ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υποθ. Αρ.: 1814/2025

27 Ιουλίου 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

 

M. S., ARC XXXXXXXXX από τo Κονγκό και τώρα στην Λευκωσία

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Διευθυντού της Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Μ. Μαυρονικόλας (κος) για Αλ Ταχερ, Μπενέτης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για τον Αιτητή.

Κ. Ιμανίμης (κος) για Ν. Νικολάου (κος), Δικηγόροι για τους Καθ’ ων η αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 18/06/25 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν), με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος είναι αποτέλεσμα πλάνης, κατάχρησης εξουσίας και κακής εφαρμογής του Νόμου και/ή ζητά την έκδοση νέας απόφασης για παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή ότι η απόφαση επιστροφής του Αιτητή οδηγεί σε παράβαση του Άρθρου 2 και 3 της ΕΣΔΑ και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 22/06/22, στις 28/04/25 διεξήχθη η συνέντευξη του, στις 13/05/25 ετοιμάστηκε σχετική έκθεση/εισήγηση και ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 03/06/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο συνήγορος του Αιτητή κατά την ακροαματική διαδικασία περιόρισε τους λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης στη μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας και/ή ορθής αξιολόγησης των γεγονότων της υπόθεσης.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να υποδειχθεί ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του συνηγόρου του Αιτητή αναλώνεται σε επανάληψη αρχών του διοικητικού δικαίου και/ή Νόμων και/ή κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται ουσιαστική υπαγωγή των πραγματικών περιστάσεων και νομικών δεδομένων της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται επί τούτου ότι οιαδήποτε παράλειψη της αρμόδιας αρχής (σε περίπτωση που διαπιστωθεί από το Δικαστήριο) κατά την εξέταση αίτησης ασύλου δεν καθιστά άκυρη όλη την διοικητική ενέργεια που οδήγησε σε απόρριψη αιτήματος ασύλου (λόγω της ευρείας εξουσίας του παρόντος Δικαστηρίου για έλεγχο ορθότητας της απόφασης βλέπε σχετικά C‑283/24 B. F. ν Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ.03/04/2025). Τέλος, οι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί και/ή δεν έχουν προωθηθεί.

 

Ανεξάρτητα, όμως, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή σε συνάρτηση με τους νομικούς ισχυρισμούς έλλειψης δέουσας έρευνας και ανεπαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης πράξης στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»). Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Μετά τη διενέργεια σχετικής συνέντευξης, ο λειτουργός εξετάζοντας τα όσα λέχθηκαν σε αυτήν, εντόπισε και αξιολόγησε δύο ισχυρισμούς του Αιτητή. Αποδέχτηκε τον ισχυρισμό του ως προς την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του (ερυθρά 88-86 ΔΦ), πλην όμως απέρριψε ως εσωτερικά αναξιόπιστο τον δεύτερο ισχυρισμό του Αιτητή σχετικά με την κατηγορία από μέλη της οικογένειάς του ότι τον 12^ο/2021 δηλητηρίασε και δολοφόνησε τον θείο του από τη πλευρά της μητέρας του, γεγονός το οποίο οδήγησε σε απειλές και ξυλοδαρμό εις βάρος του Αιτητή. Στη σχετική έκθεση/εισήγηση, καταγράφηκαν ασυνέπειες και η αδυναμία του Αιτητή να παρέχει συνεπείς και λεπτομερείς πληροφορίες. Ειδικότερα, επισημάνθηκε ότι: (α) αν και ο Αιτητής υπήρξε συγκεκριμένος στην αναφορά του ότι ο λόγος που τον κατηγόρησαν τα μέλη της οικογένειας του ήταν ότι διατηρούσε σχέση με την μνηστή του θείου του, εντούτοις πέραν της συγκεκριμένης πληροφορίας δεν κατόρθωσε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του με συνεκτικό τρόπο, (β) παρότι ανέφερε ότι η σχέση τους ξεκίνησε ενώ όλοι διέμεναν στην ίδια οικία, οι περιγραφές του σχετικά με την εξέλιξη της σχέσης, τα συναισθήματά του και τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτή αναπτύχθηκε παρέμειναν γενικές και αόριστες, ακόμη και μετά από επανειλημμένες ερωτήσεις, (γ) οι αναφορές του ως προς το περιστατικό κατά το οποίο ο θείος του τους εντόπισε μαζί και την επακόλουθη συμπλοκή στερούνταν ουσιωδών λεπτομερειών, καθώς περιορίστηκε να επαναλάβει ότι ο θείος του θύμωσε και τον χτύπησε, χωρίς να είναι σε θέση να περιγράψει με σαφήνεια τα γεγονότα, (δ) ενώ ήτο το περιστατικό που πυροδότησε τις μετέπειτα κατηγορίες και τις απειλές εις βάρος του, θα αναμενόταν από αυτόν να παράσχει σαφή, συνεκτική και επαρκώς λεπτομερή περιγραφή προς υποστήριξη του ισχυρισμού του, (ε) ούτε ήταν σε θέση να προσδιορίσει με σαφήνεια ποια πρόσωπα τον απείλησαν και τον κακοποίησαν παρά τις διευκρινιστικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, (στ) ούτε παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με τις προσωπικές απειλές που δέχτηκε, (ζ) επισημάνθηκε δε η αναφορά του ότι η οικογένειά του τον κατηγόρησε/τον ξυλοκόπησε/τον απείλησε για τον θάνατο του θείου του κατά τη διάρκεια της κηδείας, ωστόσο, οι περιγραφές του επί αυτού περιορίστηκε σε γενικές αναφορές, (ι) ούτε παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο διαφυγής του. Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, αν και ο λειτουργός προέβη σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, εντούτοις δεν εντοπίστηκαν πληροφορίες σχετικές με το αφήγημα του Αιτητή. Αναφορικά με το προσκομισθέν έγγραφο, ήτοι «Ενημερωτικό Σημείωμα/Εξιτήριο Ασθενούς» το οποίο εκδόθηκε από τον Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 16/06/22 (ερυθρά 33-32 ΔΦ), ο λειτουργός προέβη σε αξιολόγηση του κατά την εξέταση του πρώτου ισχυρισμού ωστόσο κατέληξε ότι έχει περιορισμένη αποδεικτική αξία σχετικά με τον υπό εξέταση ισχυρισμό. Ειδικότερα επισημάνθηκε ότι παρόλο που στο συγκεκριμένο έγγραφο αναφέρεται ότι ο Αιτητής υπέστη τραυματισμούς, δεν διαφαίνεται ο τρόπος με τον οποίο προκλήθηκαν και επιπλέον σημειώθηκε ότι το στο έγγραφο καταγράφεται ότι ο Αιτητής πιθανόν να υπέστη τους τραυματισμούς μερικές μόνο μέρες πριν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο, κατά την παραμονή του στη Κυπριακή Δημοκρατία (ερυθρά 86-84 ΔΦ).

 

Το Δικαστήριο αφού διεξήλθε των λεπτομερειών της συνέντευξης διαπιστώνει, όπως και η εισήγηση του λειτουργού, ότι δε θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό αυτό το μέρος της ιστορίας του Αιτητή αναφορικά με το δεύτερο ισχυρισμό του. Επιπρόσθετα, από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προσκομίστηκαν, ενώ δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων/εγγράφων διαπιστώνω ότι αυτή δεν τεκμηριώνεται. Επιβεβαιώνονται, δε τα ευρήματα και συμπεράσματα του λειτουργού. Ούτε παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000)), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Σε αρκετές διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ο Αιτητής δεν ήταν ικανός να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις[1] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έπεισε για το υπαρκτό των απειλών ή οιασδήποτε μορφής δίωξη. Ούτε τεκμηριώνεται ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη, ενώ σε περίπτωση επιστροφής του δεν θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα από τις αρχές της χώρας του. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Σημειώνεται ότι και τα περιγραφόμενα συμβάντα δεν επιβεβαιώνονται με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Αιτητής μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης, ενώ ακόμα και εάν γινόταν αποδεκτό το αφήγημα του θεωρώ ότι δεν εμπίπτει η περίπτωση του στους πέντε λόγους που παρέχεται προσφυγικό καθεστώς. Συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίστατο. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηρίωνε την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να θεωρείτο ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβαλλόταν σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημείωσε ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιωνόταν ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνταν συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής του ανέφερε ότι κινδύνευε λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Kinshasa, αλλά μόνον στις ανατολικές περιοχές της χώρας^[2], ενώ από την βάση δεδομένων ACLED προκύπτει ότι τα περιστατικά ασφαλείας που αφορούν συνολικά την Kinshasa παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα^[3] (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας.

 

Πέραν τούτου, σημειώνεται ότι ο λειτουργός έχει προβεί και σε ενδελεχή ανάλυση για τις ιδιαίτερες περιστάσεις του Αιτητή ειδικότερα σε σχέση με την κατάσταση της υγείας του (επισκληρίδια εμπυήματα εγκεφάλου) και κατέγραψε ότι δεν λαμβάνει πλέον ιατρική θεραπεία, ούτε προκύπτει ανάγκη επισκέψεων σε ιατρούς κατά την παραμονή του στη Κυπριακή Δημοκρατία. Υπό το πρίσμα αυτό, κρίθηκε ότι, παρά την δυσλειτουργία του συστήματος υγείας στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, εντούτοις σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα του, δεν προκύπτει ότι θα στερηθεί σκόπιμα πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Λήφθηκε δε υπόψη ότι ο Αιτητής διάγει φυσιολογικής ζωής και λαμβανομένης υπόψη της προηγούμενης και υφιστάμενης εργασιακής του εμπειρίας και ότι θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει τα αναγκαία μέσα βιοπορισμού, συνεκτιμώμενης περαιτέρω της ύπαρξης υποστηρικτικού οικογενειακού δικτύου στη χώρα καταγωγής του. Το Δικαστήριο επαναξιολογώντας την περίπτωση υγείας του Αιτητή καταλήγει σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου του και των δεδομένων της έκθεσης/εισήγησης ότι το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει δεν αυξάνει πιθανότητες χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας καθότι: (α) δεν διαπιστώνεται κάποια σκοπιμότητα/πρόθεση ηθελημένης παρεμπόδισης πρόσβασης του από συγκεκριμένο φορέα δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε κατάλληλη θεραπεία επί της κατάστασης της υγείας του στη χώρα του - ούτε προκύπτει οποιαδήποτε υπαίτια αποστέρηση από αυτόν της πρόσβασής του σε τυχόν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, (β) από τα έγγραφα/στοιχεία του φακέλου του δεν προκύπτει ότι η κατάσταση της υγείας του σε περίπτωση απομάκρυνσης του, διατρέχει κίνδυνο να εκτεθεί σε ταχεία, σημαντική και μη αναστρέψιμη επιδείνωση της υγείας του, (δ) όπως προκύπτει από τα στοιχεία της αίτησης του κατά τη διαμονή του στην Κύπρο έλαβε θεραπεία και εξιτήριο και/ή αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι η κατάσταση της υγείας του δεν είναι ανησυχητική, (ε) εξάλλου δεν αποτελεί αυτοτελή λόγο παραχώρησης διεθνούς προστασίας λόγω μόνο του εν λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει (βλέπε σχετικά ΔΕΕ C-542/13, Mohamed M’Bodj v Βελγικού Δημοσίου, ημερ.18/12/2014, ΔΕΕ C-353/16, MP ν. Secretary of State for the Home Department, ημερ.24/04/18). Ούτε, συνεπώς, τα ατομικά χαρακτηριστικά και στοιχεία του Αιτητή, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι με την επιστροφή του στον τόπο διαμονής, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.