στην επίδοση, απόδοση και αρχαιότητα, στη συνέχεια προέβη στις ανάλογες επισημάνσεις με βάση τα στοιχεία των φακέλων τους καταλήγοντας:
« …………………………»
Προκύπτει, συνεπώς, πως έλαβε υπόψη τα στοιχεία των φακέλων και στη συνέχεια προέβη στις ανάλογες επισημάνσεις με βάση εκείνα τα στοιχεία. Συστάσεις οι οποίες στηρίζονται και δεν συγκρούονται με τους προσωπικούς τους φακέλους, όπως έχει νομολογηθεί στην Αλίκη Στυλιανού ν. Δημοκρατίας (2015) 3 ΑΑΔ 426. Αυτή είναι και η μόνη υποχρέωση που τίθεται στον «ΑνΑΕΔ» χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής αιτιολόγησης. Αρχή η οποία επισημάνθηκε στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δαμιανού (2001) 3 ΑΑΔ 247, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Στην εισήγηση του Συμβουλίου Προσωπικού και τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή, η τελευταία δεν επιβάλλεται από θεσμοθετημένη διάταξη να είναι αιτιολογημένη, εμπεριέχεται και η αιτιολόγηση τους γιατί κρίνουν το ενδιαφερόμενο μέρος συνολικά καταλληλότερο για προαγωγή. Να υπενθυμίσουμε πως τα μέλη του Συμβουλίου Προσωπικού και ο Διευθυντής έχουν προσωπική γνώση της γενικής αξίας των υποψηφίων, ως εκ της ιδιότητας τους σαν ανώτεροι λειτουργοί της Αρχής. Η φράση που χρησιμοποιήθηκε: «ουσιαστικά καταλληλότεροι», δεν είναι κατ΄ανάγκην αναπαραγωγή αυτής που χρησιμοποιείται στον Κανονισμό 10(7). Δηλώνει, νομίζουμε, την επιλογή του Συμβουλίου Προσωπικού και του Διευθυντή μεταξύ υποψηφίων που ισοβαθμούν στα στοιχεία που καταγράφονται στα χαρτιά. Αν δεν ήταν δυνατή σε τέτοια, ή παρόμοια περίπτωση, το Συμβούλιο Προσωπικού ή ο Διευθυντής να εκφράσουν την προτίμηση τους, αναφορικά με ισότιμους υποψηφίους, τότε θα ήταν αχρείαστη η συμμετοχή τους στη διαδικασία, εφόσον όλα τα έγγραφα, στα οποία καταγράφεται η απόδοση και επίδοση των υποψηφίων, είναι στο φάκελο τους και ενώπιον του Συμβουλίου της Αρχής. Εδώ ακριβώς, νομίζουμε, πως υπεισέρχεται η ατομική κρίση, η οποία δυνατό να μην μπορεί να εκφραστεί με συγκεκριμένες λέξεις, ενόψει της ισοβαθμίας των υποψηφίων, διαπιστώνεται όμως από το πνεύμα του γραπτού λόγου που χρησιμοποιείται και τις ιδιάζουσες περιστάσεις στην κάθε υπόθεση.».
Κατά συνέπεια, ο σχετικός λόγος έφεσης επιτυγχάνει.»
Εν προκειμένω διαπιστώνω ότι, ο Διευθυντής του σχετικού τμήματος αξιολόγησε τους υποψήφιους προς προαγωγή, μεταξύ των οποίων την Αιτήτρια και το Ε.Μ. και προέβη στη σύσταση του, με την αιτιολόγηση η οποία εντοπίζεται στο εν λόγω πρακτικό, η οποία κρίνεται από το Δικαστήριο πλήρης και αιτιολογημένη. Ο δε έλεγχος της σχετικότητας του μεταπτυχιακού τίτλου του Ενδιαφερόμενου Προσώπου, και κατά συνέπεια η θέση του κ.Χριστάκη ότι αναιτιολόγητα δεν έχει δοθεί βαρύτητα σε ένα σχετικό τίτλο με τα καθήκοντα της υπό κρίση θέσης, δεν μπορεί να τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο, αφού, ως προανέφερα, αποτελεί έργο της διοίκησης και όχι του Δικαστηρίου η ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας και το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει με τη διενέργεια πρωτογενούς έρευνας και ουσιαστικής κρίσης για το θέμα της κατοχής και αξιολόγησης των προσόντων των υποψηφίων. Ούτε έτυχε παραγνώρισης από τον Διευθυντή του τμήματος η κατά 11 μήνες «ηλικιακή αρχαιότητα» υπέρ της Αιτήτριας. Όπως προκύπτει από τα ως άνω πρακτικά, η σύσταση ήταν αιτιολογημένη και εναρμονίζεται με τα στοιχεία των φακέλων. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας οι οποίοι αναφέρονται σε πάσχουσα σύσταση του Διευθυντή η οποία υιοθετήθηκε από την ΕΔΥ, και κατά συνέπεια να συμπαρασύρει σε ακύρωση και τη τελική απόφαση προαγωγής του Ενδιαφερόμενου Προσώπου, απορρίπτονται ως αβάσιμοι.
Επίσης απορρίπτεται και η θέση της Αιτήτριας ότι, διαπιστώνεται έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας εκ μέρους της Καθ’ ης η αίτηση, αφού η απόφαση της ήταν αντίθετη με τα στοιχεία των φακέλων και ελήφθη χωρίς να τηρηθεί εν προκειμένω η αρχή την επιλογής των καλύτερων εκ των υποψηφίων κατά πλάνη και έλλειψη αιτιολογίας εκ μέρους της ΕΔΥ. Όπως έχει ανωτέρω αναλυθεί, το μεταπτυχιακό δεν προβλέπεται απ' το Σχέδιο Υπηρεσίας ως προαπαιτούμενο, πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν. Επιπλέον το μεταπτυχιακό αυτό, κρίνω επαρκώς αιτιολογημένα, κρίθηκε τόσο απ' τον Διευθυντή όσο και από την ΕΔΥ ως μη συναφές. Οφείλω να σχολιάσω ότι, επί τούτου του ζητήματος, κατά τις Διευκρινήσεις ο κ.Χριστάκη παρέπεμψε παρόν δικαστήριο σε προηγούμενη απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου ημερ. 20.12.2022 στη προσφυγή της Αιτήτριας με αριθμό 1205/2017, η οποία ωστόσο αφορά άλλη θέση και διαφορετικό από το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης, με αποτέλεσμα οι εκεί διαπιστώσεις του Δ.Δ. να μην δύναται να τύχουν εφαρμογής στη παρούσα.
Οι αρχές, με βάση τις οποίες θα πρέπει να κριθεί η υπόθεση έχουν καθιερωθεί από τη νομολογία. Σχετικό εν προκειμένω είναι το απόσπασμα από την απόφαση Μιλτιάδους ν. Δημοκρατίας (1989) 3 (Γ) Α.Α.Δ. 1318 σελ. 1336 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Η υπόθεση αυτή θα κριθεί με βάση τις αρχές που έχουν καθιερωθεί από το
Δικαστήριο τούτο:-
1. Το Διοικητικό Δικαστήριό δεν ακυρώνει απόφαση διορισμού ή προαγωγής αν η απόφαση λήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο και τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και ήταν εύλογα επιτρεπτή.
2. Το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά τη δική του κρίση αναφορικά με την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου, για προαγωγή ή διορισμό, με την κρίση του αρμοδίου οργάνου. (Βλ. μεταξύ άλλων, Alexandros Christou and CII)ers and The Republic (Public Service Commission) 4 R.S.C.C. 1 , σελ. 6, Charaiambos Georg ades and Another ν. Republic (Public Service Commission) (1970 3 C.L.R. 257, στη σελ. 268, Odysseas Geoghiou ν. Republic (Public Service Commission) (1976) 3 C.L.R. 74, σελ. 82, Piperi and Others ν.Republic (ανωτέρω), Republic ν. Zachariades (1986) 3 C L.R 852).
Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάν αιτητής αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι του υποψηφίου που διορίστηκε ή προάχθηκε - (Niki Michael (Νο. 1) ν. Republic (Public Service Commission) (1975) 3 C.L.R. 136- Evgeniou ν. Republic (1979) 3 C.L.R. 239- HadjiIoannou ν. Republic (1983) 3 C.L.R 1041).”
Σύμφωνα και με τα προαναφερθέντα, το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά τη δική του κρίση αναφορικά με την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου, για προαγωγή ή διορισμό, με την κρίση του αρμοδίου οργάνου ήτοι της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Επαναλαμβάνω εν προκειμένω τις ανωτέρω διαπιστώσεις μου ότι, η προηγηθείσα σύσταση του Διευθυντή υπέρ του Ε.Μ. ήταν αιτιολογημένη και εναρμονίζεται με τα στοιχεία των φακέλων. Εν προκειμένω διαπιστώνω ότι, η ΕΔΥ διενεργώντας και τη δική της έρευνα και υιοθετώντας τη θέση του αρμόδιου προϊστάμενου του τμήματος, αποφάσισε για τη σχετικότητα του μεταπτυχιακού της Αιτήτριας με τα καθήκοντα της θέσης, μη δίδοντας του οποιαδήποτε βαρύτητα. Παραπέμποντας στο σχετικό πρακτικό, διαπιστώνω ότι η ΕΔΥ στάθμισε τα διάφορα δεδομένα και άσκησε την κρίση της, λαμβάνοντας υπόψιν και τη σύσταση υπέρ του Ε.Μ, ώστε να καταλήξει στη προσβαλλόμενη πράξη.
Λέγοντας τούτα, με τα οποία απορρίπτονται οι πρώτοι δύο λόγοι ακύρωσης προχωρώ στην εξέταση και του τρίτου λόγου ο οποίος προωθείται από την Αιτήτρια. Προβάλλεται συγκεκριμένα ως τρίτος λόγος ακύρωσης, ο ισχυρισμός ότι η διαφοροποίηση της αρχικής άποψης του κ. Γιορδαμλή ο οποίος εκφράστηκε υπέρ της Αιτήτριας στη προηγούμενη συνεδρία της Επιτροπής ημερ. 30.07.2020, όπου διαφώνησε με τα άλλα δύο μέλη της ΕΔΥ τα οποία τοποθετήθηκαν υπέρ του Ε.Μ., είναι αυθαίρετη και συνιστά κατάχρηση εξουσίας. Όπως προκύπτει από το διοικητικό φάκελο, η άποψη που διατύπωσε κατά την προηγηθείσα συνεδρία επί του θέματος, διατυπώθηκε στα πλαίσια μιας συνεδρίας κατά τη διάρκεια της οποίας ουδεμία απόφαση πάρθηκε, καθώς με βάση το άρθρο 11(2) του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου, προκειμένου να ληφθεί απόφαση απαιτούνται το λιγότερο 3 ψήφοι, ενώ αυτή η τοποθέτηση του κατ' ουδένα τρόπο επηρέασε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού η διαδικασία επαναλήφθηκε εξ αρχής. Συγκεκριμένα, ως καταγράφεται στο σχετικό πρακτικό, κατά την επίδικη συνεδρία ημερ. 15.12.2020, τα μέλη της Επιτροπής είχαν υπόψιν τους τα όσα πραγματοποιήθηκαν κατά την προηγούμενη συνεδρία ημερ. 30.07.2020 και τους λόγους για τους οποίους δεν μπόρεσε να ληφθεί απόφαση και επανέλαβαν τη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένης και της παρουσία εκ νέου και εκ νέου πραγματοποίησης σύστασης εκ μέρους του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, ενώ προχώρησαν στη προσβαλλόμενη απόφαση. Η συμφωνία του εν λόγω Μέλους της ΕΔΥ με όλα τα υπόλοιπα μέλη υπέρ της επιλογής του Ε.Μ. αντί της Αιτήτριας, κρίνεται καθόλα αιτιολογημένη και ουδόλως προκύπτει να γίνεται αυθαίρετα και ως αποτέλεσμα κατάχρησης εξουσίας, όπως υποστηρίζεται από την Αιτήτρια. Συνεπώς και αυτός ο προβαλλόμενος λόγος απορρίπτεται ως αβάσιμος.
Καταλήγοντας, επαναλαμβάνω ότι, στην παρούσα υπόθεση η απόφαση της ΕΔΥ ήταν εύλογη και νόμιμη. Η Καθ’ ης η αίτηση, έδρασε εντός των ορίων της διακριτικής της ευχέρειας και συνυπολογίζοντας όλα τα στοιχεία κρίσης αποφάσισε όπως επιλέξει, ως τον πιο κατάλληλο για προαγωγή στην επίδικη θέση το ενδιαφερόμενο μέρος, η δε προσβαλλόμενη απόφαση καλύπτεται πλήρως από το τεκμήριο της κανονικότητας το οποίο δεν έχει ανατραπεί.
Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Επιδικάζονται €1800 έξοδα υπέρ της Καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο