ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Υπόθεση Αρ. 5488/2022

 

25 Σεπτεμβρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

C.B.

Αιτητή

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 

..........................................

 

 

Ο αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

 

Θεοχάρια Παπανικολάου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση

 

[Παρούσες η κα Dazdiy Shajwan Othman Omar για πιστή μετάφραση από τουρκικά σε αγγλικά και αντίστροφα, καθώς και η κα Marina Katchatrian για πιστή μετάφραση από αγγλικά σε ελληνικά και αντίστροφα]

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 07/02/2022, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο που εκπροσωπούσε τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, καθώς και από τα στοιχεία που υπάρχουν καταχωρημένα στο διοικητικό φάκελο (εφεξής «δ.φ.») που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω:  Ο αιτητής είναι υπήκοος Τουρκίας (Κουρδικής εθνικότητας), την οποία εγκατέλειψε περί τον Αύγουστο του 2017 και στις 14/11/2017 συμπλήρωσε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, παραλαμβάνοντας αυθημερόν βεβαίωση υποβολής αιτήματος διεθνούς προστασίας.

 

Στις 18/11/2021 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή από λειτουργό της EASO (νυν EUAA), ο οποίος ακολούθως, στις 25/01/2022 ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση σχετικά με τη συνέντευξη του αιτητή. Στις 07/02/2022, δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη του αιτήματος του αιτητή και αποφάσισε την επιστροφή του στην Τουρκία.  Στις 08/08/2022, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφασης μαζί με την αιτιολόγησή της σχετικά με το αίτημα του αιτητή, η οποία παραλήφθηκε από τον ίδιο στις 12/08/2022 κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου της από διερμηνέα.  Ακολούθως, στις 30/08/2022, ο αιτητής καταχώρησε (αυτοπροσώπως) την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της προαναφερόμενης απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Ο αιτητής, ο οποίος δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο στην παρούσα προσφυγή του, προέβαλε δια του αιτητικού αυτής, ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του επειδή κινδύνευε η ζωή του λόγω της κουρδικής καταγωγής του και επειδή η τουρκική κυβέρνηση κάνει διακρίσεις, ενώ ισχυρίστηκε πως σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα του θα αντιμετωπίσει φυλάκιση και βασανιστήρια.

 

Ακολούθως, ο αιτητής προσκόμισε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου γραπτή αγόρευση, δια της οποίας προέβαλε ότι ο κουρδικός λαός υφίσταται καταπίεση από τις τουρκικές αρχές και στερείται θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Επίσης, προβάλλει ότι αγνοούνται τα δύο του αδέρφια (τους οποίους κατονόμασε), που αγωνίζονταν για τα πολιτισμικά, κοινωνικά, και πολιτικά δικαιώματα του Κουρδικού λαού, με αποτέλεσμα να θεωρούνται ως τρομοκράτες από τις τουρκικές αρχές, που σύμφωνα με τον αιτητή ανακοίνωσαν ότι τους σκότωσαν σε μάχη χωρίς να επιτρέψουν στον ίδιο και την οικογένειά τους να τους κηδεύσουν και χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο επήλθε ο θάνατός τους. Συνάμα, ως αναφέρει, η αδερφή του, την οποία κατονόμασε, η οποία αγωνιζόταν ομοίως υπέρ των δικαιωμάτων του Κουρδικού λαού και η οποία σύμφωνα με τον αιτητή υπέστη καταπίεση και προσβολές από τις αστυνομικές δυνάμεις της Τουρκίας, κατέφυγε στην Γερμανία. Επίσης, ένας άλλος αδερφός του που τον κατονόμασε, ο οποίος ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας, επειδή ήταν Κούρδος και αντιφρονούντας, φυλακίστηκε και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια και κακομεταχείριση στην Τουρκία (σύμφωνα με τον αιτητή), ενώ λόγω των προσβολών και της καταπίεσης, ο εν λόγω αδελφός του κατέφυγε στην Ισπανία.

 

Ο αιτητής ισχυρίστηκε επιπλέον, ότι εξαιτίας των αδερφών του, αρκετές φορές τον σταμάτησαν από τον στρατό και την αστυνομία σε σημεία ελέγχου και τον κατηγόρησαν ότι είναι τρομοκράτης και εχθρός της πατρίδας και τον ξυλοκόπησαν, κάτι που συνέχισε για χρόνια ως κατέγραψε ο αιτητής. Καταληκτικά, ανέφερε ότι μέχρι το 2017, έτος κατά το οποίο εγκατέλειψε την Τουρκία, ο ίδιος υποβλήθηκε πολλές φορές σε ταπεινωτική μεταχείριση στη χώρα του, υποβάλλοντας πως εκ των ανωτέρω, δεν αποδέχεται τον ισχυρισμό της Υπηρεσίας Ασύλου ότι ο ίδιος δεν είχε αντιμετωπίσει ταπεινωτική μεταχείριση στην Τουρκία. Περαιτέρω, ο αιτητής αναφέρει ότι για αρκετά χρόνια στην Τουρκία διηύθυνε την καφετέρια του κινηματογράφου στην πόλη του, αλλά λόγω της φωτιάς που ξέσπασε, ο κινηματογράφος έκλεισε και ο διορισμένος από το κόμμα AKP επίτροπος ως επικαλείται ο αιτητής, δήλωσε ότι η φωτιά προήλθε από ηλεκτρικό βραχυκύκλωμα.  Κατά τον ίδιο αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια και ανέφερε πως επειδή ο εν λόγω κινηματογράφος στηριζόταν από τους αντιφρονούντες, το κράτος ευθύνεται για την πυρκαγιά μέσω δολιοφθοράς. Έπειτα από την πυρκαγιά, όπως ανέφερε, ο εν λόγω επίτροπος κατάσχεσε την καφετέρια του. Επιπλέον, ισχυρίστηκε πως όταν πήγε να επισκεφτεί τον αδερφό του στη φυλακή, τον χτύπησαν στα σημεία εισόδου της φυλακής. Καταληκτικά, ανέφερε πως εκ των ανωτέρω, ούτε αποδέχεται τον ισχυρισμό της Υπηρεσίας Ασύλου ότι ο ίδιος δεν είχε υποστεί άδικη βλάβη στην Τουρκία.

 

Συνεχίζοντας, ο αιτητής επανέλαβε πως στην οικογένεια του δεν γνωρίζουν τι συνέβη στα δύο αδέλφια του που αγνοούνται και πως για εκείνους οι τουρκικές αρχές είπαν πως και οι δύο ήταν τρομοκράτες και ότι τους σκότωσαν, ενώ δύο άλλα αδέρφια του αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Τουρκία, και επιπλέον, προέβαλε ότι οι τουρκικές αρχές θεωρούν όλη την οικογένεια ως τρομοκράτες. Καταλήγοντας, ο αιτητής δηλώνει ότι στην Κύπρο είναι εθελοντής υποστηρικτής και μέλος του Κουρδικού Πολιτιστικού Συλλόγου «Θεόφιλος», προβάλλοντας ότι ο ίδιος υπερασπίζεται τη δράση εναντίον της Τουρκίας και υποστηρίζει τις προσπάθειες προς την εξασφάλιση των δικαιωμάτων του Κουρδικού λαού. Τέλος, επαναλαμβάνει πως στην Τουρκία είχε υποστεί προσβολές και βλάβες, καθώς και ότι εκεί απειλείται η ασφάλειά του, ενώ αναφέρει πως λόγω και των πιο πάνω, εάν επιστρέψει στην Τουρκία θα κινδυνεύσει με δίωξη, βασανιστήρια, καθώς και παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του, περιλαμβανομένου και του δικαιώματος του στη ζωή.

 

Κατά τη δικαστική διαδικασία, ο αιτητής προσκόμισε στο Δικαστήριο σειρά από επιστολές (στα τουρκικά, μαζί με μετάφραση στα ελληνικά), από διαφορετικά άτομα, που πλην μίας περίπτωσης (που αφορά άτομο που βρίσκεται στην Τουρκία), βρίσκονται στο εξωτερικό (εκτός Τουρκίας) και που φέρεται να κατείχαν πολιτικά ή διοικητικά αξιώματα στην Τουρκία, ή/και να ήταν γνωστά πρόσωπα εντός της Κουρδικής κοινότητας. Το περιεχόμενο των εν λόγω επιστολών φαίνεται να αναφέρεται προσωπικά στον αιτητή σε ορισμένα σημεία και συγκεκριμένα στην ενασχόληση του στην Τουρκία, στην οικογένειά του και τη φερόμενη δράση των μελών της, καθώς και στην κατ’ ισχυρισμό ιδιότητα του ιδίου στην Τουρκία, προβάλλοντας πως ο αιτητής υπήρξε μέλος στο κουρδικό πολιτικό κίνημα, με ενεργή δράση στο κόμμα HDP. Ειδικότερα, η επιστολή ημερ.03/01/2023 που προσκόμισε ο αιτητής και η οποία συντάχθηκε από άτομο που φέρεται να διετέλεσε βουλευτής του κόμματος HDP της επαρχίας Sirnak στην Τουρκία μεταξύ 2011 και 2018, συνοδεύεται από ένα έγγραφο το οποίο αναφέρεται στην ιδιότητα του εν λόγω ατόμου ως μέλος της επιτροπής του κόμματος HDP στην Γερμανία, καθώς και από ένα άλλο έγγραφο, που παρουσιάζει το άτομο αυτό ως βουλευτή του Sirnak στην εθνοσυνέλευση της Τουρκίας.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, δια της γραπτής της αγόρευσης υπεραμύνεται της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης υποστηρίζοντας πως η επίδικη απόφαση είναι καθ' όλα ορθή και νόμιμη και ότι λήφθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και ορθής ενάσκησης των εκ του Νόμου παρεχόμενων εξουσιών, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, καθώς επίσης, ότι αυτή είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Καταλήγει δε, ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να θεμελιώσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και εισηγείται πως ορθώς το αίτημά του απορρίφθηκε ως αβάσιμο.  Επιπρόσθετα, αναφέρει πως ο αιτητής δεν απέδειξε ότι διατρέχει οιονδήποτε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης με την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω, όσον αφορά τη γραπτή δήλωση που ο αιτητής προσκόμισε στο παρόν Δικαστήριο, η συνήγορος των καθ' ων η αίτηση υποστηρίζει πως οι εν λόγω ισχυρισμοί του αιτητή αποτελούν επανάληψη των όσων ο ίδιος είχε αναφέρει κατά τη συνέντευξή του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, πλην των νέων ισχυρισμών του περί εξύβρισης, κακομεταχείρισης και καταπίεσης του από μέλη της αστυνομίας και του στρατού στην Τουρκία, υποβάλλοντας ότι αυτοί οι ισχυρισμοί προβάλλονται για πρώτη φορά από τον αιτητή, αφού ουδεμία τέτοια αναφορά δεν έκανε ο ίδιος κατά τη συνέντευξή του. Ως εκ τούτου, εισηγείται πως οι εν λόγω ισχυρισμοί του αιτητή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Υποστήριξε δε, ότι δεν έχει ανατραπεί από τον αιτητή το τεκμήριο της κανονικότητας και της νομιμότητας της επίδικης απόφασης, ενώ καλεί τέλος το Δικαστήριο, όπως απορρίψει την προσφυγή του αιτητή ως αβάσιμη και όπως επικυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Κατά τις διευκρινίσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ο αιτητής εμφανίστηκε προσωπικά, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του για τους λόγους που αναφέρει στη γραπτή του αγόρευση. Ακολούθως τοποθετήθηκε η συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, υιοθετώντας το περιεχόμενο της γραπτής της αγόρευσης και υποβάλλοντας ότι έχουν γίνει αποδεκτοί όλοι οι ισχυρισμοί του αιτητή και ο ίδιος κρίθηκε ως αξιόπιστος, ωστόσο, κατά την αξιολόγηση του κινδύνου θεωρήθηκε πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να του δοθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας, για τους λόγους που καταγράφονται στη Εισηγητική Έκθεση του λειτουργού, επισημαίνοντας ότι υπέρ της εν λόγω κατάληξης συνηγόρησε και το γεγονός πως πέρασε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε του συνέβησαν τα εν λόγω περιστατικά που αφηγήθηκε ο αιτητής και που έγιναν αποδεκτά. Στη συνέχεια, ο αιτητής τοποθετήθηκε επί των 5 εγγράφων/επιστολών που προσκόμισε στο Δικαστήριο, αναφέροντας πως οι εν λόγω επιστολές προέρχονται από 5 διαφορετικά άτομα (τα οποία κατονόμασε και επίσης αναφέρθηκε στη φερόμενη ιδιότητά τους), που ζουν στην Ευρώπη πλην ενός εξ αυτών που ζει στην Τουρκία. Δήλωσε επίσης ότι οι εν λόγω επιστολές του αποστάλθηκαν από κάποιο άτομο και κατόπιν που ο ίδιος τις είχε ζητήσει.

 

Επιπλέον, δήλωσε ότι τα εν λόγω έγγραφα αναφέρουν αυτά που πιστεύουν οι συντάκτες τους για την υπόθεση του και την κατάστασή του, επικαλούμενος πως τα εν λόγω άτομα γνώριζαν τον ίδιο και την οικογένειά του, επειδή στην πόλη Batman, ο ίδιος και η μητέρα του ενασχολούνταν με δραστηριότητες/εκδηλώσεις των Κούρδων μαζί τους. Όσον αφορά το γεγονός ότι οι δύο επιστολές ημερ.03/01/2023 που προσκόμισε ο αιτητής, που παρά το ότι υπογράφονται από δυο ξεχωριστά πρόσωπα, εντούτοις, έχουν σχεδόν πανομοιότυπο περιεχόμενο, ο ίδιος πρόβαλε ότι τα εν λόγω δύο άτομα συνεργάστηκαν μεταξύ τους και μαζί έγραψαν αυτά που περιέχονται στις επιστολές, όταν ο ίδιος τους είχε ζητήσει να τα γράψουν, ως επίσης επικαλέστηκε. Ακολούθως, ο αιτητής δήλωσε ότι δεν διώκεται ο ίδιος για κάποιο ποινικό αδίκημα στην Τουρκία, ενώ επιβεβαίωσε τη δήλωση του κατά τη συνέντευξη στην Υπηρεσία Ασύλου, περί του ότι ο ίδιος δεν ήταν μέλος του κόμματος HDP στην Τουρκία, προβάλλοντας ωστόσο πως υποστήριζε το PKK στην Τουρκία, οργάνωση της οποίας ήταν μέλη τα δύο του αδέλφια στην Τουρκία καθώς και η μία του αδελφή στο Ιράν, κατά το παρελθόν (ως επιπρόσθετα ανέφερε ο αιτητής).

 

Ως προς το γεγονός ότι ορισμένες από τις επιστολές που ο ίδιος προσκόμισε στο Δικαστήριο αναφέρουν ότι ήταν μέλος του κόμματος HDP στην Τουρκία, ο αιτητής επανέλαβε πως δεν ήταν μέλος αλλά ούτε και συνεργαζόταν με το εν λόγω κόμμα, ωστόσο ισχυρίστηκε ότι συνεργαζόταν με τα εν λόγω άτομα που ανέφερε, οι οποίοι είναι μέλη του κόμματος HDP, επικαλούμενος πως όταν κάποιος συνδέεται με άτομα που ανήκουν στο HDP, τότε εκλαμβάνεται πως και ο ίδιος είναι μέλος τους. Αναφορικά με τα δύο αδέλφια του που αοεβίωσαν, ο αιτητής επιβεβαίωσε πως τα γεγονότα που σχετίζονται με εκείνους και τον θάνατο τους έγιναν κατά τη δεκαετία του ‘90, αλλά ο ίδιος δεν γνωρίζει πως απεβίωσαν τα εν λόγω αδέλφια του. Επιβεβαίωσε δε, το γεγονός ότι έκτοτε και μέχρι το 2017 που τον επισκέφθηκαν οι αρχές στο σπίτι του, δεν είχε συμβεί οτιδήποτε άλλο στον ίδιο. Επικαλέστηκε ωστόσο, ότι το πρόβλημα του αφορά στην καφετέρια που είχε στην πόλη του στην Τουρκία, αναφέροντας πως έκαψαν το σινεμά όπου βρισκόταν η καφετέρια του και ο ίδιος φοβήθηκε επειδή θεώρησε πως θα συλλαμβάναν όλα τα άτομα που συνδέονταν με το PKK εξαιτίας της (αποτυχημένης) απόπειρας πραξικοπήματος εναντίον του Προέδρου της Τουρκίας το 2016. 

 

Όπως ισχυρίστηκε, ο ίδιος θα βρίσκεται σε κίνδυνο εάν επιστρέψει σήμερα στην Τουρκία, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει με σιγουριά τι μπορεί να συμβεί σε τέτοια περίπτωση, αν και θεωρεί πως θα στοχοποιηθεί και θα τυγχάνει παρακολούθησης λόγω του ότι είναι Κούρδος και τα δύο του αδέλφια ήταν μέλη του PKK και είχαν σκοτωθεί.  Όπως ανέφερε, δεν μπορεί να εμπιστευθεί τους Τούρκους. Στη συνέχεια, επιβεβαίωσε ότι η οικογένεια του ζει στην Τουρκία και δεν αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Τέλος, τοποθετήθηκε η συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, επισημαίνοντας το αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε που συνέβησαν τα γεγονότα που επικαλείται ο αιτητής, καθώς επίσης, αναφέρθηκε στο γεγονός πως με βάση και τα λεγόμενά του, ενόσω ο ίδιος βρισκόταν στη χώρα του δεν προέκυψε κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα που να θίξει προσωπικά τον ίδιο, ενώ σημείωσε πως θεωρείται ότι ο αιτητής έχει υποστηρικτικό δίκτυο σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, αφού όπως ανέφερε και ο ίδιος εκεί βρίσκονται τα παιδιά του.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας. Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω τους ισχυρισμούς του αιτητή καθώς και ότι ως προβάλλει εσφαλμένα το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημά του για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Ο αιτητής στην αίτηση που υπέβαλε στην Υπηρεσία Ασύλου, ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατέγραψε ότι στις 20 Ιουλίου του 2016 κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο ίδιος περίμενε για ένα χρόνο, ωστόσο η κατάσταση έγινε χειρότερη και έτσι αποφάσισε να εγκαταλείψει την Τουρκία. Δήλωσε επίσης, ότι δύο αδέρφια του ήταν αντάρτες, ενώ η αδελφή του φυλακίστηκε στο Ιράν για 3 χρόνια. Επιπλέον, επικαλέστηκε ότι οι αντάρτες έκαναν έφοδο στο σπίτι του ένα βράδυ και ως εκ τούτου, χάλασε η ψυχολογία των παιδιών του. Ακολούθως, κατέγραψε ότι ήταν 53 χρονών και ζήτησε να πάρει σύνταξη. Τέλος, δήλωσε ότι ήρθε στην Κύπρο γιατί σκέφτηκε τα παιδιά του, δηλώνοντας ότι αν δεν είναι στο σπίτι ο ίδιος, τότε δεν θα του κάνουν έφοδο, επικαλούμενος πως ο Πρόεδρος της Τουρκίας μπορούσε να φυλακίσει και να εκτελέσει όποιον θεωρεί τρομοκράτη, παραθέτοντας ως παράδειγμα τους βουλευτές του κόμματος HDP γενικότερα, ενώ κατονόμασε και τον πρώην βουλευτή και αρχηγό του εν λόγω κόμματος. [βλ. μετάφραση στο ερ. 23 του δ.φ.]

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στην Υπηρεσία Ασύλου, ο αιτητής δήλωσε σχετικά με τα προσωπικά του στοιχεία, ότι πατέρας του κατάγεται από το Sirt του Kurtalan στην Τουρκία, αλλά ο ίδιος γεννήθηκε στην πόλη Bitlis και στην ηλικία των 13 ετών μετοίκησαν στην Κωνσταντινούπολη όπου εγκαταστάθηκαν και εκεί παρέμεινε μέχρι το 2005, όταν ο ίδιος μαζί με την οικογένεια του μετοίκησαν στην πόλη Batman, επειδή ο πατέρας του και ο πεθερός του ήταν άρρωστοι, όπου και παρέμεινε μέχρι να εγκαταλείψει την Τουρκία. Σχετικά με την οικογενειακή του κατάσταση, ο αιτητής δήλωσε έγγαμος, πατέρας 2 ενήλικων τέκνων τα οποία σπούδαζαν σε άλλες περιοχές της Τουρκίας, καθώς και 2 ανήλικων τότε τέκνων, που διέμεναν με τη σύζυγό του στην πόλη Batman. Αναφορικά με την πατρική του οικογένεια, ο αιτητής δήλωσε ότι ο μεγαλύτερος αδερφός του ζει στην Κωνσταντινούπολη, ο νεότερος αδερφός του βρίσκεται στην Ισπανία, έχει μία αδερφή που διαμένει στην πόλη Batman και μία που βρίσκεται στην Γερμανία, ενώ σημείωσε πως είχε και δύο αδερφούς, οι οποίοι ήταν μάρτυρες του PKK και απεβίωσαν το 1996. Σε σχέση με το μορφωτικό του υπόβαθρο, ο αιτητής δήλωσε ότι φοίτησε για 5 χρόνια στο δημοτικό σχολείο και μιλάει την κουρδική διάλεκτο Kurmanji, τα Τουρκικά, λίγα Αγγλικά, Ελληνικά και ελάχιστα Αραβικά.

 

Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, ο αιτητής δήλωσε ότι εργάστηκε στο παρελθόν σε εστιατόρια στην Κωνσταντινούπολη και όταν μετοίκησε στην πόλη Batman διατηρούσε την καφετέρια στο σινεμά ‘Yilmaz Guney’. Ο αιτητής δήλωσε Κουρδικής καταγωγής, Μουσουλμάνος Σουνίτης στο θρήσκευμα, καθώς επίσης, δήλωσε ότι κατά τη δεκαετία του ’90 ο ίδιος ήταν ενεργό μέλος και υποστηρικτής σε 2 κουρδικά πολιτικά κινήματα, τα οποία εν τέλει διαλύθηκαν και παρέμεινε το κόμμα HDP, του οποίου ως δήλωσε ο ίδιος συνεχίζει πλέον ως υποστηρικτής, αλλά δεν αποτελεί μέλος. Ο αιτητής ανέφερε επίσης, ότι μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία είχε μεταβεί σε διάφορες χώρες, όπως στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στη Γεωργία και στην Αρμενία, καθώς και μία φορά αρχικά στα κατεχόμενα, επικαλούμενος πως τότε έφυγε από τη χώρα του για να κρυφτεί αλλά εργαζόταν επίσης εκεί που πήγαινε, ενώ δεν μπορούσε να παραμείνει εκτός της χώρας του για περισσότερο από 3 μήνες, έτσι αναγκαζόταν να επιστρέφει εκεί κάθε φορά.

 

Ανέφερε επιπλέον, ότι κατόπιν που επέστρεψε στη χώρα του από τα κατεχόμενα (όταν πήγε για πρώτη φορά) και προτού φύγει ξανά από τη χώρα του για να πάει στη Γεωργία, στην πόλη Batman όπου διέμενε στην Τουρκία, το ίδιο βράδυ που επέστρεψε εκεί, έγινε επιδρομή της κρατικής αστυνομίας στο σπίτι του. Αναφορικά με το τελευταίο ταξίδι του προς στην Κύπρο, ο αιτητής δήλωσε ότι τον Αύγουστο του 2017 ταξίδεψε νόμιμα από το αεροδρόμιο Diyarbakir με προορισμό τα κατεχόμενα, όπου εκεί εργάστηκε για 3 μήνες στην Κερύνεια και τον Νοέμβριο του 2017 εισήλθε παράτυπα στα ελεύθερα εδάφη της Δημοκρατίας. Δήλωσε τέλος, ότι κατά την έξοδό του από την Τουρκία δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα με τις αρχές. [ερ. 66-60 του δ.φ.]

 

Στη συνέχεια της συνέντευξής του, ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο αιτητής ανέφερε αρχικά ότι στο παρελθόν εργαζόταν αλλά έχει αφυπηρετήσει και τη σύνταξή του λαμβάνει πλέον η οικογένειά του, η οποία εξακολουθεί να διαμένει στην Τουρκία. Δήλωσε επίσης ότι στην Τουρκία ο ίδιος δεν αντιμετωπίζει οιοδήποτε πρόβλημα με τις αρχές, ούτε υπάρχει κάποια δικαστική υπόθεση ή κατηγορία εκεί εναντίον του, ωστόσο, επικαλέστηκε πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη στην Τουρκία καθώς παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και υπάρχουν αυθαίρετες συλλήψεις για φερόμενη κατασκοπία εναντίον του κράτους, προβάλλοντας κάποια παραδείγματα κούρδων και ακτιβιστών που διώκονται στην Τουρκία. Ακολούθως, ο αιτητής ισχυρίστηκε πως ο ίδιος και η οικογένειά του είχαν στοχοποιηθεί από τις αρχές της χώρας του κατά την επιδρομή από την αστυνομία που έγινε στο σπίτι του, προβάλλοντας ότι η μητέρα του ήταν μέλος της οργάνωσης «Μητέρες για την Ελευθερία» και επίσης, εντός της οικίας του είχαν αναρτημένες φωτογραφίες των δύο αδελφών του που ανήκαν στο PKK.

 

Περαιτέρω, ανέφερε ότι μετά το πραξικόπημα, οι αρχές ανέλαβαν τη λειτουργία του σινεμά ‘Yilmaz Guney’ και έκτοτε ο ίδιος δεν επιθυμούσε πλέον να συνεχίσει να εργάζεται υπό το νέο καθεστώς στην καφετέρια του εν λόγω σινεμά, επικαλούμενος πως φοβόταν ότι θα τον στοχοποιούσαν ως συνεργάτη της κουρδικής οργάνωσης και θα τον ανέκριναν, λόγω και των δύο αδελφών του που ήταν μάρτυρες του PKK. Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος και η οικογένειά του έλαβαν μέρος στις διαδηλώσεις για την πόλη Kobani της Συρίας στις 6-7 Οκτωβρίου του 2014, επικαλούμενος πως έκτοτε η αστυνομία έχει τις φωτογραφίες τους και μπορεί να τους βρει όποτε θέλει. Καταλήγοντας, ο αιτητής επανέλαβε ότι έχει αφυπηρετήσει και πως με το μισθό που λάμβανε θα μπορούσε να ζήσει με άνεση στη χώρα του, ωστόσο αποφάσισε να εγκαταλείψει την Τουρκία λόγω των όσων ήδη ανέφερε σχετικά με τα προβλήματα που υπάρχουν και τα όσα ο ίδιος αντιμετώπισε εκεί. [ερ. 60-59 του δ.φ.]

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει τι φοβάται ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στην Τουρκία, ο αιτητής δήλωσε ότι είναι πλέον επικίνδυνο για τον ίδιο να επιστρέψει στη χώρα του, επικαλούμενος πως ίσως τον θεωρήσουν ως κατάσκοπο, αφού ως ισχυρίστηκε, στην Κύπρο έλαβε μέρος σε διαδηλώσεις του Κουρδικού κινήματος «Θεόφιλος» στη Λεμεσό, ενώ φωτογραφίες των μελών του εν λόγω κινήματος, συμπεριλαμβανομένου και του ιδίου, έχουν κυκλοφορήσει σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.  Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο έγινε κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την πόλη του και τη χώρα καταγωγής του, ο αιτητής ανάφερε πως η κατάσταση δεν ήταν καθόλου ειρηνική εκεί, αφού γίνονταν συνεχώς έφοδοι της αστυνομίας στην περιοχή και περνούσαν έξω από το σπίτι του με αποτέλεσμα ο ίδιος και τα μέλη της οικογένειας του να ζουν υπό τον φόβο [ερ. 59-58 του δ.φ.]

 

Κληθείς στη συνέχεια να σχολιάσει τα έγγραφα που προσκόμισε στην Υπηρεσία Ασύλου, ο αιτητής δήλωσε ότι αυτά αφορούν σε ένα άρθρο (του Φεβρουάριου του 2017) σχετικά με τη μητέρα του, καθώς και τα όσα εκείνη είπε για την καταπίεση και τους δύο υιούς της που τους έχασε (ερ. 45-43 του δ.φ.), ενώ το άλλο έγγραφο, κατηγορητήριο του Diyarbakir ημερ.06/05/2008 στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και η αδελφή του αιτητή (ερ. 42-30 του δ.φ.), αφορά όπως είπε την εν λόγω αδερφή του, που όταν επέστρεψε από το Ιράν και προστάτευε τους τάφους των αδερφών τους για να μην τους καταστρέψει το κράτος, τότε την συνέλαβαν οι αρχές της Τουρκίας. [ερ. 58 του δ.φ.]

 

Ακολούθως, κατά την υποβολή διευκρινιστικών ερωτήσεων, ο αιτητής δήλωσε αναφορικά με το σινεμά ‘Yilmaz Guney’ ότι τη διαχείριση μετά το πραξικόπημα την είχε αναλάβει ο τοπικός κρατικός Δήμος του Batman, από τον οποίο εκείνος νοίκιαζε την καφετέρια. Ερωτηθείς κατά πόσο ο ίδιος αντιμετώπισε οτιδήποτε συγκεκριμένο, ο αιτητής αποκρίθηκε λέγοντας πως ο δήμαρχος, που πλέον ήταν ο κυβερνήτης της πόλης Batman, είχε επισκεφθεί μια φορά την επιχείρησή του και ρωτούσε τους εργαζόμενους εκεί που βρισκόταν ο ιδιοκτήτης, ενώ εκείνοι αποκρίθηκαν πως δεν ήταν εκεί, κατόπιν οδηγιών του ιδίου. Μετά από το συγκεκριμένο περιστατικό, όπως είπε ο αιτητής, ο ίδιος τροποποίησε το συμβόλαιο του, καθώς δεν επιθυμούσε να αποτελεί πλέον τον ιδιοκτήτη της καφετέριας, ενώ εντός τριών μηνών από το πιο πάνω περιστατικό, είχε καεί ολόκληρο το κτίριο/συγκρότημα. Δήλωσε δε, ότι ο ίδιος δεν επιθυμούσε πλέον να συνεργαστεί με το Δήμο για λόγους αρχών, ως ένδειξη διαμαρτυρίας. [ερ. 58 του δ.φ.]

 

Κληθείς να περιγράψει τις συνθήκες διαβίωσής του από όταν έλαβε χώρα η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία μέχρι να αναχωρήσει για πρώτη φορά για τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου το 2017, ο αιτητής δήλωσε ότι δεν αντιμετώπισε κάποιο πολύ σοβαρό πρόβλημα και ούτε τον συνέλαβαν, ωστόσο ένιωθε ψυχολογικά πιεσμένος και ήταν ανήσυχος. Επικαλέστηκε δε, ότι όταν επέστρεψε από τα κατεχόμενα στην Τουρκία την πρώτη φορά, η αστυνομία έκανε έφοδο στην οικία του, προσθέτοντας ότι αν και οι αρχές είχαν ανακοινώσει ότι η απαγόρευση κυκλοφορίας θα διαρκέσει για ένα μήνα, τη διατήρησαν για κάποιους περισσότερους μήνες. [ερ. 58/1Χ του δ.φ.]

 

Κληθείς να περιγράψει τη διαδήλωση για το Kobani στην οποία δήλωσε ότι έλαβε μέρος ο ίδιος και τα μέλη της οικογένειάς του, ο αιτητής δήλωσε ότι ο πόλεμος στην πόλη Kobani της Συρίας διήρκησε για μεγάλο χρονικό διάστημα, γεγονός το οποίο τους επηρέασε ψυχολογικά.  Ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα άκουσε φωνές και έτρεξε έξω, με αποτέλεσμα να τον ακολουθήσουν η σύζυγος και τα παιδιά του. Όπως επίσης ανέφερε, μαζεύτηκαν περί τα 50 άτομα στο πάρκο πλησίον του σινεμά και αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν καθήμενοι στο δρόμο, όπου τους συνάντησαν και άλλα άτομα, κάνοντας το ίδιο, ενώ περί τα ξημερώματα επικρατούσε ήδη χάος, αφού όλοι βρίσκονταν έξω στο δρόμο, όπου πληροφορήθηκαν πως μέλη της HUDAPAR σκότωσαν ένα διαδηλωτή. Όταν ρωτήθηκε, εάν συνέβη οτιδήποτε συγκεκριμένο στον ίδιο, ο αιτητής απάντησε αρνητικά, επικαλούμενος ότι το μόνο που έκανε ήταν να ανοίξει την είσοδο του σινεμά για να μπορούν οι διαδηλωτές να χρησιμοποιούν την τουαλέτα. [ερ. 58-57 του δ.φ.]

 

Κληθείς να παραθέσει πληροφορίες αναφορικά με το περιστατικό της επιδρομής της αστυνομίας στην οικία του, ο αιτητής είπε αρχικά ότι εισήλθαν με τα όπλα σημαδεύοντας τα παιδιά του και βεβηλώνοντας τις φωτογραφίες των αδερφών του. Ερωτηθείς πότε έλαβε χώρα το εν λόγω περιστατικό, ο αιτητής δήλωσε ότι συνέβη το πρώτο βράδυ που επέστρεψε από τα κατεχόμενα στην Τουρκία, περί τον Ιούλιο του 2017. Κληθείς να περιγράψει τη μεταχείριση στην οποία υποβλήθηκε, ο αιτητής δήλωσε ότι οι εισβολείς έψαξαν σε ολόκληρη την κατοικία του και εκφόβισαν τα παιδιά του, χωρίς ωστόσο να συλλάβουν τον ίδιο.  Του ζητήθηκε ακολούθως να αναφέρει που διέμεινε κάθε φορά που επέστρεφε στην Τουρκία κατόπιν που μετέβαινε στο εξωτερικό, ο αιτητής αποκρίθηκε ότι έμενε πάντοτε στην κατοικία του στην πόλη Batman.  Όταν ρωτήθηκε εάν είχε οιαδήποτε άλλη επαφή με τις Τουρκικές αρχές πλην της ανωτέρω επιδρομής στην οικία του, ο αιτητής απάντησε αρνητικά, προσθέτοντας ωστόσο, ότι τον προειδοποίησε ο δικηγόρος του πως μπορεί να συλληφθεί επειδή ήταν ιδιοκτήτης της καφετέριας και δεν επιθυμούσε να συνεργαστεί με τον Δήμο, επισημαίνοντας πως ίσως κάτι τέτοιο να μην συνέβαινε, αλλά ο ίδιος σε κάθε περίπτωση δεν ένιωθε άνετα. [ερ. 57 του δ.φ.]

 

Κληθείς ακολούθως να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους φοβάται ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην Τουρκία, οι αρχές θα θεωρήσουν ότι είναι κατάσκοπος ως ο ίδιος δήλωσε, ο αιτητής επικαλέστηκε πως στην Τουρκία τα πάντα μπορούν να συμβούν ή και τίποτα, υποβάλλοντας ότι κατά την επιστροφή του εκεί μπορεί να μην τον συλλάβουν για κάτι που έκανε, αλλά εάν ερευνήσουν και μάθουν για το παρελθόν του και πως βρισκόταν στην Κύπρο, τότε θα αντιμετωπίσει προβλήματα. [ερ. 57 του δ.φ.]

 

Στη συνέχεια, όταν ρωτήθηκε κατά πόσο οι Τουρκικές αρχές έχουν ενοχλήσει την οικογένειά του από τότε που ο ίδιος εγκατέλειψε την Τουρκία, ο αιτητής απάντησε αρνητικά, προβάλλοντας ωστόσο ότι προσπάθησαν να εκφοβίσουν τη μητέρα του. Καταλήγοντας, ερωτηθείς εάν θα μπορούσε να ζήσει με ασφάλεια σε κάποια άλλη περιοχή της Τουρκίας, ο αιτητής απάντησε ότι δεν επιθυμεί να πάει σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Τουρκίας, όπου θα βρίσκεται μακριά από τη μητέρα του, πλην της πόλης Batman, όπου εκεί ο ίδιος έχει τα πάντα και επίσης θα είναι κοντά στη μητέρα του.  Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει εάν είχε ποτέ καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα στην Τουρκία, ο αιτητής απάντησε αρνητικά, όπως ομοίως αρνητικά απάντησε και στο ερώτημα κατά πόσο είχε ποτέ φυλακιστεί στην Τουρκία. Τέλος, ο αιτητής υπέβαλε πως η κατάσταση στην Τουρκία είχε χειροτερεύσει τα τελευταία 10 χρόνια λόγω του καθεστώτος στη χώρα. [ερ. 56 του δ.φ.]

 

Στη βάση των ανωτέρω προβαλλόμενων ισχυρισμών, ο λειτουργός της EUAA στην Εισηγητική Έκθεση του σχημάτισε τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς, ως ακολούθως: (1) ταυτότητα, προφίλ και χώρα καταγωγής του αιτητή, (2) η οικία του αιτητή δέχτηκε επιδρομή από τις Τουρκικές αρχές, και (3) οι δύο αδερφοί του αιτητή ήταν μάρτυρες του PKK. [ερ. 95 του δ.φ.]

 

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός του αιτητή (ως προς την ταυτότητα, τα προσωπικά του στοιχεία, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του εκεί) έγινε αποδεκτός, καθότι διαπιστώθηκε ότι πληρείται τόσο η εσωτερική, όσο και η εξωτερική αξιοπιστία των σχετικών του δηλώσεων, που κρίθηκαν σαφείς, συνεκτικές, περιεκτικές και διασταυρώθηκαν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. [ερ. 94-93 του δ.φ.]

 

Αποδεκτός έγινε και ο δεύτερος ισχυρισμός του αιτητή, ότι οι δηλώσεις του περί του ότι τον Ιούλιο του 2017 οι Τουρκικές αρχές πραγματοποίησαν επιδρομή στην οικία του. Ειδικότερα, ως προς την εσωτερική αξιοπιστία των σχετικών του δηλώσεων, διαπιστώθηκε ότι αυτές ήταν συνεκτικές, λεπτομερείς και συγκεκριμένες, αφού ο αιτητής, παρά το ότι δεν αναφέρθηκε σε κάποιο συγκεκριμένο λόγο για τον οποίο έγινε το εν λόγω περιστατικό, εντούτοις περιέγραψε βιωματικά ότι οι εισβολείς εισήλθαν εντός της οικίας του με τα όπλα, προκαλώντας χάος, αναστάτωση και εκφοβισμό των παιδιών του, ενώ βεβήλωσαν τις φωτογραφίες των αδερφών του και εν τέλει, έφυγαν χωρίς να συλλάβουν τον ίδιο ή κάποιο μέλος της οικογένειας του. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του αιτητή, σημειώθηκε πως δεν προέκυψαν στοιχεία που θα μπορούσαν να διερευνηθούν μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης. Ως εκ τούτου και στη βάση της αξιολόγησης σχετικά με την εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του αιτητή, ο υπό αναφορά ισχυρισμός του περί εφόδου των τουρκικών αρχών στην οικία του στην πόλη Batman, έγινε αποδεκτός ως αξιόπιστος. [ερ. 93-92 του δ.φ.]

 

Ομοίως, αποδεκτός έγινε και ο τρίτος ισχυρισμός του αιτητή, οι δηλώσεις του περί του ότι δύο αδερφοί του ήταν μάρτυρες του PKK. Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του αιτητή, διαπιστώθηκε ότι οι αναφορές του ήταν σαφείς και είχαν συνοχή και συνέπεια, ενώ σημειώθηκε πως η οποιαδήποτε απουσία λεπτομέρειας αιτιολογείται στην περίπτωσή του, αφού ο ίδιος δεν γνώριζε επακριβώς τον τρόπο που απεβίωσαν τα αδέλφια του. Ειδικότερα, ως προς τους δείκτες εσωτερικής αξιοπιστίας, λήφθηκε υπόψη το γεγονός ότι ο αιτητής κατονόμασε τους δύο αδερφούς του και προσδιόρισε ότι απεβίωσαν το 1996, ενώ υπέβαλε ευλογοφανώς ότι δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την αιτία του θανάτου τους, καθώς το κόμμα HDP τους είχε δώσει τότε ασαφείς εξηγήσεις σχετικά με το θάνατο των δύο αδερφών του. Διαπιστώθηκε επίσης, ότι ο αιτητής με συνοχή δήλωσε ότι ο ίδιος ουδέποτε αποτέλεσε μέλος του PKK, ενώ πλέον είναι υποστηρικτής του κόμματος HDP, στο οποίο όμως δεν αποτελεί μέλος. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του αιτητή, από την εξωτερική έρευνα που διεξήγαγε ο λειτουργός, εντοπίστηκαν πληροφορίες οι οποίες επιβεβαιώνουν την αντιπαλότητα και τις συγκρούσεις ανάμεσα στο ένοπλο κίνημα PKK και τις Τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των δεκαετιών ’80 και ’90. Ως προς τα έγγραφα που προσκόμισε ο αιτητής με αναφορές στη μητέρα του για τον θάνατο των δύο αδελφών του, σημειώθηκε πως αν και δεν αποτελούν από μόνα τους απόδειξη των ισχυρισμών του, εντούτοις ενισχύουν την αξιοπιστία των σχετικών του δηλώσεων. Ως εκ των ανωτέρω, ο υπό αναφορά ισχυρισμός του αιτητή στο γεγονός ότι τα δύο αδέλφια του ήταν μάρτυρες του PKK, έγινε επίσης αποδεκτός. [ερ. 92-91 του δ.φ.]

 

Υπό το φως των πιο πάνω αποδεκτών ισχυρισμών του αιτητή, κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο λειτουργός προχώρησε σε εξωτερική έρευνα εκ της οποίας εντοπίστηκαν πληροφορίες οι οποίες αναφέρουν ότι το 2016, στην Τουρκία έλαβε χώρα απόπειρα πραξικοπήματος, που επέφερε συγκρούσεις ανάμεσα στις τουρκικές δυνάμεις και το ένοπλο κίνημα PKK στις νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας, οι οποίες και επέφεραν απώλειες αμάχων καθώς και εσωτερικό εκτοπισμό της Κουρδικής κοινότητας στην Τουρκία. Σύμφωνα με τις εν λόγω εξωτερικές πληροφορίες, η επιβολή απαγόρευσης της κυκλοφορίας καθώς και προσωρινών ζωνών ασφαλείας, εμπόδιζε την πρόσβαση στις ιατρικές υπηρεσίες, την εκπαίδευση, την εργασία και άλλες παραμέτρους της καθημερινότητας. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη το αποδεκτά περιστατικά και τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, οι καθ΄ ων η αίτηση έκριναν πως δεν ανακύπτουν στοιχεία εκ των οποίων θα μπορούσε να πιθανολογηθεί ευλόγως ότι κατά την επιστροφή του στην πόλη Batman της Τουρκίας, ο αιτητής θα υποστεί μεταχείριση που να ισοδυναμεί με δίωξη ή σοβαρή βλάβη. Ως κατέγραψε σχετικά ο λειτουργός, ο αιτητής παρά το ότι έχει Κουρδική καταγωγή, εντούτοις, ουδέποτε κατά το παρελθόν ο ίδιος αντιμετώπισε οποιαδήποτε δίωξη, σημειώνοντας συνάμα, ότι ο αιτητής προσωπικά δεν έχει κάποιο πολιτικό υπόβαθρο, αφού ως ο ίδιος δήλωσε, απλά υποστήριζε το κόμμα HDP, του οποίου ωστόσο δεν ήταν καν μέλος.

 

Επιπλέον, καταγράφηκε και το γεγονός ότι ο αιτητής έζησε σε διαφορετικές περιοχές της Τουρκίας, τόσο στην Κωνσταντινούπολη, όσο και στην πόλη Batman, χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα, πλην της μοναδικής επιδρομής από τις τουρκικές αρχές που έλαβε χώρα στην οικία του περί τον Ιούλιο του 2017. Περαιτέρω, ο λειτουργός σημείωσε ότι, όπως ο ίδιος ο αιτητής δήλωσε, ουδέν άλλο πρόβλημα αντιμετώπισε από τις αρχές, ούτε κατηγορήθηκε, αλλά και ουδέποτε συνελήφθη ή κρατήθηκε στην Τουρκία, ενώ το μόνο πρόβλημα που επικαλέστηκε ήταν ότι δεν ένιωθε πλέον άνετα στην πόλη Batman μετά και την απόπειρα για πραξικόπημα στην Τουρκία. Ούτε δε, σύμφωνα με δικές του δηλώσεις, οι αρχές έχουν ενοχλήσει την οικογένεια του κατόπιν που ο ίδιος εγκατέλειψε τη χώρα του, ως επίσης σημείωσε ο λειτουργός. Αναφορικά, με το γεγονός ότι δύο από τα αδέρφια του ήταν μάρτυρες του PKK, ο λειτουργός σημείωσε πως τα εν λόγω αδέρφια του απεβίωσαν το 1996 και έκτοτε ουδέν πρόβλημα αντιμετώπισε ο αιτητής από τις αρχές της Τουρκίας. Καταλήγοντας, ο λειτουργός επεσήμανε ότι ο αιτητής κατάφερε να εγκαταλείψει νόμιμα την Τουρκία πολλαπλές φορές, χρησιμοποιώντας τα προσωπικά και επίσημα ταξιδιωτικά έγγραφα της χώρας του, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα. [ερ. 90 του δ.φ.]

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, κρίθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση ότι δεν συνέτρεχαν στο πρόσωπο του αιτητή τα στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης του για κάποιον από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν. 6(Ι)/2000 και του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, ώστε να του παραχωρηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα. Ακολούθως, κατέληξαν πως ο αιτητής ούτε πληροί της προϋποθέσεις αναγνώρισης συμπληρωματικής προστασίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 19(1) του περί Προσφύγων Νόμου, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης όπως αυτός καθορίζεται στο άρθρο 19(2) του προαναφερθέντος Νόμου, θανατικής ποινής, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ή σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στην πόλη Batman της Τουρκίας, σημειώνοντας ότι με βάση τις τότε διαθέσιμες πληροφορίες για την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του αιτητή, συγκεκριμένα στην πόλη Batman δεν υφίστατο κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ώστε ο αιτητής ενδεχομένως να αντιμετώπιζε σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας ως άμαχος, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας. [ερ. 89-88 του δ.φ.].  Ως εκ των ανωτέρω, το αίτημα του αιτητή για διεθνή προστασία απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου καθώς και όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου κατά την παρούσα δικαστική διαδικασία.

 

Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, που αφορά τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του αιτητή και ο οποίος ορθά έγινε αποδεκτός, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ, εφόσον μάλιστα δεν αμφισβητείται. Επομένως, γίνεται αποδεκτό ότι ο αιτητής είναι υπήκοος της Τουρκίας, Κουρδικής εθνικότητας, με τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής την πόλη Batman.

 

Αναφορικά με τους άλλους δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, που επίσης έγιναν αποδεκτοί, συμφωνώ με την κατάληξη των καθ' ων η αίτηση, εφόσον δεν προκύπτουν οποιαδήποτε στοιχεία που να ανατρέπουν την αποδεκτή, ως κρίθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση, εσωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών του αιτητή, περί του ότι δύο αδελφοί του ήταν μάρτυρες του PKK και σκοτώθηκαν το 1996 σε συγκρούσεις, καθώς και περί του ότι οι αστυνομικές αρχές της πόλης Batman είχαν κάνει έφοδο στο σπίτι του αιτητή κατά το έτος 2017. Ειδικότερα ως προς το τελευταίο, το εν λόγω περιστατικό τοποθετείται χρονικά μετά και από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία και ως παρατηρείται, φαίνεται να αποτελεί γεγονός των όσων επακολούθησαν τότε στην Τουρκία (ως καταγράφονται και σε εξωτερικές πληροφορίες που παρέθεσαν οι καθ’ ων η αίτηση – βλ. ερ. 86 του δ.φ.). Πέραν τούτου ωστόσο, σε σχέση με τους εν λόγω ισχυρισμούς δεν θα ασχοληθώ εκτενέστερα, εφόσον μάλιστα έγιναν αποδεκτοί και δεν αμφισβητούνται.

 

 

Αναφορικά λοιπόν με το πιο πάνω ιστορικό και με την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Τουρκία και λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρισμούς που έγιναν αποδεκτοί από τον αιτητή θα πρέπει να αναφέρω πως το άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου): «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής [.]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3(1) του Ν. 6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (βλ. παράγραφοι 37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες).

 

Αδιαμφισβήτητα, όπως προκύπτει από τα όσα παρέθεσε ο αιτητής κατά τη συνέντευξή του, ορθά κρίθηκε κατά την αξιολόγηση του κινδύνου από τους καθ΄ ων η αίτηση, ότι τα γεγονότα και δεδομένα που έγιναν αποδεκτά στην περίπτωσή του, δεν συνιστούν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξής του σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, για λόγους που εμπίπτουν στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικότερα, από τα λεγόμενά του, ούτε προκύπτει συγκεκριμένα πως ο ίδιος αντιμετώπισε δίωξη ή υπέστη σοβαρή βλάβη στη χώρα καταγωγής του, ή ότι ο ίδιος προσωπικά έχει στοχοποιηθεί από τις κρατικές αρχές στην Τουρκία λόγω της Κουρδικής εθνοτικής καταγωγής του.

 

Αναφορικά με τα περί στοχοποίησης και παραβίασης βασικών δικαιωμάτων των Κούρδων στην Τουρκία, ζητήματα στα οποία αναφέρθηκε γενικότερα ο αιτητής (βλ. ερ. 60/2Χ και 59/1Χ του δ.φ.), εξωτερικές πληροφορίες κάνουν αναφορά στο γεγονός ότι εντός του 2025 η κυβέρνηση της χώρας «επεδίωξε τον τερματισμό της τετραετούς σύγκρουσης με το ένοπλο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK)»^[7], «μέσω μιας ειρηνευτικής διαδικασίας μεταξύ του κράτους και του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK)»^[8], η οποία ‘οδήγησε’ στην «απόφασή του PKK να διαλυθεί και να αφοπλιστεί» τον Μάιο του 2025^[9], καθώς και ακολούθως, «στην αποδέσμευση των όπλων και στη σύσταση μιας διακομματικής κοινοβουλευτικής επιτροπής της ειρηνευτικής διαδικασίας»^[10]. Ωστόσο, ως επίσης καταγράφεται στην έκθεση για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία για το 2025 του Human Rights Watch, παρά τα πιο πάνω, «στο πλαίσιο του τερματισμού της σύγκρουσης, η κυβέρνηση [της Τουρκίας] δεν έχει ακόμη λάβει μέτρα για να διασφαλίσει ίσα δικαιώματα για τους Κούρδους και άλλες μειονοτικές ομάδες, να προωθήσει μέτρα κατά των διακρίσεων, να τροποποιήσει την καταχρηστική νομοθεσία κατά της τρομοκρατίας ή να απελευθερώσει πολιτικούς [καθώς και ακτιβιστές] κρατούμενους».^[11]

 

Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τις παραγράφους 54 και 55 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων (του Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή των Η.Ε. για τους Πρόσφυγες) (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):

 

«54 Διαφορές στη μεταχείριση διαφόρων κοινωνικών ομάδων υπάρχουν πράγματι σε μεγαλύτερη ή μικρότερη έκταση σε πολλές κοινωνίες. Πρόσωπα που τους επιφυλάσσεται λιγότερο ευμενής μεταχείριση εξαιτίας τέτοιων διαφορών δεν είναι κατ’ ανάγκη θύματα δίωξης. Μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις η διάκριση αυτή συνιστά δίωξη. Αυτό συμβαίνει μόνον όταν τα μέτρα διάκρισης καταλήγουν σε συνέπειες ουσιωδώς επιζήμιου χαρακτήρα για το πρόσωπο που τα υφίσταται, π.χ. σοβαρούς περιορισμούς στο δικαίωμά του να κερδίζει τα προς το ζην, στο δικαίωμά του να ασκεί τη θρησκεία του ή στο δικαίωμά του πρόσβασης σε γενικώς προσιτά εκπαιδευτικά ιδρύματα.

 

55 Όπου τα μέτρα δυσμενούς διάκρισης δεν είναι καθεαυτά σοβαρά, είναι ωστόσο δυνατό να προκαλούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης, εάν προξενούν στη συνείδηση του εν λόγω προσώπου συναισθήματα ανησυχίας και ανασφάλειας για το μέλλον του. Εάν ανάλογα μέτρα, αυτά καθεαυτά, συνιστούν δίωξη, αυτό πρέπει να καθορισθεί λαμβανομένων υπόψη όλων των συνθηκών. Ο ισχυρισμός για την ύπαρξη φόβου δίωξης είναι περισσότερο βάσιμος όταν ένα πρόσωπο υπήρξε θύμα μιας σειράς μέτρων δυσμενούς μεταχείρισης αυτού του τύπου, και όταν μ’ αυτόν τον τρόπο εμπλέκεται ένα στοιχείο συσσώρευσης λόγων.»

 

Ωστόσο, ως διαπιστώνεται από τα προσωπικά στοιχεία και τις ιδιαίτερες περιστάσεις του αιτητή, στην προκειμένη περίπτωση δεν προκύπτει ότι ο ίδιος βίωσε κάποιο περιστατικό διάκρισης εναντίον του, όπου προσωπικά υπέστη δυσχερή μεταχείριση ή σοβαρή βλάβη (βλ. ερ. 58/1Χ και 57 του δ.φ.), ενώ παρατηρείται συνάμα πως ο ίδιος παρέμεινε για αρκετά χρόνια στη χώρα του, αλλά και έζησε σε δύο διαφορετικές πόλεις εκεί (βλ. ερ. 64/1Χ του δ.φ.), χωρίς δε, να αντιμετωπίσει οιοδήποτε σημαντικό πρόβλημα ή να υποστεί σοβαρή βλάβη (βλ. ερ. 58 και 57 του δ.φ.), καθώς επίσης, είχε βασική μόρφωση και εργασία στη χώρα του (βλ. ερ. 65/3Χ του δ.φ.). Ο αιτητής δε, δήλωσε επανειλημμένα κατά τη συνέντευξή του (βλ. ερ. 63/1Χ του δ.φ.), αλλά και επιβεβαίωσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ότι δεν έχει κανένα πολιτικό υπόβαθρο, αφού δεν αποτελεί μέλος του Κουρδικού κόμματος HDP (αλλά είναι απλός υποστηρικτής του), ενώ ουδέποτε ο ίδιος αποτέλεσε μέλος του PKK στην Τουρκία, ως επίσης δήλωσε (βλ. ερ. 64 του δ.φ.). Ούτε τα όσα ανέφερε περί συμμετοχής του στην Κουρδική κοινότητα στην Κύπρο (βλ. ερ. 58 του δ.φ.) δύνανται να υποστηρίξουν τέτοια δράση πολιτικού ακτιβισμού ή και κίνδυνο να εκληφθεί ο αιτητής ως πολιτικός αντιφρονών στη χώρα καταγωγής του, δεδομένου και μόνο του εν λόγω στοιχείου.

 

Περαιτέρω, ως επίσης αιτιολογημένα και ορθά διαπίστωσαν η καθ’ ων η αίτηση, κρίνεται ότι δεν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι ώστε να θεωρηθεί πως ο αιτητής έχει στοχοποιηθεί στη χώρα του, λόγω των προσωπικών στοιχείων του και των ιδιαίτερων του περιστάσεων (με βάση και τα όσα γεγονότα έγιναν αποδεκτά στην περίπτωσή του).  Σχετικά με τα όσα ανέφερε ο αιτητής περί του ότι στο παρελθόν τα δύο αδέλφια του, που ήταν μέλη της ένοπλης οργάνωσης PKK (βλ. ερ. 63/2Χ του δ.φ.), σκοτώθηκαν σε μάχη (βλ. ερ. 62/1Χ του δ.φ.), αλλά και περί του ότι η αδελφή του, στο παρελθόν επίσης, συνελήφθη και είχε κατηγορηθεί από τις αρχές της Τουρκίας (βλ. ερ. 58 του δ.φ.), παρατηρείται πως τα εν λόγω γεγονότα συνέβησαν πριν από ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς δε, να προκύπτει ενδεχομένως οποιαδήποτε σύνδεση του αιτητή με αυτά ή έστω κάποιο επακόλουθο για τον αιτητή προσωπικά.

 

Σχετικά δε, με τα άλλα γεγονότα που ανέφερε, περί συμμετοχής του ιδίου σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στην πόλη Batman για το Kobani της Συρίας (βλ. ερ. 58-57 του δ.φ.), καθώς και ότι η μητέρα του ήταν μέλος της οργάνωσης «Μητέρες για την Ελευθερία» (βλ. ερ. 59/1Χ του δ.φ.) και πως υπάρχει σχετικό άρθρο που αναφέρεται σε δηλώσεις της μητέρας του για την καταπίεση και τους δύο υιούς της που τους έχασε (βλ. ερ. 58 του δ.φ.), δεν φαίνεται να υπήρξε κάποια συνέχεια, ούτε και προκύπτει οποιοδήποτε επακόλουθο αυτών, που να αφορά τον αιτητή προσωπικά (βλ. ερ. 58/1Χ του δ.φ.) ή συγκεκριμένα την οικογένεια του, ή/και τη μητέρα του (βλ. ερ. 56/1Χ του δ.φ.). Επίσης, σχετικά με τα όσα επακολούθησαν γενικότερα στην Τουρκία μετά την απόπειρα για πραξικόπημα, διακρίνεται πως ως ο αιτητής δήλωσε συγκεκριμένα ότι δεν συνέβη οτιδήποτε σοβαρό, αλλά ο ίδιος δεν αισθανόταν άνετα ψυχολογικά (βλ. ερ. 58/1Χ του δ.φ.), ενώ ειδικότερα όσον αφορά το περιστατικό της αστυνομικής εφόδου στην οικία του αιτητή στην πόλη Batman (βλ. ερ. 57/1Χ του δ.φ.), δεν διαπιστώνεται ότι ο ίδιος προσωπικά υπέστη κάποια σοβαρή βλάβη, ούτε προκύπτει κάποια συνέχεια με το εν λόγω περιστατικά (βλ. ερ. 57 του δ.φ.).

 

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με σχετικές του δηλώσεις, παρατηρείται γενικά πως ο αιτητής ουδέποτε αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα με τις αρχές της χώρας καταγωγής του, ειδικότερα δε, ο ίδιος ως δήλωσε, δεν είχε κάποια δικαστική υπόθεση ή κατηγορία εναντίον του στη χώρα καταγωγής του (βλ. ερ. 59/1Χ του δ.φ.), ούτε και είχε ποτέ κατηγορηθεί ο ίδιος ή φυλακιστεί για κάποιο έγκλημα στη χώρα καταγωγής του (βλ. ερ. 56 του δ.φ.). Εξάλλου, ως επίσης παρατηρείται, ο αιτητής σε διάφορες περιπτώσεις κατά τα έτη 2016-2017 (προτού εγκαταλείψει οριστικά τη χώρα καταγωγής του) είχε μεταβεί κατά διαστήματα στο εξωτερικό, όπου και παρέμεινε για κάποιο χρόνο προτού επιστρέψει στην Τουρκία, χρησιμοποιώντας τα επίσημα ταξιδιωτικά του έγγραφα και χωρίς να προκύπτουν οποιαδήποτε ζητήματα με τις αρχές της χώρας καταγωγής του (βλ. ερ. 62-60 του δ.φ.).

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε ο αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής του. Από τα όσα ισχυρίστηκε ο αιτητής σε κάθε στάδιο εξέτασης του αιτήματός του, προκύπτει πως πρόβαλε υποκειμενικούς, αβάσιμος και γενικόλογους ισχυρισμούς, χωρίς να είναι σε θέση να αιτιολογήσει φόβο δίωξης ή σοβαρής βλάβης στη χώρα καταγωγής του σχετικά με το εν λόγω αίτημά του για διεθνή προστασία.

 

Αναφορικά με τα όσα προβάλλει ο αιτητής δια της γραπτής του αγόρευσης που ο ίδιος προσκόμισε στο Δικαστήριο, διαπιστώνεται πως αυτά εν μέρει αποτελούν επανάληψη των όσων ο ίδιος είχε αναφέρει κατά τη συνέντευξή του στην Υπηρεσία Ασύλου, ενώ δε, επικαλείται καινοφανείς ισχυρισμούς περί εξύβρισης/προσβολής, κακομεταχείρισης και καταπίεσης του από μέλη της αστυνομίας και του στρατού στην Τουρκία, που προβάλλονται για πρώτη φορά από τον αιτητή. Ως παρατηρείται, ουδέποτε ο ίδιος κατά τη συνέντευξη του είχε αναφέρει τέτοια μεταχείριση εναντίον του προσωπικά από τις κρατικές αρχές της χώρας καταγωγής του. Πέραν τούτου, οι εν λόγω καινοφανείς ισχυρισμοί του προβάλλονται γενικά, αόριστα και ατεκμηρίωτα στη γραπτή του αγόρευση χωρίς να εξειδικεύονται παρόλο που του δόθηκε η δυνατότητα αυτή ενώπιον του Δικαστηρίου.

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Όσον αφορά τα όσα ο αιτητής επίσης προβάλλει στη γραπτή του αγόρευση, που προσκόμισε στα πλαίσια της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, περί προβλημάτων που είχε με την επιχείρηση της καφετέριας που διατηρούσε ο ίδιος στην πόλη Batman, από τα όσα ο ίδιος ισχυρίζεται, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί οιαδήποτε στοχοποίηση του, αλλά ούτε και ο αιτητής υπέδειξε κάποια βλάβη ή ζημιά για τον ίδιο που να επήλθε εξαιτίας των εν λόγω γεγονότων. Εξάλλου, ως ο ίδιος ξεκάθαρα και επανειλημμένα δήλωσε, τόσο ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου (βλ. ερ. 60 και 59 του δ.φ.), όσο και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, είχε αφυπηρετήσει και πλέον λαμβάνει σύνταξη στην Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση, διακρίνεται ότι ο αιτητής κατά τη συνέντευξη του δήλωσε πως ο ίδιος διέκοψε τη σύμβασή του με τον Δήμο του Batman για τη διαχείριση της εν λόγω καφετέριας στο σινεμά ‘Yilmaz Guney’, προτού επέλθει η καταστροφή ολόκληρου του κτιρίου από πυρκαγιά (βλ. ερ. 58 του δ.φ.).

 

Περαιτέρω, από έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με τα υπό εξέταση γεγονότα σχετικά με το κτίριο όπου στεγαζόταν και το σινεμά ‘Yilmaz Guney’ στην πόλη Batman, προκύπτει πως το εν λόγω συγκρότημα λειτουργούσε από το 2005, ενώ μετά από χρόνια λειτουργίας του λήφθηκε απόφαση από το Δημαρχείο της πόλης Batman (του οποίου ήταν τότε επικεφαλής δύο μέλη του κόμματος HDP) όπως το εν λόγω κτίριο τύχει ανακαίνισης, ωστόσο, το 2016, «ένας Επίτροπος ορίστηκε στην Δημαρχεία του Batman και οι πρώην δήμαρχοι αποδεσμεύτηκαν από την κυβέρνηση της χώρας», έτσι το εν λόγω σινεμά παρέμεινε τότε κλειστό, ενώ αργότερα, στις 30 Ιανουαρίου του 2017, είχε «καταστραφεί ‘ολοσχερώς’ από πυρκαγιά», η οποία «σύμφωνα με επίσημη τοποθέτηση προήλθε από ‘ηλεκτρική βλάβη’».^[12]

 

Προχωρώντας στην εξέταση των εγγράφων που ο αιτητής προσκόμισε στα πλαίσια της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, παρατηρούνται τα εξής:  Αναφορικά με τα τρία πρώτα έγγραφα, αν και επιβεβαιώνεται η ιδιότητα που αναφέρεται στο κείμενό τους σχετικά με τους φερόμενους συντάκτες του κάθε κειμένου, εντούτοις, διαπιστώνεται πως αυτά δεν φέρουν ημερομηνία, ενώ το πρώτο εξ αυτών είναι επίσης, απλό, δακτυλογραφημένο και ανυπόγραφο κείμενο, και το δεύτερο δεν παρουσιάζει στοιχεία ολοκληρωμένης επιστολής. Ειδικότερα, οι τρεις εν λόγω φερόμενες επιστολές για τον αιτητή, παρουσιάζουν αναφορές σχετικά με μέλη της οικογένειάς του, δεδομένα στα οποία είχε αναφερθεί ο ίδιος κατά τη συνέντευξή του στην Υπηρεσία Ασύλου και τα οποία ο αιτητής επίσης προβάλλει στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου.

 

Περαιτέρω, αναφορικά με τον ίδιο προσωπικά, παρατηρείται πως η δεύτερη φερόμενη επιστολή παρουσιάζει τον αιτητή ως να ήταν ενεργό μέλος του HDP στην Τουρκία και να είχε διασυνδέσεις με άλλα στελέχη/πολιτικούς του εν λόγω κόμματος, ισχυρισμοί που επίσης εν μέρει επανέλαβε ο αιτητής κατά τις διευκρινήσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και που ωστόσο, ουδέν έρεισμα έχουν με βάση τα όσα λέχθηκαν και αναφέρθηκαν από τον αιτητή κατά τη συνέντευξή του στην Υπηρεσία Ασύλου, ενώ παρέμειναν αβάσιμοι ισχυρισμοί καθώς δεν αιτιολογούνται με βάση και τα όσα επιβεβαίωσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, περί μη ενεργής εμπλοκής του στο κόμμα HDP στην Τουρκία. Οι εν λόγω καινοφανείς ισχυρισμοί του, παρουσιάζονται και στις δύο πρόσθετες πανομοιότυπες σε περιεχόμενο επιστολές ημερ.03/01/2023, που προσκόμισε ο αιτητής στο Δικαστήριο, οι οποίες δε, αν και επιβεβαιώνεται η ιδιότητα των φερόμενων συντακτών τους ως αναφέρεται στο κείμενό τους, εντούτοις, αυτές αποτελούν απλά, δακτυλογραφημένα και ανυπόγραφα κείμενα, ενώ επίσης, αυτές αναφέρονται εν μέρει και σε δεδομένα που ο αιτητής είχε ήδη παραθέσει ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, τα οποία και επαναλαμβάνονται στις εν λόγω επιστολές.

 

Σχετικά δε, με τα περί κατ’ ισχυρισμό ζητημάτων που είχε ο αιτητής με την επιχείρηση καφετέρια του στην πόλη Batman, ως αναφέρονται στη γραπτή του αγόρευση και που φαίνεται να επαναλαμβάνονται στις πλείστες από τις πιο πάνω επιστολές που ο ίδιος προσκόμισε στο Δικαστήριο, τούτα έχουν αναλυθεί/σχολιασθεί παραπάνω και σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούν αυτά να αποτελέσουν λόγους παραχώρησης προσφυγικού καθεστώτος.

 

Εκ των ανωτέρω δεδομένων και της σχετικής ανάλυσης που προηγήθηκε, οι πιο πάνω καινοφανείς ισχυρισμοί του αιτητή δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, ενώ τα έγγραφα που προσκόμισε ο ίδιος στο βαθμό που αυτά αναφέρονται σε νέους ισχυρισμούς δεν μπορεί να θεωρηθούν ως συναφής και αξιόπιστη μαρτυρία, αλλά και γενικότερα, ούτε μπορεί να θεωρηθεί πως τα εν λόγω έγγραφα φέρουν οιαδήποτε αποδεικτική αξία ως προς το συνολικό αίτημα του αιτητή.  Ως εκ τούτου, τα πιο πάνω δεν γίνονται αποδεκτά  στο σύνολό τους και τα εν λόγω προσκομισθέντα έγγραφα δεν γίνονται αποδεκτά ως αποδεικτικά στοιχεία.

 

Πρόσθετα, διαπιστώνεται πως ορθά κρίθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση, ότι δεν πληρούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19(1) του Ν. 6(Ι)/2000 για να παραχωρηθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του σύμφωνα με το εδάφιο (2) του εν λόγω άρθρου 19 του ιδίου Νόμου.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1) του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619.

 

Ο λειτουργός, έχοντας αποδεχθεί ως τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του, την πόλη Batman της Τουρκίας, λαμβάνοντας υπόψη διαθέσιμες πληροφορίες για την κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω περιοχή, διέκρινε πως εκεί δεν υπήρχε εσωτερική ή διεθνής ένοπλη σύρραξη και ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συμπληρωματικά, στα πλαίσια της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχώρησα σε έρευνα σε έγκυρες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στην Τουρκία, καθώς και για την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας ειδικότερα στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, την πόλη Batman (της ομώνυμης επαρχίας στην Τουρκία).

 

Καταρχάς, σύμφωνα με δεδομένα που παρουσιάζονται στην πλατφόρμα War Watch (όπου καταγράφονται οι διεθνείς και μη-διεθνείς ένοπλες συρράξεις ανά το παγκόσμιο), η Τουρκία αναφέρεται πως εμπλέκεται σε ένοπλες συρράξεις που υφίστανται σε γείτονες χώρες στα νοτιοανατολικά (Συρία και Ιράν), χωρίς δε, να αναγράφεται συγκεκριμένα οιαδήποτε εσωτερική ένοπλη σύρραξη στη χώρα.^[13]

 

Για σκοπούς πληρότητας, παρατίθενται και αριθμητικά δεδομένα για την επαρχία Batman της Τουρκίας, όπου σύμφωνα με επικαιροποιημένη έρευνα του Δικαστηρίου στη βάση δεδομένων της πλατφόρμας ACLED (Armed Conflict Location & Event Data), κατά τους τελευταίους 12 μήνες καταγράφηκαν στην εν λόγω επαρχία, 122 περιστατικά διαδηλώσεων (‘demonstrations’)^[14] χωρίς απώλειες^[15], εκ των οποίων τα πλείστα καταγράφηκαν στην πόλη Batman^[16], ενώ δεν καταγράφηκαν περιστατικά/απώλειες πολιτικής βίας (‘political violence’)^[17]. Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της επαρχίας Batman της Τουρκίας εκτιμήθηκε στους 634.491 κατοίκους (σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022^[18]) και της πόλης Batman στους 461.354 κατοίκους (σύμφωνα και πάλι με επίσημη εκτίμηση για το 2022^[19]).

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής και στον τόπο συνήθους διαμονής του εκεί, κίνδυνο σοβαρής και προσωπικής απειλής λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει πραγματικό κίνδυνο, εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί ως άμαχος, να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του ή η σωματική του ακεραιότητα. Ούτε δε, σύμφωνα με το προσωπικό προφίλ και περιστάσεις του αιτητή, προκύπτουν χαρακτηριστικά ευαλωτότητας ή άλλα ιδιαίτερα στοιχεία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί πραγματικά να κινδυνεύσει ο ίδιος προσωπικά κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής.

 

Επομένως, στη βάση των όσων αναλύθηκαν ανωτέρω, κρίνω πως ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, ούτε ότι στο πρόσωπό του πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000) και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447). Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Ττουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α., 2 Α.Α.Δ. 120). Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα.

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, διεξήγαγαν τη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα, εκδίδοντας με τον τρόπο αυτό απόφαση, η οποία είναι εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας.

 

Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97). Συνεπώς, από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια και υπήρξε η δέουσα έρευνα και αιτιολόγηση εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Εισηγητική Έκθεση, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος του αιτητή, αποκαλύπτει ότι η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση είναι απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €600 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.