ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Υπόθεση Αρ. Τ368/25

 

25 Φεβρουαρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

N.C.A.

 

Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ’ ων η αίτηση

…………………….

 

Δημήτρης Α. Παυλίδης για Δημήτριος Α. Παυλίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τον αιτητή

 

Καμία εμφάνιση, για τους καθ’ ων η αίτηση

 

[Παρούσα η κυρία Μυροφόρα Σταυρινίδου για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα]

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 30/7/2025, με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του για διεθνή προστασία ως προδήλως αβάσιμη, δυνάμει των άρθρων 12Βτρις, 12Δ και 12 Στ του περί Προσφύγων Νόμου, Ν, 6 (Ι)/2000. 

 

Με το αιτητικό Α της αίτησης ακυρώσεως ο αιτητής ζητά όπως η προσβαλλόμενη απόφαση κριθεί από το Δικαστήριο άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος, επειδή κρίθηκε από το αρμόδιο όργανο πως δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Με το αιτητικό Β της αίτησης ακυρώσεως ζητά όπως η προσβαλλόμενη απόφαση κριθεί από το Δικαστήριο άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος, επειδή η αίτησή του για αναγνώρισή του με καθεστώς πρόσφυγα κρίθηκε ως προδήλως αβάσιμη.  Με το αιτητικό Γ της αίτησης ακυρώσεως ο αιτητής ζητά όπως η προσβαλλόμενη απόφαση επιστροφής, κριθεί από το Δικαστήριο άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος, επειδή ο αιτητής σε περίπτωση επιστροφής του στη Νιγηρία κινδυνεύει να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή σε απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά παράβαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ και της αρχής της μη επαναπροώθησης.

 

Τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης προκύπτουν από το Υπόμνημα, το οποίο συνοδεύεται από τον διοικητικό φάκελο που αφορά του αιτητή και καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο από την Υπηρεσία Ασύλου, σύμφωνα με τον Κανονισμό 3 του περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2019.  Από τη μελέτη του διοικητικού φακέλου προκύπτει πως ο Αιτητής είναι υπήκοος της Νιγηρίας και υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 17/07/2025, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές.  Την ίδια ημέρα, ο αιτητής παρέλαβε την Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας (Confirmation of Submission of an Application for International Protection).

 

Στις 24/07/2025, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή και στις 29/07/2025, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, σχετικά με τη συνέντευξη του Αιτητή. Στη συνέχεια, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αφού εξέτασε, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας του Αιτητή στις 30/07/2025 ως προδήλως αβάσιμη.  Την 01/08/2025, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την απόφασή της επί της αίτησης του αιτητή, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή αυθημερόν.  Στη συνέχεια, αμφισβητώντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ο αιτητής καταχώρησε ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας την υπό εξέταση προσφυγή.

 

Ο συνήγορος του αιτητή κατά το στάδιο της ακρόασης της αίτησης ανέφερε πως θα περιορίσει τους ισχυρισμούς της αίτησης ακυρώσεως του, στην έλλειψη δέουσας αιτιολογίας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, στη βάση του άρθρου 28 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158 (Ι)/1999 και υποστήριξε πως με βάση τα γεγονότα ο αιτητής δικαιούται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Στην υπό εξέταση υπόθεση και σύμφωνα με τον Κανονισμό 3(ε) των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχουν τροποποιηθεί, δεν απαιτείται η παρουσία των καθ’ ων η αίτηση στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, είναι χρήσιμο να παρατεθούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της διαδικασίας εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η Υπηρεσία Ασύλου αποφάσισε εντός των αρμοδιοτήτων της, όπως αυτές οι αρμοδιότητες καθορίζονται από τη σχετική νομοθεσία και έχουν επεξηγηθεί από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Διοικητικού Δικαστηρίου και Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας και όχι μόνο ως ακυρωτικό Δικαστήριο. Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11, εδάφια (2) και (3), του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου, στην αίτηση που υπέβαλε ο αιτητής στην Υπηρεσία Ασύλου δήλωσε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας επίθεσης που δέχθηκε η κοινότητά του από τους Fulani Herdsmen.  Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι δύο εβδομάδες πριν εγκαταλείψει τη χώρα του, μία ομάδα αγροτών Fulani Herdsmen εισέβαλε στην κοινότητα που διέμενε και έκαψε σπίτια και σκοτώθηκαν αρκετοί άνθρωποι. Από την επίθεση αυτή απεβίωσαν μέλη της οικογένειας του.  Όπως ανέφερε, οι επιθέσεις αυτές από Fulani είναι συνεχείς στη χώρα καταγωγής του εξαιτίας εθνοτικών και θρησκευτικών υπόβαθρων, καθώς πρόκειται για ομάδα μουσουλμάνων η οποία διώκει Χριστιανικές κοινότητες.

 

Μετά την επίθεση αυτή, με τη βοήθεια του θείου του, ετοίμασε τα απαραίτητα έγγραφα για να εγκαταλείψει τη Νιγηρία.  Ωστόσο, λόγω της πανδημίας του Covid-19 μπορούσε να εισέλθει μόνο στις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρέμεινε τέσσερα χρόνια στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου, όμως λόγω οικονομικών δυσκολιών εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές (ερυθρό 2 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του ως προς τα προσωπικά του στοιχεία ο αιτητής δήλωσε ότι είναι Νιγηριανός υπήκοος, που γεννήθηκε στο χωριό Ezelu-Okwe, Onuimo, LGA της πολιτείας Imo της Νιγηρίας, όπου διέμεινε μέχρι την ολοκλήρωση της φοίτησής του στο σχολείο και αργότερα μετοίκησε και διέμενε με την οικογένεια του στην πολιτεία Benue για 23 χρόνια.  Ωστόσο, δεν θυμάται πότε ακριβώς μετοίκησαν στην πολιτεία αυτή. Επιπλέον, ανέφερε ότι διέμενε στη πολιτεία Benue μέχρι την ημέρα που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του (ερυθρό 31, του διοικητικού φακέλου).

 

Όσον αφορά την οικογένειά του ανέφερε ότι τόσο οι γονείς του, όσο και η αδελφή του έχουν αποβιώσει μετά από επίθεση των  Fulani ενώ ο ίδιος κατάφερε να διαφύγει με τον θείο του.  Συγκεκριμένα, ανέφερε πως η μητέρα του σκοτώθηκε από τους Fulani στις 11/05/2021, ενώ βρισκόταν στη φάρμα και ο πατέρας του και η αδελφή του, απεβίωσαν στις 31/10/2021 επίσης από επίθεση των Fulani οι οποίοι έκαψαν την οικία του Αιτητή (Ερυθρό 33, χ1 του διοικητικού φακέλου). Ανέφερε ότι η επίθεση αυτή συνέβη όταν ο ίδιος ήταν 26 ετών, στο χωριό της πολιτείας Benue όπου και διέμενε για 23 χρόνια.  Οι γονείς του ήταν αγρότες ενώ η αδελφή του φοιτούσε στο σχολείο και βοηθούσε τους γονείς του στις φάρμες. Ο ίδιος διέμενε με τους γονείς του στην πολιτεία Benue (ερυθρό 33 χ2 και χ3 του διοικητικού φακέλου).

 

Επίσης, ο Αιτητής κατά την έναρξη της συνέντευξής του ανέφερε ότι είναι καλά στην υγεία του, ωστόσο έχει διαγνωσθεί με φυματίωση για την οποία ο θεράπων ιατρός του, του χορήγησε το φάρμακο “Rifamazid” ως προληπτική θεραπεία, το οποίο θα ελάμβανε για δώδεκα εβδομάδες και θα πραγματοποιούσε αιματολογικές εξετάσεις κάθε μήνα (ερυθρό 35 του διοικητικού φακέλου). Προσκόμισε επίσης σχετικό ενημερωτικό αντίγραφο από τον ΟΚΥΠΥ (ερυθρό 38 του διοικητικού φακέλου)

 

Όταν του ζητήθηκε να δηλώσει εάν έχει άλλους συγγενείς στη χώρα καταγωγής του, ανέφερε ότι ο θείος του απεβίωσε το 2022, κατόπιν επίθεσης που δέχθηκε η κοινότητά τους από μέλη της ομάδας Fulani, γεγονός για το οποίο, όπως ισχυρίστηκε, ενημερώθηκε μέσω των ειδήσεων. Όπως δήλωσε, είναι άγαμος και άτεκνος (ερυθρό 33 του διοικητικού φακέλου).  Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, ανέφερε ότι έλαβε δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην πολιτεία Imo κατά το χρονικό διάστημα 2005–2012, ενώ η πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 2000–2004 στην πολιτεία Benue (ερυθρό 32 χ1, χ2, χ3, χ4 του διοικητικού φακέλου).  Αναφορικά με το εργασιακό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι εργαζόταν ως αγρότης στη φάρμα του πατέρα του από το 2005 έως το 2021, εξασφαλίζοντας τα προς το ζην από το εισόδημα που αποκόμιζε από τις αγροτικές εργασίες. Επιπλέον, ανέφερε ότι στο χωριό όπου διέμενε ασχολείτο μερικώς και με την κομμωτική (ερυθρό 32 χ5, χ6, χ7, χ8 του διοικητικού φακέλου).

 

Όπως δήλωσε, αναχώρησε από τη χώρα καταγωγής του με το διαβατήριό του και εισήλθε με φοιτητική άδεια εισόδου στις κατεχόμενες περιοχές, με σκοπό τη φοίτησή του σε πανεπιστήμιο. Ανέφερε ότι ξεκίνησε τις σπουδές του τον Νοέμβριο του 2021, ωστόσο αναγκάστηκε να τις διακόψει κατόπιν του θανάτου του θείου του, ο οποίος τον υποστήριζε οικονομικά (ερυθρό 34 του διοικητικού φακέλου).  Διέμεινε για τρία έτη στις κατεχόμενες περιοχές και αδυνατώντας να συνεχίσει τις σπουδές του, εργάστηκε στον τομέα των οικοδομών. Στη συνέχεια, όπως ανέφερε, εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές με σκοπό την εξασφάλιση καλύτερου μέλλοντος και την υποβολή αίτησης διεθνούς προστασίας.  Τέλος, δήλωσε ότι το ταξίδι του το χρηματοδότησε ο ίδιος μέσω προσωπικών αποταμιεύσεων και ότι δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την έξοδό του από τη Νιγηρία (ερυθρό 30 χ2, χ3, χ4, χ5, χ6, χ7 του διοικητικού φακέλου).

 

Ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του κατά την ελεύθερη αφήγησή του ανέφερε ότι εισήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία για να έχει μια καλύτερη ζωή. Η μητέρα του πρόσθεσε ήταν το μόνο μέλος της οικογένειάς του που απεβίωσε εξαιτίας των Fulani ενώ ο πατέρας του απεβίωσε λόγω φτώχιας. Επιβεβαίωσε ωστόσο ότι το σπίτι του καταστράφηκε από φωτιά που προκλήθηκε από τους Fulani. Εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές για ένα καλύτερο μέλλον και για προστασία καθώς στη χώρα καταγωγής του αισθάνεται ανασφαλής εξαιτίας των Fulani (ερυθρό 30, χ1 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αιτητής διευκρίνισε πως δεν συνέβη οποιοδήποτε άλλο περιστατικό που τον ώθησε να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του και επανέλαβε πως ο λόγος που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του ήταν η ανασφάλεια που αισθάνεται εξαιτίας των αγροτών Fulani, αλλά και οι οικονομικοί λόγοι για τους οποίους αναγκάστηκε να αναχωρήσει από τη χώρα του (ερυθρό 30, χ2 του διοικητικού φακέλου).  Ερωτηθείς εάν του συνέβη κάποιο προσωπικό περιστατικό που τον ώθησε να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του ο Αιτητής απάντησε αρνητικά (ερυθρό 29 του διοικητικού φακέλου).

 

Στη συνέχεια, τέθηκαν στον Αιτητή διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφορικά με τον θάνατο της μητέρας του, που όπως ανέφερε απεβίωσε εξαιτίας των Fulani. Ο Αιτητής ανέφερε ότι ενώ η μητέρα του βρισκόταν στη φάρμα, μέλη των Fulani, την κακοποίησαν σεξουαλικά και την σκότωσαν. Ερωτηθείς πως γνωρίζει ότι η μητέρα του κακοποιήθηκε σεξουαλικά πριν την σκοτώσουν ο Αιτητής ανέφερε ότι το σώμα της μητέρα του αιμορραγούσε. Κληθείς να αναφέρει πως η αιμορραγία είναι ένδειξη ότι η μητέρα του είχε κακοποιηθεί, ο Αιτητής δήλωσε πως αυτό του ανέφεραν γυναίκες που επίσης υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση την ημέρα εκείνη,  οι οποίες επιβίωσαν και κατάφεραν να δραπετεύσουν σύμφωνα με τον Αιτητή ίσως τρέχοντας (ερυθρό 29, του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς εκ νέου, πως απεβίωσε η μητέρα του και αν υπήρχαν μάρτυρες, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν ήταν παρών ο ίδιος και ότι δεν γνωρίζει (ερυθρό 29,χ3 χ4 του διοικητικού φακέλου). Πρόσθετα, ανεφερε πως το περιστατικό συνέβη την 01/10/2021 και του επισημάνθηκε ότι νωρίτερα είχε δηλώσει ότι η μητέρα του απεβίωσε στις 11/05/2021, όπου ανέφερε ότι η συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν η ημέρα που οι  Fulani έκαψαν την οικία του  (ερυθρό 29 χ1,χ2,χ3,χ4,χ5,χ6,χ7 του διοικητικού φακέλου) και τότε ο αιτητής διευκρίνισε πως στις 11/5/2021 κάηκε το σπίτι του.

 

Κληθείς να περιγράψει τι συνέβη κατά το περιστατικό που οι Fulani έκαψαν την οικία του, ο Αιτητής ανέφερε ότι ενώ κοιμόντουσαν οι Fulani έκαψαν πολλά κτήρια και σπίτια της περιοχής.  Ο ίδιος ανέφερε ότι βρισκόταν εντός της οικίας με τον πατέρα του την αδελφή του και τον θείο του. Ο ίδιος και ο θείος του κατάφεραν να σωθούν, ο πατέρας του και η αδελφή του όμως απεβίωσαν λόγω της φωτιάς (ερυθρό 28, χ5, χ6 του διοικητικού φακέλου).  Κληθείς να αποσαφηνίσει την δήλωσή του νωρίτερα ότι ο πατέρας του απεβίωσε εξαιτίας της φτώχειας ο Αιτητής ανέφερε ότι εντός της οικίας βρίσκονταν μόνο ο ίδιος και ο θείος του και σώθηκαν μαζί (ερυθρό 28, χ7 του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει τι θα του συμβεί σε περίπτωση που επιστρέψει στη Νιγηρία, ο Αιτητής ανέφερε ότι θα κινδυνεύσει η ζωή του εξαιτίας των Fulani.  Σε ερώτηση για το εάν θα μπορούσε να μετεγκατασταθεί σε άλλη περιοχή της χώρας καταγωγής του ο Αιτητής ανέφερε ότι οι Fulani βρίσκονται σκορπισμένοι σε διάφορες πολιτείες και όχι μόνο στη πολιτεία Benue (ερυθρό 27 του διοικητικού φακέλου).

 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε στην Έκθεση-Εισήγησή του τρείς ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αφορά την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός αφορά τους οικονομικού περιεχομένου λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα του και ο τρίτος, ότι αισθάνεται ανασφάλεια λόγω της εθνοτικής ομάδας Fulani.

 

Κατά την αξιολόγηση του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του Αιτητή αναφορικά με τον τόπο τελευταίας διαμονής του παρουσιάζουν ασυνέπεια και μη ευλογοφάνεια.  Αφού έλαβε υπόψη ότι ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι διέμενε στην πολιτεία Benue για 23 χρόνια, ο λειτουργός σημειώνει ότι θα αναμένετο από τον Αιτητή να γνώριζε τις βασικές πληροφορίες που αφορούν τον τόπο διαμονής του στη χώρα καταγωγής του. Σε επιπλέον σχετικές ερωτήσεις κρίθηκε ότι ο αιτητής δεν έδωσε ικανοποιητικές απαντήσεις αφού σύμφωνα με τον λειτουργό δεν γνώριζε ποιος είναι ο κυβερνήτης της πολιτείας Benue, δεν γνώριζε τον αριθμό των περιοχών τοπικής αυτοδιοίκησης που υπάρχουν στην πολιτεία Benue, δεν γνώριζε τον ταχυδρομικό κώδικα της πολιτείας Benue, όπως επίσης δεν γνώριζε τον τηλεφωνικό κωδικό της εν λόγω πολιτείας, ενώ δεν ήταν σε θέση να αναφέρει σημαντικά αξιοθέατα ή σημαντικά μέρη της πολιτείας Benue.  Επίσης, δεν μπορούσε να αναφέρει το όνομα του χωριού στο οποίο διέμενε λέγοντας πως είναι δύσκολο να το προφέρει και ανέφερε διαφορετικό όνομα σε πολλά σημεία της συνέντευξης.

 

Κατά την εκτίμηση της εξωτερικής αξιοπιστίας και ανατρέχοντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ο λειτουργός επιβεβαίωσε ότι  οι απαντήσεις του Αιτητή παρουσιάζουν έλλειψη ευλογοφάνειας και ασυνέπειας, καθώς δεν γνώριζε βασικές πληροφορίες σε ερωτήματα που του τέθηκαν αναφορικά με την περιοχή διαμονής του πριν από την αναχώρηση του από τη χώρα καταγωγής του, που σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν η πολιτεία Benue, στην οποία ισχυρίστηκε ότι διέμεινε για 23 χρόνια, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι διέμενε με την οικογένεια του και εργαζόταν.

 

Ο λειτουργός επιπλέον διαπιστώνει ότι ο Αιτητής είναι υπήκοος της Νιγηρίας, γεννηθείς στην πολιτεία Imo, κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται επίσης από το αυθεντικό του διαβατήριο, το οποίο παρέδωσε στην Υπηρεσία Ασύλου όταν υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Επιπρόσθετα, ο λειτουργός διαπιστώνει ότι το διαβατήριο του Αιτητή αναφέρει ως τόπο γεννήσεως του το χωριό Ezelu - Okwe, γεγονός το οποίο στοιχειοθετεί ότι κατά την συγκεκριμένη περίοδο βρισκόταν στο εν λόγω χωριό που τοποθετείται στην πολιτεία Ιmo.  Ο λειτουργός σημειώνει ότι στην αίτησή του για διεθνή προστασία ο Αιτητής ανέφερε ότι έχει γεννηθεί στο χωριό Ezelu - Okwe  ονομασία η οποία ο λειτουργός επιβεβαίωσε  και από πηγές πληροφόρησης.

 

Συμπερασματικά, ο λειτουργός έκρινε ότι το στοιχείο που αφορά στην υπηκοότητα του Αιτητή ως υπήκοος της Νιγηρίας με περιοχή καταγωγής, την πολιτεία Imo, Ezelu- Okwe γίνεται αποδεκτό.  Ωστόσο, ο λειτουργός καταγράφει ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή, ο οποίος αφορά το ότι η πολιτεία Benue αποτελούσε την περιοχή διαμονής του για 23 χρόνια μέχρι και την αναχώρησή του από την χώρα καταγωγής του, δεν έγινε αποδεκτός καθώς οι δηλώσεις του δεν χαρακτηρίζονται από αξιοπιστία.

 

Κατά την αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού ότι ο Αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για οικονομικούς λόγους, ο λειτουργός έκρινε ότι όσον αφορά την εκτίμηση της εσωτερικής του  αξιοπιστίας, οι αναφορές του Αιτητή υπήρξαν συνεκτικές και συνεπείς. Όσον αφορά την εκτίμηση της εξωτερικής του αξιοπιστίας, ο λειτουργός ανατρέχοντας σε  εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαίωσε το γεγονός ότι στη Νιγηρία υπάρχει οικονομική κρίση και κατά συνέπεια, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή έγινε αποδεκτός.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού σε σχέση με την ανασφάλεια που αισθάνεται λόγω της εθνοτικής ομάδας Fulani, ο λειτουργός κατά την εκτίμηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή διαπίστωσε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματός του ενώ υπέπεσε σε αρκετές αντιφάσεις.

 

Συγκεκριμένα, ισχυρίστηκε ότι η μητέρα του απεβίωσε λόγω των Fulani, χωρίς να παρέχει επαρκείς και ικανοποιητικές πληροφορίες.  Όπως ανέφερε, η μητέρα του πήγε στη φάρμα της οποίας ήταν ιδιοκτήτρια και οι Fulani τη βίασαν και την σκότωσαν. Ερωτηθείς πως γνωρίζει ότι η μητέρα του βιάστηκε ανέφερε ότι αιμορραγούσε. Σε διευκρινιστική ερώτηση που του τέθηκε, αναφορικά με το πως το γεγονός ότι αιμορραγούσε καταδεικνύει ότι βιάστηκε, ο αιτητής ανέφερε γενικά και αόριστα πως αυτό συνέβη και σε άλλες γυναίκες, οι οποίες του το ανέφεραν προτού διαφύγουν.  Η τοποθέτησή του αυτή δεν κρίθηκε επαρκής.

 

Στην ερώτηση πότε συνέβη το περιστατικό, δήλωσε ότι αυτό έλαβε χώρα την 01/10/2021 σημείο στο οποίο ο λειτουργός παρατήρησε επίσης αντίφαση, αφού σε άλλο μέρος της συνέντευξης του, ισχυρίστηκε ότι αυτό συνέβη στις 11/05/2021. Κληθείς να αποσαφηνίσει τα λεγόμενά του ο Αιτητής ανέφερε ότι στις 11/05/2021 οι Fulani έκαψαν το σπίτι τους. Επιπλέον, ο λειτουργός σημειώνει ότι ο Αιτητής  ισχυρίστηκε ότι το περιστατικό έλαβε χώρα στην πολιτεία Benue, στο χωριό στο οποίο διέμενε. Κληθείς να αναφέρει το όνομα του εν λόγω χωριού, ο Αιτητής, σύμφωνα με τον λειτουργό, δεν ήταν σε θέση να το πράξει αφού ανέφερε τρεις διαφορετικές ονομασίες χωρίς να απαντά με σαφήνεια στο ερώτημα που του τέθηκε. Ερωτηθείς πως σκοτώθηκε η μητέρα του και πάλι δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, αφού ανέφερε ότι δεν ήταν παρών και δεν γνωρίζει. Σε επιπλέον ερώτηση εάν προσπάθησε να μάθει πως απεβίωσε η μητέρα του ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής απάντησε αόριστα και χωρίς να δώσει επαρκείς πληροφορίες.

 

Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι οι Fulani, έκαψαν το σπίτι του ο λειτουργός έκρινε ότι δεν παρείχε επαρκείς και ικανοποιητικές πληροφορίες, αφού κληθείς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες ανέφερε ότι ήταν βράδυ και κοιμόντουσαν και πως φώναζαν και έβαλαν φωτιά και έκαψαν πολλά κτίρια με αποτέλεσμα κάποιοι να αποβιώσουν και κάποιοι να δραπετεύσουν. Ανέφερε πως εκείνη τη στιγμή βρισκόταν με τον πατέρα του, την αδερφή και τον θείο του. Πρόσθεσε ότι δραπέτευσε με το θείο του και ότι οι υπόλοιποι απεβίωσαν. Ο λειτουργός διαπίστωσε αντίφαση στις αναφορές του Αιτητή αφού σε άλλο μέρος της συνέντευξης του, ανέφερε ότι ο πατέρας του απεβίωσε λόγω της φτώχειας που επικρατούσε. Κληθείς δε να αποσαφηνίσει την αντίφασή του αυτή δήλωσε ότι στο σπίτι βρισκόταν ο ίδιος και ο θείος του με τον οποίο δραπέτευσε.  Κατά συνέπεια η εσωτερική αξιοπιστία του αιτητή, κρίθηκε πως δεν τεκμηριώθηκε.

 

Κατά την αξιολόγηση της εξωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή ο λειτουργός ανατρέχοντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης διαπίστωσε ότι οι κτηνοτρόφοι Fulani έχουν αποκτήσει φήμη τρομοκρατικής οργάνωσης και βρίσκονται σε σύγκρουση με του αγρότες με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός χριστιανών να έχει δολοφονηθεί από την εν λόγω οργάνωση. Επιπλέον, διαπιστώνει ότι ορισμένες από τις δολοφονίες αυτές που συμπεριλαμβάνουν βιασμούς, ακρωτηριασμούς και απαγωγές, έχουν αποδοθεί στους κτηνοτρόφους Fulani με βάση τις δραστηριότητές τους σε ολόκληρη τη χώρα, οι οποίες συχνά αγνοούνται ή ταξινομούνται εσφαλμένα ως συγκρούσεις «κτηνοτρόφων αγροτών», επιθέσεις «ληστών» ή «δολοφονίες που αφορούν τόσο μουσουλμάνους όσο και χριστιανούς.  Συμπερασματικά, ο λειτουργός διαπίστωσε ότι ο Αιτητής  δεν ήταν ικανός να παρέχει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες, ώστε να τεκμηριώσει τον ισχυριζόμενο φόβο αναφορικά με τις επιθέσεις συμμοριών που κατ' ισχυρισμό δέχθηκε στην περιοχή που διέμενε, ενώ  υπέπεσε σε αντιφάσεις και έλλειψη επαρκών πληροφοριών και επομένως, ο τρίτος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή δεν έγινε αποδεκτός. 

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου και εξετάζοντας τον μελλοντικό κίνδυνο με  βάση τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά τα οποία έχουν γίνει αποδεκτά, τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, σε σχέση με την ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία και προφίλ του Αιτητή και ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός σε σχέση με τους οικονομικούς λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο αρμόδιος λειτουργός εξέτασε στο σύνολό του τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, για λόγους οικονομικού περιεχομένου, ο λειτουργός διαπιστώνει ότι το συγκεκριμένο ουσιώδες περιστατικό δεν δύναται να συνδεθεί με την οποιαδήποτε μορφή πράξης δίωξης κατά του Αιτητή ως ορίζεται από το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμο 2000 και κίνδυνο σοβαρής βλάβης ως ορίζεται στο άρθρο 19 (1), (2) στον Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000. Επιπρόσθετα, όπως διέκρινε ο λειτουργός, η απόφαση του Αιτητή να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του και η απροθυμία του να επιστρέψει σε αυτήν, δεν συνδέεται με οποιαδήποτε παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων προς το πρόσωπό του, ούτε με οποιοδήποτε λόγο παραχώρησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Ο λειτουργός ανατρέχοντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση ασφάλειας στην πολιτεία Imo, τόπος που κρίθηκε ότι διέμεινε ο αιτητής, διαπιστώνει ότι, παρόλο που παρατηρούνται περιστατικά ανασφάλειας, ο βαθμός αδιάκριτης βίας δεν φθάνει σε τόσο υψηλό επίπεδο ώστε να θεωρηθεί ότι υπάρχουν εύλογοι λόγοι ο αιτητής να αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω της παρουσίας του και μόνο στο έδαφος αυτής της χώρας ή της εν λόγω περιοχής.

 

Λαμβάνοντας στη συνέχεια υπόψη, τα ατομικά στοιχεία του Αιτητή και προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον προκύπτει κάποιος παράγοντας που να τον εκθέτει σε κίνδυνο προσωπικής βλάβης σε σύγκριση με το μέσο πληθυσμό της περιοχής, όπου αναμένεται να επιστρέψει ο λειτουργός, έκρινε ότι με βάση τις πληροφορίες που αφορούν τα αποδεκτά πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν στο αίτημα του Αιτητή και λαμβάνοντας υπόψη μετά από εξατομικευμένη εξέταση του αιτήματός του, το προσωπικό προφίλ του, ότι πρόκειται για νεαρό άνδρα, άγαμο, ο οποίος έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του, καθώς και το γεγονός ότι δεν διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί στη χώρα καταγωγής του οποιασδήποτε μορφής δίωξη ή σοβαρή βλάβη, κρίθηκε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι, πως σε περίπτωση που επιστρέψει στην χώρα καταγωγής του, τη Νιγηρία, ότι θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβη.

 

Ο λειτουργός επιπλέον σημειώνει ότι όσον αφορά τις ιδιαίτερες καταστάσεις του Αιτητή,  ο ίδιος ανέφερε ότι γενικότερα δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας. Ωστόσο ανέφερε ότι διαγνώστηκε με φυματίωση για την οποία ο θεράπων ιατρός του, του χορήγησε φαρμακευτική αγωγή, με όνομα Rifamazid, ως προληπτική θεραπεία. Πρόσθεσε ότι θα λαμβάνει την εν λόγω αγωγή για τις επόμενες δώδεκα εβδομάδες και θα υποβάλλεται σε αιματολογικές εξετάσεις μηνιαίως.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, ο αρμόδιος λειτουργός, έκρινε ότι δεν τεκμηριώθηκε βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του για έναν από τους λόγους του άρθρου 3 (1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α (2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Στη συνέχεια, διαπίστωσε πως δεν υπήρχε εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κίνδυνο σοβαρής βλάβης όπως αυτός καθορίζεται στο άρθρο 19 του προαναφερθέντος Νόμου και κατά συνέπεια, δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ειδικά σε σχέση με το εδάφιο (γ) του άρθρου 19 (2) ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ότι στην πολιτεία Imo, απ' όπου κατάγεται ο αιτητής, δεν υπάρχει διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου θα πρέπει να επισημανθεί πως ο αιτητής είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει και να ενισχύσει τους ισχυρισμούς του μέσω του κατάλληλου δικονομικού διαβήματος και να αναφέρει οτιδήποτε επιθυμούσε στην ενώπιον μου διαδικασία προκειμένου να τύχουν οι ισχυρισμοί εξέτασης από το Δικαστήριο.  Είχε μάλιστα την ευκαιρία να αντικρούσει την κάθε αντίφαση που εντοπίστηκε και να συμπληρώσει το κάθε κενό που διαφαίνεται από την αφήγησή του.  Έχοντας τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου ενώπιον μου, τα οποία λαμβάνω υπόψη μου, προχωρώ να εξετάσω κατ’ουσίαν τον ισχυρισμό που πρόβαλε στην Υπηρεσία Ασύλου και ανέπτυξε ενώπιον μου, παρ’όλο που διαφαίνεται πως η εξέταση του αρμόδιου οργάνου ήταν η δέουσα.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τους συνηγόρους του, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση.  Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος έγινε αποδεκτός, στο μέτρο που αφορά τον τόπο γέννησής του, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ.  Συμφωνώ βέβαια με την κατάληξη του λειτουργού σε σχέση με το ότι η πολιτεία Benue δεν αποτελεί τον τόπο τελευταίας διαμονής του, λαμβάνοντας υπόψη πως στα πλαίσια αυτή της διαδικασίας δεν αμφισβητήθηκε από το συνήγορο του αιτητή η κατάληξη αυτή.  Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, σε σχέση με τους οικονομικούς λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο οποίος επίσης έγινε αποδεκτός θα πρέπει να αναφερθεί πως οι οικονομικοί λόγοι δεν εμπίπτουν σε ένα από τους λόγους για παραχώρηση καθεστώτος πρόσφυγα.

 

Σύμφωνα με την παράγραφο 62 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων που εκδόθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες: «62. Μετανάστης είναι το πρόσωπο που για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στον ορισμό εγκαταλείπει οικειοθελώς τη χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί αλλού. Μπορεί δε να ωθείται από την επιθυμία για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους. Εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα, είναι οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας.»

 

Στην πιο πάνω παράγραφο, το Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων που εκδόθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες προβαίνει σε ένα διαχωρισμό μεταξύ μεταναστών και προσφύγων. Όπως έχει κατ’ επανάληψην νομολογηθεί, οι οικονομικοί μετανάστες δεν εμπίπτουν στην έννοια του πρόσφυγα (βλ. ενδεικτικά Md Jakir Hossain v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 2319/2006, ημερομηνίας 16/7/2008, Barakan Petrosyan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 883/2008, ημερομηνίας 10/2/2012, Irene Ferenko v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 1051/2010, ημερομηνίας 21/12/2011).  Κατά συνέπεια, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός.

 

Ακολούθως, θα συμφωνήσω με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου περί αναξιοπιστίας του αιτητή ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό. Ειδικότερα, όπως ορθώς επισημαίνεται στην Έκθεση-Εισήγησή του, ο αιτητής δεν παρέθεσε επαρκείς πληροφορίες και λεπτομέρειες για τον πυρήνα του αιτήματός του και κατά το αφήγημά του υπέπεσε σε αρκετές αντιφάσεις.

 

Αναφορικά με τον προβαλλόμενο φόβο λόγω της εθνοτικής ομάδας Fulani, διαφαίνεται από το αφήγημά του ότι η εσωτερική αξιοπιστία του Αιτητή είναι ουσιωδώς κλονισμένη, καθότι δεν παρείχε συγκεκριμένες, συνεκτικές και επαρκείς πληροφορίες επί ζητημάτων που άπτονται του πυρήνα του αιτήματός του, ενώ υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις.  Ειδικότερα, ως προς τον ισχυρισμό περί θανάτου της μητέρας του από μέλη των Fulani, ο Αιτητής περιορίστηκε σε γενικές και αόριστες αναφορές, χωρίς να τεκμηριώσει επαρκώς τον ισχυρισμό του περί βιασμού αυτής, στηριζόμενος αποκλειστικά στο γεγονός ότι, όπως ανέφερε, αιμορραγούσε, καθώς και σε πληροφορίες που φέρεται να έλαβε από τρίτα πρόσωπα. Οι εξηγήσεις αυτές δεν είναι ικανοποιητικές ούτε επαρκώς τεκμηριωμένες.

 

Περαιτέρω, διαπιστώνεται ουσιώδης αντίφαση ως προς τον χρόνο των επίμαχων γεγονότων, καθότι ο Αιτητής ανέφερε διαφορετικές ημερομηνίες για το ίδιο περιστατικό, επιχειρώντας εκ των υστέρων να διαφοροποιήσει τα γεγονότα. Επιπλέον, αν και ισχυρίστηκε ότι τα συμβάντα έλαβαν χώρα σε συγκεκριμένο χωριό της πολιτείας Benue, δεν κατόρθωσε να προσδιορίσει με σαφήνεια την ονομασία αυτού, παραθέτοντας διαφορετικές εκδοχές. Η αδυναμία αυτή πλήττει περαιτέρω την αξιοπιστία του.  Ομοίως, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει συγκεκριμένες πληροφορίες ως προς τις συνθήκες θανάτου της μητέρας του, επικαλούμενος άγνοια, ούτε έδωσε πειστικές απαντήσεις ως προς το κατά πόσον επιδίωξε να πληροφορηθεί σχετικώς.

 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί εμπρησμού της οικίας του, οι περιγραφές του κρίνονται γενικές και στερούμενες ουσιωδών λεπτομερειών. Επιπλέον, διαπιστώνεται αντίφαση ως προς τα πρόσωπα που βρίσκονταν στην οικία και ως προς την τύχη του πατέρα του, δεδομένου ότι σε άλλο σημείο απέδωσε τον θάνατό του σε συνθήκες φτώχειας. Η μεταγενέστερη διαφοροποίηση της εκδοχής του ενισχύει την κρίση περί έλλειψης εσωτερικής συνοχής και αξιοπιστίας.  Κατά συνέπεια, η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του δεν τεκμηριώθηκε.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού, διεξήγαγα σχετική έρευνα σε σχέση με τη δράση των κτηνοτρόφων Fulani στην πολιτεία Imo, η οποία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Νιγηρίας εκ της οποίας ανευρέθη ετήσια έκθεση του Freedom House για τη Νιγηρία το 2024 στην οποία αναφέρεται πως αγρότες και Fulani αντιμετώπισαν βία, καθώς οι κοινότητες των Fulani ταξίδευαν νότια για να βρουν "νέα βοσκοτόπια", ενώ έχει παρατηρηθεί να απαλλοτριώνουν τη γη και τις καλλιέργειες των αγροτών.^[1]

 

Η έκθεση της EUAA - δημοσιεύτηκε το 2019 – αναφέρει ότι οι συγκρούσεις μεταξύ αγροτών και κτηνοτρόφων Fulani φέρεται να κλιμακώθηκε τον Ιανουάριο του 2018, με περισσοτέρους από 1300 νεκρούς κατά το πρώτο εξάμηνο του έτος. Διαπράχθηκαν σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τόσο από τις ομάδες των κτηνοτρόφων, όσο και από τις ομάδες των αγροτών, συμπεριλαμβανομένων μαζικών δολοφονιών και μαζικών καταστροφών σπιτιών, καλλιεργειών, βοοειδών. Οι κτηνοτρόφοι  Fulani φέρονται επίσης να έχουν διαπράξει βιασμούς, απαγωγές, ληστείες, με τις πολιτείες Adamawa, Taraba, Plateau, Nasarawa και Benue, να έχουν πληγεί περισσότερο.^[2] Οι κύριοι πρωταγωνιστές στην κατάσταση ασφαλείας στη πολιτεία Imo ήταν μεταξύ άλλων οι κτηνοτρόφοι Fulani και κατά το έτος 2020 σημειώθηκαν επίσης συγκρούσεις με τους κτηνοτρόφους Fulani που σχετίζονται με βοσκότοπους.^[3]

 

Από τις πιο πάνω παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, προκύπτει πως δημιουργούνται προβλήματα που προέρχονται από τους κτηνοτρόφους Fulani, χωρίς βέβαια να επιβεβαιώνεται ειδικά το προσωπικό ζήτημα του αιτητή που να συνδέεται με τους ισχυρισμούς που προωθεί σε σχέση με τον πυρήνα του αιτήματός του.  Σε κάθε περίπτωση, ενόψει της μη στοιχειοθετηθείσας εσωτερικής αξιοπιστίας των σχετικών ισχυρισμών του αιτητή για τους λόγους που εκτενώς αναλύονται ανωτέρω, ο ισχυρισμός του ως προς τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός σύνολό του.

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής […]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο καταγωγής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο καταγωγής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Αναφορικά με την πολιτεία Imo, στην οποία υπάγεται η περιοχή που αποτελεί τον τόπο καταγωγής του αιτητή, στην οποία αναμένεται και να επιστρέψει ο αιτητής, σύμφωνα με πρόσφατη Έκθεση της EUAA, που αφορά την περίοδο 1 Ιανουαρίου 2024 έως 31 Αυγούστου 2025, η κατάσταση στην πολιτεία Imo έχει χαρακτηριστεί από αυξανόμενη ανασφάλεια. Σύμφωνα με το PIND, η πολιτεία Imo κατατάχθηκε μεταξύ των τριών πολιτειών του Δέλτα του Νίγηρα που κατέγραψαν τον υψηλότερο αριθμό θανάτων σχετιζόμενων με συγκρούσεις το 2024. Οι θάνατοι που σχετίζονται με συγκρούσεις στην πολιτεία μειώθηκαν από 22 το τέταρτο τρίμηνο του 2024 σε 13 το πρώτο τρίμηνο του 2025, αλλά στη συνέχεια σημείωσαν σημαντική αύξηση σε 41 το επόμενο τρίμηνο. Κύριες πηγές ανασφάλειας ήταν εγκληματικές δραστηριότητες (συμπεριλαμβανομένων στοχευμένων δολοφονιών και απαγωγών για λύτρα), βία που συνδέεται με αυτονομιστικές πολιτοφυλακές και κοινοτικές συγκρούσεις.^[4]

 

Στην πολιτεία Imo της Νιγηρίας, οι κύριοι παράγοντες αποσταθεροποίησης είναι σύμφωνα με την έκθεση της EUAA για τη Νιγηρία του Ιουλίου 2024, οι αυτονομιστικές φατρίες, άγνωστοι ένοπλοι καθώς και οι δυνάμεις ασφαλείας.^[5] Το 2023 οι κύριοι παράγοντες που εμπλέκονταν στις εντάσεις στη Νοτιοανατολική περιοχή ήταν οι «αποσχιστικές φατρίες»^[6] ή οι Ιθαγενείς της Μπιάφρα (IPOB) και το Ανατολικό Δίκτυο Ασφαλείας (ESN).^[7] Οι αυτονομιστές της Μπιάφρα, έχουν αντικαταστήσει το νόμο στις νοτιοανατολικές πολιτείες. Άγνωστοι ένοπλοι ήταν επίσης παρόντες στα Νοτιοανατολικά καθ' όλη τη διάρκεια του 2023,^[8] καθώς και κρατικές δυνάμεις ήταν επίσης παρούσες στη Νοτιοανατολική περιοχή το 2023.^[9]

 

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, στην πολιτεία Imo της Νιγηρίας, στην οποία υπάγεται η περιοχή προηγούμενης διαμονής του αιτητή, κατά το τελευταίο έτος, καταγράφηκαν 91 περιστατικά ασφαλείας (που περιλαμβάνουν περιστατικά πολιτικής βίας, διαδηλώσεων, καταστολής, τρομοκρατικών επιθέσεων) τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 157 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.^[10] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πολιτείας Imo σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022 ανερχόταν στα 5,459,300.^[11]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τόπο καταγωγής του αιτητή, όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άνδρας, υγιής, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανός προς εργασία, ο οποίος εργαζόταν προτού αναχωρήσει από τη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Αναφορικά με το ζήτημα της υγείας του, ότι δηλαδή διαγνώστηκε με φυματίωση και του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή, τη λήψη του φαρμάκου Rifamazid, θα πρέπει να αναφερθεί πως έπειτα από εξειδικευμένη έρευνα σε ιατρικές πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής του Αιτητή (MedCOI) στη σχετική βάση δεδομένων του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (EUAA MedCOI portal)^[12] αναφορικά με τη διαθεσιμότητα και την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για άτομα με φυματίωση προέκυψε πως η συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή είναι διαθέσιμη στη χώρα του.  Συγκεκριμένα, το Rifampicin είναι διαθέσιμο στο Garki Specialist Hospital Pharmacy Garki, στην πόλη Abuja (βλ. AVA 19917 ημερ. 03/11/2025 καθώς και στο National Hospital - Pharmacy265 Independence Avenue, Central Business District στη πόλη Abuja (Public Facility) (βλ. AVA 15512 ημερ. 21/02/2022)

 

Πρόσθετα, θα πρέπει να αναφερθεί πως υπάρχει ενδονοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή περίθαλψη από πνευμονολόγο στο National Hospital, 265 Independence Avenue, Central Business District στη πόλη Abuja βλ. AVA 15512 ημερ. 21/02/2022).  Αναφορικά με το σύστημα υγείας στη Νιγηρία, έκθεση της EUAA αναφέρει ότι στη Νιγηρία  λειτουργεί ένα πλουραλιστικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, στο οποίο οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται από κοινού από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, καθώς και από σύγχρονα και παραδοσιακά συστήματα^[13]. Η διαχείριση του εθνικού συστήματος υγείας είναι αποκεντρωμένη σε μια τριεπίπεδη δομή, με σαφώς καθορισμένες αρμοδιότητες για την ομοσπονδιακή, την πολιτειακή και την τοπική αυτοδιοίκηση^[14]. Οι δωρητές διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη διαχείριση και την παροχή υπηρεσιών υγείας και στα τρία επίπεδα φροντίδας^[15]. ιδιαίτερη μνεία αξίζει η χρηματοδοτική τους συνεισφορά, η οποία ισοδυναμεί με το 7,5% των συνολικών θεσμικών πηγών χρηματοδότησης της υγείας^[16].  Επομένως ο αιτητής μπορεί να συνεχίσει να λαμβάνει θεραπεία στη χώρα του, σε περίπτωση βέβαια που δεν έχει ξεπεράσει ή επανέλθει η ασθένεια αυτή, εφόσον δεν έχει αναφερθεί οποιαδήποτε εξέλιξη επί τούτου και έχει παρέλθει αρκετό χρονικό διάστημα από τότε που δέχτηκε θεραπεία.

 

Επιπρόσθετα, λαμβάνεται υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του  δυνάμει του άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6 (Ι)/2000) με την Κ.Δ.Π. 145/2025, καθόρισε τη χώρα καταγωγής του αιτητή ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας, εφόσον ικανοποιήθηκε βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, ότι στην οριζόμενη χώρα γενικά και μόνιμα δεν υφίστανται πράξεις δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3Γ, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική  μεταχείριση ή τιμωρία, ούτε απειλή η οποία προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός του ευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Εκ των ανωτέρω, λαμβάνοντας υπόψη και τις σχετικές της δηλώσεις, ως αναλύθηκαν πιο πάνω, είναι προφανές, πως ο αιτητής ουδέν βάσιμο φόβο δίωξης επικαλείται. Η Υπηρεσία Ασύλου στη βάση των πιο πάνω ισχυρισμών ορθά απέρριψε το αίτημα του αιτητή ως προδήλως αβάσιμο, δυνάμει των άρθρων 12Βτρις, 12Δ και 12ΣΤ του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000, εφόσον δεν διαπιστώθηκε ότι οι ισχυρισμοί του δεν ανατρέπουν το τεκμήριο περί της ‘ασφαλούς χώρας ιθαγένειας’ στην περίπτωση του. Συνεπώς, κρίνονται αβάσιμοι οι ισχυρισμοί του περί του ότι κινδυνεύει με την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του και ορθά απορρίφθηκε το αίτημά του.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου στην οποία αναφέρονται οι λόγοι της απόρριψης της αίτησης του αιτητή ως προδήλως αβάσιμης σύμφωνα με τα άρθρα 12Βτρις, 12Δ και 12ΣΤ του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της ήταν απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας.

 

Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, δεν προκύπτει οποιοσδήποτε λόγος ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης, ούτε όμως και τροποποίησης της απόφασης του αρμόδιου οργάνου προκειμένου να δοθεί καθεστώς πρόσφυγα ή καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.  Κατά συνέπεια, τα αιτητικά Α και Β και Γ ως έχουν παρατεθεί ανωτέρω απορρίπτονται στο σύνολό τους.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται στο σύνολό της και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή.

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.