ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση αρ. 754/2026
9 Νοεμβρίου, 2026
[Στ. ΜΑΞΟΥΤΗ, Δ/στής Δ.Δ.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
PILACOURIS TRADING COΜPANY LIMITED (HE-48208)
Αιτήτρια
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,
ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ
Καθ’ ων η αίτηση
Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 15/07/2026
Αλέξανδρος Αλεξάνδρου για Ανδρέα Χ. Κυπρίζογλου και Σ. Σαμψών & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, για την αιτήτρια
Αθανασία Αχιλλέως για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η αίτηση
Άννα Χρίστου Γιασεμή για Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε., για το ενδιαφερόμενο μέρος
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Στ. ΜΑΞΟΥΤΗ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα υπόθεση, η αιτήτρια αξιώνει ακύρωση της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση, με την οποία αποφασίστηκε η χορήγηση έγκρισης παράτασης της ισχύος της πολεοδομικής άδειας της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, αρ. ΛΕΜ/01222/2010, για αποξήλωση υφιστάμενης και εγκατάσταση νέας γραμμής μεταφοράς 132KV, μέχρι τις 10/05/2031.
Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία δεν αμφισβητούνται, προκύπτουν μέσα από τα γεγονότα της ένστασης που καταχωρίστηκε στο πλαίσιο της κυρίως υπόθεσης. Συγκεκριμένα, στις 10/05/2013 εκδόθηκε προς όφελος της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου («το ενδιαφερόμενο μέρος») η πολεοδομική άδεια αρ. ΛΕΜ/01222/2010, για αποξήλωση υφιστάμενης και εγκατάσταση νέας γραμμής μεταφοράς 132KV, με διάρκεια ισχύος πέντε (5) ετών. Στις 12/03/2018, η Πολεοδομική Αρχή χορήγησε έγκριση παράτασης της ισχύος της υπό αναφορά πολεοδομικής άδειας για ένα (1) ακόμη έτος, δηλαδή μέχρι τις 09/05/2019, στις 15/04/2019 για δύο (2) ακόμη έτη, δηλαδή μέχρι της 10/05/2021, και την 01/03/2021 για πέντε (5) ακόμη έτη, δηλαδή μέχρι της 10/05/2026, κατόπιν αντίστοιχων αιτήσεων του ενδιαφερόμενου μέρους. Στις 11/03/2026 και μετά από σχετική αίτηση του ενδιαφερόμενου μέρους, η Πολεοδομική Αρχή χορήγησε έγκριση παράτασης της ισχύος της υπό αναφορά πολεοδομικής άδειας για πέντε (5) ακόμη έτη, δηλαδή μέχρι τις 10/05/2031, απόφαση η οποία αποτελεί την προσβαλλόμενη με την παρούσα αίτηση ακύρωσης πράξη.
Στις 15/07/2026 καταχωρίστηκε εκ μέρους της αιτήτριας η παρούσα αίτηση ακύρωσης καθώς και ενδιάμεση μονομερής αίτηση («η υπό εκδίκαση αίτηση»), με την οποία η αιτήτρια εξαιτείται:
«Α. Παρεμπίπτον Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλονται οι εργασίες που λαμβάνουν χώρα εκ μέρους του Ενδιαφερόμενου Μέρους, Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, αποξήλωσης της υφιστάμενης εναέριας γραμμής μεταφοράς υψηλής τάσης 132 KV και την εγκατάσταση νέας γραμμής εναέριας μεταφορας υψηλής τάσης 132 KV/ τερματικού πυλώνα (Πολεμίδια -Ύψωνας – Καντού), με σημείο έναρξης το τεμ. 287 Φ/Σχ.53/48, (Λεμεσός, Πολεμίδια, Πάνω Πολεμίδια) και Σημείο Τερματισμού το τεμ.306, Φ/Σχ. 53/53 (Λεμεσός, Κούριο, Καντού) που εφάπτεται των κτιριακών εγκαταστάσεων της Αιτήτριας, επί της οδού Σπύρου Κυπριανού 17, Τ.Τ 4193, στη Βιομηχανική Περιοχή Ύψωνα, στον Άγιο Σίλα,, μέχρι της αποπερατώσεως της υπό κρίση Αίτησης Ακύρωσης της Απόφασης της Διοίκησης και/ ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου.
Β. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία, ήθελε θεωρήσει ως ορθή, δίκαιη και εύλογη το Σεβαστό Δικαστήριο.»
Η αιτήτρια, μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό εκδίκαση αίτηση, ισχυρίζεται εν πολλοίς ότι προκύπτει έκδηλη παρανομία λόγω έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης «στη βάση του Άρθρου 28(5) του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972, που αφορά σε χορήγηση πολεοδομικής άδειας για πολεοδομική ανάπτυξη ίση ή μεγαλύτερη των 100 οικιστικών μονάδων αντί στη βάση άλλης οικοδομικής ανάπτυξης».
Η πλευρά τόσο των Καθ’ ων η αίτηση όσο και του ενδιαφερόμενου μέρους, με τις ενστάσεις που υπέβαλαν επί της υπό εκδίκαση αίτησης και τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν την ένσταση, μεταξύ άλλων λόγω ένστασης εγείρουν προδικαστικές ενστάσεις περί έλλειψης εννόμου συμφέροντος της αιτήτριας να εγείρει και να προωθεί την παρούσα αίτηση ακύρωσης καθώς και περί εκπρόθεσμης καταχώρησής της. Επιπλέον, ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι δεν υφίσταται ούτε έκδηλη παρανομία ούτε ανεπανόρθωτη ζημία απορρίπτοντας όλους τους ισχυρισμούς της αιτήτριας. Μεταξύ, δε, των θέσεων των Καθ’ ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου μέρους είναι και η εισήγηση ότι το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει την άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, καθώς και ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας άπτονται της ουσίας της κυρίως υπόθεσης και ότι η αιτήτρια επιδιώκει παρέκκλιση της δικαστικής διαδικασίας.
Επιπρόσθετα, με τη γραπτή αγόρευση των Καθ’ ων η αίτηση επί της υπό εκδίκαση αίτησης, προβάλλεται ως επιπλέον προδικαστικό ζήτημα ότι η υπό εκδίκαση αίτηση είναι απορριπτέα εκ προοιμίου ως απαράδεκτη καθότι εκφεύγει της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, δεδομένου ότι επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος αναστολής εργασιών και όχι της προσβαλλόμενης με την παρούσα αίτηση ακύρωσης πράξης. Επισημαίνεται εδώ ότι, σε ερώτηση του Δικαστηρίου επί τούτου κατά την ακρόαση της υπό εκδίκαση αίτησης, η πλευρά της αιτήτριας δεν τοποθετήθηκε συγκεκριμένα αλλά ανέφερε ότι το θέμα προκύπτει από το αιτητικό της υπό εκδίκαση αίτησης υιοθετώντας το περιεχόμενο της γραπτής της αγόρευσης επί της υπό εκδίκαση αίτησης.
Κατά λογική προτεραιότητα, προέχει η εξέταση του παραδεκτού της υπό εκδίκασης αίτησης, στη συνέχεια, των προδικαστικών ζητημάτων που τέθηκαν αναφορικά με το έννομο συμφέρον της αιτήτριας και το εκπρόθεσμο της αίτησης ακύρωσης και, ακολούθως, η εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και των λόγων ένστασης που προβάλλονται εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου μέρους.
Εξετάζοντας το ζήτημα του παραδεκτού τής υπό εκδίκαση αίτησης, παρατηρείται ότι η αιτήτρια δεν επιδιώκει την έκδοση δικαστικού διατάγματος αναστολής της προσβαλλόμενης πράξης αλλά επιζητά παρεμπίπτον διάταγμα «με το οποίο να αναστέλλονται οι εργασίες που λαμβάνουν χώρα εκ μέρους του Ενδιαφερόμενου Μέρους, […]».
Στο έντυπο δε της υπό εκδίκασης αίτησης, αναφέρονται ως λόγοι για την καταχώρησή της μονομερώς τα ακόλουθα:
«Η παρούσα Αίτηση επιχειρεί να αναστείλει άμεσα και κατεπειγόντως τις εργασίες εγκατάστασης νέας γραμμής εναέριας μεταφοράς 132KV/ τερματικού πυλώνα εκ μέρους του Ενδιαφερόμενου Μέρους – Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, σε εφαπτόμενο προς τις εγκαταστάσεις της Αιτήτριας ακίνητο, οι οποίες έχουν ήδη αρχίσει.»
Επίσης, στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης, που συνοδεύει την υπό εκδίκαση αίτηση, αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
«[…] εξαιτείται η αναστολή της απόφασης του Ενδιαφερόμενου μέρους να εγκαταστήσει τον υπό αναφορά τερματικό πυλώνα, […].»
Καθίσταται, λοιπόν, σαφές ότι με την υπό εκδίκαση αίτηση δεν επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος αναστολής της προσβαλλόμενης με την αίτηση ακύρωσης πράξης αλλά επιδιώκεται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται το ενδιαφερόμενο μέρος (και όχι οι Καθ’ ων η αίτηση) να αναστείλει τις εργασίες που διεκπεραιώνει στη βάση της προσβαλλόμενης με την αίτηση ακύρωσης πράξης αλλά και των σχετικών προηγούμενων διοικητικών πράξεων αδειοδότησης της συγκεκριμένης ανάπτυξης. Θα μπορούσε δε να λεχθεί ότι η υπό εκδίκαση αίτηση και το επιδιωκόμενο διάταγμα παραπέμπουν σε διαδικασίες που εμπίπτουν στη σφαίρα του Ιδιωτικού Δικαίου και όχι στον χώρο του Διοικητικού Δικαίου.
Όπως έχει επισημανθεί στην πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου στην Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου αρ. 14/2026, Φαίδωνας Φαίδωνος v. Υπουργού Εσωτερικών, ημερομηνίας 10/06/2026:
«[…] το προσωρινό διάταγμα αναστολής διοικητικής πράξης στο χώρο του διοικητικού δικαίου διαφέρει από το αντίστοιχο του ιδιωτικού δικαίου και συνεπώς οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν. 14/60, έχει κριθεί ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής (βλ. Moyo and Another v. The Republic (1988) 3 CLR 970, 984).»
Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου κάτω από το Άρθρο 146 του Συντάγματος είναι αναθεωρητική – ακυρωτική. Η αίτηση ακυρώσεως δεν είναι καταψηφιστική αγωγή. Με βάση την παράγραφο 4 του Άρθρου 146, το Δικαστήριο δεν δύναται να απαγγέλλει υποχρέωση της διοικητικής αρχής για έκδοση ορισμένης πράξης, πολλώ δε μάλλον του ενδιαφερόμενου μέρους για συγκεκριμένη πράξη ή ενέργεια ή παύση ή παράλειψη, αλλά εκδίδει δηλωτική, ακυρωτική απόφαση, ή απορρίπτει την αίτηση ακυρώσεως (απόφαση του (τότε) Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Hellenic Petroleum Cyprus Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 3 ΑΑΔ 602 και στην Υπόθεση αρ. 98/2014, Πρόδρομος Α. Σέργη ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, ημερομηνίας 05/03/2014).
Συνεπώς, το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία έκδοσης διατάγματος, ως επιζητείται με την υπό εκδίκαση αίτηση, ούτε έχει τη δυνατότητα να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται το ενδιαφερόμενο μέρος να αναστείλει εργασίες, στις οποίες προβαίνει έχοντας ως νομικό υπόβαθρο την προσβαλλόμενη πράξη αλλά και προηγουμένως εκδοθείσες διοικητικές πράξεις. Το ακυρωτικό Δικαστήριο δεν δύναται να διατάξει ούτε τη Διοίκηση ούτε το ενδιαφερόμενο μέρος να αναστείλει οποιεσδήποτε εργασίες ή ενέργειες, παρά μόνο δύναται να εκδώσει διάταγμα αναστέλλοντας την προσβαλλόμενη με την αίτηση ακύρωσης πράξη, νοουμένου ότι ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοσή του.
Ως εκ τούτου, η υπό εκδίκαση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθότι, με το αιτητικό της, επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος αναστολής εργασιών εναντίον του ενδιαφερόμενου μέρους, με αποτέλεσμα να μην εμπίπτει στη δικαιοδοσία του ακυρωτικού Διοικητικού Δικαστηρίου. Το ακυρωτικό Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία προς έκδοση μιας τέτοιας διαταγής, ως επιζητείται, και συνεπώς, η υπό εκδίκαση αίτηση είναι απαράδεκτη καθώς εκφεύγει της δικαιοδοσίας του παρόντος αναθεωρητικού Δικαστηρίου κατά την εξέταση αιτήσεων προς έκδοση προσωρινών διαταγμάτων (Χρίστος Ιωσηφίδης ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου - ΡΙΚ (2003) 3 ΑΑΔ 213).
Το Διοικητικό Εφετείο στην πρόσφατη απόφασή του στην Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου αρ. 14/2026, Φαίδωνας Φαίδωνος v. Υπουργού Εσωτερικών, ημερομηνίας 10/06/2026 (ανωτέρω) ανέφερε ότι τέτοιο διάταγμα έχει παρακολουθητικό χαρακτήρα και μόνο σε συνάρτηση με την προσβαλλόμενη πράξη σε εκκρεμή προσφυγή είναι παραδεκτή αίτηση για προσωρινό διάταγμα, το αντικείμενο της οποίας μπορεί να είναι μόνο η αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης.
Επίσης, στην απόφαση του (τότε) Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστούδιας ν. Δημοκρατίας (1989) 3 Α.Α.Δ. 650 κρίθηκε ότι δεν μπορεί να ανασταλεί πράξη που δεν αποτελεί αντικείμενο της αίτησης ακύρωσης, και στην Υπόθεση αρ. 633/2009, Άννα – Μαρία Παναγιώτου Φούτρου v. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 29/06/2010, ανάλογο ζήτημα κρίθηκε από το (τότε) Ανώτατο Δικαστήριο ως ακολούθως:
«[…] δεν μπορεί να υπάρξει διάταγμα για διαφοροποίηση του σημερινού status quo στο κτήμα της αιτήτριας, εάν δεν ανασταλεί ταυτόχρονα και το αποτέλεσμα της διοικητικής πράξης, αναστολή που στην ουσία δεν ζητείται. Το ζητούμενο διάταγμα όπως έχει διατυπωθεί είναι φανερά λανθασμένο διότι είναι ως να ζητείτο απαγορευτικό διάταγμα στο αστικό δίκαιο, εξ ου και η αίτηση της αιτήτριας βασίζεται και στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60, το οποίο βεβαίως καμιά σχέση δεν έχει με τη δυνατότητα έκδοσης προσωρινού μέτρου στο διοικητικό δίκαιο. Από αυτό και μόνο το γεγονός, η αίτηση είναι απορριπτέα.»
Στην παρούσα περίπτωση, με την υπό εκδίκαση αίτηση, επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος αναστολής εργασιών, εργασίες οι οποίες δεν αποτελούν, ούτε θα μπορούσαν να αποτελούν, αντικείμενο αίτησης ακύρωσης δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, και δεν επιζητείται η έκδοση διατάγματος αναστολής της προσβαλλόμενης με την αίτηση ακύρωσης πράξης, γεγονός που καθιστά αναπόφευκτα την υπό εκδίκαση αίτηση απορριπτέα ως απαράδεκτη.
Βάσει όλων των πιο πάνω, δεν παρέχεται οποιοδήποτε περιθώριο για την επιτυχία της υπό εκδίκαση ενδιάμεσης αίτησης ούτε για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, χωρίς να είναι αναγκαίο να απασχολήσουν περαιτέρω το Δικαστήριο οι υπόλοιπες αιτιάσεις που προβλήθηκαν εκ μέρους των διαδίκων και χωρίς να εξετάζεται στο παρόν ενδιάμεσο στάδιο το ζήτημα του εννόμου συμφέροντος της αιτήτριας και του εκπροθέσμου της αίτησης ακύρωσης, ζητήματα τα οποία παραμένουν προς εξέταση κατά την εκδίκαση της κυρίως υπόθεσης.
Για τους πιο πάνω λόγους, η ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 15/07/2026 απορρίπτεται ως απαράδεκτη με €700 έξοδα υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. Καμία διαταγή ως προς τα έξοδα μεταξύ αιτήτριας και ενδιαφερόμενου μέρους.
Η κυρίως υπόθεση ορίζεται για οδηγίες στις 13 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 8.30 πμ.
Στ. Μαξούτη, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο