ΗΟΜΕR LANGILA MBOYO ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υφυπουργός Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας κ.α., Υπόθεση Αρ. 1033 /2026, 5/11/2026
print
Τίτλος:
ΗΟΜΕR LANGILA MBOYO ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υφυπουργός Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας κ.α., Υπόθεση Αρ. 1033 /2026, 5/11/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ 

                                                                                         Υπόθεση Αρ. 1033 /2026  

 

                                                  5 Νοεμβρίου, 2026

 

                                             [ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]

 

               ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

 

ΗΟΜΕR LANGILA MBOYO, από το Κονγκό

                                                                                                                      Αιτητής,

και

 

Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω

1.Υφυπουργός Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας, 2. Διευθύντρια του

Τμήματος Μετανάστευσης Καθ’ ων η Αίτηση, 3. Προϊστάμενος Υπηρεσίας

Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση.

   

 __________________

 

Παναγιώτης Πιερίδης, δικηγόρος για τον Αιτητή.

 

Χριστίνα Δημητρίου, Κίτσιου Δημητρίου Παπανικολάου Δ.Ε.Π.Ε., για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση.

  ___________________

                                                

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά των Διαταγμάτων Κράτησης και Απέλασης του Αιτητή ημερομηνίας 13/09/2026, δυνάμει του άρθρου 6(1)κ του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, αφού αυτός κηρύχθηκε ως παράνομος μετανάστης στο έδαφος της Δημοκρατίας, όπως και της απαγόρευσης εισόδου του σε αυτήν για περίοδο πέντε ετών. 

 

Ως καταγράφεται στα σχετικά έγγραφα του διοικητικού φακέλου, ο οποίος έχει κατατεθεί εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση στο Δικαστήριο, τα γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι τα εξής.

 

Ο Αιτητής είναι υπήκοος του Koνγκό με ημερομηνία γέννησης την 14/12/1992. Στις 25/10/2022, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία η οποία απορρίφθηκε πρωτοβάθμια στις 19/12/2022 από την Υπηρεσία Ασύλου. Στη συνέχεια, ο Αιτητής καταχώρησε στο  Διοικητικό  Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας προσφυγή, η οποία απορρίφθηκε στις 30/10/2024 από το ΔΔΔΠ και στις 31/12/2025 κρίθηκε απαράδεκτη και η μεταγενέστερη αίτηση ασύλου του. Στις 12/09/2026, ο Αιτητής συνελήφθη  από  την  Αστυνομία  για  παράνομη παραμονή στην Δημοκρατία και συγκεκριμένα στο Παραλίμνι. Όπως καταγράφεται ρητώς στην Ένσταση και δεν τίθεται αμφισβήτηση, κατά την  σύλληψη  του ο Αιτητής ανέφερε  την  ύπαρξη  οικογένειας, ενώ δήλωσε ότι δεν επιθυμεί τον επαναπατρισμό του. Στις 13/09/2026 εκδόθηκαν Διάταγμα Κράτησης και Διάταγμα Απέλασης εναντίον του δυνάμει του άρθρου 14 του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου.

 

Ο Αιτητής στην προσφυγή του ανέφερε ότι έχει αποκτήσει μια θυγατέρα τη Μerna Angelina Omba στις 10/11/2024, με τη Γαλλίδα υπήκοο Μina Ruth Omba, θέση η οποία επιβεβαιώνεται. Από τα συστήματα του Τμήματος δεν διαφαίνεται η Γαλλίδα υπήκοος να διαμένει πλέον στην Δημοκρατία, ούτε να αποτάθηκε ποτέ στο Τμήμα για άδεια διαμονής (MEU1). Σε συνέντευξη του στην ΥΑΜ Αμμοχώστου ημερομηνίας 07/10/2026 ανέφερε ότι η Γαλλίδα υπήκοος Μina Ruth Omba διαμένει στη Γαλλία και ότι η ιδιά έχει ακόμα ένα παιδί από άλλο πατέρα, ενώ παλιά φαίνεται ότι διέμεναν στη Δημοκρατία μαζί.

 

Όπως εντοπίζω στον ίδιο διοικητικό φάκελο του Τμήματος Μετανάστευσης, έχει ετοιμαστεί «Σημείωμα» ημερ.13/10/2026, ήτοι μεταγενέστερο των προσβαλλόμενων διαταγμάτων, της Λειτουργού του Τμήματος Μετανάστευσης κας. Χ.Πολυδώρου προς την Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, μέσω της Ανώτερης Λειτουργού του Τμήματος Μετανάστευσης κας. Π.Φωτίου, η οποία θέτει ενυπογράφως τη συμφωνία της, με την οποία τονίζεται ότι δεδομένου ότι η Γαλλίδα υπήκοος - μητέρα της θυγατέρας του Αιτητή δεν διαμένει στην Δημοκρατία,  κρίνεται ανέφικτη η επιστολή προς τις ΥΚΕ, προς διερεύνηση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού του Αιτητή. Δεδομένης της διαπίστωσης αυτής, η εισήγηση των Λειτουργών ήταν, να μην σταλεί επιστολή το Γραφείο Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.

Στις 3/11/2026 έγιναν Διευκρινήσεις, ενώ κατατέθηκε στο Δικαστήριο ο φάκελος του Τμήματος Μετανάστευσης ως ο μόνος σχετικός φάκελος των Καθ' ων η Αίτηση και η απόφαση επιφυλάχθηκε.

 

Με την εδώ υπό κρίση υπόθεση, ο αιτητής στρέφεται εναντίον της απόφασης κήρυξης του ως απαγορευμένου μετανάστη και, ως συνέπεια αυτής της απόφασης, εναντίον των προαναφερθέντων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του, όπως  και της απαγόρευσης εισόδου του στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο πέντε ετών.

 

Ο δικηγόρος του αιτητή προτάσσει ότι της έκδοσης των διαταγμάτων δεν έχει προηγηθεί εξατομικευμένη έρευνα για τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του πελάτη του, ήτοι πως ο Αιτητής ως συμβίος ευρωπαίας πολίτιδας αλλά και ως πατέρας ανήλικου τέκνου με γαλλική υπηκοότητα, έχει δικαίωμα παραμονής και δεν νομιμοποιούνται οι Καθ’ών η αίτηση να τον ανακηρύξουν παράνομο μετανάστη, πόσο μάλλον να τον απελάσουν. Προβάλλεται ειδικότερα πως, σε χρόνο που προηγήθηκε της σύλληψης του, συμβίωνε με Γαλλίδα υπήκοο και τα δύο ανήλικα τέκνα της, εκ των οποίων το ένα είναι κοινό τέκνο του Αιτητή και της συμβίας του ενώ το δεύτερο είναι τέκνο της συμβίας του από προηγούμενη σχέση και, ως εκ τούτου, η κράτηση του έχει άμεση επίπτωση στην οικογενειακή του ζωή και στη σχέση του με το ανήλικο τέκνο του. Ως και οι λόγοι ακύρωσης τους οποίους προωθεί, υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες διοικητικές πράξεις αποτελούν προϊόν έλλειψης δέουσας έρευνας, πλάνης περί τα πράγματα και τον νόμο και παράλειψης άσκησης ή κακής άσκησης της διακριτικής ευχέρειας των Καθ’ ων η Αίτηση. Μέσα από τη προσφυγή και τις αγορεύσεις του, καταγράφει τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του πελάτη του, υποδεικνύοντας τις παραλείψεις της διοίκησης ως προς τούτο. Αποτελεί θέση του Αιτούντος πως κεντρικό ζήτημα στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο, κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης των επίδικων Διαταγμάτων, η διοίκηση είχε ενώπιόν της τα αναγκαία στοιχεία αναφορικά με την οικογενειακή κατάσταση του Αιτητή. Είναι ακριβώς η θέση του κ.Πιερίδη επί τούτου ότι, κατά τον χρόνο έκδοσης των προσβαλλόμενων πράξεων η απαιτούμενη διαδικασία εξατομικευμένης εξέτασης των προσωπικών και οικογενειακών του περιστάσεων δεν είχε ολοκληρωθεί. Παραπέμπει στο Άρθρο 18ΟΖ του νόμου το οποίο ορίζει ρητά ότι: «Κατά την εφαρμογή των άρθρων 18ΟΔ μέχρι 18ΠΘ, τηρείται η αρχή της μη επαναπροώθησης και λαμβάνονται δεόντως υπόψη (α) τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού, και (β) την οικογενειακή ζωή, με τη συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, και (γ) την κατάσταση της υγείας του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας, στη βάση έκθεσης του Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας.»

 

Αντίθετα, η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση υποστηρίζει τη νομιμότητα των προσβαλλόμενων διαταγμάτων, παραθέτοντας στην γραπτή της αγόρευση εκτενή αποσπάσματα της ισχύουσας νομοθεσίας και σχετικής νομολογίας. Εισηγείται η ευπαίδευτη δικηγόρος των Καθ’ ων η Αίτηση πως, ουδόλως επηρεάζεται η νομιμότητα των επίδικων διαταγμάτων από τους λόγους ακύρωσης που προωθούνται από τον αιτητή και κατά συνέπεια οι ισχυρισμοί περί παραβίασης των διατάξεων του άρθρου 18ΟΖ του ΚΕΦ. 105, και συναφώς περί πλάνης της διοίκησης, έλλειψης αιτιολογίας και μη διενέργειας δέουσας έρευνας, θα πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Τονίζει προς τούτο ότι, το τεκμήριο κανονικότητας των προσβαλλόμενων πράξεων ουδόλως έχει ανατραπεί. Είναι η θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι τα επίδικα διατάγματα είναι καθ’ όλα νόμιμα και εκδόθηκαν από τη Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, ασκώντας τις εξουσίες της, βάσει του Κεφ. 105, λόγω του ότι ο αιτητής κατέστη απαγορευμένος μετανάστης, συνεπεία της παράνομης παραμονής του από τις 30/10/2024, όταν απορρίφθηκε η προσφυγή του κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου από το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, ενώ ακόμα η Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, εξέτασε την πιθανότητα επιβολής στον Αιτητή εναλλακτικών της κράτησης μέτρων, την οποία και απέκλεισε αφού αυτός αρνήθηκε τον επαναπατρισμό του, κρίση η οποία είναι εύλογα επιτρεπτή και εντός των ορίων της διακριτικής της ευχέρειας. Ως προς δε την εξατομικευμένη εξέταση των προσωπικών και οικογενειακών του περιστάσεων, τονίζει ότι, η Γαλλίδα σύζυγος του Αιτητή βρίσκεται ήδη στη πατρίδα της μαζί με τα δύο της τέκνα, συνεπώς ήταν ανέφικτο να ζητηθεί από τις ΥΚΕ να προβούν σε συνέντευξη μαζί της.

 

 

Έχω εξετάσει με προσοχή τις θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων, ως έχουν καταγραφεί εν εκτάσει στις αγορεύσεις τους, σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης υπό το φως του περιεχομένου των εγγράφων και του διοικητικού φακέλου ο οποίος έχει κατατεθεί ενώπιον μου. 

 

Ως προς το βασικό ζήτημα που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, από τα στοιχεία της υπόθεσης προκύπτει ότι η διοίκηση ήταν ενήμερη για την ύπαρξη του ανήλικου τέκνου του αιτούντος κατά τον χρόνο λήψης των επίδικων αποφάσεων. Το γεγονός αυτό, ουσιαστικά, δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση. Ωστόσο τονίζουν ότι η συμβίωση αφορά το παρελθόν αφού από απροσδιόριστο χρόνο η μητέρα του τέκνου του βρίσκεται στη πατρίδα της τη Γαλλία μαζί με τα τέκνα της. Επομένως, το ζήτημα που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι κατά πόσο η διοίκηση, έχοντας γνώση του ουσιώδους αυτού πραγματικού δεδομένου ήτοι της ύπαρξης οικογένειας, προέβη στην απαιτούμενη εξατομικευμένη εξέταση των οικογενειακών περιστάσεων πριν από την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων.

 

Το άρθρο 18ΟΖ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (Κεφ. 105) προβλέπει ρητά ότι, κατά την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων, ο Ανώτερος Λειτουργός Μετανάστευσης οφείλει να λαμβάνει δεόντως υπόψη, μεταξύ άλλων, τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού και την οικογενειακή ζωή, με τη συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Η συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας προβλέπεται ακριβώς προκειμένου η Διοίκηση να είναι σε θέση να αξιολογήσει τις ιδιαίτερες οικογενειακές περιστάσεις και το βέλτιστο συμφέρον του ανηλίκου κατά τη διαδικασία λήψης της απόφασης.

 

Στην παρούσα περίπτωση, ο αιτητής κατά τη σύλληψη του στις 12/09/2026 ανέφερε στους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι είχε ένα τέκνο, ενώ την επόμενη ημέρα εκδόθηκαν τα διατάγματα. Αργότερα, στη συνέντευξη του στην ΥΑΜ Αμμοχώστου ημερ. 07/10/2026 φαίνεται να ενημέρωσε λεπτομερώς για τις οικογενειακές του περιστάσεις, όπου δήλωσε ότι η μητέρα του τέκνου του διαμένει στη Γαλλία μαζί με το τέκνο του, δεδομένο το οποίο επιβεβαιώθηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Απόλυτα σχετική και διαφωτιστική είναι η Έκθεση «Σημείωμα ημερ. 13/10/2026» των αρμόδιων Λειτουργών προς την Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης (ΕΡΥΘΡΌ 63) ως αναφέρθηκε ανωτέρω.

 

Τα επίδικα Διατάγματα εκδόθηκαν την επόμενη ημέρα της σύλληψης του ήτοι στις 13/09/2026, ενώ η έρευνα - διαβούλευση των Λειτουργών ούτως ώστε να μην προχωρήσουν σε επικοινωνία με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας λόγω της διαπίστωσης ότι υπό τις περιστάσεις η ετοιμασία έκθεσης θα ήταν ανέφικτη, πραγματοποιήθηκε ένα ακριβώς μήνα αργότερα, στις 13/107/2026. Συνεπώς, κατά τον χρόνο έκδοσης των επίδικων Διαταγμάτων η διοίκηση γνώριζε την ύπαρξη του ανήλικου τέκνου του Αιτητή, αλλά προχώρησε στην έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων χωρίς όμως να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη έρευνα, ως προς την οικογενειακή ζωή και το βέλτιστο συμφέρον του ανηλίκου.

 

Δεδομένου ότι δεν φαίνεται να εξετάστηκε, μάλιστα µε την επιβεβλημένη συνδροµή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευηµερίας, η οικογενειακή του κατάσταση και κατ’ επέκταση τα βέλτιστα συµφέροντα του παιδιού του, θα συμφωνήσω με τη θέση του δικηγόρου του ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν παραβιάσει τον περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμο και την Οδηγία 2008/115/ΕΚ. Εν προκειμένω, η διοίκηση εξέδωσε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, ενεργώντας υπό ουσιώδη νομική και πραγματική πλάνη, χωρίς να εφαρμόσει τις πρόνοιες του Άρθρου 18ΟΖ του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου (Κεφ. 105).  

 

Στο Άρθρο 18ΟΖ του νόμου προβλέπονται τα εξής:

«Κατά την εφαρµογή των άρθρων 18ΟΔ µέχρι 18ΠΘ, ο Ανώτερος Λειτουργός Μετανάστευσης τηρεί την αρχή της µη επαναπροώθησης και λαµβάνει δεόντως υπόψη -

(α) τα βέλτιστα συµφέροντα του παιδιού, και

(β) την οικογενειακή ζωή, µε τη συνδροµή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευηµερίας, και

(γ) την κατάσταση της υγείας του συγκεκριµένου υπηκόου τρίτης χώρας, στη βάση έκθεσης του Τµήµατος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δηµόσιας Υγείας.»

 

Λέγοντας αυτά, καταλήγω ότι, οι προσβαλλόμενες διοικητικές πράξεις αποτελούν προϊόν έλλειψης δέουσας έρευνας, πλάνης περί τα πράγματα και τον νόμο και παράλειψης άσκησης ή κακής άσκησης της διακριτικής ευχέρειας της Καθ' ης η αίτηση. Όσον αφορά, στο θέμα της δέουσας έρευνας, πηγή πληροφόρησης της διοίκησης αλλά και στη συνέχεια του Δικαστηρίου και υλικό για την οποιαδήποτε επιχειρηματολογία αποτελεί ο φάκελος και το μαρτυρικό υλικό που είχε ενώπιον του το διοικητικό όργανο κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψης της επίδικης απόφασης (βλ. ΡΟΥΣΟΣ v. ΙΩΑΝΝΙΔΗ Κ.Α. (1999) 3 Α.Α.Δ. 549 και ΡΑΦΤΗ Κ.Α. v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (2003) 3 Α.Α.Δ. 335). Ως έχω καταγράψει ανωτέρω στα γεγονότα της υπόθεσης, προκύπτει από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου ότι, όταν εκδοθήκαν τα διατάγματα δεν λήφθηκαν υπόψη τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18ΟΖ του ΚΕΦ. 105, ήτοι τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού και η οικογενειακή ζωή του Αιτητή. Στην εξεταζόμενη περίπτωση η διοίκηση δεν πραγματοποίησε προηγουμένως την οφειλόμενη έρευνα για τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή και δεν λειτούργησε, ως όφειλε, συμφώνως των αρχών της χρηστής διοίκησης.

 

Εν προκειμένω, διαπιστώνω ότι, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν λήφθηκαν με ορθή άσκηση της εξουσίας από τους Καθ’ ων η Αίτηση και με πλήρη εφαρμογή των αρχών της χρηστής διοίκησης. Αντίθετα, επαναλαμβάνω, κρίνω ότι η επίδικη απόφαση δεν λήφθηκε κατ' ορθή εφαρμογή των επιταγών της νομοθεσίας, δηλαδή κατόπιν της απαιτούμενης εξατομίκευσης της περίπτωσης του αιτητή, αλλά και κατ' ορθή ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, αλλά η έκδοση των διαταγμάτων προηγήθηκε της δέουσας έρευνας από το αρμόδιο Τμήμα.

 

Με τούτα ως δεδομένα, καταλήγοντας, θεωρώ ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις θα πρέπει να τύχουν ακύρωσης. 

 

Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή επιτυγχάνει. Επιδικάζονται €1600 έξοδα πλέον Φ.Π.Α., υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση.

                                                                            

Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο