ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 949/2025(i-Justice)
6 Απριλίου, 2026
[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]
Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
Βαγγέλης Πρίφτης
Αιτητής,
-ΚΑΙ-
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω
1. Υπουργού Εσωτερικών
2. Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας
3. Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης
Καθ' ων η αίτηση.
.........
Νατάσα Χαραλαμπίδου για Νατάσα Χαραλαμπίδου και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τον Αιτητή
Νικολέττα Νικολάου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: Ο Αιτητής είναι Έλληνας υπήκοος. Στις 20.09.2023 εξεδόθη απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου στην Πρ. Αρ. 820/2023 Β.Π. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω 1. Υπουργού Εσωτερικών κ.α. (η «ακυρωτική απόφαση»), με την οποία ακυρώθηκαν, με συγκεκριμένο σκεπτικό, η πράξη των Καθ΄ ων η αίτηση ημερ. 11.05.2023, με την οποίαν αποφασίστηκε για λόγους δημόσιας τάξης και/ή δημόσιας ασφάλειας, η επιβολή περιορισμού στο δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής του Αιτητή στη Δημοκρατία και η απέλαση του από τη Δημοκρατία καθώς και τα διατάγματα κράτησης και απέλασης του Αιτητή ημερ. 11.05.2023. Η ακυρωτική απόφαση αποτελεί έγγραφο αρ. 109-76 του διοικητικού φακέλου-Τεκμήριο 2 στη διαδικασία και είναι κοινώς παραδεκτό ότι κατέστη τελεσίδικη, εφόσον εναντίον της δεν καταχωρήθηκε έφεση.
Ενόσω εκκρεμούσε η εκδίκαση της Προσφυγής Αρ. 820/2023 ο Αιτητής απελάθηκε στην Ελλάδα και τα στοιχεία του καταχωρήθηκαν στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η είσοδος στη Δημοκρατία (Stop List). Αυτό προκύπτει και από την Απόφαση ημερ. 14.02.2024 στην Αίτηση Αρ. 14/2024 για άδεια για καταχώριση Mandamus (εφεξής «Απόφαση για Άδεια Mandamus») που καταχώρησε ο Αιτητής προκειμένου να αρθεί η απαγόρευση εισόδου κατόπιν της ακυρωτικής απόφασης (έγγραφο με αρ. 118-110 σε Τεκμήριο 2).
Τελικώς τα στοιχεία του Αιτητή φαίνεται ότι αφαιρέθηκαν από το Stop List (Έγγραφα Αρ. 203-204 σε Τεκμήριο 2) με αποτέλεσμα στις 15.03.2024 να αποσυρθεί η Αίτηση Αρ. 21/2024 για έκδοση εντάλματος Mandamus που ο Αιτητής καταχώρησε κατόπιν της Απόφασης για Άδεια Mandamus (έγγραφο αρ. 209-208 σε Τεκμήριο 2).
Ως είναι παραδεκτό από τα γεγονότα της Αίτησης Ακυρώσεως και της Ένστασης, στις 19.08.2025 ο Αιτητής, η σύζυγος και η θυγατέρα του αφίχθησαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Ως περαιτέρω προκύπτει από τις εκατέρωθεν θέσεις, στη σύζυγο και τη θυγατέρα του Αιτητή επιτράπηκε η είσοδος στη Δημοκρατία όμως στον Αιτητή επιδόθηκε η προσβαλλόμενη στο Παράρτημα 2 της Αίτησης Ακυρώσεως απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση «Refusal of Entry at the Border». Ως αιτιολογία αναφέρθηκε ότι:
«He/she is hereby informed that he/she is refused entry into the country pursuant to (the immigration law cap. 105), for the following reasons:
H. is a person for whom an alert has been issued for the purpose of refusing entry in the National Register
I. Is considered to be a threat to public policy, internal security, public health or the international relations of one or more of the member states of the European Union (each state must indicate the reference to national relating to such cases of refusal of entry)»
Η εν λόγω απόφαση προσβάλλεται με το Αιτητικό Γ της παρούσας προσφυγής. Σημειώνεται ότι, με το Αιτητικό Α προσβάλλεται η αναφερόμενη απόφαση ημερομηνίας 11.05.2023 ενώ με το Αιτητικό Β προσβάλλονταν τα αναφερόμενα διατάγματα κράτησης και απέλασης ημερ. 11.05.2023. Το Αιτητικό Β αποσύρθηκε κατά τις διευκρινίσεις, και ορθώς, εφόσον τα διατάγματα κράτησης και απέλασης που είχαν εκδοθεί στις 11.05.2023, ήταν αυτά που ακυρώθηκαν στα πλαίσια της ακυρωτικής απόφασης. Δεδομένου ότι και η απόφαση ημερομηνίας 11.05.2023 ακυρώθηκε με την ακυρωτική απόφαση, απορριπτέο είναι και το Αιτητικό Α της προσφυγής και παραμένει μόνο η εξέταση της προσφυγής ως προς το ως άνω Αιτητικό Γ. Σημειώνεται περαιτέρω ότι, ενόψει της φύσης της προσφυγής, η οποία αφορά πράξη άρνησης εισόδου στη Δημοκρατία Ευρωπαίου Πολίτη, το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα για ταχεία εκδίκαση της και προς τούτο ανταλλάγησαν αγορεύσεις σε σύντομα διαστήματα.
Ο Αιτητής, διά της αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου του, εγείρει σειρά λόγων ακύρωσης. Εγείρει ότι η προσβαλλόμενη εξεδόθη χωρίς δέουσα αιτιολογία και έρευνα, υπό πλάνη περί τα πράγματα και τον νόμο, κατά κατάχρηση και/ή υπέρβαση εξουσίας, ενάντια στη χρηστή διοίκηση και καλή πίστη και την αρχή της αναλογικότητας και του δικαιώματος ακρόασης του Αιτητή. Περαιτέρω εγείρει ότι παραβιάζει την ακυρωτική απόφαση και τα άρθρα 9, 10, 14, 17, 29, 30, 32, 35 του Περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών των Οικογενειών τους να Κυκλοφορούν και να Διαμένουν Ελεύθερα στη Δημοκρατία Νόμου Ν. 7(Ι)/2007 (εφεξής ο «Νόμος») καθώς και το Άρθρο 15 του Συντάγματος και το Άρθρο 8 της ΕΣΔΑ και 7,24(2) και 24(3) του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.
Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση, με τη δική της αγόρευση υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης και της διοικητικής ενέργειας που προηγήθηκε.
Εξέτασα τις εκατέρωθεν θέσεις, έχοντας υπόψη και το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων περιλαμβανομένων των εγγράφων, στα οποία με παρέπεμψαν οι συνήγοροι.
Θεωρώ ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι η προσβαλλόμενη εξεδόθη αναιτιολόγητα και κατά πλημμελή έρευνα ευσταθούν.
Η προσβαλλόμενη απόφαση εξεδόθη στις 19.08.2025. Στο περιεχόμενό της αναφέρθηκα στα γεγονότα. Ουδέν αναφέρει που να αιτιολογεί για ποιον λόγο στον Αιτητή, ο οποίος, σημειώνεται, είχε ήδη πετύχει την ακυρωτική απόφαση με συγκεκριμένο σκεπτικό (και την Απόφαση για Άδεια Mandamus), επιβλήθηκε η προσβαλλόμενη.
Το μόνον που αναφέρθηκε ήταν ότι εναντίον του εξεδόθη απαγόρευση εισόδου στη Δημοκρατία γιατί θεωρήθηκε ως απειλή για τη δημόσια τάξη, εσωτερική ασφάλεια, δημόσια υγεία ή τις διεθνείς σχέσεις ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών της ΕΕ. Η εν λόγω αναφορά είναι εμφανώς ανεπαρκής ιδίως δεδομένου του ιστορικού του Αιτητή και δη όσων είχαν μεσολαβήσει προηγουμένως με αναφορά στις δικαστικές αποφάσεις που είχαν προηγηθεί.
Διαφωνώ με τη θέση των Καθ΄ων η αίτηση στην απάντησή τους επί του συναφούς λόγου ακύρωσης περί το αναιτιολόγητο, ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης προκύπτει από το υλικό του διοικητικού φακέλου. Καταρχάς στην απάντηση επί του συγκεκριμένου λόγου ακύρωσης, δεν προσδιορίζεται από τους Καθ’ ων η αίτηση το υλικό αυτό και δεν είναι έργο του παρόντος να το εντοπίσει προς αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης (βλ. σχ. ΕΔΔ αρ.189/19 K A PRESTON v. Υπουργείο Εσωτερικών ημερ. 10.12.2020).
Σε κάθε περίπτωση το μέρος του Παραρτήματος 2 στην Ένσταση (έγγραφο αρ. 291 στο Τεκμήριο 3) και το Παράρτημα 3, στα οποία παραπέμπουν οι Καθ’ ων η αίτηση στα πλαίσια της ευρύτερης τοποθέτησής τους επί του λόγου ακύρωσης περί την έρευνα, σε καμία περίπτωση αναπληρώνουν ή συμπληρώνουν την αιτιολογία της προσβαλλόμενης. Το μεν έγγραφο αρ. 291 είναι μεταγενέστερο της έκδοσης της προσβαλλόμενης και, ως αναφέρει και ο τίτλος του, δόθηκε για τους σκοπούς της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, για την προετοιμασία της ένστασης των Καθ΄ων η αίτηση άρα δε μπορεί να ληφθεί υπόψη προς συμπλήρωση της αιτιολογίας της. Σχετική η απόφαση του Εφετείου στην Ε.Δ.Δ. 97/2019 Eddin ν. Δημοκρατίας, ημερ. 14.11.2023, στην οποία αναφέρθηκε:
«Είναι γεγονός ότι, εντοπίζεται στο φάκελο, τον οποίο καταχώρισε ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου η εφεσίβλητη, επιστολή λειτουργού της εφεσίβλητης προς τη Νομική Υπηρεσία ημερομηνίας 16.2.2018, ήτοι έντεκα (11) περίπου μήνες μετά την καταχώρηση της προσφυγής, με επισυναπτόμενη αυτής έκθεση γεγονότων, βάσει των οποίων συντάχθηκε και η ένσταση της εφεσίβλητης και, ιδίως, τα γεγονότα αυτής. Σ' αυτή γίνεται αναφορά και επίκληση διάφορων «γεγονότων», τα οποία, κατά την εφεσίβλητη (και το πρωτόδικο δικαστήριο) δικαιολογούν, ως εύλογο, τον διαρρεύσαντα χρόνο για λήψη απόφασης σε σχέση με την αίτηση του εφεσείοντα. Η ένσταση, όμως και δη, οι εκεί αναφορές στα όποια γεγονότα δεν συνιστούν per se τεκμηρίωση αυτών, όπως κατ' ουσία ισχυρίζεται η εφεσίβλητη, αλλά ισχυρισμούς, οι οποίοι οφείλουν να αντανακλούν το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου της υπόθεσης, από το οποίο και πρέπει να αποδεικνύονται.
Το δε Παράρτημα 3 σε ένσταση είναι το έγγραφο stop list το οποίο αναφέρει ότι ο Αιτητής κηρύχθηκε απαγορευμένος μετανάστης, όμως κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τον φάκελο ότι πράγματι έγινε.
Ούτε όμως το έγγραφο αρ 214 σε Τεκμήριο 2 (εισήγηση αστυνομίας για κήρυξη του Αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη «με βάση το άρθρο 29» του Νόμου), στο οποίο οι Καθ’ ων η αίτηση παραπέμπουν για να καταδείξουν το δέον της έρευνας προκύπτει ότι οδήγησε στην έκδοση απόφασης κήρυξης του Αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη, μάλιστα και το εν λόγω έγγραφο είναι εντελώς αναιτιολόγητο δεδομένου ότι παραπέμπει στο Ερ. 203, το οποίο όμως σε καμία περίπτωση συμπληρώνει την αιτιολογία της προσβαλλόμενης εφόσον είναι επιστολή ημερ. 12.03.2024, με την οποία ζητήθηκε κάτι ακριβώς αντίθετο, δηλαδή η αφαίρεση των στοιχείων του Αιτητή από το stop list και είναι αυτό που είχε εκδοθεί κατόπιν της Απόφασης για Άδεια Mandamus και είχε οδηγήσει στην απόσυρση της Αίτησης Αρ. 21/2024 για έκδοση εντάλματος Mandamus.
Άρα ουδέν δυσμενές εκεί αναφέρεται και, επιπλέον, ακόμα κι αν ήθελε, χάριν συζήτησης, αντιμετωπιστεί ότι προπαρασκεύασε την προσβαλλόμενη (που δε βλέπω πως μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει ενόψει της μη σύνδεσής του με αυτήν), το ίδιο το κείμενό του περιέχει ασάφειες ενώ απέχει πολύ ώστε να περιλαμβάνει εκείνα τα στοιχεία που δέον να περιλαμβάνονται σε μια προπαρασκευαστική πράξη προς αιτιολόγηση πράξεων δυνάμει του άρθρου 29 του Νόμου, ως για παράδειγμα ήταν η περίπτωση της κρινόμενης στα πλαίσια της Αιτ. Αρ. 3/2024 Αναφορικά με την Αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, επί της Εφ. ΔΔ αρ. 28/23 κ.α. ημερ. 15.01.2025 ως ακολούθως αναλύθηκε στην Υπόθεση Αρ. 1528/2023 Α.Π. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργείου Εσωτερικών κ.α. ημερ. 31.01.2025, όπου είχε εξεταστεί η φύση και σοβαρότητα των αδικημάτων που οδήγησαν στην ποινική καταδίκη, η συμπεριφορά του εκεί ευρωπαίου πολίτη όλο το διάστημα μέχρι την έκδοση των εκεί προσβαλλόμενων πράξεων και συνέντευξης του αλλά και στοιχείων που είχε προσκόμισε η σύζυγός του, λίγες ημέρες πριν την έκδοση των προσβαλλομένων αναφορικά με την οικογενειακή του κατάσταση κ.α. Περαιτέρω, παρ’ ότι στο ερ. 214 αναφέρεται ότι ο Αιτητής απελάθηκε στις 03.08.2024, από τον φάκελο δεν προκύπτει οποιαδήποτε απόφαση απέλασης του ημερ. 03.08.2024 ενώ ούτε καν μνεία γίνεται στην ακυρωτική απόφαση και όσα εκεί τελεσίδικα κρίθηκαν.
Από την ένσταση και από τον διοικητικό φάκελο απουσιάζει οποιαδήποτε απόφαση προς τον Αιτητή ότι κηρύσσεται απαγορευμένος μετανάστης τόσο προκειμένου να δώσει το όποιο έρεισμα στην προσβαλλόμενη όσο και για να γίνει αντιληπτός ο λόγος κήρυξης, η νομική βάση της και το όργανο που την εξέδωσε. Ειδικά μάλιστα για το τελευταίο, η νομολογία του Διοικητικού Εφετείου έχει καθορίσει (ενδεικτικώς ΕΔΔ Αρ. 15/2025 Κυπριακή Δημοκρατία ν. Karsang Dorje Lama ημερ. 04.12.2025) ότι για την κήρυξη ενός αλλοδαπού ως απαγορευμένου μετανάστη απαιτείται απόφαση της διευθύντριας του Τμήματος Μετανάστευσης. Και εδώ δεν παραπέμπομαι σε τέτοια. Διευκρινίζω στο σημείο αυτό, ότι δεν είναι επίδικο ούτε εξετάζεται αν προαπαιτείται (ως τύπος ή άλλως) μίας πράξης δυνάμει του άρθρου 29 του Νόμου, η κήρυξη ενός ευρωπαίου πολίτη, εν προκειμένω του Αιτητή, ως απαγορευμένου μετανάστη αλλά το ζήτημα εξετάζεται αμιγώς προς διερεύνηση και πιθανή συμπλήρωση της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης, δεδομένου ότι οι ίδιοι οι Καθ’ ων η αίτηση ισχυρίζονται την κήρυξη αυτή ως μέρος της αιτιολογίας της.
Δεδομένων των πιο πάνω, καταλήγω σε συμφωνία με τη συνήγορο του Αιτητή όπως αποδεκτώ τους λόγους ακύρωσης περί πλημμελούς έρευνας και αιτιολογίας. Δεν προκύπτει δέουσα υπό τις περιστάσεις αιτιολογία για την απαγόρευση εισόδου του Αιτητή στη Δημοκρατία, τα δε στοιχεία του φακέλου, στα οποία οι Καθ’ ων η αίτηση παραπέμπουν ουδόλως την αιτιολογούν πόσο μάλλον σε συνάρτηση με τα απαιτούμενα του άρθρου 29 του Νόμου, αλλά είναι πλημμελή, αντιφατικά ή και ανύπαρκτα. Τα στοιχεία του φακέλου, ως συμπληρωματικά της αιτιολογίας πρέπει να είναι σαφώς και αρρήκτως συνδεδεμένα με τη ληφθείσα απόφαση έτσι που να μπορεί να λεχθεί ότι βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω της, που εδώ, δεν είναι η περίπτωση (Συμεωνίδου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 14 και ΕΔΔ Αρ.64/2017 Guo Shuying v. Δημοκρατίας ημ. 07.11.23).
Παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ακύρωσης. Η προσβαλλόμενη υπό Αιτητικό Γ απόφαση «Refusal of Entry at the Border» ακυρώνεται. Λόγω της απόρριψης της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 29.01.2026, τα έξοδα καθορίζονται στα €1.400 πλέον ΦΠΑ υπέρ του Αιτητή.
Φ. Καμένος, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο