ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Αρ. Υπόθεσης: 949/25

 

30 Απριλίου, 2026

 

[Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ ΔΔΔΠ]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

A.S.K.

Αιτήτρια

και

 

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

 

Ελ. Ταβλαρίδη (κα), Δικηγόρος για την Αιτήτρια

Θ. Παπανικολάου (κα) για Κίτσιου, Δημητρίου, Παπανικολάου Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Μ. Παπαντωνίου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π: Με την υπό εξέταση προσφυγή, η Αιτήτρια αιτείται:

 

Α.      Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απορριπτική των Καθ’ ων η Αίτηση ημερ. 31/03/2025, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 14/04/2025, δια της οποίας οι Καθ’ ων η Αίτηση απέρριψαν το αίτημα του για παροχή καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή εξέδωσαν απόφαση επιστροφής είναι άκυρη και/ή στερείται οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή υπόκειται σε τροποποίηση ώστε να δοθεί στον Αιτητή καθεστώς διεθνούς προστασίας.

 

Β.      Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή διαταγή το Δικαστήριο κρίνει ορθό και/ή εύλογο και/ή δίκαιο υπό τις περιστάσεις.

 

Γ.      Έξοδα.

 

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν εκτεθεί στην Ένσταση των Καθ’ ων η Αίτηση και υποστηρίζονται από σχετικά Παραρτήματα, ενώ σήμερα κατατέθηκε και ο σχετικός διοικητικός φάκελος.

 

Η Αιτήτρια δια της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου της, προβάλλει ως λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης, τη μη δέουσα έρευνα και την παραβίαση των άρθρων 9 και 15 του Περί Προσφύγων Νόμου και την παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 13 του ίδιου Νόμου.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και αντιτείνει ότι η προσβαλλόμενη λήφθηκε ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ' ων η Αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη, ενώ η Αιτήτρια δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος της απόδειξης που της αναλογεί.

 

Κατά την απαντητική της αγόρευση, η Αιτήτρια, διά της συνηγόρου της, προβάλλει λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης λόγω παράβασης ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, επικαλούμενη μη παραπομπή σε ιατρική και/ή ψυχολογική αξιολόγηση και ελλιπή αιτιολογία, καθόσον η Διοίκηση περιορίστηκε σε γενικές αναφορές περί αναξιοπιστίας χωρίς επαρκή ανάλυση. Περαιτέρω, προβάλλει παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης, καθώς και παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 18 του Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ισχυριζόμενη ότι η επιστροφή της στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό την εκθέτει σε κίνδυνο βασανιστηρίων ή απάνθρωπης μεταχείρισης. Εναλλακτικώς, αιτείται την παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας και την ακύρωση της απόφασης με έξοδα υπέρ της.

 

Έχω εξετάσει τους ισχυρισμούς που πρόβαλε η Αιτήτρια κατά την συνέντευξη της, τα πρακτικά της οποίας είναι κατατεθειμένα ως ερυθρά 38 - 24 του διοικητικού φακέλου) και παρατηρώ ότι ο αρμόδιος λειτουργός ορθά διαμόρφωσε τους εξής ουσιώδεις ισχυρισμούς.

 

1)      Υπήκοος της ΛΔΚ η οποία γεννήθηκε και διέμενε στη πόλη Κινσάσα της επαρχίας Κινσάσα.

2)      Η επαγγελματική απασχόληση της Αιτήτριας.

3)      Οι κατηγορίες εναντίον της Αιτήτριας.

 

Με παραπομπές στις δηλώσεις της Αιτήτριας και αναφορές σε διαδικτυακές πηγές, ο αρμόδιος λειτουργός έκανε αποδεκτό το πρώτο ουσιώδες περιστατικό, αφού κρίθηκε ως αξιόπιστο στο σύνολό του (ερυθρά 71-70 του διοικητικού φακέλου).

 

Αντιθέτως, ούτε το δεύτερο ούτε το τρίτο ουσιώδες περιστατικό έγιναν αποδεκτά. Ως προς το δεύτερο ουσιώδες περιστατικό, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε μικρή επιχείρηση πώλησης τροφίμων, στην αγορά Gambela. Οι δηλώσεις της Αιτήτριας, παρουσιάζουν αντίφαση, έλλειψη συνοχής και συνέπειας και έλλειψη ικανοποιητικών πληροφοριών.

 

Ο λειτουργός κατέγραψε στην εισηγητική του έκθεση ότι η Αιτήτρια υπέπεσε σε αντίφαση όσον αφορά την επαγγελματική της δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, ερωτηθείσα εάν είχε εργαστεί στη χώρα καταγωγής της, απάντησε αρνητικά, αναφέροντας ότι την στήριζε οικονομικά ο πατέρας της. Μεταγενέστερα, ερωτηθείσα ως προς τον τρόπο χρηματοδότησης του ταξιδιού της στην Κυπριακή Δημοκρατία, ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε μικρή επιχείρηση και ότι χρησιμοποίησε τα έσοδά της για τον σκοπό αυτό. Όταν κλήθηκε να αποσαφηνίσει τα ανωτέρω, απάντησε ότι θεωρούσε πως η ερώτηση αφορούσε εργοδότηση σε εταιρεία. Η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με την εργασία της, ενώ, όταν ερωτήθηκε, δεν μπορούσε να προσδιορίσει ποια εργασία εννοείται, δηλώνοντας «which job?», ούτε να θυμηθεί πότε ξεκίνησε ή για πόσα χρόνια διατηρούσε την εν λόγω επιχείρηση.

 

Περαιτέρω, ο λειτουργός ανέφερε ότι ερωτηθείσα για την τοποθεσία της εργασίας της, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε «Gambela sur Coin Jolu». Όταν της ζητήθηκε να περιγράψει τον χώρο εργασίας της, ανέφερε ότι αγόραζε και πωλούσε. Παρατηρείται έλλειψη συνοχής και συνέπειας, καθώς η αναφορά της δεν συνδέεται με το περιεχόμενο της ερώτησης που της τέθηκε. Κληθείσα εκ νέου να περιγράψει τον χώρο, απάντησε απλώς σε μια αγορά ονόματι «Gambela». Τέλος, η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με το καθημερινό πρόγραμμα εργασίας της, ούτε να περιγράψει μια τυπική ημέρα στον χώρο εργασίας της, αναφέροντας απλώς ότι ξεκινούσε στις 8:00 και έκλεινε στις 18:00 και ότι επρόκειτο για μη απαιτητική εργασία, καθώς τοποθετούσε τα αντικείμενά της στο τραπέζι και ανέμενε πελάτες. Ευλόγως θα αναμενόταν να είναι σε θέση να παράσχει περισσότερες πληροφορίες, δεδομένου ότι επρόκειτο για δραστηριότητα που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, αποτελούσε μέρος της καθημερινής της ζωής για εύλογο χρονικό διάστημα.

 

Όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός αξιολόγησε ότι οι εξωτερικές πηγές πληροφόρησης δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα, σε σχέση με την επαγγελματική της δραστηριότητα, στο διαβατήριο που προσκόμισε και το οποίο εκδόθηκε το 2019, αναγράφεται ως επάγγελμα «οικιακά», ενώ η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε δική της μικρή επιχείρηση πώλησης τροφίμων για σειρά ετών, την οποία τερμάτισε το 2021. Κληθείσα να διευκρινίσει την αντίφαση, δήλωσε ότι δεν ήταν παντρεμένη. Επιπλέον, οι εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι η αγορά Gambela βρίσκεται πλησίον των εκκλησιών CBFC/Lisala και Paroisse Christ-Roi, ωστόσο η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με τον χώρο εργασίας της και τον περιβάλλοντα χώρο.

 

Ως εκ τούτου, το άνω ουσιώδες περιστατικό δεν έγινε αποδεκτό.

 

Ως προς το τρίτο ουσιώδες περιστατικό, σημειώνεται πως η επαγγελματική απασχόληση της Αιτήτριας, ισχυρισμός ο οποίος συνδέεται άμεσα με τις κατηγορίες εναντίων της, δεν έγινε αποδεκτός κατά την ανάλυση του ουσιώδες περιστατικού 2. Ομοίως δεν έγινε αποδεκτό το ουσιώδες περιστατικό 3 όπως εκτενώς καταγράφεται στα ερυθρά 67 - 64 του διοικητικού φακέλου.

 

Όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία του τρίτου ουσιώδες περιστατικού, σημειώνεται ότι τα όσα ανέφερε η Αιτήτρια ως προς αυτό το μέρος του αιτήματος της αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη των ισχυρισμών της και δεν δικαιολογείται η οποιαδήποτε διερεύνηση μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης. Ως εκ τούτου, ο ανωτέρω ισχυρισμός που αφορά τις κατηγορίες εναντίον της Αιτήτριας δεν γίνεται αποδεκτός.

 

Υπό το φως των ανωτέρω, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι, επί τη βάσει του ουσιώδους περιστατικού που έγινε αποδεκτό, ήτοι των προσωπικών στοιχείων, της χώρας καταγωγής και του τελευταίου τόπου συνήθους διαμονής, λαμβάνοντας υπόψη σχετικές πληροφορίες για τη γενική κατάστασης ασφαλείας στη χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, διαπίστωσε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η τελευταία να υποβαλλόταν σε μεταχείριση η οποία θα μπορούσε να ανέλθει σε επίπεδο δίωξης η σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της στην πόλη Κινσάσα.

 

Ακολούθως, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου για το προσφυγικό καθεστώς, καθώς επίσης και αυτό της συμπληρωματικής προστασίας, σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή της Αιτήτριας σε οιοδήποτε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Ως αναφέρεται στην έκθεση εισήγηση, βάσει των ισχυρισμών της Αιτήτριας, δεν τεκμηριώθηκε φόβος δίωξης για έναν από τους πέντε λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης, του άρθρου 2(δ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (από τούδε και στο εξής, «η Οδηγία») και του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν δικαιούταν το καθεστώς του πρόσφυγα.

 

Επιπλέον, κρίθηκε ότι βάσει των αποδεκτών πραγματικών περιστατικών δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 15(α) της Οδηγίας, ούτε μπορούσε να θεωρηθεί ως πραγματικός κίνδυνος βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας δυνάμει του άρθρου 15(β) της Οδηγίας. Αναφορικά με το άρθρο 15(γ) της Οδηγίας, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, σε περίπτωση επιστροφής της στο Κονγκό και ειδικότερα στην πόλη Κινσάσα, η Αιτήτρια δεν θα αντιμετώπιζε πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, υπό την έννοια της σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας ως αμάχου λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να εκχωρηθεί στην Αιτήτρια ούτε το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατά συνέπεια, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι έγινε δέουσα έρευνα πριν τη λήψη της επίδικης απόφασης, η αιτιολόγηση της οποίας συμπληρώνεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου ως ανωτέρω αναλύεται (βλ. άρθρο 29 του Ν. 158(Ι)/1999, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κ.α. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ. 371 και Στέφανος Φράγκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 270). Είναι δε πάγια νομολογημένο ότι η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται (βλ. Motorways Ltd v. Δημοκρατίας Α.Ε. 2371, ημερομηνίας 25/6/99). Εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός, μετά από μελέτη της εισηγητικής έκθεσης, ενέκρινε την εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού και ορθά και νόμιμα απορρίφθηκε το αίτημα της Αιτήτριας. Η έρευνα που είχε προηγηθεί ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει η Αιτήτρια, όπως αναλύεται ανωτέρω.

 

Πέραν των ανωτέρω, κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης, η Αιτήτρια δεν προσκόμισε επιπρόσθετη μαρτυρία ώστε να ανατρέψει το εύρημα αναξιοπιστίας των Καθ’ ων η Αίτηση και ούτε ανέφερε ενώπιον μου οποιονδήποτε λόγο που να καταδεικνύει ότι έχει γνήσιο αίτημα διεθνούς προστασίας ή ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε παράνομα και/ή λανθασμένα. Τονίζω δε, ότι το βάρος απόδειξης του αιτήματός της βαραίνει αρχικά την ίδια την Αιτήτρια (βλ. άρθρο 18(5) του περί Προσφύγων Νόμου).

 

Κατά συνέπεια, στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της Αιτήτριας εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που τεκμηριώνουν τη θεμελίωση δικαιολογημένου φόβου δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου (βλ. συναφώς παρ. 37-39 του Εγχειρίδιου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων σύμφωνα με τη Σύμβαση του 1951 και το Πρωτόκολλο του 1967 για το Καθεστώς των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες). Επίσης, με βάση το προσωπικό του προφίλ και υπό το φως των ισχυρισμών που η ίδια προώθησε, δεν θεωρώ ότι σε περίπτωση επιστροφής της υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι η Αιτήτρια θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, όπως η εν λόγω έννοια ορίζεται στο άρθρο 19(2) του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Αναφορικά με την υπαγωγή της Αιτήτριας σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, το οποίο προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι η Αιτήτρια θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας, λόγω αδιακρίτως ασκούμενης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, έχω προβεί κατά την προετοιμασία της υπόθεσης σε επικαιροποιημένη κατάσταση ασφαλείας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Εκ της συγκεκριμένης έρευνας προέκυψε ότι η κατάσταση ασφαλείας παραμένει ασταθής κυρίως στο ανατολικό τμήμα της χώρας, καθώς εκεί υπάρχουν ένοπλες ομάδες που προκαλούν διακοινοτική βία, η οποία μπορεί να επηρεάσει την πολιτική κατάσταση, την ασφάλεια και την ανθρωπιστική κατάσταση. Καταγράφονται επίσης συνεχείς αναφορές για πολλές πόλεις στο ανατολικό Κονγκό που δέχθηκαν επίθεση ή έπεσαν υπό τον προσωρινό έλεγχο ένοπλων ομάδων.[1]

 

Επιπροσθέτως, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της αυστριακής ACCORD που δημοσιεύτηκε στις 8 Απριλίου 2024 και αφορά όλο το έτος 2023, γίνεται αναφορά στα περιστατικά ασφαλείας που έλαβαν χώρα στην Kinshasa. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκαν 132 περιστατικά στα οποία σκοτώθηκαν 71 άνθρωποι. Οι ακόλουθες τοποθεσίες ήταν μεταξύ των πληγεισών: Bita, Dumi, Iye, Kinshasa, Kinshasa – Camp Luka, Kinshasa - Gombe, Kinshasa - Kalamu, Kinshasa - Kimbanseke, Kinshasa - Limete, Kinshasa - Lingwala, Kinshasa - Maluku, Kinshasa - Masina, Kinshasa – Ndjili Airport, Kinshasa - Ngaliema, Matadi Mayo, Mbankana, Mbete, Menkao, Mongata, Yuo.[2]

 

Αναλύοντας τα ανωτέρω ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα που προέκυψαν κατόπιν περαιτέρω έρευνας αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας που επικρατεί συγκεκριμένα στην Κινσάσα, οι εξωτερικές πηγές ενισχύουν το συμπέρασμα περί του ασφαλούς της εν λόγω περιοχής. Ειδικότερα, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία από τη βάση δεδομένων της ACLED («Armed Conflict Location and Event Data Project») για το διάστημα από 20/04/2025 έως 20/04/2026, καταγράφηκαν στην Κινσάσα 152 περιστατικά ασφαλείας, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 52 ανθρώπων.[3] Δεδομένου ότι ο εκτιμώμενος πληθυσμός της Κινσάσα ανέρχεται σε 17,032,322[4] καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή από περιστατικά ασφαλείας (52 θάνατοι) δεν ανέρχεται σε τέτοια επίπεδα που σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής μπορεί να χαρακτηρίσει την επικρατούσα κατάσταση ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας.

 

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν στο σύνολό τους, ότι στην πόλη Κινσάσα, τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, δεν επικρατούν συνθήκες ένοπλης εσωτερικής σύγκρουσης και κατ’ επέκταση συνθήκες βίας ασκούμενης αδιακρίτως κατά αμάχων όπως το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προνοεί. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο κρίνει ότι παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών περιστάσεων της Αιτήτριας για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του ΔΕΕ.

 

Επομένως, στη βάση των όσων αναλύθηκαν ανωτέρω, κρίνω πως η Αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και νομιμότητα της επίδικης απόφασης και ότι στο πρόσωπό της πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή της στο καθεστώς του πρόσφυγα ή της παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000) και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται €800 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

(Υπ.) ……………………………

Μ. Παπαντωνίου, Δ. Δ.Δ.Δ.Π.

 

Πιστό αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής

 

/μη