ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 2878/24

 

14 Aπριλίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

A.H.D.

Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Υπουργού Εσωτερικών,

Υπηρεσία Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 

 ..................................................

 

Ο αιτητής παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

Ανδρέας Δ. Δημητρίου, Δικηγόρος για τον αιτητή

Έλενα Ιωάννου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους Καθ’ ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 05/06/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Ο αιτητής είναι υπήκοος της Σιέρρα Λεόνε και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 09/03/2022, αφού εισήλθε παράτυπα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 10/03/2022 παρέλαβε Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»).

 

Στις 05/06/2024 πραγματοποιήθηκε προφορική συνέντευξη του αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση ημερομηνίας 05/06/2024 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος του αιτητή. Στις 05/06/2024, συγκεκριμένος λειτουργός που δύναται δυνάμει σχετικής εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης. Στις 17/07/2024 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα του αιτητή, η οποία παραλήφθηκε από τον ίδιον αυθημερόν. Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας την υπό εξέταση προσφυγή αμφισβητώντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή, με τη γραπτή του αγόρευση, προωθεί αρκετούς νομικούς ισχυρισμούς τους οποίους δεν προώθησε στο σύνολό τους.  Συγκεκριμένα, κατά το στάδιο των διευκρινίσεων της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου ο συνήγορος του αιτητή απέσυρε όλους τους ισχυρισμούς, προωθώντας μόνο το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας. Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση, μέσω της γραπτής της αγόρευσης, υποστηρίζει, υποστηρίζει ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του που θεμελιώνουν το αίτημα του για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, καθώς δεν απέδειξε βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, ώστε να του αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, ούτε απέδειξε ότι δύναται να του χορηγηθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, ενώ τονίζει ότι δεν προέκυψαν στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τυχόν επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του θα συνεπάγεται μεταχείριση που ισοδυναμεί με παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ. Κατά συνέπεια, εισηγείται ότι η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα του αιτητή για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να εξετάσω τον μοναδικό νομικό ισχυρισμό που προωθεί ο αιτητής και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Ο αιτητής, κατά την υποβολή του αιτήματος διεθνούς προστασίας, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, καθώς φοβάται εξαναγκασμό σε μύηση σε μυστική αδελφότητα της κοινότητας του. Πρόσθεσε ότι, επειδή μιλούσε στην κοινότητα για την παράνομη μύηση αθώων ανθρώπων στη μυστική αδελφότητα, τα μεγαλύτερα μέλη της κοινότητας διέδωσαν ψευδώς ότι εισήλθε στον ιερό χώρο μύησης, κάτι που απαγορεύεται για μη μέλη, και, ως εκ τούτου, του είπαν ότι πρέπει να γίνει μέλος, κάτι το οποίο αρνήθηκε. Ανέφερε επίσης ότι τον Δεκέμβριο, ο οποίος αποτελεί τον συνήθη μήνα μύησης, έλαβε πολλές απειλές και ότι δεν μπορεί να προσφύγει στις αρχές, καθώς αυτές είναι ενήμερες και ότι η μόνη του επιλογή ήταν να αναζητήσει προστασία, δεδομένου ότι δεν ήταν ασφαλής εκεί.

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης και ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ο αιτητής δήλωσε ως τόπο καταγωγής του την πόλη Freetown, όπου διέμενε έως την αναχώρησή του από τη χώρα καταγωγής του (ερυθρό 31 3x  του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε ότι είναι Μουσουλμάνος ως προς το θρήσκευμα και ότι ανήκει στην εθνοτική ομάδα των Fuller (ερυθρό 32 1x 2x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, δήλωσε ότι ο πατέρας του απεβίωσε το 2010, ενώ η μητέρα του διαμένει στη περιοχή Blama, της ανατολικής περιφέρειας της Σιέρρα Λεόνε, με την οποία διατηρεί επικοινωνία, όπως και με τις δύο αδελφές του που διαβιούν στην ίδια περιοχή (ερυθρό 31 3x 30 3x 4x του διοικητικού φακέλου). Πρόσθεσε ότι έχει θείους και θείες που διαβιούν τόσο στη περιοχή Blama όσο και στην πόλη Freetown (ερυθρό 30 3x του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με το μορφωτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Njala University, όπου σπούδασε στον τομέα των επιχειρήσεων και της τεχνολογίας (ερυθρό 32 4x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, ανέφερε ότι εργάστηκε εθελοντικά ως βοηθός της κοινότητας και ως δάσκαλος σε σχολείο, διδάσκοντας επιχειρήσεις και τεχνολογία πληροφοριών, ενώ προηγουμένως βοηθούσε τον πατέρα του στην επιχείρηση του (ερυθρό 31 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Όσον αφορά το ταξίδι του προς τη Δημοκρατία, αξίζει να σημειωθεί ότι εγκατέλειψε τη χώρα του στις 28/01/2022 από το αεροδρόμιο της πόλης Freetown, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την έξοδο του από το αεροδρόμιο (ερυθρό 29 3x 4x του διοικητικού φακέλου). Πρόσθεσε ότι ο ίδιος, μαζί με τον θείο του, οργάνωσαν και χρηματοδότησαν το ταξίδι του (ερυθρό 28 2x 3x του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο αιτητής ανέφερε, κατά τη διάρκεια της ελεύθερης αφήγησής του, ότι ο λόγος για τον οποίο έφυγε ήταν επειδή έλαβε απειλές από την κοινότητα του, καθώς τον κατηγόρησαν για κάτι που δεν είχε κάνει και απείλησαν την οικογένεια του. Δήλωσε ότι ο πατέρας του δραστηριοποιούνταν στην ενημέρωση του κοινού και στην καταπολέμηση επιζήμιων παραδόσεων και ότι, μετά τον θάνατο του, ο ίδιος συνέχισε το έργο του, μιλώντας στους ανθρώπους για την ηθική. Πρόσθεσε ότι, επειδή είχε πολλούς φίλους, θεωρήθηκε απειλή και ένας εκ των γηραιότερων μελών της κοινότητας διέδωσε ψευδώς ότι είχε μεταβεί στο ιερό δάσος και τον είχε δει εκεί, κάτι το οποίο απαγορεύεται. Ανέφερε ότι αυτό αποτέλεσε την απαρχή του προβλήματος, καθώς ο κανόνας είναι ότι όποιος μεταβαίνει στο δάσος μυείται, κάτι που είναι αντίθετο με τις πεποιθήσεις του. Κατόπιν, ανέφερε ότι μέλη της κοινότητας άρχισαν να συζητούν το περιστατικό και τις συνέπειες και ότι, παρότι ο ίδιος δήλωσε ότι δεν είχε μεταβεί στο δάσος, θεωρούσαν ότι είχε μυηθεί. Πρόσθεσε ότι γνωρίζει πως, αν επιστρέψει εκεί, δεν θα του επιτρέψουν να ζήσει, καθώς η οικογένεια του είναι αντίθετη προς την εν λόγω πρακτική. Ακολούθως, ανέφερε ότι η μητέρα του, τον συμβούλεψε να μην επιστρέψει στο χωριό και να παραμείνει στη πόλη Freetown, αλλά ότι μέχρι τον Δεκέμβριο υπήρχε πρόθεση να τον επιστρέψουν στο χωριό και να τον οδηγήσουν στο δάσος για μύηση, γεγονός που ανησύχησε την οικογένεια του και οδήγησε τον θείο του να του συστήσει να εγκαταλείψει τη χώρα (ερυθρό 27 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αιτητής ανέφερε πως σε περίπτωση επιστροφής του, υπάρχουν άτομα που διαμαρτύρονται για να τεθεί η οργάνωση εκτός νόμου και ότι ενδέχεται να είναι ασφαλής σε σύντομο χρονικό διάστημα εάν αυτό επιτευχθεί, προσθέτοντας ότι τον Δεκέμβριο δέκα παιδιά απεβίωσαν (ερυθρό 21 4x του διοικητικού φακέλου). Κατά το στάδιο των διευκρινιστικών ερωτήσεων, δόθηκε στον αιτητή η ευκαιρία, μέσω πρόσθετων ερωτήσεων, να εμπλουτίσει την επιχειρηματολογία του, και του τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με τη μυστική οργάνωση στην οποία αναφέρθηκε. Ερωτηθείς ποιος τον αναζητούσε, απάντησε ότι επρόκειτο για παραδοσιοκράτες, ενώ, όταν του ζητήθηκε να παράσχει επιπλέον πληροφορίες, ανέφερε ότι δεν πιστεύουν σε καμία θρησκεία, ούτε στο Ισλάμ ούτε στον Χριστιανισμό, αλλά μόνο στις παραδόσεις (ερυθρό 26 2x του διοικητικού φακέλου). Κληθείς να αναφέρει που διαμένουν τα εν λόγω άτομα, δήλωσε ότι βρίσκονται παντού στη Σιέρρα Λεόνε, ενώ, όταν ερωτήθηκε πως ονομάζεται η οργάνωση, απάντησε «Poro» (ερυθρό 26 2x του διοικητικού φακέλου). Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει οτιδήποτε γνωρίζει για την εν λόγω οργάνωση, απάντησε ότι είναι κάτι σαν αφρικανική θρησκεία και ότι η βασική τους αντίληψη αφορά την αφρικανική τους αυθεντικότητα, ενώ πραγματοποιούν τελετές μύησης δύο φορές τον χρόνο με νεαρά παιδιά, προσθέτοντας ότι είναι πολύ επικίνδυνη (ερυθρό 26 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, του τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με τις προσωπικές του εμπειρίες σε σχέση με την εν λόγω αδελφότητα. Ερωτηθείς αν ο ίδιος μυήθηκε, απάντησε αρνητικά (ερυθρό 26 3x του διοικητικού φακέλου). Όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο πιστεύει ότι θα τον μυήσουν, απάντησε ότι, εάν ισχυριστούν πως τον έχουν δει στο δάσος, αυτόματα πρέπει να μυηθεί (ερυθρό 25 1x του διοικητικού φακέλου). Όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει αν συνέβη κάτι που τον οδήγησε σε αυτή την πεποίθηση, δήλωσε ότι έχει δει πολλούς ανθρώπους να μυούνται εξαναγκαστικά και ότι κάποιοι εξ αυτών έχουν αποβιώσει (ερυθρό 25 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Ανέφερε ότι έχει φίλους και μέλη της οικογένειας του που έχουν μυηθεί, ενώ όταν ερωτήθηκε αν κάποιος προσπάθησε να τον μυήσει, απάντησε θετικά, αναφέροντας ότι ο γείτονας του το είπε στον θείο του όταν ο ίδιος ήταν 29-30 ετών (ερυθρό 25 3x 4x του διοικητικού φακέλου). Όταν ερωτήθηκε πως επιχείρησαν να τον μυήσουν για πρώτη φορά σε αυτή την ηλικία, ενώ πηγές πληροφόρησης αναφέρονται σε τελετές μύησης νεαρών αγοριών, απάντησε ότι ο πατέρας του δεν επιθυμούσε να γίνει μέλος και ότι περίμεναν έως τον θάνατο του (ερυθρό 25 5x του διοικητικού φακέλου). Όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν επιχείρησαν να τον μυήσουν νωρίτερα, δεδομένου ότι ο πατέρας του απεβίωσε το 2010, επανέλαβε ότι ο πατέρας του δεν ήθελε να γίνει μέλος τους και ότι προέβησαν σε ψευδείς ισχυρισμούς τον Ιούνιο του 2022 (ερυθρό 24 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, δήλωσε ότι περιορίστηκαν στο να διαδίδουν ψευδείς ισχυρισμούς σε όλους χωρίς να τον προσεγγίσουν προσωπικά (ερυθρό 24 3x του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς για ποιο λόγο φοβόταν η μητέρα του για εκείνον, δεδομένου ότι δεν τον είχαν προσεγγίσει, ανέφερε ότι τον είχαν προσεγγίσει, αλλά όχι με βία (ερυθρό 24 3x του διοικητικού φακέλου). Όταν του ζητήθηκε να παράσχει επιπλέον πληροφορίες ως προς αυτό, απάντησε ότι υπήρχε έντονη πίεση, ενώ, σε επαναληπτική ερώτηση επί του ιδίου ζητήματος, ανέφερε ότι επιθυμούσαν να τον μυήσουν και ότι μετά τον Ιούνιο του 2021 άρχισαν να τον πιέζουν (ερυθρό 24 3x του διοικητικού φακέλου).

 

Ερωτηθείς αν συνέβη οτιδήποτε κατά τη διαμονή του στη Freetown, απάντησε ότι κάποια άτομα από το χωριό μετέβησαν στο σπίτι του θείου του και δήλωσαν ότι, έως τον Δεκέμβριο, θα έρθουν για να τον οδηγήσουν στο δάσος (ερυθρό 23 1x του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς αν απείλησαν μέλη της οικογένειας του, απάντησε αρνητικά, ενώ, όταν ερωτήθηκε γιατί δεν απείλησαν τον θείο του, ο οποίος, όπως ανέφερε, είχε μυηθεί στο παρελθόν, απάντησε ότι απείλησαν μόνο τον ίδιο, επειδή είχε εκφράσει την αντίθεση του προς εκείνους (ερυθρό 23 2x του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με τις εν λόγω απειλές, ανέφερε ότι του είπαν πως πρέπει να μεταβεί στο δάσος, ενώ, όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει το περιεχόμενο τους, απάντησε ότι άτομα που μεταβαίνουν εκεί ενδέχεται να θανατωθούν ως θυσία στον θεό (ερυθρό 23 3x του διοικητικού φακέλου). Όταν ερωτήθηκε εκ νέου τι είδους απειλές έλαβε, απάντησε ότι του είπαν πως, κατά την επόμενη διαδικασία μύησης, πρέπει να μεταβεί στο δάσος (ερυθρό 23 3x του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με την τελευταία φορά που τον αναζήτησαν, δήλωσε ότι αυτό συνέβη τον Δεκέμβριο του 2021, όταν μετέβησαν στη πόλη Freetown για να προμηθευτούν τα απαραίτητα για τους εορτασμούς (ερυθρό 23 3x του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τη δυνατότητά του να το καταγγείλει στην αστυνομία, απάντησε ότι μετέβη στις αρχές, αλλά του ανέφεραν ότι δεν επρόκειτο για ζήτημα αρμοδιότητας τους, ενώ, όταν ερωτήθηκε τι του είπαν στο αστυνομικό τμήμα, απάντησε ότι πολλοί αστυνομικοί είναι μέλη της οργάνωσης (ερυθρό 24 4x του διοικητικού φακέλου).  Περαιτέρω, ζητήθηκε από τον αιτητή να εξηγήσει ορισμένες διαφοροποιήσεις στα λεγόμενα του κατά τη διάρκεια της προσωπικής του συνέντευξης. Ερωτηθείς ως προς τη διαφοροποίηση στις δηλώσεις του ότι, αφενός, δεν συνέβη κάτι και δεν τον προσέγγισαν και, αφετέρου, ότι τον απείλησαν, απάντησε ότι, πριν τη διάδοση των ψευδών ισχυρισμών, ήταν στο δάσος, είχε μια ομαλή ζωή, χωρίς προβλήματα (ερυθρό 22 2x του διοικητικού φακέλου).

Ερωτηθείς αν μετέβη τελικώς στο δάσος, απάντησε αρνητικά, προσθέτοντας ότι αναφερόταν στην αδελφότητα και ότι από εκείνο το σημείο ξεκίνησαν τα προβλήματα του (ερυθρό 22 3x του διοικητικού φακέλου). Ακολούθως, ερωτήθηκε να εξηγήσει πως, αφενός, ο θείος του τον βοήθησε να εγκαταλείψει τη χώρα και αφετέρου, δεν τον ενδιέφερε αν θα μυηθεί, όπου απάντησε ότι επρόκειτο για τον θείο του (ερυθρό 22 6x του διοικητικού φακέλου). Ερωτήθηκε επίσης αναφορικά με τη διαφοροποίηση στις δηλώσεις του ότι, αφενός, απειλήθηκε η οικογένεια του και αφετέρου, ότι απειλήθηκε μόνο ο ίδιος, όπου απάντησε ότι απείλησαν τη μητέρα του (ερυθρό 22 7x του διοικητικού φακέλου). Εν κατακλείδι, ερωτήθηκε ως προς τις δηλώσεις του ότι, αφενός, όλη η οικογένεια του είναι εναντίον της αδελφότητας και αφετέρου, ότι ο θείος του έχει μυηθεί, όπου απάντησε ότι ο θείος του δεν αποτελεί μέλος της οικογένειας (ερυθρό 21 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του αιτητή κατά τη συνέντευξή του, διέκρινε στην έκθεση-εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς που αφορούν 1) τα προσωπικά του στοιχεία και 2) τον ισχυριζόμενο φόβο του αιτητή από τα μέλη της μυστικής κοινότητας Poro.  Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό του αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός τον αξιολόγησε ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο και τον έκανε δεκτό, αποδεχόμενος τα στοιχεία του προφίλ του, καθώς έκρινε ότι οι δηλώσεις του επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή ήταν ασαφείς, ενώ παρατηρήθηκε έλλειψη λεπτομερειών, συνέπειας και λογικής συνοχής, καθώς και πολλαπλές αντιφάσεις. Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή αναφορικά με τις απειλές που έλαβε στερούνταν επαρκών λεπτομερειών και συγκεκριμένων πληροφοριών και ότι δεν εξήγησε πως απειλούνταν ο ίδιος σε προσωπικό επίπεδο, ενώ ήταν εύλογα αναμενόμενο να περιγράψει τα εν λόγω γεγονότα με βιωματικό τρόπο, ιδίως δεδομένου ότι οι απειλές αυτές αποτέλεσαν τον λόγο εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του. Ακολούθως, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή περί μύησης του σε ηλικία εικοσιεννέα ετών στερούνταν ευλογοφάνειας και λογικής, ενώ, σύμφωνα με πηγές πληροφόρησης, οι τελετές μύησης πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της εφηβείας ως διαδικασία μετάβασης προς την ενηλικίωση. Επισημαίνει δε ο λειτουργός ότι θα ήταν εύλογα αναμενόμενο η απόπειρα μύησης να είχε λάβει χώρα σε μικρότερη ηλικία, χωρίς ο ίδιος να εξηγεί γιατί αναμενόταν η πάροδος δέκα ετών από τον θάνατο του πατέρα του προκειμένου να επιχειρηθεί η μύηση του. Επιπλέον, ο λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής υπέπεσε σε αντιφάσεις ως προς τις απειλές που έλαβε ο ίδιος και η οικογένεια του, το πρόσωπο του φορέα δίωξης και τη δυνατότητα του να καταγγείλει τα εν λόγω περιστατικά στην αστυνομία, αντιφάσεις τις οποίες έκρινε ότι δεν εξήγησε, ως ήταν εύλογα αναμενόμενο, δεδομένου ότι αφορούν βιωματικά γεγονότα, πλήττοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την αξιοπιστία των δηλώσεων του.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι οι πηγές πληροφόρησης αναφορικά με τη μύηση νεαρών αγοριών από την αδελφότητα Poro δεν συνάδουν με τις δηλώσεις του αιτητή και ως εκ τούτου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει δεκτός.

 

Κατόπιν, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη στην αξιολόγηση του κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής του αιτητή. Υπό το φως του αποδεκτού ισχυρισμού αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία και στη βάση διαθέσιμων πληροφοριών για τη γενική κατάσταση ασφάλειας στην πόλη Freetown, έκρινε ότι, λαμβάνοντας υπόψη το προσωπικό του προφίλ ως υγιούς, μορφωμένου και ικανού προς εργασία ατόμου, χωρίς προβλήματα υγείας ή ευαλωτότητες, με υποστηρικτικό δίκτυο, χωρίς να έχει υποστεί δίωξη ή σοβαρή βλάβη στο παρελθόν, ούτε να έχει στοχοποιηθεί από την κυβέρνηση ή να έχει πολιτική δραστηριότητα ή να ανήκει στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα ή σε αυτόχθονες πληθυσμούς, δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι ώστε να γίνει δεκτό ότι, σε περίπτωση επιστροφής, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Κατά τη νομική ανάλυση στην οποία προέβη ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή δεν δύνανται να αποτελέσουν λόγο παραχώρησης καθεστώτος πρόσφυγα ή καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, όπως προνοείται στα άρθρα 3 και 19 (1) και (2) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000. Περαιτέρω, εξετάζοντας τον πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, ο λειτουργός κατέληξε ότι στην περιοχή καταγωγής του αιτητή δεν παρατηρείται ένοπλη σύρραξη. Ως εκ τούτου, κατέληξε ότι ο αιτητής δεν δύναται να υπαχθεί ούτε σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας και συνεπώς, το αίτημά του απορρίφθηκε στο σύνολό του. Το περιεχόμενο της υπό αναφορά Έκθεσης-Εισήγησης υιοθετήθηκε από τον αρμόδιο, εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών, λειτουργό που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος και δεν αποδέχτηκε το αίτημα του αιτητή.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τη συνήγορό του, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση. Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος ορθά έγινε αποδεκτός, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ. Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, θα πρέπει να αναφέρω πως διαφαίνεται από το αφήγημα του αιτητή, πως δεν ήταν σε θέση να προβάλει τον ισχυρισμό του με συνέπεια και λεπτομέρεια, αφού δεν παρουσίασε με τρόπο συνεκτικό και λεπτομερή τα όσα αφορούν τον πυρήνα του αιτήματός του, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα όσα περιγράφει ο αιτητής ισχυρίζεται ότι τα βίωσε. 

 

Ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματος του, προέβηκε σε γενικές και αόριστες αναφορές και δεν αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στον κίνδυνο που διατρέχει στη χώρα καταγωγής του.  Στο αφήγημα του αιτητή παρουσιάζονται ελλείψεις όσον αφορά την συνοχή των γεγονότων καθώς επίσης και ελλείψεις πληροφοριών που στοιχειοθετούν και τεκμηριώνουν τα λεγόμενα και τους ισχυρισμούς του.  Κατά συνέπεια, συμφωνώ με όσα αναλύει με λεπτομέρεια ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου σε σχέση με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό και καταλήγω πως  η εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του δεν τεκμηριώθηκε.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό περί της αδελφότητας Poro, κατόπιν έρευνας σε εξωτερική, επικαιροποιημένη πηγή πληροφόρησης για τη χώρα καταγωγής του αιτητή , προκύπτει ότι οι βαθιά ριζωμένες μυστικές αδελφότητες (Poro για τους άνδρες και Sande για τις γυναίκες) ασκούν σημαντική επιρροή και αποτελούν παράλληλα όργανα λήψης αποφάσεων. Τα περισσότερα αγόρια και κορίτσια υποβάλλονται σε τελετές μύησης, και μπορεί να υποτεθεί ότι ένας σημαντικός αριθμός πολιτικών εκπροσώπων είναι επίσης μέλη αυτών των αδελφοτήτων.^[1]

 

Παλαιότερη πηγή εν απουσία επικαιροποιημένων στοιχείων, το Country of Origin Research and Information (CORI), αναφέρει το 2009 ότι η Poro Society είναι ένας μακρά καθιερωμένος πολιτιστικός θεσμός στη Σιέρρα Λεόνε, όπου τα μέλη είναι αποκλειστικά άντρες. Κύρια λειτουργία της είναι να εκπαιδεύει αγόρια, διαβιβάζοντας μυστικά των πνευμάτων και δυνάμεις της μαγείας. Τα μέλη εντάσσονται μέσω μύησής τους και οι τελετουργίες πραγματοποιούνται σε απόμερα σημεία στο δάσος ή σε αγροτική γη. Κάθε τοπική ομάδα της Poro Society έχει μια ιερή θέση στο δάσος όπου πραγματοποιούνται τελετουργίες μύησης. Η μύηση γίνεται συνήθως κατά την εφηβεία και σηματοδοτεί όχι μόνο την εισαγωγή στην ίδια την κοινωνία, αλλά και μια ιεροτελεστία μετάβασης στην ενηλικίωση. Τα αγόρια διδάσκονται πώς να γίνουν άντρες, μαθαίνοντας παραδοσιακούς νόμους, έθιμα, χειροτεχνίες, γεωργία και την πνευματική γνώση.^[2]

 

Αναφορικά με τις τελετές μύησης, σύμφωνα με έκθεση του Συμβουλίου για τη Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες του Καναδά που δημοσιεύτηκε το 2017, «η Poro Society είναι μια μυστική οργάνωση αρρένων που έχει ως κεντρικό στόχο την προετοιμασία των έφηβων αγοριών ώστε να πάρουν τη θέση τους στην κοινωνία. Η διαδικασία της μύησης γίνεται σε μια σειρά από τελετουργίες που διαρκούν από τον Νοέμβριο έως τον Μάιο και στο τέλος αυτής τα νέα μέλη σημαδεύονται με ουλές».^[3]

 

Αναφορικά με τις συνέπειες άρνησης μύησης στην εν λόγω οργάνωση, παλαιότερη πηγή πληροφόρησης εν απουσία επικαιροποιημένων στοιχείων αναφέρει ότι, τον Ιανουάριο [2019], μέλη μιας μυστικής ομάδας που ονομάζεται Poro Society επιτέθηκαν σε μια μουσουλμανική κοινότητα Ahmadiyya στην Kenema, στο ανατολικό τμήμα της χώρας, προκειμένου να μυήσουν με τη βία ενήλικους άνδρες. Σύμφωνα με την έκθεση, οι μουσουλμάνοι Ahmadi αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους στην Poro Society και ανέφεραν ότι μέλη της Poro απήγαγαν τουλάχιστον πέντε ενήλικους άνδρες, ξυλοκόπησαν σοβαρά έναν από αυτούς και μύησαν τους υπόλοιπους με τη βία.^[4]

 

Κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και συγκεκριμένα στις πλατφόρμες ecoi.net, refworld.org, coi.euaa.europa.eu, καθώς και μέσω ελεύθερης περιήγησης στο διαδίκτυο, δεν ανευρέθηκαν περαιτέρω αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με τελετές μύησης ενήλικων ανδρών, πέραν των προαναφερθέντων, χωρίς αυτό να σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι ένα γεγονός, άτομο ή θέμα επιβεβαιώνεται ή δεν επιβεβαιώνεται, υπάρχει ή δεν υπάρχει, σύμφωνα με το COI Report Methodology της EUAA.^[5]

 

Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει πως η εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεών του δεν τεκμηριώνεται.  Δεν είναι αρκετό να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη της οργάνωσης, αλλά θα πρέπει να επιβεβαιωθούν και όσα ο αιτητής αναφέρει και συνδέει με τον πυρήνα του αιτήματός του.  Κατά συνέπεια, εφόσον δεν τεκμηριώθηκε και η  εσωτερική αξιοπιστία του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός στο σύνολό του.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί πως ο αιτητής στην ενώπιον μου διαδικασία είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει τον πυρήνα του αιτήματός του, με το ορθό δικονομικό διάβημα, να αντικρούσει τις αναφορές της Υπηρεσίας Ασύλου επί του αφηγήματός της, να προσκομίσει νέα στοιχεία και να ενισχύσει τον ισχυρισμό του περί τον κίνδυνο που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι διατρέχει σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Παρόλα αυτά ο αιτητής σε ουδεμία ενέργεια προέβη προς την κατεύθυνση αυτή, ούτε προσκόμισε νεότερα στοιχεία ή ισχυρισμούς. Όπως αναλύω ανωτέρω, το αφήγημα του αιτητή δεν παρατέθηκε με λεπτομέρεια και δεν πρόβαλε ισχυρισμούς ικανούς να στοιχειοθετήσουν την ανάγκη χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε ο αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της.  Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής […]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση στη χώρα καταγωγής του αιτητή, επικαιροποιημένες πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι οι δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις της Σιέρρα Λεόνε έχουν παρεμποδιστεί από υφιστάμενες συστημικές δυσλειτουργίες, καθώς και από τον αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19 και της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η διαφθορά, η έλλειψη λογοδοσίας, η μη τήρηση του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και οι αναποτελεσματικότητες σε όλα τα διοικητικά επίπεδα, σε συνδυασμό με εξωτερικά οικονομικά σοκ, έχουν οδηγήσει σε ένα εξαιρετικά δύσκολο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον για τον πληθυσμό.^[6] Παλαιότερες πηγές πληροφόρησης, ελλείψει επικαιροποιημένων στοιχείων, αναφέρουν ότι η Σιέρρα Λεόνε παραμένει ευάλωτη στις οικονομικές επιπτώσεις από μια ποικιλία καταστροφών και κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των ετήσιων εκτεταμένων πλημμυρών, επιδημιών όπως ο Ebola και ανθρωπογενών κινδύνων όπως σοβαρές πυρκαγιές. Ως χώρα, η Σιέρρα Λεόνε εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εκ των υστέρων βοήθεια για την αντιμετώπιση και την αποκατάσταση.^[7]

 

Αναφορικά με την κατάσταση ασφάλειας στη χώρα καταγωγής του αιτητή και σύμφωνα με τον διαδραστικό χάρτη του RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης, στη Σιέρρα Λεόνε δεν λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε διεθνής ή μη διεθνής ένοπλη σύρραξη.^[8]  Αναφορικά με τη κατάσταση ασφαλείας στη περιοχή συνήθους διαμονής του αιτητή, επικαιροποιημένη πηγή πληροφόρησης αναφέρει ότι η βία (διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις) και η εγκληματικότητα (ληστείες, επιθέσεις κ.λπ.) αποτελούν σημαντικές προκλήσεις που υπονομεύουν επί του παρόντος την ειρήνη και την ηρεμία στο Freetown. Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι ανησυχούν περισσότερο για ζητήματα ασφάλειας παρά για ζητήματα προστασίας. […] Πέρα από τη βία συμμοριών και την εγκληματικότητα, που αποτελούν το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στο Freetown, υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με την πολιτική βία, την αστυνομική και στρατιωτική βαρβαρότητα, τη βία που σχετίζεται με τα σχολεία, τις συγκρούσεις για τη γη, καθώς και ζητήματα σεξουαλικής και έμφυλης βίας (SGBV). Ωστόσο, υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των διαφορετικών γειτονιών όσον αφορά τις ανησυχίες για την ασφάλεια. Η βία και η εγκληματικότητα στο Freetown συνδέονται με τις πολιτικές εντάσεις μεταξύ της κυβερνώσας Sierra Leone Peoples Party (SLPP) και του αντιπολιτευόμενου All Peoples Congress (APC), καθώς και μεταξύ του FCC και του κεντρικού κράτους, γεγονός που έχει οδηγήσει σε διαρκείς δεσμούς μεταξύ των δύο κύριων πολιτικών κομμάτων και των φιλοκομματικών πολιτοφυλακών τους (συνήθως πρώην μαχητών). Οι πολιτοφυλακές αυτές, που αποτελούνται κυρίως από νέους, συχνά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα πολιτικά κόμματα με αντάλλαγμα ανταμοιβές. Οι συμμορίες συνδέονται επίσης με πολιτικούς που ανήκουν σε ένα από τα δύο κύρια πολιτικά κόμματα. Η βία συνδέεται επιπλέον με μη ασφαλείς γειτονιές, ιδίως σε ορισμένους οικισμούς χαμηλού εισοδήματος, όπου οι κάτοικοι φοβούνται να κυκλοφορούν ελεύθερα, χαρακτηρίζοντας τις περιοχές αυτές ως επικίνδυνες.^[9]

 

Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στην βάση δεδομένων του ACLED και για τη πληρότητα της έρευνας, κατά το προηγούμενο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης το έτος 2026) στην δυτική περιφέρεια της Σιέρρα Λεόνε, στην οποία ανήκει η πόλη Freetown καταγράφηκαν 12 περιστατικά ασφαλείας, από τα οποία προκλήθηκαν 2 ανθρώπινες απώλειες, ενώ ειδικότερα στην πόλη Freetown σημειώθηκαν 8 περιστατικά, τα οποία δεν οδήγησαν σε ανθρώπινες απώλειες.^[10] Σημειώνεται, ότι σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις πληθυσμός της δυτικής περιφέρειας της Σιέρρα Λεόνε το 2021 εκτιμάται ότι ανερχόταν στους 609,174 κατοίκους,^[11] ενώ ο πληθυσμός της πόλης Freetown το 2026 εκτιμάται σε 1,428,520.^[12]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι ενήλικας υγιής, με ικανοποιητική μόρφωση, πλήρως ικανός προς εργασία και προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό/οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα. Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός των ευπαίδευτων συνηγόρων του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας των στοιχείων που σχετίζονται με την προσβαλλόμενη απόφαση εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια σε όλα τα στάδια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας και των εξουσιών του αρμόδιου οργάνου.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή.

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.