ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1944/2025

09 Ιουλίου, 2026

                [Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Ζ. Α. Ζ.

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Α. Πλιάκα (κα) για ΕΛΙΝΑ ΜΑΧΤΑΒΗ Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόροι για τον Αιτητή

Ι. Χαραλάμπους (κα) για ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόροι για τους Καθ' ων η Αίτηση

Ο Αιτητής Παρών.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 16/07/25 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη, και/ή παράνομη και/ή, αντισυνταγματική, και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος, και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου για την παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος πρόσφυγα ή δικαιούχου συμπληρωματικής προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει το Δικαστήριο κατάλληλη υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 18/07/23, στις 19/06/25 διενεργήθηκε η συνέντευξή του, ο λειτουργός ετοίμασε σχετική εισηγητική έκθεση ημερομηνίας 27/06/25, και στις 30/06/25 εκδόθηκε απόφαση απόρριψης, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Μέσω της Γραπτής Αγόρευσης της συνηγόρου του Αιτητή υιοθετείται ο πυρήνας του αιτήματος του και τα προσωπικά του στοιχεία. Καταγράφεται ενδελεχώς το αφήγημα του όπως αυτό παρουσιάστηκε στην Υπηρεσία Ασύλου και τους λόγους που οδήγησαν τον Αιτητή να εγκαταλείψει την χώρα του. Είναι η θέση της ότι η προσβαλλόμενη πράξη/απόφαση πάσχει λόγω ελλιπούς έρευνας και αιτιολογίας και/ή παραβιάζει βασικές αρχές του διοικητικού δικαίου ως επίσης πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας και/ή διεθνών συμβάσεων. Υπάρχουν, όπως τονίζει, υψηλές πιθανότητες ο Αιτητής να υποστεί σοβαρή βλάβη κατά την επιστροφή του από τους Taliban, καθότι οι Taliban τον έχουν στοχοποιήσει λόγω της συνεργασίας του με τον αντίπαλο (κυβέρνηση) ενώ παράλληλα του απέστειλαν τρεις απειλητικές επιστολές ως επίσης και λόγω της δολοφονίας του αδερφού του από την εν λόγω ομάδα. Σημειώνει ότι λόγω των ισχυρισμών του Αιτητή και τις συνθήκες που επικρατούν στην χώρα του κινδυνεύει εάν επιστρέψει και/ή θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη ή βασανιστήρια και/ή παραβιάζεται η αρχή της μη επαναπροώθησης και/ή θα πρέπει να του χορηγηθεί καθεστώς πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να υποδειχθεί ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης της συνηγόρου του Αιτητή αναλώνεται σε επανάληψη αρχών του διοικητικού δικαίου και/ή Νόμων και/ή κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται ουσιαστική υπαγωγή των πραγματικών περιστάσεων και νομικών δεδομένων της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται επί τούτου ότι οιαδήποτε παράλειψη της αρμόδιας αρχής (σε περίπτωση που διαπιστωθεί από το Δικαστήριο) κατά την εξέταση αίτησης ασύλου δεν καθιστά άκυρη όλη την διοικητική ενέργεια που οδήγησε σε απόρριψη αιτήματος ασύλου (λόγω της ευρείας εξουσίας του παρόντος Δικαστηρίου για έλεγχο ορθότητας της απόφασης βλέπε σχετικά C‑283/24 B. F. ν Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ.03/04/2025). Τέλος, οι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί και/ή δεν έχουν προωθηθεί.

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Με βάση τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ») ο Αιτητής στην αίτησή του κατέγραψε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του επειδή Taliban σκότωσαν τον αδερφό του, θεωρώντας ότι αυτός ήταν πράκτορας. Ο Αιτητής εργαζόταν με Ιάπωνα ιατρό τον οποίο επίσης σκότωσαν, έτσι μετά από αυτά τα γεγονότα, ο Αιτητής αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του (ερυθρό 1 ΔΦ). Κατά τη συνέντευξη του δήλωσε ότι είναι υπήκοος Αφγανιστάν, με τόπο καταγωγής την πόλη Logar και περιοχή συνήθους διαμονής τη περιοχή Bati Kot της περιφέρειας Nangarhar του Αφγανιστάν. Είναι εθνοτικής καταγωγής Pashtun, σουνίτης μουσουλμάνος, νυμφευμένος και πατέρας 6 ενήλικων τέκνων. Τα παιδιά και η σύζυγός του διαμένουν στην περιφέρεια Nangarhar. Ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν έχει φοιτήσει και ότι είναι αναλφάβητος. Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, ανέφερε ότι από νεαρή ηλικία, εργαζόταν με το πατέρα του ως οδηγός φορτηγού και με Ιάπωνα ιατρό καθώς επίσης και σε συμβάσεις με τη κυβέρνηση (ερυθρά 30/4Χ,5Χ, 29/8Χ, 30/9Χ, 29/12Χ,13Χ,14Χ ΔΦ). Ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας των Taliban, προσθέτοντας ότι πριν από αυτό είχε μια καλή ζωή στη χώρα καταγωγής του. Οι Taliban του απέστειλαν προειδοποιητικές επιστολές και επιπλέον ανέφερε ότι σκότωσαν τον αδερφό του (ερυθρό 26/Χ1 ΔΦ).  Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που του τέθηκαν, απάντησε ότι έλαβε τη πρώτη απειλητική επιστολή το 2019, ενώ η δεύτερη και τρίτη ελήφθησαν αντίστοιχα τον 4^ο και 6^ο μήνα του 2021. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, οι επιστολές αφέθηκαν στη πόρτα της οικίας του και δεν παραδόθηκαν προσωπικά. Ως προς το περιεχόμενο των επιστολών, πρόβαλε ότι η πρώτη τον προειδοποιούσε να σταματήσει την εργασία του με τον Ιάπωνα ιατρό, η δεύτερη να διακόψει την συνεργασία με τη κυβέρνηση ενώ η τρίτη τον απειλούσε ότι θα τον σκοτώσουν (ερυθρό 26/3Χ,7Χ ΔΦ). Ο λόγος, υποστήριξε, για τον οποίο έλαβε την πρώτη προειδοποιητική επιστολή το 2019 ήταν ότι οι Taliban ασκούσαν ισχυρή επιρροή στη περιοχή που διέμενε και αντιτίθεντο σε όσους εργάζονταν για την κυβέρνηση. Ερωτηθείς κατά πόσο ο ίδιος είχε πολιτική δράση ή συμμετείχε σε δημόσιες πολιτικές ενέργειες, απάντησε αρνητικά (ερυθρό 25/2Χ,11Χ ΔΦ). Ερωτηθείς σχετικά με το θάνατο του αδερφού του, δήλωσε ότι καθώς σκοτώθηκε το 2021, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο με σκοπό να συναντήσει τον Αιτητή χωρίς να θυμάται ωστόσο ακριβή ημερομηνία του περιστατικού. Ερωτηθείς στη συνέχεια να αναφέρει πως γνωρίζει ότι οι Taliban ευθύνονται για το θάνατο του αδερφού του, απάντησε ότι την πληροφορία αυτή τη γνωρίζει από τις απειλητικές επιστολές που έλαβε (ερυθρά 25/14Χ, 24Χ2 και Χ4 ΔΦ). Σε περίπτωση δε  επιστροφής του στη χώρα του, ανέφερε ότι θα τον συλλάβουν οι Taliban και/ή ότι δεν θα μπορούσε να εγκατασταθεί σε κάποια άλλη περιοχή της χώρας του. Τέλος δήλωσε ότι οι αρχές της χώρας του δε μπορούν να τον προστατεύσουν και ότι δε γνωρίζει αν θα του επιτραπεί η είσοδος στη χώρα (ερυθρό 23 ΔΦ).

 

Μετά τη διενέργεια σχετικής συνέντευξης, ο λειτουργός εξετάζοντας τα όσα λέχθηκαν σε αυτήν αποδέχθηκε την  ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, αλλά απέρριψε τους λοιπούς ισχυρισμούς του (ερυθρά 71-66 ΔΦ). Ειδικότερα, αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό, ήτοι τις απειλητικές επιστολές που έλαβε, κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του παρέμειναν καθαρά σε θεωρητικό επίπεδο και δεν κατόρθωσε να εξειδικεύσει και να συγκεκριμενοποιήσει τα λεγόμενα του παρουσιάζοντας έλλειψη επαρκούς λεπτομέρειας. Ως προς το περιεχόμενο των επιστολών, αν και ο Αιτητής δήλωσε αναλφάβητος, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει ποιος του διάβασε τις επιστολές, απαντώντας αόριστα «to anyone» γεγονός που σύμφωνα με το λειτουργό επηρέασε την αξιοπιστία της πληροφόρησής του. Επιπρόσθετα, επισημάνθηκε ότι οι αναφορές του για την συνεργασία του με τον Ιάπωνα ιατρό και την κυβέρνηση, δεν εξειδικεύτηκαν επαρκώς, ενώ κρίθηκε ότι παρά τη σοβαρότητα των ισχυριζόμενων απειλών, δεν φαίνεται να έλαβε οποιαδήποτε μέτρα προστασίας ή να υπέβαλε καταγγελία στις αρχές. Αν και αποτελούσε στόχο των Taliban, εντούτοις δεν αναφέρθηκε σε οποιαδήποτε προσπάθεια ή απόπειρα εντοπισμού ή αναζήτησης ή παρενόχλησής του από του Taliban, ενώ λήφθηκε υπόψη η ρητή αρνητική απόκριση του Αιτητή ως προς τη μη ανάμειξή του σε οποιαδήποτε πολιτική, στρατιωτική ή δημόσια δραστηριότητα, παρότι εργάστηκε σε εταιρείες με κυβερνητικές συμβάσεις χωρίς να προκύπτει ότι είχε σημαντική θέση και χωρίς να προσκομίζει στοιχεία ότι αποτέλεσε ατομικό στόχο. Συνεπεία των ανωτέρω ασαφειών, γενικοτήτων, κενών και μη επαρκών στοιχείων, η εσωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ουσιώδους ισχυρισμού δε τεκμηριώθηκε. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, σχετικά με τον τρίτο ισχυρισμό, ο Αιτητής προσκόμισε (α) Αντίγραφο επαγγελματικού συμβολαίου μεταξύ του Αιτητή και της Εταιρείας Abseen Ashina And Zwak Engineering Construction Companies ημερομηνίας 15/12/20 (ερυθρό 42 ΔΦ), (β) Αντίγραφα τεσσάρων απειλητικών επιστολών (ερυθρά 41-38 ΔΦ) και (γ) Αντίγραφο επιστολής αναγνώρισης «Appreciation Letter»,  για την εργασία του στον Dr Tetsu Nakamua (ερυθρό 33 ΔΦ). Τα εν λόγω προσκομισθέντα έγγραφα δεν έγιναν αποδεκτά καθότι επισημάνθηκε από τον ερευνόντα-λειτουργό ότι παρουσιάζουν σημαντικά ζητήματα ως προς την αποδεικτική τους αξία, αποτελούν φωτοαντίγραφα και όχι πρωτότυπα έγγραφα και αν και περιλαμβάνουν βασικά στοιχεία του Αιτητή (ονοματεπώνυμο και φωτογραφία) σε συνδυασμό με τις ασαφείς και εσωτερικά αντιφατικές δηλώσεις του, θεωρήθηκαν ως μη επαρκώς αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία. Επιπλέον, το επαγγελματικό συμβόλαιο με εργοληπτική εταιρεία, ημερομηνίας 15/12/20, δείχνει ότι ο Αιτητής συνέχισε να εργάζεται μετά την πρώτη υποτιθέμενη απειλητική επιστολή. Δεδομένου ότι η εταιρεία φέρεται να αναλάμβανε κρατικά έργα, η δήλωση του ότι διέκοψε τη συνεργασία του με την κυβέρνηση λόγω φόβου δεν φαίνεται πειστική. Αντίθετα, προκύπτει ότι συνέχισε την επαγγελματική του δραστηριότητα σε έργο πιθανώς συνδεδεμένο με το κράτος, γεγονός που αποδυναμώνει τον ισχυρισμό περί στοχοποίησής του (ερυθρά 70-68 ΔΦ) .

 

Ομοίως απορριπτέος κρίθηκε και ο τρίτος ισχυρισμός του Αιτητή σχετικά με την δολοφονία του αδερφού του από τους Taliban. Ειδικότερα, παρά το ότι τόσο κατά την καταγραφή όσο και κατά την ελεύθερη αφήγησή του  στο πλαίσιο της προφορικής του συνέντευξης ο ίδιος δήλωσε ότι στοχοποιείται, εντούτοις οι ισχυρισμοί του κρίθηκαν από το λειτουργό μη επαρκώς τεκμηριωμένοι με ασάφειες και αντιφάσεις, χωρίς να συνδέονται με τη προσωπική του κατάσταση. Σχετικά με τον θάνατο του αδερφού του το 2021, με υπεύθυνους τους Taliban, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει βασικά στοιχεία του περιστατικού, όπως την ακριβή ημερομηνία, τη ταφή ή τις συνθήκες θανάτου. Η περιγραφή του παρέμεινε γενική και ασαφής, χωρίς συγκεκριμένες πληροφορίες για τον τόπο, τα εμπλεκόμενα πρόσωπα ή τον τρόπο επιβεβαίωσης του θανάτου. Επιπλέον, δεν παρείχε σαφή βάση για το πώς γνωρίζει ότι υπεύθυνοι για το θάνατο ήταν οι Taliban. Ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι ο ισχυρισμός περί θανάτου του αδελφού του παρουσιάζει σημαντικές ελλείψεις ως προς την αξιοπιστία του, καθώς επίσης και σημαντικές αντιφάσεις. Ακόμα, επισημάνθηκε ότι στην αίτηση του για διεθνή προστασία κατέγραψε ότι ο αδερφός του ήταν πράκτορας ενώ στη συνέντευξή του δήλωσε ότι δεν εργαζόταν. Παράλληλα, δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει γιατί ο ίδιος αποτελούσε στόχο και γιατί οι Taliban δεν προχώρησαν σε οποιαδήποτε περαιτέρω αναζήτηση ή παρενόχληση του και σημείωσαν επιπλέον αναφορά του Αιτητή ότι ούτε ο ίδιος ούτε η οικογένειά του αντιμετώπισαν απειλές. Συνεπώς, κρίθηκε ότι οι αντιφάσεις και η απουσία μεταγενέστερων ενεργειών από τους Taliban εναντίον του αποδυναμώνουν περαιτέρω την αξιοπιστία του ισχυρισμού του. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, σε σχέση με τις προσκομισθείσες φωτογραφίες (αντίγραφα φωτογραφιών) που απεικονίζουν κατ’ ισχυρισμό τον αδερφό του Αιτητή, κρίθηκε από το λειτουργό ότι αυτές δεν αποτελούν επαρκές αποδεικτικό στοιχείο του θανάτου του συγκεκριμένου προσώπου, καθώς αυτές δε συνοδεύονται από οποιοδήποτε επίσημο ή άλλο αξιόπιστο αποδεικτικό στοιχείο που να τεκμηριώνει τον σχετικό ισχυρισμό (ερυθρά 68-66 ΔΦ).

 

Προχωρώντας, στο στάδιο της αξιολόγησης κινδύνου, στη βάση του αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού του Αιτητή,  ο λειτουργός, καταγράφοντας πληροφορίες αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του σε συνδυασμό με το προφίλ του, ήτοι ότι πρόκειται για νεαρό άνδρα, υγιή, ο οποίος διαθέτει υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα του, έκρινε ως εξαιρετικά απομακρυσμένο τον κίνδυνο ο Αιτητής να στοχοποιηθεί και να υποστεί συμπεριφορά που να ισοδυναμεί με δίωξη ή με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης (ερυθρά 66-65-65 ΔΦ). Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προβλήθηκαν από τον Αιτητή (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14). Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου του Αιτητή, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό, τα οποία ουδόλως αμφισβητήθηκαν κατά την δικαστική διαδικασία. Ειδικότερα, ο Αιτητής κρίθηκε αναξιόπιστος ως προς το δεύτερο και τρίτο ισχυρισμό ενώ από την ανάλυση του λειτουργού διαπιστώθηκε ότι το αφήγημα του βρίθει ανακριβειών, αντιφάσεων με τις δηλώσεις του Αιτητή να παραμένουν γενικές και αόριστες με ελλείψεις σε πληροφορίες και λεπτομέρειες. Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης από τα στοιχεία που προσκόμισε ο Αιτητής δεν διαπιστώνεται προσωπική δίωξή και/ή δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις για παραχώρηση σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα καθότι δεν πληρούνται τα κριτήρια μορφής δίωξης, του φορέα δίωξης αλλά ούτε τεκμηρίωσε ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη (Βλέπε Άρθρα 3, 3^Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Θεωρώ, επιπρόσθετα επί των συμπερασμάτων του λειτουργού ότι δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς ότι οι ισχυρισμοί του συνδέονται με πράξεις δίωξης στη χώρα του οι οποίες «[.] κατά την έννοια του άρθρου 1Α της Σύμβασης [.] είναι αρκούντως σοβαρές λόγω της φύσης ή της επανάληψης τους ώστε να συνιστούν σοβαρή παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειδικά των δικαιωμάτων από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση, βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 2, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, ή (β) να αποτελούν σώρευση διαφόρων μέτρων συμπεριλαμβανομένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία να είναι αρκούντως σοβαρή, ούτως ώστε να θίγεται ένα άτομο κατά τρόπο αντίστοιχο με το αναφερόμενο στην παράγραφο (α).» Εξ ορισμού του Άρθρου 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2025 (Ν6(Ι)/2000) και βάσει των προσωπικών περιστάσεων του δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του ορισμού δίωξης και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Παραμένει, όμως, το ζήτημα του κατά πόσο εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός κατά την νομική ανάλυση και/ή κατά την υπαγωγή των προσωπικών δεδομένων του Αιτητή εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία,ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός εξέτασε κατά την νομική ανάλυση σε συνάρτηση με την περιοχή προηγούμενης διαμονής του Αιτητή και έκρινε ότι δεν θα επηρεαστεί προσωπικά λόγω ύπαρξης σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Επί τούτου ο λειτουργός/εξεταστής παρέπεμψε ενδελεχώς μέσω της έκθεσης του σε αριθμό εξωτερικών πηγών πληροφόρησης, κατέληξε δε πως τα περιστατικά που εντοπίζονται δεν μπορούν να θεωρηθούν ως περιστατικά υψηλής έντασης και συχνότητας, σε τέτοιο βαθμό που να τεκμαίρεται ότι επικρατούν συνθήκες αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, εφόσον αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Από έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές σε συνάρτηση με τους αποδεκτούς ισχυρισμούς του Αιτητή προκύπτει ότι μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν το 2021, τα επίπεδα ένοπλης βίας και οι βλάβες στους αμάχους μειώθηκαν σημαντικά σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη συγκρούσεων.^[1] Πηγές του ΟΗΕ έχουν περιγράψει την επακόλουθη περίοδο ως χαρακτηριζόμενη από «σχετική απουσία ένοπλης σύγκρουσης»^[2]  και «ουσιαστική παύση της ενεργού σύγκρουσης».^[3] Το 2022, το UCDP εκτίμησε ότι η ένταση της σύγκρουσης στο Αφγανιστάν δεν πλησίαζε πλέον το όριο για να χαρακτηριστεί ως «πόλεμος».^[4] Το δε Ίδρυμα Bertelsmann ανέφερε το 2024 ότι «δεν υπήρχε καμία ένδειξη συστηματικής ή διάσπαρτης μάχης».^[5] Ένοπλες ομάδες που αντιτίθενται στους Ταλιμπάν εμφανίστηκαν εν μέσω της κατάληψης της εξουσίας.^[6] Μεταξύ αυτών των ομάδων, αναφέρθηκε ότι το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης του Αφγανιστάν (NRF) και το Μέτωπο Ελευθερίας του Αφγανιστάν (AFF) εξακολουθούσαν να είναι ενεργά το 2023 και το 2024.^[7] Το Islamic State Khorasan Province (ISKP) αύξησε τις επιθέσεις μετά την κατάληψη της εξουσίας και συνέχισε να πραγματοποιεί επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων και εναντίον των de facto αρχών.^[8] Οι de facto δυνάμεις ασφαλείας έχουν επίσης συγκρούσεις με τις πακιστανικές συνοριακές δυνάμεις, προκαλώντας θύματα και από τις δύο πλευρές.^[9] Οι Ταλιμπάν συνεχίζουν τις εχθροπραξίες με περιφερειακές τρομοκρατικές παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένων των Tehrik-e Taliban Pakistan (TTP), οι οποίες έχουν χρησιμοποιήσει τις αφγανικές παραμεθόριες περιοχές ως επιχειρησιακές βάσεις, επιδεινώνοντας τις διασυνοριακές εντάσεις με το Πακιστάν.^[10] Σύμφωνα με Αφγανό αναλυτή που επικαλείται η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο στον πιο πρόσφατο οδηγό της για την χώρα, από την 01/10/24, δεν υπάρχει μέρος στο Αφγανιστάν όπου ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης να έχουν εμφανή παρουσία, ούτε καν σε πρώην αμφισβητούμενες περιοχές όπως η επαρχία Panjsher και η περιοχή Andarab, όπου έλαβαν χώρα αντάρτικες μάχες το 2022.^[11] Το Αφγανιστάν εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση όπου εκατομμύρια Αφγανοί, αναμένεται να χρειαστούν ανθρωπιστική βοήθεια.^[12] Σύμφωνα με ενημερωτικό δελτίο τύπου του Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR) της 18/07/25, οι Αφγανοί που επιστρέφουν ή αναγκάζονται να επιστρέψουν στη χώρα τους αντιμετωπίζουν μια πολυεπίπεδη ανθρωπιστική και ανθρώπινη κρίση, με σοβαρούς κινδύνους δίωξης, αυθαίρετης κράτησης, βασανιστηρίων και γενικότερα παραβιάσεων θεμελιωδών δικαιωμάτων.^[13] Όπως αναφέρεται περαιτέρω στο δελτίο τύπου, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σκληρή για τις γυναίκες και τα κορίτσια, που υφίστανται συστηματική διάκριση και αποκλεισμό από τη δημόσια ζωή και τις βασικές υπηρεσίες, ενώ οι δημοσιογράφοι, οι πρώην δημόσιοι υπάλληλοι και όσοι εργάστηκαν με την προηγούμενη κυβέρνηση κινδυνεύουν από αντίποινα. Λαμβάνοντας, όμως, τις ατομικές περιστάσεις του Αιτητή ως υγιούς νεαρού άνδρα, χωρίς προβλήματα υγείας, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς παρελθοντικά στοιχεία δίωξης κρίνεται ότι δεν προκύπτει ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε κατάσταση εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Προχωρώντας σε διερεύνηση αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι την επαρχία Nangarhar, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 03/07/26), καταγράφηκαν 100 περιστατικά πολιτικής βίας[14] τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 65 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.[15] Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο πληθυσμός της επαρχίας Nangarhar, ανέρχεται σε  1,701,698 κατοίκους.[16] Σημειώνεται ότι, υπάρχει γενικά μεγάλη μείωση των περιστατικών ασφαλείας στην χώρα καταγωγής του Αιτητή. Συνεπώς, το Δικαστήριο εξετάζοντας το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης σε σχέση με την περιοχή γέννησης/καταγωγής του Αιτητή και σε συνάρτηση με τις ατομικές του περιστάσεις διαπιστώνει ότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις βάσει της έννοιας αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας^[17] - που έχει προτείνει το ΔΕΕ στις αποφάσεις Elgafaji^[18] και Diakité^[19].

 

Απορρίπτονται και οι ισχυρισμοί επί της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης ασύλου του Αιτητή, αφού αυτή διενεργήθηκε σε πλήρη σύμπνοια με τις διατάξεις του Άρθρου 13, 13^Α και 18 περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν.6(Ι)/2000), αλλά και με βάση τα κριτήρια και/ή προϋποθέσεις που τηρούνται κατά την εξέταση αίτησης ασύλου. Ο Αιτητής ενημερώθηκε πλήρως από τον λειτουργό για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και κατά τη συνέντευξη του έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για να περιγράψει τους λόγους που υπέβαλε αίτημα ασύλου όπως επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις προσωπικές του περιστάσεις. Δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης καθότι διενεργήθηκαν εκτενείς ερωτήσεις, τόσο κλειστού όσο και ανοικτού τύπου όπως επίσης και διευκρινιστικές για να μπορεί ο ενδιαφερόμενος να τοποθετηθεί στα βιώματα και τις εμπειρίες του, ωστόσο, με τις απαντήσεις του δεν αποδείχθηκε ή τεκμηριώθηκε βάσιμος φόβος δίωξης ή βλάβης.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.