ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
31 Αυγούστου 2026
[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
G.O.O.
Αιτήτρια
και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ' ων η αίτηση
Η Αιτήτρια εμφανίζεται αυτοπροσώπως
Α. Αναστασιάδη (κα) για Βρυωνίδου, Αναστασιάδη & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση
[Παρών ο κος Ραφαήλ Ευαγγέλου για διερμηνεία από την αγγλική στην ελληνική και αντίστροφα]
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π: Με την προσφυγή της η Αιτήτρια, αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 30/06/2026, η οποία κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια αυθημερόν, και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση της για παροχή διεθνούς προστασίας ως προδήλως αβάσιμη.
Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου (στο εξής «Δ.Φ.») που κατατέθηκε στα πλαίσια των Διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, η Αιτήτρια είναι υπήκοος Νιγηρίας και στις 17/06/2026 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.
Στις 22/06/2026, διεξήχθη συνέντευξη στην Αιτήτρια από αρμόδια λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 29/06/2026, η λειτουργός ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σε σχέση με την ουσία του αιτήματος της Αιτήτριας για διεθνή προστασία. Στις 30/06/2026, ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου εξέδωσε απόφαση και αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας της αιτήτριας ως προδήλως αβάσιμη. Στις 30/06/2026, η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε επιστολή ενημέρωσης προς την Αιτήτρια σχετικά με την απόρριψη του αιτήματός της. Η επιστολή και η αιτιολόγηση της απόφασης, παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από την Αιτήτρια αυθημερόν.
Στη συνέχεια, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.
Στο δικόγραφο της προσφυγής της δεν καταγράφει νομικούς λόγους και δεν εκθέτει με λεπτομέρειες τα γεγονότα. Αυτό που αναφέρει χειρόγραφα είναι ότι στην Νιγηρία έβγαινε με μουσουλμάνο ενώ η ίδια είναι χριστιανή, και η οικογένεια του απειλούσε να την σκοτώσει γι΄αυτό τον λόγο. Επιπρόσθετα, κατέγραψε ότι η ζωή της κινδυνεύει και ότι δεν έχει οικογένεια στην χώρα της.
Εξίσου, στην γραπτή αγόρευση της αιτήτριας, δεν καταγράφεται οποιαδήποτε ανάλυση νομικών λόγων πέραν από τα γεγονότα βάσει των οποίων οδηγήθηκε στο να εγκαταλείψει την χώρα της. Ειδικότερα, στην εν λόγω η Αιτήτρια πρόβαλε ότι δεν έχει υποστηρικτικό δίκτυο στη Νιγηρία, καθώς η μητέρα της απεβίωσε, ο σύζυγός της μητέρας της δεν είναι ο βιολογικός της πατέρας, και ο ετεροθαλής αδερφός της είναι ανήλικος. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει κάποιο οικογενειακό πρόσωπο που να μπορεί να της παρέχει στέγαση, οικονομική υποστήριξη ή προστασία. Επιπρόσθετα, πρόβαλε εσφαλμένη αναφορά της Υπηρεσίας Ασύλου σε πανεπιστημιακό πτυχίο και δυνατότητα διαβίωσης της μέσω εξευρέσεως εργασίας. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι οποιαδήποτε εργασία βρει θα είναι χαμηλά αμειβόμενη και επισφαλής, ενώ η εργασία δεν θα την προστατεύσει από τα άτομα που την έχουν απειλήσει, και από βία και κακοποίηση ως ανύπαντρη και μόνη γυναίκα. Περαιτέρω, επαναλαμβάνει τον κίνδυνο που διατρέχει από την οικογένεια του πρώην συντρόφου της λόγω των διαφορετικών θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, και την μη λήψη δράσης εκ μέρους της αστυνομίας λόγω της επιρροής και της οικονομικής κατάστασης της οικογένειας.
Οι Καθ' ων η αίτηση, με τη γραπτή τους αγόρευση, υποβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ορθή και νόμιμη, σύμφωνη με τις διατάξεις του Συντάγματος, των Νόμων και Κανονισμών. Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ' ων η Αίτηση και αφού αξιολογήθηκαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης με αποτέλεσμα η επίδικη πράξη να είναι δεόντως αιτιολογημένη.
Σημειώνεται ότι, η αίτηση διεθνούς προστασίας της Αιτήτριας εξετάστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στο πλαίσιο της διαδικασίας συνόρων, ως προβλέπει το άρθρο 45(1) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348[1] και το άρθρο 108(2) του περί Προσφύγων Νόμου του 2026, καθώς στο πρόσωπο της Αιτήτριας κρίθηκε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 43(1), και η περίπτωση (ι) του άρθρου 42(1) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348.
Ειδικότερα, η εξέταση της αίτησης της για διεθνή προστασία, διενεργήθηκε στο πλαίσιο της υποχρεωτικής διαδικασίας συνόρων, καθότι κρίθηκε ότι η Αιτήτρια δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις εισόδου στην Δημοκρατία ως αυτές ορίζονται στο άρθρο 6 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/399[2] και υπέβαλε την αίτησή της σε ζώνη διέλευσης (βλ. σχετικά άρθρο 43 (1) (α) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348). Επιπρόσθετα, κρίθηκε ότι η Αιτήτρια ως υπήκοος Νιγηρίας εμπίπτει στην περίπτωση του άρθρου 42(1)(ι) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348, δεδομένου ότι, όσον αφορά την Νιγηρία, το ποσοστό των αποφάσεων υπερ της χορήγησης διεθνούς προστασίας ανέρχεται, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα ετήσια μέσα στοιχεία της Eurostat σε επίπεδο Ένωσης, σε ποσοστό 20% ή χαμηλότερο.
Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να επισημανθεί ότι σε περίπτωση που διάδικος εμφανίζεται σε διαδικασία χωρίς να εκπροσωπείται από δικηγόρο, δεν υποχρεούται σε ενεργό συμμόρφωση με την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, εν αντιθέσει με το τι ισχύει για διαδίκους που εκπροσωπούνται με δικηγόρο. Στον Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962 αναφέρεται ( παραθέτω αυτολεξεί): « Έκαστος διάδικος δέον διά των εγγράφων προτάσεων αυτού να εκθέτη τα νομικά σημεία επί των οποίων στηρίζεται, αιτιολογών συγχρόνως ταύτα πλήρως. Διάδικος εμφανιζόμενος άνευ συνηγόρου δεν υποχρεούται εις συμμόρφωσιν προς τον κανονισμόν τούτον» (η υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου).
Επομένως, σύμφωνα με τα ως άνω, η μη συμπερίληψη στο δικόγραφο της αίτησης ακυρώσεως/ προσφυγής λόγων ακυρώσεως/ νομικών σημείων δεν αποστερεί την εξουσία από το παρόν Δικαστήριο να προχωρήσει να εξετάσει την προσφυγή της αιτήτριας και να ελέγξει την ορθότητα της απόφασης ήτοι να προβεί σε έλεγχο επί της ουσίας σύμφωνα με το άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73 (Ι)/2018). Συνεπώς, είναι χρήσιμο να παρατεθούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η Αιτήτρια σε όλα τα στάδια της διαδικασίας εξέτασης του αιτήματός της προκειμένου να διαπιστωθεί εάν το αρμόδιο όργανο ορθώς αποφάσισε να απορρίψει το αίτημά της ως προδήλως αβάσιμο.
Κατά την υποβολή του αιτήματος διεθνούς προστασίας, η Αιτήτρια κατέγραψε ότι, αρχικά, εγκατέλειψε τη χώρα της για να σπουδάσει, ωστόσο δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της λόγω έλλειψης χρημάτων. Πρόσθεσε ότι με την άφιξη της στην Δημοκρατία αιτήθηκε οικειοθελή επιστροφή, ωστόσο, έλαβε μήνυμα από φιλικά της πρόσωπα στην Νιγηρία ότι η οικογένεια του συντρόφου της την ψάχνει για να την σκοτώσει λόγω του ότι η ίδια είναι Χριστιανή και ο φίλος της Μουσουλμάνος και λόγω αυτού δεν θέλουν να είναι μαζί. Κατέγραψε επίσης ότι γι’ αυτό ακύρωσε την επιστροφή της καθότι σε περίπτωση επιστροφής της, η ζωή της θα είναι σε κίνδυνο (ερυθρό 25 του Δ.Φ.).
Στο πλαίσιο της προφορικής της συνέντευξης και σε σχέση με τα προσωπικά της στοιχεία, η Αιτήτρια δήλωσε ότι είναι υπήκοος Νιγηρίας, με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής την πόλη Benin της Πολιτείας Edo. Ως προς το θρήσκευμα δήλωσε Χριστιανή. Ως προς το οικογενειακό της πλαίσιο, η Αιτήτρια δήλωσε ότι η μητέρα της απεβίωσε, και ο πατέρας της εξακολουθεί να διαμένει στην πόλη Benin με τον μικρότερο αδερφό της. Ως προς το μορφωτικό της επίπεδο, δήλωσε απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και ως προς την εργασιακή της πείρα, δήλωσε ότι από το 2021 μέχρι την αναχώρηση της από την χώρα εργαζόταν σε υπεραγορά.
Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, κατά την ελεύθερη αφήγησή της, η Αιτήτρια ανέφερε ότι τον Ιούνιο του 2022 δέχθηκε την πρώτη επίθεση λόγω της σχέσης που είχε με μουσουλμάνο ενώ η ίδια είναι χριστιανή, και η οικογένεια του δεν συμφωνούσε με αυτή την σχέση. Ο σύντροφός της, την παρότρυνε να φύγει, και όταν επέλθει η ασφάλεια να επιστρέψει για να παντρευτούν. Ωστόσο, έλαβε μήνυμα ότι σε περίπτωση επιστροφής της θα την σκοτώσουν και για αυτό δεν επιθυμεί να επιστρέψει γιατί δεν είναι ασφαλής.
Στα πλαίσια των διευκρινιστικών ερωτήσεων, η Αιτήτρια δήλωσε ότι ενώ επέστρεφε από την εργασία της δέχθηκε επίθεση, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό της με μαχαίρι και την μεταφορά της στο νοσοκομείο. Ως υποστήριξε, το συγκεκριμένο περιστατικό έλαβε χώρα το 2022, ενόσω διατηρούσε σχέση με τον συγκεκριμένο άντρα, με την οικογένειά του αρχικά να της επιτίθεται και στη συνέχεια να λαμβάνει μήνυμα ότι αυτό είναι η αρχή απειλώντας να την σκοτώσουν αν δεν εγκαταλείψει τον σύντροφό της.
Σε ερωτήσεις αναφορικά με την στάση της ίδιας και του συντρόφου της ως προς τις διαφορετικές τους θρησκευτικές πεποιθήσεις, η Αιτήτρια δήλωσε ότι κανένας από τους δύο δεν είχε πρόβλημα με αυτό, με τον σύντροφό της να την διαβεβαιώνει ότι είναι ασφαλής και θα την προστατεύσει. Τον Δεκέμβριο του 2021, ωστόσο, γνώρισε την οικογένειά του, όπου ερωτηθείσα αν είναι μουσουλμάνα απάντησε αρνητικά, και της λέχθηκε ότι δεν θα της επιτραπεί να παντρευτεί τον σύντροφό της. Ο σύντροφός της, την καθησύχασε ότι θα τους μιλήσει, ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2022, δέχθηκε επίθεση, και μετά τον τραυματισμό της με μαχαίρι παρέμεινε στο νοσοκομείο για τέσσερις μήνες. Κληθείσα να εξηγήσει πως συνέδεσε το συγκεκριμένο περιστατικό με την οικογένεια του συντρόφου της, η Αιτήτρια αναφέρθηκε σε μήνυμα που έλαβε ότι θα την σκοτώσουν αν δεν εγκαταλείψει τον σύντροφό της.
Ερωτηθείσα αν συνέβη κάτι στην ίδια την περίοδο που μεσολάβησε από το συγκεκριμένο περιστατικό μέχρι που εγκατέλειψε την χώρα, ήτοι Ιανουάριος 2022 έως Μάρτιο 2023, η Αιτήτρια πρόβαλε ότι έμεινε στο σπίτι κατόπιν παρότρυνσης του συντρόφου της μέχρι να διευθετηθεί το ταξίδι της. Παράλληλα αναίρεσε αρχική της δήλωση που αφορούσε την περίοδο που εργαζόταν, προβάλλοντας ότι εργαζόταν μέχρι την μέρα που δέχθηκε επίθεση και όχι μέχρι που εγκατέλειψε την χώρα (ως αρχικά δήλωσε), δηλώνοντας ότι μετά την επίθεση ενημέρωσε το αφεντικό της ότι βρισκόταν στο νοσοκομείο και της παρείχε μηνιαίο επίδομα μέχρι που εγκατέλειψε την χώρα, ισχυριζόμενη ότι για αυτό δήλωσε ότι εργαζόταν.
Ως περαιτέρω δήλωσε, μετά το συγκεκριμένο περιστατικό, ο σύντροφός της την ενημέρωσε ότι θα επιλύσει το θέμα που προέκυψε, ωστόσο, της έστειλε μήνυμα με φιλικό της πρόσωπο να μην επιστρέψει πίσω στη χώρα γιατί κινδυνεύει η ζωή της. Ως ισχυρίστηκε, αποτελεί απειλή για την οικογένεια του συγκεκριμένου άντρα λόγω των θρησκευτικών της πεποιθήσεων. Τέλος, ως υποστήριξε, προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία, όπου έλαβε την απάντηση ότι δεν θα γίνει κάτι καθότι η οικογένεια του συγκεκριμένου άντρα έχει δύναμη ενώ η ίδια όχι.
Σε ερωτήσεις αναφορικά με το αίτημα της για εθελούσια επιστροφή και την υπαναχώρηση της από αυτό, δήλωσε ότι αιτήθηκε για επιστροφή επειδή ο σύντροφός της, της ζήτησε να επιστρέψει∙ ωστόσο, στη συνέχεια την ενημέρωσε μέσω μηνύματος να μην επιστρέψει.
Η αρμόδια λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις της Αιτήτριας κατά το στάδιο της συνέντευξης της διέκρινε δύο (2) ουσιώδεις ισχυρισμούς απορρέοντες από τις δηλώσεις της. Ο πρώτος αναφορικά με την ταυτότητα, την χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία της Αιτήτριας, και ο δεύτερος αναφορικά με την στοχοποίηση της Αιτήτριας από την οικογένεια του συντρόφου της στη χώρα καταγωγής της.
Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού.
Ο δεύτερος, ωστόσο, ουσιώδης ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός καθώς οι δηλώσεις της Αιτήτριας χαρακτηρίστηκαν από αντιφάσεις, έλλειψη συγκεκριμένων πληροφοριών, συνεκτικότητας και λεπτομερειών βιωματικού χαρακτήρα. Ειδικότερα, επισημάνθηκε ότι στο αίτημα διεθνούς προστασίας που συμπλήρωσε η Αιτήτρια, ανέφερε ως πρωταρχικό λόγο αναχώρησής της από τη χώρα καταγωγής της τις σπουδές, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στο περιστατικό επίθεσης που πρόβαλε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της. Κληθείσα στο πλαίσιο της συνέντευξης να εξηγήσει τους λόγους που δεν πρόβαλε τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς στο αρχικό της αίτημα, η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει τους λόγους παράλειψης αναφοράς ουσιωδών περιστατικών που βίωσε στη Νιγηρία. Επιπρόσθετα, ουσιώδης αντίφαση εντοπίστηκε στις δηλώσεις της, καθώς ενώ αρχικά δήλωσε ότι από το 2021 μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα εργαζόταν σε υπεραγορά, κατά το στάδιο των διευκρινιστικών ερωτήσεων υποστήριξε ότι μετά την επίθεση που δέχθηκε τον Ιανουάριο του 2022 νοσηλεύτηκε για τέσσερις μήνες και στη συνέχεια έμεινε στο σπίτι καθότι κινδύνευε η ζωή της. Κληθείσα να αποσαφηνίσει την συγκεκριμένη αντίφαση, η Αιτήτρια απάντησε ότι δεν ένιωθε καλά και το αφεντικό της παρείχε μηνιαίο επίδομα μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα. Συνάμα, μη συνεκτικές κρίθηκαν και οι δηλώσεις της που αφορούσαν το απειλητικό μήνυμα που έλαβε από την οικογένεια του συντρόφου της, προβάλλοντας ότι αν την έβλεπαν θα την σκότωναν, ωστόσο, δεν την εντόπισαν καθώς κρυβόταν στο σπίτι. Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με δηλώσεις της, από τον Ιανουάριο του 2022 μέχρι και τον Μάρτιο του 2023 που εγκατέλειψε την χώρα δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε περαιτέρω πρόβλημα με την συγκεκριμένη οικογένεια.
Υπό το σκέλος της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, όπου εντοπίστηκαν πηγές ότι στην Νιγηρία ο Χριστιανισμός είναι η επικρατούσα θρησκεία σε συγκεκριμένες περιοχές και ότι όσον αφορά την σχέση Μουσουλμάνων και Χριστιανών, άτομα και από τις 2 θρησκείες επηρεάζονται από την βία σε πολλά μέρη της Νιγηρίας και ότι οι Χριστιανοί στοχοποιούνται κυρίως σε περιοχές που δρα η Boko Haram καθώς και σε συγκεκριμένες περιφέρειες. Ως αναφέρεται, παρότι οι συγκρούσεις επιβεβαιώνονται, ωστόσο η περιοχή καταγωγής και διαμονής της αιτήτριας δεν εντάσσεται στις περιοχές που εντοπίζονται στο επίκεντρο των συγκρούσεων μεταξύ των 2 θρησκειών. Σε κάθε περίπτωση, ως τονίστηκε από τον αρμόδιο λειτουργό, λόγω της έλλειψης συγκεκριμένων πληροφοριών για τα αναφερόμενα περιστατικά που ανέφερε η αιτήτρια ότι έλαβαν χώρα εναντίον της αλλά και της ιδιωτικής φύσεως αυτών, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι δεν θα προβεί σε περαιτέρω διερεύνηση σε εξωτερικές πηγές. Ως εκ τούτου, ως τονίστηκε, ενόψει του ότι η εσωτερική της αξιοπιστία δεν τεκμηριώθηκε, ο εν λόγω ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός.
Προχωρώντας ο αρμόδιος λειτουργός, εξέτασε τις προϋποθέσεις εφαρμογής της διαδικασίας στα σύνορα στην περίπτωση της αιτήτριας και κατέληξε ότι η Αιτήτρια πληροί τις εν λόγω προϋποθέσεις καθότι δεν έλαβε άδεια εισόδου στην Δημοκρατία μιας και εισήλθε παρανόμως όπως επίσης υπέβαλε την αίτηση διεθνούς προστασίας στην ζώνη διέλευσης. Επιπρόσθετα, ο αρμόδιος λειτουργός επισήμανε ότι θα πρέπει να συντρέχει και η προϋπόθεση του άρθρου 42 (1) (ι) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348 δηλαδή (παραθέτω αυτολεξεί) «ο αιτών είναι υπήκοος τρίτης χώρας ή, στην περίπτωση ανιθαγενών, είχε προηγουμένως τη συνήθη διαμονή του σε τρίτη χώρα για την οποία το ποσοστό των αποφάσεων της αποφαινόμενης αρχής υπέρ της χορήγησης διεθνούς προστασίας ανέρχεται, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα ετήσια μέσα στοιχεία της Eurostat σε επίπεδο Ένωσης, σε ποσοστό 20 % ή χαμηλότερο, εκτός εάν η αποφαινόμενη αρχή εκτιμά ότι έχει επέλθει σημαντική αλλαγή στην οικεία τρίτη χώρα μετά τη δημοσίευση των σχετικών στοιχείων της Eurostat ή ότι ο αιτών ανήκει σε κατηγορία προσώπων για τα οποία το ποσοστό του 20 % ή χαμηλότερο από αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό για τις ανάγκες προστασίας τους, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των σημαντικών διαφορών μεταξύ των πρωτοβάθμιων και των τελικών αποφάσεων.», καταλήγοντας ότι η χώρα καταγωγής της αιτήτριας εμπεριέχεται στις χώρες με ποσοστό αναγνώρισης 20% ή χαμηλότερο για πρωτοβάθμιες αποφάσεις, παραπέμποντας σε πρόσφατα επικαιροποιημένα στοιχεία της Eurostat, ως είναι διαθέσιμα αυτή την στιγμή.
Συνεπώς, ως επισημαίνει ο αρμόδιος λειτουργός, ορθώς παραπέμφθηκε η εξέταση του αιτήματός της αιτήτριας για διεθνή προστασία στην υποχρεωτική διαδικασία στα σύνορα βάσει του άρθρου 42(1)(ι) σε συνδυασμό με το άρθρο 45(1) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348, καταλήγοντας ότι υπό το πρίσμα των ανωτέρω, δεν συντρέχει λόγος παύσης εφαρμογής της υποχρεωτικής διαδικασίας στα σύνορα βάσει του άρθρου 53(2)(α) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1349, εφόσον οι λόγοι για την εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας εξέτασης ισχύουν/συνεχίζουν να ισχύουν στο πρόσωπο της Αιτήτριας.
Προχωρώντας στην νομική ανάλυση, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, καθότι διαφαίνεται ότι στο πρόσωπό της δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, ήτοι την Νιγηρία, για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3(5) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347[3] και στο άρθρο 1Α2 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Περαιτέρω, η αρμόδια λειτουργός κατέληξε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο της αιτήτριας δυνάμει των άρθρων 3(6), 15, και 18 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 επειδή δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 15 (α), (β), (γ) του ιδίου Κανονισμού. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός θεώρησε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο της αιτήτριας, καθότι δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης δυνάμει του άρθρου 15 (α) και (β) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347. Επιπρόσθετα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο της αιτήτριας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 15 (γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, μιας και στη βάση πληροφοριών, η πολιτεία Edo της Νιγηρίας, τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, στοιχείο το οποίο αποτελεί βασική πρόνοια εξέτασης του αιτήματος υπό τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου.
Ως εκ τούτου, το αίτημα διεθνούς προστασίας της Αιτήτριας απορρίφθηκε ως προδήλως αβάσιμο δυνάμει των άρθρων 100(2)(β), 104, και 107(4) του περί Προσφύγων Νόμου του 2026, με απόφαση επιστροφής στη Νιγηρία δυνάμει των άρθρων 102(1)(β) του περί Προσφύγων Νόμου του 2026 και του άρθρου 37 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348.
Κατά το στάδιο των Διευκρινήσεων ενώπιον του Δικαστηρίου, η αιτήτρια επανέλαβε κατά βάση τους ισχυρισμούς της.
Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018) και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας.
Κατ΄αρχάς σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι ορθώς υπήχθη και εξετάστηκε η αίτηση της αιτήτριας με βάση την υποχρεωτική διαδικασία στα σύνορα κατ΄ εφαρμογή του άρθρου 45(1) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348, για όλους τους λόγους που παρατέθηκαν και αναλύθηκαν από τον αρμόδιο λειτουργό όσον αφορά τις προϋποθέσεις εφαρμογής την εν λόγω διαδικασίας στην περίπτωση της αιτήτριας, ανάλυση με την οποία συντάσσομαι ως καταγράφεται στην έκθεση – εισήγηση, και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη της.
Όσον αφορά τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και διαμονής και το προφίλ της αιτήτριας δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό, εφόσον προκύπτει πως ορθά έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση.
Όσον αφορά τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, λαμβάνοντας υπόψιν τις δηλώσεις της Αιτήτριας ως αυτές προβλήθηκαν καθ' όλη τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός της και οι οποίες παρατέθηκαν λεπτομερώς ανωτέρω, παρατηρώ εκ προοιμίου ότι αυτή υπέπεσε σε ασάφειες και αντιφάσεις, οι οποίες πλήττουν καίρια την αξιοπιστία της. Η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να στοιχειοθετήσει τους ισχυρισμούς της, ενώ οι διευκρινήσεις που παραχώρησε προς αποσαφήνιση των αντιφάσεων και ασαφειών που εντοπίστηκαν κρίνονται αόριστες και γενικές χωρίς επεξηγήσεις και λεπτομέρειες προς διασαφήνιση παραμέτρων και στοιχείων του αφηγήματός της. Δεν μπορώ να παραβλέψω την πρώτη δήλωση της στην αίτηση διεθνούς προστασίας που συμπλήρωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα της για να σπουδάσει. Θα αναμένετο ο πρώτος και κύριος λόγος που θα αναφέρετο σε αίτηση διεθνούς προστασίας να ήταν ο κίνδυνος ο οποίος διατρέχει και η προστασία που αιτείται λόγω αυτού.
Ορθώς, λοιπόν, θεωρώ κρίθηκε από τους Kαθ' ων η αίτηση ότι, τα όσα προβλήθηκαν στη συνέντευξη της Αιτήτριας, ως ανωτέρω καταγράφονται, έθεταν εύλογα εν αμφιβόλω την αξιοπιστία των λεγομένων της αναφορικά με τα όσα ισχυρίστηκε, καθότι δεν ήταν σε θέση να παρέχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με τον ισχυριζόμενο κίνδυνο που διατρέχει από την οικογένεια του πρώην συντρόφου της, ούτε να τεκμηριώσει λόγους που δεν δύναται να λάβει προστασία από το κράτος. Η λακωνική αναφορά της στην ισχύ της συγκεκριμένης οικογένειας, χωρίς οποιεσδήποτε περαιτέρω πληροφορίες προς υποστήριξη της συγκεκριμένης πεποίθησης, στηρίζονται σε προσωπικές εκτιμήσεις και εικασίες της Αιτήτριας.
Θα συμφωνήσω επίσης με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην έκθεση – εισήγηση και με τα σημεία που εντόπισε περί του να καταλήξει σε εύρημα περί της μη αξιοπιστίας της αιτήτριας περί αυτού του ισχυρισμού της, και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους.
Συνεπώς, καταλήγω ότι το εν λόγω αφήγημα της Αιτήτριας στερείται επάρκειας πληροφοριών, συνοχής και συνεκτικότητας. Επομένως, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίνεται ως εσωτερικά μη αξιόπιστος.
Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του αφηγήματος της Αιτήτριας, το Δικαστήριο κρίνει επαρκή την έρευνα που διεξήγαγε ο αρμόδιος λειτουργός και συντάσσεται με αυτή. Περαιτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι εκ των όσων η αιτήτρια δήλωσε, λόγω της απολύτου προσωπικής φύσεως τους, δεν προκύπτουν στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω έρευνας σε εξωτερικές πηγές. Στη βάση λοιπόν της αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεών της αιτήτριας, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίπτεται ως μη αξιόπιστος.
Υπό το φως λοιπόν των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι Καθ' ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση της Αιτήτριας ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η Αιτήτρια δεν τεκμηρίωσε κατά τρόπο κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό της, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 3 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, στην παράγραφο 1 του άρθρου 3 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348, στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951, καθώς και στα άρθρα 2 και 51 του περί Προσφύγων Νόμου του 2026 (Ν. 115(I)/2026).
Συνακόλουθα, η αιτήτρια δεν τεκμηρίωσε κανένα ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, για να της δοθεί συμπληρωματική προστασία για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 15 (α), (β), (γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 καθώς και στο άρθρο 53 του περί Προσφύγων Νόμου του 2026 (Ν. 115(I)/2026). Ειδικότερα, δεν επικαλέστηκε πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας στην χώρα καταγωγής του, δυνάμει του άρθρου 15 (α) και (β) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347.
Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, η αιτήτρια, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 15 (γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα της Αιτήτριας, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στην Πολιτεία Edo, η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της στη χώρα καταγωγής της.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της War Watch (World Assessment and Tracking of Civilian Harm), της Ακαδημίας της Γενεύης «από το 1960, η Νιγηρία συνδυάζει την εθνογραφική και θρησκευτική ποικιλομορφία με επαναλαμβανόμενη και εξελισσόμενη βία. Από το 2009, η βορειοανατολική περιοχή βιώνει παρατεταμένη εξέγερση από την Boko Haram και την αποσχισθείσα ομάδα της, το Ισλαμικό Κράτος Δυτικής Αφρικής (ISWAP). Παρά τις προηγούμενες στρατιωτικές επιτυχίες των νιγηριανών ενόπλων δυνάμεων που υποστηρίχθηκαν από την ομάδα Civilian Joint Task Force (CJTF) το 2015-2016, η ασφάλεια έχει έκτοτε επιδεινωθεί ξανά, καθώς τα τρομοκρατικά και εγκληματικά δίκτυα έχουν επεκταθεί. Κάποιες περιοχές έχουν αντιμετωπίσει βία που σχετίζεται με τους πόρους, συγκρούσεις αγροτών-κτηνοτρόφων, κινητοποίηση αυτονομιστών και εγκληματικότητα συμμοριών, συμβάλλοντας σε μαζικούς εσωτερικούς εκτοπισμούς. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε επίσης από αμφισβητούμενες εκλογές, τεταμένες σχέσεις με τον Νίγηρα, σοβαρές πλημμύρες και μια επιδεινούμενη κρίση κόστους ζωής που χαρακτηρίστηκε από διαμαρτυρίες και θανατηφόρα καταστολή. Η περιφερειακή συνεργασία μέσω της Multinational Joint Task Force (MTJF) αποδυναμώθηκε, ενώ οι επιχειρήσεις του ISWAP εντάθηκαν και οι αεροπορικές επιδρομές των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ) διεξήχθησαν με αμφισβητούμενη αιτιολόγηση».[4]
Περαιτέρω, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, παρατίθενται τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας στην πολιτεία Edo της Νιγηρίας, τόπος συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, όπου κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 07/08/2026), καταγράφηκαν 90 περιστατικά πολιτικής βίας[5] τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 42 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.[6] Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της πολιτείας Edo σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της συγκεκριμένης πολιτείας εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 8,000,000 κατοίκους.[7]
Εκ των ανωτέρω πληροφοριών καθίσταται σαφές ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή από περιστατικά ασφαλείας δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι στην πολιτεία Edo, επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων στα πλαίσια οιασδήποτε εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης. Συνεπώς, δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για κάποιον πολίτη να επηρεαστεί προσωπικά από συνθήκες οι οποίες εμπίπτουν στις πρόνοιες του άρθρου 15 (γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347.
Κατά συνέπεια, η πολιτεία Edo, τόπος συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας οι οποίες πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 , λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων που διαμόρφωσε το ΔΕΕ, ιδίως με τις αποφάσεις, C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 – Diakité[8], ως προς την αντίστοιχη διάταξη του προισχύαντος ενωσιακού δικαίου. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ της Αιτήτριας, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι η Αιτήτρια συνιστά ενήλικα, υγιή, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο και με υποστηρικτικό/οικογενειακό δίκτυο στην πόλη Benin, πρωτεύουσα της πολιτείας Edo. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι η Αιτήτρια θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της και συγκεκριμένα στην πολιτεία Edo.
Επομένως, κρίνω ότι ορθώς κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να της παρασχεθεί ούτε προσφυγικό καθεστώς αλλά ούτε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.
Καταληκτικά, σημειώνεται ότι η Νιγηρία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των ασφαλών χωρών ιθαγένειας σύμφωνα με την Κ.Δ.Π. 242/2026, ημερομηνίας 29/05/2026. Στην προκείμενη περίπτωση η Αιτήτρια δεν πρόβαλε ούτε στοιχειοθέτησε μέσα από το αφήγημα της συγκεκριμένα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά προς ανατροπή του συγκεκριμένου στοιχείου περί ασφαλούς χώρας καταγωγής.
Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα τόσο τη νομιμότητα όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα της Αιτήτριας εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση της Αιτήτριας ως προδήλως αβάσιμη.
Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €600 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π
[1] ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2024/1348 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 14ης Μαΐου 2024 για τη θέσπιση κοινής διαδικασίας διεθνούς προστασίας στην Ένωση και την κατάργηση της οδηγίας 2013/32/ΕΕ
[2] ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2016/399 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 9ης Μαρτίου 2016 περί κώδικα της Ένωσης σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν)
[3] ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2024/1347 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 14ης Μαΐου 2024 σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των ανιθαγενών ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας, για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
[4] War Watch, At a Glance, https://warwatch.ch/situations/non-international-armed-conflicts-in-nigeria/ [Ημερομηνία Πρόσβασης: 31/08/2026]
[5] Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, η Πολιτική Βία (Political Violence) περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες περιστατικών: Βία κατά Αμάχων (Violence Against Civilians), Μάχες (Battles), Ταραχές (Riots), Εκρήξεις/Απομακρυσμένη Βία (Explosions/Remote Violence), Διαδηλώσεις (Protests).
[6] ACLED - DISAGGREGATED DATA COLLECTION - ANALYSIS & CRISIS MAPPING PLATFORM, The Armed Conflict Location & Event Data Project, η οποία από 30/07/2025 είναι προσβάσιμη κατόπιν εγγραφής στον ακόλουθο διαδικτυακό σύνδεσμο https://acleddata.com/platform/explorer (βλ. πλατφόρμα Explorer, με χρήση των ακόλουθων στοιχείων ανάλυσης: METRIC: Event Counts/Fatality Counts, EVENT CATEGORIES: Political Violence, DATE RANGE: Past Year of ACLED Data, COUNTRY: Democratic Republic Congo, Kinshasa) [Ημερομηνία Πρόσβασης: 17/08/2026]
[7] Edo State Government, https://edostate.gov.ng/edo/#:~:text=THE%20PEOPLE%20OF%20EDO%20STATE,Afemai%20(Owan%2FEtsako)%20with%20Akoko%20Edo. [Ημερομηνία Πρόσβασης: 17/08/2026]
[8] Βλ. Απόφαση ΔΕΕ C-285/12 Aboubacar Diakité ν. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides ημερ.30/01/2014 (βλ. σκέψη 31), όπως επίσης απόφαση ΔΕΕ C-465/07 Meki Elgafaji, Noor Elgafali v Staatssecretaris van Justitie ημερ. 17/2/2009 (βλ. σκέψη 39, 43).
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο