ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 2276/25

17 Μαρτίου, 2026

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

M.   L.  K.

Αιτητού,

και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

Ο  Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Παπαδοπούλου Α. (κα) , για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 31.7.2025 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023, και αποφασίστηκε η επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του.

 

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από τη Γουινέα. Εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατά δήλωσή του στις 25.1.2020 και στη συνέχεια εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία στις 22.5.2020. Στις 7.7.2020, υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 12.6.2025, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό, ο οποίος υπέβαλε Έκθεση/Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης του Αιτητή και επιστροφή στη χώρα καταγωγής του. Η Εισήγηση εγκρίθηκε από τον Προϊστάμενο στις 31.7.2025. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 9.9.2025 και αποτελεί  το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Ο Αιτητής, στο εισαγωγικό δικόγραφο της διαδικασίας, επικαλείται κίνδυνο ζωής από μέλη της εθνοτικής ομάδας «Peuhl» (Πουλάρ), οι οποίοι του επιτέθηκαν και του χάραξαν το πόδι με το γράμμα «C». Δια της γραπτής του αγόρευσης, ο Αιτητής επανέλαβε τον ανωτέρω κίνδυνο ζωής και προέβαλε, επίσης, ότι η κατάσταση υγείας του πατέρα του, ως του μοναδικού ανθρώπου που θα μπορούσε να τον στηρίξει σε ενδεχόμενη επιστροφή του στη χώρα καταγωγής, είναι κρίσιμη.

 

3.             Οι Καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι αγόρευσαν προφορικώς, παρέπεμψαν στα ευρήματά τους κατά τη διοικητική διαδικασία, επισημαίνοντας ότι ο Αιτητής διατηρεί επικοινωνία με μέλη της οικογένειάς του, ήτοι τον πατέρα του, ο οποίος τον συνδράμει οικονομικά κατά την αναχώρησή του από τη χώρα καταγωγής του.

 

Το νομικό πλαίσιο

4.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

 

5.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2023 έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ’ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

 

6.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

 

7.             Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο Περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

8.             Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

 

9.             Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατάληξη

10.          Επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, δικάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc.  (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. 

 

11.          Συναφές εν προκειμένω είναι και το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου και ειδικότερα τα εδάφια (2) και (3) αυτών. Από τις εν λόγω διατάξεις απορρέει καταρχάς η υποχρέωση του Αιτητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προς τεκμηρίωση της αίτησης ασύλου του. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. ενδεικτικώς, Υπόθ. Αρ. 1721/2011, Ηοοman & Mahiab Khanbabaie v. Aναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 30.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D320) αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή ασύλου να επικαλεστεί έστω και χωρίς να προσκομίσει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν κατά τρόπο αντικειμενικώς αιτιολογημένο, φόβο δίωξης στη χώρα του για κάποιον από τους λόγους που αναφέρει το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου (Βλ. επίσης νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάσεις αρ. 1093/2008, 817/2009 και 459/2010). Εν συνεχεία ωστόσο, λόγω ακριβώς της δυσχέρειας του Αιτητή ασύλου να τεκμηριώσει με συγκεκριμένα στοιχεία την αίτησή του, γεννάται υποχρέωση της διοίκησης να συνδράμει τον Αιτητή σε αυτήν την προσπάθεια προβολής και τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του (Βλ. Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών παρ. 195 επ., Βλ. επίσης αναφορικά με την ενεργό συνεργασία Απόφαση του ΔΕΕ της 22ας Νοεμβρίου 2012, Υπόθεση C‑277/11, M. M., ECLI: EU:C:2012:744, σκέψεις 63 έως 68).

 

12.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αιτητή, επισημαίνεται ότι, κατά την καταγραφή της αίτησής του για διεθνή προστασία, αυτός ανέφερε ότι κατάγεται από το Κονακρί της Γουινέας και ότι είναι πατέρας ενός άρρενος τέκνου 10 ετών το οποίο εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του σε βρεφική ηλικία. Περαιτέρω, ο Αιτητής ανέφερε ότι η χώρα του μαστίζεται από έλλειψη νερού και ρεύματος, λιμό, φτώχεια, απεργίες, διαδηλώσεις και κυρίως πολιτική αστάθεια που προκαλεί εθνοτικές συγκρούσεις μεταξύ των Malinke και των Fulas. Ο ίδιος δήλωσε ότι ανήκει στη φυλή Malinke, όπως και ο Προέδρος της χώρας του, και ότι τα μέλη της φυλής Fulas είναι κατά της κυβέρνησης. Ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του κατόπιν προτροπής των γονιών του διότι υπήρξε θύμα επιθέσεων και απειλών θανάτου.

 

13.          Κατά το κρίσιμο στάδιο της προσωπικής του συνέντευξης, ο Αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε το έτος 1987 στην περιοχή Mafanko της πρωτεύουσας Κονακρί της Γουινέας όπου διέμενε έως το έτος 2007. Στην πορεία μετακόμισε οικογενειακώς στην περιοχή Sonfonia της πρωτεύουσας, όπου διέμενε έως τον χρόνο κατά τον οποίον εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του (2020). Δήλωσε ότι είναι άγαμος και πατέρας ενός τέκνου δέκα ετών, γεννηθέντος το 2010. Ως προς το θρήσκευμα, δήλωσε ότι είναι Μουσουλμάνος. Ανήκει στη φυλή Malinke. Ομιλεί αγγλικά, γαλλικά και sousou. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι είναι απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, έχοντας παρακολουθήσει ειδικότερα ένα έτος καλλιτεχνικών σπουδών και τρία έτη νομικών σπουδών στη χώρα καταγωγής του καθώς και περίπου ενάμιση έτος επαγγελματικής κατάρτισης στην Γκάνα (τέλη 2014-2016). Ως προς το επαγγελματικό του προφίλ, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε εργάστηκε, ότι συντηρούνταν οικονομικά από τον πατέρα του και ότι ασχολούνταν ερασιτεχνικά με το τραγούδι. Ως προς την πατρική του οικογένεια, ανέφερε ότι  αυτή αποτελείται από τους γονείς του, τρεις αδερφές και δύο αδερφούς. Τα μέλη της πατρικής του οικογένειας, πλην δύο αδερφών που ευρίσκονται στη Γαλλία και τη Γερμανία αντίστοιχα, διαμένουν στο Κονακρί. Ο Αιτητής δήλωσε ότι διατηρεί τακτική επικοινωνία με τη μητέρα και τους αδερφούς του, ότι ο πατέρας του αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, ότι ο γιος του διαμένει με τη γιαγιά του, ήτοι τη μητέρα του Αιτητή, και ότι διαθέτει ευρύτερο συγγενικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε νομότυπα τη χώρα καταγωγής του στις 25.1.2020 μεταβαίνοντας αεροπορικώς στην Τουρκία μέσω της πόλης Ouagadogou (Μπουρκίνα Φάσο) και ότι στις 22.5.2020 εισήλθε παράτυπα στη Δημοκρατία μέσω των μη ελεγχόμενων από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχών με τη χρήση «φοιτητικής θεώρησης εισόδου».

 

14.          Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατά το στάδιο της ελεύθερης αφήγησης, ο Αιτητής επικαλέστηκε την εθνοτική σύγκρουση μεταξύ των Malinke και των Poular που ξέσπασε στη χώρα καταγωγής του όταν το 2010 την εξουσία ανέλαβε ο Alpha Condé, μέλος της φυλής Malinke. Έκτοτε, ο Αιτητής δήλωσε ότι ελάμβανε απειλές από μέλη της φυλής Poular, καθώς επέστρεφε τα βράδια στο σπίτι του. Όταν οι απειλές άρχισαν να στρέφονται κατά της ζωής του, ο Αιτητής με τη βοήθεια των γονέων του αποφάσισε να διαφύγει.

 

15.          Σε συνέχεια διευκρινιστικών ερωτήσεων ως προς τα περιστατικά των απειλών, ο Αιτητής δήλωσε ότι 3-4 μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Alpha Condé, περί τον Φεβρουάριο του 2011, δέχτηκε την πρώτη λεκτική προσβολή. Ο Αιτητής δήλωσε ότι συνολικά υπήρξε δύο φορές θύμα λεκτικών προσβολών, ώσπου τον Φεβρουάριο του 2019, καθώς επέστρεφε στο σπίτι του από εορτασμό γενεθλίων, μία ομάδα αντρών, μέλη της φυλής Poular από τη γειτονιά του, τον ακινητοποίησαν και χάραξαν με μαχαίρι το γράμμα «C» στο δεξί πόδι, το οποίο, κατά τη δήλωσή του, συμβολίζει το αρχικό γράμμα του ονόματος του αρχηγού τους, Cellou Dailan Diallo.

 

16.          Ερωτηθείς τι φοβάται ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής  δήλωσε ότι δεν γνωρίζει εν όψει της αλλαγής καθεστώτος στη χώρα καταγωγής του και της άγνοιάς του ως προς την τρέχουσα επικρατούσα κατάσταση.

 

17.          Κληθείς να διευκρινίσει αν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας, ο Αιτητής αναφέρθηκε σε ένα πόνο στην καρδιά και δήλωσε ότι υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις, ενώ ο αρμόδιος λειτουργός του επεσήμανε την ανάγκη προσκόμισης ιατρικής βεβαίωσης σε περίπτωση που διαγνωστεί με κάποια ασθένεια.

 

18.          Προς επίρρωση των ισχυρισμών του, ο Αιτητής κατέθεσε το υπ’ αριθ. Ο00349615 εθνικό διαβατήριο σε πρωτότυπη μορφή, με ημερομηνία έκδοσης 2.3.2018 και ημερομηνία λήξης 2.3.2023 (βλ. ερ. 35).

 

19.        Αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση διέκριναν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αφορά την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή, ενώ ο δεύτερος αφορά στις δηλώσεις του περί του ότι δέχτηκε επιθέσεις και απειλές από μέλη της ομάδας Poular στη γειτονιά του.

 

20.        Ο πρώτος ισχυρισμός του Αιτητή έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση, αφού οι δηλώσεις του κρίθηκαν μεν ως συνεπείς, σαφείς και λεπτομερείς, επιβεβαιώθηκαν δε από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Περαιτέρω, τα στοιχεία της ταυτότητάς του επιβεβαιώνονται από ταυτοποιητικά έγγραφα που προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου (βλ. ερ. 35).

 

21.        Στο πλαίσιο αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας του δεύτερου ισχυρισμού, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες όσον αφορά τα περιστατικά των φερόμενων απειλών και της φερόμενης επίθεσης, την ακριβή τοποθεσία αυτών και την ταυτότητα των ατόμων που τον απείλησαν, παρά τη θέση επανειλημμένων σχετικών ερωτήσεων από τον αρμόδιο λειτουργό. Εν όψει της μη θεμελίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας του εν λόγω ισχυρισμού και παρά την ύπαρξη εξωτερικών πηγών πληροφόρησης που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη εθνοτικής σύγκρουσης μεταξύ των φυλών Poular και Malinke και τη γενικότερη επικρατούσα στη χώρα πολιτική ένταση σε συνέχεια της εκλογής του Alpha Condé, οι Καθ’ ων η αίτηση απέρριψαν αυτόν στο σύνολό του ως αναξιόπιστο.

 

22.        Στη βάση του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού του Αιτητή, οι Καθ΄ ων η αίτηση, κατά την αξιολόγηση κινδύνου, προχώρησαν σε έρευνα ΠΧΚ αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στην πόλη Κονακρί. Αφού έλαβαν υπόψη τη γενική πολιτική αναταραχή που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του Αιτητή σε συνδυασμό με τις προσωπικές περιστάσεις αυτού, ήτοι το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, την ύπαρξη οικογενειακού υποστηρικτικού δικτύου και τη μη εμπλοκή του σε δραστηριότητες πολιτικής φύσης που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη στοχοποίησή του, έκριναν ότι δεν ανακύπτουν εύλογοι λόγοι να πιθανολογείται ότι κατά την επιστροφή του εκεί, ο Αιτητής θα αντιμετωπίσει κίνδυνο βλάβης.

 

23.        Στο πλαίσιο της νομικής ανάλυσης, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν προκύπτει δικαιολογημένος προσωπικός φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3 (1) του περί Προσφύγων Νόμου και, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης αυτού δυνάμει του άρθρου 19(2) του ιδίου νόμου. Ειδικά σχετικά με ενδεχόμενη υπαγωγή του στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, από τις πληροφορίες που παρατέθηκαν σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο τελευταίας διαμονής του Αιτητή, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει η ύπαρξη ένοπλης σύρραξης σε αυτόν.  

 

24.        Κατά την ακροαματική διαδικασία που διεξήχθη στις 16.2.2026 και κατόπιν υποβολής διευκρινιστικών ερωτημάτων από το Δικαστήριο, ο Αιτητής δήλωσε ότι κατάγεται από το Κονακρί της Γουινέας και ότι σπούδασε Διεθνές Δίκαιο. Ερωτηθείς ως προς τον λόγο που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής αποκρίθηκε ότι δεχόταν απειλές θανάτου που σχετίζονταν με πολιτικούς λόγους από μία εθνικιστική ομάδα της εθνοτικής ομάδας Peuhl, ότι δεν στοχοποιήθηκε για προσωπικούς λόγους αλλά λόγω εθνοτικής καταγωγής, ότι το πρώτο περιστατικό τοποθετείται χρονικά περί το έτος 2018 ή 2019, ότι του επιτέθηκαν περισσότερες φορές αλλά ξέφευγε, πλην της τελευταίας φοράς που τον έπιασαν και του χάραξαν στο πόδι ένα σύμβολο σχετικό με το όνομα του ηγέτη του κόμματος, Cellou Dalein Diallo, στη δεξιά του γάμπα. Ερωτηθείς σχετικά με την ταυτότητα των επιτιθέμενων, δήλωσε ότι επρόκειτο για τα ίδια άτομα κάθε φορά, 7 ή 8 στον αριθμό τους, που έμεναν στη γειτονιά του και ότι γνωρίζει ότι αυτοί επιτίθεντο και σε άλλες κοινότητες. Ο Αιτητής αποκρίθηκε ότι κατήγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία, αλλά ότι η αστυνομία δεν ενεπλάκη, καθώς προσπαθούσε να κατευνάσει την ένταση. Μετά το περιστατικό της επίθεσης, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν βίωσε άλλη επίθεση, ότι απέφευγε να κυκλοφορεί και έμενε στο σπίτι και ότι εντέλει έφυγε από τη χώρα κατόπιν απόφασης του πατέρα του ο οποίος κατέβαλε τα έξοδα για το ταξίδι του. Περαιτέρω, δήλωσε ότι διατηρεί επικοινωνία με τους γονείς του, ότι έχει φίλους στη Γουινέα αλλά δεν γνωρίζει αν αυτοί αντιμετωπίζουν προβλήματα και ότι το μόνο που ξέρει είναι ότι σε άλλες κοινότητες υπήρχαν προβλήματα και κάποιοι έφυγαν. Κληθείς να περιγράψει το περιστατικό της τελευταίας επίθεσης, ανέφερε ότι καθώς επέστρεφε το βράδυ σπίτι του μετά από ένα πάρτι γενεθλίων στην παραλία, 2-3 άτομα βγήκαν μπροστά του, τον άρπαξαν και τον κρατούσαν από χέρια και πόδια. Ο ένας εξ αυτών έβγαλε ένα αιχμηρό αντικείμενο, πιθανόν μαχαίρι, και του έκανε την ουλή στο πόδι. Του είπαν ότι την επόμενη φορά θα του έκαναν κάτι πιο σοβαρό, φράση την οποία ο Αιτητής εξέλαβε ως απειλή θανάτου. Ο Αιτητής δήλωσε ότι πέρασε πολύς χρόνος χωρίς επίθεση μετά το ανωτέρω, τελευταίο, περιστατικό, καθώς έμενε στο σπίτι ώσπου έφυγε από τη χώρα. Ερωτηθείς αναφορικά με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι έγινε πραξικόπημα και ότι ο σημερινός Πρόεδρος της χώρας είναι ο Mamadi Doumbouya, επίσης μέλος της φυλής Malinke, όπως ο ίδιος. Σε ερώτηση ως προς τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε άγνοια, ενώ εικάζει ότι εξακολουθούν να επιτίθενται σε κόσμο. Ο Αιτητής επέδειξε φωτογραφία που δείχνει το σημάδι στο πόδι του.

 

25.        Στο πλαίσιο εξάλλου των αποκρίσεών του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Αιτητής ανέφερε ότι ξέφυγε τρεις φορές, αλλά την τελευταία φορά τον έπιασαν και του έκαναν την ουλή. Περαιτέρω, ανέφερε ότι πέρασε πολύς χρόνος χωρίς να δεχτεί επίθεση μετά το τελευταίο περιστατικό καθώς έμενε στο σπίτι και δεν έβγαινε μέχρι να μπορέσει να ταξιδέψει. Ερωτηθείς αν έχει επικοινωνία με τους γονείς του, ο Αιτητής αποκρίθηκε θετικά. Ερωτηθείς ως προς το αν συνεχίζουν να συμβαίνουν επιθέσεις, ο Αιτητής απάντησε ότι πιστεύει πως ναι, χωρίς να γνωρίζει όμως συγκεκριμένα στοιχεία. Κληθείς τέλος να απαντήσει τι μπορεί να του συμβεί εάν επιστρέψει στη χώρα του, απάντησε ότι δεν έχει ιδέα.

 

26.        Σχετικά με την επιδειχθείσα κατά την ακροαματική διαδικασία φωτογραφία, αναφέρεται ότι δόθηκε η οδηγία στον Αιτητή να την αποστείλει σε ηλεκτρονική μορφή εντός δύο ημερών, οδηγία στην οποία δεν συμμορφώθηκε.

 

27.          Προχωρώντας στην de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν μου δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, κρίνεται, επί τη βάσει των ενώπιον μου στοιχείων, ότι γίνεται δεκτό το εύρημα των Καθ’ ων η αίτηση αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.[1]

28.          Συγκεκριμένα, ως προς τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής υπήρξε σαφής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες συγκεντρώνονται στο διοικητικό φάκελο και από το διαβατήριό του.  

 

29.          Ως προς την αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού του Αιτητή, ειδικώς αναφορικά με τις δηλώσεις του περί του ότι δέχτηκε επιθέσεις και απειλές από μέλη της ομάδας Poular στη γειτονιά του, παρατηρούνται τα εξής όσον αφορά την εσωτερική αξιοπιστία:

 

30.          Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία, ο Αιτητής υπήρξε μεν συνεκτικός ως προς τη συχνότητα των επιθέσεων που δέχθηκε από πρόσωπα της γειτονιάς του, ανήκοντα σε άλλη φυλετική ομάδα, τοποθετώντας χρονικά την τελευταία εναντίον του σωματική επίθεση περί τις αρχές του 2019 και δηλώνοντας ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του περί το ένα έτος αργότερα, χωρίς να σημειωθεί οτιδήποτε περαιτέρω εναντίον του. Πλην όμως, οι περιγραφές του ως προς τα περιστατικά καθ’ αυτά και τους ίδιους τους δράστες παρουσιάζονται με γενικότητα. Το μόνο στοιχείο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ειδικότερο είναι η αναφορά του περί χάραξης στο πόδι του του σημείου «C», το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, αντιστοιχεί στο αρχικό γράμμα της ονομασίας του αρχηγού των δραστών. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν ήταν σαφής ως προς τα κίνητρα των δραστών, τα οποία αποδίδει, κατά την προσωπική του εκτίμηση, όχι σε προσωπικούς λόγους, αλλά στη φυλετική του καταγωγή και στις γενικότερες εντάσεις μεταξύ των φυλών Peuhl και Malike στην περιοχή διαμονής του. Υπό τα δεδομένα αυτά, μολονότι οι δηλώσεις του εμφανίζουν σχετική συνοχή, διαπιστώνεται έλλειψη βιωματικής λεπτομέρειας, η οποία ευλόγως αναμένεται από πρόσωπο που ισχυρίζεται ότι υπέστη επανειλημμένα τέτοια περιστατικά, λαμβανομένων υπόψη και των προσωπικών χαρακτηριστικών του.

 

31.          Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του Αιτητή, το Δικαστήριο ανέτρεξε στις κάτωθι πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την επικρατούσα πολιτική κατάσταση, τις σχέσεις  ανάμεσα στις εθνοτικές ομάδες Malinke και Peul, την ύπαρξη διακρίσεων και την πρόσβαση σε κρατική προστασία. Ειδικότερα, ανευρέθησαν τα εξής:

 

32.          Ως προς το γενικότερο πολιτικό πλαίσιο στη χώρα του, επισημαίνεται ότι τον Σεπτέμβριο του 2021, οι Ειδικές Δυνάμεις (GFS) που αποτελούν τμήμα των ενόπλων δυνάμεων της Γουινέας, διοικούμενες από τον συνταγματάρχη Mamady Doumbouya, πραγματοποίησαν στρατιωτικό πραξικόπημα ανατρέποντας τον πρόεδρο Alpha Condé. Ο Doumbouya συγκρότησε την Εθνική Επιτροπή Συμφιλίωσης και Ανάπτυξης (Comité national du rassemblement et du développement, CNRD) ως μεταβατική αρχή διακυβέρνησης με πρόεδρο τον ίδιο, διέταξε την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων και ανακοίνωσε τη μετάβαση στη δημοκρατία σε 18 μήνες. Παρόλα αυτά, έκτοτε, οι πραξικοπηματίες καθυστερούν την επιστροφή στην πολιτική διακυβέρνηση, φυλακίζουν επικριτές και καταστέλλουν βάναυσα διαδηλώσεις[2]. Τα βασικά πολιτικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και τη σωματική ακεραιότητα, γενικά γίνονται σεβαστά. Άλλα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και της ελευθερίας του λόγου, περιορίζονται, αν και ο Τύπος είναι σχετικά ελεύθερος σε σύγκριση με τους εκπροσώπους των πολιτικών κομμάτων. Οι πολίτες δεν υφίστανται διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, φυλής, εθνικότητας ή θρησκείας[3].  O Doumbouya προχώρησε στην έκδοση διατάγματος με αντικείμενο τη διάλυση 40 πολιτικών κομμάτων επιχειρώντας να εγκαθιδρύσει ένα μονοκομματικό κράτος. Σημειώνεται ότι οι δραστηριότητες των τριών μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων της Γουινέας, ήτοι του «Union of Democratic Forces of Guinea» υπό την ηγεσία του Cellou Dalein Diallo και στο οποίο επικρατούν οι Peuhl, του «Rally of the Guinean people» υπό την ηγεσία του τέως Προέδρου της χώρας Alpha Condé και του «Union of Republican Forces» υπό την ηγεσία του Sidya Touré, είχαν ήδη ανασταλεί από το έτος 2025. Και οι τρεις προαναφερθέντες πολιτικοί αρχηγοί ευρίσκονται σε εξορία[4].

 

33.          Αναφορικά με τις σχέσεις  ανάμεσα στις εθνοτικές ομάδες Malinke και Peul, έπειτα από το πραξικόπημα, εντοπίστηκαν οι εξής πληροφορίες: Η έκθεση της γερμανικής ΒΤΙ που δημοσιεύτηκε το 2024 και αφορά το έτος 2023 αναφέρει την υπερεκπροσώπηση των Maninka (Malinke) και την σχεδόν απουσία των Peuhl στην παρούσα κυβέρνηση. Οι Peuhl νιώθουν ότι περιθωριοποιούνται. Σύμφωνα με την ίδια αναφορά η διαμάχη μεταξύ των Maninka και Peuhl είναι αυτή που εντοπίζεται συχνότερα ωστόσο, η διαμάχη μεταξύ των Forestiers και του Koniyanke, μιας υποομάδας των Maninka, έχει προκαλέσει ακόμη περισσότερα θύματα, ειδικά στην περιοχή γύρω από το N'Zerekore. Οι Peuhl στη Γουινέα κάνουν λόγο για περιθωριοποίηση από την κυβέρνηση της χούντας, αν και δεν στοχοποιούνται με τόσο προφανείς τρόπους όπως υπό τις κυβερνήσεις Καμάρα και Κόντε. Οι επικείμενες εκλογές θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε άνοδο των διεθνών συγκρούσεων[5]. Πρόσφατη έκθεση του Γραφείου του Γενικού Επιτρόπου για τους Πρόσφυγες και τους Ανιθαγενείς του Βελγίου αναφέρει ότι αν και η χούντα υπό την ηγεσία του Mamadi Doumbouya επέδειξε αρχικά βούληση για ενότητα μετά το πραξικόπημα της 5ης Σεπτεμβρίου 2021, οι εθνοτικές εντάσεις, που προϋπήρχαν ήδη υπό την προηγούμενη κυβέρνηση του Alpha Condé, επανεμφανίστηκαν. Από την άνοδο στην εξουσία της Εθνικής Επιτροπής Συμφιλίωσης και Ανάπτυξης (Comité national du rassemblement et du développement, CNRD) οι Malinke κατέχουν πράγματι κυρίαρχη θέση. Η πολιτική της Γουινέας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από εθνοτικές διαιρέσεις, ιδίως μεταξύ Malinke και Peuhl, οι οποίοι δεν έχουν ποτέ αναλάβει την προεδρία[6].

 

34.          Μετά το πραξικόπημα της 5^ης Σεπτεμβρίου 2021, ο στρατηγός Mamadi Doumbouya κυβερνά τη χώρα. Σημειώνεται ότι ανήκει στην εθνοτική ομάδα Malinke, όπως και ο προηγούμενος Πρόεδρος, Alpha Condé[7].

 

35.          Αναφορικά με την ύπαρξη διακρίσεων σε βάρος πολιτών στην πράξη, η Έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για τις πρακτικές ανθρωπίνων δικαιωμάτων η οποία καλύπτει το έτος 2023 αναφέρει ότι παρά τη νομοθετική απαγόρευση των διακρίσεων λόγω φυλής ή εθνότητας, κατά την περίοδο αναφοράς υπήρχαν κατηγορίες για διακρίσεις σε βάρος πολιτών που ανήκαν στις κυρίαρχες εθνοτικές ομάδες στον ιδιωτικό τομέα απασχόλησης. Παράλληλα, συχνό φαινόμενο αποτελούσε ο εθνοτικός διαχωρισμός των αστικών γειτονιών και η ρητορική που προωθούσε τις εθνοτικές διαιρέσεις κατά τη διάρκεια των πολιτικών εκστρατειών, με την κυβέρνηση να μην καταβάλλει ιδιαίτερες προσπάθειες για την αντιμετώπιση των ανωτέρω προβλημάτων[8].

 

36.          Αναφορικά περαιτέρω, με το κράτος δικαίου και την πρόσβαση σε κρατική προστασία, αναφέρονται τα κάτωθι:

37.          Το δικαστικό σύστημα εξακολουθεί να υπόκειται σε πολιτικές επιρροές και διαφθορά, ενώ γενικά μαστίζεται από έλλειψη προσωπικού, πόρων και διαφάνειας. Η τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων δεν είναι ομοιόμορφη στο κρατικό δικαστικό σύστημα, και πολλές διαφορές επιλύονται ανεπίσημα μέσω παραδοσιακών συστημάτων απονομής δικαιοσύνης[9]. Μαρτυρίες που συγκέντρωσε η Διεθνής Αμνηστία όσον αφορά την πρόσβαση θυμάτων έμφυλης βίας σε αστυνομική προστασία επισημαίνουν την ευρεία διαφθορά στους κόλπους της αστυνομίας, με τους αξιωματούχους να απαιτούν χρήματα προκειμένου να καταγράψουν μία καταγγελία ή να προβούν στην έρευνα του οικείου περιστατικού[10]. Στο πλαίσιο έρευνας που διενήργησε το Immigration and Refugee Board of Canada αναφορικά με τη διαθέσιμη προστασία και την αποτελεσματικότητα του αστυνομικού μηχανισμού στη Γουινέα, πηγές επεσήμαναν ότι η αστυνομία μπορεί ενδεχομένως να διερευνήσει την υποβληθείσα καταγγελία αλλά μπορεί και όχι. Παράλληλα, σημειώνεται ότι η αστυνομία μπορεί να προσαγάγει τους θύτες, ενώ επίσης αστυνομικοί μπορεί να ζητήσουν να χρηματιστούν από τον καταγγέλλοντα και σε περίπτωση που δεν καταβληθούν χρήματα να αγνοήσουν την καταγγελία. Επιπλέον, πηγές ανέφεραν ότι σπάνια η αστυνομία προστατεύει τα θύματα. Η αστυνομία στερείται των απαραίτητων υλικών και ανθρώπινων πόρων προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία των πολιτών[11].

 

38.          Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, το Δικαστήριο, κατόπιν εξέτασης συναφών πηγών πληροφόρησης, διαπιστώνει ότι υφίστανται πράγματι εθνοτικές εντάσεις στη Γουινέα, ιδίως μεταξύ των ομάδων Malinke και Peuhl, καθώς και φαινόμενα περιθωριοποίησης και διακρίσεων σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Εντούτοις, οι σχετικές πληροφορίες αφορούν κυρίως το γενικό πλαίσιο και δεν τεκμηριώνουν την ύπαρξη εκτεταμένων ή συστηματικών πράξεων βίας από ιδιώτες κατά τρόπο που να στοιχειοθετεί, αφ’ εαυτού, κίνδυνο σοβαρής βλάβης για πρόσωπα με το προφίλ του Αιτητή.  Περαιτέρω, ως προς τη δυνατότητα κρατικής προστασίας, προκύπτει ότι, παρά τις αδυναμίες και τα προβλήματα αποτελεσματικότητας του κρατικού μηχανισμού, δεν τεκμηριώνεται πλήρης ανυπαρξία προστασίας εκ μέρους των αρχών.

 

39.          Υπό το φως των ανωτέρω, και λαμβανομένου υπόψη ότι τα εξωτερικά στοιχεία, μολονότι εν μέρει συνάδουν με το γενικό πλαίσιο των ισχυρισμών του Αιτητή, δεν επαρκούν για να θεραπεύσουν τις ελλείψεις της εσωτερικής αξιοπιστίας ως προς τα προσωπικά του βιώματα, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο υπό εξέταση ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

40.          Σημειώνεται, τέλος, ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε τη σχετική φωτογραφία της φερόμενης ουλής, την οποία είχε αρχικώς επιδείξει στο Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν γινόταν δεκτή η ύπαρξη της εν λόγω ουλής, αυτή δεν θα αρκούσε, αφ’ εαυτής, για να αποδειχθεί η προέλευση του τραυματισμού ώστε να ανατραπούν τα ανωτέρω ευρήματα.

 

41.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που ενδέχεται να διατρέχει ο Αιτητής, πέραν των όσων ο ίδιος δήλωσε και τα οποία απορρίφθηκαν ανωτέρω, σημειώνεται ότι ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε αρχικώς οποιονδήποτε πρόσθετο ή ανεξάρτητο κίνδυνο απορρέοντα από το προσωπικό του προφίλ ή τις ιδιαίτερες περιστάσεις του.

 

42.          Ως προς το θρησκευτικό προφίλ του Αιτητή ως μουσουλμάνου, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με δεδομένα που ανάγονται στο έτος 2014, η Britannica εκτιμά ότι το 89,1% του πληθυσμού της Γουινέας είναι μουσουλμάνοι. Ακολουθούν οι χριστιανοί σε ποσοστό 6,8%, ενώ ο λοιπός πληθυσμός ασπάζεται τοπικές παραδοσιακές θρησκευτικές πρακτικές. Υπό το φως των ανωτέρω, και δεδομένων των δηλώσεων του Αιτητή, δεν προκύπτει κίνδυνος λόγω της θρησκευτικής του ταυτότητας.[12]

 

43.          Περαιτέρω, όσον αφορά στην εθνοτική σύνθεση του πληθυσμού της χώρας, σύμφωνα με δεδομένα που ανάγονται στο έτος 2012, η Britannica εκτιμά ότι οι Fulani (Peuhl) αποτελούν το 33,9%, οι Malinke το 31,1%, οι Susu το 19,1%, οι Kpelle το 6%, οι Kisi το 4,7% και οι Toma το 2,6%.[13] Διαπιστώνονται εθνοτικές εντάσεις μεταξύ των Peuhl και των Malinke, οι οποίες εκτείνονται και στο πολιτικό πεδίο, καθώς οι περισσότεροι υποστηρικτές του UFDG ανήκουν στους Peuhl, ενώ του RPG (κόμμα του Alpha Condé) στους Malinke. Αν και οι Peuhl αποτελούν σημαντική πληθυσμιακή ομάδα και κύρια κοινωνικοοικονομική δύναμη, ενίοτε εκλαμβάνονται ως απειλή από άλλες κοινότητες. Από την ανεξαρτησία του κράτους το 1958, η προεδρία κατέχεται είτε από εκπροσώπους των Malinke είτε των Soussou.[14] Σύμφωνα δε με την έκθεση της γερμανικής BTI (2024, αναφερόμενη στο έτος 2023), η τρέχουσα κυβέρνηση ευνοεί την εθνοτική ομάδα Maninka (Malinke), όπως συνέβαινε και υπό την προηγούμενη κυβέρνηση.

 

44.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης και των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή, επισημαίνεται ότι οι ισχυρισμοί του περί προσωπικών επιθέσεων, οι οποίοι απορρίφθηκαν, δεν δύνανται να στηρίξουν κίνδυνο λόγω της φυλετικής του καταγωγής. Σε κάθε περίπτωση, αξιοσημείωτο είναι ότι ο Αιτητής παρέμεινε στη χώρα καταγωγής του για χρονικό διάστημα πέραν του ενός έτους μετά το τελευταίο φερόμενο περιστατικό, χωρίς να αντιμετωπίσει περαιτέρω κίνδυνο, ενώ, πριν από τα εν λόγω περιστατικά, δεν προκύπτει ότι είχε αντιμετωπίσει οποιονδήποτε κίνδυνο λόγω της φυλετικής του καταγωγής. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις ίδιες του τις δηλώσεις, μέλη της οικογένειάς του εξακολουθούν να διαμένουν στη χώρα καταγωγής του χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα συναφή με τη φυλετική τους ταυτότητα. Επιπλέον, σημειώνεται ότι ο νυν Πρόεδρος της χώρας ανήκει στην ίδια εθνοτική ομάδα με τον Αιτητή. Τα δε περιστατικά που επικαλείται ο Αιτητής εμφανίζονται ως μεμονωμένα και δεν τεκμηριώνουν την ύπαρξη στοχευμένου ή γενικευμένου κινδύνου δίωξης λόγω της φυλετικής του καταγωγής.[15]

 

45.          Τέλος ως προς την μεταχείριση των επιστραφέντων στη χώρα του Αιτητή,  σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου του Γενικού Επιτρόπου για τους Πρόσφυγες και τους Ανιθαγενείς του Βελγίου ημερομηνίας 10.11.2025, δεν αναφέρονται προβλήματα κατά την επιστροφή των επαναπατριζόμενων υπηκόων Γουινέας οι οποίοι έφυγαν από τη χώρα παράνομα και/ή υπέβαλαν αίτηση για διεθνή προστασία στο Βέλγιο. Ανεξαρτήτως της εθελούσιας ή αναγκαστικής επιστροφής, υποβάλλονται στους ίδιους ελέγχους με τους λοιπούς επιβάτες. Ο έλεγχος διενεργείται από το ειδικό αστυνομικό τμήμα στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Κονακρί[16].

 

46.          Εξετάζοντας ακολούθως την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας, σύμφωνα με την έκθεση της Human Rights Watch που δημοσιεύθηκε το 2025 και καλύπτει γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά το 2024, οι στρατιωτικές αρχές συνέχισαν την καταστολή των μέσων ενημέρωσης, της αντιπολίτευσης και των διαφωνούντων.[17] Τον Δεκέμβριο του 2022, η στρατιωτική χούντα είχε δεσμευθεί να διεξαγάγει προεδρικές και βουλευτικές εκλογές έως τον Δεκέμβριο του 2024, ως μέρος ενός μεταβατικού χάρτη που είχε συμφωνηθεί με την Οικονομική Κοινότητα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών (Economic Community of West African States -ECOWAS).[18]

 

47.          Τον Ιούλιο του 2024, η χούντα δημοσίευσε ένα προσχέδιο του νέου συντάγματος που αναμενόταν να τεθεί σε δημοψήφισμα πριν από τον Δεκέμβριο του 2024.[19] Το προσχέδιο προέβλεπε πενταετή προεδρική θητεία με δυνατότητα ανανέωσης μία φορά.

 

48.          Ωστόσο, στις 19 Φεβρουαρίου 2024, ο συνταγματάρχης Mamady Doumbouya διέλυσε την κυβέρνηση χωρίς να αιτιολογήσει την απόφαση αυτή[20] και στις 28 Φεβρουαρίου, διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Mamadou Oury Bah[21], ενώ στις 18 Σεπτεμβρίου 2024, ο υπουργός Εξωτερικών Morissanda Kouyaté ανακοίνωσε ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν το 2025.[22]

 

49.          Τον Ιούλιο του 2024, βγήκε η πολυαναμενόμενη ετυμηγορία για τους κατηγορούμενους για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας κατά τη διάρκεια της γνωστής ως «σφαγή του σταδίου του 2009».[23] Το δικαστήριο καταδίκασε τον πρώην πραξικοπηματία πρόεδρο της Γουινέας, Moussa Dadis Camara, και επτά ακόμη πρώην ανώτερους αξιωματούχους, σε μια δίκη ορόσημο για ομαδικούς βιασμούς και δολοφονίες διαδηλωτών το 2009.

 

50.          Σύμφωνα με την Crisis 24, η οποία εξειδικεύεται στη διαχείριση κινδύνου παρέχοντας σχετικές υπηρεσίες, «η Γουινέα θεωρείται ένας άξονας ασφαλείας [...] σε μία περιοχή όπου τρεις από τους γείτονές της, δηλαδή η Λιβερία, η Ακτή Ελεφαντοστού και η Σιέρρα Λεόνε επανέρχονται από εμφύλιες συγκρούσεις». Σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι κοινωνικές αναταραχές, οδηγούμενες από αιτιάσεις ως προς την παροχή υπηρεσιών και τις υποδομές καθώς και από εθνοτικές-πολιτικές εντάσεις, λαμβάνουν συχνά χώρα, ιδίως κατά τη διάρκεια των εκλογικών περιόδων. Δεν υπάρχουν ενδείξεις τρομοκρατικών ομάδων οι οποίες δραστηριοποιούνται στη Γουινέα, αν και υπάρχουν γενικές ανησυχίες για την εξάπλωση ισλαμιστικής στρατιωτικής δραστηριότητας στην περιοχή[24].

 

51.          Από τον συνδυασμό διάφορων πηγών προκύπτει ότι τα περιστατικά βίας στην Γουινέα συνδέονται με την πολιτική κατάσταση της χώρας. Ενώ η χώρα γνώρισε σχετική σταθερότητα μετά το 2010, όταν ο επί μακρόν ηγέτης της αντιπολίτευσης Alpha Condé έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος του έθνους, το πραξικόπημα του Σεπτεμβρίου 2021, που ανέτρεψε τον Condé, αφήνει τη χώρα σε ασταθή πολιτική κατάσταση. Πιο συγκεκριμένα, οι πιο πρόσφατες αναφορές σε πολιτική βία και διαδηλώσεις εντοπίζονται στις περιοχές της πρωτεύουσας, Κονακρί, πριν και μετά τις προεδρικές εκλογές του 2020 καθώς και κατά το πραξικόπημα του Σεπτεμβρίου του 2021. Κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων σημειώθηκαν δολοφονίες, ξυλοδαρμοί, αυθαίρετες συλλήψεις και κρατήσεις και σημαντικοί περιορισμοί στο δικαίωμα του συνέρχεσθαι[25].

 

52.          Σε άλλες γενικές αναφορές για την κατάσταση ασφαλείας συμπεριλαμβάνονται το ευκαιριακό έγκλημα στο δρόμο και τα τροχαία ατυχήματα, οι ανεπαρκώς ανεπτυγμένες υποδομές μεταφορών, επικοινωνιών και ενέργειας, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές, οι ήδη περιορισμένες εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψής που επλήγησαν από τον ιό Έμπολα της Δυτικής Αφρικής το 2014 (EVD) και άλλες περιοδικές επιδημίες θανατηφόρων ασθενειών, οι εθνοπολιτικές εντάσεις, που συμβαίνουν συχνά στη Γουινέα, ειδικά κατά τις προεκλογικές περιόδους και οι γενικές ανησυχίες για την εξάπλωση της ισλαμιστικής μαχητικής δραστηριότητας στην περιοχή. Παρόλο που στην κατάταξη του Crisis 24 το επίπεδο επικινδυνότητας στη Γουινέα θεωρείται υψηλό, στην ίδια έκθεση αναφέρεται η Γουινέα ως ασφαλής περιοχή όπου τρεις από τις γειτονικές της χώρες, συγκεκριμένα η Λιβερία, η Ακτή Ελεφαντοστού και η Σιέρα Λεόνε, ξεπερνούν εμφύλιες συγκρούσεις[26].

 

53.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας που καταγράφηκαν γενικότερα στην περιοχή Κονακρί της Γουινέας, στην οποία βρίσκεται ο τόπος καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 6.3.2026), καταγράφηκαν 113 περιστατικά, τα περισσότερα εκ των οποίων χαρακτηρίστηκαν ως διαδηλώσεις, ακολουθούμενα από περιστατικά χαρακτηρισθέντα ως πολιτική βία και καταστολή. Τα ανωτέρω περιστατικά επέφεραν 13 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές[27]. Σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2014, ο πληθυσμός της περιοχής Κονακρί της Γουινέα, ανερχόταν στους 1,660,973 κατοίκους[28].

 

54.          Τα ανωτέρω ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι στο τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, καίτοι παρουσιάζονται περιστατικά ασφαλείας, η ένταση και η συχνότητά τους κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα.

 

55.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

 

56.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν τεκμηριώνει, αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

 

57.          Ειδικότερα, στην προκειμένη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό και δεδομένου ότι ο Αιτητής δεν τεκμηρίωσε, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)] ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του [βλ άρθρο 19(2)(α) και (β)].

 

58.          Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο προσφεύγων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43).

 

59.          Επιπροσθέτως, δεδομένης της κατάστασης που επικρατεί στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή και στην ευρύτερη περιφέρεια που αυτός εμπίπτει, δέον να εξεταστούν τα επιμέρους συστατικά στοιχεία του άρθρου 19(2)(γ) και ειδικότερα, κατά πόσον συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο Αιτητής, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43].

 

60.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε Αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

 

61.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C‑549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I‑11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C‑119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28).

 

62.          Ακολούθως ως προς τους παράγοντες που δύνανται να ληφθούν υπόψιν κατά την αξιολόγηση του συστατικού στοιχείου της αδιάκριτης βίας, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: το ΔΕΕ) επεσήμανε ότι λαμβάνονται υπόψη «[.]μεταξύ άλλων, η ένταση των ενόπλων συγκρούσεων, το επίπεδο οργάνωσης των εμπλεκομένων ενόπλων δυνάμεων και η διάρκεια της σύρραξης ως στοιχεία λαμβανόμενα υπόψη κατά την εκτίμηση του πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης, κατά την έννοια του άρθρου 15, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2011/95 (Βλ. απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψη 35), καθώς και άλλα στοιχεία όπως η γεωγραφική έκταση της κατάστασης αδιάκριτης άσκησης βίας, ο πραγματικός προορισμός του αιτούντος σε περίπτωση επιστροφής στην οικεία χώρα ή περιοχή και οι τυχόν εκ προθέσεως επιθέσεις κατά αμάχων εκ μέρους των εμπόλεμων μερών.» (Βλ. C-901/19, ημερομηνίας 10.6.2021, CF, DN κατά Bundesrepublic Deutschland, σκέψη 43).

 

63.          Περαιτέρω, ως προς τον προσδιορισμό του επιπέδου της ασκούμενης αδιάκριτης βίας, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής: το ΕΔΔΑ) στην απόφασή του Sufi and Elmi (ΕΔΔΑ, απόφαση επί των προσφυγών 8319/07 and 11449/07, ημερομηνίας 28.11.2011) αξιολόγησε, διευκρινίζοντας ότι δεν κατονομάζονται εξαντλητικά, τη χρήση μεθόδων και τακτικών πολέμου εκ μέρους των εμπόλεμων πλευρών οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο αμάχων θυμάτων ή ευθέως στοχοποιούν αμάχους, εάν η χρήση αυτών είναι διαδεδομένη μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, και, τελικά, τον αριθμό των αμάχων που έχουν θανατωθεί, τραυματιστεί και εκτοπιστεί ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης.

 

64.          Επιπλέον, όπως διευκρίνισε το ΔΕΕ «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας.» (απόφαση στην υπόθεση C-465/07, Meki Elgafaji, Noor Elgafaji κ. Staatssecretaris van Justitie, ημερ.17.2.2009). Ιδίως ως προς την εφαρμογή της αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας, το ΔΕΕ στην ως άνω απόφαση διευκρίνισε ότι «ότι όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας.».

65.          Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Αιτητής μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο του προφίλ το οποίο θα επέτεινε τυχόν κίνδυνο. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο αντίστοιχο καθεστώς.

66.          Ως προς δε την απόφαση επιστροφής του, από τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

 

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.