ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ. 4600/24

27 Iουλίου  2026

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ - ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος 

Μεταξύ:

A.H.A.

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Γ. Βασιλόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για τον Αιτητή

Α. Φιλίππου(κος) για Ρ. Προδρόμου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

O Αιτητής παρών.  Παρούσα και ο κος Α. Νοζουριάν (κα) για πιστή μετάφραση από Φαρσί σε Ελληνικά και αντιστρόφως.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής ενίσταται κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου  ημερ. 30/9/2024 η οποία του κοινοποιήθηκε στις 11/11/2024 και δια της οποίας απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, προβάλλοντας ότι αυτή είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή αντισυνταγματική και/ή στερημένη οιουδήποτε νομικού αποτελέσματος και είναι αποτέλεσμα πλάνης και κακή εφαρμογής του Νόμου. Προωθεί συναφώς ο Αιτητής ότι η επακόλουθη απόφαση επιστροφής του στο Αφγανιστάν είναι επίσης άκυρη και/ή παράνομη και/ή αντισυνταγματική και/ή στερημένη οιουδήποτε νομικού αποτελέσματος και είναι αποτέλεσμα πλάνης και κακή εφαρμογής του Νόμου, ενώ ζητά από το Δικαστήριο όπως εκδώσει νέα απόφαση δια της οποίας θα αναγνωριστεί ως πολιτικός πρόσφυγας ή άλλως να του χορηγηθεί υποκατάστατη προστασία η οποία αντικαθιστά την προσβαλλομένη απόφαση.

 

 ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπήκοος Αφγανιστάν και κάτοχος του υπ’ αριθμ. P0456ΧΧΧΧ /3.6.3024 Διαβατηρίου, εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία και υπέβαλε αίτημα διεθνούς προστασίας στις 9/8/2024. Στις 5/9/2024 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη του σχετικά με το αίτημά του, από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος στη συνέχεια με την από 26/9/2024 Έκθεση/Εισήγησή του προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας εισηγήθηκε την απόρριψη του αιτήματος. Ο τελευταίος με την από 30/9/2024 Απόφασή του, ενέκρινε την εισήγηση και αποφάσισε απόρριψη του αιτήματος και την επιστροφή του Αιτητή στην χώρα καταγωγής του. Η Απόφαση της Υ.Α. κοινοποιήθηκε νομότυπα στον Αιτητή στις 11/11/2024. Στις 19/11/2024 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση Προσφυγή, όπως τροποποιήθηκε στις 13/5/2025 και ισχύει.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Με το εισαγωγικό δικόγραφο της διαδικασίας που ο  Αιτητής καταχώρησε αυτοπροσώπως επικαλείται φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στο Αφγανιστάν, λόγω της στρατιωτικής του ιδιότητας σε ομάδα που εκπαιδευόταν από ξένες δυνάμεις, αναφέροντας πως κατά το παρελθόν είχε συλληφθεί από τους Ταλιμπάν και όταν αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση εγκατέλειψε τη χώρα του, γνωρίζοντας ότι θα τον σκοτώσουν.

Με την τροποποιημένη προσφυγή του ο Αιτητής αναφέρει πλείονες λόγους ακύρωσης, χωρίς ωστόσο να τους εξειδικεύει.

Με την γραπτή του αγόρευση, ο Αιτητής προωθεί ως λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης Α) την έλλειψη δέουσας έρευνας και απουσία επαρκούς αιτιολογίας και β) την παράλειψη εξέτασης των προϋποθέσεων παροχής συμπληρωματικής προστασίας. Ειδικότερα, με τον πρώτο λόγο ακύρωσης παραπονείται για απουσία αξιολόγησης του προσκομισθέντος πιστοποιητικού εκπαίδευσης (ερ. 37 Δ.Φ.). Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι οι η προσβαλλόμενη πάσχει πλάνης σε σχέση με τον κίνδυνο που ενδέχεται να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του, λόγω της φυλετικής του καταγωγής και της κατάστασης ασφαλείας που επικρατεί. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του, αναφέρεται σε εξωτερικές πληροφόρησης υποστηρίζοντας ότι καταδεικνύουν τον κίνδυνο που θα αντιμετωπίσει αν επιστρέψει ως μέλος των Tajik, ζητώντας να αναγνωριστεί ως πρόσφυγας. Με το δεύτερο λόγω ακύρωσης παραπονείται για παντελή έλλειψη αξιολόγησης των προϋποθέσεων χορήγησης συμπληρωματικής προστασίας κατ’ αρ. 19 του Περί Προσφύγων Νόμου,  ζητώντας να τύχει σχετικής προστασίας.

Από την μεριά τους οι Καθ’ ων αντικρούουν τους ισχυρισμούς, εισηγούνται ότι το βάρος απόδειξης των λόγω ακύρωσης το φέρει ο Αιτητής, ο οποίος δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για έναν από τους προβλεπόμενους στο αρ. 3 λόγους. Ζητούν να μην ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο οι πληροφορίες για την χώρα καταγωγής που παρουσιάστηκαν μέσω της γραπτής αγόρευσής του, λόγω παραβίασης του Κανονισμού 10 του περί Λειτουργίας του ΔΔΔΠ Διαδικαστικών κανονισμών του 2019. Σε κάθε περίπτωση αντιτείνουν ότι η επίδικη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, μετά από δέουσα έρευνα  και σωστή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ' ων η αίτηση και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

Κατά τις διευκρινήσεις ο σνήγορος περιόρισε τους ισχυρισμούς στα ζητήματα που αφορούν την ουσία των ισχυρισμών του Αιτήτη.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι οι λόγοι ακύρωσης είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται στην παρούσα αίτηση. Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερα συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως.

Η αναφορά, για παράδειγμα, ότι «Η απόφαση πάσχει γιατί λήφθηκε χωρίς την δέουσα έρευνα» (το ίδιο αοριστόλογοι είναι και οι υπόλοιποι λόγοι ακύρωσης), δεν εξηγεί καθόλου, ούτε παραπέμπει σε συγκεκριμένα κατ' ισχυρισμόν δεδομένα που οδήγησαν σε μη έρευνα, ή σε πλάνη, ή καταπάτηση των αρχών της ίσης μεταχείρισης κλπ.

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημείων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης». 

Περαιτέρω δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως. Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής. (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AAΔ.598).

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγείρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636: «Παρατηρούμε ότι στο κείμενο της προσφυγής δεν εγείρεται τέτοιος λόγος ακύρωσης, αν και σχετική επιχειρηματολογία πράγματι προβάλλεται στη γραπτή αγό­ρευση της εφεσείουσας. Έχει επανειλημμένα λεχθεί πως λόγος ακύρωσης που δεν εγείρεται στην προσφυγή δεν μπορεί να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού οι γραπτές αγορεύσεις αποτελούν απλώς επιχειρηματολογία».

Σχετική είναι και η υπόθεση Σπύρου και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Προσφ. 571/94 κ.α., ημερ. 22.11.1995, στη σελ. 4. «Το γεγονός ότι το άρθρο 146.1. του Συντάγματος καταγράφει ως αιτίες ακυρότητας την αντίθεση προς τις διατάξεις του Συντάγματος, ή του Νόμου και την υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, δεν σημαίνει ότι αρκεί η γενική επίκληση κάποιας από αυτές χωρίς άλλο. Η ταξινόμηση κάποιου νομικού λόγου ως υπαγόμενου στα πιο πάνω, είναι εγχείρημα ουσίας που προϋποθέτει την έγερσή του σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις».

Οι αγορεύσεις αποτελούν τη μόνη μέθοδο ανάπτυξης των λόγων ακύρωσης ή ισχυρισμών που ήδη προσβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής.

Σύμφωνα με την  Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671 :

«Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία.»

«Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.»

Η αγόρευση συνιστά το μέσο ανάπτυξης της επιχειρηματολογίας  που στην παρούσα δεν προκύπτει. Είναι δε εμφανές ότι η συνήγορος του Αιτητή επαναλαμβάνει τα νομικά σημεία όπως αυτά καταγράφονται στο δικόγραφο της προσφυγής τα οποία ωστόσο δεν αιτιολογούνται.

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και  αποφασίζονται τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση και το δικαστήριο δεν θα αναφερθεί περαιτέρω στους νομικούς ισχυρισμούς που είτε δεν δικογραφούνται είτε κακογραφούνται κατά παράβαση του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962.

Επί της ουσίας, με την υποβολή της αίτησής του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν, εξαιτίας της γενικότερης κατάστασης ασφαλείας που επικρατούσε εκεί, καθώς και λόγω του κινδύνου που, κατά τους ισχυρισμούς του, αντιμετώπιζε από τους Ταλιμπάν. Ειδικότερα, ως προς τον πρώτο λόγο, ανέφερε ότι περί το 2017 σημειώθηκε βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στην Ινδική Πρεσβεία, πλησίον της οικίας του, από την οποία τραυματίστηκε. Ως προς τον δεύτερο λόγο, δήλωσε ότι, λόγω της εργασίας του ως ηλεκτρολόγου στον εθνικό στρατό στην περιοχή Mazar-e-Sharif, καθώς και λόγω της εθνοτικής του καταγωγής ως Tajik, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν. Περαιτέρω, ανέφερε ότι μέλη των Ταλιμπάν τον επισκέφθηκαν στην οικία του και του ζήτησαν να παραδώσει τυχόν όπλα που κατείχε. Κατά τους ισχυρισμούς του, αφού αρνήθηκε ότι είχε στην κατοχή του όπλα, στη συνέχεια τον μετέφεραν σε άλλο μέρος, όπου τον ξυλοκόπησαν.

Κατά τη προσωπική του συνέντευξη δήλωσε ότι κατάγεται από την επαρχία Parwan του Αφγανιστάν, ενώ από την παιδική του ηλικία και μέχρι να εγκαταλείψει τη χώρα του ζούσε στην περιοχή Khoja Abjoush, της πόλης Mazar -e- Sharif. Ανήκει στο έθνος των Tajik, σουνίτης μουσουλμάνος, μονήρης, απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εισήχθη στο τμήμα ηλεκτρολόγων μηχανικών στο πολυτεχνείο της Mazar Sharif, χωρίς ωστόσο να αποφοιτήσει και είναι υγιής. Αναφορικά με το επάγγελμά του, εργαζόταν ως ηλεκτρολόγος αρχικά σε ιδιωτική εταιρεία στο αεροδρόμιο της Kabul και εν συνεχεία στο στρατό μέχρι την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν. Η πατρική του οικογένεια αποτελείται από τους γονείς του που διαμένουν στη Mazar -e- Sharif και 5 αδέρφια, δύο εκ των οποίων βρίσκονται επίσης στη Mazar -e- Sharif.

Εγκατέλειψε παράνομα τη χώρα του το Σεπτέμβριο του 2021, μεταβαίνοντας στο Ιράν και από εκεί στη Τουρκία, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια, έχοντας στην κατοχή του σχετική άδεια παραμονής. Ως προς το διαβατήριο του, δήλωσε ότι το εξέδωσε στο Αφγανικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, επιδεικνύοντας τη προσωπική του Tazkira. Εισήλθε στη Δημοκρατία από τις μη ελεγχόμενες περιοχές στις 4/8/2024.

Ως προς τους λόγους για τους οποίους εγκατάλειψε την χώρα του επανέλαβε το περιστατικό της βομβιστικής επίθεσης, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό του, τη σύλληψη και ξυλοδαρμό του από τους Ταλιμπάν, καθώς και τον εν γένει ρατσισμό που βιώνουν οι Tajik.

Στον Αιτητή τέθηκαν διευκρινιστικές ερωτήσεις σχετικά με τους ισχυρισμούς του.

Ως προς την επίθεση στο ινδικό προξενείο, δήλωσε ότι συντελέστηκε περί το 2017, χωρίς να θυμάται την ακριβή ημερομηνία και ότι ο ίδιος τραυματίστηκε λόγω της εγγύτητας της οικείας του με την τοποθεσία  που έλαβε χώρα το περιστατικό.

Σχετικά με τη σύλληψη του από τους Ταλιμπάν, δήλωσε ότι μετά την κατάρρευση της προηγούμενης κυβέρνησης, κάποιος γείτονας έδωσε τα προσωπικά του στοιχεία στους Ταλιμπάν, με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν και να τον χτυπήσουν. Όταν του ζητήθηκε να παράσχει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη σύλληψη και τη φυλάκισή του, επανέλαβε ότι ήρθαν επειδή εργαζόταν για τη κυβέρνηση και ότι τον συνέλαβαν μια μέρα και τον βασάνισαν. Κρατήθηκε στη φυλακή Nahar Shahi Police Station n.4 και αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση, κατόπιν παράκλησης των γονέων του. Όταν του ζητήθηκε να περιγράψει την ανάκριση που υπεβλήθη, επανέλαβε ότι τον χτύπησαν με όπλα και ότι ίδιος τους δήλωσε ότι δεν έχει στην κατοχή του όπλα.

Όσον αφορά την εργασία του, εξήγησε ότι παρά το γεγονός ότι δεν είχε πτυχίο, κατάφερε να εργαστεί για το στρατό λόγω της εμπειρίας που είχε αποκτήσει στον ιδιωτικό τομέα. Σχετικά με τη διαδικασία πρόσληψής του, δήλωσε ότι κάποιος φίλος του πρότεινε να ενταχθεί, ενώ αναφορικά με την φύση της δουλειάς του, απάντησε ότι άλλαζε μετασχηματιστές.

Περαιτέρω, δήλωσε ότι έναν μήνα μετά την φυγή του ο πατέρας του τον ενημέρωσε ότι τον αναζήτησαν μέλη των Ταλιμπάν, ενώ όταν του αντιπαραβλήθηκε ότι είχε αφεθεί ελεύθερος, εξήγησε ότι είχε αφεθεί με χρηματική εγγύηση.

Όσον αφορά την διακριτική μεταχείριση που βιώνουν όσοι ανήκουν στο έθνος των Tajik, δήλωσε ότι τάσσονται ενάντια στους Ταλιμπάν και αντιμετωπίζουν προβλήματα, επικαλούμενος τα βασανιστήρια που συντελέστηκαν στην επαρχία Panjshir.

Σε ερώτηση για τον κίνδυνο που θα αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής του, δήλωσε ότι έφυγε εξαιτίας των Ταλιμπάν και για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης.

Σε σχέση με τη δυνατότητα του να εγκατασταθεί σε κάποια άλλη περιοχή του Αφγανιστάν, απάντησε αρνητικά, δηλώνοντας πως οι αρχές μπορεί να τον φυλακίσουν και να τον σκοτώσουν.

Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, ο Αιτητής προσκόμισε τα κάτωθι:

-       Πρωτότυπο Αφγανικό Διαβατήριο

-       Αντίγραφο πιστοποιητικού εκπαίδευσης

Ο αρμόδιος λειτουργός της Υ.Α. σχημάτισε και αξιολόγησε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο μεν πρώτος σχετικά με την ταυτότητα, την χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία του Αιτητή οποίος έγινε αποδεκτός, ο δε δεύτερος σχετικά με τη στοχοποίησή του από τους Ταλιμπάν, λόγω της εργασίας του ως ηλεκτρολόγος στο αεροδρόμιο της Kabul και στον Αφγανικό στρατό, ο οποίος απορρίφθηκε. Ειδικότερα,

Ο λειτουργός σημείωσε ότι οι σχετικές με τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό δηλώσεις του Αιτητή, ήταν ανεπαρκείς πληροφοριών γενικές, χωρίς συνοχή και με παραλείψεις. Όπως καταγράφηκε στην εισήγηση, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την επαγγελματική του ιδιότητα, απαντώντας κατά τρόπο γενικό για τη διαδικασία εργοδότησής του. Παρομοίως, γενικές ήταν οι δηλώσεις του σχετικά με την εργασιακή του καθημερινότητα, αναφέροντας απλώς ότι σκαρφάλωνε για να αλλάζει μετασχηματιστές, ενώ οι πληροφορίες που παρείχε για τον τρόπο πρόσληψής του τόσο στο αεροδρόμιο της Kabul, όσο και στο στρατό ήταν ελλιπείς και χωρίς λογική συνοχή, λαμβάνοντας υπόψη την απουσία σχετικής κατάρτισης. Καταληκτικά, ο λειτουργός επισήμανε ότι η ιδιότητα του Αιτητή ως ηλεκτρολόγος, αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία της διώξεως του, συνεπώς δεδομένης της απόρριψής αυτού του σκέλους του ισχυρισμού, περαιτέρω έρευνα παρέλκει.

Κατά την αξιολόγηση του κινδύνου, ο λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψη το προσωπικό προφίλ του Αιτητή και την απουσία προγενέστερης δίωξης, κατέληξε ότι δε συντρέχει κίνδυνος για τον Αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη Mazar Sharif. Ειδικότερα, σε σχέση με την εθνοτική καταγωγή του Αιτητή, παραθέτοντας σχετικές πληροφορίες από εξωτερικές πηγές, κατέληξε ότι δεν προκύπτει στοχευμένη διάκριση εις βάρος των Tajik από τους Ταλιμπάν. Όσον αφορά δε την κατάσταση ασφαλείας που επικρατεί στον τόπο συνήθους διαμονής του, εξετάζοντας σχετικές πληροφορίες από εξωτερικές πηγές, κατέληξε ότι αν και υπάρχει υψηλός αριθμός περιστατικών ασφαλείας στην επαρχία Mazar Sharif, εντούτοις αξιολογώντας τα σε συνάρτηση με τον συνολικό πληθυσμό της επαρχίας και λαμβάνοντας υπόψη το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, δηλαδή ενός νέου άντρα, υγιή με επαρκές υποστηρικτικό δίκτυο, κατέληξε ότι δε συντρέχει εύλογη πιθανότητα να υποστεί δίωξη ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του.

Ακολούθως, κατά τη νομική ανάλυση κρίθηκε πως δεν προκύπτει βάσιμος φόβος δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον διαπιστώθηκε πως δεν πληρούνται τα αναγκαία υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του φόβου δίωξης.

Αναφορικά δε με τις προϋποθέσεις υπαγωγής σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, με βάση τους ισχυρισμούς του Αιτητή, το προσωπικό του προφίλ και την αξιολόγηση κινδύνου διαπιστώθηκε ότι δεν θεωρείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β). Ειδικότερα, κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, κρίθηκε πως αν και υπάρχουν περιστατικά ασφαλείας λόγω εσωτερικής ένοπλης σύρραξης στην επαρχία Kabul, εντούτοις ο αριθμός τους δεν είναι υψηλός, ενώ λαμβάνοντας υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, έκρινε ότι δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να προκύπτουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής του ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω άσκησης αδιάκριτης βίας εκ της παρουσίας του και μόνον στην εν λόγω περιοχή στην οποία αναμένεται να επιστρέφει.

Μετά από προσεκτική εξέταση των όσων ο Αιτητής ισχυρίστηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του και των όσων προώθησε ο συνήγορός του ενώπιόν μου, διαπιστώνω ότι ορθά ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου έκρινε ότι ο Αιτητής δεν αντιμετώπισε οποιουδήποτε είδους δίωξη ή κίνδυνο σοβαρής βλάβης στη χώρα του, και εκ των ενώπιόν μου στοιχείων δεν προκύπτουν λόγοι για τους οποίους μπορεί να πιθανολογηθεί ευλόγως ότι θα αντιμετωπίσει αντίστοιχη μεταχείριση σε περίπτωση επιστροφής του στην πόλη συνήθους διαμονής του  στο Αφγανιστάν.

Παρατηρώ ότι κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του, ο Αιτητής επικαλείται στοιχεία και περιστατικά από τα οποία δεν μπορεί να τεκμηριωθεί κατά τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο η συνδρομή πραγματικού, προσωπικού και ενεστώτος κινδύνου αφού δεν αντιμετώπισε κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα ή κίνδυνο στη χώρα καταγωγής του, όπου σημειωτέον εξακολουθεί να διαμένουν μέλη της οικογένειας του.   

Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι ανήκει στους Tajik και ότι αυτοί αντιμετωπίζουν διακρίσεις αυτός τέθηκε με γενικό  και αόριστο τρόπο. Εξάλλου δεν προβλήθηκε κατά τρόπο που να τεκμηριώνει προσωπικό πραγματικό και ενεστώτα  κίνδυνο του ιδίου όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω.

Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό του ότι τραυματίστηκε εξ αφορμής μεμονωμένης επίθεσης στην Ινδική πρεσβεία, αυτός ήταν τυχαίος και δεν είχε στόχο τον ίδιο, συνεπώς δεν αποτελεί ισχυρισμό με τον οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να ασχοληθεί περαιτέρω.

Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό του ότι εργαζόταν για τον στρατό υπό  την ιδιότητα του ηλεκτρολόγου και ότι στοχοποίηθηκε από τους Ταλιμπάν λόγω της ιδιότητας του αυτής, το Δικαστήριο συντάσσεται με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου. Το αντίγραφο δε που προσκόμισε ο Αιτητής και αφορά την εκπαίδευση του δεν είναι ικανό να ενισχύσει την αξιοπιστία του Αιτητή ως προς τους λόγους δίωξης του.  Ο Αιτητή κρίνεται αναξιόπιστος ως προς τον ισχυρισμό του περί σύλληψης του από τους Ταλιμπάν, επειδή εργαζόταν για το στρατό και ότι αυτός αφέθηκε ελεύθερος  ακολούθως  με εγγύηση, καθότι δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει πως κατάφερε να εκδώσει διαβατήριο στην Τουρκία χωρίς κανένα πρόβλημα. Το αφήγημα του  Αιτητή περί δίωξης του δεν στάθηκε ικανό να στηρίξει και να ενισχύσει την αξιοπιστία του ότι αυτός έχει υποστεί δίωξη ή υπάρχει οποιοδήποτε ενδεχόμενο μελλοντοστραφούς κινδύνου δίωξης του από το καθεστώς στη χώρα καταγωγής του.      

Βάσει των όσων ο Αιτητής ανέφερε κατά την συνέντευξη του κρίνω ότι δεν επαρκούν για να τον εντάξουν σε μία εκ των κατηγοριών προσώπων που διατρέχουν κίνδυνο στο Αφγανιστάν από τους Taliban. Ούτε εκ της εθνοτικής του καταγωγής ως Tajik, φαίνεται να διατρέχει οποιοδήποτε κίνδυνο, καθώς οι Tajik αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στο Afghanistan.^[1] Αν και υπάρχει εκπροσώπησή τους ενώπιον του μεταβατικού υπουργικού συμβουλίου της de facto κυβέρνησης^[2], ο Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Afghanistan έχει επισημάνει ανησυχίες ως προς εθνοτικά και θρησκευτικά παράπονα που συνδέονται με διακρίσεις^[3].  Ωστόσο σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, σύμφωνα με έκθεση της EUAA, δεν προκύπτει ότι κάθε πρόσωπο Tajik στο Αφγανιστάν αντιμετωπίζει αφ' εαυτού κίνδυνο δίωξης, καθότι εξαρτάται ιδίως από το κατά πόσο το πρόσωπο θεωρείται ότι συνδέεται με το NRF (National Resistance Front), με αυξημένο κίνδυνο ιδίως για Tajik από το Panjshir και το Andarab^[4]  όπου δρα κυρίως το NRF, προφίλ στο οποίο δεν εμπίπτει ο Αιτητής. 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών και σύμφωνα με το σημείωμα καθοδήγησης της EUAA για το Αφγανιστάν του, εξετάζοντας το εύλογο του φόβου του εκάστοτε Αιτητή σε αντίστοιχες περιπτώσεις, μελών της εθνοτικής ομάδας Tajik, θα πρέπει να πραγματοποιείται ατομική αξιολόγηση του κατά πόσον υπάρχει εύλογος βαθμός πιθανότητας ο εκάστοτε Αιτητής να αντιμετωπίσει δίωξη λόγω (αποδιδόμενων) σχέσεων με το NRF, με τους Τατζίκους από την περιοχή Panjshir και Andarab (επαρχία Baghlan) να διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο^[4].

Εκ των ανωτέρω πληροφοριών συνάγεται ότι τα μέλη της εθνοτικής ομάδας Τajik τα οποία στοχοποιούνται από τους Ταλιμπάν είναι τα άτομα που ζούνε κυρίως στις επαρχίες Panjir, και Baghlan και στα οποία αποδίδεται (από τους Ταλιμπάν) σχέση με το ένοπλο κίνημα αντίστασης NFR.

Στην περίπτωση του Αιτητή, ο τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του δεν εντοπίζεται σε κάποια εκ των ανωτέρω κατονομασθέντων επαρχιών του Αφγανιστάν στα οποία αντιμετωπίζουν πρόβλημα οι Τατζίκ, ενώ ουδέν ουσιαστικό πρόβλημα φέρεται να αντιμετώπισε από τους Ταλιμπάν εξαιτίας της εθνοτικής του καταγωγής και δη κατηγορίες περί (αποδιδόμενης) συνεργασίας με το ένοπλο κίνημα αντίστασης κατά των Ταλιμπάν.

Ως προς την κατάσταση ασφαλείας μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν το 2021, τα επίπεδα ένοπλης βίας και οι βλάβες στους αμάχους μειώθηκαν σημαντικά σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη συγκρούσεων.^[5]

Ένοπλες ομάδες που αντιτίθενται στους Ταλιμπάν εμφανίστηκαν εν μέσω της κατάληψης της εξουσίας και την άνοιξη του 2022.^[6] Μεταξύ αυτών των ομάδων, αναφέρθηκε ότι το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης του Αφγανιστάν (NRF) και το Μέτωπο Ελευθερίας του Αφγανιστάν (AFF) εξακολουθούσαν να είναι ενεργά το 2023 και το 2024.^[7] Το Islamic State Khorasan Province (ISKP) αύξησε τις επιθέσεις μετά την κατάληψη της εξουσίας και συνέχισε να πραγματοποιεί επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων και εναντίον των de facto αρχών.^[8] Οι de facto δυνάμεις ασφαλείας έχουν επίσης συγκρούσεις με τις πακιστανικές συνοριακές δυνάμεις, προκαλώντας θύματα και από τις δύο πλευρές.^[9] Οι Ταλιμπάν συνεχίζουν τις εχθροπραξίες με περιφερειακές τρομοκρατικές παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένων των Tehrik-e Taliban Pakistan (TTP), οι οποίες έχουν χρησιμοποιήσει τις αφγανικές παραμεθόριες περιοχές ως επιχειρησιακές βάσεις, επιδεινώνοντας τις διασυνοριακές εντάσεις με το Πακιστάν^[10].

Το Uppsala Conflict Data Program (UCDP) εκτίμησε ότι η ένταση της σύγκρουσης στο Αφγανιστάν δεν ισοδυναμούσε πλέον με «πόλεμο» έως το 2022, σύμφωνα με τον ορισμό που χρησιμοποιείται από τη συγκεκριμένη βάση δεδομένων.^[11] Το 2024, το Ίδρυμα Bertelsmann ανέφερε ότι «δεν υπήρχε καμία ένδειξη συστηματικής ή διάσπαρτης μάχης στη χώρα».^[12]

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ επίσης επισήμανε σημαντική αύξηση στα «περιστατικά που σχετίζονται με την ασφάλεια» το 2024 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αν και σε αυτά, περιλαβάνονταν επίσης περιστατικά που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες^[13] και διαφορές γης.^[14] Στις περιόδους 1 Νοεμβρίου 2023–10 Ιανουαρίου 2024, 1 Φεβρουαρίου–13 Μαΐου 2024 και 14 Μαΐου–31 Ιουλίου 2024, ο ΟΗΕ κατέγραψε συνολικά 6.140 «περιστατικά που σχετίζονται με την ασφάλεια». Περίπου το 4% του συνόλου αφορούσαν «ένοπλες συγκρούσεις» (συνολικά 246 περιστατικά).^[15] Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ σημείωσε ότι οι παράγοντες πίσω από την αύξηση ήταν οι προσπάθειες των de facto αρχών να επιβάλουν την απαγόρευση της καλλιέργειας οπίου,^[16] αλλά και η αύξηση των ενόπλων συγκρούσεων.^[17]

Σύμφωνα με Αφγανό αναλυτή που επικαλείται η EUAA στον πιο πρόσφατο οδηγό της για την χώρα, από την 1η Οκτωβρίου 2024, δεν υπάρχει μέρος στο Αφγανιστάν όπου ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης να έχουν εμφανή παρουσία, ούτε καν σε πρώην αμφισβητούμενες περιοχές όπως η επαρχία Panjsher και η περιοχή Andarab, όπου έλαβαν χώρα αντάρτικες μάχες το 2022.[18] Το 2023, ο αναλυτής αυτός ταξίδεψε σε περιοχές στις οποίες δραστηριοποιούνταν αντάρτες όπως το NRF, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Panjsher, Baghlan (συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Andarab), Badakhshan, Kunduz και Takhar, και η γενική εντύπωση της πηγής ήταν ότι η κυκλοφορία διεξάγονταν κανονικά, ενώ οι ντόπιοι είπαν στην πηγή ότι δεν σημειώθηκαν επεισόδια εκείνη την εποχή.^[19]

Ως προς τις επαρχίες του Αφγανιστάν με τα περισσότερα περιστατικά θανάτων αμάχων, ο οδηγός της EUAA συγκέντρωσε και ταξινόμησε δεδομένα που καλύπτουν τη χρονική περίοδο 01/10/2023 – 30/09/2024. Σύμφωνα με τα δεδομένα αυτά, οι επαρχίες με τους περισσότερους θανάτους αμάχων ήταν οι επαρχίες Kabul (48 θάνατοι), Herat (37 θάνατοι), Baghlan (36 θάνατοι), Nangarhar (29 θάνατοι) και Kandahar (21 θάνατοι).^[20] Ως προς την κατάσταση που επικρατεί στην επαρχία Balkh, το δίκτυο Inertia σε άρθρο ημερομηνίας 12/04/2025, αναφέρει ότι η ομώνυμη πόλη είναι μια από τις πιο προοδευτικές πόλεις στο Αφγανιστάν. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της επαρχίας αποτελείται από εθνοτικά μέλη Χαζάρα, Τατζίκους και Ουζμπέκους, και  η πόλη βρίσκεται όχι πολύ μακριά από τα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν. Η πόλη Masar-i-sarif είναι γενικά ασφαλής, όπως και η κοντινή πόλη Bahl. Ο δρόμος προς τα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν και ο δρόμος προς την Καμπούλ είναι γενικά ασφαλής, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή λόγω των μαχών στις αγροτικές επαρχίες Μπαγκλάν και Κουντούζ^[21].

Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των ενώπιόν μου στοιχείων και προχωρώντας στη Νομική Ανάλυση, το Δικαστήριο κρίνει ως ορθή την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή ως προς το σκέλος του προσφυγικού καθεστώτος, αφού δεν συντρέχουν  στο πρόσωπο του οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 και του Περί Προσφύγων Νόμου. Ειδικότερα καμία ένδειξη δεν προέκυψε περί του ότι εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής θα κινδυνεύσει σε πράξεις δίωξης για λόγους εθνικότητας, φυλής, θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων και/ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα.

Ούτε όμως ανακύπτει από τα ενώπιόν μου στοιχεία ότι σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής θα αντιμετωπίσει κίνδυνο θανατική ποινής ή εκτέλεσης, και/ή κίνδυνο να εκτεθεί σε βασανιστήρια και/ή απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και/ή τιμωρία, σύμφωνα με τα άρθρα 19 (2) (α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου.

Αναλύοντας τώρα το ενδεχόμενο υπαγωγής του Αιτητή σε καθεστώς διεθνούς προστασίας υπό τις πρόνοιες του άρθρου 19 (2) (γ) του περί Προσφύγων Νόμου, την οποία ο κος Βασιλόπουλος προωθεί, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν προκύπτει ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην πόλη Balkh της ομώνυμης επαρχίας του Αφγανιστάν, ο Αιτητής θα κινδυνεύσει λόγω αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων στα πλαίσια κάποιος εσωτερικής ή διεθνούς σύγκρουσης αποκλειστικά λόγω της φυσικής του παρουσίας εκεί, δεδομένου ότι οι πληροφορίες γύρω από τα περιστατικά ασφαλείας που αντλήθηκαν κατά την αξιολόγηση κινδύνου αναλογικά με τον πληθυσμό της περιοχής, συνηγορούν υπέρ του ότι η αδιακρίτως ασκούμενη βία δεν ανέρχεται σε τέτοια επίπεδα και δεν φέρει τέτοια ένταση και συχνότητα έτσι ώστε να συναχθεί ότι ο Αιτητής θα κινδυνέψει αποκλειστικά λόγω της φυσικής του παρουσίας εκεί.

Ειδικότερα, σύμφωνα με έρευνα στη βάση δεδομένων ACLED κατά το τελευταίο έτος (Απρίλιος 2025 - Μάρτιος 2026) σημειώθηκαν στην επαρχία Balkh όπου υπάγεται η πόλη Mazar  Sharif, στην οποία βρίσκεται ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή, συνολικά 37 περιστατικά ασφαλείας από τα οποία προέκυψαν 17 απώλειες.^[22] 

Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Mazar Sharid σύμφωνα με εκτίμηση του 2020 εκτιμάται ότι ανέρχεται περί τα 484,500 κατοίκους.^[23] Υπό το φως των ανωτέρω δεδομένων, δεν προκύπτει κίνδυνος για τον Αιτητή ένεκα της κατάστασης ασφαλείας που επικρατεί στον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του. Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της επαρχίας Βahkl ανέρχεται σύμφωνα με πρόσφατες μετρήσεις του 2020 στους 1.509.183 κατοίκους^[24].

Εφαρμόζοντας άλλωστε την αρχή της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» ως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δ.Ε.Ε., δεν κρίνω ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή επιτείνουν τον πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή βλάβη υπό την ερμηνμεία του άρθρου 19 (2) (γ), καθώς παρατηρώ ότι συνιστά  ένα άνδρα νέο, υγιή, χωρίς στοιχεία  ευαλωτότητας, ικανό προς εργασία, υψηλού μορφωτικού επιπέδου, ο οποίος διαθέτει στην πόλη Masar--sarif (10 χιλιόμετρα από την πόλη Baklh) υποστηρικτικό δίκτυο την οικογένεια  του, οι οποίοι εργάζονται εκεί.

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκε ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του Αιτητή εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διοικητικής διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας του Αιτητή. Η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, αποτελεί  προϊόν δέουσας και/ή επαρκούς έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των δεδομένων και στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού οργάνου, σύμφωνα και με το Νόμο.

Υπό το φως των πιο πάνω, οι λόγοι ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης δεν ευσταθούν και η  προσφυγή απορρίπτεται με € 1500 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση.

 

 

                                                             Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.