ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                                 Υποθ. Αρ.: 1270/2025

27  Απρίλιου  2026

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ-KΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με τo άρθρο 146 του Συντάγματος

 Μεταξύ:

Q.B.N. A.R.C.{…}, ΚΥΠΕ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Αιτήτρια

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

 

Μ. Ανδρέου(κα) για  Κύπρος Ανδρέου, Δικηγόρος για την Αιτήτρια

Θεοχάρια Παπανικολάου, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

Η Αιτήτρια είναι παρούσα. (Παρoύσα η διερμηνέας κα Ζωή Αγαπίου  για πιστή μετάφραση από τα ελληνικά στα γαλλικά και αντίστροφα)

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την υπό κρίση προσφυγή, η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, ημερομηνίας 11/04/2024, η οποία της κοινοποιήθηκε την 24/04/2025 και δια της οποίας απορρίφθηκε το αίτημά της για παροχή διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, παράνομη, αντισυνταγματική και στερούμενη οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διοικητικού Φακέλου (εφεξής Δ.Φ.) που βρίσκονται ενώπιόν μου, η Αιτήτρια είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (εφεξής ΛΔΚ)  και στις 26/02/2025 υπέβαλε αίτηση χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως ασυνόδευτη ανήλικη 17 ετών . Η αίτηση καταχωρίστηκε την ίδια ημέρα από Κέντρο Πρώτης Υποδοχής Πουρνάρα (ερ. 3-1 και 60 του Δ.Φ.).

Την 11/03/2025 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στην Υπηρεσία Ασύλου προς τον προσδιορισμό της ηλικίας της Αιτήτριας, παρουσία της κατά νόμο κηδεμόνα της Αιτήτριας, ήτοι λειτουργού των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ). Κατά την συνέντευξη η Αιτήτρια παρείχε την συγκατάθεσή της για να υποβληθεί περαιτέρω σε ιατρικές εξετάσεις προς διακρίβωση της ακριβούς ηλικίας της. (ερ. 48-37 Δ.Φ.). Την ίδια ημέρα η αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου παρέπεμψε την Αιτήτρια προς διενέργεια των εξετάσεων (ερ. 51-49 Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, την 13/03/2025 πραγματοποιήθηκαν ιατρικές εξετάσεις από το Τμήμα Οδοντιατρικών Υπηρεσιών Λευκωσίας, προς εκτίμηση της ηλικίας της Αιτήτριας, οι οποίες, βάσει των επιστημονικών ευρημάτων, συνέκλιναν στο ότι η Αιτήτρια είναι ενήλικη (ερ. 54-52 Δ.Φ.).

Την 28/03/2025 η αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Τελική Έκθεση-Αξιολόγηση περί του προσδιορισμού της ηλικίας της Αιτήτριας, εισηγούμενη όπως στο εξής η Αιτήτρια θεωρείται ως ενήλικη. Την ίδια ημέρα ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση. Την 28/03/2025 η Αιτήτρια ενημερώθηκε για τα αποτελέσματα των εξετάσεων από την αρμόδια λειτουργό των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ). (ερ. 56-55 Δ.Φ.).

Στις 03/04/2025 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδια λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου προς εξέταση του αιτήματός της για διεθνή προστασία (ερ. 75-64 Δ.Φ.).

Στη συνέχεια και δη στις 11/04/2025, η αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου συνέταξε Έκθεση-Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του αιτήματος της Αιτήτριας. (ερ. 180- 163 Δ.Φ.).

Στις 11/04/2025 εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός να ασκεί καθήκοντα Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση και αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας της Αιτήτριας (ερ. 181 Δ.Φ.).

Ακολούθως, στις 24/04/2025,  η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με αιτιολόγηση της απόφασης σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από την ίδια, ενώ το περιεχόμενο της απόφασης και της αιτιολόγησης τής επεξηγήθηκε σε γλώσσα που κατανοεί. (ερ. 182 Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, στις 22/05/2025, η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό εξέταση προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Δ.Δ.Δ.Π.), προσβάλλοντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

O συνήγορος της Αιτήτριας, δια του εισαγωγικού του δικογράφου, προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν προωθούνται με την Γραπτή Αγόρευση. Ειδικότερα, η Αιτήτρια δια του συνηγόρου της προβάλλει μέσω της γραπτής της αγόρευσης τους εξής νομικούς λόγους ακύρωσης: α. Παράλειψη διεξαγωγής δέουσας έρευνας από τους Καθ’ων η αίτηση αναφορικά με την εξατομικευμένη διερεύνηση των στοιχείων που απαρτίζουν το προσωπικό και κοινωνικό προφίλ της Αιτήτριας και την εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής. Ειδικότερα, ο συνήγορος εντοπίζει παράλειψη δέουσας έρευνας αναφορικά με τον ισχυρισμό περί σεξουαλικής παρενόχλησης που έλαβε χώρα από συγγενικό της πρόσωπο στο Μπουρούντι και τον συναφή κίνδυνο επανατραυματισμού της, την απουσία υποστηρικτικού οικογενειακού περιβάλλοντος στην χώρα καταγωγής της, όπως και την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή της πρότερης συνήθους διαμονής, σε συνάρτηση με τις προσωπικές περιστάσεις και την ευαλωτότητα της Αιτήτριας ως νεαρή γυναίκα χωρίς υποστηρικτικό δίκτυο, η οποία έχει ήδη βιώσει παραβίαση της σωματικής και ψυχολογικής της ακεραιότητας. β. Έλλειψη δέουσας αιτιολογίας, η οποία πλήττει την νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης.

Αποτελεί θέση του συνηγόρου πως η ελλιπής και μη αιτιολογημένη εκτίμηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης αντιβαίνει στην αρχή του Κράτους Δικαίου, παραβιάζει την αρχή της φυσικής δικαιοσύνης, προσβάλλει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του ιδιώτη έναντι της διοίκησης και περαιτέρω δεν συνάδει με τις αρχές της χρηστής διοίκησης, της αναλογικότητας και της καλής πίστης. Συμπερασματικά, για όλους τους ανωτέρω λόγους, εισηγείται την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης.

Κατά το στάδιο των Διευκρινίσεων, ο συνήγορος της Αιτήτριας, δια της παριστάμενης δικηγόρου κας Μαριάννας Ανδρέου, περιορίζει το αιτητικό της προσφυγής και προωθεί τους νομικούς ισχυρισμούς περί μη διεξαγωγής δέουσας έρευνας και περί ανεπαρκούς/μη δέουσας αιτιολογίας.

Οι Καθ' ων η Αίτηση κατά την Ένστασή τους υπεραμύνονται της ορθότητας και της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης και αντιτείνουν ότι η προσβαλλόμενη πράξη έχει ληφθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος, των Νόμων, των Κανονισμών και των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας των καθ' ων η Αίτηση και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς αιτιολογημένη.

Οι Καθ' ων η αίτηση, στην γραπτή τους αγόρευση, επαναλαμβάνουν την θέση που ανέφεραν κατά την Ένστασή τους περί ορθότητας και νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης και αντικρούουν τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα, υποστηρίζουν ότι οι λόγοι ακυρώσεως δεν εγείρονται σύμφωνα με το άρθρο 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Δικαστηρίου του 1962 και πως η ανάπτυξή τους δεν ακολουθεί τον Κανονισμό 6 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, καθώς δεν εξειδικεύονται ρητώς, εμπεριστατωμένα και αιτιολογημένα δια της αγορεύσεως. Περαιτέρω, προβάλλουν πως η Αιτήτρια δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης και να τεκμηριώσει βάσιμο λόγο δίωξης συνδεόμενο με έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου ή κίνδυνο σοβαρής βλάβης υπό το άρθρο 19(1) του Νόμου. Ως προς τον νομικό ισχυρισμό περί μη διεξαγωγής δέουσας έρευνας, αποτελεί θέση των Καθ’ων η αίτηση ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί και δέον όπως απορριφθεί, υιοθετώντας πλήρως την αξιολόγηση κινδύνου που διενήργησε ο λειτουργός και παραθέτοντας τις σχετικές πηγές έρευνας. Ομοίως, εισηγούνται την απόρριψη του ισχυρισμού περί ύπαρξης πλάνης περί τα πράγματα ως απαραδέκτου, όπως και την απόρριψη του ισχυρισμού περί ελλιπούς/μη δέουσας αιτιολογίας, διατυπώνοντας πως όλες οι ενέργειες των Καθ’ ων η αίτηση είναι πλήρως και επαρκώς αιτιολογημένες με τρόπο που καθίσταται εφικτός και ευχερής ο δικαστικός έλεγχος. Συμπερασματικά, εισηγούνται την απόρριψη της υπό εξέταση προσφυγής ως νόμω και ουσία αβάσιμης.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι οι λόγοι ακύρωσης είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται στην παρούσα αίτηση.  Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερο συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως.  

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημεχίων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης».

Περαιτέρω δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως.  Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής. (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AΑΔ 598).

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγεί­ρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι η  απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636 . Σχετική είναι και  η υπόθεση Σπύρου και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Προσφ. 571/94 κ.α., ημερ. 22.11.1995, στη σελ. 4

Οι αγορεύσεις αποτελούν τη μόνη μέθοδο ανάπτυξης των λόγων ακύρωσης ή ισχυρισμών που ήδη προσβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής.

Σύμφωνα με την  Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671 : «Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία.»

«Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.»

Ο συνήγορος του Αιτητή γενικά και αόριστα παραθέτει τα νομικά σημεία στην αγόρευσή της και επικαλείται παραβιάσεις του  περί Προσφύγων Νόμου και των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου ωστόσο ελλείπει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης. Εκλείπει δε και η υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους λόγους ακύρωσης που κατ' ισχυρισμό παραβιάζονται. Ωστόσο η συνήγορος απέσυρε όλους του νομικούς ισχυρισμού πλην τον ισχυρισμό περί ελλιπούς δέουσας έρευνας και αιτιολογίας .

Όπως καταδεικνύεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους. Ειδικότερα, στην αρχή της συνέντευξης της , η Αιτήτρια, αφού ενημερώθηκε για τη διαδικασία και τα δικαιώματά της επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση και ότι μπορεί να απαντήσει, ως επίσης ότι δεν έχει οποιεσδήποτε απορίες σχετικά με τη διαδικασία. Επιβεβαίωσε επίσης ότι δεν έχει έγγραφα να υποβάλει και όσα αναγράφονται στην αίτηση της είναι αληθή.

Όπως διαφαίνεται από τα στοιχεία τα οποία εμπεριέχονται στον διοικητικό φάκελο, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε ενδελεχή εξέταση του αιτήματος της  Αιτήτριας για παροχή διεθνούς προστασίας, καθώς και όλων των στοιχείων που είχε ενώπιον του, ενώ εξάντλησε κατά τη συνέντευξη με την Αιτήτια όλες τις πτυχές των ισχυρισμών της και εν τέλει εκεί όπου θεώρησε σκόπιμο προέβη σε περαιτέρω ανάλυση των δεδομένων μέσω  έρευνας  σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κυρίως των όσων η  Αιτήτρια δήλωσε τόσο με την υποβολή της αίτησης διεθνούς προστασίας, όσο και κατά τη διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, αλλά και όσων προβάλλει με την παρούσα προσφυγή ενώπιον μου .

Κατά την υποβολή του αιτήματός της για διεθνή προστασία στις 26/02/2025, αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν, η Αιτήτρια κατέγραψε ότι εγκατέλειψε την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό για λόγους ασφαλείας, λόγω της εμπόλεμης κατάστασης. Πρόσθεσε δε ότι δεν αντιμετώπισε επιπρόσθετες δυσκολίες κατά το ταξίδι της και πως επιθυμεί να μεταβεί στην Γαλλία όπου βρίσκεται μια θεία της, της οποίας ωστόσο δεν γνωρίζει το όνομά της γιατί δεν επικοινωνούν (ερυθρό 1 του «Δ.Φ.»).  

Εν συνεχεία, την ίδια ημέρα, στο πλαίσιο αξιολόγησης των ειδικών αναγκών της, η Αιτήτρια παραπέμφθηκε σε αρμόδιες υπηρεσίες, ως ασυνόδευτη ανήλικη με την σημείωση της ανάγκης κάλυψης ειδικών αναγκών ως προς τις συνθήκες υποδοχής της και ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων ως προς την προτεραιοποίηση εξέτασης του αιτήματός της για διεθνή προστασία (ερ. 7-6 Δ.Φ.). Η Αιτήτρια προσκόμισε εκτυπωμένο αντίγραφο πιστοποιητικού γέννησης με δηλωμένη ημερομηνία γέννησης την 12/02/2008 (ερ. 10-8 Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, στις 27/02/2025 διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας της Αιτήτριας, από αρμόδια λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, μέσα από σχετική συνέντευξη, παρουσία λειτουργού της Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, η οποία παρίστατο ως εκ του νόμου κηδεμόνας της (“Legal Guardian”). Η λειτουργός σημείωσε επί του σχετικού εντύπου ως «Επείγον» το επίπεδο πιθανολόγησης σοβαρού κινδύνου για την προσωπική ασφάλεια  της Αιτήτριας, το οποίο, ως αναφέρεται επί του εντύπου, απαιτεί ενέργειες το συντομότερο δυνατόν (ερ. 17 του Δ.Φ.). Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αυτής, η Αιτήτρια δήλωσε πως έχει έναν ξάδερφο από την πλευρά του πατέρα της στην Λάρνακα, τον οποίο δεν γνωρίζει, ενώ έχει επίσης θείους και μια θεία σε άλλο κράτος της Ε.Ε. με τους οποίους ωστόσο δεν επικοινωνεί. Εξήγησε επίσης πως εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της εξαιτίας του φόβου που τις προκάλεσαν οι πολεμικές διαμάχες, χωρίς να έχει υποστεί η ίδια κάποια προσωπική βλάβη. Απάντησε πως μετά τον θάνατο του πατέρα της το 2021, με τον οποίον είχε μετακομίσει στην Goma, προκειμένου να μην διαμείνει με την μητριά της που της φερόταν άσχημα, την παρέλαβε η αδερφή του πατέρα της με την οποία διέμεινε μέχρι το 2024. Τότε μετακόμισε στο Burundi στην αδερφή της μητέρας της, αλλά, κατόπιν συνεννόησης με την μητέρα της, αποφάσισε να διαφύγει από το σπίτι της θείας της μετά από το περιστατικό απόπειρας βιασμού που υπέστη από τον θείο της τον Ιανουάριο του 2025. Αναφορικά με την κατάσταση της υγείας της η Αιτήτρια δήλωσε πως έπασχε από στομαχόπονο και πως βιώνει άγχος εξαιτίας των βιωμάτων της (ερ. 27-22 Δ.Φ.).

Στο σχετικό πεδίο του εντύπου αξιολόγησης ευαλωτότητας και ειδικών συνθηκών υποδοχής, η αρμόδια λειτουργός επεσήμανε ότι η περίπτωση της ευαλωτότητας της Αιτήτριας άπτεται της κατηγορίας «Ασυνόδευτοι ανήλικοι», «Άτομα που έχουν υποστεί ψυχολογική, σωματική ή σεξουαλική», και «Άτομα με ζήτημα ψυχικής υγείας» (ερ. 22 και ερ. 21, και 18 του Δ.Φ.). Στην τελική της αξιολόγηση κατέγραψε την ανάγκη αντιμετώπισης των ειδικών αναγκών της Αιτήτριας ως προς τις διαδικαστικές εγγυήσεις και την ανάγκες υποδοχής (ερ. 17 του Δ.Φ.).

Κατά την συνέντευξη αξιολόγησης ηλικίας που διεξήχθη την 11/03/2025, η αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι θα της τεθούν ερωτήσεις σχετικά με το προφίλ της και την ζωή της στην χώρα καταγωγής της και στη συνέχεια της παρασχέθηκαν πληροφορίες σχετικά με την διαδικασία εκτίμησης της ηλικίας της. Κατά την συνέντευξη, η Αιτήτρια συνοδευόταν από λειτουργό της Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας της Λάρνακας, η οποία παρίστατο ως κηδεμόνας της. Στις ερωτήσεις που της τέθηκαν στην συνέχεια από την αρμόδια λειτουργό, η Αιτήτρια δήλωσε πως είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, χριστιανή στο θρήσκευμα, γεννηθείσα την 02.02.2008 στην Κινσάσα, και πως προτού αναχωρήσει από την χώρα καταγωγής της ζούσε με τον πατέρα της στην συνοικία Karisimbi της επαρχίας Goma, από το 2020, αφού οι γονείς της χώρισαν και η μητέρα της μετέβη στην Angola (βλ. ερ. 42 4χ-7χ και ερ. 40 4χ-6χ του Δ.Φ.). Εξειδίκευσε πως μεγάλωσε στην συνοικία Mont Ngafula της Kinshasa μέχρι να μεταβεί με τον στρατιωτικό πατέρα της στην συνοικία Karisimbi της Goma. Στις αρχές του Ιανουαρίου του 2025 δήλωσε πως έφτασε με τα πόδια στο Burundi (ερ. 39 1χ- 4χ και ερ. 40 6χ). Αναφορικά με το οικογενειακό της περιβάλλον, η Αιτήτρια δήλωσε πως η μητέρα της ζει με την νέα της οικογένεια στην Angola από το Νοέμβριο του 2019, και πως δεν διατηρεί καμία επικοινωνία μαζί της. Ο πατέρας της απεβίωσε τον Μάιο του 2021 και παρέμεινε με την μητριά της στο Karisimbi- Goma μέχρι τον Νοέμβριο του 2021 οπότε και μετακόμισε στην θεία της που διέμενε στην ίδια περιοχή, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2024 που μετέβη στην άλλη θεία της στο Burundi. (ερ. 42 4x, ερ. 41 1χ-3χ και ερ. 41 1χ-3χ Δ.Φ.) [σ.σ. Σημειώνεται πως οι σελίδες 7 και 8 της συνέντευξης για την αξιολόγηση της ηλικίας αριθμούνται και οι δύο ως ερυθρό 41]. Αναφορικά με το εκπαιδευτικό της υπόβαθρο, η Αιτήτρια απάντησε πως παρακολούθησε μέχρι και την 9^η τάξη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ήτοι μέχρι την ηλικία των 13 ετών, χωρίς να αποφοιτήσει. (ερ. 41 4χ-6χ). Δήλωσε επίσης ότι εργάστηκε από το 2022 σε ένα κομμωτήριο, μέχρι τον Σεπτέμβρη- Νοέμβρη 2024. (ερ. 40 3χ Δ.Φ.). Αναφορικά με την αναχώρησή της, η Αιτήτρια δήλωσε πως ταξίδεψε την 02/02/2025 από το Burundi στην Τουρκία και, μέσω των μη ελεγχόμενων από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχών, εισήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία την 14/02/2025. (ερ. 1 και ερ. 39 5χ και ερ. 47 1χ του Δ.Φ.). Στο τέλος της συνέντευξης, η αρμόδια λειτουργός ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι θα παραπεμφθεί για ιατρικές εξετάσεις προς αξιολόγηση της ηλικίας της, δεδομένου ότι δεν κατέστη εφικτό να προσδιοριστεί με βεβαιότητα η ηλικία της μέσω της συνέντευξης (ερ. 38 1χ Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, η Αιτήτρια, αφού παρείχε την σχετική συγκατάθεσή της (ερ. 48 Δ.Φ.),  παραπέμφθηκε για ιατρικές εξετάσεις προς τον σκοπό του προσδιορισμού της ηλικίας της, τα αποτελέσματα των οποίων συνέκλιναν, βάσει των επιστημονικών ευρημάτων, πως η Αιτήτρια είναι ενήλικη και ορίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου ως νέα ημερομηνία γέννησής της η 02/02/2007 (ερ. 54-53 Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, κατόπιν της από 28/03/2025 Τελικής Έκθεσης-Αξιολόγησης για τον προσδιορισμό της ηλικίας και την συνακόλουθη έγκριση από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου και την ενημέρωση της Αιτήτριας, διενεργήθηκε η συνέντευξη ουσίας επί του αιτήματος διεθνούς προστασίας της Αιτήτριας στις 03/04/2025 (ερ. 56-55 και ερ. 75-64 Δ.Φ.).

Κατά την συνέντευξη της 03/04/2025 η Αιτήτρια επιβεβαίωσε τα προσωπικά στοιχεία που είχαν καταγραφεί στα προγενέστερα στάδια, και περαιτέρω πρόσθεσε πως ομιλεί Λινγκάλα, Γαλλικά και λίγα Αγγλικά (ερ. 74 4χ), πως η θεία της που αποτελούσε το μόνο άτομο με το οποίο επικοινωνούσε στη ΛΔΚ απεβίωσε πρόσφατα και πως επικοινωνεί μόνο με τον γιο της αδερφής του πατέρα της που βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς να γνωρίζει κάτι περαιτέρω γι’ αυτόν. (ερ. 73 3χ-10χ Δ.Φ.). Κληθείσα από την λειτουργό να εξηγήσει γιατί κατά την συνέντευξη ευαλωτότητας ανέφερε ότι ο ξάδερφός της είναι γιος του αδερφού του πατέρα της, η Αιτήτρια απάντησε πως δεν θυμάται (ερ. 73 9χ Δ.Φ.).

Αναφορικά με τους λόγους που την ώθησαν να εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια, κατά την διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης, προέβαλε ότι εγκατέλειψε την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό εξαιτίας των συγκρούσεων/πολέμου που διεξαγόταν στην Goma όπου διέμενε με τον πατέρα της και την σύντροφό του. Εξήγησε πως η σύντροφος του πατέρα της άρχισε να της συμπεριφέρεται άσχημα μετά τον θάνατο του πατέρα της, ιδιοποιήθηκε τα υπάρχοντα και τα καταστήματα που διατηρούσε ο πατέρας της, παράλληλα με την ιδιότητά του ως στρατιωτικός και σταμάτησε να πληρώνει τα δίδακτρα του σχολείου της. Για τον λόγο αυτόν αποφάσισε να μετακομίσει την μικρότερη αδερφή του πατέρα της που ζούσε κοντά και η Αιτήτρια ξεκίνησε να εργάζεται σε ένα κομμωτήριο. Πρόσθεσε πως το 2024 ξέσπασε πόλεμος στην περιοχή και αναγκάστηκε να διαφύγει μαζί με την πατρική της θεία. Η Αιτήτρια δήλωσε πως μετέβησαν μαζί στην μητρική της θεία στο Burundi και παρέμεινε εκεί μέχρι που δέχτηκε σεξουαλική επίθεση από τον σύζυγο της θείας της ο οποίος ήταν πρόσωπο με κύρος στην χώρα (ερ. 72 1χ 2χ Δ.Φ.).

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της λειτουργού σχετικά με την περιοχή όπου μεγάλωσε πριν μεταβεί στην Goma, η Αιτήτρια απάντησε πως γεννήθηκε και μεγάλωσε την συνοικία Mont Ngafula της Κινσάσα με τους γονείς της. Το 2019 η μητέρα της, η οποία είχε και την υπηκοότητα της Angola, μετακόμισε εκεί και η Αιτήτρια με τον πατέρα της έφυγαν από την Mont Ngafula το 2020 και εγκαταστάθηκαν στην Goma, λόγω της στρατιωτικής ιδιότητας του πατέρα της (ερ. 71 1χ-4χ και ερ. 70 1χ-5χ Δ.Φ.). Εκεί ζούσε με τον πατέρα της, την θετή μητέρα της και τα παιδιά της και συνέχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Karisimbi (ερ. 70 5χ Δ.Φ.).

Ερωτηθείσα σχετικά με την διάρκεια της παραμονής της στην Goma, η Αιτήτρια προσδιόρισε πως έζησε εκεί από το 2020 μέχρι το 2024, ενώ στο μεταξύ, τον Νοέμβριο του 2021 μετακόμισε και ζούσε με την θεία της (ερ. 69 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τον πατέρα της, η Αιτήτρια απάντησε στην αρμόδια λειτουργό πως ο πατέρας της ήταν στρατιωτικός στον FARDC, περιέγραψε την στολή που φορούσε, πρόσθεσε δε πως ιεραρχικά ήταν υποδιοικητής (“he was after the chief”) και πως σκοτώθηκε την 1^η Μαΐου 2021 σε ένοπλη σύγκρουση με τους Μ23. Συμπλήρωσε επίσης πως ο πατέρας της διατηρούσε παράλληλα επιχείρηση με τσιμέντο στην Κινσάσα, τα υποκαταστήματα ονομάζονταν “Depot cement” και ο πατέρας της άφησε άλλον υπεύθυνο για την διαχείρισή τους αφότου έφυγε για την Goma (ερ. 68 Δ.Φ.). Ερωτηθείσα να παράσχει πληροφορίες σχετικά με τον θάνατο του πατέρα της, η Αιτήτρια απάντησε στην λειτουργό πως έμαθε για τον θάνατό του από την θεία της, αφότου ο στρατός είχε παραδώσει  τα υπάρχοντα του θανόντα στην θετή της μητέρα. Ακολούθησε η κηδεία του στις 20 Ιουνίου στο κοιμητήριο του Karisimbi (ερ. 67 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τις ένοπλες συγκρούσεις, η Αιτήτρια δήλωσε πως ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2024 στην Goma μεταξύ των Μ23 και του στρατού της ΛΔΚ και πρόσθεσε πως από το 2020 μέχρι και του 2024 δεν είχε αντιμετωπίσει κάποιον προσωπικό κίνδυνο ή βλάβη. Σε σχετική ερώτηση για τον τρόπο με τον οποίο επηρεάστηκε η ίδια από τις συγκρούσεις, η Αιτήτρια διευκρίνισε πως είχε συχνά  στομαχόπονο, και δυσκολεύτηκε ειδικά μετά και το διαζύγιο των γονέων της, προσθέτοντας πως έβλεπε ανθρώπους να ουρλιάζουν, η ίδια έτρεχε και έβλεπε ανθρώπους καταγής (ερ. 67 Δ.Φ.).

Ζητηθείσα στη συνέχεια να εξηγήσει πώς συνέβη να σκοτωθεί ο πατέρας της σε ένοπλη σύγκρουση το 2021 ενώ η ίδια δήλωσε πως ο πόλεμος ξεκίνησε το 2024, η Αιτήτρια δήλωσε πως ο ίδιος πόλεμος σταματούσε και αναζωπυρωνόταν (ερ. 66 Δ.Φ.). Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της λειτουργού, η Αιτήτρια περαιτέρω δήλωσε πως εάν δεν μαινόταν πόλεμος στην περιοχή δεν θα αποφάσιζε να φύγει από την ΛΔΚ, πως με την θεία της αποφάσισαν να μεταβούν στο Burundi μόνο για τον λόγο του ότι αδυνατούσαν να καλύψουν το κόστος των αεροπορικών εισιτηρίων προκειμένου να μεταβούν στην Kinshasa και πως εάν διέθεταν τα χρήματα θα είχαν επιστρέψει στην Kinshasa (ερ. 66 1χ-5χ Δ.Φ.).

Αναφορικά με το περιστατικό σεξουαλικής βίας που ανέφερε πως υπέστη όσο ζούσε στο Burundi με την θεία της, η Αιτήτρια δήλωσε πως η απόπειρα σεξουαλικής επίθεσης συνέβη μία φορά, στις 12 Ιανουαρίου, από τον σύζυγο της θείας της, για τον οποίο δεν γνωρίζει παρά το όνομά του και πιθανολογεί ότι μπορεί να ήταν πολιτικός με επιρροή στην χώρα. Στην ερώτηση εάν αυτό ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό που συνέβη εκτός ΛΔΚ και που δεν σχετίζεται με τον λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια απάντησε καταφατικά. Σε επόμενες ερωτήσεις της λειτουργού σχετικά με το εάν θα επέλεγε να επιστρέψει στην Mont Ngafula ως ασφαλή περιοχή, η Αιτήτρια απάντησε πως δεν γνωρίζει κανέναν εκεί και πως στην χώρα της επικρατεί ανασφάλεια και ενίοτε σημειώνονται διαρρήξεις και ληστείες, όπως στο σπίτι της στην Goma (ερ. 66- 65 Δ.Φ.).

 

Υπό το φως των ως άνω πληροφοριών, ως αυτές προκύπτουν από το πρακτικό της συνέντευξης και τα λοιπά στοιχεία του διοικητικού φακέλου, η αρμόδια λειτουργός διέκρινε τρεις (3) ουσιώδεις ισχυρισμούς απορρέοντες από τις δηλώσεις της Αιτήτριας. Ο πρώτος αναφορικά με τα προσωπικά στοιχεία της Αιτήτριας, το προφίλ και την ταυτότητά της, ο δεύτερος αναφορικά με τον επικαλούμενο λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της, ήτοι τον πόλεμο στην περιοχή Karisimbi- Goma της επαρχίας North Kivu, ενώ ο τρίτος αναφορικά με τον ισχυρισμό περί απόπειρας σεξουαλικής παρενόχλησης της Αιτήτριας από τον θείο της στο Burundi (ερ. 177 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό, η αρμόδια λειτουργός συνεκτίμησε το προφίλ της Αιτήτριας ως ενήλικης γυναίκας, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, χωρίς κάποια διαπιστωμένη ευαλωτότητα και στη συνέχεια αξιολόγησε τις δηλώσεις της ως προς την χώρα καταγωγής της, τον τόπο της πρότερης συνήθους διαμονής της,  Mont Ngafula της Κινσάσα και τον τόπο της τελευταίας συνήθους διαμονής της, Karisimbi- Goma της επαρχίας North Kivu και έκρινε πως οι απαντήσεις της Αιτήτριας επαληθεύονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ως εκ τούτου έκανε τον εν λόγω ισχυρισμό αποδεκτό (ερ. 176-174 του Δ.Φ.).

Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της εξαιτίας του πολέμου στην περιοχή Karisimbi- Goma της επαρχίας North Kivu, η αρμόδια λειτουργός παρέθεσε τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, σημειώνοντας πως η Αιτήτρια παραδέχθηκε πως δεν υπέστη την οποιαδήποτε σωματική βλάβη κατά την διαμονής της εκεί και πως επιθυμούσε να επιστρέψει στην Kinshasa, περιοχή από όπου κατάγεται και μεγάλωσε, αλλά δεν κατέστη δυνατόν λόγω οικονομικών δυσκολιών. Ακολούθως, ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, η λειτουργός παρέθεσε πηγές όπως το RULAC, η Διεθνής Αμνηστία, το International Crisis Group και το Armed Conflict Location and Event Data (ACLED), και διαπίστωσε πως συντρέχουν βάσιμοι/εύλογοι λόγοι να θεωρηθεί πως η Αιτήτρια θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας λόγω της επικρατούσας ασταθούς και εμπόλεμης κατάστασης στην χώρα της. Συμπερασματικά, έκανε τον υπό κρίση ισχυρισμό δεκτό. (ερ. 174-172 του Δ.Φ.).

Ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό ότι κατά την παραμονή της στο Burundi από τον Σεπτέμβριο του 2024 μέχρι 02/02/2025, ο σύζυγος της θείας της αποπειράθηκε να την εκμεταλλευτεί σεξουαλικά, η λειτουργός έκρινε πως χαρακτηρίζεται από εσωτερική αξιοπιστία [σ.σ. η λειτουργός έχει δεχτεί ως χρόνο μετάβασης της Αιτήτριας από την ΛΔΚ στο Μπουρούντι τον Σεπτέμβριο του 2024, ωστόσο η Αιτήτρια δήλωσε αρχικά ότι έφυγε από ΛΔΚ τον Σεπτέμβριο του 2024 (ερ. 70 1χ Δ.Φ.) και στη συνέχεια δήλωσε πως βρισκόταν στην Goma μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2024 (ερ. 66 Δ.Φ.)] .   Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία η λειτουργός σημείωσε πως οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας κατά την συνέντευξη αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός της και πως δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης, συνεπώς καταλήγει πως ο υπό εξέταση ουσιώδης ισχυρισμός γίνεται αποδεκτός. (ερ. 172-171 Δ.Φ.).

Ακολούθως, η λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου προχώρησε σε αξιολόγηση του μελλοντοστραφούς κινδύνου που ενδέχεται να αντιμετωπίσει η Αιτήτρια στα πλαίσια των τριών ισχυρισμών που έγιναν δεκτοί. Η λειτουργός, συνεκτιμώντας τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας όπως αναλύθηκαν προηγουμένως, την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή της τελευταίας διαμονής της πριν αναχωρήσει από την ΛΔΚ, ήτοι την περιοχή Karisimbi- Goma της επαρχίας North Kivu, όπως και την κατάσταση ασφαλείας που επικρατεί στην περιοχή Mont Ngafula της Kinshasa, η οποία αποτελεί την περιοχή όπου μεγάλωσε και διήγαγε κανονικό βίο και συνεπώς είναι η περιοχή όπου αναμένεται να επιστρέψει, παρέθεσε τις υπό τον ισχυρισμό 2 εξωτερικές πηγές, πρόσθεσε ότι, σύμφωνα με το Country Report του Crisis24, οι ένοπλες δραστηριότητες περιορίζονται στις κεντρικές και ανατολικές επαρχίες της χώρας και κατέληξε ότι τα περιστατικά που σημειώνονται στην επαρχία της Kinshasa αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά χαμηλής έντασης και συχνότητας και ως εκ τούτου δεν τεκμαίρεται ότι επικρατούν στην περιοχή συνθήκες αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. (ερ. 170-167 Δ.Φ.). Περαιτέρω, η λειτουργός σημειώνει πως δεν υπάρχει εύλογος βαθμός πιθανότητας να θεωρηθεί ότι η Αιτήτρια σε περίπτωση επιστροφής της στην περιοχή  Mont Ngafula της Kinshasa όπου διέμενε από την γέννησή της μέχρι το 2020, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, στη βάση του προφίλ της ή της επικρατούσας κατάστασης (ερ. 166 του Δ.Φ.). Επίσης, σύμφωνα με την λειτουργό, μολονότι η περιοχή Karisimbi- Goma της επαρχίας North Kivu, βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, η Αιτήτρια δεν υπέστη οποιαδήποτε βλάβη κατά την παραμονή της εκεί, ενώ, επιπρόσθετα, δεν αναμένεται να επιστρέψει στην περιοχή αυτή αλλά στην πόλη Mont Ngafula της Kinshasa. (ερ. 166 Δ.Φ.). Ως προς τον τελευταίο δε ισχυρισμό, η λειτουργός σημειώνει πως πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό απόπειρας σεξουαλικής κακοποίησης η οποία συνέβη σε τρίτη χώρα (Burundi) και δεν δύναται να συνδεθεί με οποιαδήποτε μορφή δίωξης ή σοβαρής βλάβης υπό τα άρθρα 3 και 19 (1) (2) του περί Προσφύγων Νόμου. Συμπερασματικά, η λειτουργός διαπιστώνει πως σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής της και συγκεκριμένα στην περιοχή  Mont Ngafula της Kinshasa, δεν υπάρχουν εύλογοι/βάσιμοι λόγοι να θεωρηθεί ότι η Αιτήτρια θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ως απόρροια της επικρατούσας κατάστασης ασφαλείας στη ΛΔΚ. (ερ. 166-165 Δ.Φ.).

Ενόψει των ανωτέρω ευρημάτων, των ισχυρισμών, του προφίλ της Αιτήτριας, της αξιολόγησης κινδύνου και της νομικής ανάλυσης, η αρμόδια λειτουργός κατέληξε ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται προσφυγικού καθεστώτος, δεδομένου ότι στο πρόσωπό της δεν τεκμηριώθηκε ότι συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης συνδεόμενο με έναν από τους λόγους που αναφέρονται  στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, στο άρθρο 10 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ και στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου. (ερ. 164 Δ.Φ.)

Περαιτέρω, ως προς την αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο της Αιτήτριας, η αρμόδια λειτουργός κατέληξε στο ότι:

Α) Σε περίπτωση επιστροφής στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Αιτήτρια δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί θανατική ποινή ή εκτέλεση, σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α).

Β) Σε περίπτωση επιστροφής στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Αιτήτρια δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (β).

Γ) Σε περίπτωση επιστροφής στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Αιτήτρια δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως το άρθρο 19 (2) (γ) προνοεί, αφού η χώρα καταγωγής της, και συγκεκριμένα η περιοχή της πρότερης συνήθους διαμονής της, η Kinshasa, δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. (ερ. 164 Δ.Φ.).

Στη βάση όλων των ανωτέρω, το αίτημα της Αιτήτριας για διεθνή προστασία απορρίφθηκε δια της προσβαλλόμενης απόφασης.

Κατά το στάδιο των Διευκρινίσεων, η Αιτήτρια ρωτήθηκε από το Δικαστήριο γιατί δεν διεκδίκησε τα περιουσιακά στοιχεία του πατέρα της πριν την αναχώρησή της από την ΛΔΚ, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις δηλώσεις της, ο πατέρας της διατηρούσε και επιχειρήσεις που εμπορεύονταν τσιμέντο και υλικά οικοδομής. Η Αιτήτρια αποκρίθηκε πως ήταν πολύ μικρή ηλικιακά, ζούσε με την θεία της και ήταν πολύ δύσκολο να διεκδικήσει την περιουσία του πατέρα της στη ΛΔΚ, συνεπώς δεν έκανε κάποια σχετική ενέργεια. Πρόσθεσε επίσης πως δεν έχει αδέλφια, πως η θεία από την πλευρά της μητέρας της βρίσκεται στο Burundi και πως η θεία από την πλευρά του πατέρα της απεβίωσε και δεν γνωρίζει ποιος κατέχει και διαχειρίζεται την περιουσία του πατέρα της.

Έχω εξετάσει με προσοχή τις απαντήσεις που η  Αιτήτρια  έδωσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου και έχω διαπιστώσει ότι ο αρμόδιος λειτουργός έκανε επαρκείς ερωτήσεις για να καλύψει, τόσο τον πυρήνα του αιτήματος, όσο και τα επιμέρους θέματα, ενώ ακολούθησε την ορθή διερευνητική διαδικασία.

Καταρχάς κρίνω ότι, ορθά ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου διαπίστωσε και κατέγραψε στην έκθεση-εισήγησή του, η οποία υιοθετήθηκε από τον εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας δεν εμπίπτουν στους λόγους του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, ούτε στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου.

Συγκεκριμένα, ορθά η Υπηρεσία Ασύλου έκανε αποδεκτό τον ισχυρισμό αναφορικά με τη χώρα καταγωγής και τον τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας αφού δεν προέκυψε κανένα στοιχείο περί του αντιθέτου.

Περαιτέρω, συμφωνώ με την αξιολόγηση κινδύνου στην οποία προέβη ο λειτουργός στη βάση του αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού, καθώς και με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αναφορικά με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος καθώς η Αιτήτρια δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για ένα από τους πέντε λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο  Άρθρο  3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

Σημειώνεται πως λόγω του ότι ισχυρισμοί της  Αιτήτριας αναφορικά με τους λόγους που φέρεται να εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της  έγιναν αποδεκτοί ως αξιόπιστοι  στο σύνολό τους ωστόσο εξετάζοντας τον μελλοντοστραφή  κίνδυνο κρίνω πως δεν πληρούνται και οι προϋποθέσεις υπαγωγής του Αιτητή στα άρθρα 19 (2) (α) και (β) περί συμπληρωματικής προστασίας για τους λόγους που ορθά παραθέτει στην απόφαση της η Υπηρεσία Ασύλου καθώς δεν προκύπτουν  στοιχεία εκ των οποίων μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της η Αιτήτρια κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β).

Προς τούτο το Δικαστήριο προέβη σε δική του έρευνα αναφορικά με τον μελλοντοστραφή κίνδυνο επιστροφής της Αιτήτριας στο τόπο καταγωγής της όπου παρέμεινε τα περισσότερα χρόνια της ζωής της .

Σε σχέση με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες χωρίς δίκτυο υποστήριξης στην Kinshasa, εξωτερικές πηγές αναφέρουν τα εξής:

Ο Δείκτης για τις Γυναίκες, την Ειρήνη και την Ασφάλεια 2023/24 (Women, Peace and Security Index 2023/24), που δημοσιεύθηκε από το Ινστιτούτο Γυναικών, Ειρήνης και Ασφάλειας του Πανεπιστημίου Georgetown (GIWPS) και το Peace Research Institute Oslo (PRIO), κατέταξε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) στην 174η θέση μεταξύ 177 χωρών, αξιολογώντας την κατάσταση των γυναικών βάσει 13 δεικτών που εντάσσονται στις κατηγορίες ένταξης, δικαιοσύνης και ασφάλειας.^[1]

Όπως αναφέρεται στην από το 2024 έκθεση του Bertelsmann Stiftung που καλύπτει το διάστημα από 1 Φεβρουαρίου 2021 έως 31 Ιανουαρίου 2023, «[η] Λ.Δ. του Κονγκό χαρακτηρίζεται από μία βαθιά ριζωμένη πατριαρχική κουλτούρα, η οποία περιλαμβάνει νόμους και παραδοσιακά έθιμα που εισάγουν διακρίσεις σε βάρος των γυναικών^[2] Όπως τονίζεται από την Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών (UN Committee on the Elimination of Discrimination Against Women - CEDAW), τα έμφυλα στερεότυπα σε μία κοινωνία οδηγούν σε «συστηματική έμφυλη ανισότητα, διακρίσεις και αποκλεισμό των γυναικών και κοριτσιών.»^[3]

Ως προς την πρόσβαση στην αγορά εργασίας και στην υγεία, η Danish Immigration Service καταγράφει πως η πλειονότητα των κατοίκων της Kinshasa εξασφαλίζει τα προς το ζην μέσω της άτυπης οικονομίας, καθώς οι θέσεις στον επίσημο τομέα είναι περιορισμένες και απαιτούν τόσο εκπαιδευτικό υπόβαθρο όσο και κοινωνικό δίκτυο. Οι γυναίκες εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις στην αγορά εργασίας. Το σύστημα υγείας της χώρας παρουσιάζει δυσλειτουργίες και οι άμεσες ιδιωτικές πληρωμές καθιστούν την επαρκή θεραπεία οικονομικά απρόσιτη για την πλειονότητα των κατοίκων της Kinshasa. Η έκθεση σημειώνει περαιτέρω πως, παρά τις πρόσφατες εξελίξεις, οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσμενείς πρακτικές και νόμους που εισάγουν διακρίσεις εις βάρος τους σε μια έντονα πατριαρχική κοινωνία. Οι στάσεις αυτές συμβάλλουν στη χαμηλή ισότητα φύλων .Οι ανύπαντρες γυναίκες χωρίς ανδρικό δίκτυο υποστήριξης συχνά αντιμετωπίζονται αρνητικά, βρίσκονται σε ευάλωτη θέση^[4]

Σύμφωνα με έκθεση της Κρατικής Γραμματείας Μετανάστευσης της Ελβετίας (SEM), την οποία παραθέτει και η αντίστοιχη απάντηση που ετοίμασε ο EUAA για την ίδια θεματική^[5], οι ανύπαντρες γυναίκες , δηλαδή ενήλικες γυναίκες, με ή χωρίς παιδιά, που συντηρούνται χωρίς σύντροφο  είναι ευάλωτες και επηρεάζονται αρνητικά από την έλλειψη οικογενειακής συνοχής, τη φτώχεια, την απουσία κρατικής υποστήριξης και τη διαφθορά.^[6] Ωστόσο η ίδια έκθεση αναφέρει ότι ορισμένες γυναίκες καταφέρνουν να οργανωθούν και να εξασφαλίσουν περιορισμένη υποστήριξη, βελτιώνοντας τις συνθήκες διαβίωσής τους και επιδιώκοντας οικονομική αυτονομία.^[7] Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό υφίσταται τυπικό νομικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένων των νόμων 06/018 and 06/019 του 2006 που ποινικοποιούν τη σεξουαλική βία, όπως και εθνικές στρατηγικές σχετικά με την αντιμετώπιση και καταπολέμηση της έμφυλης βίας, η εφαρμογή των οποίων, ωστόσο, σύμφωνα με τα ευρήματα των πηγών, παραμένει περιορισμένη.^[8] Η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει πως πρόσφατα η κυβέρνηση θέσπισε νόμο που ποινικοποιεί και τιμωρεί τον εκφοβισμό και τον στιγματισμό λόγω φύλου, καθώς και την εξευτελιστική μεταχείριση [Ordonnance-loi n° 23/023 της 11ης Σεπτεμβρίου 2023, που τροποποιεί και συμπληρώνει το διάταγμα της 30ής Ιανουαρίου 1940 περί Ποινικού Κώδικα του Κονγκό]. Ο νόμος τιμωρεί επίσης […] την παρενόχληση λόγω φύλου σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, ενώ τον ίδιο μήνα, τροποποιήθηκε ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας ώστε να απαλλάσσονται τα θύματα σεξουαλικής και έμφυλης βίας από τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία βαρύνουν πλέον το κράτος. Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, εφόσον εφαρμοστούν οι εν λόγω τροποποιήσεις, αναμένεται να ενισχύσουν τη νομική προστασία έναντι ποικίλων μορφών σεξουαλικής και έμφυλης βίας και να διασφαλίσουν καλύτερη πρόσβαση των θυμάτων στη δικαιοσύνη.^[9]

Περαιτέρω αναφορικά με τις διαθέσιμες δομές προστασίας/ενδυνάμωσης γυναικών με το προφίλ της Αιτήτριας στη ΛΔΚ και στην ειδικότερα στην Κινσάσα ως προς την κρατικές υπηρεσίες υποστήριξης για γυναίκες και επιζώσες έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένων ιατρικών και ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών, δεν παρατηρείται, κατ’αρχήν, η ύπαρξη ενός ολοκληρωμένου κρατικού συστήματος δομών φιλοξενίας (shelters), με αποτέλεσμα η παροχή προστασίας να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε διεθνείς οργανισμούς και μη κυβερνητικές οργανώσεις.^[10]

Ωστόσο, σύμφωνα με εξωτερικές πηγές, σειρά διεθνών και τοπικών οργανισμών υλοποιούν προγράμματα στην Κινσάσα και ευρύτερα στη ΛΔΚ με στόχο την προστασία, ενδυνάμωση και οικονομική αυτονόμηση γυναικών, συμπεριλαμβανομένων επιζωσών έμφυλης βίας. Το Ταμείο Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών (UNFPA) παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε επιζώσες, συμπεριλαμβανομένης ιατρικής περίθαλψης, ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, νομικής συνδρομής και δημιουργίας “safe spaces”, καθώς και προγραμμάτων επανένταξης και ενδυνάμωσης.^[11] Παράλληλα, η International Rescue Committee (IRC) υλοποιεί προγράμματα που συνδυάζουν ιατρική φροντίδα, ψυχολογική υποστήριξη και δραστηριότητες οικονομικής ενδυνάμωσης, όπως κατάρτιση δεξιοτήτων και υποστήριξη επιζωσών για την αποκατάσταση της αυτονομίας τους.^[12]

Επιπλέον, οργανώσεις όπως η Women for Women International εφαρμόζουν προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και δημιουργίας εισοδήματος, συνδέοντας τις συμμετέχουσες με ομάδες αποταμίευσης και μικροχρηματοδότησης (Village Savings and Loan Associations), με στόχο την οικονομική αυτάρκεια και κοινωνική επανένταξη.^[13] Σε τοπικό επίπεδο, η Fondation Femme Plus, με έδρα την Κινσάσα, παρέχει ψυχοκοινωνική υποστήριξη και υπηρεσίες υγείας σε γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων επιζωσών σεξουαλικής βίας, ενισχύοντας παράλληλα την πρόσβασή τους σε υπηρεσίες πρόληψης και θεραπείας.^[14] Παράλληλα, το Center for Women, Peace and Security Centre (Limete, Kinshasa) υλοποιεί προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης (π.χ. ραπτική), συλλογικής παραγωγής και ενίσχυσης εισοδήματος, συνδυασμένα με εκπαίδευση σε δικαιώματα, κοινωνική συνοχή και ενδυνάμωση γυναικών.^[15] Συνολικά, τα προγράμματα αυτά καλύπτουν τομείς όπως η επαγγελματική κατάρτιση, η οικονομική ενδυνάμωση, η ψυχοκοινωνική υποστήριξη και η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, ωστόσο, σύμφωνα με τις πηγές, η κάλυψή τους παραμένει περιορισμένη και δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών του συνόλου του πληθυσμού.

Περαιτέρω, στα αστυνομικά τμήματα της Κινσάσα συγκεκριμένα φέρεται να λειτουργούν εξειδικευμένα τμήματα παιδικής προστασίας και πρόληψης της σεξουαλικής βίας (Department of Protection of Children and Prevention of Sexual Violence), όπως αναφέρει και η Επιτροπή CEDAW.^[16]

Στη παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια έχει ως υποστηρικτικό δίκτυο τη μητέρα της που πάρα ο ότι βρίσκεται στη Αγκόλα την βοήθησε οικονομικά όταν αποφάσισε να μεταβεί στις κατεχόμενες από την Τουρκία περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περαιτέρω η Αιτήτρια ανέφερε πως ο πατέρας της διέθετε  περιουσία ωστόσο η ίδια δεν την είχε διεκδικήσει καθότι ήταν μικρή σε ηλικία. Συνεπώς με την επιστροφή της  μπορεί να διεκδικήσει την εν λόγω περιουσία  ως η μόνη  κληρονόμος της περιουσίας του πατέρα της.

Αναφορικά δε Αναφορικά δε με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων παροχής συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο της Αιτήτριας υπό την έννοια του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου ή άλλως του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν αρχικά τα κάτωθι:

Το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v.Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία,Υποθ. Αρ.851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015) όσο και του ΔΕΕ (βλ. C-285/12, A. Diakité v. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides, 30/01/2014, C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011) στις οποίες ερμηνεύεται η έννοια της «αδιακρίτως ασκούμενης βίας» και της «ένοπλης σύρραξης» και τίθενται κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

Στην υπόθεση Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretarisvan Justitie παρ. 35, το ΔΕΕ αναφέρει ότι «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας^[1]» ενώ στην παρ. 37 αναφέρει ότι «η απλή αντικειμενική διαπίστωση κινδύνου απορρέοντος από τη γενική κατάσταση μιας χώρας δεν αρκεί, καταρχήν, για να γίνει δεκτό ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, συντρέχουν ως προς συγκεκριμένο πρόσωπο, εντούτοις, καθόσον η αιτιολογική αυτή σκέψη χρησιμοποιεί τον όρο «συνήθως», αναγνωρίζει το ενδεχόμενο υπάρξεως μιας εξαιρετικής καταστάσεως, χαρακτηριζομένης από έναν τόσο υψηλό βαθμό κινδύνου, ώστε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι το πρόσωπο αυτό θα εκτεθεί ατομικώς στον επίμαχο κίνδυνο.» (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου). Περαιτέρω το ΔΕΕ στην εν λόγω υπόθεση αποφάσισε ότι «όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών την καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας» (παρ. 39).

Επιπλέον, σύμφωνα με το Εγχειρίδιο της ΕΥΥΑ σχετικά με τη δικαστική ανάλυση του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ακόμη και αν ο αιτητής /αιτήτρια μπορεί να αποδείξει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης στην περιοχή καταγωγής του (ή καθ' οδόν προς τη συγκεκριμένη περιοχή καταγωγής), το δικαίωμα επικουρικής προστασίας μπορεί να κατοχυρωθεί μόνο εάν ο αιτητής /αιτήτρια δεν μπορεί να επιτύχει εγχώρια προστασία σε άλλο τμήμα της χώρας, καθώς επίσης, όταν αποφασίζεται η τοποθεσία της περιοχής καταγωγής ενός αιτητή ως προορισμός επιστροφής, απαιτείται η εφαρμογή προσέγγισης βασισμένης στα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά την περιοχή του τελευταίου τόπου διαμονής και την περιοχή συνήθους διαμονής.

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι την Kinshasa, πρωτεύουσα της Λ.Δ. του Κονγκό το Δικαστήριο προχώρησε σε επικαιροποιημένη έρευνα αναφορικά με τις επικρατούσες εκεί συνθήκες.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, παρατίθενται τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας στην επαρχία Kinshasa της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, στην οποία ανήκει διοικητικά η κοινότητα Mont Ngafula που αποτέλεσε τον τόπο της πρότερης συνήθους διαμονής της Αιτήτριας κατά το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής της, πριν μεταβεί στην εμπόλεμη περιοχή της Goma το 2020. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στην εν λόγω επαρχία, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 27/03/2026), καταγράφηκαν 152 περιστατικά ασφαλείας συνολικά, τα οποία συνετέλεσαν σε 52 ανθρώπινες απώλειες, ενώ ως προς την περιοχή Mont Ngafula συγκεκριμένα, κατά την περίοδο αναφοράς καταγράφηκαν 3 περιστατικά ασφαλείας, εκ των οποίων δεν σημειώνεται να προκλήθηκε καμία ανθρώπινη απώλεια.^[17]

Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της επαρχίας Kinshasa για το έτος 2020 εκτιμήθηκε στους 14,565,700 κατοίκους^[18] και για το 2026 εκτιμάται στους 18,552,800 κατοίκους.^[19]

Περαιτέρω, όπως αναφέρεται και στην έκθεση του EUAA σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa από τον Ιούλιο του 2025,^[20] παραπέμποντας στην έκθεση του Κέντρου Καταγραφής και Έρευνας (Centre for Documentation and Research -CEDOCA) για την κατάσταση ασφαλείας στη ΛΔΚ, σύμφωνα με το Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (United Nations Joint Human Rights Office): η επαρχία της Kinshasa είναι “μη επηρεαζόμενη από ένοπλη σύγκρουση” και ότι “από την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στα ανατολικά το 2025, πέραν διαδηλώσεων κατά δυτικών πρεσβειών, δεν έχουν αναφερθεί σημαντικά περιστατικά ασφάλειας στην Kinshasa.^[21]

Δεδομένων  των πιο πάνω, καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην Kinshasa  δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι η  Αιτήτρια θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω αδιάκριτης βίας εάν επιστρέψει στον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής της .

Τα εν λόγω στοιχεία καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν συνθήκες αδιάκριτης βίας και γενικά δεν υφίσταται πραγματικός κίνδυνος για έναν πολίτη να επηρεαστεί προσωπικά μόνο από την παρουσία του στην εν λόγω πολιτεία, υπό την έννοια του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ.

Από τα πιο πάνω, δεν προκύπτει οτιδήποτε που να δημιουργεί τέτοιες προϋποθέσεις ώστε, σε περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας  στην περιοχή προηγούμενης συνήθους διαμονής της, να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι αυτή θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή λόγω της παρουσίας του και μόνο στην εν λόγω περιοχή, αφού πρόκειται για άμαχο πολίτη, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος να υποστεί θανατική ποινή ή εκτέλεση, ή βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία στη χώρα καταγωγής της.

Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας,  παρατηρώ ότι αυτή είναι γυναίκα νεαρής ηλικίας, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα υγείας , μορφωμένη, ικανή προς εργασία με υποστηρικτικό δίκτυο τη μητέρα της άσχετα αν βρίσκεται σε άλλη  χώρα με την οποία η Αιτήτρια έχει επικοινωνία και οικονομική στήριξη όταν την χρειάστηκε, θεωρώ ότι δεν εγείρονται ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι αυτή θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της.

Στη βάση των παραπάνω δεν προκύπτει ότι με την επιστροφή της στην Kinshasa, η Αιτήτρια θα έλθει αντιμέτωπη με σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας της, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης βάσει του άρθρου 19 (2) (γ).

Βάσει λοιπόν, και της επικαιροποιημένης έρευνας του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι το ενδεχόμενο χορήγησης συμπληρωματικής προστασίας στην Αιτήτρια σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου απορρίπτεται, λόγω του ότι δεν πληρούνται οι προβλεπόμενες εκ του Νόμου προϋποθέσεις. 

Επί τη βάσει όλων όσων παρατέθηκαν στην παρούσα απόφαση, το Δικαστήριο κρίνει ότι το αίτημα της Αιτήτριας  για διεθνή προστασία εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ήταν το αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των στοιχείων και δεδομένων, είναι επαρκώς αιτιολογημένη και λήφθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου, το Σύνταγμα και τις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου.

Υπό το φως των πιο πάνω η  προσφυγή απορρίπτεται  με €1500 έξοδα εναντίον της  Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η αιτηση.

                                       

 

                                        Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.