ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

    Υπόθεση Αρ. 4126/2021

 

27 Φεβρουαρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

M.F.T.

 Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της

Υπηρεσίας Ασύλου

 

  Καθ' ων η αίτηση

 ...............................................

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται προσωπικά ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Χριστίνα Δημητρίου, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

 

[Παρούσα η κυρία Όλγα Γεωργιάδη για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα]

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 29/06/2021, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Ο αιτητής είναι υπήκοος Καμερούν και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 10/06/2021. Την ίδια ημέρα, ο αιτητής παρέλαβε τη βεβαίωση υποβολής αίτησης διεθνούς προστασίας. Στις 16/06/2021 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή από λειτουργό του Οργανισμού Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εuropean Union Agency for Asylum στο εξής: EUAA) και του παραχωρήθηκε δωρεάν βοήθεια διερμηνέα.

 

Στις 29/06/2021 αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση - Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας σχετικά με τη συνέντευξη του αιτητή. Στη συνέχεια, συγκεκριμένος λειτουργός που δύναται δυνάμει σχετικής εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης στις 29/06/2021.  Την 01/07/2021 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία περιέλαβε την απόφασή της σε σχέση με το αίτημα του αιτητή.  Η επιστολή παραλήφθηκε από τον αιτητή, κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου της από διερμηνέα. Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας.

 

Κατά την καταχώρηση της προσφυγής, ο Αιτητής, ο οποίος δεν εκπροσωπείτο από δικηγόρο, δεν προέβαλε κανένα νομικό ισχυρισμό εναντίον της επίμαχης απόφασης απόρριψης του αιτήματος του για διεθνή προστασία. Σημείωσε δε, πως εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του επειδή η ζωή του κινδύνευε. Πρόσθεσε πως σκότωσαν την έγκυο γυναίκα του και τον κυνηγούσαν.  Όπως ισχυρίστηκε, αρνήθηκε να ενταχθεί μαζί με τους αποσχιστές και για αυτό το λόγο τον κυνηγούν. Δήλωσε ότι δεν έχει που να πάει και επειδή είναι από το αγγλόφωνο Καμερούν υποστηρίζουν ότι εντάσσεται με τους αποσχιστές. Τέλος, δήλωσε πως δεν μπορεί να βασισθεί σε κανένα και πως οι δυνάμεις ασφαλείας είναι εναντίον του όπως και οι αποσχιστές.

 

Μέσω της γραπτής του αγόρευσης ο αιτητής δήλωσε πως όλα ξεκίνησαν στην Bamenda του Καμερούν όπου ζούσαν με την σύζυγό του και είχαν μια επιχείρηση ταξί. Οι Ambazonians εξανάγκαζαν όλους τους ικανούς άνδρες και τα αγόρια να αγωνιστούν μαζί τους για την ανεξαρτησία και ως εκ τούτου πήγαν και στον ίδιο προκειμένου να τον στρατολογήσουν όμως ο ίδιος αρνήθηκε. Μάλιστα ο αιτητής δήλωσε πως ο εξάδελφος του είχε δολοφονηθεί προηγουμένως σε διάστημα δύο εβδομάδων από την ένταξη του στους αποσχιστές.  Πρόσθεσε πως μια μέρα οι αποσχιστές πήγαν στο διαμέρισμα του, δεν τον βρήκαν και αφότου τον είχαν προειδοποιήσει αρκετές φορές προκειμένου να ενταχθεί στην ομάδα τους, δολοφόνησαν την έγκυο σύζυγό του που ήταν στο σπίτι ως προειδοποίηση για να ενταχθεί στους αποσχιστές.

 

Στη συνέχεια, ο Αιτητής δήλωσε πως μετά το περιστατικό μετέβη στο χωριό του, στο Shisong όπου διαβιούσαν οι γονείς του, όμως ως δήλωσε εντοπίστηκε και εκεί από τους αποσχιστές, οι οποίοι πήγαν από το σπίτι των γονέων του, επιμένοντας ο αιτητής να πάει μαζί τους ειδάλλως θα τον σκότωναν. Ο ίδιος και οι γονείς του αντιστάθηκαν με την μητέρα του ως δήλωσε να τους παρακαλεί να τον αφήσουν επειδή ήταν ο μοναδικός υιός της   και πως τον είχε σαν τον σύζυγό της. Περαιτέρω ισχυρίστηκε πως οι Ambazonians επέμεναν ο αιτητής να συνευρεθεί ερωτικά με την μητέρα του καθότι η μητέρα του τους είχε αναφέρει πως ο αιτητής ήταν σαν τον άνδρα της και ότι ήταν ο μόνος που είχε για να την βοηθάει, ειδάλλως θα τους πυροβολούσαν. Τότε ο πατέρας του επενέβη με αποτέλεσμα να τον πυροβολήσουν και στη συνέχεια να μεταφερθεί στο νοσοκομείο όπου τον ακρωτηρίασαν.

 

Ο αιτητής δήλωσε πως αυτοί σημάδεψαν τον αιτητή με όπλο όπως και την μητέρα του και κάποιοι τους έγδυσαν και τους ανάγκασαν υπό την απειλή του όπλου να συνευρεθούν ερωτικά.  Μετά από αυτό οι αποσχιστές έφυγαν λέγοντας τους πως θα έρθουν ξανά σε μια εβδομάδα για να τους σκοτώσουν εάν δεν εεντασσόταν ο αιτητής στην ομάδα τους. Ο Αιτητής δήλωσε πως ντρεπόταν για αυτό που συνέβη και πως δεν μπορούσε να απευθυνθεί στην αστυνομία επειδή κάθε αστυνομικός που ζει στην βορειοδυτική πλευρά συνεργάζεται κρυφά με τους αποσχιστές. Έτσι κατέφυγε ως δήλωσε στο δάσος για να κρυφθεί και συμβούλευσε την μητέρα του να φροντίσει τον πατέρα του και να προσπαθήσει να τον μεταφέρει κάπου αλλού αφού αυτός δεν μπορούσε να είναι μαζί τους επειδή ντρεπόταν.

 

Περαιτέρω, ισχυρίστηκε πως στο δάσος οι συνθήκες ήταν δύσκολες και έτσι έφυγε και πήγε προς την μακρινή βόρεια πλευρά του Καμερούν. Όμως ούτε εκεί μπορούσε να μείνει καθώς δεν θα ήταν ασφαλής εξαιτίας της Boko Haram στην περιοχή και της παρουσίας του στρατού οι οποίοι εάν τον έβλεπαν θα τον θεωρούσαν μέλος των αποσχιστών που είχε έρθει για να τους κατασκοπεύσει.  Ενώ ο αιτητής έψαχνε μια λύση για το τι να κάνει, συνάντησε κάποιον που τον βοήθησε να πάει στο Τσαντ όπου βρήκε την ελευθερία του. Μέχρι που ξεκίνησαν οι ταραχές εκεί με τις προεδρικές εκλογές και ο άνδρας που τον φιλοξενούσε τον συμβούλευσε να φύγει για να μην του συμβεί κάτι κακό.

 

Ο Αιτητής δήλωσε πως ανέφερε στον άνδρα αυτό πως δεν έχει που να μείνει και πως δεν μπορούσε να επιστρέψει στο Καμερούν. Τότε αυτός του είπε ότι θα τον βοηθούσε να ταξιδέψει στην Κύπρο και πως θα του διευθετήσει όλα τα έγγραφα για το ταξίδι του. Αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του δήλωσε πως πηγαίνει κάθε μήνα στο νοσοκομείο για την θεραπεία του επειδή είναι φορέας HIV. Δήλωσε πως σε περίπτωση επιστροφής του στο Καμερούν θα τον συλλάβουν στο αεροδρόμιο επειδή δεν ταξίδεψε μέσω του Καμερούν αλλά μέσω άλλης χώρας οπότε θα θεωρήσουν ότι είναι ένας από τους αποσχιστές. Πρόσθεσε πως ακόμη και αν εξέλθει των ελέγχων στο αεροδρόμιο της χώρας θα τον σκοτώσουν οι αποσχιστές επειδή κανείς δεν τολμά να τους παρακούσει. Όπως ανέφερε, επειδή είναι φορέας του HIV σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του δεν θα ξέρει από που να ξεκινήσει. Δεν ανέφερε αυτό που συνέβη με την μητέρα του κατά την συνέντευξη του επειδή ένιωθε ντροπή για αυτό.       

 

Κατά τις διευκρινήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 12/09/2024 ο Αιτητής δήλωσε για πρώτη φορά πως επιθυμεί να προσκομίσει έγγραφα από τα δίδυμα τέκνα του τα οποία γεννήθηκαν στην Κύπρο. Όπως ανέφερε, με την σύντροφό του μένουν μαζί και δεν έχουν παντρευτεί και επανέλαβε πως σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του η ζωή του θα τεθεί σε κίνδυνο, από την κυβέρνηση του Καμερούν και από τους αποσχιστές. Η συνήγορος των Καθ’ων η αίτηση, κατά την ακρόαση δήλωσε πως ο αιτητής έμεινε για κάποιο διάστημα στο Chad, επομένως εφόσον ο αιτητής δήλωσε πως ένιωσε ασφάλεια σε εκείνη την περιοχή θα αναμένονταν να αναζητήσει ασφάλεια εκεί και όχι να μεταβεί στην Κύπρο. Ο Αιτητής διασαφήνισε πως όταν πήγε στο Chad ζούσε στο σπίτι ενός καλού άνδρα, η οικογένεια του οποίου του φέρονταν καλά, όμως κατά την περίοδο των εκλογών στην εν λόγω χώρα υπήρξαν συγκρούσεις με αποτέλεσμα να νιώσει ότι δεν ήταν πλέον ασφαλής εκεί. 

 

Στη συνέχεια, η συνήγορος των Καθ’ων η αίτηση ισχυρίστηκε πως σύμφωνα με τις δηλώσεις του αιτητή, ο ίδιος πηγαινοερχόταν αρκετές φορές μεταξύ Chad και Καμερούν, ως εκ τούτου ο αιτητής περνούσε τα σύνορα χωρίς κανένα πρόβλημα, οπότε εγείρονται αμφιβολίες κατά πόσον ο Αιτητής κινδύνευε εφόσον μπορούσε να επιστρέψει στο Καμερούν χωρίς να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε δυσκολία.  Ο Αιτητής αποκρίθηκε πως δεν είχε βρει την ευκαιρία να επιστρέψει στην χώρα του και πως διέμενε στο Κουσέρι το οποίο είναι ένα γειτονικό χωριό όπου κρυβόταν.  Στη συνέχεια, επεξήγησε πως το 2019 ήταν το έτος όπου είχε μεταβεί βόρεια όπου έμενε με τον άνθρωπο που αργότερα τον πήγε στο Chad. Τέλος, από την πλευρά τους οι Καθ’ων η αίτηση αιτήθηκε την απόρριψη της προσφυγής του αιτητή υιοθετώντας το περιεχόμενο της εισηγητικής έκθεσης.

 

Κατά τις τελευταίες διευκρινήσεις ο Αιτητής δήλωσε ότι επέστρεψε στο Καμερούν κατά την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού, διότι τότε δεν θεωρείτο παράνομο. Δεν θυμόταν την ακριβή ημερομηνία επιστροφής του από το Chad στο Καμερούν. Ως προς την έκδοση του διαβατηρίου του ανέφερε ότι στο Καμερούν, όταν γνωρίζει κανείς τα κατάλληλα άτομα, αυτά μπορούν να διευθετήσουν τη διαδικασία. Η έκδοση του διαβατηρίου χρειάστηκε περίπου δύο μήνες. Σε σχέση με τον τόπο διαμονής του, ανέφερε ότι διέμενε στο Chad. Συμπλήρωσε ότι μετέβη στο Καμερούν μόνο για να διεκπεραιώσει τα έγγραφα και επέστρεψε στο Chad την ίδια ημέρα, αφού ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες με τη βοήθεια ενός άνδρα. Για τη μετάβασή του από το Καμερούν στο Chad διευκρίνισε ότι ταξίδεψε μέσω ποταμού, ο οποίος ονομάζεται “Shari river”.

 

Αναφορικά με τους γονείς του, δήλωσε ότι σήμερα διαμένουν στο χωριό του, το Kumbo, και ότι πλέον έχει επικοινωνία μαζί τους, τηλεφωνώντας περίπου μία φορά την εβδομάδα. Μία από τις αδελφές του διέμενε στο παρελθόν στο Κουβέιτ και τώρα βρίσκεται μαζί του στην Κύπρο ως αιτήτρια διεθνούς προστασίας, ενώ η άλλη αδελφή του έχει αποβιώσει.  Σε σχέση με το περιστατικό σε βάρος του πατέρα του, ανέφερε ότι αυτός πυροβολήθηκε στο πόδι και τελικά ακρωτηριάστηκε επειδή προσπάθησε να τον προστατεύσει. Άτομα είχαν μεταβεί στο σπίτι τους αναζητώντας τον Αιτητή και αφού δεν τον βρήκαν, υπέθεσαν ότι ο πατέρας του τον έκρυβε. Σε ερώτηση για την ταυτότητα των δραστών, ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν μπορούσε να τους αναγνωρίσει, καθώς μπορεί να είχαν σχέση είτε με τον στρατό, είτε με τους αυτονομιστές μαχητές Ambazonians. Ερωτηθείς σχετικά από το Δικαστήριο, ο Αιτητής διευκρίνισε ότι ο πατέρας του δεν πυροβολήθηκε στο συγκεκριμένο περιστατικό το οποίο αναφέρει στη γραπτή του αγόρευση, αλλά σε άλλη περίπτωση, καθώς σε διάφορες περιστάσεις είχε προσπαθήσει να τον προστατεύσει. Σε σχέση με τον τόπο διαμονής των γονέων του, δήλωσε ότι το Shisong είναι η περιοχή στην οποία βρίσκεται το νοσοκομείο και ότι οι γονείς του δεν διέμεναν εκεί.

 

Αναφορικά με την πρώτη του σύζυγο, επιβεβαίωσε ότι σκοτώθηκε από τους Ambazonians. Εξήγησε ότι στοχοποιήθηκε επειδή ήταν σύζυγός του και ζούσαν μαζί στην Bamenda, όπου ο ίδιος εργαζόταν ως οδηγός ταξί. Επιβεβαίωσε ότι ισχύουν τόσο ο λόγος ότι ήταν γαλλόφωνη και δεν επιτρεπόταν να διαμένει στο Kumbo, όσο και το ότι η δολοφονία της αποτέλεσε προειδοποίηση προς τον ίδιο να ενταχθεί στους Ambazonians. Διευκρίνισε ότι γνώρισε τη σύζυγό του στην Bamenda και όχι στο Kumbo, και ότι μετά την καταστροφή του ταξί του μετακόμισαν στο Kumbo.

 

Αναφορικά με την επαγγελματική του δραστηριότητα, επιβεβαίωσε ότι εργαζόταν ως οδηγός ταξί στην Bamenda από το 2013 μέχρι το 2017. Εκτός από το περιστατικό στις 11/5/2017, κατά το οποίο το ταξί του κάηκε επειδή εργάστηκε ημέρα Δευτέρα, ανέφερε ότι υπήρξε και άλλο περιστατικό όπου τον χτύπησαν, γεγονός που τον οδήγησε τελικά να εγκαταλείψει την πόλη. Μετά την καταστροφή του ταξί του, παρέμεινε στην Bamenda από δύο μέχρι τρεις εβδομάδες, ή έως ένα μήνα, πριν μετοικίσει στο Kumbo. Περαιτέρω, δήλωσε ότι στην περιοχή Kumbο δεν συνέχισε να εργάζεται ως οδηγός ταξί, αλλά ασχολήθηκε με αγροτικές εργασίες, βοηθώντας τη μητέρα του και κάνοντας μικροδουλειές για να επιβιώσει. Ακολούθως, κατά την παραμονή του στο Chad, δήλωσε ότι απασχολήθηκε σε οικοδομικές εργασίες (βλ. σελ. 7-8 πρακτικών).

 

Ερωτηθείς εάν μετά την καταστροφή του ταξί, συνέβη κάποιο άλλο περιστατικό ή δέχτηκε άλλες απειλές, ο Αιτητής απάντησε αρνητικά (βλ. σελ. 7 πρακτικών). Ο Αιτητής δήλωσε ότι σε περίπτωση επιστροφής του στο Καμερούν δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι, καθώς δεν θα ήταν ασφαλής. Ανέφερε ότι φοβάται πως ο στρατός θα τον εντοπίσει, καθώς ήδη θεωρείται ότι ανήκει στους αυτονομιστές μαχητές Ambazonians. Διευκρίνισε ότι το πρόβλημά του προέρχεται αποκλειστικά από τους Ambazonians. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του στην γραπτή του αγόρευση, ότι θα δολοφονηθεί από την Κυβέρνηση επειδή δεν ταξίδεψε μέσω του αεροδρομίου του Καμερούν, εξήγησε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μεταβεί στο αεροδρόμιο διότι θα συλληφθεί.  Θα πρέπει βέβαια να σημειώσω πως ο αιτητής δήλωσε ότι ταξίδεψε κάνοντας χρήση διαβατηρίου και ότι πηγαινοερχόταν κατά τη διαμονή του στο Τσαντ- ερυθρό 19 1 χ του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του και ότι είναι φορέας HIV, ανέφερε ότι ενημερώθηκε όταν αρρώστησε και μετέβη στο νοσοκομείο, χωρίς να είναι σε θέση να θυμηθεί την ακριβή ημερομηνία. Επιβεβαίωσε ότι στη χώρα του υπήρχε διαθέσιμη φαρμακευτική αγωγή, την οποία λάμβανε, και ότι συνεχίζει να λαμβάνει και σήμερα. Επιβεβαίωσε επίσης ότι υπάρχει διαθέσιμη φαρμακευτική αγωγή για τον HIV στο Καμερούν.

 

Σχετικά με τα γεγονότα που συμπεριλήφθηκαν στη γραπτή του αγόρευση και δεν αναφέρθηκαν στη συνέντευξη, όπως ότι ο ξάδελφός του εντάχθηκε στους Ambazonians και πέθανε δύο εβδομάδες μετά, ότι εντοπίστηκε από τους Ambazonians στο χωριό, ότι κακοποιήθηκε και εξαναγκάστηκε σε σεξουαλική επαφή με τη μητέρα του, καθώς και ότι ο πατέρας του πυροβολήθηκε όταν προσπάθησε να παρέμβει, ο Αιτητής δήλωσε ότι κατά τη συνέντευξη φοβόταν και είχε άγχος για όσα είχαν συμβεί. Εξήγησε ότι τότε ανέφερε μόνο όσα μπορούσε εκείνη τη στιγμή, καθώς φοβόταν ακόμη και την παρουσία αστυνομικών.  Για τη φερόμενη αντίφαση περί του τόπου διαμονής των γονέων του, ο Αιτητής διευκρίνισε ότι ίσως υπήρξε παρεξήγηση ή λάθος στη μετάφραση, καθώς το Shisong είναι περιοχή στο Kumbo όπου βρίσκεται το νοσοκομείο στο οποίο γεννήθηκε.  Θα πρέπει και πάλι να σημειωθεί πως στην συνέντευξη τοποθέτησε τα γεγονότα, δηλαδή την δολοφονία της συζύγου του και την απόπειρα στρατολόγησης του στην Κumbo, μετά την καταστροφή του ταξί του από τους αποσχιστές στην Bamenda.

 

Αναφορικά με την τωρινή του οικογενειακή κατάσταση, δήλωσε ότι δεν είναι νομίμως παντρεμένος, αλλά συζεί με τη σύντροφό του και έχουν μαζί τρία τέκνα. Ο Αιτητής δήλωσε ότι στη σύντροφό του έχει χορηγηθεί Καθεστώς Συμπληρωματικής Προστασίας στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ανέφερε ότι είναι ομοεθνής του, προερχόμενη από την αγγλόφωνη περιοχή του Καμερούν. Σε σχέση με την οικογένεια της συντρόφου του, δήλωσε ότι η μητέρα της βρίσκεται στη Νιγηρία λόγω του πολέμου και ότι όλα τα αδέλφια της ζουν εκτός Καμερούν.  Σε σχέση με την οικογένειά του στο Καμερούν, ανέφερε ότι παραμένουν εκεί ένας αδελφός και μία αδελφή του, όπως και οι γονείς του. Διευκρίνισε ότι η αδελφή του διαμένει στην Bamenda και ο αδελφός στο Kumbo μαζί με τη μητέρα τους.

 

Η Υπηρεσία Ασύλου αφού ενημερώθηκε για τη σύνδεση του αιτητή με τη σύντροφό του και επιβεβαίωσε πως έχει τρία ανήλικα τέκνα και με τη βοήθεια της συνηγόρου των καθ’ων η αίτηση που χειριζόταν την υπόθεση κυρίας Βασιλείου, αποφάσισε στις 4/12/2025 η ανάκληση της απόφασης επιστροφής του αιτητή στη χώρα του, εφόσον ο αιτητής είναι πατέρας ανήλικων τέκνων και σύντροφος γυναίκας της οποίας της έχει χορηγηθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.  Είναι σαφές βέβαια πως η απόφαση αυτή της Υπηρεσίας Ασύλου δεν συνεπάγεται την απόδοση οποιουδήποτε καθεστώτος στον αιτητή.  Κατά συνέπεια, θα προχωρήσω να εξετάσω το αίτημα του αιτητή στο σύνολό του και μόνον, εφόσον ο αιτητής επιμένει στους ισχυρισμούς που έχει παραθέσει ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου αλλά και του Δικαστηρίου.  Η απόφαση επιστροφής έχει ανακληθεί και δεν είναι μέρος της παρούσας διαδικασίας.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018, Ν.73(Ι)/2018, το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11 (2) και (3) του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018, Ν.73(Ι)/2018, οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου της νομιμότητας και ορθότητας της πράξης.

 

Κατά την καταγραφή της αίτησης του ο Αιτητής δήλωσε πως εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του καθότι το Μάιο του 2017  ο ίδιος και η αρραβωνιαστικιά του έφυγαν από την Bamenda του βόρειου Καμερούν όπου εργαζόταν ως οδηγός ταξί μετά τον εμπρησμό του αυτοκινήτου του (ταξί) από τους αποσχιστές, ενώ είχαν υποχρεώσει τους ανθρώπους να μην βγαίνουν από το σπίτι (πόλη-φάντασμα). Στις 15 Μαΐου ο ίδιος και η αρραβωνιαστικιά του πήγαν στο Kumbo (Bui Division) με ασφάλεια στο σπίτι της οικογένειας τους και όλα ήταν καλά. Περίπου στις 20 Μαΐου 2017 οι αποσχιστές ζήτησαν από κάθε νέο του Kumbo να ενταχθεί στις Ambazonians Defense Forces ADF για να καταδικάσουν τους εορτασμούς της 20^ης Μαΐου.

 

Περαιτέρω, δήλωσε πως ο ίδιος αρνήθηκε να ενταχθεί και κατά την διαμονή του στο χωριό δέχθηκε πολλές απειλές από τους αυτονομιστές. Τον Απρίλιο του 2018 μετά από αρκετές απειλές από τους αποσχιστές για να ενταχθεί μαζί τους αλλά και μετά από τη συνεχή άρνηση του, αυτοί πήγαν σπίτι του, κακοποίησαν και επιτέθηκαν στην αρραβωνιαστικιά του με αποτέλεσμα αυτή να καταλήξει όπως και το αγέννητο τέκνο τους. Αυτό το περιστατικό τον τραυμάτισε και στη συνέχεια τον έκανε να εγκαταλείψει το χωριό του και να μεταβεί στο Βόρειο Καμερούν και από εκεί στο Chad. Στο Chad δήλωσε πως ήταν ασφαλής μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2021 οι οποίες οδήγησαν σε εξεγέρσεις και ανασφάλεια. Έτσι αποφάσισε να εγκαταλείψει το Chad την 1^η Απριλίου 2021 από το Njamina International Airport προς την Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια ήρθε στην Κύπρο για να ζητήσει διεθνή προστασία(ερυθρό 1, του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά την συνέντευξη του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου ο αιτητής δήλωσε αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία  πως γεννήθηκε στο χωριό Kumbo Bui D.V.D. όπου διέμεινε μέχρι το 2013 και στη συνέχεια πήγε στην Bamenda όπου διέμεινε μέχρι το 2017, επέστρεψε πίσω στο χωριό του Kumbo όπου έμεινε για ένα έτος και αργότερα το 2018 πήγε στο North Cameroon όπου έμεινε μέχρι το 2019 όταν και μετέβη στο Chad για να εργαστεί όπου διέμεινε μέχρι το 2021. Το 2021 επέστρεψε στο Καμερούν ενώ ως τόπο προηγούμενη διαμονής του στην χώρα καταγωγής του προσδιόρισε το χωριό του Kumbo. Δήλωσε πως αναχώρησε από το αεροδρόμιο του Chad στις 01/04/2021 με χρήση διαβατηρίου.

 

Είναι άγαμος, διέμενε με την αρραβωνιαστικιά του η οποία απεβίωσε μετά την αγγλόφωνη κρίση. Έχει λάβει 10 έτη σχολικής εκπαίδευσης και αποφοίτησε από το σχολείο το 2011. Αναφορικά με την πατρική του οικογένεια δήλωσε πως αυτή αποτελείται από τους γονείς του και τα δύο αδέλφια του, οι οποίοι εκτός της μιας αδελφής του διαμένουν στο χωριό Kumbo. Εργάστηκε ως οδηγός ταξί στην χώρα καταγωγής του από το 2013   έως το 2017 στην Bamenda, σταμάτησε επειδή το ταξί του κάηκε από τους αποσχιστές.  Στη συνέχεια, εργάστηκε ως εργάτης σε κατασκευαστική εταιρία στο Chad από το 2019 μέχρι το 2021.

 

Ερωτηθείς σχετικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του δήλωσε στο πλαίσιο της ελεύθερης αφήγησης του πως ο πρώτος λόγος συνίσταται στο ότι το ταξί του κάηκε και ο δεύτερος λόγος στο ότι η σύντροφός του απαβίωσε ενώ κυοφορούσε κατά την διάρκεια της αγγλόφωνης κρίσης (ερυθρό 17 2χ του διοικητικού φακέλου). Εξαιτίας αυτού ο αιτητής αποφάσισε να ζήσει στην βόρεια πλευρά του Καμερούν όπου εκεί γνώρισε έναν άνδρα ονόματι Ali Gada o  οποίος του παρείχε διαμονή και εργασία στο Chad. Κατά την διαμονή του στο Chad δήλωσε πως δεν του συνέβη κάτι προσωπικά αλλά οι εξεγέρσεις του 2021 στην χώρα τον έκαναν να νιώσει ανασφάλεια και έτσι ο ανωτέρω άνδρας τον βοήθησε να φύγει από την Njamina και να μεταβεί στην Κύπρο.

 

Σε διευκρινιστική ερώτηση που του τέθηκε σχετικά με το ταξί του δήλωσε πως στις 11 Μαΐου 2017 ενώ οδηγούσε χωρίς να το γνωρίζει σε περιοχή όπου είχε επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας από τους Ambazonians (ghost town), αυτοί τον σταμάτησαν και ζήτησαν από τον ίδιο και όσους επέβαιναν στο αυτοκίνητο να απομακρυνθούν (ερυθρό 16 2χ, 3χ του διοικητικού φακέλου). Ο Αιτητής αναγκάστηκε να βγει από το αυτοκίνητο του και στη συνέχεια αυτοί του έβαλαν φωτιά. Μετά από αυτό το περιστατικό ο Αιτητής αποφάσισε να επιστρέψει με την αρραβωνιαστικιά του πίσω στο χωριό του στο Kumbo (ερυθρό 16 2χ του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά την διαμονή του στο χωριό Kumbo, δήλωσε πως ξεκίνησαν να τον πιέζουν να ενταχθεί στους αυτονομιστές μαχητές όμως αυτός αρνήθηκε.  Πρόσθεσε πως αυτοί μετά από καιρό έμαθαν πως η σύντροφός του ήταν από το γαλλόφωνο τμήμα και του έλεγαν πως δεν μπορεί να μένει στο Kumbo (ερυθρό 16 3χ του διοικητικού φακέλου).  Όπως δήλωσε, τα πρόσωπα αυτά συνέχιζαν να πηγαίνουν στο σπίτι του και να απειλούν τον ίδιο και την σύντροφό του.  Ο αιτητής τους παρακαλούσε, τους έδωσε και χρήματα όμως αυτοί συνέχισαν να πηγαίνουν με αποτέλεσμα ο αιτητής να καταφύγει στους θάμνους (ερυθρό 15 1χ του διοικητικού φακέλου). Όταν επέστρεψε στο σπίτι τον Απρίλιο του 2018 είδε το πτώμα της συντρόφου του η οποία ήταν και έγκυος καλυμμένο με αίματα στο σπίτι τους. Δήλωσε πως οι Ambazonians την δολοφόνησαν και δεν γνωρίζει εάν απεβίωσε αμέσως ή αν κατέληξε αργότερα (ερυθρό15 1χ του διοικητικού φακέλου). 

 

Σε διευκρινιστική ερώτηση σχετικά με το πότε ξεκίνησαν οι απειλές δήλωσε πως αυτό συνέβη το 2016 και σχετικά με το περιεχόμενο αυτών, δήλωσε πως τον προσέγγισαν αρκετές φορές και προσπάθησαν να τον εντάξουν στην ομάδα τους και πως τον κατηγορούσαν πως έδινε πληροφορίες στην αστυνομία και το στρατό. Δήλωσε πως μετά από την κηδεία της συντρόφου του εγκατέλειψε το χωριό και πήγε σε μια περιοχή στα σύνορα με το Chad (ερυθρό 14 1χ του διοικητικού φακέλου). 

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει τι πιστεύει ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του δήλωσε πως η κρίση συνεχίζεται και πως εάν επιστρέψει θα βρεθεί πάλι σε κίνδυνο.  Ερωτηθείς εάν θα μπορούσε να διαμείνει στην Yaound? αποκρίθηκε πως δεν γνωρίζει εάν θα είναι ασφαλής επειδή προέρχεται από την Βορειοδυτική περιφέρεια και πως έχουν σκοτώσει πολλούς στρατιώτες στις ζώνες τους. Πρόσθεσε πως στις γαλλόφωνες περιοχές δεν θα μπορούσε να μείνει επειδή είναι από την αγγλόφωνη περιοχή.

 

Αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του δήλωσε πως είναι θετικός στον HIV πως λάμβανε φαρμακευτική αγωγή στην χώρα καταγωγής του, στο Καμερούν, η οποία τελείωσε στον δρόμο του προς την Κύπρο. Πρόσθεσε πως στην Κύπρο δεν λαμβάνει θεραπεία αλλά πήγε στο γιατρό και θα αρχίσει να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η ασθένεια του δήλωσε πως δεν επηρεάζει με κάποιο τρόπο την ζωή του. Περαιτέρω, ερωτηθείς σχετικά με το εάν θα έχει πρόσβαση σε θεραπεία κατά την επιστροφή του στο Καμερούν δήλωσε πως όπου και να διαμείνει θα έχει πρόσβαση σε φάρμακα και πως αυτό που τον απασχολεί είναι η ανασφάλεια στην χώρα (ερυθρό 13 1χ, 2χ του διοικητικού φακέλου).

 

Στην εισηγητική έκθεση ο αρμόδιος λειτουργός διέκρινε τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς: έναν αναφορικά με τα στοιχεία ταυτότητας, το εν γένει προφίλ του Αιτητή, έναν δεύτερο αναφορικά με το ότι το ταξί του αιτητή κάηκε το 2017 από τους αποσχιστές στην Bamenda και έναν τρίτο σχετικά με το ότι ο αιτητής απειλήθηκε από τους Ambazonians. O πρώτος ισχυρισμός έγινε δεκτός ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστος. Ομοίως ως αποδεκτός κρίθηκε ο δεύτερος ισχυρισμός του Αιτητή περί του ότι το ταξί του κάηκε το 2017 από τους αυτονομιστές στην Bamenda. Ειδικότερα, κρίθηκε πως αναφορικά με την εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του πως ο αιτητής ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με το ανωτέρω γεγονός ως ευλόγως θα αναμένονταν καθότι ήταν ένα γεγονός που βίωσε προσωπικά. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ως άνω ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από την χώρα καταγωγής του αιτητή από τις οποίες επιβεβαιώνεται η ύπαρξη «ghost towns» στην Bamenda και η γενικότερη κρίση στην Βορειοδυτική περιφέρεια.   

 

Ως προς τον τρίτο ισχυρισμό του Αιτητή περί του ότι απειλήθηκε από τους Ambazonians, αυτός, ομοίως, έγινε αποδεκτός ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστος.  Συγκεκριμένα, αναφορικά με την εσωτερική αξιοπιστία του ως άνω ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε πως ο αιτητής παρέθεσε με συνεκτικό τρόπο πως αφού κάηκε το ταξί του στην Bamenda μετέβη στο χωριό του στο Kumbo και πως μετά από κάποιο διάστημα άρχισε να δέχεται απειλές ώστε να ενταχθεί στους αυτονομιστές αλλά αρνήθηκε. Επίσης ως συνεκτικές κρίθηκαν οι δηλώσεις του σχετικά με τις απειλές των αυτονομιστών όταν έμαθαν πως η σύντροφός του ήταν από το γαλλόφωνο τμήμα.  Στη συνέχεια, ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε τις δηλώσεις του αιτητή σχετικά με τον θάνατο της συντρόφου του χωρίς να προβεί σε κάποια αξιολόγηση αυτών παρά επανέλαβε όσα είπε ο αιτητής. Τέλος, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε πως ο αιτητής εξήγησε με συνεπή και συνεκτικό τρόπο πως η κηδεία της συζύγου του έλαβε χώρα μια ημέρα μετά τον θάνατο της(ερυθρό 65 του διοικητικού φακέλου).  Εκ της ανωτέρω ανάλυσης ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ως εσωτερικά αξιόπιστο τον εν λόγω ισχυρισμό.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του υπό κρίση ισχυρισμού ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την ύπαρξη αυτονομιστικών ομάδων στο Βορειοδυτικό Καμερούν και την κακομεταχείριση και στοχοποίηση αμάχων. Αναφορικά με την αναγκαστική στρατολόγηση από τους αυτονομιστές, αρμόδιος λειτουργός επεσήμανε πως δεν βρέθηκαν πηγές σχετικά με την αναγκαστική στρατολόγηση ενηλίκων, εντούτοις παρέθεσε πηγές σχετικά με την αναγκαστική στρατολόγηση παιδιών η οποία είναι συνήθης πρακτική από τις ένοπλες ομάδες στην αγγλόφωνη περιοχή του Καμερούν καθώς και μια πηγή στην οποία αναφέρεται πως κατά την περίοδο που ο αιτητής ως δήλωσε απειλήθηκε από τους αποσχιστές πληροφορίες αναφέρουν πως πολλοί άνδρες και παιδιά πήγαιναν στο δάσος/θάμνους καθώς αυτοί ήταν πιο συχνά στόχοι για αναγκαστική στρατολόγηση. Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης ο ως άνω ισχυρισμός του Αιτητή έγινε αποδεκτός (ερυθρό 65 του διοικητικού φακέλου).

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε, αναφορικά με τους ισχυρισμούς 2 και 3 που έγιναν αποδεκτοί, πως παρόλο που  ο Αιτητής απειλήθηκε και το ταξί του κάηκε, μελλοντικός κίνδυνος δεν τεκμηριώνεται βάσει των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών λαμβάνοντας υπόψη πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης από τις οποίες προκύπτει πως τα ποσοστά αναγκαστικής στρατολόγησης από τις ένοπλες δυνάμεις ή το στρατό ήταν χαμηλά κατά την διάρκεια του 2020. Ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε πως ο αιτητής εγκατέλειψε το Kumbo το 2018 και πως βάσει των ανωτέρω πληροφοριών από πηγές πληροφόρησης δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι να θεωρείται πως ο αιτητής θα απειληθεί εκ νέου σε στρατολόγηση από τους Ambazonians σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του.

 

Επισημάνθηκε ακόμη πως ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να τεκμηριώσει το ότι ο θάνατος της συντρόφου  του ήταν αποτέλεσμα των απειλών που λάμβανε καθώς με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα αδιάκριτης βίας. Τέλος, αναφορικά με το ότι το ταξί του κάηκε ο λειτουργός έκρινε πως αυτό ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός και δεν υπάρχουν ενδείξεις από τις οποίες να συνάγεται μελλοντικός κίνδυνος του αιτητή βάσει αυτού του περιστατικού(ερυθρό 63 του διοικητικού φακέλου). 

 

Στη συνέχεια και αναφορικά με το εάν ο αιτητής θα κινδυνεύσει μόνο διά της παρουσίας του στην βορειοδυτική περιοχή του Καμερούν και στη βάσει του πρώτου αποδεκτού ισχυρισμού του, ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης από την χώρα καταγωγής του αιτητή σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στις αγγλόφωνες περιοχές καταλήγοντας πως, σε συνάρτηση αυτών των πληροφοριών με τον πρώτο ισχυρισμό του αιτητή ως αυτός έγινε αποδεκτός, δεν υπάρχει κίνδυνος ο αιτητής να υποβληθεί σε μεταχείριση που ισοδυναμεί με δίωξη ή σοβαρή βλάβη κατά την επιστροφή του στην βορειοδυτική πλευρά του Καμερούν παρόλο που υπάρχει γενική αναταραχή(ερυθρό 62 του διοικητικού φακέλου). 

 

Ακολούθως, ο λειτουργός αξιολόγησε το νομοθετικό πλαίσιο για το προσφυγικό καθεστώς, καθώς επίσης και για το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς του αιτητή, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του σε οποιοδήποτε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Ως αναφέρεται στην έκθεση εισήγηση, βάσει των ισχυρισμών του αιτητή, του προσωπικού του προφίλ και της αξιολόγησης κινδύνου, δεν τεκμηριώνεται φόβος δίωξης για ένα από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και ως εκ τούτου, εισηγήθηκε πως ο αιτητής δεν δικαιούται το καθεστώς του πρόσφυγα.

 

Επιπλέον, κρίθηκε πως ο αιτητής κατά την επιστροφή του στο Καμερούν δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ο οποίος να αντιστοιχεί στο άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.  Αναφορικά δε με το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, o αρμόδιος λειτουργός ανέτρεξε σε πληροφορίες από την χώρα καταγωγής του αιτητή αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην βορειοδυτική περιφέρεια του Καμερούν. Στη συνέχεια αξιολόγησε τις ατομικές περιστάσεις του Αιτητή, ειδικότερα επεσήμανε πως ο Αιτητής είναι ένας άνδρας ηλικίας 42 ετών, οικονομικά ενεργός, ο οποίος έχει λάβει εκπαίδευση καθώς και λάμβανε θεραπεία για τον HIV στην χώρα καταγωγής του.

 

Επομένως, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε λαμβάνοντας υπόψη τις ανωτέρω πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην Νοτιοδυτική περιφέρεια του Καμερούν καθώς και τι ατομικές περιστάσεις του αιτητή πως δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται πως ο αιτητής κατά την επιστροφή του στην χώρα καταγωγής του και ειδικότερα στην αγγλόφωνη περιοχή θα κινδυνεύσει, δια και μόνο της παρουσίας του εκεί, να έρθει αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής απειλής κατά την έννοια του άρθρου 15 (γ)  της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ(αντίστοιχο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου).  Επομένως, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι ο αιτητής δεν δικαιούται ούτε το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Τέλος, ο αρμόδιος λειτουργός εισηγήθηκε την απόρριψη του αιτήματός του περί χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ερυθρά 59-58 του διοικητικού φακέλου) και ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου, αφού εξέτασε την έκθεση του λειτουργού απέρριψε το αίτημά του στο σύνολό του.

 

Εξετάζοντας την ουσία της παρούσας υπόθεσης θα πρέπει να αναφερθεί πως από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου έγιναν αποδεκτοί και οι τρείς ουσιώδης ισχυρισμοί που αφορούν τον αιτητή.  Ο πρώτος ισχυρισμός που αφορά τα προσωπικά στοιχεία του αιτητή, τη χώρα καταγωγής και το τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του, ο δεύτερος ισχυρισμός αναφορικά με το ότι το ταξί του αιτητή κάηκε το 2017 από τους αποσχιστές στην Bamenda και o τρίτος  ισχυρισμός σχετικά  με το ότι ο αιτητής απειλήθηκε από τους Ambazonians.

 

 Ο αιτητής αναφέρει μια κάπως τροποποιημένη εκδοχή όσων επικαλείται στην συνέντευξη του. Τοποθετεί την δολοφονία της συζύγου του ενόσω ζούσαν στην Bamenda ενώ και κατά την διαμονή του στο χωριό επικαλείται ένα νέο ισχυρισμό, το ότι οι αποσχιστές τον εξανάγκασαν να συνευρεθεί ερωτικά με την μητέρα του και τον απείλησαν πως εάν δεν ενταχθεί σε αυτούς θα τον σκοτώσουν.  Οι ισχυρισμοί αυτοί προβάλλονται χωρίς συνοχή, συγκρούονται με τα όσα αφηγήθηκε και προβάλλονται κατά γενικό και αόριστο τρόπο και κατά συνέπεια δεν γίνονται αποδεκτοί.

 

Κατά συνέπεια, οι  ισχυρισμοί που έγιναν αποδεκτοί από την Υπηρεσία Ασύλου γίνονται αποδεκτοί και από το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της απαγόρευσης της χειροτερεύσεως της θέσης του αιτητή, βάσει της οποίας το Δικαστήριο δεν μπορεί να χειροτερεύσει τη θέση.  Η αρχή τη μη χειροτέρευσης της θέσεως του αιτητή αναγνωρίζεται, τόσο από τη νομολογία όσο και από τη βιβλιογραφία (βλ. Cyprus Cement Co. v. Republic (1980) 3 C.L.R 69, 76, υποθ.αρ. 11/2003, Ανδρέας Δημοσθένους v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 13/2/2004, Δαγτόγλου «Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο», Έκτη έκδοση, σελίδες 638,639) και στόχο έχει ο αιτητής να μην διατρέχει τον κίνδυνο να βρεθεί σε χειρότερη θέση ή να τροποποιηθεί το μέρος της απόφασης που επιβεβαιώνει τις δηλώσεις του και συμβάλλει θετικά στην εικόνα της αξιοπιστίας του.

 

Δεν θα επαναλάβω λεπτομέρειες που αφορούν τους ισχυρισμούς του αιτητή εφόσον αυτοί έγιναν αποδεκτοί στο σύνολό τους.  Προχωρώ ακολούθως στην αξιολόγηση κινδύνου που ενδεχομένως θα αντιμετωπίσει ο αιτητής σε περίπτωση επιστροφής του στο Καμερούν λαμβάνοντας υπόψη τους αποδεκτούς ισχυρισμούς και το φόβο του, όπως αυτός εκφράστηκε στην προφορική του συνέντευξη και αποτυπώνεται στην γραπτή αγόρευση.

 

Αξιολογώντας την εύλογη πιθανολόγηση πραγμάτωσης του εκπεφρασμένου φόβου του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του διαφαίνεται πως μετά το περιστατικό του 2017, ο Αιτητής διέμεινε ως δήλωσε για δύο- τρείς εβδομάδες έως ένα μήνα στην Bamenda και ακολούθως παρέμεινε επί ένα έτος στην περιοχή Kumbo στο Καμερούν, διαμένοντας με την οικογένειά του και απασχολούμενος σε αγροτικές εργασίες. Ο Αιτητής εγκατέλειψε το επάγγελμα του οδηγού ταξί και απασχολήθηκε σε άλλο επαγγελματικό τομέα. Ακολούθως, κατά την διαμονή του στην περιοχή Chad ασχολήθηκε με κατασκευαστικές εργασίες, μέχρι να εγκαταλείψει την χώρα.

 

Ανέτρεξα σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με τους οδηγούς ταξί στο Καμερούν, και με την ενδεχόμενη στοχοποίησή τους από τους αυτονομιστές μαχητές,  από την οποία προκύπτουν τα ακόλουθα.  Σύμφωνα με έκθεση του ACLED, οι οδηγοί ταξί με μοτοσυκλέτα αποτελούν σημαντικό μέρος των στρατολογημένων από αυτονομιστές μαχητές. Ειδικότερα, οι οδηγοί μοτοσικλετών ταξί (γνωστοί ως okada) αποτελούν  σημαντικό μέρος του αποσχιστικού κινήματος, τόσο ως μαχητές όσο και ως υποστηρικτές, αντιμετωπίζοντας επίσης σκληρές καταστολές από τις κρατικές δυνάμεις. Οι μοτοσικλέτες χρησιμοποιούνται εκτενώς για να διευκολύνουν τις εξαιρετικά ευέλικτες τακτικές των αγγλόφωνων ομάδων, μεταφέροντας όπλα και προσωπικό για τις επιχειρήσεις των ανταρτών, προκειμένου να αποφύγουν τα σημεία ελέγχου και τους περιορισμούς των στρατιωτικών δυνάμεων. Οι okada κινούνταν σε κομβόι στους δρόμους για να δείξουν την υποστήριξή τους στην αγγλόφωνη υπόθεση και να επιβάλουν τα μέτρα «ghost town». Ωστόσο, οι οδηγοί okada που δεν υποστήριζαν τους αποσχιστές στοχοποιούνταν ως ύποπτοι κατάσκοποι των κρατικών δυνάμεων.^[1]

 

Περαιτέρω, προκύπτει ότι οι αυτονομιστές μαχητές ανά διαστήματα επέβαλαν απαγόρευση κυκλοφορίας, τιμωρώντας όσους δεν την τηρούσαν. Ειδικότερα, σύμφωνα με μαρτυρία ενός οδηγού μοτοσικλέτας ταξί, τον Ιανουάριο του 2023, ένοπλοι άνδρες κατέσχεσαν τη μοτοσικλέτα του, λέγοντας ότι οι αποσχιστές, που αυτοαποκαλούνται Αμπαζόνιοι, τον σημάδεψαν με όπλα και του ζήτησαν να πάει σπίτι.^[2] Ο ίδιος συνέχισε λέγοντας ότι η κατάσταση στο Kumbo τις τελευταίες δύο ημέρες είναι πολύ επισφαλής και ότι υπήρξαν σοβαρά πυρά μεταξύ των Ambazonians και των κρατικών δυνάμεων και σήμερα, που είναι Δευτέρα, η απαγόρευση κυκλοφορίας (ghost town) έχει ενισχυθεί και οι δρόμοι είναι άδειοι.

 

Περαιτέρω, σε έκθεση του Human Rights Watch, για το έτος 2022, καταγράφεται ότι αυτονομιστές μαχητές, πραγματοποίησαν στις 12 Ιανουαρίου 2022 σειρά επιθέσεων στην πόλη Buea όπου κήρυξαν απαγόρευση κυκλοφορίας και τιμώρησαν όσους δεν την τήρησαν. Πυροβόλησαν και σκότωσαν έναν 30χρονο οδηγό ταξί και έναν ακόμη άνδρα στην περιοχή της αγοράς Bwitingi, ενώ τραυμάτισαν έναν άνδρα στα δύο πόδια και στην κοιλιά στο σημείο ελέγχου της ίδιας περιοχής της πόλης. […] Περαιτέρω, στις 28 Απριλίου, οι αυτονομιστές επιτέθηκαν στον σταθμό ταξί και λεωφορείων στο Mamfe, στη Νοτιοδυτική περιοχή. Έκαψαν τουλάχιστον πέντε αυτοκίνητα και σκότωσαν τρεις άνδρες, κατηγορώντας τους εργαζόμενους του σταθμού ότι λειτουργούσαν κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης κυκλοφορίας που είχαν κηρύξει.^[3]

 

Τον Σεπτέμβριο του 2019, τουλάχιστον τέσσερις οδηγοί μοτοσικλετών ταξί, γνωστοί τοπικά ως «Okada», απήχθησαν από αποσχιστές νωρίς το πρωί της Δευτέρας στη Limbe, στην Νοτιοδυτική περιοχή του Καμερούν, σύμφωνα με την αστυνομία.^[4] Τοπικές πηγές ανέφεραν ότι οι οδηγοί εργάζονταν όταν ένοπλοι αποσχιστές τους σταμάτησαν στη διαδρομή και τους οδήγησαν προς έναν θάμνο. Οι αποσχιστές δήλωσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι οδηγοί «συνελήφθησαν επειδή δεν σεβάστηκαν την απαγόρευση κυκλοφορίας (ghost town).  Στις 8 Νοεμβρίου 2016, οι δικηγόροι κινητοποίησαν εκατοντάδες ανθρώπους για πορεία στην Bamenda και επανέλαβαν το αίτημά τους για την πλήρη αποκατάσταση του συστήματος του Κοινού Δικαίου, όπως ίσχυε κατά την περίοδο του ομοσπονδιακού συστήματος. Ενώ η πορεία διεξαγόταν ειρηνικά, οι χωροφύλακες διέλυσαν βίαια το πλήθος, κακομεταχειρίστηκαν κάποιους δικηγόρους και συνέλαβαν οδηγούς μοτοσικλετών ταξί (“Okada boys”).^[5]

 

Οι ανωτέρω πηγές, καταγράφουν περιστατικά στοχοποίησης οδηγών ταξί —ιδίως οδηγών μοτοσικλετών (okada) — από αποσχιστικές ομάδες, κυρίως σε σχέση με την παραβίαση του καθεστώτος της απαγόρευσης κυκλοφορίας «ghost town», ή άρνησης συμμόρφωσης με εντολές όπως η αναγκαστική βαφή των οχημάτων. Βέβαια θα πρέπει να αναφερθεί πως δεν συνάγεται από τις δηλώσεις του ότι (ερυθρό 16 2χ, του διοικητικού φακέλου). αναφέρθηκε σε στοχοποίηση του λόγω της ιδιότητας του ως οδηγού ταξί αλλά ανέφερε ότι μετακινούντο παρά την απαγόρευση που είχε επιβληθεί.  Επομένως το ταξί καταστράφηκε λόγω ακριβώς του ότι μετακινήθηκε τη συγκεκριμένη μέρα και όχι λόγω της ιδιότητας του.

 

Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί του ότι οι αποσχιστές αποπειράθηκαν να τον στρατολογήσουν κατά την διαμονή του στο Kumbo (όχι ένεκα της ιδιότητας του ως οδηγού ταξί ή κάποιας άλλης ιδιότητας πέραν του φύλου του) θα πρέπει να αναφερθούν τα πιο κάτω:  Ως προς την αναγκαστική στρατολόγηση από τους Ambazonians κατόπιν έρευνας σε πηγές πληροφόρησης προκύπτει πως η στρατολόγηση στοχεύει κυρίως παιδιά και νεαρά αγόρια – χωρίς να αποκλείονται οι ενήλικες άνδρες.^[6] Έκθεση της ΜΚΟ Franciscans International αναφέρει ότι ορισμένα παιδιά καθίστανται πλέον ευάλωτα στη στρατολόγηση από ένοπλες αποσχιστικές ομάδες, οι οποίες προσπαθούν να τα εντάξουν στις τάξεις τους.^[7] Έκθεση του WHO (ανάλυση δημόσιας υγείας στο Καμερούν) αναφέρει ότι άνδρες και αγόρια είναι πιο εκτεθειμένα σε αυθαίρετη σύλληψη, κράτηση και στρατολόγηση από μη κρατικές ένοπλες ομάδες.^[8]

 

Σε έκθεση του USDOS για την χώρα, η οποία αφορά το έτος 2024, αναφέρεται πως οι αποσχιστές χρησιμοποίησαν και στρατολόγησαν στρατιώτες παιδιά σε ρόλο μαχητών και σε ρόλο πληροφοριοδοτών.^[9] Σύμφωνα με την OCHA τα αγόρια στην εφηβεία και οι άντρες κινδυνεύουν περισσότερο από αυθαίρετες συλλήψεις και παράνομη κράτηση, αναγκαστική στρατολόγηση και σωματική βία. Νεαροί άνδρες από τις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές του Καμερούν αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό θυμάτων καταγεγραμμένων περιστατικών βίας, αντιστοιχώντας σε 85 % - 95 %, όντας εκτεθειμένοι σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη μεταχείριση, κλοπή, εκβιασμό και αυθαίρετη ή παράνομη σύλληψη ή/και κράτηση. Οι άνδρες υφίστανται βία τόσο από τον στρατό όσο και από μη κρατικές ένοπλες ομάδες.^[10]

 

Έκθεση του  GPC (Global Protection Cluster) για την κατάσταση ασφάλειας και προστασίας ενόψει παρατεταμένων ένοπλων συγκρούσεων και κλιματικών κινδύνων (έως τον Μάρτιο 2025), αναφέρεται ότι […]οι μη κρατικές ένοπλες ομάδες (NSAGs) παρενοχλούν συστηματικά τους νέους με σκοπό να τους στρατολογήσουν δια της βίας ως μαχητές. Αυτή η συνεχής πίεση και παρενόχληση καθιστά τους νέους ιδιαίτερα ευάλωτους στη βίαιη στρατολόγηση[…].^[11] Σύμφωνα με το NORCAP του Νορβηγικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (NRC), άνδρες που αρνούνται να συμμετάσχουν στην ένοπλη σύγκρουση μπορούν να θεωρηθούν ως κατάσκοποι και δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ενταχθούν, να κρυφτούν ή φύγουν από την κοινότητά τους.^[12]

 

Από τις ανωτέρω πληροφορίες συμπεραίνεται πως οι πρακτικές στρατολόγησης είναι μια υπαρκτή πρακτική στις αγγλόφωνες περιοχές από τις αποσχιστικές ομάδες η οποία κυρίως αφορά παιδιά και νεαρούς άνδρες καθώς και συνάγεται ότι λαμβάνουν χώρα αντίποινα καθώς και στοχοποίηση όσων αρνούνται να εμπλακούν στις δραστηριότητες των ένοπλων αποσχιστικών ομάδων με πολλούς να κατηγορούνται ως προδότες. Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη και την ηλικία του αιτητή, τα 43 έτη, αυτό το στοιχείο δεν  φαίνεται από τις διαθέσιμες πηγές πληροφόρησης να τον καθιστά άμεσο στόχο των αποσχιστών προς στρατολόγηση. Ομοίως, ούτε διακρίνεται από τις δηλώσεις του αιτητή προσωπική του στοχοποίηση από τον στρατό ή τις αρχές της χώρας καταγωγής του.  Σημειώνεται άλλωστε ότι ούτε κατά την ενώπιον μου διαδικασία ο αιτητής προσέθεσε άλλα στοιχεία και/ή πληροφορίες που να ανατρέπουν την αξιολόγηση των καθ' ων η αίτηση και να τεκμηριώνουν το αίτημά του, ούτε προσπάθησε να συμπληρώσει τα κενά που δημιουργήθηκαν. Παρατηρώ ακόμη πως τα αδέλφια του και οι γονείς του εξακολουθούν και διαμένουν στη χώρα του χωρίς ωστόσο να έχει συμβεί οτιδήποτε σε αυτούς από οιονδήποτε φορέα κρατικό ή μη (ερυθρό 20, του διοικητικού φακέλου).  

 

Πέραν των ανωτέρω, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι είναι φορέας HIV και ότι λάμβανε αγωγή τόσο κατά την παραμονή του στο Καμερούν  (έχει ληφθεί υπόψη από τον λειτουργό) όσο και κατά την παραμονή του στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ομοίως, κατά την ακροαματική διαδικασία δήλωσε ότι είναι διαθεσιμη η φαρμακευτική αγωγή στη χώρα του.   Ανέφερε κατά τη συνέντευξη ότι λάμβανε αγωγή από το νοσοκομείο Banso Baptist Hospital Kumbo (ερυθρό 14 3χ του διοικητικού φακέλου).

 

Διεξήγαγα βεβαίως περαιτέρω έρευνα αναφορικά με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ατόμων με HIV στο Καμερούν, καθώς και με την κοινωνική μεταχείριση όσων νοσούν από τον ιό.  Σε πρόσφατο άρθρο του World Health Organization (του Οκτωβρίου 2025) αναγράφεται ότι μεταξύ 2017 και 2024 σημειώθηκε σημαντική πρόοδος προς την επίτευξη των στόχων 95-95-95 του UNAIDS για τον έλεγχο και τη θεραπεία του ιού HIV στο Καμερούν.^[13] Η ενημέρωση προς τον ιό HIV αυξήθηκε από 55,6% σε 92%, γεγονός που αντικατοπτρίζει βελτιωμένες πρακτικές εξέτασης. Η πρόσβαση στη θεραπεία παρέμεινε υψηλή, φτάνοντας το 96% το 2024, ενώ η ιολογική καταστολή αυξήθηκε από 80,1% σε 93%, υποδεικνύοντας καλύτερη συμμόρφωση και ποιότητα φροντίδας.^[14]

 

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του UNAIDS(ημερομηνία δημοσίευσης Ιουλίου του 2025), ο επιπολασμός του HIV στον πληθυσμό ηλικίας 15–49 ετών στο Καμερούν ανερχόταν σε 5,2% το 1999, ενώ σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία ανέρχεται σε 2,5% το 2024.^[15] Επίσης, δημοσίευση στην ιστοσελίδα του USAID αναφέρεται πως από τον Απρίλιο του 2023 136.000 Καμερουνέζοι που ζουν με HIV έχουν πλέον δωρεάν πρόσβαση σε ένα ευρύ φάσμα βασικών υπηρεσιών για την θεραπεία του HIV σε δημόσιες εγκαταστάσεις υγείας της χώρας ενώ μέχρι τότε μόνο τα αντιρετροϊκά φάρμακα χορηγούνταν δωρεάν. Μάλιστα, ο Διευθυντής του περιφερειακού νοσοκομείου Biyem-Assi District Hospital  στην Yaound?, τον οποίο επικαλείται η ανωτέρω πηγή, ανέφερε πως τώρα που το τεστ ιικού φορτίου προσφέρεται δωρεάν μέσω του προγράμματος Καθολικής Κάλυψης Υγείας (UHC), η ποιότητα της περίθαλψης για ασθενείς με HIV έχει φθάσει στο βέλτιστο επίπεδο.^[16]

 

Έτερη  έκθεση της USAID για το Καμερούν αναφέρει πως ένα σημαντικό μέρος των υπηρεσιών υγείας -περίπου το 70% - χρηματοδοτείται από τους ίδιους τους ασθενείς, το οποίο δημιουργεί εμπόδια στην πρόσβαση, ειδικά για τις περιθωριοποιημένες κοινότητες. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, έχουν ξεκινήσει πρωτοβουλίες όπως το πρόγραμμα Καθολικής Κάλυψης Υγείας (UHC) το οποίο υποστηρίζεται από την USAID. Από τον Αύγουστο του 2024, πάνω από 2,5 εκατομμύρια άτομα έχουν εγγραφεί στο πρόγραμμα, επωφελούμενοι από υπηρεσίες όπως δωρεάν συμβουλευτική για παιδιά[…] και μεταξύ άλλων συμπληρωματικής θεραπείας για ανθρώπους που ζουν με HIV […].^[17] Σύμφωνα με το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο του Καμερούν για την καταπολέμηση του HIV/AIDS και των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων (2021-2023), η χώρα έχει υιοθετήσει τη στρατηγική "Θεραπεία για Όλους" σε εθνικό επίπεδο, με αποτέλεσμα το 92% των ενηλίκων, εφήβων και παιδιών με HIV στη χώρα για το έτος 2023 να λαμβάνουν αντιρετροϊκή αγωγή.^[18]

 

Μετά την ανακοίνωση της προσωρινής αναστολής της χρηματοδότησης από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, το Υπουργείο Υγείας του Καμερούν στις 14 Μαρτίου 2025 επανέλαβε τη δέσμευση της κυβέρνησης ότι οι θεραπείες για τον HIV θα παραμείνουν δωρεάν για όσους τις χρειάζονται^[19]. Ενημέρωση της επιβεβαιώνει ότι το Υπουργείο Υγείας στο Καμερούν έχει αναπτύξει δέσμη μέτρων μετριασμού, με σκοπό τη διασφάλιση της συνέχισης των υπηρεσιών για τον HIV προς τα άτομα που ζουν με HIV και τους ευάλωτους πληθυσμούς που ενδέχεται να επηρεαστούν από την αναστολή της χρηματοδότησης της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν άμεσες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες δράσεις, οι οποίες παράλληλα συνιστούν επιτάχυνση της μετάβασης προς τη βιωσιμότητα του συστήματος.^[20]

 

Σύμφωνα με ποσοτικά δεδομένα που περιέχονται σε άρθρο της ιστοσελίδας του WHO αναφέρεται πως «το Καμερούν εκτιμάται ότι φιλοξενούσε 480.232 άτομα που ζούσαν με τον ιό HIV το 2022, με 9.905 νέα κρούσματα να καταγράφονται εκείνο το έτος. Συνεχίζει πως αν και εξακολουθεί να αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, πρόσφατες ενθαρρυντικές εξελίξεις περιλαμβάνουν μείωση κατά 50% της επικράτησης του HIV μεταξύ ατόμων ηλικίας 15 έως 64 ετών τα τελευταία 14 χρόνια, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη Έρευνα Δημογραφίας και Υγείας του 2018 (DHS) καθώς και η επικράτηση του ιού μειώθηκε από 5,4% το 2004, σε 4,3% το 2011 και 2,7% το 2018».^[21]  Σε  εθνική αναφορά του Καμερούν στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, καταγράφονται συγκεκριμένες ενέργειες προς την προαγωγή του τομέα της υγείας στην χώρα, ενώ γίνεται και ειδική αναφορά στην ίση πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και καταπολέμηση των διακρίσεων σε βάρος των ατόμων που ζουν με HIV-AIDS στη χώρα.^[22]

 

Ως προς το τελευταίο, καταγράφεται  (μεταξύ άλλων) συγκριμένα ότι: «Η ίση πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη είναι εγγυημένη. Ο Ποινικός Κώδικας τιμωρεί τις διακρίσεις λόγω κατάστασης υγείας (άρθρο 242). Η καταπολέμηση των διακρίσεων περιλαμβάνεται στο Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Ελέγχου του HIV-AIDS και των ΣΜΝ (2021-2023). Οι προκλήσεις που σχετίζονται με τον στιγματισμό και τις διακρίσεις βασικών πληθυσμών στις δομές υγείας οδήγησαν στο άνοιγμα κέντρων 'Drop-in', τα οποία προσφέρουν μια σειρά από υπηρεσίες πρόληψης και προσυμπτωματικού ελέγχου. Προκειμένου να προωθηθούν οι βέλτιστες πρακτικές με έμφαση στην καταπολέμηση του στιγματισμού και των διακρίσεων, το υγειονομικό προσωπικό και οι επιθεωρητές εργασίας ευαισθητοποιούνται και εκπαιδεύονται στις ηθικές και νομικές προκλήσεις που σχετίζονται με το HIV/AIDS».^[23]

 

Σύμφωνα με fact sheet της UNHCR του Ιουλίου 2024 για το Καμερούν καταγράφεται πως 52,000 πρόσφυγες έχουν πλέον πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη μέσω του προγράμματος Καθολική Κάλυψη Υγείας, παρέχοντας δωρεάν ή επιδοτούμενη πρόσβαση σε θεραπεία για την ελονοσία, τον HIV, τη φυματίωση, τη νεφρική ανεπάρκεια και επιδοτούμενη περίθαλψη για τις γυναίκες σε κύηση.^[24]  Μετά την ανακοίνωση της προσωρινής αναστολής της χρηματοδότησης από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, το Υπουργείο Υγείας του Καμερούν στις 14 Μαρτίου 2025 επανέλαβε τη δέσμευση της κυβέρνησης ότι οι θεραπείες για τον HIV θα παραμείνουν δωρεάν για όσους τις χρειάζονται^[25].

 

Σε σχέση με την κοινωνική μεταχείριση όσων νοσούν από HIV/AIDS, έκθεση του USDOS για την χώρα η οποία καλύπτει το έτος 2023 αναφέρει πως τα άτομα με HIV συχνά υπέφεραν κοινωνικές διακρίσεις και απομόνωση από τις οικογένειες και την κοινωνία, εν μέρει λόγω έλλειψης εκπαίδευσης σχετικά με την ασθένεια. Όπως και το προηγούμενο έτος (2022), ενώ δεν βρέθηκαν διαθέσιμες αναφορές/καταγγελίες για διακριτική μεταχείριση στην εργασία, ανέκδοτες αναφορές τις οποίες επικαλείται η ανωτέρω έκθεση έδειξαν ότι σημειώθηκαν κάποιες διακρίσεις στο τομέα της εργασίας όσον αφορά την κατάσταση του HIV, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα.^[26] Άλλη πηγή αναφέρει πως το στίγμα τείνει να είναι ισχυρότερο στις αγροτικές κοινότητες όπου οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν επίσης περιορισμένη πρόσβαση σε εξετάσεις/tests.^[27] Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2023 διαπίστωσε ότι «οι κοινωνικές ανησυχίες που σχετίζονται με κουτσομπολιά ή απώλεια φίλων ήταν η μεγαλύτερη ανησυχία μεταξύ των ατόμων που ζουν με HIV.^[28] Ομοίως και σε έκθεση του ινστιτούτου Bertelsmann Stiftung για την χώρα η οποία καλύπτει το έτος 2023, επιβεβαιώνεται η ύπαρξη κοινωνικού στίγματος κατά ατόμων με HIV.^[29] Ως άνω αναφερόμενο άρθρο του WHO επαναλαμβάνει πως το στίγμα που περιβάλλει την ασθένεια αποτελεί σημαντική πρόκληση.^[30]

 

Κατόπιν έρευνας εντοπίστηκε το Banso Baptist Hospital στο Kumbo, το οποίο, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του, παρέχει ευρύ φάσμα υπηρεσιών προς την τοπική κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων χειρουργικών επεμβάσεων, μαιευτικής και παιδιατρικής φροντίδας, εργαστηριακών και διαγνωστικών εξετάσεων, προγραμμάτων διαχείρισης χρόνιων νοσημάτων καθώς και υπηρεσιών προληπτικής και κοινοτικής ιατρικής.^[31] Ο αιτητής ανέφερε κατά τη συνέντευξη ότι λάμβανε αγωγή από το νοσοκομείο Banso Baptist Hospital Kumbo (ερυθρό 14 3χ του διοικητικού φακέλου).

 

Περαιτέρω, από διαθέσιμη πηγή προκύπτει ότι, παρά το κλίμα ανασφάλειας που επικρατεί στην περιοχή, καταβάλλονται προσπάθειες ενίσχυσης των υπηρεσιών υγείας. Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε πενθήμερη εκπαίδευση παρόχων υγείας από 37 μονάδες στην Bamenda του Καμερούν σχετικά με τη συνολική διαχείριση του HIV, με τη συμμετοχή συντονιστών και υπευθύνων μονάδων θεραπείας(8–12 Απριλίου 2025).^[32]  Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι υπάρχει περίθαλψη στη χώρα του για το ζήτημα υγείας που αντιμετωπίζει και δεν θα τον έθετε σε κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής του.

 

Σε σχέση με το αίτημά του θα πρέπει να αναφερθεί πως σύμφωνα με τον «Πρακτικό Οδηγό της EASO για την Αναγνώριση προσώπων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας», το γεγονός ότι  ο αιτητής απειλήθηκε από τους Ambazonians κατά το παρελθόν δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι υφίσταται κίνδυνος μελλοντικής δίωξης. Ωστόσο, προηγούμενη δίωξη ή απειλές συνιστούν σοβαρές ενδείξεις βάσιμου φόβου.^[33]

 

Στις συνεκδικαθείσες Υποθέσεις C - 71/11 και C - 99 / 11 Υ και Ζ^[34], στις σκέψεις 76 και 77, το ΔΕΕ αναφορικά με τον μελλοντοστραφή χαρακτήρα του βάσιμου φόβου, τόνισε ότι «οσάκις οι αρμόδιες αρχές καλούνται να εκτιμήσουν, σύμφωνα με το άρθρο 2, στοιχείο γ΄, αυτής, αν ο αιτών διακατέχεται βασίμως από τον φόβο ότι θα διωχθεί, οφείλουν να διερευνήσουν αν οι στοιχειοθετημένες περιστάσεις συνιστούν ή όχι τέτοια απειλή, ώστε ο ενδιαφερόμενος να φοβείται βασίμως, λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης καταστάσεώς του, ότι αποτελεί πράγματι αντικείμενο πράξεων διώξεως. 77. Η εκτίμηση αυτή της σοβαρότητας του κινδύνου η οποία, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να χωρεί με προσοχή και σύνεση (προπαρατεθείσα απόφαση Salahadin Abdulla κ.λπ., σκέψη 90) στηρίζεται μόνο σε συγκεκριμένη αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών και των περιστάσεων σύμφωνα με τους κανόνες που απαντούν μεταξύ άλλων στο άρθρο 4 της οδηγίας».

 

Στην δικαστική ανάλυση του EASO για τις Προϋποθέσεις Χορήγησης Διεθνούς Προστασίας (Οδηγία 2011/95/ΕΕ), αναφορικά με τη σημασία της προγενέστερης δίωξης αιτητή αναγράφονται τα εξής:  Στην υπόθεση Abdulla, το ΔΕΕ αποφάνθηκε επίσης ότι, όταν, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 της ΟΕΑΑ [πλέον άρθρο 4 παράγραφος 4 της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση)], ο αιτητής προβάλλει προγενέστερες πράξεις ή απειλές δίωξης για να αποδείξει τον βάσιμο φόβο του ότι θα υποστεί διώξεις, πρέπει επίσης να αποδείξει ότι οι εν λόγω πράξεις ή απειλές συσχετίζονται με τον ίδιο λόγο της μελλοντικής δίωξης την οποία φοβάται (531).».^[35]

 

Η παρελθούσα δίωξη και/ή απειλή επομένως δεν αρκεί από μόνη της για τη θεμελίωση προσφυγικού καθεστώτος, αν δεν πληρούνται και τα λοιπά κριτήρια, ιδίως εκείνα που αφορούν την προβλεψιμότητα μελλοντικής δίωξης.  Πρέπει να εξετάζεται το κατά πόσο η δίωξη αυτή είχε μεμονωμένο χαρακτήρα και αν συνδέεται με κοινωνικές ή κρατικές πρακτικές.  Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του εφόσον συνέβησαν μεμονωμένα περιστατικά στον αιτητή στη βάση της γενικότερης ανασφάλειας που επικρατούσε στη χώρα του και δεν έχει αποδείξει προσωπική στοχοποίησή του.  Κατά συνέπεια, κρίνω ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που δικαιολογούν την θεμελίωση δικαιολογημένου φόβου δίωξης σύμφωνα με το άρ. 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000. 

 

Ο «Πρακτικός Οδηγός της EASO: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων» (Μάρτιος 2015) καθορίζει πως στη βάση της συλλογής πληροφοριών θα πρέπει να προσδιορίζονται τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, τα οποία στη συνέχεια θα πρέπει να συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του πρόσφυγα και αν δεν υπάρχει κατάληξη ότι μπορεί να δοθεί προσφυγικό καθεστώς, τότε το αρμόδιο όργανο θα πρέπει να εκτιμήσει εάν τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του προσώπου που δικαιούται επικουρική προστασία.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Σχετικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 για να παραχωρηθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας και τη διαπίστωση του πραγματικού κινδύνου καθορίζεται πως θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619.

 

Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, λαμβάνοντας υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, δεν διαπιστώνεται πως προκύπτουν «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία στη χώρα καταγωγής του, κατά την έννοια του άρθρου 19(2) (α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Αναφορικά με την υπαγωγή του αιτητή σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 το οποίο προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ο αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας, λόγω αδιακρίτως ασκούμενης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 όσο και του ΔΕΕ (βλ. C285/12, A. Diakit? v. Commissaire general aux r?fugi?s et aux apatrides, 30/01/2014, C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011).

 

Θεωρώ αναγκαίο να προβώ σε ανάλυση των δεδομένων και στοιχείων που προκύπτουν από πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής του αιτητή, προκειμένου να διερευνηθεί η υφιστάμενη κατάσταση ασφαλείας που επικρατεί σήμερα στη χώρα καταγωγής του αιτητή και ειδικότερα στην περιοχή συνήθους διαμονής του (Kumbo, Northwest Region).

 

Τον Ιανουάριο του 2024, η  United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UNOCHA) ανέφερε ότι οι πληθυσμοί στις περιοχές Southwest και Northwest «συνέχισαν να υποφέρουν από καταχρήσεις, συμπεριλαμβανομένων δολοφονιών, καταστροφών περιουσιών, απαγωγών για λύτρα, παράνομης φορολογίας, αυθαίρετων συλλήψεων και εκβιασμών».^[36] Η κατάσταση της ασφάλειας παρέμεινε «πολύ ασταθής» καθ' όλη τη διάρκεια του 2024,^[37] χαρακτηριζόμενη από αυξημένη εγκληματική δραστηριότητα, εισβολές μη κρατικών ενόπλων ομάδων σε αστικά κέντρα, επιθέσεις κατά των Σωμάτων Κρατικής Ασφάλειας, απειλές κατά αμάχων και χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών από μη κρατικές ένοπλες ομάδες.^[38]

 

Σύμφωνα με το ACLED, «η σύγκρουση στην αγγλόφωνη περιοχή μεγάλωνε κάθε χρόνο, με βίαια γεγονότα να αυξάνονται κατά μέσο όρο 49% ετησίως από το 2020 έως το 2023».^[39] Η ίδια πηγή ανέφερε ότι οι αυτονομιστές επέβαλαν το κλείσιμο και το lockdown στις σχολικές δραστηριότητες και ήταν υπεύθυνοι για το 89% των σχεδόν 50 περιστατικών κάλυψης βίαιων περιστατικών που στοχοποιούσαν δασκάλους το 2023.^[40]  Στην Έκθεση Κατάστασης που καλύπτει τον Δεκέμβριο του 2023, η UNOCHA ανέφερε πάνω από 96.815 εκτοπισμένους στις περιοχές Northwest και Southwest λόγω βίας, με πολλούς να αντιμετωπίζουν εκτοπισμό καθώς επέστρεφαν στα σπίτια τους σε περιόδους ηρεμίας, αλλά διέφευγαν ξανά κατά τη διάρκεια της αναζωπύρωσης της βίας.^[41] Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, σε έκθεση της για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα, για το έτος 2024, αναφέρει πως περισσότεροι από 580.000 άνθρωποι έχουν εκτοπισθεί εξαιτίας της ένοπλης βίας στο Βορειοδυτικό και Νοτιοδυτικό Καμερούν.^[42]

 

Πρόσφατη έκθεση της CEDOCA αναφέρει πως «οι ένοπλοι αυτονομιστές συνέχισαν να διαπράττουν σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων επιθέσεις σε σχολεία, ανθρωποκτονίες, απαγωγές, βασανιστήρια, εκφοβισμούς, εκβιασμούς και καταστροφές περιουσιών.^[43] Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, κύριοι στόχοι αυτών των πράξεων βίας είναι άτομα «ύποπτα για συνεργασία με τις δυνάμεις άμυνας και ασφάλειας ή κατηγορούνται για μη υπακοή στις εντολές που προσπαθούν να επιβάλουν στις περιοχές που θέλουν να ελέγξουν».^[44]

 

Σύμφωνα με έρευνα στη βάση δεδομένων ACLED κατά το τελευταίο έτος (ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης 17/02/2026) σημειώθηκαν στην Βορειοδυτική Περιφέρεια (Northwest Region) στην οποία υπάγεται η περιοχή Kumbo, συνολικά 2.713 περιστατικά ασφαλείας (ήτοι διαδηλώσεις, πολιτική βία, τρομοκρατική δραστηριότητα, ανταρσία, καταστολή, βιαιότητες, εμπλοκή ξένων δυνάμεων) τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 575 απώλειες.^[45]  Σημειώνεται ότι από τα εν λόγω περιστατικά, 62 έλαβαν χώρα στην περιοχή Kumbo, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 8 ανθρώπινες απώλειες. Η βορειοδυτική περιφέρεια έχει 1.968.600 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2015^[46] και η περιοχή Kumbo έχει περί τις 83.479 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2005^[47]. 

 

Βάσει των πιο πάνω αριθμητικών δεδομένων, διαφαίνεται πως τα περιστατικά ασφαλείας στον τόπο που αναμένεται να επιστρέψει ο αιτητής, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι υπάρχει συνεχιζόμενη βία λόγω των συγκρούσεων μεταξύ του στρατού και των ένοπλων αποσχιστικών ομάδων που δρουν στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν, δεν ανέρχεται σε υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι ο αιτητής θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω αδιάκριτης βίας εάν επιστρέψει στον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του.

  

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να σημειωθεί ότι δεν αμφισβητούνται τα δεδομένα αναφορικά με την κατάσταση που επικρατεί στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν. Παρά ταύτα, ως προκύπτει και από την πιο πάνω ανάλυση, ο αιτητής δεν διαφαίνεται να ανήκει σε κατηγορίες προσώπων υψηλού κινδύνου που θα ενέπιπταν στους στόχους επιθέσεων από τις αρχές του Καμερούν. Λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές του περιστάσεις, ο αιτητής πρόκειται για ενήλικο άτομο νεαρής ηλικίας, με μόρφωση και με εργασία εμπειρία, φέροντας οικογενειακό/υποστηρικτικό δίκτυο στην χώρα καταγωγής του (γονείς και αδέλφια), με βάση και τα δεδομένα που αναφέρθηκαν ανωτέρω, δεν προκύπτουν εύλογοι λόγοι ώστε να συνάγεται πως υπάρχει κίνδυνος δίωξης του ή πραγματικός κίνδυνος να υποστεί κακομεταχείριση, με την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του.

 

Ως εκ τούτου από τα ανωτέρω συνάγεται πως η κατάσταση ασφαλείας στις αγγλόφωνες περιοχές δεν έχει φτάσει σε σημείο που να στοχοποιούνται αδιακρίτως άμαχοι μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας τους στη χώρα. Επίσης, ούτε παρατηρώ κάποιο παράγοντα επίτασης του κινδύνου βάσει των ατομικών περιστάσεων του αιτητή ο οποίος επρόκειτο για έναν ενήλικο άνδρα, χωρίς ενδείξεις ευαλωτότητας, ικανό για εργασία και με βασική μόρφωση.  Λαμβάνω βεβαίως υπόψη μου πως στην περιοχή Kumbo στην οποία θα επιστρέψει ο αιτητής έχουν πραγματοποιηθεί το τελευταίο έτος δώδεκα περιστατικά ασφαλείας.  Συνεπώς, δεν θα προέκυπτε πραγματικός κίνδυνος για τον αιτητή να αντιμετωπίσει σοβαρή βλάβη ως άμαχος στην περιοχή Kumbo στην οποία θα επέστρεφε και το δεδομένο αυτό εξετάζεται μόνο στο μέτρο που αφορά την χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Επαναλαμβάνω βεβαίως πως η Υπηρεσία Ασύλου ανακάλεσε την απόφαση επιστροφής του αιτητή, εφόσον έλαβε υπόψη της ότι είναι πατέρας ανήλικων τέκνων και σύντροφος γυναίκας και μητέρας των παιδιών του που της έχει χορηγηθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.  Κατά συνέπεια στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο εξέτασε ως όφειλε μόνο κατά πόσο θα μπορούσε να χορηγηθεί στον αιτητή το καθεστώς πρόσφυγα ή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας εφόσον η απόφαση επιστροφής έχει ανακληθεί από την Υπηρεσία Ασύλου.

 

Επομένως, στη βάση των όσων αναλύθηκαν ανωτέρω, κρίνω πως ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι στο πρόσωπό του πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000 και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.

 

 Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, στο μέτρο που αφορά την απόφαση του αρμόδιου οργάνου για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, με έξοδα €500 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή. Η απόφαση επιστροφής του αιτητή έχει ανακληθεί με απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω.

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.