ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ                                          

                                                                 Υπόθεση Αρ. 930/2020

                                             

      10 Μαρτίου, 2026

 

[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]

 

Αναφορικά με τα Άρθρα 146, 33, 30, 28 και 15 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

                                   Kamjevin Bango

Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργείου Εσωτερικών

                                                 

Καθ' ων η Αίτηση

......... 

 

 

Αντώνης Ν. Κουμή, Δικηγόρος για Αιτητή

Ραφαέλα Χαραλάμπους, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Καθ' ων η αίτηση

                                               

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: Στις 09.01.2018 ο Αιτητής, Σύριος πολίτης, υπέβαλε αίτηση για απόκτηση κυπριακής ιθαγένειας με πολιτογράφηση, η οποία απερρίφθη μέσω επιστολής ημερομηνίας 12.08.2020, η οποία, ως λόγο απόρριψης ανέφερε ότι διαπιστώθηκε έλλειψη σεβασμού και μη τήρηση των νόμων της Δημοκρατίας λόγω υποβολής, στο παρελθόν, αίτησης ασύλου καταχρηστικά και παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία.  Την εν λόγω απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 12.08.2020 ο Αιτητής προσβάλλει με την παρούσα.

 

Με τη Γραπτή του Αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή, εγείρει ως βασικό λόγο ακύρωσης ότι η προσβαλλόμενη είναι προϊόν πλάνης, πλημμελούς έρευνας και αιτιολογίας εφόσον, σύμφωνα με την Έκθεση (Παράρτημα 16 σε Ένσταση) και τα εκεί παραπεμπόμενα έγγραφα, η αίτηση του Αιτητή παραδεκτά από τους Καθ΄ ων η αίτηση πληρούσε τα απαιτούμενα κριτήρια που, κατά τον επίδικο χρόνο, προνοούνταν στον Τρίτο Πίνακα του περί  Αρχείου Πληθυσμού Νόμου του 2002 (Ν. 141(I)/2002), ως είχε[1], άρα δεν αιτιολογείται για ποιον λόγο τελικά η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με τις αναφορές της επιστολής ημερ. 12.08.2020.

 

Η πλευρά των Καθ’ ων η αίτηση, διά της ευπαίδευτης συνηγόρου της, υποστηρίζει τη νομιμότητα της έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης.

 

Εξέτασα τις υποβολές των μερών έχοντας υπόψη και το περιεχόμενο των εγγράφων, στα οποία με παρέπεμψαν και θεωρώ ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή για πλημμελή αιτιολογία ευσταθούν, λόγω αντιφατικότητας των στοιχείων που κατέγραψε η διοίκηση στην προσβαλλόμενη έναντι αυτών που κατέγραψε στους διοικητικούς φακέλους.

 

Αυτό διότι στην Έκθεση (Παράρτημα 16 σε ένσταση), με παραπομπή σε έγγραφα του φακέλου (ερ. 111 και 147-145) φαίνεται ότι οι Καθ΄ων η αίτηση θεωρούν ότι ο Αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις για έγκριση της αίτησής του περιλαμβανομένου του κριτηρίου «καλού χαρακτήρα» του εδαφίου 1(γ). Σχετική είναι η καταγραφή στη σελ. 3 της Έκθεσης όπου με αναφορά στο κριτήριο του καλού χαρακτήρα καταγράφεται ότι «η προϋπόθεση ικανοποιείται» όπως άλλωστε καταγράφεται και στην επόμενη σελίδα της Έκθεσης στον υπό σημείο 2 «Συνοπτικό Πίνακα Ελέγχου Προϋποθέσεων Νομοθεσίας» αλλά και στην «Εισήγηση» που βρίσκεται στο μέσον της επόμενης σελίδας της Έκθεσης (ακριβώς κάτωθεν του εν λόγω Συνοπτικού Πίνακα). Παράλληλα, στο Ερ. 149 (μέρος του ιδίου Παραρτήματος 16) καταγράφονται μηδέν (0) ημέρες παράνομης παραμονής του Αιτητή στη Δημοκρατία.

 

Παρά όμως τις ως άνω δύο καταγραφές, οι Καθ’ ων η αίτηση τελικά απέρριψαν την αίτηση του Αιτητή λόγω ουσιαστικά ότι η προϋπόθεση καλού χαρακτήρα δεν ικανοποιείται κατ’ επίκληση καταχρηστικότητας της αποτυχούσας αίτησης ασύλου και παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία.

 

Οι εν λόγω αντιφατικές καταγραφές, κλονίζουν, θεωρώ, την τελική αιτιολογία της πράξης [Γεωργιάδης ν. Λοϊζίδη κ.α (2013) 3 ΑΑΔ 695]. Ως σημειώνεται στο σύγγραμμα του Μ. Ν. Πικραμένου, «Η αιτιολογία των διοικητικών πράξεων και ο ακυρωτικός δικαστικός έλεγχος» 2012, σελ. 307:

 

«Επισημαίνεται δε ότι στα γενικά ελαττώματα της αιτιολογίας μίας διοικητικής πράξη περιλαμβάνεται και η αντιφατική αιτιολογία, η οποία συνίσταται στην παρείσφρηση αντιφάσεων κατά τη διαμόρφωση των συλλογισμών που επενδύουν την αιτιολογία της πράξης, οι οποίες επιδρούν στη νομιμότητά της καθότι υποδηλώνουν σφάλματα κατά την εκτίμηση και αποτύπωση στοιχείων του πραγματικού».

 

Για τους ως άνω λόγους, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη πράξη ακυρώνεται. Επιδικάζονται 1.800 ευρώ έξοδα πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του Αιτητή.

Φ. Καμένος, ΔΔΔ