Kanthi Ranchagodage Dona ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών, Υπόθεση Αρ. 181/2022, 9/11/2026
print
Τίτλος:
Kanthi Ranchagodage Dona ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών, Υπόθεση Αρ. 181/2022, 9/11/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ                                          

                                                 Υπόθεση Αρ. 181/2022 iJustice

                                             

     

    9 Νοεμβρίου, 2026

 

[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28, 29 και 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

 

Kanthi Ranchagodage Dona

Αιτήτρια

και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών

 

Καθ' ων η Αίτηση

......... 

 

 

Κυριακή Χατζησέργη για Αιτήτρια

Παντελής Κωνσταντίνου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Καθ' ων η αίτηση.

                                               

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: Η αιτήτρια υπήκοος Σρι Λάνκα, αφίχθηκε πρώτη φορά στην Κυπριακή Δημοκρατία στις 16.03.2013 με σκοπό όπως εργαστεί ως οικιακή βοηθός, με σχετική άδεια εισόδου. Μέχρι 23.05.2021 βρισκόταν στη Δημοκρατία ως οικιακή βοηθός, με σχετική άδεια παραμονής, η οποία ανανεωνόταν διαδοχικά. Με επιστολή ημερ. 28.05.2021, φυσικό πρόσωπο, ζήτησε όπως εργοδοτήσει την Αιτήτρια και της δόθηκε έγκριση νοουμένου ότι πληροί τα κριτήρια για να εργοδοτήσει οικιακή βοηθό. Κλήθηκε συναφώς η Αιτήτρια όπως αποταθεί, εντός 30 ημερών, στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για να διευθετήσει την παραμονή της προσκομίζοντας και τα απαραίτητα έγγραφα. Δεν προκύπτει η Αιτήτρια να το έπραξε

 

Στις 20.07.2021, άλλο, δηλαδή διαφορετικό φυσικό πρόσωπο, με επιστολή ζήτησε όπως εργοδοτήσει την Αιτήτρια, αίτημα το οποίο απερρίφθη με την αιτιολογία της  «παράνομης παραμονής της αλλοδαπής στη Δημοκρατία για μεγάλο διάστημα». Κλήθηκε συναφώς όπως συμβουλεύσει την Αιτήτρια να αναχωρήσει εντός 30 ημερών από τη Δημοκρατία.

 

Ακολούθως, στις 06.09.2021, αντιπρόσωπος άλλου, δηλαδή τρίτου φυσικού προσώπου ζήτησε με επιστολή, όπως δοθεί έγκριση να εργοδοτήσει την Αιτήτρια. Ακολούθως, μια εβδομάδα μετά, στις 13.09.2021, ο ίδιος αντιπρόσωπος του ιδίου (τρίτου) φυσικού προσώπου ζήτησε εκ νέου με επιστολή, όπως δοθεί έγκριση να εργοδοτήσει την Αιτήτρια. Το εν λόγω αίτημα ημερ. 13.09.2021 απορρίφθηκε με την αιτιολογία της παράνομης παραμονής της Αιτήτριας στη Δημοκρατία για μεγάλο διάστημα και ο αντιπρόσωπος της τρίτης αυτής προτιθέμενης εργοδότριας ενημερώθηκε με επιστολή των Καθ΄ων η αίτηση ημερ. 28.09.2021. Επιπλέον, κλήθηκε όπως συμβουλεύσει την Αιτήτρια να αναχωρήσει εντός 30 ημερών από τη Δημοκρατία διαφορετικά θα ληφθούν μέτρα για τον επαναπατρισμό της.

 

Στις 06.12.2021, οι Καθ΄ων η αίτηση απάντησαν απορρίπτοντας και το αίτημα ημερομηνίας 06.09.2021 επαναλαμβάνοντας την ίδια αιτιολογία, λόγω παράνομης παραμονής της Αιτήτριας στη Δημοκρατία για μεγάλο διάστημα καλώντας όπως συμβουλεύσει την Αιτήτρια όπως αναχωρήσει άμεσα πλέον από τη Δημοκρατία, διαφορετικά θα ληφθούν μέτρα για την απομάκρυνση της.

 

Την εν λόγω απόφαση, η οποία της κοινοποιήθηκε με την επιστολή ημερ. 06.12.2021 προς τον αντιπρόσωπο της προτιθέμενης εργοδότριας της, η Αιτήτρια προσβάλλει με την παρούσα προσφυγή.

 

Οι Καθ΄ων η αίτηση, διά της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, εγείρουν δύο προδικαστικές ενστάσεις. Με την πρώτη αμφισβητείται η εκτελεστότητα της προσβαλλόμενης θεωρώντας την ως βεβαιωτική της πράξης, η οποία κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια δια της επιστολής ημερ. 28.09.2021. Με τη δεύτερη τίθεται ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη διότι η Αιτητρια κατά το διάστημα που υπέβαλε την αίτηση της δεν είχε σε ισχύ άδεια παραμονής για να ζητήσει την παράταση της ισχύος της.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας διαφωνεί με αμφότερες προδικαστικες ενστάσεις επιμένοντας στην εκτελεστή φύση της προσβαλλόμενης.

 

Εξέτασα το ζήτημα έχοντας ενώπιόν μου αμφότερα τα αιτήματα δι’ αντιπροσώπου της προτιθέμενης εργοδότριας της Αιτήτριας ημερομηνίας 06.09.2021 και 13.09.2021 και τις απαντήσεις που έλαβε από τους Καθ΄ων η αίτηση και καταλήγω όπως αποδεκτώ την προδικαστική ένσταση ότι η εδώ προσβαλλόμενη δεν είναι εκτελεστή πράξη αλλά βεβαιωτική προηγούμενων πράξεων της διοίκησης και δη της πράξης, η οποία της κοινοποιήθηκε με την επιστολή ημερ. 28.09.2021.

 

Έχω ήδη παραθέσει τα βασικά στοιχεία του κειμένου και των δύο επιστολών της διοίκησης. Δεν έχουν οποιαδήποτε ουσιώδη διαφοροποίηση εφόσον σε αμφότερες καταγράφεται ότι το αίτημα του συγκεκριμένου ίδιου μάλιστα εργοδότη να εργοδοτήσει την Αιτήτρια απορρίπτεται λόγω επί μακρόν παράνομης διαμονής της Αιτήτριας στη Δημοκρατία καλώντας όπως τη συμβουλεύσει να αναχωρήσει από τη Δημοκρατία. Αμφότερα αιτήματα ανέφεραν προβλήματα υγείας του προτιθέμενου εργοδότη και επισυνάπτονταν πιστοποιητικά και έγγραφα για τον εργοδότη και την Αιτήτρια. Και έτυχαν της απόρριψης από τους Καθ΄ων η αίτηση (όπου σε αμφότερες ήταν το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης) για τον ίδιο αναφερόμενο λόγο.

 

Η σχετική νομολογία και θεωρία επί του θέματος, έχει εκτεθεί σε διάφορες αποφάσεις του Διοικητικού Δικαστηρίου. Στην απόφαση Υπόθεση Αρ. 709/2019 FARRAKH ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ημερ. 17.03.2022 (εντ.  Κωμοδρόμου, ΔΔΔ ως ήταν), στα πλαίσια της οποίας υπήρξαν νεότερα αιτήματα παραμονής αλλοδαπού τα οποία έτυχαν απόρριψης λόγω της προηγούμενης παράνομης παραμονής, άρα υπάρχει αναλογία με τα εδώ κρινόμενα αναφέρθηκε (υπογράμμιση του παρόντος):

 

«Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι η προσβαλλόμενη πράξη συνιστά επιβεβαίωση προηγούμενης απόφασης της Διοίκησης, που περιέχεται στις δυο προαναφερθείσες επιστολές του Υπουργείου και του Τμήματος, ημερομηνίας 9.6.2010 και 30.10.2011 αντίστοιχα, αφού πρόκειται για πράξη που έχει ουσιαστικά το ίδιο περιεχόμενο με την ήδη από το έτος 2010 ληφθείσα απόφαση των καθ' ων η αίτηση για απόρριψη του αιτήματος του αιτητή για παραμονή και εργασία στη Δημοκρατία, λόγω παράνομης παραμονής στη χώρα. Συνεπώς, πρόκειται για πράξη που συνιστά πράξη βεβαιωτική της ήδη από το έτος 2010 δοθείσας απάντησης των καθ' ων η αίτηση προς την πλευρά του αιτητή, επί του ιδίου ακριβώς ζητήματος και με πανομοιότυπο περιεχόμενο, στερούμενη ωσαύτως εκτελεστότητας. Είναι σαφές ότι δια της προσβαλλόμενης πράξης δηλώνεται απλή εμμονή της Διοίκησης σε προηγούμενη πράξη της. Ούτε και προκύπτει να έχει διενεργηθεί νέα έρευνα και/ή να έχουν ληφθεί υπόψη νέα ουσιώδη πραγματικά ή νομικά στοιχεία για την διαμόρφωση της επίδικης, απορριπτικής, απάντησης των καθ' ων η αίτηση, τα οποία ήσαν άγνωστα και/ή δεν λήφθηκαν υπόψη κατά τον χρόνο λήψης της ήδη από το έτος 2010 απορριπτικής απόφασης της Διοίκησης.

 

Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι πράξη, η οποία περιέχει απλή επιβεβαίωση προηγούμενης, δεν είναι εκτελεστή (Ζίττης ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 394). Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μιας βεβαιωτικής πράξης επισημάνθηκαν σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας κ.α. (1996) 3 Α.Α.Δ. 474, Ζίττης, ανωτέρω και Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 507). Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι μια πράξη θεωρείται βεβαιωτική όταν εκδίδεται από την ίδια αρχή, απευθύνεται στο ίδιο πρόσωπο, σκοπεί στη ρύθμιση της ίδιας σχέσης, εδράζεται στην ίδια νομική και πραγματική βάση με την προγενέστερη και παράγει ταυτόσημα με αυτή νομικά αποτελέσματα (Pieris v. Republic (1983) 3 C.L.R. 1054 και Larkos v. Republic (1987) 3 C.L.R. 2189). Η πράξη συνιστά βεβαιωτική προγενέστερης, αν δεν έχει, στο μεταξύ, διενεργηθεί νέα έρευνα, ή αν δεν έχουν προκύψει νέα στοιχεία. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, πράξη που δηλώνει απλή εμμονή της Διοίκησης σε προηγούμενη απόφασή της, ακόμα και αν δεν επαναλαμβάνει το περιεχόμενό της, αποτελεί βεβαιωτική (Pieris, ανωτέρω, Kefala v. Republic (1972) 3 C.L.R. 225 και Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-1959, σελίδα 240). Απόφαση, που απλώς επιβεβαιώνει προηγούμενη εκτελεστή, δεν είναι εκτελεστή, εκτός εάν λήφθηκε ύστερα από νέα έρευνα, κατά την οποία λήφθηκαν υπόψη νέα ουσιώδη πραγματικά ή νομικά στοιχεία που, αν και προϋπήρχαν της εκτελεστής, ήταν, κατά το χρόνο που λήφθηκε η εκτελεστή, άγνωστα ή δεν λήφθηκαν υπόψη (βλ. Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας (1994) 3 Α.Α.Δ. 519, 523, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (1996) 3 Α.Α.Δ. 474 και Αιμιλίου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1149/2011, ημερ. 31.1.2013)».

 

Σχετική και η απόφαση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου στην ΕΔΔ Αρ. 25/2018 Melinda Matute Respicio ν. Κυπριακής Δημοκρατίας ημερ. 15.12.2023 (όπου μάλιστα απερρίφθη ο ισχυρισμός περί διαφορετικού εκδόντος οργάνου λόγω ότι οι δύο πράξεις υπογράφονται από διαφορετικά πρόσωπα), όπου αναφέρθηκε:

 

«Η δε αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης ημερ. 12.2.2015, σε απάντηση της επιστολής ημερ. 4.11.2014, είναι πανομοιότυπη με την αιτιολογία της προηγούμενης απόφασης της Εφεσίβλητης ημερ. 24.9.2012.  Περαιτέρω, το διατακτικό και των δύο αποφάσεων (ημερ. 12.2.2015 και 24.9.2012) είναι πανομοιότυπο, αφού και οι δύο  καλούσαν την Εφεσείουσα να αναχωρήσει άμεσα και να εγκαταλείψει τη Δημοκρατία, διότι η άδεια προσωρινής παραμονής της είχε ακυρωθεί και διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία. Το γεγονός ότι η επιστολή ημερ. 24.9.2012 υπογράφεται εκ μέρους της Διευθύντριας, ενώ η επιστολή ημερ. 12.2.2015, εκ μέρους του Αν. Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ουδόλως υποστηρίζει τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εφεσείουσας περί μη ταυτότητας της Αρχής που τις έκδωσε.  Τέτοια θέση δεν γίνεται αποδεκτή και ως αβάσιμη απορρίπτεται.

 

Ως εκ των πιο πάνω, η πρώτη προδικαστική ένσταση γίνεται δεκτή και παρέλκει η εξέταση της δεύτερης προδικαστικής ένστασης και ασφαλώς των λόγων ακύρωσης.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη με έξοδα €1.500 υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση.

 

 

 

Φ. Καμένος, ΔΔΔ

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο