ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

 Υπόθεση Αρ. 3278/2023

 

27 Φεβρουαρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ: 

 

                                                         K.C.N

                                                                                                                   Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας

Μέσω του Διευθυντού της Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                 Καθ' ων η αίτηση

 

....................

 

Ο αιτητής παρουσιάστηκε προσωπικά ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Παναγιώτα Παπαμιχαήλ για Τεκκής& Ματσάκος ΔΕΠΕ, Δικηγόρος για τον αιτητή

 

Θεοχάρια Παπανικολάου για Ειρήνη Παραδεισιώτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 17/03/2023, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω:  Ο αιτητής είναι υπήκοος της Νιγηρίας και υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 24/03/2020 αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές. Στις 23/06/2020, ο Αιτητής παρέλαβε τη Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας (Confirmation of Submission of an Application for International Protection).

 

Στις 24/02/2023, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 04/03/2023, αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με την συνέντευξη του αιτητή. Στη συνέχεια, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας του αιτητή στις 17/03/2023 και αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματός του και την επιστροφή του αιτητή στη Νιγηρία.  Την 01/08/2023, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, συνοδευόμενη από την αιτιολόγηση της απόφασής της σχετικά με το αίτημα του αιτητή, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή στις 16/08/2023.  Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε η υπό εξεταση προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας αμφισβητώντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Στα πλαίσια της Γραπτής του Αγόρευσης, ο Αιτητής μέσω των δικηγόρων του, προωθεί ότι η  απόφαση των καθ' ων η αίτηση ελήφθη χωρίς τη δέουσα και επαρκή έρευνα, ενώ οι Καθ’ ων η Αίτηση βρίσκονταν υπό καθεστώς πραγματικής βλάβης κατά παράβαση των Αρχών Διοικητικού Δικαίου και των άρθρων του Νόμου.  Συγκεκριμένα, ο συνήγορος του αιτητή αναφέρει πως ο ίδιος ο αιτητής επιθυμούσε να προσκομίσει usb και ο λειτουργός του είπε να αποστείλει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οτιδήποτε επιθυμούσε. Ο συνήγορος του αιτητή αναφέρει πως στις 3/3/2023 απέστειλε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στοιχεία που αποδεικνύουν τη συμπεριφορά και τις ενέργειες του ατζέντη του και βίντεο από το καμένο σπίτι του στην περιοχή καταγωγής του.  Θα πρέπει να αναφερθεί πως το ηλεκτρονικό μήνυμα του αιτητή δεν βρίσκεται στο διοικητικό φάκελο της Υπηρεσίας Ασύλου και δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μου από τον αιτητή με τον ορθό δικονομικό διάβημα.  Επιπλέον, προωθεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας και/ή δέουσας και/ή επαρκούς αιτιολογίας.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, επισημαίνει ότι παρατηρείται έλλειψη εξειδίκευσης και/ή τεκμηρίωσης των λόγων ακυρώσεως που προωθεί ο αιτητής υποβάλλοντας ότι για το λόγο αυτό δεν θα πρέπει να τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί. Εισηγείται επιπλέον πως οι λόγοι ακυρώσεως ως προβάλλονται δια της καταχωρηθείσας προσφυγής του Αιτητή δεν εγείρονται σύμφωνα με τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανώτατου Δικαστηρίου του 1962, ο οποίος θέτει υποχρέωση σε κάθε διάδικο, διά των εγγράφων προτάσεων του, να εκθέτει τα νομικά σημεία επί των οποίων στηρίζεται και συγχρόνως να τα αιτιολογεί πλήρως.  Επιπλέον, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει ότι λήφθηκε ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στο αρμόδιο όργανο και ότι είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.  Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Στα πλαίσια της Απαντητικής Γραπτής Αγόρευσης, ο Αιτητής μέσω των συνηγόρων του προωθεί ότι οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση είναι γενικοί, αόριστοι και αφηρημένοι. Είναι περαιτέρω θέση των συνηγόρων του αιτητή ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν υπάρχει επαρκής αιτιολογία για το λόγο που θεωρήθηκε αναξιόπιστος ο αιτητής και ισχυρίζονται πως υπάρχουν σημεία πραγματικής πλάνης των καθ' ων η αίτηση κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. Επιπλέον, προωθούν ότι δεν διερευνήθηκε επαρκώς η υπόθεση, ότι δεν υποβλήθηκαν οι επαρκείς ερωτήσεις και ως εκ τούτου, δεν υπήρχε το υπόβαθρο για να ληφθεί απόφαση χωρίς πραγματική πλάνη ιδίως στην απουσία και ανεξάρτητης διερεύνησης. Περαιτέρω, προβάλουν ότι υφίσταται δικαιολογημένος φόβος δίωξης τον οποίο ο αιτητής παρέθεσε στο αφήγημά του με συνοχή, επάρκεια και πληρότητα.  Καταλήγει δε ότι δεδομένων των ανεπαρκών ερωτήσεων και των διαδικασιών διερεύνησης που δεν ακολουθήθηκαν από τους Καθ’ ων η Αίτηση, είναι εύλογο και δίκαιο να του παραχωρηθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας λόγω του κινδύνου που διατρέχει σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα του.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα του αιτητή για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

 Ο αιτητής κατά την υποβολή του αιτήματός του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας της κρίσης με την οργάνωση Boko Haram, ενώ ο πατέρας του εξαιτίας της κατάστασης αυτής έχει αποβιώσει (Ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του, και ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ο Αιτητής δήλωσε ότι είναι υπήκοος Νιγηρίας, από το χωριό Edenta της πόλης Orsu, της πολιτείας Imo (ερυθρό 43, του διοικητικού φακέλου). Μεγάλωσε και διέμενε ωστόσο στο River State, Port Hacourt μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020 όπου και επέστρεψε στο χωριό καταγωγής του, Edenta μέχρι τη μέρα που εγκατέλειψε τη Νιγηρία. Ως προς το θρήσκευμά  του δήλωσε Χριστιανός καθολικός. Αναφορικά με το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο ανέφερε ότι είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ομιλεί Igbo και Αγγλικά (ερυθρό 44 του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με την οικογένεια του, δήλωσε ότι ο πατέρας του έχει εξαφανισθεί στις 13/02/2020 ενώ μέχρι την ημέρα της συνέντευξής του, δεν γνώριζε που βρίσκεται. Η μητέρα του και η αδελφή του έχουν αποβιώσει στις 30/07/2020 έπειτα από επίθεση εμπρησμού στο σπίτι του όπου η σύντροφός του βρισκόταν στην οικία για επίσκεψη και η οποία επίσης απεβίωσε (ερυθρά 43, 2χ-5χ και 41, 2χ του διοικητικού φακέλου). Ο ίδιος όπως ανέφερε κατά τη περίοδο του περιστατικού βρισκόταν ήδη στη Κύπρο και ενημερώθηκε σχετικά από τον ξάδελφό του (ερυθρό 43, 6χ,7χ του διοικητικού φακέλου).  Εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του στις 07/03/2020 και αφίχθηκε στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, μέσω του αεροδρομίου Erkan με το διαβατήριο του και φοιτητική άδεια.  Στις 12/03/2020 εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές.

 

Όπως ανέφερε, έζησε και μεγάλωσε για μεγάλο διάστημα στη πολιτεία Rivers, Port Hacourt, μαζί με την οικογένεια του. Ο πατέρας του εξαφανίσθηκε στις 13/02/2020 ενώ η μητέρα του και η αδελφή του μετοίκησαν στο χωριό καταγωγής του στις 28/02/2020. Επιπλέον ανέφερε ότι το περιστατικό επίθεσης στο σπίτι του συνέβη στις 30/07/2020. Ερωτηθείς εάν επικοινώνησε ο ίδιος με τις αστυνομικές αρχές της χώρας του αναφορικά με το περιστατικό επίθεσης ο Αιτητής απάντησε αρνητικά καθώς όπως εξήγησε φοβόταν ότι ο πατέρας της συντρόφου του θα κατηγορούσε τον ίδιο για τον θάνατό της (ερυθρά 41 και 40 του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει εάν η επίθεση είχε λάβει οποιαδήποτε ειδησεογραφική εξέλιξη ο Αιτητής απάντησε ότι δεν γνωρίζει (ερυθρό 39, 1χ του διοικητικού φακέλου).  Όπως ισχυρίστηκε για την επίθεση εμπρησμού του σπιτιού του, όπου απεβίωσαν η μητέρα του, η αδελφή του και η σύντροφος του, την προκάλεσε ο ατζέντης του στο ποδόσφαιρο, ο κύριος Ateke Tom (ερυθρό 38 του διοικητικού φακέλου).  Ερωτηθείς για πιο λόγο πιστεύει ότι το πρόσωπο αυτό έκαψε την οικία του ο Αιτητής ανέφερε ότι επρόκειτο να ταξιδέψει τον Οκτώβριο και ότι ένα πρόσωπο κάλεσε δύο ποδοσφαιριστές (τον ίδιο και έναν συμπαίκτη του) ενώ λίγο πριν το ταξίδι τους ενημέρωσε ότι θα τους κάνει κάποια σημάδια στο σώμα (τα σημάδια που έδειξε ο Αιτητής κατά τη συνέντευξη του δείχνουν να είναι δερματικά στίγματα τατουάζ) στη περιοχή του στήθους και δίπλα από το αριστερό του μάτι). Όταν αντιλήφθηκε τα σημάδια αυτά ο πατέρας του Αιτητή, επικοινώνησε με τον ατζέντη ο οποίος του δήλωσε ότι θα αναλάβει ο ίδιος τους ποδοσφαιριστές ενώ παράλληλά απείλησε ότι θα τους σκοτώσει. Την ίδια δήλωση σύμφωνα με τον Αιτητή, ο ατζέντης του την έκανε στους συμπαίκτες του (ερυθρό 38, 4χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει εάν έχει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο ότι για τον εμπρησμό του σπιτιού του ευθύνεται ο ατζέντης του, ο Αιτητής απάντησε ότι είναι απόλυτα σίγουρος, επανέλαβε ότι πρόκειται για τον Tom Ateke ενώ δήλωσε πως η τελευταία φορά που τον συνάντησε ήταν τον Σεπτέμβριο του 2019 (ερυθρό 37, 1χ του διοικητικού φακέλου).  Σε σχέση με τον πατέρα του, δήλωσε πως δεν έχει λάβει κάποια ενημέρωση σχετικά με την εξαφάνισή του και ανέφερε ότι μετέβησαν στον αστυνομικό σταθμό στις 14/02/2020 όπου δήλωσαν την εξαφάνισή του.  Ο Αιτητής ανέφερε ότι στις 16/02/2020 η μητέρα του έλαβε τηλεφώνημα από έναν επιθεωρητή της αστυνομίας ο οποίος την ενημέρωσε ότι έχει λάβει οδηγίες να μην διερευνηθεί περαιτέρω η εξαφάνιση του πατέρα του.  Ο Αιτητής ανέφερε ότι έπειτα από αυτό, δεν έλαβε κάποια επιπλέον ενημέρωση καθώς εγκατέλειψε το Port Hacourt και μετέβη στο χωριό καταγωγής του Edenta όπου διέμενε στο πατρικό του σπίτι (ερυθρό 37, 2χ, 3χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του ο Αιτητής κατά την ελεύθερη αφήγησή του, ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα του λόγω του ατζέντη του. Ανέφερε ότι όταν ενημέρωσε τους γονείς του για τα σημάδια που του είχαν γίνει στο σώμα, ο συγκεκριμένος άνδρας άρχισε να τον απειλεί. Του είχε αναφέρει πως μόνο οι δυο τους όφειλαν να γνωρίζουν για τα σημάδια αυτά και ότι δεν έπρεπε να το μάθει κανείς. Παρ’ όλα αυτά, ο αιτητής ενημέρωσε τον πατέρα του.  Σύμφωνα με τον Αιτητή, στις 13 Φεβρουαρίου ο πατέρας του έφυγε από το σπίτι και έκτοτε αγνοείται. Στις 20 Φεβρουαρίου 2020, ένας φίλος και συμπαίκτης του, με τον οποίο επρόκειτο να ταξιδέψουν μαζί, δολοφονήθηκε. Μετά την εξαφάνιση του πατέρα του και τη δολοφονία του φίλου του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Νιγηρία (ερυθρό 34, 1χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει πως γνώρισε τον κύριο Atake, ο Αιτητής απάντησε ότι τον γνώρισε μετά από ένα τουρνουά, όπου ο ίδιος είχε αναδειχθεί πρώτος παίκτης και ο κύριος Atake τον συμπάθησε. Δήλωσε ότι τον γνώριζε από τον Ιούλιο του 2019, χρονιά κατά την οποία υπέγραψε συμβόλαιο μαζί του. Σε σχετική ερώτηση, επιβεβαίωσε ότι κατέχει το συμβόλαιο (τυπική σύμβαση εκπροσώπησης) και επιβεβαίωσε τηλεφωνικό αριθμό του κύριου Atake.  Όταν του επισημάνθηκε ότι δεν υπάρχει απόδειξη ότι ο κύριος Atake ευθύνεται για την εξαφάνιση του πατέρα του, απάντησε ότι ο ίδιος άκουσε τηλεφωνική συνομιλία κατά την οποία ο κύριος Atake απείλησε τον πατέρα του ότι θα «τελειώσει» την οικογένειά του. Ο πατέρας του, όπως ανέφερε, μετέφερε στη μητέρα του ότι ο συγκεκριμένος άνδρας θα καταστρέψει την οικογένειά τους.  Κληθείς να διευκρινίσει αν ήταν παρών στη συνομιλία τους, απάντησε ότι βρισκόταν στο υπνοδωμάτιό του. Η συνομιλία αυτή, όπως δήλωσε, έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 2019 και όπως ανέφερε η τελευταία φορά που συνάντησε τον κύριο Atake ήταν επίσης τον Σεπτέμβριο του 2019 (ερυθρό 33, 1χ του διοικητικού φακέλου).

 

Επιπρόσθετα, ο αιτητής ανέφερε πως δεν γνωρίζει τι συμβολίζουν τα σημάδια στο σώμα του.  Περιέγραψε ότι τα σημάδια έγιναν με ένα μικρό μαχαίρι όχι από τον ίδιο τον κύριο Atake αλλά από ένα άτομο που εργαζόταν για εκείνον (ερυθρό 33, 1χ του διοικητικού φακέλου).  Του ανέφεραν πως αυτό αποτελούσε «δέσμευση» μεταξύ αυτού και του κύριου Atake χωρίς να του δοθούν περαιτέρω εξηγήσεις.  Σε ερώτηση για το πού βρίσκεται σήμερα ο κύριος Atake, δήλωσε ότι ζει στην Okirika, στην τοπική αυτοδιοίκηση Okochiri, στην Πολιτεία Rivers και επανέλαβε πως τον συνάντησε τελευταία φορά στο σπίτι του, τον Σεπτέμβριο του 2019. Ανέφερε ότι είναι παντρεμένος, έχει παιδιά, αλλά δεν γνωρίζει πόσα, καθώς έχει πολλές συζύγους ενώ παράλληλα είναι πολύ δημοφιλής στη χώρα του (ερυθρό 32 του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν απευθύνθηκε στην αστυνομία, εφόσον γνώριζε ποιος ευθύνεται για όσα συνέβησαν στην οικογένειά του, απάντησε ότι όταν κάηκε το σπίτι του, ο ίδιος βρισκόταν στην Κύπρο. Στην ερώτηση γιατί δεν επικοινώνησε τηλεφωνικά με την αστυνομία, απάντησε ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο.  Ερωτηθείς εκ νέου πότε είδε τελευταία φορά τον κ. Atake, απάντησε τον Σεπτέμβριο του 2019, όταν τον επισκέφθηκε στο σπίτι του για την προετοιμασία βίζας με σκοπό το ταξίδι του στο Ομάν. Επιβεβαίωσε ότι την ίδια ημέρα έγιναν και τα σημάδια στο σώμα του. Από τότε δεν τον ξαναείδε.

 

Σε ερώτηση γιατί πιστεύει ότι ο κ. Atake ήθελε να τον σκοτώσει, δήλωσε ότι είναι απολύτως βέβαιος, διότι ενημέρωσε τους γονείς του για τα σημάδια, παρά τις οδηγίες που είχε να μη μιλήσει σε κανέναν και στη συνέχεια δεν ταξίδεψε στο Ομάν. Του ζητήθηκε να αναφέρει για πιο λόγο ο ατζέντης του εφόσον επιθυμούσε να τον σκοτώσει, δεν το έκανε άμεσα, απάντησε ότι η πρώτη επίθεση στράφηκε κατά του πατέρα του, η δεύτερη εναντίον του ίδιου και η τρίτη εναντίον της αδελφής και της μητέρας του. Οι επιθέσεις αυτές, σύμφωνα με τον αιτητή, έλαβαν χώρα στις 10 Φεβρουαρίου 2020.

 

Συγκεκριμένα ανέφερε ότι άνδρες που είχε στείλει ο κ. Atake πήγαν στο σπίτι του στο Port Hacourt. Περιέγραψε ότι είδε τρία άτομα από το παράθυρο και διέφυγε, χωρίς να δεχθεί επίθεση. Την επόμενη ημέρα μετέβη στο χωριό του, Etenda, στον δήμο Orsu, ταξιδεύοντας με λεωφορείο. Η διαδρομή διήρκεσε περίπου δύο ώρες μέχρι το Owerri και επιπλέον 30–40 λεπτά μέχρι το χωριό.  Ερωτηθείς αν τον επισκέφθηκε κάποιος εκεί ή αν συνέβη κάτι άλλο, απάντησε αρνητικά. Δήλωσε ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Νιγηρία όταν δολοφονήθηκε ο φίλος του, φοβούμενος ότι θα ήταν ο επόμενος.

 

Ερωτηθείς αν θυμάται τι κατέγραψε κατά τη καταχώρηση του αιτήματός του, ο Αιτητής δήλωσε ότι αναφέρθηκε στον ατζέντη του.  Τότε του διαβάστηκε το περιεχόμενο της αίτησης και του ζητήθηκε να επιβεβαιώσει αν ο ίδιος συμπλήρωσε την αίτησή του.  Ο αιτητής επιβεβαίωσε ότι ο ίδιος συμπλήρωσε την αίτησή του, αλλά υποστήριξε ότι στην πρώτη συνέντευξη στη Λευκωσία είχε δώσει διαφορετική εκδοχή και ζήτησε να ελεγχθεί ο φάκελός του.  Κατά το κλείσιμο της συνέντευξης, ερωτηθείς αν έχει κάτι επιπλέον να προσθέσει, δήλωσε ότι διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία. Του ζητήθηκε να αποστείλει ό,τι διαθέτει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τέλος, επιβεβαίωσε ότι όσα καταγράφηκαν είναι ορθά.

 

Ο Αιτητής κατά την διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης, προσκόμισε γνήσιο διαβατήριο της χώρας καταγωγής του, φωτογραφία στην οποία διαφαίνονται κάποια σημάδια στο σώμα (ερυθρό 28, του διοικητικού φακέλου), επιστολή πρόσκλησης από τις αστυνομικές αρχές  με την οποία καλείται για ανάκριση (ερυθρό 27 του διοικητικού φακέλου), έγγραφο συμφωνίας (Standard representation agreement) (Ερυθρό 26 του διοικητικού φακέλου) και επιστολή/ πρόσκληση από τον οργανισμό ποδοσφαίρου του Ομάν (Ερυθρό 23 του διοικητικού φακέλου)

 

Στη βάση των ανωτέρω ισχυρισμών, ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς οι οποίοι προκύπτουν από τις δηλώσεις του Αιτητή Ο πρωτος ισχυρισμός αφορά το ότι είναι υπήκοος της Νιγηρίας, με περιοχή καταγωγής του το χωριό Edenta, της πόλης Oursu, της πολιτείας Imo. Μεγάλωσε στο River State-Port Hacourt και επέστρεψε στο χωριό Edenta τον Φεβρουάριο του 2020 μέχρι που εγκατέλειψε τη χωρα του.  Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός στηρίζεται στο φόβο δίωξης από τον ατζέντη του στο ποδόσφαιρο.

 

Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός από τους καθ' ων η αίτηση, καθότι κρίθηκε ότι πληρούται τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία, λαμβανομένου υπόψη και του διαβατηρίου του Αιτητή.  Ωστόσο, ο δεύτερος ισχυρισμός δεν έτυχε αποδοχής. Αναφορικά με το δεύτερο ισχυρισμό, δηλαδή ο ισχυριζόμενος φόβος δίωξης από τον ατζέντη του Αιτητή στο ποδόσφαιρο ο λειτουργός διέκρινε ότι οι δηλώσεις του Αιτητή δεν υπήρξαν ευλογοφανείς ενώ παρουσιάζονται αντιφάσεις, αναλήθειες και έχει πληγεί η αξιοπιστία του Αιτητή σε διάφορα σημεία του αφηγήματός του.

 

Συγκεκριμένα κατά την εκτίμηση της εσωτερικής αξιοπιστίας ο λειτουργός κατέγραψε ότι ο Αιτητής δήλωσε πως εγκατέλειψε τη Νιγηρία για την δική του ασφάλεια μετά το περιστατικό με τον ατζέντη του στο ποδόσφαιρο και μετά την εξαφάνιση του πατέρα του τον Φεβρουάριο του 2020, λέγοντας ότι ο πατέρας του μετέβη στην εργασία του και δεν επέστρεψε ποτέ. Ανέφερε πως ο ατζέντης του στο ποδόσφαιρο τους χάραξε κάποια σημάδια (προσκόμισε σχετική φωτογραφία) στο σώμα και στο πρόσωπο και όταν ο ίδιος είπε στον πατέρα του τι συνέβη ο πατέρας του τηλεφώνησε στον ατζέντη και διαπληκτίστηκαν με αποτέλεσμα ο ατζέντης του Αιτητή να απειλήσει τον πατέρα του ότι θα τους σκοτώσει όλους.

 

Επιπλέον ο Αιτητής αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό, που συνέβη όταν ο ίδιος βρισκόταν στην Κύπρο κατά το οποίο το σπίτι του κάηκε και μέσα σε αυτό βρισκόταν η μητέρα του και η αδελφή του καθώς και η σύντροφός του. Αυτό συνέβη στις 30 Ιουλίου του 2020, στο χωριό Edenta, της πόλη Orsu, στην πολιτεία Imo, ενώ ο ίδιος ενημερώθηκε για το περιστατικό αυτό από τον ξάδελφό του. Όπως δήλωσε υπαίτιος είναι ο ατζέντης.

 

Ο λειτουργός σημειώνει ότι  ο Αιτητής ερωτήθηκε εάν επικοινώνησε με την αστυνομία αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι το σπίτι του κάηκε και εάν έγινε έρευνα και ποια ήταν τα αποτελέσματα και ο ίδιος απάντησε πως το μόνο που γνωρίζει είναι το έντυπο που έχει στα χέρια του και προσκόμισε στην συνέντευξη, ότι δηλαδή η αστυνομία τον αναζητεί, απάντηση που κρίθηκε από τον λειτουργό ως μη ευλογοφανής, αφού θα ήταν αναμενόμενο εν έτη 2023 να είχαν δοθεί τα αποτελέσματα της έρευνας.

 

Ο λειτουργός στη συνέχεια μελέτησε το έγγραφο (κλήση από αστυνομία) στο οποίο αναγράφεται ότι αναζητούν τον Αιτητή να παρουσιαστεί για κάποιες ερωτήσεις και φέρει ημερομηνία έκδοσης 04/08/2020. Ο λειτουργός καταγράφει ότι ο αιτητής βρισκόταν στην Κύπρο αφού αναχώρησε από την Νιγηρία στις 07/03/2020, ενώ ανέφερε ότι έλαβε το έγγραφο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Στον ισχυρισμό του ότι ο ατζέντης του επιθυμούσε να του κάνει κακό, λόγο του ότι ομολόγησε στον πατέρα του για τα σημάδια που ισχυρίζεται ότι δημιούργησε κάποιο άτομο, τον Σεπτέμβρη του 2019, ο λειτουργός σημειώνει ότι ο ίδιος εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του τον Μάρτιο του 2020 χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε πράξη δίωξης προς το άτομό του.

 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι ο πατέρας του εξαφανίσθηκε, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν προέβαλε αρκετές πληροφορίες, ούτε εξήγησε επαρκώς το περιστατικό αφού ανέφερε ότι κατήγγειλαν στην αστυνομία την εξαφάνιση του πατέρα του και ότι ο επιθεωρητής δήλωσε στην μητέρα του ότι δεν θα ασχοληθούν με το θέμα αυτό.  Ο λειτουργός επιπλέον σημειώνει ότι ο Αιτητής κατά την αρχική του αίτηση κατέγραψε ότι ο πατέρας του ήταν θύμα της ομάδας Boko Haram δήλωση που είναι αντιφατική με τις δηλώσεις του στη συνέντευξη και το γεγονός αυτό πλήττει τη γενικότερη αξιοπιστία του.

 

Στον ισχυρισμό του ότι ο ατζέντης του επιθυμεί να τον σκοτώσει, επειδή μίλησε στον πατέρα του για τα σημάδια που του προκάλεσε την μέρα της συνάντησης τους και για αυτό επιθυμούσε να τον εκδικηθεί, ο λειτουργός καταγραφει ότι ο Αιτητής δήλωσε πως στις 10 Φεβρουαρίου 2020 κάποια άτομα τον επισκέφθηκαν στο σπίτι του στο Port Harcourt State κι όταν τους αντιλήφθηκε έτρεξε για να διαφύγει. Κληθείς δε να αναφέρει την διαδρομή, δήλωσε πως με το λεωφορείο ταξίδεψε από την πολιτεία Port Harcourt προς τη κοινότητα Οrsu, της πολιτείας Imo και χρειάστηκε 2 ώρες και 30-40 λεπτά, όμως ο λειτουργός ανατρέχοντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης διαπίστωσε ότι το χρονικό πλαίσιο με το λεωφορείο που χρειάζεται για αυτή την απόσταση είναι 8 ώρες και 11 λεπτά. Ο λειτουργός διέκρινε ότι ο ισχυρισμός αυτός του Αιτητή βάλλεται από αναλήθεια και πλήττει την αξιοπιστία του.

 

Στον ισχυρισμό του ότι επέστρεψε στο χωριό καταγωγής του, το χωριό Edenta, πόλη Orsu, πολιτεία Ιmo μετά την εξαφάνιση του πατέρα του τον Φεβρουάριο του 2020, και ο αιτητής ανέφερε πως από την τελευταία φορά που συνάντησε τον ατζέντη του τον Σεπτέμβρη του 2019, δεν τον συνάντησε ξανά.  Ο λειτουργός επεσήμανε πως από τον Φεβρουάριο του 2020 μέχρι που εγκατέλειψε την Νιγηρία, δεν του συνέβη οτιδήποτε που να τον έθετε σε κίνδυνο.  Ενόψει των ανωτέρω δεδομένων η εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του δεν τεκμηριώθηκε.

 

Κατά την εκτίμηση της  εξωτερικής αξιοπιστίας ο λειτουργός σημειώνει ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του αποτελούν  το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης.  Κατά συνέπεια, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός από τον λειτουργό στο σύνολό του.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου ο λειτουργός  με βάση τις πληροφορίες που αφορούν τα αποδεκτά πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από το αφήγημα του αιτητή και λαμβάνοντας υπόψη, μετά από εξατομικευμένη εξέταση του αιτήματός του, το προσωπικό προφίλ του, καθώς και το γεγονός ότι δεν διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί στη χώρα καταγωγής του οποιασδήποτε μορφής δίωξη ή σοβαρής βλάβης, έκρινε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται πως σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ειδικότερα, αναφορικά με το προσωπικό προφίλ του Αιτητή ο λειτουργός διαπιστώνει πως πρόκειται για υγιή ενήλικο άνδρα χωρίς προβλήματα υγείας, ο οποίος έχει λάβει στοιχειώδη μόρφωση στη χώρα καταγωγής του.

 

Ως προς την γενική κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή διαμονής του, τοπική αρχή πόλη Orsu, της πολιτείας Imo, πληροφορίες καταδεικνύουν ότι δεν υφίστανται συνθήκες αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Καταληκτικά ο λειτουργός διαπιστώνει ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται πως σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη λόγω της κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία.

 

 Ακολούθως, κατά τη νομική ανάλυση κρίθηκε πως δεν προκύπτει βάσιμος φόβος δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης στο πλαίσιο του άρθρου 19 του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000. Ειδικότερα, κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (α) και (β) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000, κρίθηκε πως ο αιτητής κατά την επιστροφή του στη Νιγηρία, δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας. Κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000, ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην Νιγηρία και συγκεκριμένα στην πολιτεία Imo, ο αιτητής δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, αφού  η κατάσταση  στην Νιγηρία,  δεν χαρακτηρίζεται από καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.  Το περιεχόμενο της υπό αναφορά Έκθεσης-Εισήγησης υιοθέτησε ο αρμόδιος εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου και απέρριψε το αίτημα του Αιτητή.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου από το συνήγορό του, αλλά και από την συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση. Αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του αιτητή, δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό, εφόσον προκύπτει πως ορθά έγινε αποδεκτός.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, συμφωνώ με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού, ο οποίος έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή στερούνται της απαιτούμενης συνέπειας, συνοχής και επαρκούς λεπτομέρειας. Από την αξιολόγηση του αφηγήματός του προκύπτει ότι ο αιτητής παρέθεσε τον πυρήνα του αιτήματός του με γενικό και επιφανειακό τρόπο, χωρίς συγκεκριμένη αναφορά σε βιωματικά περιστατικά, χρονικό προσδιορισμό, εμπλεκόμενα πρόσωπα ή άλλες ουσιώδεις λεπτομέρειες που θα καθιστούσαν τις δηλώσεις του εσωτερικά συνεκτικές και αξιόπιστες. Οι αναφορές του χαρακτηρίζονται από αοριστία και έλλειψη σαφήνειας, με αποτέλεσμα να μην πληρούν το απαιτούμενο επίπεδο πειστικότητας για τη θεμελίωση του ισχυρισμού του. Κατά συνέπεια, η εσωτερική αξιοπιστία του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού δεν τεκμηριώνεται.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, διαπιστώνεται ότι τα ζητήματα που επικαλείται ο αιτητής είναι κατ’ ουσίαν προσωπικής φύσεως και δεν δύνανται να διασταυρωθούν μέσω αντικειμενικών και ανεξάρτητων πηγών πληροφόρησης αναφορικά με τη χώρα καταγωγής του, ήτοι τη Νιγηρία.  Παρόλα αυτά, αναφορικά με την πρόσκληση για ανάκριση που προσκόμισε ο Αιτητής (ερυθρό 27 του διοικητικού φακέλου) πηγές αναφέρουν ότι «δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη στον Νόμο περί Αστυνομίας της Νιγηρίας ούτε στον Νόμο περί Απονομής Ποινικής Δικαιοσύνης σχετικά με τις αστυνομικές προσκλήσεις» και πως «οι αστυνομικές προσκλήσεις είναι απλώς διαδικαστικού χαρακτήρα». ^[1] Επιπλέον, η ίδια πηγή αναφέρει ότι ο Διευθύνων Δικηγόρος της Δικηγορικής Εταιρείας (Solicitors and Barristers) στην Ikeja αναφέρει ότι   «Οι επιστολές αστυνομικής πρόσκλησης αποστέλλονται ώστε οι ύποπτοι να παρουσιαστούν οικειοθελώς για ανάκριση. Δεν έχουν «νομική βάση», αλλά «αναμένεται» από «υπεύθυνους πολίτες» να τις τιμούν.  Η αστυνομία μπορεί να αποστέλλει υπενθυμίσεις/επαναληπτικές προσκλήσεις, μερικές φορές «έως δύο ή τρεις φορές ή και περισσότερες», αλλά η αποστολή τους «δεν είναι υποχρεωτική»^[2]. 

 

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η προσκομισθείσα πρόσκληση δεν αποδεικνύει τον πυρήνα του προβαλλόμενου ισχυρισμού, ούτε τεκμηριώνει αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ των επικαλούμενων γεγονότων και του φόβου που προβάλλει ο αιτητής.  Λαμβανομένου υπόψη ότι ο αιτητής δεν κατόρθωσε να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του με συγκεκριμένα, συνεκτικά και επαρκώς τεκμηριωμένα στοιχεία, αλλά περιορίστηκε σε γενικόλογες και αόριστες αναφορές, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν δύναται να γίνει αποδεκτός.

 

Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό ο αιτητής δεν έχει στοιχειοθετήσει οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο θα μπορούσε να του δοθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας.  Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής [.]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Όσον αφορά την γενική κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία, η έκθεση της EUAA για την κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία αναφέρει ότι η Νιγηρία συνεχίζει να αντιμετωπίζει μια ποικιλία ταυτόχρονων προκλήσεων ασφάλειας[3], καθεμία από τις οποίες είναι πολυδιάστατη και συνιστά σοβαρή απειλή για τη σταθερότητα της χώρας.  Οι προκλήσεις αυτές έχουν διατηρήσει τη χώρα σε κατάσταση κρίσης ασφάλειας τα τελευταία είκοσι χρόνια[4]. Η βόρεια Νιγηρία εξακολουθεί να πλήττεται από την ισλαμιστική εξέγερση που διαρκεί εδώ και δεκαπέντε περίπου χρόνια[5]. Ενώ η εξέγερση αυτή, με επικεφαλής τη Boko Haram και συναφείς οργανώσεις της Al-Guida και του Ισλαμικού Κράτους, θεωρούνταν επί μακρόν η σημαντικότερη απειλή για τη σταθερότητα της χώρας, στις αρχές του 2024 η βία που απορρέει από τη ληστρική δράση έχει γίνει πιο θανατηφόρα και διαδεδομένη.

 

Παράλληλα, εντάσεις μεταξύ κτηνοτρόφων και αγροτών σχετικά με τα μέσα βιοπορισμού[6] παρέμειναν ζήτημα σε ολόκληρη τη βορειοκεντρική ζώνη[7] (γνωστή και ως Μεσαία Ζώνη), καθώς και σε άλλα μέρη της χώρας[8]. Ορισμένες πηγές απέδωσαν τις προκλήσεις αυτές σε εθνο-θρησκευτικές εντάσεις[9] και, κατά διαστήματα, σε εγκληματική δραστηριότητα[10]. Επιπλέον, στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς της έκθεσης (1 Ιανουραίου 2024 - 31 Αυγούστου 2025) συνεχίστηκαν οι αποσχιστικές δραστηριότητες των Biafrans στη νοτιοανατολική ζώνη, η εγκληματικότητα στο Δέλτα του Νίγηρα[11], οι δραστηριότητες βίαιων συμμοριών στη νότια-νοτιοανατολική και νοτιοδυτική ζώνη[12], καθώς και η προεκλογική βία στην πολιτεία Edo[13].Τα πολλαπλά αυτά ζητήματα ασφάλειας έχουν καταπονήσει τις στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις της χώρας[14].

 

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έργο τη συλλογή, ανάλυση και χαρτογράφηση δεδομένων σχετικά με τις ημερομηνίες, τους δρώντες, τις τοποθεσίες, τους θανάτους και τους τύπους όλων των καταγεγραμμένων γεγονότων πολιτικής βίας και διαμαρτυρίας σε παγκόσμια κλίμακα, στη διάρκεια ενός έτους (Past year of ACLED Data) και συγκεκριμένα με ημερομηνία καταγραφής το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 09/01/2026), όσον αφορά την πολιτεία Imo της Νιγηρίας, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, έχουν καταγραφεί 66 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 110 θάνατοι[15].

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άνδρας, υγιής, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανός προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Επιπρόσθετα, λαμβάνεται υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του  δυνάμει του άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6 (Ι)/2000) με την Κ.Δ.Π. 145/2025, καθόρισε τη χώρα καταγωγής του αιτητή ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας, εφόσον ικανοποιήθηκε βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, ότι στην οριζόμενη χώρα γενικά και μόνιμα δεν υφίστανται πράξεις δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3Γ, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική  μεταχείριση ή τιμωρία, ούτε απειλή η οποία προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός των ευπαίδευτων συνηγόρων του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Τέλος, ο συνήγορος του αιτητή προβάλλει τον ισχυρισμό, ότι η απόφαση είναι προϊόν αλλότριου σκοπού και ότι παραβιάζει τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Οι Καθ'ων η αίτηση αντιτείνουν πως το αρμόδιο όργανο δεν παρέβει οποιαδήποτε αρχή του διοικητικού δικαίου και υποστηρίζει πως η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι προϊόν αλλότριου σκοπού.  Οι ισχυρισμοί του αιτητή περί αλλότριου σκοπού είναι γενικοί και αόριστοι και δεν έχουν παρουσιαστεί οποιαδήποτε στοιχεία που να τους αποδεικνύουν.  Πρόσθετα ο αιτητής δεν έχει παρουσιάσει στοιχεία που να τεκμηριώνουν την παραβίαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης και την αρχή της ίσης μεταχείρισης.  Οι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί του αιτητή δεν κατάφεραν να τεκμηριώσουν τον προβαλλόμενο ισχυρισμό.

 

Ο συνήγορος του αιτητή ισχυρίζεται επιπρόσθετα, πως το αρμόδιο όργανο κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης ενήργησε υπό πλάνη περί τα πράγματα. Καταρχάς θα πρέπει να αναφερθεί πως το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού για την ύπαρξη πλάνης το έχει ο αιτητής (βλ. Παπαδόπουλος v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (1190) 3ΑΑΔ 262, 267). Ο προβαλλόμενος ισχυρισμός δεν στοιχειοθετείται επαρκώς από τον αιτητή και είναι γενικόλογος. Από τους ισχυρισμούς των ευπαίδευτων δικηγόρων του, δεν στοιχειοθετείται οποιουδήποτε είδους πλάνη, τόσο ως προς την διαδικασία που ακολουθήθηκε, όσο και ως προς τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Υπηρεσία Ασύλου με βάση και τα στοιχεία που είχε ενώπιον της, αλλά ούτε και ως προς τα γεγονότα που έλαβε η Υπηρεσία Ασύλου υπόψη της.

 

Πλάνη περί τα πράγματα στοιχειοθετείται όταν αποδεικνύεται η αντικειμενική ανυπαρξία γεγονότων που έλαβε υπόψη του το αρμόδιο όργανο για να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ δεν υφίσταται πλάνη περί τα πράγματα όταν η προσβαλλόμενη πράξη στηρίζεται σε ισχυρισμούς που προώθησε ο ίδιος ο αιτητής (βλ. Σύγγραμμα του Επαμεινώνδα Π. Σπηλιωτόπουλου, «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Τόμος 2, 15^η έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη 2015, σελίδες 144-145, παράγραφοι 510 και 511).  Ο αιτητής δεν παραπέμπει σε γεγονότα τα οποία οι καθ’ ων η αίτηση παρέλειψαν να λάβουν υπόψη με αποτέλεσμα να αποφασίσουν κατά πλάνη περί τα πράγματα. Στη βάση των ανωτέρω, είναι προφανές πως δεν αποδεικνύεται ο ισχυρισμός του αιτητή περί πραγματικής πλάνης ή/και οποιασδήποτε άλλης ουσιώδους πλάνης και ως εκ τούτου ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Περαιτέρω, ο συνήγορος του αιτητή προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η απόφαση πάσχει καθότι η διοίκηση απέτυχε να παρέχει στον Αιτητή κατάλληλο διερμηνέα.  Η συνήγορος των καθ'ων η αίτηση αναφέρει πως ο αιτητής δεν προβάλλει κάτι συγκεκριμένο για τον προαναφερόμενο ισχυρισμό και εισηγείται πως ο ισχυρισμός του θα πρέπει να απορριφθεί.  Έχω εξετάσει τα ζητήματα που τέθηκαν ενώπιον μου λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου.

 

Διαφαίνεται πως τέθηκαν αρκετές ερωτήσεις στον αιτητή και ο αιτητής είχε τη δυνατότητα να παραθέσει με λεπτομέρεια τον πυρήνα του αιτήματός του και να αφηγηθεί ότι ο ίδιος έκρινε αναγκαίο.  Ο αιτητής υπέγραψε κάθε σελίδα των πρακτικών της συνέντευξης και επιβεβαίωσε στο τέλος της συνέντευξης πως όσα ανέφερε στη συνέντευξή του ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.  Επιπρόσθετα, ο αιτητής είχε τη δυνατότητα να διευκρινίσει στην ενώπιον μου διαδικασία τις ασάφειες και αντιφάσεις που εντοπίστηκαν, όπως επίσης και να ενισχύσει τον πυρήνα του αιτήματός του με το ορθό δικονομικό διάβημα, πράγμα που δεν έπραξε.  Κατά συνέπεια ο προβαλλόμενος ισχυρισμός δεν τεκμηριώθηκε και απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Θα πρέπει βεβαίως να τονιστεί πως οι Γραπτές Αγορεύσεις δεν μπορούν να θεμελιώσουν ισχυρισμούς που αφορούν πραγματικά γεγονότα.  Σύμφωνα, όμως, με πάγια νομολογία επί του θέματος, η αγόρευση, γραπτή ή προφορική, δεν συνιστά μέσο προσαγωγής μαρτυρίας (βλ. ΑΝΤΕΝΝΑ ΛΙΜΙΤΕΔ και Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2013) 3 ΑΑΔ 242, Μαρία Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 281 και Χριστάκης Βασιλείου ν. Δήμου Παραλιμνίου και/ή άλλου (1995) 4 ΑΑΔ 1275) και ο αιτητής είχε την ευχέρεια να παρουσιάσει στην ενώπιόν μου διαδικασία στοιχεία που θα μπορούσαν να εξεταστούν κατ’ουσίαν από το Δικαστήριο.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια σε όλα τα στάδια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας και των εξουσιών του αρμόδιου οργάνου.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή. 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.