ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 2306/23

22 Δεκεμβρίου, 2025

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

A.S.

Αιτητού,

και

            Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

Γ. Βασιλόπουλος (κος.), Δικηγόρος για τον Αιτητή

Ρ. Χαραλάμπους  (κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Aιτητής με την παρούσα προσφυγή αιτείται την έκδοση απόφασης από το παρόν Δικαστήριο με την οποία να κηρύσσεται άκυρη, παράνομη και στερούμενη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος, η απόφαση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 27.6.2023, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, καθότι κρίθηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023. Αιτείται εξάλλου την αναγνώριση/χορήγηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από το Αφγανιστάν. Περί τις 24.4.2023 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας, αφού προηγουμένως εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία, και στις 10.5.2023, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στον Αιτητή από λειτουργό. Ακολούθως, υποβλήθηκε Έκθεση/ Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: o Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης για διεθνή προστασία, η οποία εγκρίθηκε στις 27.6.2023 από τον Προϊστάμενο. Στις 14.7.2023, η εν λόγω απορριπτική απόφαση, η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής, κοινοποιήθηκε στον Αιτητή.

2.             Κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ο Αιτητής δια του συνηγόρου του απέσυρε τον ισχυρισμό περί αναρμοδιότητας, προωθώντας μόνο τους ισχυρισμούς περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας και περί πλάνης.

3.             Ειδικότερα, ο Αιτητής προωθεί ότι ο Προϊστάμενος κατέληξε σε εσφαλμένα συμπεράσματα βασιζόμενος σε τυποποιημένα έντυπα συνεντεύξεων-απαντήσεων και στη βάση τυποποιημένων εκθέσεων- εισηγήσεων. Υποστηρίζει ότι η εργασία του θα έπρεπε να απομονωθεί ως αυτοτελής ουσιώδης ισχυρισμός και να τύχει αυτοτελούς αξιολόγησης από τους Καθ’ων η αίτηση. Παρατίθενται στο σώμα της γραπτής αγόρευσης διαδικτυακοί σύνδεσμοι – εξωτερικές πηγές πληροφόρησης από τη χώρα του Αιτητή, σύμφωνα με τις οποίες υποστηρίζεται ότι οι εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης στοχοποιούνται από την de facto κυβέρνηση των Ταλιμπάν και ως εκ τούτου αποτελούν ιδιαίτερη κοινωνικά ομάδα.  Προωθεί ότι οι Καθ’ων η αίτηση δεν έλαβαν υπόψη το ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε ο ίδιος στην Υπηρεσία Ασύλου μετά την συνέντευξη του προς επίρρωση του ισχυρισμού του περί της επαγγελματικής του ιδιότητας. Προβάλλεται, επίσης, ότι η συνέντευξη διεξήχθη σε σύντομο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα ο Αιτητής να μην έχει επαρκή χρόνο για να αναπτύξει πλήρως τους ισχυρισμούς του. 

4.             Από την πλευρά τους οι Καθ΄ων η αίτηση  αντιτάσσουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ΄ ων η αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, καθώς και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Είναι η θέση των Καθ’ ων η αίτηση ότι η γραπτή αγόρευση του Αιτητή περιλαμβάνει γενικούς ισχυρισμούς και θεωρητικές αναφορές στο δίκαιο, χωρίς να διατυπώνονται σαφείς και διακριτοί λόγοι ακύρωσης, οι οποίοι να συνοδεύονται από επαρκή αιτιολογία ή παραπομπή σε συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία του διοικητικού φακέλου. Περαιτέρω, υποστηρίζουν ότι στη γραπτή αγόρευση του Αιτητή δεν παρατίθεται κατάλογος των σχετικών πηγών πληροφόρησης από τη χώρα καταγωγής, ούτε αυτές παραπέμπουν σε συγκεκριμένα αποσπάσματα, ενώ επιπλέον δεν είναι επίκαιρες, κατά παράβαση των περί Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 (3/2019). Υποβάλλουν ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών που θεμελιώνουν το αίτημα του για παροχή διεθνούς προστασίας το φέρει ο ίδιος ο Αιτητής, ο οποίος δεν κατάφερε να το αποσείσει και να αποδείξει βάσιμο λόγο δίωξης για κάποιο από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου. Ειδικότερα, προωθούν ότι ο Αιτητής δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει την ισχυριζόμενη δίωξη του, ενώ δεν συνέδεσε κανένα στοιχείο του προφίλ του (ακόμη και αυτό του εικονολήπτη) με τον ισχυρισμό του ότι οι δημοσιογράφοι διώκονται στην χώρα του. Μάλιστα ο Αιτητής εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του αεροπορικώς κάνοντας χρήση τουριστικής βίζας, το οποίο αποδεικνύει ότι επρόκειτο για άτομο χαμηλού προφίλ στη χώρα του.

5.             Κατά την απαντητική του αγόρευση, ο συνήγορος του Αιτητή υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της γραπτής του αγόρευσης.

Το νομικό πλαίσιο

6.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

 

7.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας  από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ΄ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

8.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως (Αρ. 2) του 2025 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

 

9.             Το άρθρο 3 των περί  Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: o περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

10.          Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

 

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

 

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

 

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

 

 

11.          Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατάληξη

12.          Ως προς τον προωθούμενους λόγους προσφυγής και ανεξάρτητα της προβολής από τους Καθ’ ων η αίτηση του ισχυρισμού περί απαραδέκτου των υπό αναφορά λόγων προσφυγής λόγω μη επαρκούς εξειδίκευσης, κρίνεται ότι το παρόν Δικαστήριο υπό το φως της ημεδαπής νομολογίας (βλ. Μαρία Ευθυμίου ν. Ε.Δ.Υ., (1997) 3 ΑΑΔ 281, 14.7.1997), και δεδομένης της έκτασης του ελέγχου που ασκεί επί της επίδικης πράξης (βλ. άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας, το οποίο μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη το άρθρο 46 της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ), υπό το φως του άρθρου 46 της Οδηγία 2013/32/EE όπως ερμηνεύτηκε από το ΔΕΕ (βλ. απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 4 Οκτωβρίου 2024, CV, C-406/22,  σκέψεις 84 έως 96, απόφαση στην Έφεση κατά απόφασης του ΔΔΔΠ αρ. 12/2025, Δημοκρατίας ν. Β.Α., ημερομηνίας 18.12.2025) ως προς την έκταση του ελέγχου που οφείλει να διενεργεί επί απορριπτικής απόφασης επί αιτήσεως διεθνούς προστασίας, δεν μπορεί παρά να εξετάσει στη βάση των ενώπιόν του δεδομένων πλήρως και ex nunc τα πραγματικά και νομικά ζητήματα που άπτονται της αίτησή του Αιτητή για διεθνή προστασία.

 

13.          Σε κάθε περίπτωση, είναι κρίσιμο και απαραίτητο να καταστεί αντιληπτό, ότι η δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στο λυσιτελές της προβολής των λόγων προσφυγής. Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται ανωτέρω, το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο ουσίας δικάζει την υπόθεση που άγεται ενώπιον του εξ υπαρχής, κατά το νόμο και κατά την ουσία, δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά προχωρεί παραπέρα και εξετάζει και την ουσιαστική της ορθότητα. (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024)Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Η έκταση του ελέγχου που ασκεί το παρόν Δικαστήριο και οι εξουσίες που απορρέουν από το άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου καθιστούν αλυσιτελή την προβολή υποπεριπτώσεων λόγων προσφυγής π.χ. έλλειψη δέουσας έρευνας, και αιτιολογίας, πλάνης και ορισμένες διαδικαστικές πλημμέλειες κατά την έκδοση της επίδικης πράξης. Εν προκειμένω, ο Αιτητής, εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14^ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2^η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552].

14.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αιτητή καθ’ όλη τη διαδικασία εξέτασης της αίτησής του, επισημαίνω συναφώς τα ακόλουθα: Από το έντυπο της αίτησής του για διεθνή προστασία προκύπτει ότι ο Αιτητής ανέφερε ως κύριο λόγο εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του τον φόβο για τη ζωή του, καθότι, όπως δήλωσε, στο Αφγανιστάν «τους σταματούν» και δεν απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα. Περαιτέρω, κατέγραψε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει τις σπουδές του, ενώ ως τρίτο λόγο εξόδου του από τη χώρα ανέφερε ότι, για μικρό χρονικό διάστημα, εργαζόταν σε τηλεοπτικό σταθμό (βλ. ερ. 1 του διοικητικού φακέλου, στο εξής: Δ.Φ.).

15.          Κατά το κρίσιμο στάδιο της συνέντευξης, ο Αιτητής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ανέφερε ότι γεννήθηκε το 2000 στην πόλη Wattpur της περιφέρειας Kunar, και από την ηλικία του ενός έτους βρισκόταν στην περιοχή Mazar I Sharif, περιοχή η οποία αποτελεί τον τελευταίο τόπο διαμονής του, προτού εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ωστόσο, παρά την επιθυμία του να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό δεν το κατόρθωσε λόγω της πτώσης της κυβέρνησης. Μητρική του γλώσσα είναι η pashto, ομιλεί την dari και urdu και μερικώς την αγγλική. Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, ο Αιτητής ανέφερε ότι είναι άγαμος και άτεκνος. Οι γονείς του μαζί με τα εννιά αδέρφια του βρίσκονται όλοι στην περιοχή Mazar I Sharif και με τους οποίους ο Αιτητής δήλωσε ότι διατηρεί επικοινωνία. Ο Αιτητής στην χώρα του εργαζόταν ως εικονολήπτης για λίγο χρονικό διάστημα, ήτοι περίπου από τον Μάιο 2021 έως τον Σεπτέμβριο 2021 εξαιτίας της πτώσης της κυβέρνησης, αφού το κανάλι σταμάτησε την λειτουργία του. Ανέφερε ότι εργαζόταν στο κανάλι MITRA στην περιοχή Mazar I Sharif.  Σε σχέση με τα καθήκοντά του, δήλωσε ότι εργαζόταν στο στούντιο και, κάποιες φορές, κάλυπτε εξωτερικά ρεπορτάζ, όπως συνεντεύξεις με πολίτες σχετικά με την κυβέρνηση ή άλλα θέματα.  Ως προς το θρήσκευμα δήλωσε σουνίτης μουσουλμάνος.

16.          Εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του στις 6.3.2022, μετέβη οδικώς στο Ιράν με χρήση τουριστικής βίζας και από εκεί ταξίδεψε αεροπορικώς στην Κωνσταντινούπολη, και εν συνεχεία εισήλθε αεροπορικώς στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση περιοχές της Δημοκρατίας, όπου διέμεινε για ένα έτος, έως τις 2.4.2023.

17.          Ερωτηθείς για ποιους λόγους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής κατά την ελεύθερή του αφήγηση, αναφέρθηκε σε τρεις λόγους. Ως πρώτο λόγο υπέδειξε την επιθυμία του να συνεχίσει τις σπουδές του. Εν συνεχεία, αναφέρθηκε στον κίνδυνο που διατρέχουν οι δημοσιογράφοι. Συνέχισε ότι εάν γνώριζαν ότι ο ίδιος εργάζονταν με δημοσιογράφους θα τον έβαζαν στη φυλακή θα τον συνελλάμβαναν. Προσέθεσε ότι όταν οι Ταλιμπάν ανέλαβαν την εξουσία, βασάνισαν και ξυλοφόρτωσαν συναδέλφους του ή προέβησαν σε συλλήψεις εναντίον τους. Επίσης, αναφέρθηκε στους περιορισμούς στις ελευθερίες και τα δικαιώματα που έχουν επιβάλλει οι Ταλιμπάν, αναφερόμενος στην διακοπή της λειτουργίας των πανεπιστημίων μετά την πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης και στους περιορισμούς στην ένδυση και την εξωτερική εμφάνιση.

18.          Στη συνέχεια, όταν ο Αιτητής κλήθηκε να αποκριθεί εάν συνέβη κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη χώρα του τη δεδομένη χρονική στιγμή, δήλωσε ότι δεν είχε συμβεί κάτι συγκεκριμένο. Ανέφερε, ωστόσο, ότι συνάδελφοί του είχαν ξυλοκοπηθεί και τόνισε ότι ο κύριος λόγος που τον έκανε να εγκαταλείψει την χώρα είναι ότι δεν υπήρχε μέλλον εκεί και ότι ο ίδιος δεν αισθανόταν ασφαλής σε αυτή. Ερωτηθείς τι πιστεύει ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του δήλωσε ότι πιθανότατα δεν θα του συμβεί κάτι.

19.          Διευκρινιστικής φύσεως ερωτήματα υποβλήθηκαν στον Αιτητή αναφορικά με τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Balkh, το εκπαιδευτικό σύστημα σήμερα στο Αφγανιστάν, τους περιορισμούς που επιβάλλονται στους πολίτες και τον αντίκτυπο τους. Ειδικότερα, δήλωσε ότι φοίτησε για τέσσερις μήνες στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της επαρχίας Balkh,  φοίτηση την οποία διέκοψε το 2020 λόγω της πανδημίας Covid. Στη συνέχεια, με την πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης, τα πανεπιστήμια έκλεισαν και ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να συνεχίσει. Ως προς τις συνθήκες διαβίωσης της οικογένειάς του, δήλωσε ότι αναγκάστηκαν να κλείσουν το εργοστάσιο που διατηρούσαν, λόγω της πτώσης των πωλήσεων υπό τη νέα κυβέρνηση, και να αγοράσουν ένα φορτηγό, το οποίο λειτουργούν ορισμένα από τα αδέλφια του. Ωστόσο, δεν είναι ικανοποιημένοι με την κατάσταση αυτή.

20.          Αναφερόμενος ο Αιτητής στους περιορισμούς των δικαιωμάτων και στον τρόπο με τον οποίο αυτοί επηρέασαν τη ζωή του, δήλωσε ότι έμεινε χωρίς εργασία, ότι τις πρώτες ημέρες υπό τη νέα κυβέρνηση δεν έβγαινε συχνά από το σπίτι και παρέμενε μέσα, καθώς και ότι υπήρχαν ελάχιστες ευκαιρίες απασχόλησης, γεγονός που προκαλούσε γενικό άγχος στη ζωή τους. Ερωτηθείς σχετικά με το δίκτυο στο οποίο εργαζόταν, δήλωσε ότι μετά την πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης συνελήφθησαν ορισμένοι συνάδελφοί του, μεταξύ των οποίων και ο διευθυντής του δικτύου, και ότι για δύο εβδομάδες δεν πήγαιναν στην εργασία τους. Στη συνέχεια, κάποιοι συνάδελφοί του τον ενημέρωσαν ότι το γραφείο ήταν κλειστό, κάτι που διαπίστωσε και ο ίδιος όταν πήγε από εκεί. Δεν γνωρίζει εάν το εν λόγω δίκτυο λειτουργεί σήμερα. Διευκρίνισε ότι δεν έχει δεχθεί ποτέ απειλές από τους Ταλιμπάν. Αναφέρθηκε μόνο σε ένα περιστατικό, κατά το οποίο ένας συνάδελφός του μετέβη στο γραφείο και οι Ταλιμπάν, αφού του είπαν ότι ήταν κλειστό, τον χτύπησαν.

21.          Τέλος, ερωτηθείς εάν θα μπορούσε να επιστρέψει στην χώρα του και να διαμείνει σε άλλη περιοχή, ο Αιτητής αποκρίθηκε αρνητικά. Δήλωσε ότι  η συμπεριφορά των Ταλιμπάν είναι παντού η ίδια και ότι παντού υπάρχει κίνδυνος. Δήλωσε ότι σε περίπτωση που βρει εργασία σε άλλη περιοχή στην χώρα του, θα πήγαινε, όμως, δεν επιθυμεί να διαμείνει για όλη του την ζωή εκτός της επαρχίας της οποίας μεγάλωσε.

22.          Αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση διέκριναν τρεις  ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αναφορικά με τη ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του Αιτητή, ο δεύτερος αναφορικά με τις δηλώσεις του ότι επιθυμούσε να συνεχίσει τις σπουδές του και ο τρίτος αναφορικά με τις δηλώσεις του ότι δεν είχε δικαιώματα στη χώρα καταγωγής του και δεν αισθάνεται ασφαλής. Ο μεν πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, καθώς οι δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκαν ως ικανοποιητικές και σε συμφωνία με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης καθώς και με τα έγγραφα που προσκόμισε.

23.          Ο δε δεύτερος  ισχυρισμός ωστόσο, έτυχε απόρριψης καθώς κρίθηκε ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή ήταν αόριστοι, ότι υπέπεσε σε αντιφάσεις και ασυνέπειες.  Ειδικότερα, υπέπεσε σε αντιφάσεις σχετικά με τη φοίτησή του στο Πανεπιστήμιο της επαρχίας Balkh. Συγκεκριμένα, όταν ρωτήθηκε αρχικά εάν, μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής του το 2018, συνέχισε τις σπουδές στο πανεπιστήμιο, απάντησε αρνητικά, επικαλούμενος ότι επιθυμούσε να σπουδάσει στο εξωτερικό, αλλά δεν ήταν σε θέση να εκδώσει τη σχετική βίζα. Σε άλλο σημείο, όμως, δήλωσε ότι είχε συμμετάσχει σε εξετάσεις, είχε εισαχθεί στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ότι οι σπουδές του διακόπηκαν λόγω της πανδημίας Covid, ενώ στη συνέχεια άλλαξε η κυβέρνηση. Όταν κλήθηκε να επεξηγήσει την ανωτέρω αντίφαση στους ισχυρισμούς του, απάντησε με έλλειψη συνοχής ότι αυτό συνέβη το 2020 στο Πανεπιστήμιο Balkh. Ούτε ήταν σε θέση να συγκεκριμενοποιήσει επαρκώς την απάντησή του όταν κλήθηκε να περιγράψει το ισχύον εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα του, ενώ θα αναμενόταν να μπορεί να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του σημερινού εκπαιδευτικού συστήματος. Επισημάνθηκε, τέλος, ότι ο Αιτητής φοίτησε για ένα έτος στο τμήμα Μηχανικής Αυτοκινήτων σε πανεπιστήμιο στις κατεχόμενες περιοχές, το οποίο σταμάτησε λόγω οικονομικών δυσχερειών και εν συνεχεία μετέβη στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές.  Κατά την αξιολόγηση της εξωτερικής αξιοπιστίας του εν λόγω ισχυρισμού, οι Καθ΄ων εντόπισαν πληροφορίες που αφορούν την επαναλειτουργία των Πανεπιστημίων στο Αφγανιστάν για τους άρρενες φοιτητές και την απαγόρευση φοίτησης για τις γυναίκες. Ενόψει της μη θεμελιωθείσας εσωτερικής αξιοπιστίας, ο υπό κρίση ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολο του.

24.          Αναφορικά με τον  τρίτο  ισχυρισμό, σε σχέση με το ότι ο Αιτητής δεν έχει δικαιώματα στη χώρα καταγωγής και για τον λόγο αυτό δεν αισθάνεται ασφαλής κρίθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση ότι οι δηλώσεις του ήταν αόριστες και γενικόλογες. Δεν παρείχε πληροφορίες  και λεπτομέρειες σχετικά με τους περιορισμούς τους οποίους επιβάλουν οι Ταλιμπάν και τις συνέπειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ούτε και λεπτομέρειες σχετικά με το κλείσιμο του καναλιού στο οποίο εργαζόταν, ενώ αναμενόταν ευλόγως να παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με την οικογένεια, την εργασία  και τις αλλαγές τις οποίες βίωσε  εξαιτίας των οποίων δεν αισθανόταν ασφάλεια. Παρά το ότι εντοπίστηκαν πληροφορίες που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του καναλιού στο οποίο εργαζόταν(αν και δεν βρέθηκαν πληροφορίες για το εάν λειτουργεί ακόμα), την δράση και παρουσία  των Ταλιμπάν, εντούτοις ο ισχυρισμός του Αιτητή δεν έγινε αποδεκτός λόγω έλλειψης εσωτερικής αξιοπιστίας.

25.          Στη βάση του μόνου αποδεκτού ισχυρισμού του Αιτητή, τα στοιχεία του προφίλ του την ταυτότητα, καθώς και λαμβανομένων υπόψη πληροφοριών αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο διαμονής του κρίθηκε ότι υπάρχει καταρχήν εύλογη πιθανότητα ο Αιτητής να εκτεθεί σε συνθήκες οι οποίες ισοδυναμούν με δίωξη ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη Mazar e Sharif. 

26.          Προχωρώντας τέλος, στη νομική ανάλυση, οι Καθ' ων η αίτηση διαπιστώνουν ότι δεν προκύπτει βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά ούτε συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 19(2) του περί Προσφύγων Νόμου.

 

27.          Κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία ο Αιτητής δήλωσε ερωτηθείς τα ακόλουθα: Ως προς την οικογένειά του, επιβεβαίωσε ότι διατηρεί επικοινωνία με τα μέλη της οικογένειάς του που βρίσκονται στο Αφγανιστάν, ήτοι τους τέσσερις αδελφούς του, τις τρεις αδελφές του και τους γονείς του, ενώ δύο αδελφοί του βρίσκονται στο Πακιστάν. Αναφορικά με τον τόπο διαμονής και το επάγγελμά του, δήλωσε ότι, ενώ σπούδαζε, εργαζόταν ως εικονολήπτης σε μέσο ενημέρωσης με την επωνυμία Mitra TV και ότι, όταν άρχισε να εργάζεται εκεί, διέμενε μόνος του. Σε σχέση με τα καθήκοντά του, ανέφερε ότι κυρίως εργαζόταν πίσω από τις κάμερες, στο στούντιο του καναλιού, ενώ μετέφραζε τις ειδήσεις στη γλώσσα Pashto και συχνά συμμετείχε σε εξωτερικά ρεπορτάζ, καλύπτοντας διάφορα θέματα, όπως θρησκευτικά και κοινωνικά. Δήλωσε ότι το κανάλι διέθετε στούντιο τόσο στη Mazar-e-Sharif όσο και στην Kabul. Προσέθεσε ότι το κανάλι είχε γενικό περιεχόμενο (αθλητικά, παιδικό πρόγραμμα), πλην όμως, επειδή ο ιδιοκτήτης του ήταν δήμαρχος της πόλης, το περιεχόμενό του ήταν φιλικό προς την προηγούμενη κυβέρνηση. Κληθείς να επεξηγήσει πότε ξεκίνησε την εργασία του στο κανάλι, αποσαφήνισε ότι άρχισε το 2020 και ότι εργάστηκε συνολικά περίπου έναν χρόνο, συμπεριλαμβανομένης μιας τρίμηνης περιόδου πριν καταστεί μόνιμος εργαζόμενος.

 

28.          Ερωτηθείς εάν είχε συμβεί οτιδήποτε στο κανάλι πριν από την άνοδο των Ταλιμπάν στην εξουσία, δήλωσε, για πρώτη φορά, ότι πέντε έως έξι μήνες μετά την ανατροπή της προηγούμενης κυβέρνησης, οι Ταλιμπάν απέστειλαν επιστολές στο κανάλι, απειλώντας ότι, εάν συνέχιζε τη λειτουργία του, θα τους σκότωναν όλους. Ως προς την αντίδραση του διευθυντή, ο Αιτητής αρχικώς, κατά την ακροαματική διαδικασία της 14.11.2025 ανέφερε ότι ο διευθυντής τους καθησύχασε και τους ζήτησε να συνεχίσουν την εργασία τους, με τον ίδιο να προσέρχεται στην εργασία του χάρη στην προσωπική ασφάλεια και τη μεταφορά που είχε εξασφαλιστεί από το κανάλι. Αντιθέτως, κατά την ακροαματική διαδικασία της 4.12.2025 δήλωσε ότι ο διευθυντής τους ζήτησε να κλείσουν το κανάλι, να σταματήσουν τα προγράμματα, ιδίως τα κοινωνικά και θρησκευτικά, και να μην μεταδίδονται αρνητικές ειδήσεις για τους Ταλιμπάν.

 

29.          Ο Αιτητής συνέχισε δηλώνοντας ότι την ημέρα κατά την οποία οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την πόλη, το βράδυ εισήλθαν και κατέλαβαν τα γραφεία του καναλιού. Ο ίδιος, κατά τον χρόνο εκείνο, βρισκόταν στο σπίτι που του είχε παραχωρηθεί από το κανάλι. Ανέφερε ότι σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι εγκατέλειψαν το κανάλι πριν αυτό καταληφθεί από τους Ταλιμπάν, ενώ ορισμένοι παρέμειναν για να συλλέξουν κάποια αντικείμενα. Δήλωσε ότι ενημερώθηκε από συνάδελφό του, ονόματι «J», ότι το κανάλι είχε κλείσει και ότι μερικοί συνάδελφοι συνελήφθησαν, κάποιοι εντός του καναλιού και άλλοι ενώ προσπαθούσαν να μεταβούν στις οικίες τους. Τα άτομα αυτά ανέρχονταν περίπου σε έξι έως επτά, μεταξύ των οποίων δύο φύλακες και ένας υπεύθυνος προγραμμάτων. Προσέθεσε ότι ο διευθυντής και ο ιδιοκτήτης του καναλιού αναχώρησαν για το Ουζμπεκιστάν.

 

30.          Μετά το κλείσιμο του καναλιού, ο Αιτητής δήλωσε ότι κρύφτηκε για έναν μήνα στη Mazar-i-Sharif, σε οικία συγγενή του, και στη συνέχεια προσπάθησε να αναχωρήσει από τη χώρα. Σε άλλο σημείο, δήλωσε ότι κατά την περίοδο έως τον Μάρτιο 2022, οπότε και εγκατέλειψε τη χώρα, κρυβόταν σε οικία φίλου του, πλην όμως πηγαινοερχόταν στην Kabul για τη διεκπεραίωση των απαραίτητων εγγράφων και πραγματοποιούσε περιστασιακές εργασίες προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα. Δήλωσε ότι ο ίδιος δεν απειλήθηκε ποτέ προσωπικά από τους Ταλιμπάν, ωστόσο αυτοί απείλησαν την οικογένειά του, στο πλαίσιο προσπαθειών εντοπισμού του.

 

31.          Κληθείς από το Δικαστήριο να εξηγήσει πώς οι Ταλιμπάν γνώριζαν την επαγγελματική του ιδιότητα ως εικονολήπτη, δήλωσε ότι ήταν γνωστός στην πόλη λόγω των συχνών μετακινήσεών του, καθώς και ότι άτομα που σχετίζονταν με τους Ταλιμπάν γνώριζαν ποιος εργαζόταν σε ποιο κανάλι. Ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, για πρώτη φορά, ότι οι Ταλιμπάν, επτά έως οκτώ ημέρες μετά την κατάληψη της πόλης, επισκέφθηκαν το πατρικό του σπίτι, απείλησαν και ξυλοκόπησαν τους γονείς του και κράτησαν τον αδελφό του για δύο ημέρες, τον οποίο απελευθέρωσαν κατόπιν καταβολής χρημάτων από τον πατέρα του. Σε σχέση με το εν λόγω περιστατικό, ο Αιτητής, κατά τη δικάσιμο της 14.11.2025, το τοποθέτησε χρονικά κατά την έξοδό του από τη χώρα. Περαιτέρω, κατά τη δικάσιμο της 4.12.2025 δήλωσε ότι, κατά την επίσκεψη των Ταλιμπάν, δύο αδελφοί του χτυπήθηκαν και δέχθηκαν απειλές θανάτου σε περίπτωση που δεν τον παρέδιδαν. Δήλωσε ότι η οικογένειά του εξακολουθεί να κατοικεί στην περιοχή Mazar-i-Sharif. Αναφορικά με ενδεχόμενη επιστροφή στη χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι φοβάται πως θα συλληφθεί από τους Ταλιμπάν εάν τον εντοπίσουν.

 

32.          Προηγουμένως Στις 13.3.2025, καταχωρίστηκε, κατόπιν σχετικές διαταγής του Δικαστηρίου,  ένορκη δήλωση του Αιτητή, με επισυνημμένα τα κάτωθι: 1.) αντίγραφο του ηλεκτρονικού μηνύματος που απέστειλε στην Υπηρεσία Ασύλου, ημερομηνίας 10.5.2023 (ημέρα κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η συνέντευξή του), στο οποίο επισύναψε φωτογραφίες της επαγγελματικής του ταυτότητας, δύο όψεων (Παραρτήματα 1Α, 1Β, 1Γ). Δια της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει τα ανωτέρω έγγραφα, ο Αιτητής επανέλαβε ότι όσοι εργάζονται σε μέσα μαζικής ενημέρωσης στο Αφγανιστάν γίνονται αποδέκτες απειλών θανάτου και απαξιωτικής και/ή απάνθρωπης μεταχείρισης. Προσκόμισε τα ανωτέρω έγγραφα προς επίρρωση των ισχυρισμών του, τα οποία, εντούτοις, δεν αξιολογήθηκαν κατά τη δήλωσή του από την Υπηρεσία Ασύλου.

 

33.          Τα εν λόγω έγγραφα εμπεριέχουν τις ακόλουθες πληροφορίες: όνομα κάρτας Akramullah Safi,Videographer (Παράρτημα 1Β),  Mitra Television Network, expire date: 21/09/2021(Παράρτημα 1Γ).

 

34.          Προχωρώντας στην de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου,  γίνεται δεκτό το εύρημα των Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό για τους λόγους που αναφέρονται στην εισηγητική έκθεση, η οποία αποτελεί την αιτιολογική βάση της επίδικης απόφασης. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες εντοπίζονται στο διοικητικό φάκελο.  Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.[1]

 

35.          Επισημαίνεται επίσης ότι γίνεται δεκτή η βραχύχρονη απασχόληση του Αιτητή σε τηλεοπτικό δίκτυο της χώρας του όπου φαίνεται να εργάστηκε ως εικονολήπτης, ισχυρισμός ο οποίος τεκμηριώνεται περαιτέρω και από τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε ο Αιτητής κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία με την ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 13.3.2024. Επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί επί της γνησιότητας ενός εγγράφου, τόσο διότι κατά πάγια νομολογημένη αρχή ο δικαστής δεν υποχρεούται να αποφασίζει επί τεχνικών θεμάτων, όπως εν προκειμένω η γνησιότητα ενός εγγράφου, αλλά ούτε έχει τη δυνατότητα αφού δεν έχει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για να προβεί σε ένα τέτοιο εγχείρημα (βλ. και Λάμπρου Λάμπρος v. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου, (2009) 3 Α.Α.Δ. 79). Εξάλλου, δεδομένης της απαγόρευσης συνεργασίας με τις αρχές της χώρας καταγωγής, ακόμα κι αν υπάρχουν δημόσια έγγραφα που στηρίζουν τους ισχυρισμούς, αυτά θα είναι κατά κανόνα αμετάφραστα και ανεπικύρωτα. Αξιολογήσεις περί γνησιότητας ή πλαστότητας είναι συνεπώς δυσχερείς. Τελικώς και η γνησιότητα των εγγράφων θα διασταυρωθεί μέσω των προφορικών ισχυρισμών, άλλως αυτά θα ενισχύσουν προφορικούς ισχυρισμούς, αλλά δεν επαρκούν αφ' εαυτών για να τους αποδείξουν^[2]. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο συναξιολογεί καταρχάς το εν λόγω έγγραφο ακόμα και στις περιπτώσεις όπου δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί η γνησιότητά του (Βλ. Απόφαση του ΔΕΕ της 10.6.2021, την υπόθεση C‑921/19, LH κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2021:478, σκέψεις 44 και 66). Στο πλαίσιο της αξιολόγησης της αυθεντικότητας ενός εγγράφου μπορεί βεβαίως να ληφθούν υπόψη και τυχόν εξόφθαλμες ενδείξεις μεταποίησης του εγγράφου τις οποίες είναι εύκολο να διακρίνει το Δικαστήριο ακόμα και χωρίς την επέμβαση ενός εμπειρογνώμονα.^[3] Εν προκειμένω, τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε ο Αιτητής αποτελούν εκτύπωση της επαγγελματικής του ταυτότητας με ημερομηνία λήξεως τις 21.9.2021, δεν φαίνεται να φέρουν οποιαδήποτε ορατά σημεία παραποίησης ενώ το περιεχόμενό τους είναι συνεκτικό προς τις δηλώσεις του Αιτητή. Ως εκ τούτου, εκτιμώνται ελεύθερα από το Δικαστήριο, που στην παρούσα περίπτωση υποστηρίζουν την ήδη αποδεκτή παράμετρο του προφίλ του Αιτητή, ως εικονολήπτης στο τηλεοπτικό σταθμό/ δίκτυο Mitra Tv channel.

 

36.          Αναφορικά με το Mitra TV channel, δεν εντοπίστηκαν πληροφορίες σχετικά με το εάν το εν λόγω δίκτυο έχει παρουσία σήμερα στο Αφγανιστάν. Ούτε εντοπίστηκε σχετικός διαδικτυακός σύνδεσμος του ως άνω αναφερόμενου δικτύου. Ούτε εντοπίστηκε κάποια λίστα που να περιλαμβάνει με σαφήνεια το Mitra ως ένα από τα μέσα που έκλεισαν και δεν εκπέμπουν πλέον στην χώρα. Βρέθηκαν, ωστόσο, οι κάτωθι πληροφορίες:

 

37.          Σύμφωνα με την περιγραφή του καναλιού Mitra Tv, που περιλαμβάνεται  στην ιστοσελίδα Afganistan TV live, στόχος του είναι να προάγει την ενημέρωση, ειρηνευτική συνύπαρξη, δημοκρατία, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και να δώσει φωνή σε πολίτες και υποεκπροσωπούμενες ομάδες. Το προσωπικό του καναλιού αποτελείται από περισσότερα από 185 άτομα — εθνικούς και διεθνείς συνεργάτες. Η έδρα του (διοικητικά) φαίνεται ότι είναι στην πόλη Mazar‑e‑Sharif, και ένα μεγάλο του στούντιο βρίσκεται στην Καμπούλ. Καλύπτει προγράμματα με  τοπικά και διεθνή νέα, πολιτικές συζητήσεις, ειδήσεις, σειρές, ντοκιμαντέρ, ταινίες, μουσική, θέματα πολιτισμού, ψυχαγωγίας, θρησκευτικές συζητήσεις, αθλητικά.[4] Φαίνεται ότι ξεκίνησε δοκιμαστικές μεταδόσεις στις 12 Νοεμβρίου 2013.[5] Στην ιστοσελίδα Afghan Studies Center (2017),  αναφέρεται ως CEO του Mitra Global TV Network, ο Mr. Mohammad Naim Taher Qadiri.[6]

 

38.          Σε άρθρο στο AMU TV του Αυγούστου 2022 αναφέρεται ότι η λειτουργία των μέσων ενημέρωσης στο Αφγανιστάν έχει πληγεί σοβαρά υπό την κυριαρχία των Ταλιμπάν τους τελευταίους 11 μήνες με τουλάχιστον 20 μέσα στην επαρχία Balkh να σταματούν τη λειτουργία τους, ενώ η ελευθερία του Τύπου και της έκφρασης έχει υποστεί σημαντικούς περιορισμούς. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι οι Ταλιμπάν συνέστησαν θρησκευτικό σχολείο madrassa στο κτίριο που στέγαζε πριν τα κεντρικά γραφεία του Mitra TV στην Balkh, το οποίο ιδρύθηκε/συστάθηκε από τον πρώην κυβερνήτη της Balkh, Atta Mohammad Noor[7], ο οποίος σύμφωνα με πηγές εγκατέλειψε την χώρα μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν.[8]

 

39.          Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή, σύμφωνα με τον οποίο κίνητρο εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του υπήρξε και η επιθυμία του να συνεχίσει τις σπουδές του, απορρίφθηκε, για τους λόγους που καταγράφονται στην Έκθεση/Εισήγηση, η οποία αποτέλεσε την αιτιολογική βάση της επίδικης απόφασης. Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνεται ότι ακόμη και τυχόν αποδοχή του εν λόγω ισχυρισμού δεν επηρεάζει άμεσα τη συνδρομή των συστατικών στοιχείων των άρθρων 3 ή 19 του περί Προσφύγων Νόμου, καθόσον πρόκειται περί εσωτερικού κινήτρου, το οποίο, ευλόγως, λαμβανομένων υπόψη της ηλικίας του Αιτητή και των γενικότερων αναφορών του περί επιθυμίας μόρφωσης, δεν δύναται να θεωρηθεί καθοριστικό. Παράλληλα από εξωτερικές πηγές στις οποίες παραπέμπουν οι Καθ’ ων η αίτηση (βλ. ερ. 81 του δ.φ.) προκύπτει ότι τα πανεπιστήμια είναι προσβάσιμα στους άρρενες σπουδαστές.

 

40.          Τέλος ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή ότι δεν έχει δικαιώματα στη χώρα του και ότι αισθάνεται ανασφαλής επισημαίνεται ότι κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, ο Αιτητής προέβαλε ειδικότερη πτυχή του κινδύνου που κατ’ ισχυρισμό αντιμετωπίζει τη δίωξή το από το παρόν καθεστώς λόγω της προηγούμενης ιδιότητάς του ως εικονολήπτης.

 

41.          Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η εσωτερική αξιοπιστία του Αιτητή ως προς τις προσωπικές συνθήκες της φερόμενης δίωξής του λόγω της επαγγελματικής του δραστηριότητας αξιολογείται ως προβληματική. Ειδικότερα, κατά το στάδιο της διοικητικής διαδικασίας, ο Αιτητής δεν ανέφερε οποιοδήποτε συγκεκριμένο περιστατικό προσωπικής δίωξης ή στοχοποίησης του από το καθεστώς, περιοριζόμενος στη γενική ανησυχία ότι, ως δημοσιογράφος, ενδέχεται να διωχθεί σε περίπτωση που οι αρχές πληροφορηθούν την ιδιότητά του. Περαιτέρω, ρητώς διευκρίνισε ότι δεν είχε δεχθεί ποτέ προσωπικές απειλές από τους Ταλιμπάν, αναφερόμενος μόνο σε μεμονωμένο περιστατικό βίας εις βάρος συναδέλφου του, ο οποίος, κατά τη μετάβασή του στα γραφεία του καναλιού, χτυπήθηκε αφού προηγουμένως ενημερώθηκε ότι αυτά είχαν κλείσει.

 

42.          Αντιθέτως, ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Αιτητής διαφοροποίησε ουσιωδώς το αφηγηματικό του πλαίσιο, προβάλλοντας για πρώτη φορά ισχυρισμούς περί εκτεταμένων συλλήψεων συναδέλφων του στο κανάλι και περί απειλών που φέρονται να στράφηκαν κατά της οικογένειάς του, παρότι ο ίδιος, όπως εξακολουθεί να δηλώνει, δεν απειλήθηκε ποτέ ευθέως από τους Ταλιμπάν. Η εν λόγω μεταβολή του αφηγήματος αφορά κρίσιμα και ουσιώδη στοιχεία του ισχυρισμού περί δίωξης και δεν συνοδεύεται από επαρκείς, συνεκτικές ή πειστικές εξηγήσεις, ικανές να δικαιολογήσουν τη μη αναφορά τους σε προγενέστερα στάδια της διαδικασίας.

 

43.          Επιπροσθέτως, οι εικασίες του Αιτητή ως προς το ότι οι Ταλιμπάν θα μπορούσαν να τον εντοπίσουν λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας εδράζονται αποκλειστικά σε προσωπικές πεποιθήσεις και γενικές παραδοχές, χωρίς να υποστηρίζονται από συγκεκριμένα πραγματικά δεδομένα ή εύλογες εξηγήσεις, ιδίως λαμβανομένου υπόψη του περιορισμένου και διακριτικού ρόλου που ο ίδιος δήλωσε ότι είχε στο κανάλι ως εικονολήπτης. Η επίκληση του ότι ήταν «γνωστός στην πόλη» λόγω συμμετοχής σε εξωτερικά ρεπορτάζ δεν παρίσταται, χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση, ως επαρκώς ευλογοφανής για να στοιχειοθετήσει αυξημένη έκθεση ή στοχοποίηση ενός τεχνικού συνεργάτη μέσου ενημέρωσης.

 

44.          Περαιτέρω, οι δηλώσεις του περί αποστολής προειδοποιητικών επιστολών από τους Ταλιμπάν προς το κανάλι παρουσιάζουν ασυνέπειες και προβάλλονται όψιμα. Ειδικότερα, ενώ ερωτηθείς κατά τη διοικητική διαδικασία εάν είχε συμβεί οτιδήποτε στο κανάλι πριν από την άνοδο των Ταλιμπάν στην εξουσία δεν προέβη σε σχετική αναφορά, ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε για πρώτη φορά ότι πέντε έως έξι μήνες μετά την ανατροπή της προηγούμενης κυβέρνησης είχαν αποσταλεί απειλητικές επιστολές. Περαιτέρω αντίφαση διαπιστώνεται ως προς την αντίδραση της διεύθυνσης του καναλιού, καθόσον αρχικώς δήλωσε ότι τους ζητήθηκε να συνεχίσουν την εργασία τους υπό καθεστώς ασφάλειας, ενώ μεταγενέστερα ανέφερε ότι τους ζητήθηκε να κλείσουν το κανάλι, να διακόψουν συγκεκριμένα προγράμματα και να αποφύγουν την αρνητική κάλυψη των Ταλιμπάν.

 

45.          Ως προς τους ισχυρισμούς περί επισκέψεων μελών του καθεστώτος στην οικογενειακή του εστία, περί κράτησης και απειλών εις βάρος συγγενών του, οι δηλώσεις του παραμένουν γενικόλογες, χωρίς βιωματικές λεπτομέρειες που ευλόγως θα αναμένονταν σε περίπτωση τέτοιων σοβαρών περιστατικών, ενώ δεν παρέχεται πειστική εξήγηση για τη μη αναφορά τους σε προγενέστερα στάδια της διαδικασίας. Συναφώς επισημαίνεται ότι τα λοιπά μέλη της οικογένειάς του εξακολουθούν να διαμένουν στη χώρα καταγωγής του και ότι ο ίδιος διατηρεί επικοινωνία μαζί τους, στοιχείο που αποδυναμώνει περαιτέρω την προβολή άμεσου και στοχευμένου κινδύνου.

 

46.          Τέλος, η φερόμενη σοβαρότητα των περιστατικών που επικαλείται δεν συμβιβάζεται με το γεγονός ότι ο ίδιος δηλώνει πως ουδέποτε είχε άμεση επαφή με τους Ταλιμπάν ούτε απειλήθηκε προσωπικά από αυτούς. Εν συνόλω, από το σύνολο των δηλώσεων και των μεταγενέστερων διαφοροποιήσεών τους, ο Αιτητής δεν κατόρθωσε να καταδείξει, με εσωτερική συνοχή και συνέπεια, την ύπαρξη προσωπικής δίωξης εις βάρος του από τους Ταλιμπάν.

 

47.          Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του Αιτητή και τη φερόμενη προσωπική του δίωξη, επισημαίνεται ότι δεν αναμένεται ευλόγως να εντοπιστεί πηγή που να αναφέρεται ειδικώς στον ίδιο. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, ο Αιτητής προσκόμισε άρθρο του Φεβρουαρίου 2021, ήτοι μήνες πριν από τα περιστατικά που ο ίδιος τοποθετεί χρονικά στον Αύγουστο 2021, το οποίο αφορά επίθεση εναντίον του διευθυντή του τηλεοπτικού σταθμού στον οποίο εργαζόταν, καθώς και έτερο άρθρο σχετικό με την παύση λειτουργίας του ίδιου σταθμού και τη μετατροπή του σε σχολείο.

 

48.          Περαιτέρω, σε πηγές στις οποίες παραπέμπει το παρόν Δικαστήριο ανωτέρω (παρ. 36 επόμενες) καταγράφονται στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη, καθώς και την ενδεχόμενη παύση λειτουργίας του σταθμού στον οποίο εργάστηκε ο Αιτητής. Εντούτοις, οι εν λόγω πηγές δεν επαρκούν για τη θεμελίωση της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού του περί φερόμενης προσωπικής δίωξης, καθόσον δεν προκύπτει οποιαδήποτε σύνδεση των αναφερόμενων γεγονότων με τον ίδιο ή με εξατομικευμένη στοχοποίησή του και δεδομένης της μη θεμελίωσης της εσωτερικής του αξιοπιστίας. Ως εκ τούτου, ο σχετικός ισχυρισμός απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

49.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που τυχόν διατρέχει ο Αιτητής, στη βάση των αποδεκτών ισχυρισμών του επισημαίνονται τα εξής.  του, επισημαίνονται τα εξής

 

50.          Ειδικώς ως προς την κρίσιμη παράμετρο του προφίλ του Αιτητή, ήτοι την εργασία του ως εικονολήπτη, και δεδομένης της απόρριψης του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού του, επισημαίνεται ότι δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε προηγούμενη δίωξη, στοχοποίηση ή άλλου είδους προσωπική μεταχείρισή του εκ μέρους των αρχών ή τρίτων, συνδεόμενη αιτιωδώς με την εν λόγω ιδιότητά του.

 

51.           Εξετάζοντας γενικότερα  με τη μεταχείριση των εργαζομένων στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης από τη de facto κυβέρνηση των Ταλιμπάν, τόσο κατά την άνοδό τους στην εξουσία όσο και υπό τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα, παρατίθενται τα ακόλουθα: 

 

52.          Κατά την πρώτη συνέντευξη Τύπου μετά την ανάληψη της εξουσίας, οι Ταλιμπάν διαβεβαίωσαν ότι δεσμεύονται στην υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης «εντός του πολιτισμικού τους πλαισίου» και ότι τα ιδιωτικά μέσα μπορούν να συνεχίσουν να «είναι ελεύθερα και ανεξάρτητα», υπό την προϋπόθεση ότι θα λαμβάνονται υπόψη οι ισλαμικές αξίες, ότι ο Τύπος θα παραμένει αμερόληπτος και δεν θα ενεργεί ενάντια στις εθνικές αξίες ή την ενότητα[9]. Τον Σεπτέμβριο του 2021, οι Ταλιμπάν εξέδωσαν κατευθυντήριες οδηγίες για τους δημοσιογράφους, οι οποίες προέβλεπαν την αποφυγή θεμάτων που αντιβαίνουν στο Ισλάμ ή «προσβάλλουν εθνικές προσωπικότητες», καθώς και την υποχρέωση των μέσων ενημέρωσης να παράγουν ρεπορτάζ σε συντονισμό με το γραφείο Τύπου της κυβέρνησης των Ταλιμπάν[10].

 

53.          Έκθεση του Human Rights Watch επικαλούμενη τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα, αναφέρει ότι μέσα στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης των Ταλιμπάν, το 40% έως 60% των αφγανικών μέσων ενημέρωσης διέκοψε τη λειτουργία τους. Παράλληλα, ο αριθμός των ανδρών που εργάζονταν στα ΜΜΕ μειώθηκε από περίπου 4.000 σε περίπου 2.000 το 2022, ενώ ο αριθμός των γυναικών έπεσε από έως και 1.400 προ του 2021 σε μόλις 600 το 2024.[11] Οι περιορισμοί των Ταλιμπάν επηρέασαν τα μέσα ενημέρωσης, όμως το κύριο αίτιο για το κλείσιμο πολλών από αυτά ήταν οικονομικό[12]. Ως τα μέσα Οκτωβρίου 2021, περίπου το 70% των δημοσιογράφων είχε χάσει τη δουλειά του[13], με ορισμένους, να στρέφονται σε άλλες χειρωνακτικές εργασίες για να επιβιώσουν.[14]

 

54.          Στις 27 Οκτωβρίου 2021, η Αφγανική Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων (ANJU) υποστήριξε ότι είχε καταγράψει περισσότερα από 30 ξεχωριστά περιστατικά «βίας και απειλών βίας» εναντίον δημοσιογράφων τους τελευταίους δύο μήνες, και σχεδόν στο 90% των περιπτώσεων οι Ταλιμπάν είχαν ταυτοποιηθεί ως δράστες.[15] Πηγές επίσης αναφέρουν ότι μετά την κατάληψη της εξουσίας, κάποιοι δημοσιογράφοι αναζητήθηκαν από τους Ταλιμπάν και δέχθηκαν βία.  Τα αρχεία της UNAMA κατέδειξαν 163 παραβιάσεις κατά δημοσιογράφων και εργαζομένων στα μέσα ενημέρωσης που πραγματοποιήθηκαν από τις de factο αρχές κατά την περίοδο αναφοράς 15 Αυγούστου 2021-15 Ιουνίου 2022[16]. Το France24 ανέφερε ότι οι Ταλιμπάν εντόπιζαν άτομα που θεωρούνταν απειλή για την εξουσία τους, συμπεριλαμβανομένων δημοσιογράφων και ακτιβιστών, σε τουλάχιστον τέσσερις επαρχίες, χρησιμοποιώντας «κάθε μέσο που είχαν στη διάθεσή τους»[17]. Το Deutsche Welle ανέφερε ότι οι Ταλιμπάν είχαν πραγματοποιήσει εφόδους στα σπίτια τουλάχιστον τριών δημοσιογράφων τους και ότι ένα μέλος της οικογένειας ενός από τους δημοσιογράφους σκοτώθηκε και ένα ακόμη τραυματίστηκε από μαχητές των Ταλιμπάν κατά τη διάρκεια έρευνας από σπίτι σε σπίτι.[18] Σύμφωνα με το France24, οι Ταλιμπάν άνοιξαν πυρ όταν αποκαλύφθηκε ότι ο δημοσιογράφος είχε διαφύγει στο εξωτερικό. [19] Σε ένα άλλο περιστατικό κοντά στην κατάληψη, ένοπλοι άνδρες φέρεται να εισέβαλαν στο σπίτι ενός διευθυντή τηλεοπτικού σταθμού, να έκλεψαν οχήματα και άλλο εξοπλισμό και να τον απείλησαν.[20] Τον Αύγουστο του 2021, οι Ταλιμπάν ισχυρίστηκαν ότι είχαν σχηματίσει μια επιτροπή που θα αποτρέπει και θα διερευνά πράξεις βίας κατά δημοσιογράφων, και εκπρόσωποι των Ταλιμπάν συναντήθηκαν και ζήτησαν συγγνώμη από τους δύο δημοσιογράφους της Etilaat-e Roz που υπέστησαν βασανιστήρια στις 8 Σεπτεμβρίου 2021.[21]

 

55.          Έκθεση του UN Human Rights Council (περίοδο αναφοράς 1 Αυγούστου 2024- 31 Ιουλίου 2025) σε σχέση με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αφγανιστάν επιβεβαιώνει ότι οι δημοσιογράφοι συνέχισαν να αντιμετωπίζουν εκφοβισμό, συλλήψεις και περιορισμούς στην κάλυψη ζητημάτων που αφορούν τις γυναίκες ή διαφωνία σε σχέση με την de facto κυβέρνηση, γεγονός που συνέβαλε  σε εκτεταμένη αυτολογοκρισία. Η κοινωνική συμμετοχή και η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης στο Αφγανιστάν συνέχισαν να περιορίζονται από τις de facto αρχές κατά την περίοδο αναφοράς, η οποία χαρακτηρίστηκε από λογοκρισία, εκφοβισμό και έμφυλη διάκριση. Μια σειρά διαταγμάτων έχει εκδοθεί που περιορίζει σοβαρά το δημόσιο χώρο και την ελευθερία των ΜΜΕ. Αυτά περιλαμβάνουν απαγορεύσεις σε εικόνες ζωντανών όντων, μουσική και περιεχόμενο που θεωρείται αντι-ισλαμικό ή προσβλητικό προς το Ισλάμ, όπως ερμηνεύεται από τις de facto αρχές της χώρας. Βάσει αυτών των διαταγμάτων, τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τη Σαρία, και το περιεχόμενο τους υπόκειται σε επιθεώρηση και λογοκρισία από το de facto Υπουργείο Διάδοσης της Αρετής και Πρόληψης της Ανηθικότητας.[22]

 

56.          Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αυθαίρετες κρατήσεις χρησιμοποιήθηκαν για να παραμείνουν τα μέσα ενημέρωσης εντός των αποδεκτών γραμμών[23]. Μεταξύ 15 Αυγούστου 2021 και 30 Σεπτεμβρίου 2024, η UNAMA  κατέγραψε 336 περιστατικά παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επηρέασαν δημοσιογράφους και εργαζόμενους στα μέσα ενημέρωσης – 256 περιστατικά αυθαίρετης σύλληψης και κράτησης (249 άνδρες, 7 γυναίκες), 130 περιστατικά βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης (122 άνδρες, 8 γυναίκες) και 75 απειλές ή εκφοβισμό (66 άνδρες, 9 γυναίκες).[24]

 

57.          Ένα άρθρο του RFE/RL τον Μάιο του 2024 κατέγραψε ότι μόνο λίγα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να λειτουργούν υπό τους Ταλιμπάν. Ωστόσο, οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν σοβαρούς περιορισμούς και συχνά καταφεύγουν στην αυτολογοκρισία.[25] Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται και από έκθεση του HRW  του Οκτωβρίου 2025,  η οποία αναφέρει ότι οι Ταλιμπάν έχουν υποβάλει τα εναπομείναντα μέσα ενημέρωσης σε επιτήρηση και λογοκρισία, ενώ έχουν τιμωρήσει δημοσιογράφους και άλλους εργαζόμενους στον χώρο των μέσων για οποιαδήποτε αντιληπτή κριτική εναντίον τους. Η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης έχει μειωθεί σε όλο το Αφγανιστάν τα τελευταία τέσσερα χρόνια υπό την κυριαρχία των Ταλιμπάν. Οι Ταλιμπάν επιβάλλουν αυστηρή επιτήρηση και λογοκρισία στα μέσα ενημέρωσης μέσω του Υπουργείου Προώθησης της Αρετής και Πρόληψης της Ανηθικότητας, το οποίο διενεργεί συχνούς ελέγχους και έχει προβεί σε συλλήψεις εργαζομένων για παραβιάσεις των κανόνων (όπως ο διαχωρισμός φύλων, η απαγόρευση γυναικείων φωνών και μουσικής). Μετά την ανάληψη της εξουσίας, επέβαλαν «11 κανόνες» που απαγορεύουν περιεχόμενο αντίθετο στο Ισλάμ, προσβλητικό προς εθνικές προσωπικότητες ή παραβίαζαν την ιδιωτικότητα,  χωρίς σαφή κριτήρια εφαρμογής, γεγονός που επιτρέπει αυθαίρετες παρεμβάσεις. Οι αρχές ελέγχουν τα ρεπορτάζ πριν από τη δημοσίευση και λογοκρίνουν οτιδήποτε θεωρούν ότι μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη στάση ή το ηθικό του κοινού, προειδοποιώντας τους δημοσιογράφους να μην «βλάπτουν» το καθεστώς με τα ρεπορτάζ τους. […] Η Γενική Διεύθυνση Πληροφοριών (GDI) και το Υπουργείο Αρετής και πρόληψης της Ανηθικότητας είναι οι κύριοι φορείς που είναι υπεύθυνοι για την επιθεώρηση των μέσων ενημέρωσης και τη σύλληψη εργαζομένων στα μέσα που δεν συμμορφώνονται με τα πρότυπα των Ταλιμπάν. Ορισμένοι δημοσιογράφοι δικάζονται από τα δικαστήρια των Ταλιμπάν χωρίς δικηγόρο, με κατηγορίες για προπαγάνδα και κατασκοπεία. Ακόμα και όσοι αθωώνονται υπόκεινται σε απειλές και κακομεταχείριση. Οι αρχές απαγορεύουν την κάλυψη συλλήψεων, βασανιστηρίων, δολοφονιών, υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας και εσωτερικών διαφωνιών εντός των Ταλιμπάν, συμπεριλαμβανομένης της μεταξύ τους διαφωνίας  για την εκπαίδευση των γυναικών. Δημοσιογράφοι που θίγουν «ταμπού» θέματα τιμωρούνται ή απειλούνται.[26]

 

58.          Πολλοί δημοσιογράφοι έφυγαν από το Αφγανιστάν μετά την κατάληψη της εξουσίας ή κρύφτηκαν. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της Ομάδας Κοινωνίας των Πολιτών και Δημοσιογράφων του Αφγανιστάν, δημοσιογραφικές ταυτότητες και έγγραφα μέσων ενημέρωσης είχαν πλαστογραφηθεί.[27] Εκατοντάδες Αφγανοί χρησιμοποίησαν πλαστά έγγραφα για να αποδείξουν τη σύνδεσή τους με συγκεκριμένο μέσο ενημέρωσης στο Αφγανιστάν προκειμένου να φύγουν από τη χώρα, ανέφερε το Pajhwok Afghan News. Η τάση της πλαστογράφησης εγγράφων για να παρουσιαστεί ότι ένα άτομο εργαζόταν σε συγκεκριμένο μέσο ενημέρωσης στο Αφγανιστάν επιταχύνθηκε μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκένωσης των Αφγανών από τις ΗΠΑ.[28]

 

59.          Από τις ανωτέρω πηγές προκύπτει ότι στη χώρα καταγωγής του Αιτητή έχει καταγραφεί σαφής επηρεασμός της άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, καθώς και περιστατικά συλλήψεων δημοσιογράφων. Πλην όμως, παρά την επιβεβαίωση των εν λόγω προκλήσεων, δεν συνάγεται από τις ίδιες πηγές η ύπαρξη αδιάκριτης ή γενικευμένης δίωξης του συνόλου των δημοσιογράφων. Συναφώς επισημαίνεται ότι, εν προκειμένω, ο Αιτητής δεν είχε άμεση συνάφεια με τη διαμόρφωση του περιεχομένου, καθόσον εργαζόταν ως εικονολήπτης και, μάλιστα, για σύντομο χρονικό διάστημα σε συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό. Συνεπώς, δεν προκύπτει ότι θα αποτελούσε πρόσωπο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για το παρόν καθεστώς.

 

60.          Περαιτέρω, οι αιτιάσεις του περί δίωξης κρίθηκαν ως μη αποδεκτές, ενώ ο ίδιος παρέμεινε στη χώρα του για χρονικό διάστημα περίπου έξι μηνών μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, χωρίς να προκύψει ότι υπέστη οποιαδήποτε προσωπική μεταχείριση ή ότι απειλήθηκε άμεσα από το καθεστώς. Ως εκ τούτου, κρίνεται ότι ο Αιτητής δεν διατρέχει πραγματικό κίνδυνο ένεκα της προηγούμενης εργοδότησής του ως εικονολήπτη σε τηλεοπτικό σταθμό, λίγο πριν από την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν.

 

61.          Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Αιτητή περί της επιθυμίας του Αιτητή να συνεχίσει τις σπουδές του και περισσότερων ευκαιριών, ακολουθούν τα κάτωθι:

 

62.          Από την επιστροφή τους στην εξουσία, οι Ταλιμπάν έχουν απαγορεύσει στις γυναίκες την πρόσβαση στους περισσότερους χώρους εργασίας και στα πανεπιστήμια, καθώς και στα κορίτσια τη φοίτηση στα γυμνάσια.[29] Ο εκπαιδευτικός τομέας αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και σύμφωνα με  το ειδησεογραφικό πρακτορείο TOLOnews, 50% των ιδιωτικών εκπαιδευτικών κέντρων έκλεισε τους πρώτους μήνες από την ανάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν καθώς και τα περισσότερα δημόσια πανεπιστήμια σταμάτησαν προσωρινά τη λειτουργία τους.[30] Από τον Ιανουάριο του 2022 ξεκίνησαν να επαναλειτουργούν τα πανεπιστήμια με περιορισμούς στην φοίτηση γυναικών, στο ντύσιμο, με διαχωρισμό στις τάξεις ανά φύλο ή την καθολική απαγόρευση των γυναικών σε ορισμένες επαρχίες.[31]  Παρατηρούνται σοβαροί περιορισμοί στο περιεχόμενο του προγράμματος σπουδών στα αφγανικά πανεπιστήμια, καθώς και στα επιτρεπόμενα βιβλία. Το de facto Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης απαγόρευσε 679 τίτλους, που καλύπτουν θέματα όπως κυβέρνηση, δημοκρατία, συνταγματικό δίκαιο, ιστορία και εκδόσεις Ιρανών συγγραφέων. Τον Σεπτέμβριο, ο αναπληρωτής υπουργός συγκάλεσε συνάντηση με πρυτάνεις και κοσμήτορες για να συζητήσουν αλλαγές στο πανεπιστημιακό πρόγραμμα σπουδών.[32]

 

63.           Αναφορικά με τον ενδεδειγμένο από τους Ταλιμπάν ενδυματολογικό κώδικα στην χώρα, έκθεση της EUAA του 2023 η οποία εστιάζει στη χώρα, αναφέρει, επικαλούμενη πηγές  «ότι δεν έχει καθιερωθεί από τους Ταλιμπάν συγκεκριμένος ενδυματολογικός κώδικας για τους άνδρες ενώ σε κάποιες επαρχίες έχουν απαγορεύσει το κούρεμα της γενειάδας και συμβουλεύουν τους άνδρες να μην φορούν δυτικοποιημένα μπλουζάκια, παρά ταύτα υπήρχαν αναφορές στον τύπο σχετικά με άνδρες να φορούν δυτικοποιημένη ενδυμασία στην Καμπούλ αλλά και την παρουσία ταχυφαγείων και γυμναστηρίων σε κάθε γειτονιά της Καμπούλ».[33] Υπήρξαν αναφορές ανδρών οι οποίοι ξυλοκοπήθηκαν από μαχητές εξαιτίας του δυτικού τρόπου ντυσίματός τους[34] καθώς θεωρήθηκε ότι δεν σέβονται το Ισλάμ[35] το ξύρισμα των γενειάδων απαγορεύτηκε[36]  ενώ πρέπει να αναφέρονται όσοι δεν ακολουθούν τους κανόνες για προσευχή και νηστεία όπως προβλέπονται από τη θρησκεία[37]. Κατά την περίοδο αναφοράς (Ιουλίου-Σεπτεμβρίου 2025), η UNAMA τεκμηρίωσε τουλάχιστον 456 αυθαίρετες συλλήψεις και κρατήσεις, καθώς και 44 περιστατικά κακομεταχείρισης Αφγανών γυναικών και ανδρών από προσωπικό του de facto Οργανισμού Προώθησης της Αρετής και Πρόληψης της Ανηθικότητας. Τα περιστατικά αυτά σχετίζονταν κυρίως με την απρεπή γενειάδα ή δυτικά κουρέματα, παιξίματα ή ακροάσεις μουσικής και φερόμενες παραβιάσεις του διατάγματος για τη χιτζάμπ.[38] Σε έκθεση της ACCORD(2024), ανώνυμη μαρτυρία, ανέφερε ότι «Οι άνδρες επηρεάζονται επίσης από τους περιορισμούς του [Οργανισμού Προώθησης της Αρετής και Αποτροπής της Ανηθικότητας]. Τους δίνεται εντολή να αφήνουν γένια, ενώ οι κουρείς λαμβάνουν αυστηρές οδηγίες να μην ξυρίζουν γένια και να μην αλλάζουν τα κουρέματα των ανδρών».[39] Έτερη μαρτυρία που αναφέρεται στην ανωτέρω έκθεση σημειώνει ότι «αυτά τα μέτρα δεν εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε όλη τη χώρα, ιδιαίτερα όσον αφορά τα κουρέματα. Πρόσθεσε δε ότι «Αυτό δεν ελέγχεται πραγματικά στο δρόμο, αλλά έχει μεγαλύτερη σημασία αν επισκεφθείτε ένα πανεπιστήμιο ή εργάζεστε ως υπάλληλος της κυβέρνησης κ.ά.».[40]

 

64.          Ο Αιτητής δεν προκύπτει ότι αντιμετώπισε, ένεκα των ανωτέρω περιορισμών, οποιαδήποτε συγκεκριμένη παρενόχληση ή μεταχείριση εκ μέρους των αρχών. Παράλληλα, οι προαναφερθείσες πηγές δεν καταδεικνύουν, αφ’ εαυτών, την ύπαρξη συγκεκριμένων μέτρων επιβολής τα οποία να επηρεάζουν τον Αιτητή στον τόπο συνήθους διαμονής του, ούτε ότι τα εν λόγω μέτρα εφαρμόζονται αδιακρίτως σε ολόκληρη τη χώρα. Σημειώνεται δε ότι ο ίδιος δεν επικαλέστηκε, με συγκεκριμένους και εξατομικευμένους όρους, οποιοδήποτε συναφές περιστατικό. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω αναφορές, από μόνες τους, δεν καταδεικνύουν στάση ή πρακτική των αρχών ικανή να οδηγήσει σε κίνδυνο δίωξης του Αιτητή από τις αρχές της χώρας καταγωγής του.

 

65.          Ως προς τα λοιπά στοιχεία του προφίλ του Αιτητή, επισημαίνεται ότι αυτός διαθέτει υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του και ότι πρόκειται για νεαρό ενήλικα άνδρα, μορφωμένο, υγιή, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία και χωρίς να συντρέχει οποιαδήποτε ιδιαίτερη ευαλωτότητα. Αναφορικά με τη θρησκευτική του ταυτότητα, ο ίδιος δηλώνει μουσουλμάνος της επικρατούσας και υποστηριζόμενης από το καθεστώς θρησκείας στη χώρα καταγωγής του. Ως εκ τούτου, δεν προκύπτει ότι εκτίθεται, λόγω των ανωτέρω χαρακτηριστικών, σε αυξημένο ή ιδιαίτερο κίνδυνο

 

66.          Σε σχέση με τους επιστραφέντες,  σε έρευνα  σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την ελευθερία της μετακίνησης εκτός της χώρας αναφέρεται σε έκθεση του US DOS για τις πρακτικές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αφγανιστάν, η οποία καλύπτει το 2023 πως «οι Ταλιμπάν σεβάστηκαν γενικά τις ελευθερίες των ανδρών (για τις γυναίκες επιβάλλονται περιορισμοί) με έγκυρα ταξιδιωτικά έγγραφα (διαβατήριο) σε εσωτερική μετακίνηση, μετανάστευση, επαναπατρισμό και ταξίδι στο εξωτερικό, όμως εμπόδισαν αρκετές πολιτικές προσωπικότητες συνδεόμενες με τις προηγούμενες κυβερνήσεις από το να ταξιδέψουν στο εξωτερικό»^[41]. Επίσης, η ανωτέρω έκθεση συνεχίζει πως οι ηγέτες των Ταλιμπάν δήλωσαν πως το δικαίωμα του να ταξιδεύει κανείς τυγχάνει εγγύησης από το Ισλάμ, παρά ταύτα σταμάτησαν αυθαίρετα κάποιους Αφγανούς από το να εξέλθουν της χώρας. Εκθέσεις τις οποίες επικαλείται η ανωτέρω πηγή αναφέρουν πως οι αιτήσεις για έκδοση διαβατηρίου αυξήθηκαν κατά την διάρκεια του έτους, με αξιόπιστες καταγγελίες από Αφγανούς σε όλη την χώρα για μεγάλες καθυστερήσεις στην έκδοση εγγράφων το οποίο σημαίνει πως ήταν δύσκολο να βγάλει κανείς διαβατήριο χωρίς να έχει διασυνδέσεις με τις αρχές έκδοσης ή  να δωροδοκήσει»^[42].

 

67.          Περαιτέρω, άρθρο στο Tolo News καταγράφει πως οι επιστραφέντες στο Αφγανιστάν από το εξωτερικό αντιμετωπίζουν κυρίως οικονομικές προκλήσεις και ανεργία^[43]. Έκθεση του EUAA εστιασμένη στην χώρα του 2023 επικαλείται διεθνή αναλυτή σύμφωνα με τον οποίο οι Ταλιμπάν έχουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με το υπόβαθρο των επιστραφέντων. Η πηγή ανέφερε ότι, κατά την επιστροφή τους, μερικά άτομα έχουν μερικές φορές δώσει χρήματα για το ταξίδι ώστε να φτάσουν στα σπίτια τους, και μπορεί να τους γίνει διάλεξη από έναν μουλά σχετικά με τους κινδύνους της φυγής. Κατέληξε ότι οι Ταλιμπάν είναι «επιεικείς» στον χειρισμό των επαναπατριζόμενων^[44]. Περαιτέρω η ανωτέρω έκθεση συνεχίζει πως οι αξιωματούχοι των Ταλιμπάν έχουν επανειλημμένα καλέσει τους Αφγανούς να επιστρέψουν στο Αφγανιστάν και αποθαρρύνουν τη χρήση παράνομων οδών για μετανάστευση, επιτρέποντας την έξοδο μόνο σε όσους διαθέτουν νόμιμα έγγραφα. Έχουν επίσης ανακοινώσει πως θα διασφαλισθεί η ασφάλεια όσων πρώην αξιωματούχων επιστρέψουν από το εξωτερικό ιδρύοντας μάλιστα μια επιτροπή για την «Επιστροφή και Επικοινωνία με Πρώην Αφγανούς Αξιωματούχους και πολιτικά πρόσωπα» τον Μάρτιο του 2022. Ωστόσο, ένας ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων δήλωσε ότι άτομα υψηλού προφίλ μπορεί να αντιμετωπίσουν προβλήματα αν επιστρέψουν στο Αφγανιστάν.^[45] Μια πηγή δήλωσε ως καταγράφεται στην ανωτέρω έκθεση πως όσοι εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν μετά το 2021 συχνά θεωρήθηκαν ως προδότες και αμαρτωλοί από τους Ταλιμπάν καθώς, σύμφωνα με το όραμά τους, οι Αφγανοί θα πρέπει να παραμείνουν εκεί για να προσφέρουν στην χώρα. Υπήρξαν, εντούτοις, αναφορές για εθελοντική επιστροφή Αφγανών για επαγγελματικούς λόγους, για επίσκεψη στην οικογένεια ή διακοπές ή για επαναπατρισμό– μεταξύ άλλων από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.^[46] Άρθρο στο Euronews αναφέρει ότι παρά τις εκκλήσεις των Αφγανικών αρχών για επιστροφή των πολιτών και τις υποσχέσεις αμνηστίας σε όσους είχαν φύγει μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία το 2021, αναφορές των Ηνωμένων Εθνών και ανθρωπιστικών οργανώσεων καταγράφουν σοβαρούς κινδύνους για ορισμένους επιστραφέντες, σχετιζόμενους με το φύλο τους, το επάγγελμα τους ή δεσμούς με την προηγούμενη κυβέρνηση.[47]

 

68.          Ως προς τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής, μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν το 2021, τα επίπεδα ένοπλης βίας και οι βλάβες στους αμάχους μειώθηκαν σημαντικά σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη συγκρούσεων.^[48]

 

69.          Ένοπλες ομάδες που αντιτίθενται στους Ταλιμπάν εμφανίστηκαν εν μέσω της κατάληψης της εξουσίας και την άνοιξη του 2022.^[49] Μεταξύ αυτών των ομάδων, αναφέρθηκε ότι το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης του Αφγανιστάν (NRF) και το Μέτωπο Ελευθερίας του Αφγανιστάν (AFF) εξακολουθούσαν να είναι ενεργά το 2023 και το 2024.^[50] Το Islamic State Khorasan Province (ISKP) αύξησε τις επιθέσεις μετά την κατάληψη της εξουσίας και συνέχισε να πραγματοποιεί επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων και εναντίον των de facto αρχών.^[51] Οι de facto δυνάμεις ασφαλείας έχουν επίσης συγκρούσεις με τις πακιστανικές συνοριακές δυνάμεις, προκαλώντας θύματα και από τις δύο πλευρές.^[52] Οι Ταλιμπάν συνεχίζουν τις εχθροπραξίες με περιφερειακές τρομοκρατικές παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένων των Tehrik-e Taliban Pakistan (TTP), οι οποίες έχουν χρησιμοποιήσει τις αφγανικές παραμεθόριες περιοχές ως επιχειρησιακές βάσεις, επιδεινώνοντας τις διασυνοριακές εντάσεις με το Πακιστάν^[53].

 

70.          Το Uppsala Conflict Data Program (UCDP) εκτίμησε ότι η ένταση της σύγκρουσης στο Αφγανιστάν δεν ισοδυναμούσε πλέον με «πόλεμο» έως το 2022, σύμφωνα με τον ορισμό που χρησιμοποιείται από τη συγκεκριμένη βάση δεδομένων.^[54] Το 2024, το Ίδρυμα Bertelsmann ανέφερε ότι «δεν υπήρχε καμία ένδειξη συστηματικής ή διάσπαρτης μάχης στη χώρα».^[55]

 

71.          Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ επίσης επισήμανε σημαντική αύξηση στα «περιστατικά που σχετίζονται με την ασφάλεια» το 2024 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αν και σε αυτά, περιλαμβάνονταν επίσης περιστατικά που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες^[56] και διαφορές γης.^[57] Στις περιόδους 1 Νοεμβρίου 2023–10 Ιανουαρίου 2024, 1 Φεβρουαρίου–13 Μαΐου 2024 και 14 Μαΐου–31 Ιουλίου 2024, ο ΟΗΕ κατέγραψε συνολικά 6.140 «περιστατικά που σχετίζονται με την ασφάλεια». Περίπου το 4% του συνόλου αφορούσαν «ένοπλες συγκρούσεις» (συνολικά 246 περιστατικά).^[58] Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ σημείωσε ότι οι παράγοντες πίσω από την αύξηση ήταν οι προσπάθειες των de facto αρχών να επιβάλουν την απαγόρευση της καλλιέργειας οπίου,^[59] αλλά και η αύξηση των ενόπλων συγκρούσεων.^[60]

 

72.          Σύμφωνα με Αφγανό αναλυτή που επικαλείται η EUAA στον πιο πρόσφατο οδηγό της για την χώρα, από την 1η Οκτωβρίου 2024, δεν υπάρχει μέρος στο Αφγανιστάν όπου ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης να έχουν εμφανή παρουσία, ούτε καν σε πρώην αμφισβητούμενες περιοχές όπως η επαρχία Panjsher και η περιοχή Andarab, όπου έλαβαν χώρα αντάρτικες μάχες το 2022.[61] Το 2023, ο αναλυτής αυτός ταξίδεψε σε περιοχές στις οποίες δραστηριοποιούνταν αντάρτες όπως το NRF, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Panjsher, Baghlan (συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Andarab), Badakhshan, Kunduz και Takhar, και η γενική εντύπωση της πηγής ήταν ότι η κυκλοφορία διεξάγονταν κανονικά, ενώ οι ντόπιοι είπαν στην πηγή ότι δεν σημειώθηκαν επεισόδια εκείνη την εποχή.^[62]

 

73.          Ειδικότερα, σύμφωνα με έρευνα στη βάση δεδομένων ACLED κατά το τελευταίο έτος (Σεπτ.2024-Οκτ.2025) σημειώθηκαν στην επαρχία Balkh όπου υπάγεται η πόλη Mazar e Sharif, στην οποία βρίσκεται ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή, συνολικά 29 περιστατικά ασφαλείας (ήτοι διαδηλώσεις, πολιτική βία, τρομοκρατική δραστηριότητα, ανταρσία, καταστολή, βιαιότητες, εμπλοκή ξένων δυνάμεων) από τα οποία προέκυψαν 18 απώλειες.[63] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Mazar e Sharid σύμφωνα με εκτίμηση του 2020 εκτιμάται ότι ανέρχεται περί τα 484,500 κατοίκους.[64] Υπό το φως των ανωτέρω δεδομένων, δεν προκύπτει κίνδυνος για τον Αιτητή ένεκα της κατάστασης ασφαλείας που επικρατεί στον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του.

 

74.          Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν προκύπτουν  οι προϋποθέσεις υπαγωγής του Αιτητή στην προστατευτική διάταξη του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξής του για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου. Τέτοιος φόβος δίωξης δεν προκύπτει καθαυτός ούτε από τα προσωπικά στοιχεία του Αιτητή, τα οποία έχουν γίνει αποδεκτά.

 

75.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας κατά τα άρθρα 19 (2) (α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου, καθώς δεν ανακύπτει ότι σε περίπτωση επιστροφής του στον τόπο τελευταίας διαμονής του θα εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32] λόγω επαπειλούμενης θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας.

 

76.          Επιπροσθέτως, δεδομένης της κατάστασης που επικρατεί στην πόλη Mazar e Sharif α όπου βρίσκεται ο συνήθης τόπος διαμονής του Αιτητή κρίνω δέον να εξεταστούν τα επιμέρους συστατικά στοιχεία του άρθρου 19(2)(γ) και ειδικότερα, κατά πόσον συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο Αιτητής, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας της και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43].

 

77.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε Αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

 

78.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C-549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I 11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C 119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28).

 

79.          Εν προκειμένω, με βάση τις ανωτέρω πηγές, παρά την ύπαρξη πολιτικοκοινωνικών αναταραχών, δεν συντρέχουν περιστάσεις ένοπλης σύρραξης στον τόπος προηγούμενης συνήθους διαμονής του Αιτητή. Συνεπώς, παρέλκει η εξέταση των περαιτέρω σωρευτικών στοιχείων της εν λόγω διάταξης. Επικουρικώς σημειώνεται ότι τα περιστατικά ασφάλειας που προβάλλονται σε συνάρτηση με τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, όπως αυτές καταγράφονται ανωτέρω, δεν επαρκούν ώστε να τον εκθέτουν ευλόγως σε κίνδυνο εκ της παρουσίας του και μόνον στην εν λόγω περιοχή. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του στο άρθρο 19(2)(γ).

80.          Περαιτέρω, από τα ενώπιόν του Δικαστηρίου δεδομένα δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C- 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιείται ως ανωτέρω, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα.

Κ. Κ. ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.