ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1974/2025

29 Ιουλίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

                                               Η. Ε. Ε.

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Κ. Κίτσιου (κα) για Σ. Στυλιανού (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Κ. Σάββα (κα) για Ν. ΚΟΥΡΣΑΡΗΣ Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ΄ ων η αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 20/07/25 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν), με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητά την έκδοση νέας απόφασης για παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας καθώς και οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 13/03/23, στις 21/06/25 διεξήχθη η συνέντευξή του, στις 03/07/25 ετοιμάστηκε σχετική έκθεση/εισήγηση και ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 08/07/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος του Αιτητή κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία περιόρισε τους νομικούς λόγους ακύρωσης στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη χωρίς τη διεξαγωγή δέουσας έρευνας και ορθής αξιολόγησης της περίπτωσης και/ή κατάστασης ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του Αιτητή. Περιόρισε δε τους νομικούς ισχυρισμούς στην ουσία της υπόθεσης/αιτήματος διεθνούς προστασίας.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση μέσω της Γραπτής τους Αγόρευσης υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αρχικά θα πρέπει να υποδειχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του Αιτητή μέσω της δικηγόρου του αναλώνεται μόνο στην επανάληψη διατάξεων νόμων και κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται υπαγωγή τους σε πραγματικά γεγονότα και νομικά δεδομένα της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ' αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως.  Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης (Βλέπε σχετικά, Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος).

 

Ανεξάρτητα, όμως, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή σε συνάρτηση με τους νομικούς ισχυρισμούς έλλειψης δέουσας έρευνας και ανεπαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης πράξης στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»). Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής, των ουσιωδών ισχυρισμών του που παρουσιάστηκαν από τον Αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Ο Αιτητής κατά την υποβολή της αίτησής του για διεθνή προστασία προέβαλε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του επειδή δέχτηκε απειλές θανάτου από το  θείο του καθώς αρνήθηκε να του παραδοθούν οι παραδοσιακές εξουσίες και πρακτικές (ερυθρό 1 ΔΦ). Κατά τη συνέντευξή πρόβαλε ότι είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, και ως προς το θρήσκευμα δήλωσε Kimbanguism. Γεννήθηκε και διαβιούσε στην κοινότητα Kalamu μέχρι το 2012, ακολούθως μαζί με τη μητέρα και τα αδέρφια του βρίσκονταν στο χωριό Nsia, και ως τελευταίο τόπο διαμονής δήλωσε την περιοχή Kingbowa της κοινότητας Limete της πρωτεύουσας Kinshasa. Είναι άγαμος, χωρίς τέκνα, απόφοιτος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ομιλεί Lingala, Γαλλικά και βασικά Αγγλικά και δεν είχε εργαστεί στη χώρα καταγωγής του. Ως προς τους λόγους που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την χώρα, αρχικά ο Αιτητής αναφέρθηκε στις δύσκολες συνθήκες λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισαν αυτός και τα αδέρφια του μαζί με τη μητέρα του η οποία δούλευε σκληρά για να τους φροντίσει. Η κατάσταση σύμφωνα με τον Αιτητή χειροτέρευε και αναφέρθηκε ακόμα σε στιγμές που δεν είχαν φαγητό. Έτσι, η μητέρα του αποφάσισε να επιστρέψουν στο χωριό τους. Φτάνοντας στο χωριό, η μητέρα του τους παρουσίασε στην οικογένειά της και στους συγχωριανούς συμπεριλαμβανομένου και του θείου της που ήταν ο αρχηγός του χωριού. Μετά την άφιξή τους φιλοξενήθηκαν σε έκταση που ανήκε στον αρχηγό του χωριού. Περαιτέρω ανέφερε ότι μια μέρα αντιλήφθηκε την απουσία των αδερφιών και της μητέρας του και ξεκίνησε να τους αναζητά από τους κατοίκους του χωριού και τον αρχηγό, χωρίς όμως να λάβει σαφείς απαντήσεις. Εν τέλει πέρασαν μήνες μέχρι που συνειδητοποίησε ότι έμεινε μόνος και εγκαταλελειμμένος. Μετά την εξαφάνιση της οικογένειάς του, ο αρχηγός του χωριού προσπάθησε να τον καθησυχάσει και να τον κάνει να αισθανθεί δυνατός. Ένα χρόνο αργότερα, άρχισαν σοβαρά προβλήματα που τον ανάγκασαν να αναχωρήσει, αφού κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο χωριό,  βίωσε σκληρές και βίαιες πρακτικές, όπως αυστηρές τιμωρίες, εκτελέσεις και βασανισμούς από τον αρχηγό και τους ανθρώπους του χωριού. Στη συνέχεια περιέγραψε περιστατικό κατά το οποίο ο ίδιος υπήρξε μάρτυρας σε τελετή όπου πραγματοποιούνταν ανθρωποθυσίες με τον αρχηγό του χωριού όπου ναρκώθηκε σε τελετή, με δύο από τους πέντε συνδαιτυμόνες του αποκεφαλίστηκαν. Διέφυγε από το χωριό με τη βοήθεια εμπόρου, ο οποίος τον φιλοξένησε στο Maluku. Λόγω φημών, κατέφυγε σε φίλη της μητέρας του μέχρι τον Ιούλιο του 2015, όταν ένοπλοι επιτέθηκαν στο σπίτι και τους τραυμάτισαν. Ο Αιτητής διέφυγε, λιποθύμησε και νοσηλεύτηκε για τρεις μήνες. Στη συνέχεια, μια μοναχή τον περιέθαλψε, κατήγγειλε την επίθεση στην αστυνομία και τον έκρυψε σε μοναστήρι (2015-2016), όπου συνέχισε τις σπουδές του. Τέλος, η ίδια οργάνωσε τη διαφυγή του για την Κύπρο.

 

Μετά τη διενέργεια σχετικής συνέντευξης, ο λειτουργός εξετάζοντας τα όσα λέχθηκαν σε αυτήν, εντόπισε και αξιολόγησε τρεις ισχυρισμούς του Αιτητή. Αποδέχθηκε τη ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, αλλά δεν αποδέχθηκε το μέρος των αναφορών του Αιτητή σχετικά με τις περιοχές διαμονής του ήτοι ότι για χρονικό διάστημα μαζι με την οικογένεια του διέμεναν στο χωριό Nsia της κοινότητας Kwamouth, της επαρχίας Mai-Ndombe καθότι μέσω έρευνας διαπιστώθηκε ότι η διεύθυνση της εκκλησίας που φιλοξενούσε τον Αιτητη είναι διαφορετικη από αυτή που ανέφερε, και τελευταίος τόπος διαμονής του κρίθηκε η κοινότητα Kalamu, της περιοχής Funa της περιφέρειας της Kinshasa, περιοχή την οποία δηλωσε και ως τον τόπο καταγωγής του (ερυθρά 95-94 ΔΦ). Απέρριψε δε τους λοιπούς ισχυρισμούς που συνδέονται με τον πυρήνα εξόδου από την χώρα του. Ο δεύτερος ισχυρισμός του ήτο ότι ήταν κάτοικος του χωριού Nsia της κοινότητας Kwamouth, της επαρχίας Mai-Ndombe όπου κρίθηκε αβάσιμος, ασαφής και ανακριβής, καθώς ο Αιτητής δεν παρείχε επαρκείς και αξιόπιστες πληροφορίες που να τεκμηριώνουν την παρουσία και τη διαβίωσή του στο Nsia Village, Kwamouth Commune, Mai-Ndombe Province. Διαπιστώθηκε έλλειψη ευλογοφάνειας στους ισχυρισμούς του, αφού δεν απάντησε με την αναμενόμενη ακρίβεια στα ερωτήματα που του υποβλήθηκαν, σχετικά με τη φυλή που ισχυρίστηκε ότι ανήκει η μητέρα του και δε παρείχε πληροφορίες σχετικά με τη συγκεκριμένη φυλή. Ακόμα, κρίθηκε ότι οι αναφορές του ως προς τη σχέση του με τον αρχηγό του χωριού, τη καθημερινότητά του στο χωριό, καθώς επίσης και οι αναφορές του για τις τελετές λατρείας ήταν ανακριβείς, γενικές και με έλλειψη του βιωματικού στοιχείου (ερυθρά 94-89 ΔΦ). Ως προς τον τρίτο ισχυρισμό για απειλές θανάτου εναντίον του από τον αρχηγό του χωριού της φυλής Teke του χωριού Nsia της κοινότητας Kwamouth, της επαρχίας Mai-Ndombe, επίσης, έτυχε απόρριψης δεδομένου του ότι το μέρος του αιτήματός του που αφορά τη διαβίωσή του στο Nsia Village, Kwamouth Commune, Mai-Ndombe Province, δεν έγινε αποδεκτό ως εσωτερικά αξιόπιστο. Καταγράφηκε, ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο συνακόλουθος ισχυρισμός του περί απειλών κατά της ζωής του από τον φερόμενο ως αρχηγό του χωριού, ενώ και σε αυτό το σημείο του αιτήματος εντοπίστηκαν αντιφάσεις, ανακρίβειες, ασυνέπειες αλλά και τις ελλείψεις επαρκών πληροφοριών και την έλλειψη ευλογοφάνειας του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Ως προς τα φωτοαντίγραφα φωτογραφιών που ο Αιτητής απέστειλε στη διοίκηση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, και τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς του τον απεικονίζουν τραυματισμένο (ερυθρά 49-47 ΔΦ), αυτά δεν έγιναν αποδεκτά από το λειτουργό καθώς κρίθηκε ότι δεν αποδεικνύουν την ταυτότητα του εικονιζόμενου προσώπου (ερυθρά 89-81 ΔΦ).

 

Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προσκομίστηκαν, ενώ δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων διαπιστώνω ότι αυτή δεν τεκμηριώνεται. Επιβεβαιώνονται, δε τα ευρήματα και συμπεράσματα του λειτουργού. Ούτε παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000)), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Σε αρκετές διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ο Αιτητής δεν ήταν ικανός να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις[1] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ο Αιτητής δεν έπεισε για το υπαρκτό των απειλών ή οιασδήποτε μορφής δίωξης εις βάρος του. Οι δηλώσεις του δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν αληθοφανείς σε σχέση με: (α) την επίθεση στην οικία της φίλης της μητέρας του (λόγω των περιγραφών των δραστών και αυτών που τον είχαν βοηθήσει), (β) τα όσα κατ' ισχυρισμό βίωσε ο θείος του, καθώς και (γ) τις ανακριβείς δηλώσεις και αντιφάσεις αναφορικά με τον θάνατο του τελευταίου, σε συνδυασμό με τις χρονικές ανακολουθίες που εντοπίζονται ολιστικά στο αφήγημά του. Επιπλέον, επί της εκθέσεως-εισηγήσεως του λειτουργού καταγράφεται σωρεία αντιφάσεων, ελλείψεων και ασυνεπειών που περιβάλλουν το αίτημά του. Τα στοιχεία αυτά ουδόλως αμφισβητήθηκαν από τη συνήγορό του κατά τη δικαστική διαδικασία, ούτε υποδείχθηκαν από την πλευρά του Αιτητή συγκεκριμένα σημεία της συνέντευξης ή της έκθεσης που να τεκμηριώνουν ελλιπή έρευνα ή πλημμελή αιτιολογία της αρμόδιας αρχής κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών του. Ούτε τεκμηριώνεται ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη, ενώ σε περίπτωση επιστροφής του δεν θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα από τις αρχές της χώρας του. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Ούτε η θολή εικόνα που πρόβαλε για τις κατ΄ ισχυρισμό απειλές που δέχθηκε, πληρούν τα κριτήρια μορφής δίωξης ως οι πρόνοιες του Άρθρου 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025,(Ν.6(Ι)/2000). Συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίστατο. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηρίωνε την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να θεωρείτο ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβαλλόταν σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημείωσε ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιωνόταν ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνταν συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής του ανέφερε ότι κινδύνευε λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Kinshasa, αλλά μόνον στις ανατολικές περιοχές της χώρας^[2], ενώ από την βάση δεδομένων ACLED προκύπτει ότι τα περιστατικά πολιτική βίας που αφορούν συνολικά την Kinshasa παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα^[3] (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας. Εξάλλου, ούτε τα ατομικά χαρακτηριστικά και στοιχεία του Αιτητή, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι με την επιστροφή του στον τόπο διαμονής, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.