ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 1110/2026 (K) iJustice
9 Νοεμβρίου, 2026
[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Chikwado Simon Obasi, από τη Νιγηρία
Αιτητής
και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω
1. Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας
2. Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης
Καθ' ων η Αίτηση
.........
Μιχάλης Μαυρονικόλας για LANA ALTACHER & ASSOCIATES LLC για Αιτητή
Αλέξανδρος Α. Γεωργιάδης, Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Καθ' ων η αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: O αιτητής υπήκοος Νιγηρίας στις 18.10.2021, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία η οποία απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου και στις 25.04.2024 απορρίφθηκε η προσφυγή του από το ΔΔΔΠ εναντίον της απόφασης αυτής. Στις 07.10.2026 συνελήφθη για παράνομη παραμονή στην Δημοκρατία και την ιδία (07.10.2026) εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης δυνάμει του άρθρου 14 του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης νόμου.
Στις 07.10.2026 συνελήφθη για παράνομη παραμονή στην Δημοκρατία και την ιδία κηρύχθηκε απαγορευμένος μετανάστης και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης δυνάμει του άρθρου 14 του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης νόμου, πράξεις τις οποίες ο Αιτητής προσβάλλει με την παρούσα προσφυγή με τα ακόλουθα Αιτητικά:
Με το Αιτητικό Α ζητείται ακύρωση της κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη. Με το Αιτητικό Β ζητείται η ακύρωση του διατάγματος απέλασης. Με το Αιτητικό Γ ζητείται η ακύρωση του διατάγματος κράτησης ενώ με το Αιτητικό Δ ζητείται δήλωση και/ή απόφαση ότι η απέλαση του Αιτητή στη Νιγηρία είναι ασυμβίβαστη με την αρχή της μη επαναπροώθησης η οποία προβλέπεται σε Διεθνή Σύμβαση, στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο Κυπριακό Δίκαιο και παραβιάζει τα άρθρα 2 και 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών ή/και των άρθρων 7 και/ή 8 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας ή/και των άρθρων 2 ή/και 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προνοεί και το Άρθρο 11 Α του Περί Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμου του 2015 (131(1)/2015).
Καταρχάς να σημειώσω ότι το Αιτητικό υπό Δ (ακυρότητα απέλασης ως ασυμβίβαστη με αρχή μη επαναπροώθησης κτλ) ουσιαστικά εμπεριέχεται στο υπό Β Αιτητικό, στο οποίο ζητείται η ακύρωση του διατάγματος απέλασης. Έχει αποφασιστεί (βλ. Πρ. Αρ. 640/2017 TΗUY ν Δημοκρατίας ημερ. 31.8.2017), ότι η πρακτική να ζητείται η ακύρωση της ίδιας πράξης με πολλαπλά αιτητικά δεν είναι δικονομικώς ορθή και πρέπει να αποφεύγεται. Βεβαίως η νομιμότητα του διατάγματος απέλασης θα εξεταστεί εφόσον προσβάλλεται με το Αιτητικό Β της προσφυγής. Προχωρώ λοιπόν ως προς τα Αιτητικά Α -Γ και καταλήγω στα ακόλουθα:
Με τους λόγους ακύρωσης 1-8, 10-12 και 16, οι οποίοι αφορούν τη νομιμότητα του διατάγματος κράτησης, ο Αιτητής εγείρει πλάνη των Καθ’ ων η αίτηση και σφάλμα έρευνας, αιτιολογίας και επαρκούς νόμιμης βάσης, παράβασης του άρθρου 15 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ (Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008 , σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών), λόγω μη εξατομίκευσης της περίπτωσης χωρίς διαπίστωση του κινδύνου διαφυγής του αλλά και επειδή, κατ’ τον ισχυρισμό, η Διοίκηση στηρίχθηκε μόνο στο παράνομο της παραμονής του Αιτητή και δεν αξιολόγησε την δυνατότητα παροχής εναλλακτικών της κράτησης μέτρων, ασκώντας πλημμελώς τη διακριτική της εξουσία κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας, χρηστής διοίκησης και καλής πίστης. Επίσης εγείρει ότι η κράτηση δε συνιστά δικαιολογημένη επέμβαση στην προσωπική του ελευθερία κατά παράβαση του Άρθρου 11 του Συντάγματος, του Άρθρου 5 της ΕΣΔΑ και του Άρθρο 6 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.
Οι πιο πάνω ισχυρισμοί δε με βρίσκουν σύμφωνο.
Το προσβαλλόμενο διάταγμα κράτησης εξεδόθη, αφού είχε διαπιστωθεί (‘Έκθεση ΥΑΜ-Παράρτημα 1 σε ένσταση) εκτός από το παράνομο της παραμονής του στη Δημοκρατία, η μη συμμόρφωση του με προηγούμενη απόφαση επιστροφής, ότι δεν έχει σταθερό τόπο διαμονής και ότι δεν επιθυμεί να επαναπατρισθεί, διαπιστώσεις που δεικνύουν ότι προηγήθηκε δέουσα και εξατομικευμένη διερεύνηση προς το σκοπό έκδοσης του, δεδομένου ότι (οι διαπιστώσεις) αυτές οδήγησαν σε σαφές συμπέρασμα περί ορατού κίνδυνου διαφυγής και μη δυνατότητας παροχής εναλλακτικών της κράτησης μέτρων.
Συνεπώς η προσβαλλόμενη εκτός από προϊόν δέουσας έρευνας, είχε νόμιμη βάση και ήταν συμμορφούμενη με το άρθρο 15 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ, το αντίστοιχο δηλαδή του άρθρου 18ΠΣΤ του Κεφ. 105, ήταν αναλογικό, δικαιολογημένο και αιτιολογημένο μέτρο, άλλωστε η νομολογία έχει δεχτεί ότι και μόνο η κήρυξη ενός μετανάστη ως απαγορευμένου, ως ο Αιτητής, εμπεριέχει λογικά και τον κίνδυνο διαφυγής και δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης (Πρ. Αρ. 5735/13 Mensah ν. Δημοκρατίας ημ. 09.08.2013). Ουδεμία άρα παράβαση των επικαλούμενων Άρθρων του Συντάγματος, της ΕΣΔΑ και του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ εφόσον η σύντομη κράτηση του Αιτητή ήταν ένα νόμιμο και δεόντως αιτιολογημένο μέτρο.
Σαφώς δε, δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός (δωδέκατος λόγος ακύρωσης) ότι η κράτηση του Αιτητή δε συνδεόταν με συγκεκριμένη διαδικασία απομάκρυνσης του, εφόσον το διάταγμα κράτησης εκδόθηκε κατόπιν κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη και του διατάγματος απέλασης, του οποίου γίνεται ρητή μνεία στο σώμα του διατάγματος κράτησης. Συνεπώς υπήρχε ενεργής, άμεσα συνδεδεμένη με το διάταγμα κράτησης, διαδικασία απέλασης/απομάκρυνσης του Αιτητή.
Άρα οι συγκεκριμένοι λόγοι ακύρωσης απορρίπτονται.
Με τον λόγο ακύρωσης υπ’ αρ. 9, ο Αιτητής θέτει ότι δεν του παρασχέθηκε δικαίωμα ακρόασης. Ούτε ο εν λόγω ισχυρισμός με βρίσκει σύμφωνο. Διαπιστώνω ότι ο Αιτητής εξέθεσε τις απόψεις του πριν την έκδοση των προσβαλλομένων, εφόσον έτυχε συνέντευξης από τις αρχές (παράρτημα 1 σε Ένσταση Καθ’ ων η αίτηση), διαδικασία που έχει νομολογηθεί από το ΔΕΕ (C166/13 Mukarubega, σκ. 73-82) ότι συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά παροχής δικαιώματος ακρόασης. Λίαν σχετική βέβαια είναι και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αναθ. Έφεση Αρ. 89/2015 Α.Ν. v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργείου Εσωτερικών κ.α. ημερ. 03.06.2022) ως προς το δικαίωμα ακρόασης σε διαδικασίες ως η παρούσα.
Με τους λόγους ακύρωσης υπ’ αρ. 13-15, παραπέμποντας σε ισχυριζόμενη μεταγενέστερη της έκδοσης των εδώ προσβαλλομένων, αίτησή του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής ισχυρίζεται παράβαση τη αρχής της μη επαναπροώθησης, παράλειψη αξιολόγησης των μεταγενέστερων αυτών εξελίξεων στη δυνατότητα εκτέλεσης της απέλασης καθώς και ότι η συνεχιζόμενη κράτηση του καθίσταται παράνομη.
Απαντά θεωρώ, στους εν λόγω ισχυρισμούς του Αιτητή η Έφεση ΔΔ Αρ. 126/2021 M. S. A. Limon v. Δημοκρατίας ημερ. 20.04.2022, η οποία έχει καθορίσει, σε αρμονία άλλωστε με θεμελιώδεις αρχές που διέπουν τον ακυρωτικό έλεγχο, ότι το παρόν δεν μπορεί να λάβει υπόψη μεταγενέστερα των προσβαλλόμενων γεγονότα για σκοπούς ακύρωσης των εδώ προσβαλλομένων. Συνεπώς και οι λόγοι αυτοί απορρίπτονται.
Νοείται δε ότι και η απόφαση στην Έφ. Δ.Δ Αρ. 8/2022 Madber ν. Κυπριακής Δημοκρατίας ημερομηνίας 17.11.2022 την οποία σχολιάζει ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή, δεν υποστηρίζει με οποιονδήποτε τρόπο τις θέσεις του, έχει άλλωστε ξεκαθαρίσει με την επακόλουθη απόφαση του Εφετείου (τότε υπό Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) στην Ε.Δ.Δ Αρ. 20/2024 Ruth Nsah v. Κυπριακής Δημοκρατίας ημερ. 22.10.2024 ότι δε διαφοροποιείται η κατάσταση επειδή στην Madber είχε ήδη κριθεί ως απαράδεκτη η πρώτη μεταγενέστερη αίτηση ενώ εκεί (στη Nsah) ακόμα εκκρεμούσε η κρίση της διοίκησης ως προς το παραδεκτό επ΄αυτής. Εν πάση περιπτώσει η ενασχόληση με το θέμα είναι ακαδημαϊκή εφόσον στην παρούσα περίπτωση η καταχώριση της μεταγενέστερης αίτησης ήταν μεταγενέστερη από τις εδώ προσβαλλόμενες άρα ισχύει ο λόγος της M. S. A. Limon, που τέμνει οριστικά το θέμα.
Δεδομένων των πιο πάνω, ουδείς εκ των λόγων ακύρωσης ευσταθεί. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα €1.500 (πλέον ΦΠΑ εάν υπάρχει) υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση.
Οι προσβαλλόμενες πράξεις επικυρώνονται.
Φ. Καμένος, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο