ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

        

Νομική Αρωγή Αρ. 218/2025

 

6 Απριλίου, 2026

 

[Χ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΑΡ.1 ΤΟΥ 2003 ΚΑΙ ΤΟΝ

ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002 (Ν. 165(Ι)/2002)

 

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:                                                         

                                                           M. S. M.

    Αιτητής

......................

 

Ο αιτητής εμφανίζεται προσωπικά

 

Νικόλας Κουρσάρης, Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

 

[Παρόντες  η κυρία Lima Wahedi για πιστή μετάφραση από Farsi σε Αγγλικά και αντίστροφα και η κυρία Μυροφόρα Σταυρινίδου για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα.]

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση για παροχή προς αυτόν δωρεάν νομικής αρωγής, έτσι ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να διορίσει δικηγόρο, για την προσφυγή που έχει ήδη καταχωρήσει εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, ημερομηνίας 25/04/2025, σύμφωνα με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από το Γραπτό Σημείωμα που κατατέθηκε από τoν ευπαίδευτο συνήγορο του Γενικού Εισαγγελέα και τα επισυναπτόμενα παραρτήματα, ο αιτητής είναι υπήκοος του Ιράν, συμπλήρωσε αίτηση διεθνούς προστασίας στις 20/11/2023 και παρέλαβε αυθημερόν σχετική βεβαίωση υποβολής της αίτησής του.

 

Στις 03/10/2024 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή από αρμόδιο λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (European Union Agency for Asylum στο εξής «EUAA»). Στις 04/04/2025 ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση σχετικά με την συνέντευξη του αιτητή. Εξουσιοδοτημένος αρμόδιος λειτουργός από τον Υπουργό Εσωτερικών, να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης του αιτητή στις 25/04/2025. Στις 16/05/2025, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα του αιτητή η οποία παραλήφθηκε από τον ίδιο αυθημερόν. Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρησε προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου και επιπλέον, καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση για παροχή δωρεάν Νομικής Αρωγής.

 

Το Γραπτό Σημείωμα με τα επισυνημμένα έγγραφα μεταφράστηκαν στον αιτητή, και του δόθηκε χρόνος να τοποθετηθεί επί του Γραπτού Σημειώματος και των συνημμένων σε αυτό εγγράφων. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο αιτητής δήλωσε ότι δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του λόγω της κατάστασης που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη χώρα του, αλλά και εξαιτίας των λόγων που κατέγραψε στην αίτησή του.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση μέσω του Γραπτού Σημειώματος, δήλωσε πως δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία παραχώρησης καθεστώτος πρόσφυγα, ούτε ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας, όπως προβλέπεται στον περί Προσφύγων Νόμο, Ν. 6 (Ι)/2000

 

Έχω μελετήσει προσεκτικά το Γραπτό Σημείωμα του Γενικού Εισαγγελέα και τα επισυνημμένα έγγραφα, τη συνέντευξη του αιτητή, την εισηγητική έκθεση του αρμόδιου λειτουργού, την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, τα όσα αναφέρθηκαν στην ενώπιον μου διαδικασία και γενικά το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου.

 

Ο αιτητής στην αίτησή του κατέγραψε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για λόγους ασφάλειας. Διευκρίνισε ότι συμμετείχε σε διαμαρτυρίες, ότι συνελήφθη και κρατήθηκε για τρεις ημέρες. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, απειλήθηκε ότι σε περίπτωση εκ νέου συμμετοχής του σε διαμαρτυρία, θα συλλαμβανόταν και θα φυλακιζόταν για πολλά χρόνια. Παρά τις απειλές, ο αιτητής συμμετείχε ξανά σε διαμαρτυρία και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες ενώπιον δικαστηρίου. Ωστόσο, κατάφερε να εγκαταλείψει τη χώρα του και να σώσει τη ζωή του.

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του, ο αιτητής δήλωσε υπήκοος του Ιράν με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του την πόλη Borojerd περιοχή Modares του Ιράν. Ο αιτητής είναι μουσουλμάνος με εθνοτική καταγωγή Fars, δήλωσε παντρεμένος και η σύζυγός του διαμένει με τους γονείς του στην χώρα του. Ως προς την πατρική του οικογένεια, δήλωσε ότι οι γονείς του και τα τέσσερα αδέρφια του διαμένουν στη πόλη Borojerd του Ιράν. Είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και στη χώρα του εργαζόταν στην οικοδομική επιχείριση του πατέρα του και ως έμπορος οχημάτων.

 

Κατά τη διάρκεια της ελεύθερης αφήγησής του, ο αιτητής ανέφερε ότι  έξι μήνες πριν από τον γάμο του, ξεκίνησε να ασχολείται με την πώληση αυτοκινήτων και είχε ικανοποιητικό εισόδημα, το οποίο σκόπευε να επενδύσει για να επεκτείνει τη δραστηριότητά του, παρά τη δύσκολη οικονομική κατάσταση στη χώρα του. Πώλησε ένα αυτοκίνητο έναντι 20.000 ευρώ σε άτομο που συνδεόταν με φιλικό του πρόσωπο, όμως έλαβε επιταγή που αποδείχθηκε πλαστή. Έτσι, έχασε το σύνολο των χρημάτων του. Όταν προσπάθησε να τον εντοπίσει, δεν τα κατάφερε, ενώ το έγγραφο που του είχε δοθεί ως εγγύηση κρίθηκε από την αστυνομία ως πλαστό (κατασκευασμένο με Photoshop) με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κινηθεί νομικά εναντίον του. Στη συνέχεια, όταν επιχείρησε να αναζητήσει τα χρήματά του από την οικογένεια του αγοραστή, δέχθηκε απειλές και ξυλοδαρμό από άτομα που συνδέονταν με αυτούς, με προειδοποίηση ότι θα τον σκότωναν αν συνέχιζε να τους ενοχλεί.

 

Παράλληλα, ανέφερε ότι άγνωστα άτομα προκάλεσαν ζημιές στην οικία του. Παρότι υπέβαλε καταγγελία, οι αρχές δεν προχώρησαν σε καμία ουσιαστική ενέργεια. Επιπλέον ανέφερε ότι επειδή είχε δανειστεί χρήματα από τράπεζα και ιδιώτες για την αγορά του οχήματος, βρέθηκε σε σοβαρή οικονομική αδυναμία. Η πίεση αυτή επηρέασε έντονα την ψυχική του υγεία και τη συζυγική του σχέση, οδηγώντας σε εντάσεις και η σύζυγός του επέστρεψε στην πατρική της οικία. Αναγκάστηκε να δανειστεί επιπλέον χρήματα από την οικογένειά του, να πουλήσει οικιακά αντικείμενα και τελικά να μετακομίσει στο πατρικό του σπίτι, ενώ ένας από τους δανειστές του, προσέφυγε δικαστικά εναντίον του. Παρότι η σύζυγός του επέστρεψε στο σπίτι, ο αιτητής ανέφερε ότι παρέμενε σε έντονη ψυχολογική πίεση λόγω των οικονομικών προβλημάτων και της κατάστασης στη χώρα.

 

Μετά τη δολοφονία της Mahsa Amini τον Οκτώβριο του 2022, άρχισε να συμμετέχει σε διαδηλώσεις κυρίως ως διέξοδο στο άγχος του . Στις 16 Ιανουαρίου του 2023 κλήθηκε σε ανάκριση και τέσσερις μέρες μετά, επειδή δεν παρουσιάστηκε, κάποια πρόσωπα τον συνέλαβαν, τον ξυλοκόπησαν και τον οδήγησαν στις αρχές. Εκεί υποχρεώθηκε να υπογράψει δήλωση ότι δεν θα συμμετάσχει σε διαμαρτυρίες ξανά. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2023, ο αιτητής έλαβε μέρος σε νέα διαδήλωση και ενεπλάκη σε επεισόδιο με αστυνομικό, τον οποίο τραυμάτισε. Καθώς οι αρχές τον αναζητούσαν, κρύφτηκε για λίγες ημέρες και τελικά αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα μόνος του, αφού δεν κατέστη δυνατό να εκδοθεί διαβατήριο για τη σύζυγό του.

 

Αυτό που ο αιτητής πιστεύει ότι θα του συμβεί σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα του είναι ότι θα τον φυλακίσουν, επειδή καυγάδισε και τραυμάτισε αστυνομικό.  Σε διευκρινιστικά ερωτήματα, αναφορικά με τα κτυπήματα που δέχτηκε από μέλη της οικογένειας του προσώπου που τον εξαπάτησε, ο αιτητής ανέφερε ότι αυτό συνέβη τον Νοέμβριο 2021 και ακολούθως περιέγραψε την επίθεση. Πρόσθεσε ότι μόνο αυτό το περιστατικό αντιμετώπισε, όμως εξακολουθούσε να δέχεται τηλεφωνικές απειλές. Κατόπιν σχετικής ερώτησης, ο αιτητής δήλωσε ότι τελευταία φορά που δέχτηκε απειλές, ήταν τον Ιανουάριο του 2022. Επιπρόσθετα, ο αιτητής εξήγησε ότι ο ίδιος επιθυμεί να λάβει τα χρήματα που του ανήκουν και ότι σε περίπτωση που δεν τα διεκδικήσει, δεν θα του συμβεί το οτιδήποτε.

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στα χρήματα που ο ίδιος οφείλει στο πρόσωπο που προσέφυγε δικαστικά εναντίον του τον Μάρτιο του 2022, αποκρίθηκε ότι ακόμα του χρωστά  4.000 ευρώ. Κληθείς ο αιτητής να εξηγήσει τo περιεχόμενο της κλήσης του δικαστηρίου, δήλωσε ότι ήταν κατηγορούμενος και ότι σε περίπτωση που τον εντοπίσουν θα τον συλλάβουν. Όταν ρωτήθηκε πως για ενάμισι χρόνο βρισκόταν στη χώρα χωρίς να συλληφθεί, ανέφερε ότι κρυβόταν και απέφευγε τους δημόσιους χώρους. Κληθείς να εξηγήσει πως ενώ κρυβόταν συμμετείχε στη διαμαρτυρία, ανέφερε ότι ήταν ψυχικά αναστατωμένος, εξηγώντας ότι πολλοί πολίτες, λόγω της οικονομικής κρίσης συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες κατά της κυβέρνησης .

 

Ζητήθηκε από τον αιτητή να αναφερθεί με περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την διαμαρτυρία στην οποία συμμετείχε και δήλωσε ότι αυτή πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο 2022 όταν κυβερνητικές αρχές σκότωσαν την Mahsan Amini και οι πολίτες εναντιώθηκαν στις φρικαλεότητες της κυβέρνησης. Ο αιτητής ανέφερε ότι στη διαμαρτυρία συμμετείχαν περισσότεροι πολίτες. Αναφέρθηκε επιπλέον στην συμπλοκή που ενεπλάκη ο ίδιος και δήλωσε ότι κτύπησε αστυνομικό, ο οποίος αν και δεν ήταν ένστολος, γνωρίζει, όπως όλοι την ομάδα αυτή που ονομάζονται «Basij» και κυκλοφορούν με πολιτική ενδυμασία. Εξήγησε πρόσθετα, ότι ο ίδιος κτύπησε έναν από αυτούς και παρά το ότι ο ίδιος τραυματίστηκε κατάφερε να τρέξει και να διαφύγει.

 

Στη βάση των ανωτέρω προβαλλόμενων ισχυρισμών, ο αρμόδιος λειτουργός στην Έκθεση-Εισήγησή του σχημάτισε τέσσερις ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος ισχυρισμός αφορά την ταυτότητα, τα προσωπικά στοιχεία, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής και περιοχή συνήθους διαμονής του αιτητή, ο δεύτερος αφορά την χρηματική διαφορά μεταξύ του αιτητή και μελών της οικογένειας προσώπου που του είχε πωλήσει αυτοκίνητο, γεγονός που οδήγησε σε ξυλοδαρμό και απειλές σε βάρος του αιτητή. Επιπλέον, φιλικό του πρόσωπο προσέφυγε στο Δικαστήριο, διεκδικώντας την αποπληρωμή χρηματικού ποσού που είχε δανείσει στον αιτητή και το οποίο δεν του επιστράφηκε.  Ο τρίτος ουσιώδης ισχυρισμός, ότι ο αιτητής συμμετείχε σε διαμαρτυρία της Mahsa Amini τον Οκτώβριο 2022 και οδηγήθηκε για ανάκριση από τις ιρανικές αρχές, όπως επίσης συμμετείχε και στην διαμαρτυρία το 2023.  Ο τέταρτος ουσιώδης ισχυρισμός αναφορικά με τον τραυματισμό που προκάλεσε ο αιτητής σε αστυνομικό κατά την διάρκεια καβγά στην δεύτερη διαμαρτυρία για την Mahsa Amini, με αποτέλεσμα οι ιρανικές αρχές να τον αναζητούν.

 

Ως προς τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο αρμόδιος λειτουργός αξιολόγησε αυτόν ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο, αποδεχόμενος τα στοιχεία του προφίλ του αιτητή, όπως αυτά καταγράφονται στην Έκθεση-Εισήγηση.  Αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό δεν έγινε αποδεκτός από τον  λειτουργό, καθότι, ως σημείωσε, οι δηλώσεις του αιτητή σχετικά με τον χρηματική διαφορά που είχε και τις συνέπειες αυτής, ήταν μη λεπτομερείς και μη συγκεκριμένες. Ειδικότερα,  σχετικά με το πρόσωπο που τον εξαπάτησε, αν και του δόθηκε η ευκαιρία να αναφερθεί με περισσότερες λεπτομέρειες, ο αιτητής απέτυχε να παρέχει συγκεκριμένες απαντήσεις. Ο λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής περιορίστηκε να αναφέρει μόνο το όνομά του χωρίς να δώσει περαιτέρω πληροφορίες. Σχετικά με την πλαστή επιταγή, όταν ζητήθηκαν από τον αιτητή διευκρινίσεις για τις ενέργειές του, δήλωσε ότι δεν έκανε τίποτα, καθώς η επιταγή δεν ήταν ουσιαστικά στο όνομά του. Στη συνέχεια, διευκρίνισε πως το όνομά του αναγραφόταν στην επιταγή, δεν υπήρχε η απαιτούμενη απόδειξη, η οποία δεν καταχωρήθηκε ποτέ. Σχετικά με την επίσκεψή του στην αστυνομία, ο λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής δεν παρείχε λεπτομέρειες για τη διαδικασία στο τμήμα και περιορίστηκε να πει ότι χρειάστηκε ένας μήνας και ότι είχε ήδη εγκατέλειψε τη χώρα.  Κατά συνέπεια, κρίθηκε πως η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του αιτητή δεν τεκμηριώθηκε.

 

Εξετάζοντας την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ουσιώδους ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ότι η διαφορά του αιτητή, τα ισχυριζόμενα κτυπήματα και απειλές που δέχτηκε δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Ο αρμόδιος λειτουργός λαμβάνοντας υπόψη την εσωτερική και την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού που προώθησε ο αιτητής δεν έκανε αποδεκτό τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό.

 

Κατά την αξιολόγηση του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, δηλαδή ότι ο αιτητής συμμετείχε σε διαμαρτυρία τον Οκτώβριο του 2022 και οδηγήθηκε για ανάκριση από τις ιρανικές αρχές, όπως επίσης συμμετείχε και στην διαμαρτυρία το έτος 2023, έγινε αποδεκτός από τον λειτουργό, καθότι οι αναφορές του κρίθηκαν λεπτομερείς, συγκεκριμένες και συνεπείς. Ο λειτουργός περαιτέρω έκρινε ότι ο αιτητής ήταν σε θέση να περιγράψει με συγκεκριμένο τρόπο το τι επακολούθησε. Επιπλέον, ο λειτουργός επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του αιτητή και μέσω έγκυρων εξωτερικών πηγών πληροφόρησης και ως εκ τούτου ο εν λόγω ισχυρισμός του αιτητή έγινε αποδεκτός.

 

Ως προς τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμού του αιτητή, τοντραυματισμό αστυνομικού που του προκάλεσε ο αιτητής κατά την διάρκεια καβγά στην δεύτερη διαμαρτυρία για την Mahsa Amini, με αποτέλεσμα οι ιρανικές αρχές να τον αναζητούν, ο λειτουργός έκρινε ότι οι πληροφορίες που παρείχε ο αιτητής ήταν ελλιπείς. Ειδικότερα, κρίθηκε από τον λειτουργό ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει πως γνώριζε ότι τα πρόσωπα αυτά που δεν φορούσαν στολή ανήκαν μεν στην αστυνομία, αναφέροντας μόνο γενικές πληροφορίες, καταλήγοντας ότι δεν στοιχειοθετήθηκε η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του τέταρτου ουσιώδους ισχυρισμού, ο λειτουργός έκρινε ότι οι αναφορές του αιτητή σχετικά με το εν λόγω περιστατικό δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και ως εκ τούτου απέρριψε στο σύνολό του τον τέταρτο ισχυρισμό του αιτητή.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψη τους δύο αποδεκτούς ισχυρισμούς του αιτητή, τη χώρα καταγωγής, τα προσωπικά στοιχεία του αιτητή και τη συμμετοχή του σε διαμαρτυρία, σε συνδυασμό με πληροφορίες για την κατάσταση ασφαλείας για τη χώρα καταγωγής του, έκρινε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι σε περίπτωση επιστροφής του ο αιτητής θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Σχετικά με τον δεύτερο ουσιώδη αποδεκτό ισχυρισμό, σε συνδυασμό με πληροφορίες σχετικές με τις συγκεκριμένες διαμαρτυρίες που πραγματοποιήθηκαν στο Ιράν το 2022 και 2023, κατέληξε ότι εκτός από την συμμετοχή του ο αιτητής δεν είχε συμμετοχή σε άλλες πολιτικές δραστηριότητες. Παρά την αποδοχή των προβλημάτων που αντιμετώπισε λόγω της συμμετοχής του στη διαμαρτυρία από τις ιρανικές αρχές, εντούτοις αφέθηκε ελεύθερος επίσημα. Ο λειτουργός κατέληξε ότι λόγω της συμμετοχής του και μόνο στη διαμαρτυρία δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι σε περίπτωση επιστροφής του ο αιτητής θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, για έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Επιπλέον δεν διαπιστώθηκε πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης στο πλαίσιο του άρθρου 19 (1) του προαναφερόμενου νόμου. Στο πλαίσιο του άρθρου 19 (2) (γ), ο λειτουργός λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα έρευνας για την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή όπου αναμένεται να επιστρέψει ο αιτητής σε συνδυασμό με τις προσωπικές του περιστάσεις, διαπίστωσε ότι δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων και επομένως υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι δεν θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή στη συγκεκριμένη περιοχή όπου αναμένεται να επιστρέψει. Ως εκ τούτου ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι ο αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, ο αιτητής ανέφερε πως δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στη χώρα του, ειδικότερα λόγω της τρέχουσας κατάστασης.  Όπως ανέφερε σκοτώθηκαν 12000 άτομα από την Ιρανική κυβέρνηση και υποστηρίζει πως εγκατέλειψε τη χώρα του για την κατάσταση που επικρατεί.  Ο συνήγορος των καθ’ων η αίτηση υποστηρίζει πως είναι πλήρως αιτιολογημένα όλα όσα αναφέρονται στην έκθεση/εισήγηση.  Ο κύριος Κουρσάρης υποστηρίζει πως έγινε αξιολόγηση όλων των ισχυρισμών που αναφέρει ο αιτητής εισηγείται πως ορθά δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Το νομικό πλαίσιο στο οποίο εξετάζεται η παρούσα αίτηση, στηρίζεται στους περί Νομικής Αρωγής Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Αρ.1) του 2003 και στον περί Νομικής Αρωγής Νόμο του 2002, Ν. 165(Ι)/2002, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Η περίπτωση του αιτητή υπάγεται στις διατάξεις του άρθρου 6Β(2)(α) και 6Β(2)(ββ) του σχετικού Νόμου, το οποίο ορίζει τα ακόλουθα (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):

 

«6Β.(1) Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου και του άρθρου 8-

[.]

 

(2) Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή διεθνούς προστασίας, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος -

[.]

 

(α) Κατά δυσμενούς απόφασης του Προϊσταμένου επί της αίτησης διεθνούς προστασίας του εν λόγω αιτητή, την οποία απόφαση ο Προϊστάμενος έλαβε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 5, 12Βδις, 12Βτετράκις, 12Δ ή 13 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000, ή  υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

 

(αα) Η δωρεάν νομική αρωγή αφορά μόνο την πρωτοβάθμια εκδίκαση της προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, και όχι την εκδίκαση έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά της δικαστικής απόφασης η οποία εκδίδεται στα πλαίσια της εν λόγω πρωτοβάθμιας εκδίκασης, ούτε άλλο ένδικο μέσο και

 

(ββ) κατά την κρίση του Διοικητικού Δικαστηρίου, η προσφυγή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας:

 

Νοείται ότι οι διατάξεις της παραγράφου (ββ) εφαρμόζονται χωρίς να περιορίζουν αυθαίρετα την παροχή της δωρεάν νομικής αρωγής και χωρίς να εμποδίζεται η ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή διεθνούς προστασίας στη δικαιοσύνη.»

 

Στη βάση των προαναφερόμενων προνοιών της σχετικής νομοθεσίας, δίδεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσον, με βάση τα ενώπιον του στοιχεία, η προσφυγή του αιτητή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας (Νομική Αρωγή αρ. 23/2010, Farshad Khamsen, ημερομηνίας 14/10/2010). Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του το δικαίωμα του αιτητή να ακουστεί, αλλά θα πρέπει περαιτέρω να εξετάσει την αίτηση με βάση το υλικό που έχει ενώπιον του χωρίς να δίδονται νομικές αρωγές ανεξέλεγκτα σε υποθέσεις που δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας (Νομική Αρωγή αρ. 10/2010 ALALI ABDULHAMID, ημερομηνίας 06/05/2010 και Νομική Αρωγή υπ' αρ. 25/2010, ANTHONIA IDAHOR, ημερομηνίας 13/12/2010).

 

Κατά την εξέταση των εκατέρωθεν ισχυρισμών το Δικαστήριο προβαίνει σε εκ πρώτης όψεως εξέταση της υπόθεσης, χωρίς βεβαίως το Δικαστήριο να καλείται να αποφασίσει επί της οριστικής τύχης της προσφυγής που πιθανόν να καταχωρήσει ο αιτητής. Σημειώνεται, πως το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης για νομική αρωγή, δεν θα επηρεάσει την τελική έκβαση της προσφυγής που έχει καταχωρηθεί από τον αιτητή (Durgo Man v. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 278/09, ημερομηνίας 15.7.2009, Baghour και Roud Gad, υπόθ. αρ.7/11 και 8/11, ημερομηνίας 28.3.2011 ).

 

Προχωρώντας σε παράθεση πληροφοριών από τη χώρα καταγωγής του, και ιδίως τη γενική κατάσταση ασφαλείας στο Ιράν, διαπιστώνεται πως στις 28 Φεβρουαρίου 2026 το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν νέα κύματα αεροπορικών πληγμάτων στο Ιράν,^[1] εγκαινιάζοντας μια νέα φάση σύρραξης που, μέσα σε λίγες ημέρες, απέκτησε περιφερειακή διάσταση. Η Fact-Finding Mission on Iran του OHCHR κατέγραψε ότι μέχρι τις 3 Μαρτίου η ένοπλη σύγκρουση είχε ήδη επεκταθεί ώστε να εμπλέκει περισσότερες από δέκα χώρες.^[2] Μεταξύ των νεκρών της 28 Φεβρουαρίου συγκαταλέγονταν και ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του Ali Khamenei.^[3] Μετά τον θάνατό του, ως νέος Ανώτατος Ηγέτης ορίστηκε ο Mojtaba Khamenei.^[4]

 

Οι διαθέσιμες πηγές πληροφόρησης συνδέουν την έναρξη αυτής της νέας φάσης τόσο με τη μακρά αντιπαράθεση γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν όσο και με τη γενικότερη στρατιωτική και γεωπολιτική αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν, η οποία είχε ήδη οξυνθεί κατά το έτος 2025. Το ACLED περιγράφει τα πλήγματα της 28ης Φεβρουαρίου ως το γεγονός που πυροδότησε πόλεμο πλήρους κλίμακας με ταχεία περιφερειακή διάχυση,^[5] ενώ το OHCHR, αλλά και ειδικοί εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, συνέδεσαν την κλιμάκωση με την αποτυχία αποκλιμάκωσης μέσω διπλωματικών οδών και με την ευρύτερη αμφισβήτηση της νομιμότητας της χρήσης στρατιωτικής βίας ως μέσου αντιμετώπισης του ιρανικού πυρηνικού ζητήματος ή άλλων περιφερειακών διαφορών.^[6]

 

Από τις πρώτες ημέρες των επιχειρήσεων, διεθνείς οργανισμοί προειδοποιούσαν ότι ο κίνδυνος δεν περιοριζόταν σε μεμονωμένα στρατιωτικά πλήγματα. Στις 2 Μαρτίου 2026 ο Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας δήλωσε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις αυξάνουν τους κινδύνους για την πυρηνική ασφάλεια και προστασία και ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις δεν θα πρέπει να αποτελούν στόχο,^[7] ενώ την ίδια ημέρα η ICRC υπογράμμισε ότι η διεύρυνση των εχθροπραξιών θέτει σε μεγάλο κίνδυνο τους αμάχους και τις βασικές πολιτικές υποδομές, υπενθυμίζοντας την υποχρέωση σεβασμού νοσοκομείων, σχολείων και λοιπών εγκαταστάσεων που εξυπηρετούν τον άμαχο πληθυσμό.^[8]

 

Η εξέλιξη της σύρραξης κατέδειξε ότι ο κίνδυνος για τους αμάχους και για την καθημερινή λειτουργία της χώρας δεν εντοπίζεται μόνο στην Τεχεράνη. Κατά το ACLED, ήδη από τις αρχές Μαρτίου είχαν καταγραφεί πλήγματα σε τουλάχιστον 26 από τις 31 επαρχίες του Ιράν^[9]. Στο ίδιο πλαίσιο, η Fact-Finding Mission on Iran του OHCHR κατέγραψε αναφορές για θύματα αμάχων, καθώς και για ζημιές και καταστροφές σε κρίσιμες πολιτικές υποδομές, νοσοκομεία και σχολεία,^[10] ενώ ειδική αναφορά έγινε στο πλήγμα κατά σχολείου στο Minab της επαρχίας Hormozgan στις 28 Φεβρουαρίου 2026, όπου αναφέρθηκε ότι σκοτώθηκαν περισσότερα από 165 άτομα, στη μεγάλη τους πλειονότητα μαθήτριες.^[11]

 

Σύμφωνα με το OHCHR, στις 3 Μαρτίου 2026 η Iranian Red Crescent Society είχε ήδη αναφέρει 787 νεκρούς στο Ιράν από την έναρξη των αεροπορικών πληγμάτων.^[12] Στις 11 Μαρτίου ο WHO ανέφερε ότι οι εθνικές αρχές του Ιράν κατέγραφαν περισσότερους από 1.300 θανάτους και 9.000 τραυματισμούς,^[13] ενώ στις 17 Μαρτίου η περιφερειακή ενημέρωση του WHO έκανε λόγο για πάνω από 1.440 νεκρούς και περισσότερους από 18.700 τραυματισμούς στο Ιράν.^[14] Την ίδια περίοδο η UNICEF έκανε λόγο για σημαντική αύξηση των παιδικών θυμάτων στην ευρύτερη σύγκρουση, περιλαμβανομένων εκατοντάδων παιδιών που αναφέρονταν ως νεκρά στο Ιράν.^[15]  Οι τελευταίες αναφορές κάνουν λόγο για 1500 νεκρούς και 18,551 τραυματίες,^[16] ενώ το ACLED για τον τελευταίο μήνα καταγράφει 2436 περιστατικά ασφαλείας σε 31 επαρχίες του Ιράν, εκ των οποίων τα 1523 καταγράφονται ως εκρήξεις ή απομακρυσμένη βία, καθώς και 889 απώλειες ανθρώπινων ζώων.^[17]

 

Επιπτώσεις υπήρξαν και στο σύστημα υγείας της χώρας. Στις 5 Μαρτίου το Reuters, επικαλούμενο τον WHO, μετέδωσε ότι είχαν ήδη επαληθευθεί 13 επιθέσεις κατά υγειονομικών δομών ή πόρων στο Ιράν,^[18] ενώ στις 11 Μαρτίου ο WHO έκανε λόγο για 18 επαληθευμένες επιθέσεις κατά της υγειονομικής περίθαλψης από τις 28 Φεβρουαρίου, με οκτώ θανάτους μεταξύ υγειονομικών.^[19] Στις 16 Μαρτίου αναφέρθηκε επίσης η εκκένωση έξι νοσοκομείων λόγω των εχθροπραξιών,^[20] ενώ η ICRC επισήμανε ότι οι συνέπειες των επιχειρήσεων αποτυπώνονται πλέον στην καθημερινή ζωή, στις μετακινήσεις, στη στέγαση και στην πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες.^[21]

 

Πέραν των άμεσων απωλειών σε ανθρώπινες ζωές, οι πηγές καταγράφουν εκτεταμένες βλάβες και σοβαρές ανθρωπιστικές συνέπειες. Ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δήλωσε στις 19 Μαρτίου 2026 ότι, σύμφωνα με την Iranian Red Crescent, είχαν πληγεί 67.414 πολιτικές τοποθεσίες στο Ιράν, εκ των οποίων 498 σχολεία και 236 υγειονομικές εγκαταστάσεις.^[22] Η ίδια πηγή ανέφερε επίσης διακοπές στην ηλεκτροδότηση και ελλείψεις βασικών αγαθών, όπως φάρμακα, βρεφικό γάλα και καύσιμα, ενώ επισήμανε ότι τα πλήγματα στρέφονται ολοένα περισσότερο προς πυκνοκατοικημένες περιοχές και μεγάλες εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και πετρελαίου.^[23]

 

Οι κίνδυνοι αυτοί ενισχύονται από το γεγονός ότι οι εχθροπραξίες επηρεάζουν μεγάλες αστικές περιοχές αλλά και κρίσιμες ενεργειακές ζώνες εκτός πρωτεύουσας. Στις 18 Μαρτίου το Reuters ανέφερε πλήγματα κατά εγκαταστάσεων φυσικού αερίου στο South Pars και στο Asaluyeh,^[24] ενώ στις 23 Μαρτίου αναφέρθηκαν νέες επιχειρήσεις στην Τεχεράνη και προειδοποιήσεις για αντίποινα σε περίπτωση στοχοποίησης της ηλεκτρικής υποδομής του Ιράν.^[25] Την ίδια ημέρα, το Reuters μετέδωσε επίσης προειδοποιήσεις για τους κινδύνους από πλήγματα πλησίον του πυρηνικού σταθμού Bushehr.^[26]

 

Μέχρι τις 26 Μαρτίου 2026 δεν είχε διαμορφωθεί σταθερό ή συμφωνημένο πλαίσιο κατάπαυσης του πυρός. Σύμφωνα με το Reuters, η Τεχεράνη εξετάζει αμερικανική πρόταση 15 σημείων που διαβιβάστηκε μέσω Πακιστάν, πλην όμως ο Υπουργός Εξωτερικών Abbas Araqchi δήλωσε ότι δεν διεξάγονται διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι η ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω τρίτων χωρών δεν συνιστά διάλογο ή διαπραγμάτευση.^[27] Το Reuters είχε ήδη μεταδώσει στις 24 Μαρτίου ότι η διαπραγματευτική στάση της Τεχεράνης είχε σκληρύνει σημαντικά μετά την έναρξη του πολέμου,^[28] ενώ στις 25 Μαρτίου ανώτερη ιρανική πηγή χαρακτήριζε την αρχική αντίδραση στην αμερικανική πρόταση ως μη θετική.^[29] Σύμφωνα με το Reuters, η Τεχεράνη έχει επίσης διαμηνύσει μέσω μεσολαβητών ότι επιθυμεί οποιαδήποτε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός να περιλαμβάνει και το Λίβανο, συνδέοντας το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης με παύση των ισραηλινών επιχειρήσεων κατά της Hezbollah.^[30]

 

Με βάση τα ανωτέρω, προκύπτει ότι οι εχθροπραξίες συνεχίζονται, ότι οι πολιτικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις επεκτείνονται σε ολόκληρη σχεδόν την ιρανική επικράτεια, και ότι οι όποιες προοπτικές διαλόγου παραμένουν εύθραυστες και εξαρτώμενες από έμμεσες επαφές και από τη βούληση των μερών να μετατρέψουν την ανταλλαγή μηνυμάτων σε δομημένη διαπραγμάτευση.^[31] Με βάση πρόσφατα δημοσιεύματα, η κατάσταση στο Ιράν τις τελευταίες ημέρες χαρακτηρίζεται από συνέχιση και κλιμάκωση των στρατιωτικών εξελίξεων που συνδέονται με τον πόλεμο με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, με αναφορές για πλήγματα σε εγκαταστάσεις που σχετίζονται με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ιρανικά αντίποινα στην περιοχή του Κόλπου και ευρύτερες επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια και στην ενεργειακή ναυσιπλοΐα.[32] Παράλληλα, στο εσωτερικό του Ιράν καταγράφεται ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας και της κατασταλτικής αντίδρασης των αρχών, με συλλήψεις, διώξεις και δημόσιες προειδοποιήσεις για αυστηρές ποινές σε περιπτώσεις που οι αρχές συνδέουν με κατασκοπεία, συνεργασία με εχθρικά κράτη ή διάδοση υλικού το οποίο θεωρείται ότι μπορεί να διευκολύνει εχθρική δράση.[33] Οι τελευταίες ενημερώσεις κάνουν λόγο για πάνω από 1900 νεκρούς.[34]

 

Ως προς την πορεία των διαπραγματεύσεων, τα τελευταία δημοσιεύματα δείχνουν ότι παραμένουν ανοικτοί ορισμένοι δίαυλοι επικοινωνίας και μεσολαβητικές πρωτοβουλίες από τρίτα κράτη, χωρίς όμως να προκύπτει μέχρι στιγμής σταθερή ή οριστική συμφωνία. Από αμερικανικής πλευράς δημοσιοποιούνται αναφορές περί επαφών και πιθανότητας διευθέτησης, ενώ ταυτόχρονα διατηρείται η απειλή περαιτέρω στρατιωτικής πίεσης· από ιρανικής πλευράς, αντιθέτως, καταγράφεται επιφυλακτική έως αρνητική στάση απέναντι σε προτάσεις που εμφανίζονται να συνδυάζουν διαπραγμάτευση με παράλληλη στρατιωτική πίεση. Συνεπώς, η εικόνα που προκύπτει είναι εκείνη μιας ρευστής διαδικασίας, στην οποία οι επαφές συνεχίζονται αλλά η έκβαση παραμένει αβέβαιη.[35][36][37][38][39]  Υπό τα παρόντα δεδομένα, οι δημόσιες ενδείξεις συγκλίνουν περισσότερο σε συνέχιση της αβεβαιότητας και σε κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης παρά σε άμεση σταθεροποίηση της κατάστασης.

 

Ο ιδιαίτερα υψηλός αριθμός τραυματισμών αμάχων, ο οποίος ανέρχεται σε χιλιάδες περιστατικά, δεν αποτελεί απλώς ένα ποσοτικό δεδομένο, αλλά κρίσιμο δείκτη της έντασης, της διάρκειας και της γεωγραφικής έκτασης της ασκούμενης βίας. Ειδικότερα, η συχνότητα και η κλίμακα των τραυματισμών καταδεικνύουν ότι οι εχθροπραξίες λαμβάνουν χώρα με τρόπο επαναλαμβανόμενο και εκτεταμένο, επηρεάζοντας συστηματικά τον άμαχο πληθυσμό.  Περαιτέρω, η φύση των τραυματισμών, οι οποίοι προκύπτουν από μέσα και μεθόδους πολέμου όπως βομβαρδισμοί, εκρήξεις και επιθέσεις σε κατοικημένες περιοχές, καταδεικνύει ότι η ασκούμενη βία δεν είναι στοχευμένη αλλά αδιάκριτη, υπό την έννοια ότι δεν περιορίζεται σε στρατιωτικούς στόχους αλλά πλήττει αμάχους ανεξαρτήτως της προσωπικής τους κατάστασης ή συμπεριφοράς. Το στοιχείο αυτό είναι καθοριστικής σημασίας για την εφαρμογή του άρθρου 19(2)(γ), όπως ερμηνεύεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία, σε περιπτώσεις υψηλού επιπέδου αδιάκριτης βίας, η απλή παρουσία αμάχου αρκεί για τη θεμελίωση του απαιτούμενου κινδύνου.  Συνεπώς, πέραν των ανωτέρω, προκύπτει ζήτημα το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί σε σχέση με την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τους λόγους που έχουν εκτεθεί, κρίνω πως εκ πρώτης όψεως υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας της προσφυγής που έχει ήδη καταχωρήσει ο αιτητής κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, στο μέτρο που ήθελαν κριθεί βάσιμοι οι ισχυρισμοί για τον κίνδυνο που διατρέχει, χωρίς βεβαίως να προδικάζεται σε αυτό το στάδιο το αποτέλεσμα της προσφυγής.  Αντίθετη κατάληξη της παρούσας αίτησης, θα οδηγούσε σε παρεμπόδιση στην ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή στη δικαιοσύνη.

 

Κατά συνέπεια, ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος για την έκδοση απόφασης για δωρεάν νομική αρωγή σε σχέση με την προσφυγή που έχει ήδη καταχωρήσει κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου και συνεπώς, η αίτηση του αιτητή εγκρίνεται.  Εντέλλεται το αρμόδιο Πρωτοκολλητείο να προχωρήσει στις νενομισμένες διαδικασίες για διορισμό δικηγόρου σύμφωνα με τον Διαδικαστικό Κανονισμό, δυνάμει του σχετικού Νόμου.  Τα έξοδα των μεταφράστρων να πληρωθούν από την Δημοκρατία. Καμιά άλλη διαταγή για έξοδα.

 

 

                                                                                      Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.